Ούτε σοφία ούτε αγία!

Σάββατο 11 Ιούλη. Τόσο αντί-θεη που είναι η ασταμάτητη μηχανή δεν μπορεί να πιάσει τον παλμό της κάθε θείας Λίτσας: όσο αργεί να ξεπαγώσει ο μαρμαρωμένος βασιλιάς τόσο οι «μογγόλοι» προχωρούν… Τάχουν τέτοια προβλήματα οι αντί-θεοι: δεν μπορούν να καταλάβουν τις διαφορές ανάμεσα στις παρτίδες θρησκευτικού οπίου…

Παρόλα αυτά η ασταμάτητη μηχανή κοιτάει τα facts. Τα ιστορικά γεγονότα. Τα οποία έχουν ως εξής. Ένας εφοπλιστής (μέλος του κλαμπ του νο 1 εθνικού κεφάλαιου) βρίσκει τρόπο και αποφασίζει να κτίσει μια «αγιασοφιά» στο λεκανοπέδιο. Στη Ν. Φιλαδέλφεια. (Για την ασταμάτητη μηχανή πρόκειται απλά για το κίτρινο τζαμί!). Ο καταραμένος «σουλτάνος» το μαθαίνει, και σχολιάζει «Μπα, αποκλείεται… Ο δήμαρχος και η επιτροπή πολιτών ‘για την προστασία και του τελευταίου δέντρου’ δεν θα τον αφήσουν»… Ο εφοπλιστής όμως καταφέρνει να ξεπεράσει τα εμπόδια και βάζει στο οικόπεδο τις μπουλντόζες. Ο καταραμένος «σουλτάνος», πρώην πετυχημένος δήμαρχος Istanbul (κρυφοαεκτζής ή κρυφοπαοκτζής δηλαδή…), λέει μ’ όλη του την απαισοδοξία: «Καλά, γιαπί θα μείνει!» Παρόλα αυτά η περιφέρεια χρηματοδοτεί την «αγιασοφιά», και τα μπετά σηκώνονται. Ο σουλτάνος σχολιάζει «Καλάαααα…».

Ε, όταν το έργο έφτασε στην «υπογειοποίηση» του πατριάρχη Κων/νου, που στον καιρό του ήταν «ανταλλάξιμος», το σκέφτηκε απο ‘δω, το σκέφτηκε από ‘κει ο καταραμένος «σουλτάνος», και είπε: ε, αφού τελικά φτιάχνουν καινούργια «αγιασοφιά» πάει να πει ότι δεν την χρειάζονται την παλιά!!! (Δυο «αγιασοφιές»; Σα να λέμε δυο πύργοι του Άιφελ; Πέφτει κατακόρυφα η τιμή!!) Κι έτσι προχώρησε αυτή η υπόθεση.

Καταλαβαίνετε τι έγινε; Το τραγικό λάθος βρίσκεται στη Ν. Φιλαδέλφεια!!! Τους έφαγε τους έλληνες θείες Λίτσες η πλεονεξία!!!! Ενώ εμείς που απ’ την αρχή νοιώσαμε το «κίτρινο τζαμί» είμασταν – πάντα μιλώντας για τα «εθνικά συμφέροντα» – σωστοί! Πρώτον, επειδή ποτέ δεν απαρνηθήκαμε τον χαρακτηρισμό «χανούμια» – τιμή μας και καμάρι μας! Δεύτερον, επειδή ξέρουμε την πολεοδομία της «Πόλης», αναγνωρίζουμε το μπλε τζαμί – δεν το ξέρετε; Είναι ακριβώς δίπλα στην «αγιασοφιά», και είναι ταυτόχρονα τουριστικός προορισμός και τζαμί. Τρίτον, επειδή δεν μπορούμε να φανταστούμε χριστιανική εκκλησία που να πηγαίνει σύννεφο – απ’ τους «πιστούς» – η χριστοπαναγία και τα λοιπά σεξιστικά… Τέταρτο: Επί 600 χρόνια τζαμί ήταν η παραδοσιακή «αγιασοφιά»· με τις αγιογραφίες της, με τα όλα της – τους μιναρέδες γύρω γύρω δεν τους βλέπει κανείς; Τι μύγες τσίμπησαν τώρα τους φύλακες των μνημείων που γκρέμισαν τον μιναρέ στο μικρό τζαμί της πλατείας στο Μοναστηράκι και φύτεψαν στη θέση του καμπαναριό; Ε;

Πέμπτο και τελευταίο: είστε σίγουροι ότι αυτή η παλιά «αγιασοφιά» ήταν ποτέ πράγματι χριστιανική εκκλησία και μόνο; Η ασταμάτητη μηχανή έχει την βεβαιότητα ότι πρακτικά επρόκειτο για τράπεζα, όπως άλλωστε συνέβαινε με αντίστοιχα μαγαζιά σ’ όλο τον χριστιανικό κόσμο, τουλάχιστον μέχρις ότου η τραπεζική αναπτυχθεί ανεξάρτητα. Πιο συγκεκριμένα η «αγιασοφιά» μάζευε το χρυσάφι απ’ τους πιστούς και το δάνειζε στο παλάτι – με «τόκο» την αναγνώριση στο παπαδαριό διαφόρων δικαιωμάτων και μέρους της εξουσίας… Όχι;

(φωτογραφία πάνω: Πιο κίτρινο δεν γίνεται!! Οι τέσσερεις μιναρέδες υψώνονται διακριτικά γύρω απ’ το mosque σ’ αυτή την ονειρική απεικόνιση. Εκεί που το κράτος δείλιαζε, το ελληνικό κεφάλαιο αποφάσισε να κλείσει στόματα. Στη Ν. Φιλαδέλφεια φτιάχνεται στο μεγαλύτερο τζαμί στην άκρη της βαλκανικής χερσονήσου, χωρητικότητας 30.000 πιστών και βάλε!!! Μέχρι και Μέκκα το λες! “Αγία” όχι – μπορεί να γίνεται κόλαση εκεί…

φωτογραφία κάτω: Μακάρι να ήταν έτσι η αίθουσα οδηγιών του προπονητή στο κίτρινο τζαμί. Δυστυχώς τέτοια προχωρημένη αισθητική / αρχιτεκτονική έχουν μόνο τα τζαμιά στη γερμανία…)

You’ll never walk alone!

Κυριακή 28 Ιούνη. Εφτά ολόκληρες αγωνιστικές πριν τελειώσει το πρωτάθλημα… Τριάντα ολόκληρα χρόνια μετά… Θα ήταν ποτέ δυνατόν για τους οπαδούς και τους φίλους της Liverpool να μην πανηγυρίσουν την κατάκτηση του πρωταθλήματος, με τον γνήσιο αλλά «απαγορευμένο» πια τρόπο;

Στο γήπεδο δεν μπορούσαν να είναι… Μπορούσαν όμως να είναι έξω απ’ το Anfield, μπορούσαν να πλημμυρίσουν το κέντρο της πόλης. Η αστυνομία (λέει) ότι «προσπάθησε να τους αραιώσει». Ευτυχώς που δεν προσπάθησε πολύ: μια ή περισσότερες riot νύχτες δεν είναι αυτό που θα λυπόταν η πόλη!

Εδώ συγκρούονται δύο κόσμοι! Ένας «παλιός», όπου το μαζικό θέαμα (και τα ανάλογα πανηγύρια) ήταν η εξέλιξη της αρχαίας και πάντα έντονης γιορτής. Ο θεός Διόνυσος όπως διέσχισε εμπορικά τον 20ο αιώνα… Κι ένας «καινούργιος», περιφραγμένος από υγιεινομικές διατάξεις, γεμάτος αποξενωμένους αλλά δήθεν αμόλυντους Εαυτούς, όπου η μόνη κατάλληλη «γιορτή» είναι τα ευχάριστα νέα απ’ τις ιατρικές εξετάσεις. Η εμπορική θεά άσπρη μπλούζα… Ο «παλιός» κόσμος έχει πραγματικούς οπαδούς και φιλάθλους, με σάρκα και οστά· που είναι άρρωστοι με την ομάδα τους, και μπορούν να ξανα-αρρωστήσουν από οτιδήποτε. Ο «καινούργιος» κόσμος έχει προσομοιώσεις οπαδών, λίγο πολύ ιδιωτική «ατμόσφαιρα»· και μια πλαστή επιταγή αθανασίας…

Θα τιμωρήσει ο «καινούργιος» κόσμος τον «παλιό»; Ναι, δεν μπορεί να γίνει αλλιώς. Μήνες τώρα αμαρτωλό τον ανεβάζει, ανεύθυνο και επικίνδυνο τον κατεβάζει! Δεν μπορεί (και δεν πρόκειται) να κάνει πίσω… Θα ανακαλύψει υπαρκτά και ανύπαρκτα «κρούσματα»· θα ανοίξει και θα φωταγωγήσει «κοινές δεξαμενές»· θα ελεεινολογήσει την ανευθυνότητα και την αφροσύνη· θα φτιάξει καινούργιες τιμωρίες και απαγορεύσεις· αν χρειαστεί θα φτιάξει και καινούργιες αρρώστιες…

Υπάρχει μια φράση που λέει κάτι τέτοιο: θα πάω, κι ας μου βγει και σε κακό… Αφορά έρωτες και τρέλες – του «παλιού» κόσμου…

Οι καινουργιοκοσμίτες ούτε θα καταλάβουν ποτέ ούτε θα θυμούνται…

Στο σωστό δρόμο


Παρασκευή 26 Ιούνη. Δεν βάζουμε το 1,5 λεπτού video για να δείτε τα 4 εκτός έδρας γκολ της Barcelona κατά της Mallorca πριν σχεδόν 2 βδομάδες (13/6). Αλλά για να δείτε, επιτέλους, ένα γεμάτο γήπεδο! Μάλιστα όλα τα γήπεδα της ισπανικής λίγκας είναι το ίδιο γεμάτα, πράγμα που προφανώς αποδεικνύει ότι το κακό με τον covid-19 πάει, πέρασε….

Όχι ακριβώς. Οι φίλαθλοι είναι εικονικοί. Θα πείτε «καλά, το ίδιο γίνεται και στο Καραϊσκάκη». Στην ισπανία (ίσως λόγω γούστου αλλά και λόγω θέσης του ισπανικού ποδοσφαίρου στον διεθνή καταμερισμό…) δεν θα καταδέχονταν να σκεπάσουν ένα μέρος των κερκίδων με ζωγραφισμένες λινάτσες. Έκαναν κάτι καλύτερο – το μόνο διαθέσιμο προς το παρόν – που δείχνει όμως τον δρόμο. Όλο το πρωτάθλημα (η αντίστοιχη ισπανική «επαε») έκλεισε συνεργασία με την νορβηγική τεχνολογική Vizrt. Η Vizrt ειδικεύεται στην παραγωγή ψηφιακών αναπαραστάσεων ή/και επεξεργασιών εικόνων σχετικών με το ποδόσφαιρο. Ειδικεύεται στο πάντρεμα ποδοσφαιρικού video game και κανονικού ματς.

Η δουλειά του να φτιάξει εικονικούς φιλάθλους και εν πάσει περιπτώσει να «γεμίσει τις κερκίδες» θα πρέπει να ήταν η πρώτη τέτοιου είδους για την Vizrt. Σε αντίθεση με την ιδέα που ίσως σχηματίσετε, ότι «κάτι έχει απλωθεί στις κερκίδες», όλη η επεξεργασία των γραφικών γίνεται μέσω υπολογιστών πάνω στην εικόνα που τραβάνε οι κάμερες, πριν αυτή η εικόνα περάσει στη μετάδοση.

Στην συγκεκριμένη ιστορική στιγμή η Vizrt έφτιαξε και εγκατέστησε το συγκεκριμένο λογισμικό μόνο στη λήψη της κεντρικής κάμερας του γηπέδου (εκείνης που βρίσκεται πάνω απ’ τα «επίσημα»). Για αυτό είτε στην αρχή αρχή, είτε στο 0.21, που οι λήψεις είναι από διαφορετικές κάμερες, οι κερκίδες φαίνονται όπως είναι: άδειες. Η εικόνα τους “γεμάτες” είναι flat και ακίνητη, αλλά καλά προσαρμοσμένη στις κινήσεις της κάμερας… Επιπλέον προστίθεται ήχος, βασικά μια οχλαγωγία πλήθους, που γίνεται πανηγύρια όταν μπαίνουν γκολ. Αυτό είναι δουλειά μιας άλλης εταιρείας, καθαρόαιμα gaming, της ΕΑ Sports Fifa, που έχει καλό αρχείο πραγματικών γηπεδικών ήχων…

Μπορείτε να θεωρήσετε το αποτέλεσμα πρωτόλειο – είναι! Αλλά βρίσκεται στο σωστό δρόμο: μέσω high tech graphics. Ούτε λινάτσες, ούτε χαρτόνια, ούτε κούκλες! Με τα οποία γραφικά, φυσικά, μόνο ένα πράγμα μπορεί να συμβεί: να εξελιχθούν, να γίνουν πιο σύνθετα, πειστικότερα.

Οι φανατικοί των κερκίδων αντέδρασαν στην ισπανία με τον τρόπο που νομίζετε: κοροϊδεύοντας (στα αντιsocial media…). Απόλυτα κατανοητό – τίποτα δεν μπορεί να αντικαταστήσει μια ζωντανή κερκίδα. Μέχρις στιγμής δηλαδή…. Αλλά για ποιούς; Η Liga απολογήθηκε λέγοντας ότι δεν θέλει να κοροϊδέψει κανέναν, αλλά σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς θέλει να προσφέρει μια εμπειρία κοινού στο γήπεδο, για χάρη των τηλεθεατών.

Ακριβώς. Για χάρη των τηλεθεατών. Μετά την ξινή απαγόρευση της υγιεινιστικής τρομοκρατίας, οι οπαδοί των ομάδων και οι φίλαθλοι τσεκάρονται τώρα για το αν συμβιβάζονται να βλέπουν τις ομάδες τους αποκλειστικά μέσω οθόνης, από απόσταση. Η απάντηση είναι ένα ξερό και αντιηρωϊκό «ναι». Μπορείτε να το εκλάβετε και σαν εκβιασμό· αλλά το θέαμα και ο καπιταλισμός δεν είναι φιλόπτωχα ταμεία, αν το έχετε υπόψη… Αν το στοίχημα κερδηθεί (και όλα τα στοιχεία δείχνουν ό,τι κερδίζεται) θα ανοίξει ένας δρόμος επαυξημένης πραγματικότητας και για το ποδόσφαιρο.

Άλλωστε τα ισπανικά κανάλια προσφέρουν στους θεατές τους την επιλογή: μπορούν να δουν τα ματς με τα γήπεδα «γυμνά», αν αυτό το αντέχουν· ή με τις ηλεκτρονικές πατέντες της Vizrt. (Θα γίνει κι εκεί μια καταμέτρηση…)

Οι οπαδοί, τόσο με τα διαρκείας όσο και οι ευκαιριακοί των κερκίδων, θα διανοούνταν να κάνουν αυστηρή, πειθαρχημένη απεργία τηλεθέασης διαρκείας, να γυρίσουν την πλάτη στην τηλεοπτική μετάδοση, προκειμένου να απορρίψουν την εικονικότητα της αναπαράστασής τους και να διεκδικήσουν την αποκλειστικότητα της ζωντανής παρουσίας στα γήπεδα;

Μάλλον δεν τον έχουν σκεφτεί… Είναι τόσο έντονος ο αιφνιδιασμός και τόσο καινούργια αυτά τα κόλπα…

(Βρε τον παλιο covid-19! Τι σκαρώνει ο μπαγάσας…Ε;)

Ο οπαδός είναι αλλού

Τρίτη 16 Ιούνη. Η διοίκηση της παε Ολυμπιακός κατέθεσε την δική της πρόταση για το πως το εμπόρευμα ποδόσφαιρο μπορεί να πουληθεί τηλεοπτικά με fake γεμάτες κερκίδες. Τύπωσε λινάτσες με «κόσμο» και τις άπλωσε ακριβώς απέναντι απ’ τις θέσεις των επισήμων – και τις κάμερες.

Έκανε όμως κι ένα ακόμα ενδιαφέρον βήμα. Απ’ τα μεγάφωνα του Καραϊσκάκη μετέδιδε («κονσέρβα») ήχο κερκίδας! Τολμάμε να πούμε ότι προχτές στο γήπεδο του Ολυμπιακού γεννήθηκε μια καινούργια δουλειά: dj ποδοσφαίρου! Διότι, προφανώς, το team που διαχειρίστηκε την δημιουργία ηχητικής ατμόσφαιρας στο ματς με τον Άρη (πάντα για χάρη του τηλεοπτικού προϊόντος) θα έπρεπε να βάζει τους σωστούς ήχους τις κατάλληλες στιγμές: τα πανηγύρια για τα γκολ όταν έμπαιναν γκολ, τα «ωωωω!» για κάποιες πολλά υποσχόμενες φάσεις και σουτ όταν υπήρχαν τέτοια, τα τραγούδια και τα συνθήματα στην ώρα τους, τα μπινελίκια στα κόρνερ ή στις φάσεις των αντιπάλων… Είναι κάτι σαν το var, αλλά απ’ την ανάποδη μεριά και σ’ άλλο, εξίσου ευαίσθητο, τομέα…

Μας απομένει η απορία: πώς νοιώθουν οι επαγγελματίες ποδοσφαιριστές μέσα σ’ αυτό το πλαστό, ψεύτικο περιβάλλον; Θα απαντήσει κάποιος: παίρνουν αρκετά ώστε να μην έχουν αισθητικές ή φιλοσοφικές απορίες!

Σωστά. Μια μπάλα κλωτσάνε. Κι αν ο κόσμος προσκυνάει σώβρακα και φανέλες από απόσταση και με σκηνοθεσία, τί σημασία έχει; Επαγγελματικό θέατρο είναι το άθλημα, εδώ και κάτι δεκαετίες…

Αρχίζει το ματς

Σάββατο 16 Μάη. Το γερμανικό πρωτάθλημα αρχίζει σήμερα· το πρώτο μετα covid – άρα μ’ ένα ιστορικό (πέρα απ’ το ποδοσφαιρικό) βάρος. Οι κερκίδες θα είναι άδειες ως το τέλος επειδή η τιμωρία είναι βαριά… Και οι τηλεθεατές, συμπεριλαμβανόμενων κι εκείνων των πιστών που θα πήγαιναν οπωσδήποτε στο γήπεδο, θα είναι το υλικό ενός απ’ τα πειράματα που ενδιαφέρουν πολύ τους ειδικούς (και τις επιχειρήσεις) της 4ης βιομηχανικής επανάστασης.

Το ποδόσφαιρο είναι γηπεδική ατμόσφαιρα. Γι’ αυτό η έδρα είναι “έδρα”! Ως τώρα ο τηλεθεατής έπαιρνε μια τζούρα απ’ αυτήν, έστω τηλε. Τώρα αυτή πρέπει να ανακατασκευαστεί τεχνητά – αν είναι οι τηλεθεατές να μην ακούνε κάθε κλωτσιά της μπάλας. Οι παίκτες απαγορεύεται να αγκαλιαστούν για να πανηγυρίσουν τα γκολ· πώς θα είναι να συμπεριφέρεται η ομάδα, πηγαίνοντας προς την σέντρα, σα να βγήκε από ένα επίπονο δ.σ. εταιρείας; Πόσο feeling θα μείνει;

Οι ποδοσφαιρικές εταιρείες (αλλά και οι τηλεοπτικές) κάνουν τα πρώτα άτσαλα βήματα να μπαλώσουν το κενό. Το sky tv (που μεταδίδει αγώνες της bundesliga) υπόσχεται στους θεατές του ότι θα υπάρχει «ήχος κερκίδας» στη σημερινή πρεμιέρα Σάλκε – Ντόρτμουντ…. Το λιγότερο αδέξιο, για να μην πούμε θλιβερό όταν πλάνα θα δείχνουν ένα άδειο γήπεδο. Η Borussia του Μονάχου υπόσχεται ότι στα εντός έδρας θα γεμίζει τις κερκίδες με χαρτονένιους οπαδούς – άλλη θλίψη. Το κοινό θα τα απορρίψει και τα δύο αν γίνουν – οπότε πάμε παρακάτω…

Υπάρχει μια τεχνολογία που είναι διαθέσιμη, αν και θα χρειαστεί κάποια εξέλιξη. Eίναι το green box, που «μοντάρει» οποιαδήποτε κινούμενη φιγούρα πάνω σε οποιοδήποτε περιβάλλον. Θα ήταν δυνατόν οι λήψεις απ’ τα γερμανικά ταρτάν να μονταριστούν πάνω σε πλάνα απ’ τις κερκίδες περσινών (ή και παλιότερων) αγώνων των ίδιων ομάδων, και αντίστοιχα να μονταριστούν οι πανηγυρισμοί (των κερκίδων) για τα γκολ; Σα να λέμε: το ματς να είναι κανονικό και οι κερκίδες αρχείου;

Για τους τηλεθεατές βρε αδερφέ – οι ποδοσφαιριστές είναι επαγγελματίες, οπότε θα κάνουν την δουλειά τους… Και όταν θα πάνε σπίτι τους θα δουν κι αυτοί το ματς (σε επανάληψη) απ’ την τηλεόραση…

Ώρχους

Κυριακή 10 Μάη. Έχει να δει τίτλο εδώ και σχεδόν 25 χρόνια. Ωστόσο η ιστορία της πάει πίσω ως το 1880. Και φαίνεται πως θα έχει λαμπρό μέλλον αν συνεχίσει τον δρόμο των καινοτομιών.

Η δανέζικη Aarhus Gymnastikforening, ενόψει του κεκλεισμένων των θυρών αγώνα της με την Randers στις 29 του μήνα, δεν έκατσε με σταυρωμένα χέρια. Σκοπεύει να αξιοποιήσει αυτό που είναι τεχνολογικά διαθέσιμο: σε 22 γιγαντοοθόνες στην περίμετρο του αγωνιστικού χώρου θα προβάλλονται οι φάτσες μιας 100άρας φιλάθλων (τόση είναι η τωρινή χωρητικότητα της εφαρμογής), που μέσω zoom θα παρακολουθούν το ματς και θα εκδηλώνουν τα αισθήματά τους ψηφιακά, προς χάρη των παικτών. Μάλιστα, επειδή οι πρωτοπόροι είναι πάντα γενναιόδωροι, η Aarhus δεν κράτησε και τα 100 εικονικά εισιτήρια για πάρτη της. Έδωσε και στην αντίπαλο, ενώ έναν αριθμό μαγικών χαρτιών – πορτραίτων θα πάρουν και «ουδέτεροι».

Οπωσδήποτε θα γίνουν ακόμα γενναία βήματα μέχρις ότου δημιουργηθούν οι τέλειες εικονικές κερκίδες σε πραγματικά ματς που και την δημόσια υγεία θα εξασφαλίζουν, και εισπράξεις για τις ομάδες – και τις απαιτήσεις της 4ης βιομηχανικής επανάστασης θα ικανοποιούν. Η Aarhus ωστόσο άνοιξε τον δρόμο!

Γηπεδικοί όλων των ομάδων δεύτε τελευταίον ασπασμόν! Και αποχαιρετήστε την εποχή που χάνετε – και χάνουμε!

(φωτογραφία: Δεν άρχισε ακόμα αυτό το ιστορικό ματς! Ψηφιακή προσομοίωση είναι. Κάτι σαν διαφήμιση. Περιμένουμε τις εντυπώσεις των παικτών…)

Είναι πολλά, πάρα πολλά τα λεφτά…

Τρίτη 21 Απρίλη. Τα ματς κάθε είδους (ξεκινώντας απ’ τα ποδοσφαιρικά) έχουν παγώσει. Οι ανώνυμες ποδοσφαιρικές εταιρείες και οι καλοπληρωμένοι υπάλληλοί τους προσπαθούν να βρουν ένα σημείο ισορροπίας ανάμεσα στα έξοδα που είχαν υπολογιστεί κάτω από άλλες συνθήκες και τα έσοδα που έχουν μηδενιστεί.

Αυτά τα ξέρει και ο τελευταίος ποδοσφαιρόφιλος. Υπάρχει όμως μούδιασμα έως αδιαφορία για την πολύ μεγαλύτερη βιομηχανία που ανθεί εδώ και χρόνια πίσω απ’ τις αθλητικές αναμετρήσεις: την βιομηχανία του τζόγου. Λες και επειδή δεν περιλαμβάνονται το οργανωμένο έγκλημα και ο τζόγος στις ιστορικές μαρξιανές αναλύσεις δεν υπάρχουν!

Είναι τεράστια τα ποσά που διακινούνται σ’ αυτήν την βιομηχανία (είτε είναι εντός είτε εκτός νόμων…), και τα κυκλώματα του οργανωμένου εγκλήματος (ιδιωτικά και κρατικά) απ’ τα πιο δυνατά στον πλανήτη. Εννοείται πως αυτό σετ «μπάλα / στοίχημα» είναι και τεράστιο πλυντήριο. Είναι τόσο μεγάλα τα ποσά και τόσο δυνατά τα κυκλώματα ώστε δεν υπάρχουν εδώ και χρόνια «υπεράνω υποψίας» ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα. Πού και πού «σκάνε κάποια σκάνδαλα» – σταγόνες στον ωκεανό…

Γνωστά ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα έχουν γεννήσει τέτοιες αποκαλύψεις· το πιθανότερο είναι πως έχουν πολύ περισσότερα κρυμμένα καλά. Σημειώστε παρακαλούμε τις χώρες: ιταλία, γαλλία, ισπανία, αγγλία… (όχι στο ελλαδιστάν δεν γίνονται τέτοια πράγματα…. στο ελλαδιστάν δεν στήνονται ματς… όχι – όχι – όχι!!)

Α, ναι. Και το βέλγιο! Το μικροσκοπικό (και για πολλούς «ανύπαρκτο») βέλγιο έζησε το δικό του ποδοσφαιρικό μελόδραμα, για στημένους αγώνες απ’ το 2017 και μετά. Οι δίκες τέλειωσαν πέρυσι (το 2019). Καταδικάστηκαν 23 άτομα (κυρίως μάνατζερ παικτών και διαιτητές), αλλά κανείς τους δεν πήγε φυλακή… Σιγά! Έγινε όμως ένα κάποιο στραπατσάρισμα του βελγικού κυκλώματος…

Never mind. Το μικροσκοπικό βέλγιο, τραβώντας την τακτική που ακολουθούν ΟΛΑ τα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα (ουπς! συγγνώμη! κράτη θέλαμε να γράψουμε!…) έχει καταφέρει σε ελάχιστο χρόνο να βρεθεί στην κορυφή των «νεκρών του covid-19»!!! Μ΄ έναν απλό τρόπο: δηλώνει τους πάντες όσους πεθαίνουν αυτές τις εβδομάδες και είναι ηλικιωμένοι σαν θύματα του τσαχπίνη!!! Μ’ άλλα λόγια: αν οι υπόλοιποι τίμιοι αγωνιστές της υγείας «παίζουν μπαλίτσα» φουσκώνοντας Χ φορές το θανατοκοντέρ, το βελγικό κράτος «κάνει παιχνίδι» με 10Χ! Ντόπα θανάτου… Κι όταν ρωτήθηκε κάποιος αξιωματούχος γι’ αυτήν την απάτη (ουπς! συγγνώμη! «ευαισθησία» θέλαμε να πούμε!) απάντησε ορθά κοφτά: καλύτερα να υπερεκτιμούμε παρά να υποεκτιμούμε…Α, εντάξει τότε!

Μοιάζει σαν τα στρέμματα των καλλιεργειών της ντόπιας φτωχομεσαίας αγροτιάς, όταν επρόκειτο για τις ευρωπαϊκές αγροτικές επιδοτήσεις. Μέσα σε κάθε χρονιά ολόκληρη η στεριανή ελληνική επικράτεια plus το σύνολο της έκτασης του Αιγαίου ήταν διαδοχικά ελαιώνες, αμπελώνες, βοσκοτόπια, και ό,τι άλλο βόλευε… «Καλύτερα να υπερβάλλουμε παρά να υποτιμάμε» θα μπορούσε να πει κάθε μεγαλοτσιφλικάς φτωχομεσαίος έλληνας αγρότης, κτηνοτρόφος, κλπ. Αλλά παίζουν επιδοτήσεις για τους νεκρούς του covid-19; (Και δεν το πήραν χαμπάρι στην ελλάδα, να δηλωθεί όλη η στεριανή και θαλάσσια επικράτεια ένα απέραντο νεκροταφείο;)

Όχι ρε χαζά!!! Δεν παίζουν επιδοτήσεις! Άλλο πράγμα παίζει: η παγκόσμια βιομηχανία του «αθλητικού» τζόγου, αφού ξέμεινε από ματς, το γύρισε στα φέρετρα!!! Μην πείτε «κοινωνικά ανεύθυνο»! Μην το πείτε γιατί το στήσιμο γίνεται μπροστά στα μάτια όλων – και με την συμμετοχή μας, θέλοντας και μη… Τα λεφτά είναι πάρα πολλά, και τα κυκλώματα πάρα πολύ δυνατά, και το ξέπλυμα ακόμα πιο απαραίτητο (η παγκόσμια βιομηχανία drugs έχει εκτοξεύσει τις πωλήσεις της· η κλεισούρα θέλει καλοπέραση…)

Κι έτσι συμβαίνουν κι αυτά, για χάρη του τρομοκρατικού θεάματος αλλά και του υγιούς φίλαθλου πνεύματος, που έχει ξεμείνει από στρογγυλές θεές: φουσκώνουν κατά βούληση τα νούμερα των θυμάτων του covid-19… Ή, όπως θα έλεγε ο Γκράμσι μιλώντας πολιτικά …. το παλιό έχει πεθάνει, το καινούργιο δεν έχει γεννηθεί ακόμα, ενδιάμεσα παρατηρούνται νοσηρά φαινόμενα….

Χμμμμ…. Γιατρός ήταν αυτός ο Γκράμσι; Τί; Μαιευτήρας;

Big data· big ways· ‘n’ big business (4)

Παρασκευή 10 Απρίλη. Μα τι είναι αυτά που σκέφτεται η ασταμάτητη μηχανή; Τι καχύποπτη φαντασία είναι αυτή;

Λέτε; Να λοιπόν (φωτογραφία): Πριν αλέκτωρ λαλήσει η premier league (το αγγλικό πρωτάθλημα δηλαδή) την σκέφτεται και την γουστάρει THIS DIGITAL IMMUNITY PROOF… Ούτε καν οι “ασθενείς” αλλά όλοι όσοι δεν έχουν επιβεβαιωμένη, αποδεδειγμένη ανοσία (είτε αποκτημένη με “φυσικό” τρόπο είτε με “τεχνητό”….) δεν θα μπορούν να πηγαίνουν στα γήπεδα· δεν είδαμε τι έγινε με το ματς Αταλάντα – Βαλένθια;

Και ποιός θα τολμήσει να κατηγορήσει τα αφεντικά της premier league για «υγιεινιστικό ρατσισμό» όταν τόσες εκατοντάδες χιλιάδες «πιστοποιημένοι», “εγκεκριμένοι” οπαδοί θα μπορούν, επιτέλους, να επιστρέψουν στις αγαπημένες τους κερκίδες; Και ποιός θα τολμήσει να ψελλίσει κάτι τέτοιο όταν και στις συναυλίες θα πρέπει ο καθένας / η καθεμιά να «κολλάει» την «ψηφιακή ταυτότητα υγείας» του / της στο μηχάνημα, για να ανάψει το «πράσινο» λαμπάκι (περνάς!) και όχι το κόκκινο (κάτσε σπίτι σου!) ή το κίτρινο (αμφίβολη περίπτωση!), ε; Και γιατί μόνο τα γήπεδα και τα συναυλιάδικα και όχι τα mall, τα μαζικά μέσα μεταφοράς, τα super market, ακόμα και οι εκκλησίες, να μην έχουν ιερό δικαίωμα και κοινωνική ευθύνη να κρατάνε έξω όχι τους «άρρωστους» – προσέξτε το!!! – αλλά τους μη πιστοποιημένους ψηφιακά ως υγιείς; (επιστρέψτε στο σημείο 2 του πρώτου σχολίου…)

Όπως καταλαβαίνετε, όλοι αυτοί που «έφαγαν» την πτωματολαγνεία που δήθεν προκάλεσε και προκαλεί ο covis-19 και όσοι νομιμοποίησαν και νομιμοποιούν τους στρατιωτικούς νόμους θα ευχαριστηθούν με την «νέα ελευθερία» της ψηφιακά πιστοποιημένης υγείας… Θα χαρούν που κάποια «αόρατη αρχή» τους δίνει το δικαίωμα να υπάρχουν μεσολαβώντας από κάθε άποψη αυτό που νομίζουν «ύπαρξη»… Φυσικά το σύμπλεγμα θα ευχαριστηθεί πολύ περισσότερο… (Κι αυτά είναι μόνον η αρχή…)

Αλλά ουφ!!! Μ’ αυτά θα ασχολούμαστε; Ας ξεσκάσουμε (όταν το επιτρέψει το αφεντικό)!!!

Τίμια υπερηφάνεια

Δευτέρα 20 Γενάρη. Όλοι οι οπαδοί ποδοσφαιρικών ομάδων (ξεκινώντας απ’ τους οργανωμένους) βρίσκουν λόγους για να είναι περήφανοι. Αλλά οι οπαδοί της (αξιοσέβαστης, τι άλλο διάολε;) St Pauli έχουν πια ειδική σφραγίδα πιστοποίησης της υπερηφάνειάς τους: η αγγλική αντιτρομοκρατία τους έβαλε στη λίστα των επικίνδυνων για τρομοκρατικές παρεκτροπές… Υποτίθεται ότι βασικό «στοιχείο του εγκλήματος» είναι η νεκροκεφαλή – σήμα κατατεθέν των οργανωμένων: ως εάν οι αλγόριθμοι του facebook έχουν πιάσει δουλειά στην αντι-τρομοκρατία· γενικά.

Γιατί όχι όμως; Μ’ αυτές τις antifa, antira, και άλλες anti- ιδέες τους οι παουλίστας δικαιούνται την προσοχή της “αντιτρομοκρατίας”, της αγγλικής και όχι μόνο. Τόσος κόπος γίνεται υπέρ του “no politica” κι αυτοί δεν σέβονται τίποτα;

Τρομοκρατικότατο!

Η αγία μπάλα 1

Σάββατο 21 Δεκέμβρη. Ο 31χρονος σήμερα Rui Pinto δεν είναι «ήρωας». Είναι κολασμένος. Τόλμησε να τα βάλει με μια απ’ τις μεγαλύτερες βιομηχανίες του σύγχρονου θεάματος: την ποδοσφαιρική. Τον Σεπτέμβρη του 2015 εγκαινίασε ένα site με αποκαλύψεις για διάφορα «βαριά ονόματα» της βιομηχανίας. Μέσα σε περίπου 4 χρόνια (μέχρι την σύλληψή του στην Βουδαπέστη τον περασμένο Γενάρη και την έκδοσή του στην πορτογαλία απ’ την οποία κατάγεται και τον καταζητούσε) έδωσε σε μια ευρωπαϊκή «δημοσιογραφική ομάδα ερευνών» (european investigative collaborators) περίπου 70 εκατομμύρια ντοκουμέντα. Τα περισσότερα τα απέσπασε χακάρωντας υπολογιστές εμπλεγμένων σε διάφορα. Αλλά στην εξέλιξη της ζωής του «football leaks» άρχισαν και άλλοι να του στέλνουν διάφορα στοιχεία.

Παρότι με βάση τις «διαρροές» του Pinto διάφορα πρωτοκλασσάτα media φιλοξένησαν πάνω από 1000 άρθρα σχετικά με τα «υπόγεια» της βιομηχανίας ποδοσφαίρου, και παρότι σε κάποιες περιπτώσεις εκτεταμένης φοροδιαφυγής έγιναν δίκες, ο Pinto είναι ο μόνος που έχει φυλακιστεί. Προ-φυλακιστεί σωστότερα, αφού τον περιμένει η δίκη του… Με 147 κατηγορίες.

Το καθεστωτικό γερμανικό der spiegel (με το οποίο ο Pinto συνεργάστηκε συστηματικά αυτά τα 4 χρόνια των «διαρροών») ανέβασε χτες στην ηλεκτρονική του έκδοση την πρώτη συνέντευξη του Pinto απ’ τις πορτογαλλικές φυλακές· για μήνες το πορτογαλλικό καθεστώς απέρριπτε το αίτημα. Κάνοντας ένα διάλειμα απ’ το συνηθισμένο περιεχόμενο της ασταμάτητης μηχανής μεταφέρουμε εδώ κάποια αποσπάσματα.

Ερώτηση: Πώς πέρασες τις μέρες σου στην απομόνωση τους πρώτους έξι μήνες της προφυλάκισής σου;

Pinto: Μπορούσα να κινούμαι ανάμεσα στο κελί μου και μια πολύ μικρή αυλή. Περπατούσα κάνοντας κύκλους, και καμμία φορά κλώτσαγα μια μπάλα. Στο κελί μου διάβαζα πολύ και κρατούσα σημειώσεις…. Οι πορτογαλλικές αρχές φοβούνται αυτά που ξέρω, και γι’ αυτό είναι σημαντικό να μην χάσω το μυαλό μου. Στην αρχή έγραφα σημειώσεις σχετικές με την υπόθεση, αλλά μετά μου πήραν το τετράδιο. Ο δικηγόρος μου ήταν παρών στην έρευνα που έκαναν στο κελί μου και τους είπε ότι ήταν παράνομη η κατάσχεση. Δεν ήταν οι φύλακες, ήταν απ’ την πορτογαλική δικαστική αστυνομία. Κάνουν ό,τι θέλουν. Τελικά μου γύρισαν το τετράδιο με τις σημειώσεις πριν ένα μήνα…