Μάσκες

Σάββατο 6 – Κυριακή 7 Ιούνη. Το να φοράει όποιος νοιώθει καλύτερα έτσι χειρουργική μάσκα είναι ο.κ. Αρκεί να μην θέλει να την επιβάλει σαν τον «χρυσό κανόνα» της υγείας όταν είναι ουσιαστικά άχρηστη· ένα σύμβολο μάλλον, παρά ένα αποτελεσματικό μέσο…

Υπάρχουν όμως και οι αποκάτω μάσκες… Οι αόρατες… Αυτές είναι οι επικίνδυνες… Κι είναι πολλοί που τις φοράνε, χωρίς τις αποπάνω…

Δεν είναι καν ονειροπαγίδα

Τρίτη 14 Απρίλη. Είναι μυγοπαγίδα. Ένα εκτυφλωτικό απαίσιο φως (: φόβου), που μαγνητίζει, και τραβάει, και ζεματάει. Κι όταν δουλεύει, παγιδευμένες στις ηλεκτρο(νικο)φόρες σχάρες οι υπάρξεις μαζεύουν τα κουρέλια τους μπας και ξανασυναρμολογηθεί κάτι που να φαίνεται σα «ζωή»… Αλλά η συμβουλή είναι: «enter»! Που σημαίνει: “μπες εκεί που δεν χωράς – για να βραχυκυκλώσεις και να συνθλιβείς”…

Oldies but goodies. Special αφιερωμένο σε όλους / όλες. (Έτσι… Όχι για τη νοσταλγία. Αλλά για τον δικό μας πόλεμο, που μας καλεί εδώ και δυο μήνες…)

Αντεθνική επέτειος

Τρίτη 21 Αυγούστου. Με το συμπάθειο, αλλά για σήμερα δεν αποφύγαμε τον πειρασμό του εορτασμού. Ένας «φόρος τιμής» λοιπόν, στον θρίαμβο του ντόπιου μικροαστισμού… Κατά σειρά:

Νικόλας Άσημος, «Βαρέθηκα»

Τρύπες, «Για την πατρίδα»

R.E.M., “It’s the end of the world”

Cranberries, “Zompie”

Ska-P, “Intifada”

Blackmail, “Showdown”

Make Believe, “Leave me alone”

(Εντάξει, δεν είπε το γκουβέρνο να παρτάρουμε κιόλας! Μια σεμνή τελετή είναι…)

 

 

 

Φυλάξου από ανύπαρκτους εχθρούς! (Και από δόλιους φίλους)…

Δευτέρα 5 Ιούνη. Μακρύς ο δρόμος… Κι αν ξεμείνουμε από τσιγάρα δεν πρέπει να ξεμείνουμε από μουσική… Κάπως έτσι προέκυψε η στιγμή να ρίξουμε μια ματιά στην δική μας καμπούρα· στην «προίκα» μας δηλαδή.

Οπότε οι τότε φρέσκιες Σαλονικιές ροκ εν ρολ «Τρύπες», απ’ το μακρινό ’85, βγήκαν απ’ το σακούλι.

Το τραγούδι γράφτηκε για φαντάρους. Aλλά με την γενική επιστράτευση στη βλακεία και τα ψυχοδράματα αφορά, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, τους πάντες.