Ευέλικτες και αποτελεσματικές αποφάσεις

Τρίτη 20 Νοέμβρη. Οπωσδήποτε παίζουν φράγκα, αν και δεν είμαστε σίγουροι πόσα κιλά πιάνει. Ωστόσο αν αυτή η διεθνής επιχείρηση διακρατικών ποδοσφαιρικών αγώνων που λέγεται uefa απέκλειε δια παντός την εθνική ελλάδας θα έκανε ψυχικό.

Πρώτα απ’ όλα επειδή θα ήταν μια καλή αρχή. Δεύτερον επειδή θα έμεναν άνεργα (δηλαδή: χωρίς μεροκάματο) τα βοθρολύματα / οπαδοί (άξιοι του εθνικού ιδεώδους, πρέπει να πούμε – κι ας υπάρχουν διάφοροι αστοιχείωτοι που το φαντάζονται αλλιώς…). Και τρίτον επειδή θα απαλλασσόταν το εθνικό στερέωμα, ποδοσφαιρικό και όχι μόνο, απ’ την κατάρα του 2004. Το φάντασμα, δηλαδή, ότι το ελληνικό ποδόσφαιρο έχει (ή πρέπει να έχει) ευρωπαϊκές αξιώσεις.

Εννοείται, απ’ την άλλη, ότι και οι εσθονοί έχουν τα δικά τους βοθρολύματα, ανάλογου φυράματος με τα ελληνικά. Γιατί, όμως, να μπλέκουμε σε τέτοιες παλιοϊστορίες που, συν τοις άλλοις, εξάπτουν διάφορους παλιούς ντόπιους νταλικιέρηδες (των καιρών του ανατολικού μπλοκ και του «γαμάμε με ένα καλτσόν»), ε;

Αφού είναι γνωστό: από πολιτική άποψη η ευρώπη ποτέ δεν έφτασε στην άκρη της χερσόνησου του Αίμου – εκτός απ’ την στιγμή της απαγωγής της απ’ την Φοινίκη. Ας αρχίσει η αποκατάσταση της ιστορικής αλήθειας με την διαγραφή της ποδοσφαιρικής εθνικής.

Δεν θα χάσει η Βενετιά βελόνι…

Εξάρθρωση

Δευτέρα 28 Μάη. Αν επιτρέπεται: Σιγά μην έκανε «φάουλ» ο τραμπούκος της «βασίλισσας» Ramos. Λαβή έκανε, και μάλιστα απ’ αυτές που είναι εύκολο να τις κάνει κάποιος με λίγη πρόβα κατ’ ιδίαν. “Κλειδώνεις” το μπράτσο και η κλείδα πάει στον χαμό: ρωτείστε αυτούς που παίζουν ερασιτεχνικά μπάσκετ αν τους έχει συμβεί κατά λάθος, πάνω στη διεκδίκηση…

Δεν θα αφήσουμε έναν αιγύπτιο να μας κλείσει το σπίτι: αυτή θα πρέπει να ήταν η «εθνική γραμμή» της Ρεάλ – της Μαδριλένικης εταιρείας / ομάδας με την γνωστή μαύρη ιστορία. Άμα έχεις μέγα οπαδό τον Rajoy, είσαι ικανός για τα πάντα!

Όσο για τον αλγερίνο προπονητή της; Ίσως έχει γίνει πια πολύ γάλλος για να ασχολείται με τα τραύματα του αραβικού κόσμου…

Το γκουβέρνο 3

Δευτέρα 19 Μάρτη. Θα το πούμε, και το κρίμα στο λαιμό μας. Είναι ένας τύπος που (λέει ότι) είναι ο ιδιοκτήτης διάφορων καπνοβιομηχανιών, με την βασική στη ρωσία, τις οποίες μάλιστα (λέει ότι) τις μοσχοπούλησε τις προάλλες έναντι του καθόλου ευκαταφρόνητου 1,6 δισεκατομμυρίου δολαρίων, μετά από διαπραγματεύσεις ενός έτους…

Και ο ίδιος τύπος λέει ότι “αγχώνεται” με την κατάσταση στο ελληνικό ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα, γιατί είναι λέει πολύ συναισθηματικός, και μπουκάρει (ξεχνώντας ή αδιαφορώντας για το κουμπούρι στη μέση του) στο γήπεδο, με τους μπράβους του, να πάρει την ομάδα να φύγει… Κάνει, δηλαδή, αυτό που στα ποδοσφαιρικά λέγεται “επιχειρηματική καταστροφή”…

Να το κάνουμε πιο σχηματικό. Έχεις έναν τύπο που υποτίθεται πως βρίσκεται σε κάτι επιχειρηματικές διαπραγματεύσεις εδώ και μήνες για να τσεπώσει ένα ποσό που θα του επιτρέπει να αγοράσει χα-λα-ρά 3 ή 4 Neymar (by the way ο ένας και αρχικός κατάλαβε την ποδοσφαιρική μαλακία του να φύγει απ’ την Barca, η οποία έχει γίνει ακόμα πιο δηλητηριώδης χωρίς αυτόν, “κάλυψε το κενό του” δηλαδή, και τώρα φεύγει και απ’ την Paris Saint-Germain, οπότε είναι διαθέσιμος…) για να τους ρίξει στην ομάδα, έτσι, να τους βλέπει να παίζουν και να γουστάρει…. κι όμως, «αγχώνεται» για μια διαιτητική απόφαση και συμπεριφέρεται σαν τυπικός χουλιγκάνος…. Και λέει, μάλιστα, ότι συμπεριφέρεται έτσι για να μην συμπεριφερθούν ανάλογα οι αγαπημένοι οπαδοί / πελάτες του· σαν «παράδειγμα προς αποφυγήν» ένα πράμα…

Ή, για να το κάνουμε ακόμα χειρότερο: έχεις έναν τύπο που (λέει ότι) έχει τα κερατά του από επιχειρήσεις και λεφτά στη ρωσία· άντε και κάτι λίγες στο ελλαδιστάν, για τα τρέχοντα έξοδά του… Και βγαίνει, σα να μην τρέχει τίποτα, και λέει πριν κάτι παραπάνω από ένα χρόνο, ήμουνα λαγός στο παζάρι για τις τηλεοπτικές άδειες, δεν με ενδιάφερε να αγοράσω μία, απλά ανέβασα τις τιμές!… Ουάου!!! Οι αληθινοί μπίζνεσμεν έχουν μεγάλα αυτιά; Κάνουν και τέτοια χαμαλίκια;

Είστε σίγουροι ότι ο asset 2 δεν είναι τίποτα περισσότερο από «μπροστινός» (κάποιας φράξιας της ρωσικής μαφίας ας πούμε), «αυτοφωράκιας» ένα πράμα, οπότε λογικά μεν συμπεριφέρεται άλλοτε σαν “λαγός” και άλλοτε «συναισθηματικά»…. αλλά τα υπόλοιπα, τα μεγαλειώδη και τα «επιχειρηματικά», είναι άλλων «άγχος»… ε;

(Όπως είναι γνωστό, ο asset 2 ξεκίνησε από ανειδίκευτος εργάτης και έφτασε υποδιευθυντής μιας κρατικής κανοβιομηχανίας στο Ροστόκ, όταν τον βρήκε το κακό: η «κατάρρευση» της ε.σ.σ.δ. Ε, προκειμένου να μείνει άνεργος, ο asset 2 έκανε την καρδιά του πέτρα και με κάτι οικονομίες που είχε στην άκρη για περίπτωση ανάγκης αγόρασε το καπνεργοστάσιο· και καμιά 40ριά επιχειρήσεις ακόμα, που έτυχε να περνάνε από μπροστά του. Αυτό συνέβη και με αρκετούς άλλους εργατικούς ανθρώπους στην «μετά την διάλυση» ρωσία, που βρέθηκαν «ξαφνικά» με ορυχεία, βιομηχανίες, τράπεζες, χημικά εργοστάσια, κλπ… Καταλαβαίνετε: οι επιχειρήσεις στη ρωσία εκείνη την εποχή ήταν σαν τις γλάστρες στα μπαλκόνια: αν έπεφτε κάποια κατά πάνω σου έπρεπε να την πιάσεις στον αέρα, μην σε σκοτώσει… Αυτό ήταν μια ακόμα απόδειξη – αν χρειάζεται – του γιατί ο κρατικός σοσιαλισμός είναι ανώτερος του καπιταλισμού. Επειδή, όταν βρεθεί σε ελεύθερη πτώση, δίνει την δυνατότητα στον όποιο απλό μισθωτό να γίνει ιδιοκτήτης· και μάλιστα με το κιλό.

Συνεπώς ο asset 2 τον φύσαγε τον παρά ακόμα και πριν πάρει το ευτελές αυτό 1,6 δισεκατομμυριάκι. Οπότε μήπως θα πρέπει να το σκεφτεί; Μήπως, δηλαδή, δεν είναι γεννημένος για το αγχωτικό και άτιμο ελληνικό πρωτάθλημα, μήπως πάει χαμένος εδώ, μήπως του αξίζει κάτι καλύτερο; Η Barca ίσως; Αν αγόραζε την Barca; Ούτε άγχη, ούτε τίποτα – ρολαρισμένα όλα…

Σε κάθε περίπτωση: στην πάνω φωτογραφία ο Neymar με φανέλα και σώβρακο που χρωματικά θυμίζει παοκ… Με απεριόριστη αγάπη!)

Τα αποστακτήρια του βαθέος κράτους

Πέμπτη 15 Μάρτη. Διυλίζουν μεν τον Ιβάν τον Τρομερό (όχι χωρίς λόγο…) καταπίνουν δε τον Αχιλλέα (όχι χωρίς λόγο…) Ο κυρ Ιβάν έγινε παγκόσμια περσόνα. Και, φυσικά, στο ελλαδιστάν του σούρνουν τα εξ αμάξης: αφού δεν παίζει φιλία με τη Μόσχα, έχει χάσει τον θώρακα του «ξανθού γένους» που θα τον προστάτευε.

Όμως ο κυρ Αχιλλέας, σαν δήμαρχος Βόλου (σχεδόν αθώος για το στήσιμο αγώνων, σχεδόν περιστερά: «ωωωω – ωωωω – άσσος στο ημίχρονο – διπλό το τελικό!!», αυτό πάλιωσε και ξεχάστηκε…), ο κυρ Αχιλλέας λοιπόν της περιορισμένης, της μόνο «εθνικής» δημοσιότητας, είναι το real postmodern ελλαδιστάν, του 21ου αιώνα· ενόσω ο κυρ Ιβάν είναι απλά μια αξιοποιήσιμη αναβίωση των ‘90s (ακόμα και το look παλαιοπασόκου το επιβεβαιώνει…), όπου νικάει όποιος πυροβολεί γρηγορότερα… Αλλά ύστερα πρέπει να αθωωθεί από το δικαστήριο της περιοχής. Η εξέλιξη απ’ τα ’90s ως σήμερα είναι αυτή: να είσαι ΚΑΙ το (διαχωρισμένο) δικαστήριο!

Γιατί, λοιπόν, ο κυρ Αχιλλέας, τον οποίο καταπίνουν όλοι, είναι το «αυθεντικό» και ο κυρ Ιβάν που τον ξερνάνε αυτόν τον καιρό είναι «απομίμηση»; Πρώτον, επειδή δεν είναι ζάμπλουτος, οπότε δεν μπορεί να κατηγορηθεί για ολιγάρχης καπριτσιόζος! Και δεύτερον, επειδή είναι εκλεγμένος. Απ’ τον «λαό». Δεν έχει έμμεση νομιμοποίηση σαν ιδιοκτήτης του σαλούν της πόλης. Έχει άμεση: είναι ο «προστάτης» της. Ο σερίφης…

Κυρ Ιβάν και κυρ Αχιλλέας μοιράζονται το ίδιο επιχειρησιακό σχέδιο: την αυτοδικία (της εξουσίας). Ο κυρ Αχιλλέας ακόμα και ξύλο ρίχνει στην «πόλη του» (έχοντας τους μπράβους του δίπλα) π.χ. για παράνομο παρκάρισμα στον δρόμο που αποφάσισε ότι «πάρκινγκ γιοκ». Ο κυρ Αχιλλέας δεν δεσμεύεται από μαλακισμένες, γραφειοκρατικές διαδικασίες. Είναι της «άμεσης δράσης»! Ο κυρ Αχιλλέας έχει απαντήσει στο ερώτημα που δημοσκοπικά έπεσε το πόπολο «τι προτιμάτε, την κάθαρση ή την προστασία των θεσμών;». Και η απάντηση του κυρ Αχιλλέα (η απάντηση της μαφίας δηλαδή) είναι: ό,τι γουστάρω, τι σε νοιάζει εσένα, εεεε; Τρέχει τίποτα; 

Το ντου του κυρ Ιβάν στο χορτάρι ήταν η παρόρμηση της αυτοδικίας (της εξουσίας) την οποία, σαν επιχειρηματίας (και φίλος των κυβερνώντων, πρώην και νυν) δεν θα έπρεπε να επιδεικνύει: αν την δείχνει (όπως έκανε τις προάλλες) ουσιαστικά καταργεί de facto «τους θεσμούς» και τις πολιτικές βιτρίνες!! Κι αυτό δημιουργεί, έστω για λίγο, προβλήματα: ένα απ’ τα φερέφωνα των τωρινών βιτρινών (η “εφ.συν.”) κυκλοφόρησε προχτές με εξώφυλλο την δραματοποιημένη ερώτηση “ποιος κυβερνάει” – λες και δεν ξέρουν οι υπεύθυνοί του… Αντίθετα τα ντου του κυρ Αχιλλέα (στο Βόλο) είναι η αυτοδικία της εξουσίας (του πρώην μπράβου), που έχει αναχθεί σε εκλεγμένη και άρα θεσμικά νόμιμη μέθοδο «άμεσων λύσεων» – έχει εγκριθεί μετ’ επαίνων! Η αυτοδικία της εξουσίας του κυρ Αχιλλέα είναι το «δίκαιο» όχι της βιτρίνας, αλλά του καταστήματος…

Από θεωρητική / αναλυτική / κριτική εργατική άποψη είναι μια παρηγοριά για εμάς τους περιθωριακούς που διαπιστώνουμε ότι η άποψή μας για την κρατικοποίηση του εγκλήματος αποδεικνύεται στην πράξη: ο κυρ Ιβάν είναι το καθαρτήριο του κυρ Αχιλλέα, το άλλοθί του· και οι δύο μαζί (σαν φιγούρες / ρόλοι / καταμερισμός στην οικονομία του εγκλήματος) είναι ένα νέου τύπου δίπολο, «παλιό μοντέλο – καινούργιο μοντέλο», υπεραρκετό για να αποκαλύψει στα μάτια μας την πραγματικότητα της ανόδου της καπιταλιστικής εγκληματικότητας.

Μαύρη χαρά για τις κριτικές αναλύσεις μας! Σε τελευταία ανάλυση, αν το ταπεραμέντο του κυρ Ιβάν καταλήξει στην απώλεια του πρωταθλήματος για τον παοκ, ένα μέρος των παοκτζίδων δεν το έχει σε τίποτα να τον αμφισβητήσει. Αντίθετα, το ταπεραμέντο του κυρ Αχιλλέα, είναι υπεράνω: μετά την (σχετική) «αθώωσή» του και το επίσημο come back του στη δημαρχιακή καρέκλα, δεν τον υποδέχτηκαν με οδοφράγματα…

(φωτογραφίες: Απόδειξη του ότι το μοντέλο του κυρ Ιβάν είναι «παλιό» αν και με αξιώσεις αναχρονιστικής αιωνιότητας, είναι η «άγια» παρουσία του στην εκκλησία του «αγίου πνεύματος» στο Πρόχωμα της Σαλονίκης, την οποία χρηματοδότησε γενναιόδωρα. Μιλώντας γενικά, αφού ο «μαφιόζος / πιστός / χορηγός» έφτασε ως το ελληνικό 2018, έχει όλα τα προσόντα να φτάσει και ως το 3018· χωρίς όμως να γλυτώνει απ’ το να γίνεται δαλκτυλοδεικτούμενος, σαν μοντέλο και σαν οι εκφραστές του, όταν «παραφέρεται».

Ειπωμένο διαφορετικά: το postmodern μοντέλο του εκλεγμένου δήμαρχου, υπουργού, ακόμα και πρωθυπουργού μαφιόζου θα έχει πάντα σα βάση, την οποία θα «ξεπερνάει» συμβολικά και κατά συνθήκην, το μοντέλο του μαφιόζου χορηγού και ευεργέτη….)

Προς ντόπιους ποδοσφαιρόφιλους

Πέμπτη 15 Μάρτη. Θεωρήστε το ιατρική συνταγή, γραμμένη κατά τα συμφέροντα μιας καταχθόνιας ελληνικής φαρμακευτικής, αυτής που φτιάχνει το ethnosedon: η μιζέρια είναι κατευναστική· γι’ αυτό ΜΗΝ παρακολουθείτε τις διεθνείς επιδείξεις του ποδοσφαιρικού θεάματος. Ειδικά: αποφύγετε οπωσδήποτε τη ναυτία που προκαλεί αυτή η παλιοBarca (αλλά και αρκετοί άξιοι τιμής αντίπαλοί της…)

Γιατί; Επειδή η ελληνική εκδοχή ποδοσφαίρου, που είναι δημοφιλής επειδή αφήνει απεριόριστο περιθώριο σε «λόγους για…», είναι πυροβολώ ντενεκάκια μπύρας στο ένα μέτρο· κι άμα λάχει, λόγω συναισθηματισμού, ρίχνω και στον διαιτητή, νάχει να πορεύεται. Ενώ αυτοί παίζουν, οι άθλιοι, μπιλιάρδο με 22 στέκες!

Έλεος! Έλεος!!!! Παλιοκαπιταλισμέ (του ποδοσφαίρου και όχι μόνο) άφησέ μας στην ησυχία μας! (Αυτό στο 3ο λεπτό του ματς με την Τσέλσι ήθελαν και το έκαναν;).

Έλεος!!! Ιβάν ρίξε!!!

Το προσοδικό κράτος 3…

Δευτέρα 12 Μάρτη. Αυτή η εθνική πολιτική προσοδική δομή είναι βέβαια ταξικά διαστρωματωμένη (τα μεγάλα πιάτα για την κορυφή, τα ψίχουλα για την βάση), όχι όμως και ταξικά πολωμένη. Γενικά μιλώντας είναι το αντίθετο. Πέρα απ’ τον κρυφό θαυμασμό που έχουν οι κάτω για τις “επιτυχίες” (τα κατορθώματα) των πάνω, υπάρχει και ένα είδος αόρατης συνενοχής μεταξύ τους. Ή, ίσως, όχι και τόσο αόρατης…

Γιατί να επαναλαμβάνουμε αυτά τα τετριμένα; Μα γιατί σήμερα είναι μια γιορτινή μέρα, μια μέρα ολόφωτη, μια μέρα που ο “μαύρος πυρήνας” του ελληνικού κράτους / κεφάλαιου θα πρέπει να καθιερώσει σαν επέτειο: Ο κυρ ΑΧΙΛΛΕΑΣ (ΜΠΕΟΣ) ΕΠΙΣΤΡΕΦΕΙ ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΑ στη δημαρχιακή του καρέκλα! Αφού η θρυλική υπόθεση για το στήσιμο ποδοσφαιρικών αγώνων πέρασε το δικαστικό ψιλοκοσκίνισμα, και ο ίδιος κρίθηκε ένοχος μόνο για κάτι ψιλοπλημμεληματάκια, που καθόλου δεν είναι ασύμβατα με την τιμή και την δόξα του εκλεγμένου άρχοντα. (Κι αυτά σε “πρώτο βαθμό”… Στο εφετείο, υποθέτουμε, θα αποδοθεί στην κοινωνία λευκότερος κι από χιόνι…)

Φυσικά ποτέ δεν είχε απομακρυνθεί ουσιαστικά απ’ το δημαρχιακό πόστο, εκεί γύρω ήταν και έκανε τα κουμάντα. “Σα να το ένοιωθε” ότι στη δίκη (που έγινε) η κατηγορία περί “εγκληματικής οργάνωσης” θα σβηστεί, οπότε όλα τα υπόλοιπα θα κατέβουν δυο ή και παραπάνω πίστες “δικαιϊκής μεταχείρισης”. Όπως γράφτηκε σχετικά:

…Η επαναφορά του Αχιλλέα Μπέου στη θέση του δημάρχου Βόλου, έγινε μετά τη μετατροπή της κατηγορίας, που τον βάρυνε για στημένα παιχνίδια σε ποδοσφαιρικούς αγώνες, από κακούργημα σε πλημμέλημα και βασίζεται στις διατάξεις του νόμου, οι οποίες προβλέπουν ότι η πρωτόδικη καταδικαστική απόφαση για τα πλημμελήματα της δωροδοκίας – δωροληψίας δεν είναι αρκετή για να τεθεί σε αργία ή να εκπέσει από το αξίωμά του ένας αιρετός…

(Πλημμέλημα το εξ επαγγέλματος στήσιμο αγώνων και τα κέρδη απ’ το στοίχημα; Ναι ρε!!! Κάτι σαν την αφισοκόλληση…

Κι ύστερα “φταίει” πότε η Μέρκελ και πότε ο Ερντογάν…)

Το προσοδικό κράτος 4…

Δευτέρα 12 Μάρτη. Όσο για τον asset 2, τον κυρ Ιβάν (τον Τρομερό) για τον οποίο γίνεται κάθε τι που είναι ανθρωπίνως δυνατό όχι μόνο να του χαριστούν τα 34 μύρια ευρώ πρόστιμο για το λαθρεμπόριο τσιγάρων που έκανε η σεκαπ πριν την αγοράσει, αλλά και να πνιγούν οι υποθέσεις του ίδιου λαθρεμπορίου που έχουν (ατυχώς…) εντοπιστεί υπό την δική του ιδιοκτησία, κάποιος θα πρέπει να του το πει: δεν μπαίνουν στο γήπεδο με το πιστόλι στην τσέπη! Το κρατάνε και το ανεμίζουν στο χέρι διάολε!!! Όπως είχε κάνει ο πρωτοπόρος «καπετάνιος» του παναθηναϊκού, στα ‘80s – που δίκαια απέκτησε το παρατσούκλι «Ρίγκο».

Και, για να μην κρυβόμαστε: τι πάει να πει «πλεονέκτημα έδρας» στην ελλάδα αν δεν είναι ζωσμένο το χορτάρι από ελεύθερους σκοπευτές; Ως γνωστόν η μπάλα είναι άθλημα για «άντρες», real τέτοιους.

Και το ελληνικό κράτος / κεφάλαιο / παρακράτος εντελώς real είναι… Όταν θα επιστρατεύσει τους ελεύθερους σκοπευτές του, θα καταλάβουμε όλοι ποιο είναι το «πλεονέκτημα της έδρας του»…

(Για να μαθαίνουν οι νεώτεροι / νέωτερες την ιστορική συνέχεια του λαού και του τόπου αντιγράφουμε:

…Το διάσημο επεισόδιο με το πιστόλι του Βαρδινογιάννη έγινε το Σεπτέμβριο του 1985, σ’ ένα ευρωπαϊκό παιχνίδι του Παναθηναϊκού με την Τορίνο.

Ο καπετάνιος θεώρησε ότι  ο Γάλλος διαιτητής Μισέλ Βοτρό αδικούσε τον Παναθηναϊκό και με το όπλο ανα χείρας μπούκαρε ανενόχλητος στη φυσούνα, πρωταγωνίστησε στα επεισόδια και ήρθε στα χέρια παίζοντας ξύλο και απειλώντας τον διαιτητή.

Για την πράξη του αυτή ο καπετάνιος  έφαγε δύο χρόνια αποκλεισμό απο τα γήπεδα από την UEFA…)

Φυσικά υπάρχει μια κλιμάκωση στο ιστορικό συνεχές. Γιατί ο “καπετάνιος” μπορούσε να επικαλείται το Σφακιανό ταπεραμέντο του κάθε φορά που τραβούσε το πιστόλι του στα γήπεδα… Ενώ ο asset 2; Ίσως, μόνο, το ότι η ρωσία είναι «στριμωγμένη» τώρα τελευταία, κι αυτός κουβαλάει το σιδερικό του επειδή δεν έχει παραλάβει ακόμα έναν πυρηνοκίνητο πύραυλο…)

Μεγαλειώδεις φήμες!

Τετάρτη 24 Γενάρη. Δεν πρόλαβε να στεγνώσει ο εθνικός ιδρώτας και άρχισαν τα όργανα. Για καπέλλωμα της αγνής μαύρης αντίδρασης από επιτήδειους / αλητήριους… Και για υπόγεια χρηματοδότηση του συλλαλητηρίου…

Στ’ αλήθεια ο asset 2, ιδιοκτήτης του παοκ και άλλων τινών, άνθρωπος πολλών αρμοδιοτήτων, ήταν ο χρηματοδότης της καπελλωμένης μαύρης αντίδρασης και των βασικών συστατικών της; Κι αν ναι, το έκανε χωρίς ρωτήσει τον φίλο του στο γκουβέρνο;

Α πα πα! Α πα πα!!! Δεν έχουν τον θεό τους οι σπερμολόγοι και οι συκοφάντες….

Βαρκελώνη

Δευτέρα 4 Δεκέμβρη. Αυτή η μόδα της ακύρωσης των γκολ της Barca τι είναι; Μέρος της προεκλογικής περιόδου στην Καταλωνία, οργανωμένο απ’ τη Μαδρίτη; Του είδους ότι «κοιτάξτε, όχι ανεξαρτησία αλλά ούτε πρωτάθλημα δεν βλέπετε;».

Όχι τίποτα άλλο, αλλά οι ισπανοί δανείζονται λέξεις προσφιλείς στους έλληνες όταν σχολιάζουν τα της Καταλωνίας. Πήραν το «κωλοτούμπα». Θέλουν και το «παράγκα»;

Αυτές κι αν είναι μπίζνες!

Κυριακή 25 Ιούνη. Την ερχόμενη ποδοσφαιρική σεζόν, 2017 – 2018, η εθνική ομάδα νέων της κίνας (κάτω των 20) θα παίζει μπάλα με τους συνομηλίκους της … στο γερμανικό πρωτάθλημα! Το γερμανικό πρωτάθλημα νέων είναι χωρισμένο σε 5 περιφερειακά πρωταθλήματα των 20 ομάδων. Αλλά καθώς η νοτιοδυτική περιφέρεια έχει 19 ομάδες, η 20η θα είναι η κινέζικη εθνική νέων· μετά από διακρατική συμφωνία. Τα αποτελέσματα των αγώνων της δεν θα μετράνε στη βαθμολογία (μη γίνει και καμιά στραβή…) και, φυσικά, η κινεζική ομάδα δεν θα έχει έδρα. Θα παίζει «φιλοξενούμενη» 2 φορές με κάθε αντίπαλό της, και κάθε τέτοιος αντίπαλος θα πάρει συνολικά 15 χιλιάδες ευρώ απ’ την κινεζική ποδοσφαιρική ομοσπονδία.

Η επίσημη εξήγηση αυτού του deal είναι ότι αυτή η «θητεία» θα διευκολύνει την προετοιμασία της εθνικής ομάδας της κίνας για τους ολυμπιακούς του Τόκιο, το 2020· τότε οι σημερινοί κάτω των 20 θα παίζουν στην «ανδρών». Αλλά τα μεγαλύτερα οφέλη είναι στα φράγκα· φυσικά. Οι αγώνες της κινεζικής ομάδας στο γερμανικό πρωτάθλημα θα μεταδίδονται σ’ όλη την κίνα, πράγμα εξαιρετικά επικερδές και για τους δύο. Και την ώριμη γερμανική αλλά και την αναδυόμενη κινέζικη βιομηχανία του αθλήματος.

Θα ανεβάσουν τζίρους και οι ασιάτες στοιχηματζήδες… Πολλά φράγκα…