Το άλμα στα ερείπια


Σάββατο 4 – Κυριακή 5 Ιούλη. Πιτσιρικάδες αιχμάλωτοι στη λωρίδα της Γάζα σκαρφαλώνουν και απογειώνονται γύρω απ’ τα ερείπια των ισραηλινών βομβαρδισμών. Όχι, δεν είναι πελατάκια των στρατοαστυνομικών ασκήσεων του ισραηλινού μιλιταρισμού του είδους Krav Maga!

Κάνουν parkour… Πηδάνε πάνω απ’ τους τοίχους… Αν μεγαλώνεις στη Γάζα, οι τοίχοι είναι το (άλλοτε πραγματικό και άλλοτε συμβολικό) εμπόδιο της ζωής σου…

Απαρτχάιντ

Τετάρτη 1 Ιούλη. Από σήμερα αρχίζουν στο ρατσιστικό ισραηλινό καθεστώς οι νομικές προετοιμασίες για την προσάρτηση της δυτικής Όχθης. Όλα κι όλα: στρατός θα την επιβάλλει και θα την προστατεύει· αλλά χρειάζονται κι εκείνα τα νομικά στολίδια που κάνουν ένα φασιστικό καθεστώς να μοιάζει με «δημοκρατία».

Όταν μιλάμε για «προσάρτηση της δυτικής Όχθης» πρέπει να είμαστε σωστοί. Αυτή έχει γίνει ήδη ουσιαστικά. Μια έκταση με διάσπαρτα παλαιστινιακά «μπαντουστάν», που τα χωρίζουν θωρακισμένοι αυτοκινητόδρομοι για αποκλειστική χρήση των εποίκων φυλασσόμενοι απ’ την ισραηλινή στρατοαστυνομία… τι άλλο απομένει; Μόνο η τυπική επικύρωση.

Μια έγνοια έχει μόνο το φασιστογκουβέρνο του Τελ Αβίβ, κι αυτή μπορεί να επηρεάσει τον ρυθμό της «τυπικής διευθέτησης» στη δυτική Όχθη. Το ψόφιο κουνάβι και το σόι του προώθησαν την γενική προσάρτηση – ήταν το δώρο ενός μεσίτη / πλυντηριά σ’ έναν μαφιόζο φίλο. Ο «υπναλέος Jo» (Biden) είναι επίσης γνωστός και σταθερός φίλος του ισραηλινού φασισμού. Ωστόσο έχει σοβαρό πρόβλημα με το κόμμα του: η αριστέρα των «δημοκρατικών», αποφασιστικά αντι-απαρτχάιντ (και όχι μόνο ενάντια στην προσάρτηση), δείχνει να ενισχύει την επιρροή της – το αποδεικνύουν διάφορες πρόσφατες τοπικές εσωκομματικές εκλογές. Μ’ αυτά τα δεδομένα ο «υπναλέος Jo» παριστάνει τον αντίθετο στην τυπική και επίσημη προσάρτηση – μπας και μαζέψει ψήφους και απ’ τους οπαδούς του Sanders…

Από μόνο του αυτό δεν είναι λόγος ανησυχίας για το Τελ Αβίβ. Αλλά μπορεί να μπει ζήτημα κυρώσεων κατά του ισραήλ στον οηε και (με πρόεδρο τον «υπναλέο») η Ουάσιγκτον να μην βάλει βέτο. Αυτό θα είναι πρόβλημα, και μάλιστα σοβαρό.

Θα πείτε: μεταξύ συμμάχων και φίλων πάντα βρίσκονται λύσεις. Το φασιστογκουβέρνο του Τελ Αβίβ και ο Ασύλληπτος ζυγίζει την προτιμότερη επιλογή ανάμεσα σ’ αυτές τις δύο. Είτε μια ραγδαία τυπική απαλλοτρίωση του 60% της δυτικής Όχθης όσο υπάρχει ακόμα ψόφιο κουνάβι (ή κάποιος γερός αντικαταστάτης της «γραμμής»), και οπωσδήποτε πριν τις αμερικανικές εκλογές του Νοέμβρη· και μετά ας γίνει ό,τι νάναι. Είτε μια σταδιακή προσάρτηση, «βλέποντας και κάνοντας».

Το κυρίως και μεσοπρόθεσμο ζήτημα βρίσκεται στη μεριά των παλαιστίνιων. Όσο δεν ξεφορτώνονται την «παλαιστινιακή αρχή» και όλους τους ντόπιους υποστηρικτές και τσάτσους της, είναι καταδικασμένοι…

Παλαιστίνη

Σάββατο 27 Ιούνη. Μια φήμη θέλει τον βασιλογαμπρό του ψόφιου κουναβιού (Jared Kushner) να έχει στείλει πολύ πρόσφατα συμβουλή στον Ασύλληπτο “Bibi” να μην κάνει την επίσημη προσάρτηση της παλαιστινιακής δυτικής Όχθης μονομιάς, αλλά λίγο λίγο. Για να αποφευχθεί η διεθνής κατακραυγή, που βέβαια θα είναι φραστική, αλλά θα ενισχύσει τα κινήματα και τις απόψεις παντού στον πλανήτη που στρέφονται κατά του ισραηλινού φασιστικού απαρτχάιντ καθεστώτος και υπέρ του παλαιστινιακού αγώνα. Άραγε αν αυτό το καθεστώς προσαρτήσει κατ’ αρχήν τους αποικοκρατικούς οικισμούς γύρω απ’ την ανατολική Ιερουσαλήμ / al Quds θα είναι λιγότερο φασιστικό; Λιγότερο απαρτχάιντ; Όσα έχει κάνει ΗΔH σε βάρος των παλαιστίνιων δεν είναι αρκετά;

Το πρόβλημα του φασισμού του «άξονα» είναι πως η συγκυρία έχει διαμορφωθεί διαφορετικά απ’ ότι όταν το ψόφιο κουνάβι και οι σωματοφύλακές τους χάριζαν την δυτική Όχθη στο Τελ Αβίβ, πριν σχεδόν 1 χρόνο (τον Σεπτέμβρη του 2019) ανακοινώνοντας το «deal του αιώνα» για την Παλαιστίνη.

Πρώτο και βασικό, ο τοξικός του Ριάντ, που είχε αναλάβει τον ρόλο του «άραβα υποστηρικτή» (και χρηματοδότη) του deal, τρώει πλέον πυραύλους απ’ τους υεμενίτες Huthis στην έδρα του. Στο Ριάντ. Μ’ άλλα λόγια δεν θεωρείται απλά ηττημένος σε όποιον πόλεμο χρηματοδότησε και στήριξε· πρέπει να κρύβεται πια…

Δεύτερο, το ψόφιο κουνάβι, που σαν real estater έκανε δώρο την δυτική Όχθη στον “Bibi” και στον ισραηλινό φασισμό, δεν προχωράει προς τις εκλογές του Νοέμβρη με τον αέρα του «πετυχημένου» τόσο στην «οικονομική πολιτική» όσο και σαν ειρηνοποιός… Αντίθετα τρεκλίζει… (Η “γραμμή”, πάντως, δεν είναι προσωπική του…)

Τρίτο, οι «αναθεωρητές» (Άγκυρα, Τεχεράνη) που στηρίζουν (για τους δικούς τους λόγους) την Hamas, δεν έχουν διαλυθεί / καταρρεύσει κλπ.

Τέταρτο, και εξίσου σημαντικό, το κίνημα BDS στις ηπα, παρά τις απαγορεύσεις και τις προβοκάτσιες, όχι μόνο δεν έχει υποχωρήσει αλλά προκαλεί σοβαρούς τριγμούς στους «δημοκρατικούς» την ώρα που υποτίθεται ότι ο Biden προσπαθεί να καπαρώσει την καρέκλα στο άσπρο σπίτι. Ο ίδιος, όπως και η κομματική γραφειοκρατία που τον στηρίζει, είναι σταθερά υπέρ του ισραηλινού απαρτχάιντ όπως έχει διαμορφωθεί ήδη. Αλλά το τμήμα της βάσης που υποστήριξε τον Sanders (και εκείνοι που δεν τον υποστηρίζαν θεωρώντας τον “δεξιό” παρά τα παχιά του λόγια, πράγμα που είναι αλήθεια), συμπεριλαμβανόμενων των ριζοσπαστών αμερικανο-εβραίων, δεν εξαπατώνται.

Πέμπτο και τελευταίο: ο “άξονας” δεν μπορεί να κάνει παραλληλισμό μεταξύ Κριμαίας και δυτικής Όχθης – για να “φρενάρει” την φραστική αντίθεση της Μόσχας στην προσάρτηση. Η Κριμαία δεν ήταν υπό ρωσική κατοχή, και επιπλέον υπήρξε ένα δημοψήφισμα υπέρ της ένωσης με την ρωσία. Καμμία σχέση με τη δυτική Όχθη….

Ωστόσο ένας γνήσιος οπαδός του ισραηλινού φασισμού θα μπορούσε, λαμβάνοντας όλα αυτά υπόψη, να κάνει την ερώτηση απ’ την ανάποδη: αν όλα αυτά ισχύουν τι εγγυάται ότι σε ένα, δύο ή τρία χρόνια τα δεδομένα θα έχουν αλλάξει υπέρ της προσάρτησης;

Το “αν όχι τώρα πότε;” διαπερνάει ιστορικά τον ισραηλινό ιμπεριαλισμό και σε προηγούμενα βήματά του. Και το μέλλον δεν δείχνει να είναι ευνοϊκότερο…

Their genitals: η αναπαραγωγή της εξουσίας…

Τρίτη 23 Ιούνη. Όχι ότι είχαμε αμφιβολίες. Η «γοητεία της εξουσίας» βρίσκεται στα καθάρματα που μαζεύει, για να φτιάχνουν κυκλώματα και συμμορίες. Με ή χωρίς γραβάτες· με τα πουκάμισα μέσα ή τα πουκάμισα έξω· δεν κάνει καμμία διαφορά!

Διαχρονικά έτσι είναι… Απλά είναι διαφορετικό να παρατηρείς ένα κάθαρμα απ’ το να βρίσκεις… ας πούμε το ημερολόγιό του.

Δεν είχαμε λοιπόν αμφιβολίες – αλλά να που όσοι είχαν τέτοιες μπορούν να το ακούσουν ή και να το διαβάσουν: ο «αντ’ αυτού», το δεξί χέρι και ο εξ απορρήτων του παγκόσμιας εμβέλειας τενεκεδένιου (πρώην) πρωθυπουργού επιβεβαιώνει το 2016 (σ’ έναν πρώην «εκπρόσωπο του ισραηλινού στρατού» που εξηγούσε – πάνω video – το 2010 πόσο σωστή ήταν η σφαγή στο Mavi Marmara· ύστερα έγινε επιχειρηματίας…) πόσο πολύ γράφει στ’ αρχίδια του, και ο ίδιος και η κυβερνοσυμμορία του, τους παλαιστίνιους. Είναι σίγουρο ότι το φαιορόζ γκουβέρνο ήξερε καλά όχι μόνο τι είδους είναι τα γεννητικά του όργανα αλλά και, κυρίως, οι φίλοι του· και γι’ αυτό άλλωστε τους είχε για τέτοιους.

Δεν έχει βγει ο «αντ’ αυτού» στη σέντρα γι’ αυτό· αντίθετα αυτό είναι ένα απ’ τα στοιχεία της «αθωότητας» του(ς): υπηρέτησε/αν σωστά την εθνική γραμμή! Απλά εντός αυτής της εθνικής γραμμής παίζουν μερικές φορές σπρωξίματα…

Τι «έπαιζε» στις αρχές του 2015; Ότι έπρεπε, λέει, να ψηφίσουμε την «αριστερά» του κράτους και του κεφάλαιου; Χα!!! Μόνο να είχαν διάφοροι το κουράγιο (ή την περιέργεια) να διαβάσουν εκ των υστέρων όλα τα χάρτινα Sarajevo εκείνης της χρονιάς… Μόνο αυτό…

(Ευχαριστούμε τον Χ. για το video…)

Απαρτχάιντ

Τρίτη 23 Ιούνη. Καθώς πλησιάζει η μέρα που ο “Bibi” έχει αναγγείλει ότι θα αρχίσει την προσάρτηση της δυτικής Όχθης (1η Ιούλη), οι παλαιστίνιοι αναζητούν το δίκιο τους κατ’ αρχήν με ειρηνικό τρόπο.

Χτες έκαναν μεγάλη συγκέντρωση στην Ιεριχώ. Συμμετείχαν και εκλεκτοί εκπρόσωποι του «διεθνούς δικαίου»: ο εκπρόσωπος του οηε για την ειρήνη στη μέση Ανατολή (την ποιά;) Nickolay Mladenov, ένας αντίστοιχος της ε.ε. ονόματι Sven Kuehn von Burgsdorff, καθώς και διπλωματικοί υπάλληλοι της ρωσίας, της κίνας, της ιαπωνίας, της ιορδανίας – και της αγγλίας (!!!).

Όλοι αυτοί (και άλλοι) θέλουν να καταγγείλουν το Τελ Αβίβ: η προσάρτηση κατεχόμενων εδαφών είναι λένε παράνομη. Οι μαζικές δολοφονίες διαδηλωτών, οι καταστροφές σπιτιών, οι εξανδραποδισμοί, ο αποκλεισμός της λωρίδας της Γάζα, οι χιλιάδες κρατούμενοι / αιχμάλωτοι χωρίς καν δίκες, όλο το οπλοστάσιο του απαρτχάιντ τους διαφεύγει… Τώρα που εξαπλώνεται ανησυχούν…

Ένα απ’ τα κακά αυτής της “διεθνούς συμπαράστασης” στους παλαιστίνιους είναι η άθλια υποκρισία της. Ένα άλλο κακό είναι ότι γίνεται στο όνομα της “λύσης των δύο κρατών” – της πρόφασης, δηλαδή, που έχει επιτρέψει στο ισραηλινό καθεστώς εδώ και 30 χρόνια να σκοτώνει, να σακατεύτει, να δοκιμάζει πάνω στους παλαιστίνιους την τεχνολογία θανάτου που πουλάει στους πρωτοκοσμικούς… Τελικά τέτοιοι ύπουλοι συμπαραστάτες εξυπηρετούν την συμμορία του Abbas, που παριστάνει το πρόπλασμα της παλαιστινιακής διοίκησης όταν και αν φτιαχτεί «παλαιστινιακό κράτος».

Ευτυχώς το ελλαδιστάν δεν συμμετέχει καν και καν σε τέτοιες συμβολικές ενέργειες. Είναι στο πλευρό του “Bibi” του Ασύλληπτου και του στρατηγού Gratz. Αλλιώς δεν γίνονται οι δουλειές που θάλεγε κι ένας κοτζάμ “αντ’ αυτού”. Έχει πια κι έναν λόγο παραπάνω το ελλαδιστάν: οι παλαιστίνιοι (λέει) θέλουν να υπογράψουν με την Άγκυρα συμφωνία για την οριοθέτηση των μεταξύ τους αοζ! Σαν αυτή που υπέγραψε το τουρκικό καθεστώς με τον Saraj – λένε!!!

Αυτό μας έλειπε τώρα!!!! Να φτάνει η τουρκική αοζ μέχρι εκεί κάτω!

(Παλαιστινιακή αοζ; Τραγικές πλευρές μιας εποχής αναδιαρθρώσεων και φαντασμάτων…)

Ένας μαύρος πάνθηρας είναι πάντα μαύρος πάνθηρας

Δευτέρα 22 Ιούνη. Ο Aaron Dixon ήταν απ’ τους συνιδρυτές του κόμματος των Μαύρων Πανθήρων στο Seattle, το 1968 – ήταν 19 χρονών τότε.

Σε μια πρόσφατη συνέντευξή του (δημοσιεύτηκε στο counterpunch), παραμένοντας ριζοσπάστης, θυμάται περιστατικά απ’ το παρελθόν, και ελπίζει για το παρόν και το μέλλον του κινήματος στις ηπα.

Για την ασταμάτητη μηχανή κρατήσαμε την τελευταία ερώτηση / απάντηση:

Ερώτηση: Πες μερικές απ’ τις παγκόσμιες συγκρούσεις που σε αφορούν.

Απάντηση: Νομίζω ότι η σύγκρουση μεταξύ των σιωνιστών και των παλαιστίνιων είναι ένας κρίσιμος αντιαποικιακός αγώνας, το αποτέλεσμα του οποίου θα επηρεάσει τον κόσμο. Πρέπει να συνδέσουμε αυτά που συμβαίνουν εδώ με αυτά που συμβαίνουν στο Ισραήλ/Παλαιστίνη και σε άλλα αποικιακά σχέδια των λευκών ρατσιστών. Καθένας που πληρώνει φόρους εδώ πρέπει να αναρωτηθεί για το πως μπορούμε να επιτρέπουμε την συνέχιση της γενοκτονίας και του απαρτχάιντ κατά των παλαιστινίων. Αυτή είναι η καρδιά, το κέντρο της σύγκρουσης σ’ όλο τον κόσμο. Πρέπει να τελειώσουμε την κατοχή της Παλαιστίνης και την εκμετάλλευση των μαύρων και όλων των άλλων υποτελών απ’ τις καπιταλιστικές δυνάμεις σ’ όλο τον κόσμο.

(Το video είναι trailer για την έκδοση του βιβλίου του Dixon, My People Are Rising, το 2012.).

Μην ξεχνάτε την Παλαιστίνη!

Κυριακή 14 Ιούνη. Ο Ασύλληπτος (: Netanyahu), φίλος, αδελφός και απ’ τους λίγους συμμάχους του ελλαδιστάν στην ανατολική Μεσόγειο το έχει υποσχεθεί: την 1 Ιούλη θα προσαρτήσει την κοιλάδα του Ιορδάνη, δηλαδή το 1/3 της Δυτικής Όχθης. Έχει την υποστήριξη του ψόφιου κουναβιού, και δεν είναι βέβαιος ότι θα εξακολουθεί να είναι πρόεδρος των ηπα και του χρόνου. Αν οι συστηματικές δολοφονίες των παλαιστινίων και οι καταστροφές σε βάρος τους δεν είναι αρκετές· αν η μετατροπή της λωρίδας της Γάζα στη μεγαλύτερη φυλακή στον κόσμο εδώ και χρόνια δεν είναι αρκετή· αν η διαμόρφωση ενός όλο και πιο σκληροπυρηνικού απαρτχάιντ καθεστώτος δεν είναι αρκετή· τότε (λένε διάφορα διεθνή αφεντικά) η προσάρτηση της δυτικής Όχθης, σαν «παράνομη πράξη» θα επισύρει …κυρώσεις! Σε βάρος του Τελ Αβίβ…

Ανατριχιαστικό!! Ο πρωτοκοσμικός ιμπεριαλισμός στηρίζει εδώ και δεκαετίες τον ισραηλινό ακόμα κι όταν αυτός ο τελευταίος μοιάζει να «παραφέρεται». Και οι πρωτοκοσμικές κοινωνίες, φανερά ή κρυφά ρατσιστικές στο μεγαλύτερο μέρος τους εναντίον των αράβων, των μουσουλμάνων, των «τριτοκοσμικών», υποστηρίζουν επίσης. Έστω παθητικά.

Είναι διάφοροι, απ’ την άλλη μεριά, που δηλώνουν αντιρατσιστές… Και υποστηρίζουν ότι δεν είναι τώρα η ώρα «να ασχοληθούμε με την Παλαιστίνη», επειδή τώρα προέχει η εστίαση στις αφροαμερικάνικες κοινότητες (κατά κύριο λόγο). Δεν είναι θέμα τακτικής – δεν θα μπορούσε να είναι. Αυτή είναι η απολίτικη «δεξιά» του ρεύματος που έχει δημιουργηθεί μετά την δολοφονία του Floyd· κι ίσως να μην είναι απλά στενόμυαλη αλλά κάτι χειρότερο. Γιατί όποιος δεν θεωρεί σημαντική προτεραιότητα το να αναμετρηθεί με τον ιμπεριαλισμό και τον ρατσισμό (του κράτους του κατ’ αρχήν) εκτός συνόρων δεν καταλαβαίνει τίποτα απ’ τον ιμπεριαλισμό και τον ρατσισμό εντός συνόρων.

Το αμερικανικό κράτος είναι ένα απ’ τα πετυχημένα παραδείγματα της (καπιταλιστικής) εποικιστικής αποικιοκρατίας· το ισραηλινό είναι ένα απ’ τα πιο πρόσφατα αντίγραφά του. Από πολιτική άποψη το χρώμα του δέρματος είναι μόνο ένα στοιχείο του ρατσιστικού εγκλήματος στις διάφορες εκφάνσεις του.

Πρακτικά, πολλά μέλη του κινήματος Black Life Matters έχουν κάνει την σύνδεση· μια σύνδεση που πέρα απ’ τα υπόλοιπα είναι κληρονομιά των Μαύρων Πανθήρων. Το να θυμίσει κανείς ότι η αμερικανική μπατσαρία αυξάνει την φονικότητά της εκπαιδευόμενη απ’ την πιο «έμπειρη» ισραηλινή είναι απλά η υπενθύμιση του κοινότοπου πως οι πληβειακοί, εργατικοί αγώνες δεν έχουν σύνορα…

(φωτογραφίες στη μέση και κάτω: την Παρασκευή 6 Ιούνη περισσότεροι από 6.000 παλαιστίνιοι και ισραηλινοί συγκεντρώθηκαν στην πλατεία Rabin, στο κέντρο του Τελ Αβίβ, διαδηλώνοντας εναντίον της προσάρτησης της δυτικής Όχθης…)

Wellcome to the era of Coronialism

Δευτέρα 8 Ιούνη. Πώς ήταν/είναι οι covid μήνες στην κατεχόμενη Παλαιστίνη; Όπως οι υπόλοιποι, συν την ακόμα μεγαλύτερη επιθετικότητα των εποίκων στη Δ. Όχθη, που επωφελήθηκαν απ’ τις απαγορεύσεις κυκλοφορίας που επέβαλε η «παλαιστινιακή αρχή» (στις απαγορεύσεις ακόμα και οι εικονικές εξουσίες τα καταφέρνουν!) για να καταστρέψουν τις καλλιέργειες των παλαιστινίων ή/και να καταλάβουν γη. Πάντα υπό την προστασία του ισραηλινού στρατού, εννοείται.

Κάποιος έγραψε στην αρχή των πραξικοπημάτων στην ευρώπη «τώρα είμαστε όλοι παλαιστίνιοι, αλλά οι παλαιστίνιοι θα συνεχίσουν να είναι τέτοιοι και μετά». Είναι σίγουρο ότι οι πρωτοκοσμικοί δεν ανακάλυψαν στην κλεισούρα τους κάποια έστω και μακρινή συγγένεια με το απαρτχάιντ καθεστώς στην Παλαιστίνη. Η παγκόσμια Παλαιστίνη, ο ενιαίος δηλαδή χαρακτήρας της βίας κατά των κατά τόπους πληβείων αποκλεισμένων, απέχει πολύ απ’ το να γίνει συνείδηση….

Ο αντι-απαρτχάιντ ισραηλινός ακαδημαϊκός Oren Yiftachel, καθηγητής πολιτικής γεωγραφίας και urban σπουδών στο πανεπιστήμιο Ben-Gurion, γράφοντας στις 30 Απρίλη 2020 στο ηλεκτρονικό περιοδικό αράβων/παλαιστίνιων και ισραηλινών αντικαθεστωτικών +972, προσπάθησε να κάνει μια συσχέτιση ανάμεσα στην αποικιοκρατία σε βάρος των παλαιστίνιων και την παγκόσμια κορωνοκρατία. Όχι αυθαίρετη η σύγκριση: η βιοπολιτική είναι ιμπεριαλιστική σ’ όλες τις εκδοχές της… Αλλά «τρέχα γύρευε» – ε;

Τιμής ένεκεν να μερικά αποσπάσματα:

Η εξάπλωση του covid-19 έχει φέρει μαζικές αλλαγές τους δύο τελευταίους μήνες στην πολιτική, την οικονομία και την γεωγραφία σ’ όλο τον κόσμο. Βασικοί κανόνες άλλαξαν, νομοθεσίες έκτακτης ανάγκης επιβλήθηκαν, μεγάλες οικονομίες σταμάτησαν και η απλή καθημερινή ανθρώπινη επαφή έπεσε στο ελάχιστο.

Αν και η διαχείριση της κρίσης αναμφίβολα θα χαλαρώσει, είναι απίθανο ότι τα πράγματα θα γυρίσουν «στα παλιά». Σημαντικές κοινωνικές και πολιτικές αλλαγές βρίσκονται σε εξέλιξη, σηματοδοτώντας την έναρξη μιας καινούργιας εποχής που μπορούμε τώρα να ονομάσουμε «coronialism»…

Ο όρος coronialism ακούγεται, φυσικά, όπως το «colonialism» [«αποικιοκρατία» > «κορωνοκρατία»], αλλά λειτουργεί σε διαφορετικές συνθήκες. Στην κορωνοκρατία, το σχετικά σταθερό πλέγμα των σχέσεων της καθημερινής ζωής υπονομεύεται από μια επικίνδυνη εισβολή από μια εξωτερική δύναμη. Η εισβολή μετασχηματίζει την κοινωνία με τρόπους που δεν τους έχει δημιουργήσει ο κάθε φορά ντόπιος πληθυσμός, με δομικές αλλαγές και κοντοπρόθεσμους και μεσοπρόθεσμους μετασχηματισμούς. Η κρίση υγείας του κορωνοϊού μπορεί να είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου της κορωνοκρατίας, και οι συνέπειες θα είναι κοινωνικές, οικονομικές και πολιτικές.

Η κορωνοκρατία, όπως και η αποικιοκρατία, προσπαθεί να κατακτήσει τα μυαλά όσων βάζει κάτω απ’ την εξουσία της. Μοιάζει αδύνατο να καταλάβουμε πως, σε σχέση με την εξάπλωση μιας αρρώστιας μέτριας σοβαρότητας, δισεκατομμύρια ανθρώπων έφτασαν στο σημείο να δεχτούν δρακόντιες απαγορεύσεις, πολιτική αποδυνάμωση και οικονομική καταστροφή, με ελάχιστη διαμαρτυρία ή ανυπακοή. Αυτό έγινε εφικτό μέσα σε μια ατμόσφαιρα τρόμου, που έδωσε στα κράτη και στα μήντια την κάλυψη να μας βομβαρδίσουν με μια χιονοστοιβάδα λεπτομερειών για την επερχόμενη «καταστροφή».

… Είναι σίγουρο ότι η παγκόσμια τάξη της κορωνοκρατίας είναι ακόμα υπό κατασκευή. Άμεσα και μεσοπρόθεσμα τα κράτη δημιουργούν τα θεμέλια μιας καινούργιας «έκτακτης ρουτίνας», στηριγμένης σε νέες πραγματικότητες…. Μακροπρόθεσμα τα πράγματα είναι λιγότερο ξεκάθαρα, κι αυτός είναι ακριβώς ο λόγος που πρέπει να αντιμετωπίσουμε την κορωνοκρατία σαν στόχο για αγώνα. Εξάλλου, όλες οι ηγεμονικές δυνάμεις έχουν ήδη αλλάξει υπέρ τους πολύ γρήγορα τους κανόνες του παιχνιδιού…

(φωτογραφία: Ο ισραηλινός στρατός κατοχής, όπως συνήθως. Εδώ στις αρχές Φλεβάρη στην κατεχόμενη Jenin. Στις 6 του μήνα σκότωσε δύο διαδηλωτές εκεί· κι έναν ακόμα στην Ιερουσαλήμ / al Quds.

Στην κατεχόμενη Παλαιστίνη δεν χρειάζεται «κοινή δεξαμενή». Τα νεκροταφεία γεμίζουν όπως πάντα.)

No future

Τρίτη 2 Ιούνη. Ορισμένοι αποδίδουν την γενικευμένη πληβειακή εξέγερση στο ψοφιοκουναβιστάν σε οικονομικούς παράγοντες. Κυρίως στο γεγονός ότι πρώτα η φτώχια και ο ουσιαστικός αποκλεισμός των μειονοτήτων απ’ τις όποιες δομές δημόσιας υγείας, ύστερα οι γενικευμένες απαγορεύσεις και η ανεργία και, στο τέλος, η post covid-19 «νέα κανονικότητα» κτυπάει ακόμα πιο έντονα εκείνους που έχουν τα λιγότερα μέσα να επιβιώσουν.

Ισχύουν αυτά. Όπως ισχύει ότι το παρακμιακό ψοφιοκουναβιστάν έχει τον πιο φασίστα πρόεδρο (και τους ανάλογους σωματοφύλακες, βουλευτές, γερουσιαστές, μήντια) που είχε το 2016 στη διάθεσή του το καθεστώς. Και, σε προεκλογική περίοδο, ο αντίπαλός του (ο Beiden) είναι τόσο βαθυκρατικός με την σειρά του, ώστε ούτε κατά φαντασίαν δεν θα μπορούσε να εικονογραφεί μια κάποια «ελπίδα» – όπως άλλοτε ο Obama.

Μ’ άλλα λόγια, σε μια άλλοτε υπερδύναμη που καταρρέει (και εξοπλίζεται) το no future δεν είναι καν μια πάγια κατάσταση για τους περιθωριοποιημένους. Είναι ένας διαρκής κατήφορος. Το ψοφιοκουναβιστάν δεν είναι πια ένα καπιταλιστικό σύστημα επιδεκτικό σε βελτιώσεις· αν υπάρχει τέτοιο πράγμα σήμερα. Οι διαδηλωτές δεν το αναλύουν· απλά το μισούν, με τον τυφλό τρόπο που τους επιτρέπει να ανταποδώσουν έστω συμβολικά τον τρόπο που τους μισεί. Κι ούτε λόγος ότι οι διαδηλωτές δεν έχουν βγάλει όπλα. Πράγμα που σημαίνει ότι στην πιο οπλοκρατούμενη κοινωνία του πλανήτη κρατιούνται ακόμα πολύ κοντά στα όρια της νομιμότητας.

Πρέπει να θυμόμαστε πάντως ότι αυτή δεν είναι η πρώτη εξέγερση της «covid φάσης» του 2020. Είναι η δεύτερη. Είχε προηγηθεί μια ανάλογη στη γαλλία. Επί πολλές ημέρες, ξεκινώντας στις 18 Απρίλη, όταν ένα ασφαλίτικο κτύπησε έναν 30χρονο με μηχανάκι που προσπάθησε να αποφύγει ένα κορονο-μπλόκο στη Villeneuve-la-Garenne. Δεν σκοτώθηκε – θα έπρεπε; Ωστόσο ο βασιλιάς γαλλίας και πάσης ευρώπης Macron είπε για εκείνη την εξέγερση (σε διάφορες πόλεις) περίπου αυτά που λέει το ψόφιο κουνάβι· στο πιο εκλεπτυσμένο…

Η πρόσφατη αντιlockdown εξέγερση στα Παρισινά προάστια αλλά και σε μερικές πόλεις ακόμα παρά την διάρκειά της δεν προκάλεσε συμπάθεια, συγκεντρώσεις συμπαράστασης, έστω ιντερνετικούς επαίνους απ’ τας ευρώπας (και απ’ τα μέρη μας). Φταίει που ήταν αντι-καραντίνα; Ή που δεν υπήρξε νεκρός;

Τότε που να οφείλεται άραγε η απόλυτη πρωτοκοσμική αδιαφορία για την δολοφονία πάνω από 220 διαδηλωτών, το σακάτεμα πολύ περισσότερων, τον τραυματισμό πάνω από 15.000, επί 1,5 χρόνο (απ’ τις 30 Μάρτη του 2018 ως τις 27 Δεκέμβρη του 2019); Μήπως επειδή δεν υπήρχαν video απ’ τις δολοφονίες; Υπήρχαν και παραϋπήρχαν… Μήπως στο ότι ήταν Παλαιστίνιοι, άραβες, στη λωρίδα της Γάζα; Ίσως αυτό: τα απαρτχάιντ δεν θεωρούνται όλα εχθρικά· υπάρχουν κάποια που βολεύουν…

Υπάρχουν πολλά no future. Οι πρωτοκοσμικοί με τις επιλεκτικές αντιρατσιστικές ευαισθησίες, έχουν τα δικά τους…

(φωτογραφία επάνω: Κοντά στο άσπρο σπίτι, στην Ουάσιγκτον, πριν 3 ημέρες.

Στη μέση: οι κροτίδες είχαν την τιμητική τους στην πρόσφατη εαρινή εξέγερση στη γαλλία.

Κάτω: Εκτός απ’ τα όπλα και την τεχνολογία δολοφονίας αμάχων, το φασιστικό καθεστώς του Τελ Αβίβ εξάγει και τις μπατσικές τακτικές του. Μία απ’ αυτές είναι το «γονάτισμα πάνω στο κεφάλι ή στο λαιμό», που σκότωσε τον Floyd. Πάνω ισραηλινοί στρατόμπατσοι «ακινητοποιούν» και ξυλοκοπούν έναν παλαιστίνιο διαδηλωτή έξω απ’ το al Aqsa, στις 12 Μάρτη του 2019. Κάτω η ειρωνική έκπληξη ενός άραβα για την πρωτοκοσμική δήθεν μυωπία…

Είμαστε βέβαιοι ότι δεν θα ιδρώσει κανενός το αυτί για την προέλευση των αμερικανικών μπατσοφονικών μεθόδων… Ειδικά στα μέρη μας… Είναι όμως απόλυτη αλήθεια ότι και οι αμερικάνοι και οι έλληνες μπάτσοι εκπαιδεύονται από ισραηλινούς…

Όπως το είπαμε: Μερικά φασιστικά καθεστώτα είναι χρήσιμα. Είναι σύμμαχα…).

Μέση Ανατολή

Κυριακή 17 Μάη. Το ρημαδογκουβέρνο διαπραγματεύεται, σαν κράτος προς κράτη, την μαζική εισαγωγή τουριστών· μπας και κουτσοβγεί η φετεινή σαιζόν σε κάποιες πιάτσες. Είναι μάλλον ασυνήθιστα τέτοια διακρατικά deal σε μια βιομηχανία τόσο αναπτυγμένη σαν την τουριστική. Αλλά όταν υπάρχουν ζόρια εμφανίζεται ο σωτήρας… Ευτυχώς που υπάρχει εθνική ενότητα και σ’ αυτό το φλέγον ζήτημα…

Με ποιούς γίνονται οι διαπραγματεύσεις; Μα με τους συμμάχους και συνεταίρους του στον ιμπεριαλιστικό άξονα. Όχι με τον τζενεράλ (Haftar), γιατί αυτός έχει κάτι προβληματάκια στο λιβυκό πεδίο μάχης. Ούτε με τον στρατηγό Sisi – η ειδικότητά του είναι η μαζική καταστολή, οι μαζικές φυλακίσεις, τα μαζικά βασανιστήρια, οι μαζικές δολοφονίες· όχι ο μαζικός τουρισμός. Άρα ποιοί μένουν; Ο Αναστασιάδης και ο Ασύλληπτος Netanyahu.

Οι δημαγωγικές ανακοινώσεις (που είναι απλά εκφωνήσεις των κυβερνητικών non papers) στην αρχή μιλούσαν για εισαγωγή 700.000 τουριστών απ’ το απαρτχάιντ καθεστώς του Τελ Αβίβ. Μετά ανέβασαν την ποσότητα στο 1 μύριο. Mε πληθυσμό γύρω στα 8,5 μύρια, η εξαγωγή 1 μυρίου (φασιστών στην μεγάλη πλειοψηφία τους) στο ελλαδιστάν είναι οπωσδήποτε μεγάλη μπίζνα.

Όμως… Όμως ίσως χρειαστεί να μείνουν στην πατρίδα τους επόμενους μήνες. Ο Ασύλληπτος ανακοίνωσε την απόφασή του να προχωρήσει, το επόμενο δίμηνο, στην προσάρτηση της (παλαιστινιακής) Δυτικής Όχθης, την οποία ως γνωστόν του χάρισαν οι φίλοι του στην Ουάσιγκτον. Είναι αυτονόητο πως αυτό θα προκαλέσει ισχυρές αντιδράσεις, και όχι μόνο απ’ τους Παλαιστίνιους. Αν και δεν υπάρχει κάποιος με δυνατότητες να προχωρήσει σ’ έναν all out εναντίον του ρατσιστικού καθεστώτος, η προσάρτηση θα αυξήσει τις έστω λεκτικές συγκρούσεις. Θα είναι μια στρατιωτική και όχι μια light αστυνομική εκστρατεία. Ε, να γίνονται τέτοια πράγματα και οι υποστηρικτές τους να λιάζονται σε ελληνικές παραλίες;

(φωτογραφία κάτω: Αν όχι όλες σίγουρα κάποιες «μάσκες έχουν φωνή». Ο Πομπηίας φτάνοντας στο Τελ Αβίβ λάνσαρε ένα καινούργιο σύμβολο, ένα κράμα της αμερικανικής και της ισραηλινής σημαίας, στη φάτσα του. Δεν είναι δύσκολο να καταλάβει ο καθένας τι θέλει να πει…)