Η γενετική μηχανική ξανά προς την δόξα τραβά!

Δευτέρα 14 Σεπτέμβρη. Το ότι η AstraZeneca πήρε, σε ελάχιστες ημέρες, την άδεια της αγγλικής «ρυθμιστικής αρχής υγείας» να συνεχίσει τις έρευνές της για το anticovid εμβόλιο δεν θα πρέπει να εκπλήσσει. Τα λεφτά είναι πολλά, πάρα πολλά. Βρήκε μήπως αυτή η «αρχή» την σχέση ανάμεσα στο εμβόλιο και στην σοβαρή παρενέργεια που προκάλεσε σε ένα ανθρώπινο πειραματόζωο; Κατέληξε στο συμπέρασμα ότι δεν είναι το εμβόλιο η αιτία; Ας σοβαρευτούμε! Στην σχετική ανακοίνωση δεν αναφέρεται τίποτα καθησυχαστικό – επειδή, απλά, δεν αναφέρεται τίποτα. Εξάλλου μια σοβαρή και αξιόπιστη έρευνα τέτοιου είδους θα χρειαζόταν πολλούς μήνες, και δεν είναι σίγουρο αν θα έβρισκε άκρη. Συνεπώς; «Βάζουμε την περίπτωση στο αρχείο και συνεχίζουμε…»

Αυτό το εμβόλιο που όλα δείχνουν ότι απλά δεν χρειάζεται (σε οποιονδήποτε άλλον εκτός απ’ αυτούς που θα το πουλήσουν…) θα είναι λοιπόν ασφαλές; Η ασταμάτητη μηχανή (και κάθε νοήμων άνθρωπος που δεν είναι φίλος της καραντίνας) είναι καχύποπτη. Όχι χωρίς αιτία.

Η τεχνολογία που χρησιμοποιεί η AstraZeneca είναι καινούργια και δεν έχει ξαναχρησιμοποιηθεί σε φάρμακο / εμβόλιο. Πρόκειται για την γενετική τροποποίηση ενός αδενοϊού που προσβάλει ένα συγκεκριμένο είδος πιθήκων, έτσι ώστε να παράξει μια πρωτεϊνη του covid-19. Για να κινητοποιηθεί εναντίον της το ανοσοποιητικό σύστημα, κυρίως μέσω της παραγωγής αντισωμάτων. Παρότι αυτή η γενετική παρέμβαση δεν είναι τόσο «σκληροπυρηνική» όπως στα mRNA εμβόλια που ετοιμάζουν άλλες φαρμακοβιομηχανίες, δεν παύει να είναι εφαρμογή γενετικής μηχανικής σε μικρο-οργανισμό (τον αδενοϊό).

Οι αδενοϊοί είναι συνηθισμένοι και στο είδος μας: προκαλούν συνήθως ήπια συμπτώματα, παρόμοια με της γρίπης, και προτιμούν τους ίδιους ηλικιακούς στόχους (μικρά παιδιά και ηλικιωμένους) – έχουν δηλαδή διαφορετική «μολυσματική οικονομία» απ’ τον covid 19. Είναι άγνωστο το γιατί η αγγλική φαρμακοβιομηχανία προτίμησε έναν αδενοϊό πιθήκων – το ρωσικό εμβόλιο sputnik v, για παράδειγμα, κάνει γενετική τροποποίηση σε ανθρώπινο αδενοϊό. Εκτός απ’ την AstraZeneca δυο ακόμα φαρμακοβιομηχανίες προωθούν εμβόλιο με το ίδιο engineering: η αμερικανική Johnson & Johnson και η κινεζική CanSino.

Μήπως έχουν περάσει αιώνες από τότε που η «απελευθέρωση γενετικά τροποποιημένων οργανισμών» (σε φυτοφάρμακα…) καταγγελόταν σαν εγκληματική πρακτική; Όχι – μόνο ελάχιστες δεκαετίες. Τώρα οι γενετικά τροποποιημένοι μικροοργανισμοί είναι έτοιμοι να «απελευθερωθούν» σαν φάρμακα στα ανθρώπινα σώματα. Το να μετατρέψει κάποιος έναν ιό ώστε να «συμπεριφέρεται» σαν άλλος (και αν…) θα έπρεπε να θεωρείται τρομακτικό. Το να χρησιμοποιείται ο «μεταλλαγμένος» ιός σαν φάρμακο τρομακτικότερο. Όμως οι φαρμακοβιομηχανίες και οι βιοτεχνολόγοι μηχανικοί δεν σταματούν σε τίποτα… αν δεν αναγκαστούν με μεγάλη ένταση.

Ας το επαναλάβουμε: τα εμβόλια αυτής της τεχνολογίας (συμπεριλαμβανόμενου του ρωσικού) χρησιμοποιούν γενετικά μεταλλαγμένο ιό. Νοιώθετε ήσυχοι;

Και με τα εμβόλια τι γίνεται;

Τρίτη 1 Σεπτέμβρη. Παθιασμένοι οι caradinieri, αποφασισμένοι υποστηρικτές του «κοινωνικού δίκαιου», των «θεραπευτικών μεθόδων» (με γύψους…) και, φυσικά, της «λογικής»… Έχουν έναν λόγο για τους «ακροδεξιούς» και τους «ψεκασμένους», λόγια φτηνά και εύκολα ακόμα και για ψηφιακά καφενεία… Αλλά για τα αντιcovid-19 εμβόλια; Τι λένε για τα εμβόλια; Δεν είναι εκεί, άραγε, που συναντιέται η «λογική» (τους), οι «θεραπευτικές μέθοδοι» και το «κοινωνικό δίκαιο»; Γιατί δεν πανηγυρίζουν; Γιατί δεν απαιτούν να έρθουν ακόμα πιο γρήγορα, «πριν την παρέλαση» (ας πούμε…). Θα χειροκροτήσουν το ψόφιο κουνάβι αν καταφέρει να παρουσιάσει ένα εμβόλιο μέσα στους επόμενους 2 μήνες;

Τα μαντάτα πάντως δεν είναι καλά… Το high tech (mRNA) εμβόλιο είναι το διαμάντι στο στέμμα της υγιεινιστικής τρομοεκστρατείας, είναι αυτό που θα αλλάξει όχι σελίδα αλλά βιβλιοθήκη στη βιομηχανία της υγείας, είναι αυτό που σπρώχνουν οι καθωσπρέπει φαρμακοβιομηχανίες. Και η αμερικανική moderna, μια εταιρεία που ήρθε απ’ το πουθενά, χωρίς να έχει φτιάξει ούτε μισό εμβόλιο ποτέ και πουθενά (υποψιαζόμαστε ότι είναι “μπροστινή”…)· πλην όμως, με το σπρώξιμο «αντιπάλων» (απ’ την μια ο κυρ Βασίλης και ο αμερικάνος αρχι-ιερέας Fauci και απ’ την άλλη το ψόφιο κουνάβι) έχει γίνει πολλά υποσχόμενος συνομιλητής όλων των καθωσπρέπει κρατών και κυβερνήσεων, συμπεριλαμβανομένου του ελλαδιστάν, για προμήθεια του σωτήριου εμβολίου.

Αλλά η moderna κάνει αυτό που κάνουν όλες οι φαρμακοβιομηχανίες: …Οι απάτες στις δοκιμές για την ασφάλεια των φαρμάκων έχουν γίνει “πιο εκτεταμένες και πιο ξετσίπωτες τις τελευταίες δεκαετίες»…. αντιγράφαμε χτες, και η εκτεταμένη και ξετσίπωτη τακτική της εξαπάτησης αναδύεται ξανά με ταρατατζούμ.

Στα μέσα του περασμένου Μάη η moderna ανακοίνωσε (στον τύπο) ότι το mRNA εμβόλιό της πέρασε με επιτυχία την δοκιμασία των ελέγχων της φάσης 1. Που αφορούν την ασφάλεια. Οι δοκιμές ήταν οι πρώτες σε ανθρώπους. Στα προηγούμενα πειράματά της σε ποντίκια η σεμνή moderna δεν είναι ανακοινώσει αναλυτικά τα αποτελέσματα, μπας και τα ελέγξει και κανάς άλλος. Τα αποτελέσματα της φάσης 1 (την επιτυχία…) τα ανακοίνωσε … μισά! Ενώ οι άνθρωποι – πειραματόζωα (υγιείς εθελοντές…) ήταν 15, η moderna ανακοίνωσε ότι στους 8 αναπτύχθηκαν αντισώματα στον covid-19… Και στους υπόλοιπους;

Στους 3 εμφανίστηκαν «σοβαρές παρενέργειες» μετά από 43 ημέρες… Η κατάσταση αυτών των 3 ήταν στην «κατηγορία 3» σύμφωνα με την ταξινόμηση του αμερικανικού fda, που σημαίνει «παρενέργειες που εμποδίζουν τις καθημερινές δραστηριότητες και απαιτούν ιατρική παρέμβαση». Σοβαρές δηλαδή. Το πώς είναι δυνατόν να δηλώνονται «επιτυχίες» με τέτοιες παρενέργειες (στο 20% όσων εμβολιάστηκαν με σκοπό γενετική μετάλλαξη των κυττάρων τους) είναι εύκολο να απαντηθεί: follow the money.

Μήπως, τουλάχιστον, το θρυλικό εμβόλιο που ανάλογα με την περίπτωση πουλιέται σαν «το εμβόλιο του πανεπιστημίου της Οξφόρδης» αν και πρόκειται για το εμβόλιο της AstraZeneca, μήπως αυτό τουλάχιστον πάει καλά; Τον περασμένο Μάη η «Οξφόρδη» ανακοίνωσε ότι τα πειράματα που έκανε σε πιθήκους πήγαν καλά, και ότι κατά συνέπεια ετοιμάζεται για μεγάλης κλίμακας δοκιμές σε ανθρώπους. (Το «πήγαν καλά» σήμαινε ότι οι εμβολιασμένοι πίθηκοι είχαν αποκτήσει ανοσία στον covid-19).

Αυτά για τις ανακοινώσεις τύπου, δηλαδή για την προπάγανδα. Γιατί όταν δημοσιεύτηκαν τα στοιχεία των δοκιμών σε πιθήκους στις 13 Μάη, έδειχναν άλλα. Σύμφωνα με τον αρθρογράφο του καθεστωτικού «forbes» William Haseltine, όλοι οι πίθηκοι που εμβολιάστηκαν μολύνθηκαν όταν τους μεταφέρθηκε ο ιός!… Δεν υπήρχε διαφορά στο ιικό φορτίο μεταξύ των εμβολιασμένων και των μη εμβολιασμένων πιθήκων… σημείωσε στις 16 Μάη ο κύριος «forbes». Αν όμως δεν εξασφαλίζει ανοσία ποιά είναι η «επιτυχία» αυτού του εμβολίου που έχει ήδη προπωληθεί σε τεράστιες ποσότητες; Οι ερευνητές στην ανακοίνωσή τους την υπέδειξαν: μειώνει την ένταση της αρρώστιας…

«Μειώνει – την – ένταση – της – αρρώστιας;» Συγγνώμη, αλλά το 90% όσων «κολλάνε» (και πιθανόν να εξαναγκαστούν να εμβολιαστούν) ΔΕΝ αρρωσταίνουν!!! Εκείνο δε το ποσοστό που όντως αρρωσταίνει, και μάλιστα σοβαρά, δηλαδή άτομα με ήδη επιβαρυμένη υγεία, ΔΕΝ είναι αντικείμενο των δοκιμών σε ανθρώπους! Με δυο λόγια:

– εκεί που θα μπορούσε να είναι χρήσιμη «η μείωση της έντασης της αρρώστιας», αν πράγματι ισχύει και στους ανθρώπους, απλά θα υπάρχει πλήρης άγνοια για το πως δουλεύει (και αν δουλεύει) το εμβόλιο…

– κι εκεί που θα είναι άχρηστη θα απομείνουν οι πιθανές παρενέργειες (έναντι των οποίων η AstraZeneca έχει εξασφαλίσει νομική ασυλία)…

Έτσι έχουν τα πράγματα. Και οι caradinieri βρίζουν, προβοκάρουν, ελεεινολογούν στα μηντιακά τους καφενεία. Όταν όμως τα πράγματα σοβαρεύουν κρύβονται…

Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι;

Δευτέρα 31 Αυγούστου. Στα μέρη μας δεν υπάρχουν τέτοιοι! Στα μέρη μας οι πάντες εκτός από πανέμορφοι είναι και πανέξυπνοι! Οι 999 στους 1000 τέτοιους πανέμορφους και πανέξυπνους είναι βέβαια λειτουργικά αναλφάβητοι· απόγιναν όταν άρχισαν να τιτιβίζουν και να κουτσομπολεύουν στα αντιsocial media… Εννοείται ότι τους εκνευρίζουν αφάνταστα περίπλοκες πραγματικότητες όπως “καπιταλισμός”, “κράτος”, “4η βιομηχανική επανάσταση”, “στρατοβιομηχανικό σύμπλεγμα”, “βιο-πληροφορικο-ασφαλίτικο σύμπλεγμα”, “κρίση / αναδιάρθρωση”… Αυτά είναι παλιά, δεν ισχύουν τώρα λένε· και ξεμπερδεύουν (έτσι νομίζουν).

Εν τω μεταξύ μας είναι ξεκάθαρο – και γίνει σύντομα και σ’ όλους τους υπόλοιπους, όσες / όσους δεν την έχουν ψωνίσει με τους εαυτούς τους – ότι οι φαρμακοβιομηχανίες είναι ένας απ’ τους βασικούς εχθρούς που αντιμετωπίζουμε ήδη. Όχι ο μοναδικός· ένας ανάμεσά τους. Υγιεινιστική τρομοεκστρατεία χωρίς φαρμακοβιομηχανίες θα ήταν αδιανόητη. Φαρμακοβιομηχανίες χωρίς τρομοκρατία επίσης!

Επειδή, λοιπόν, το τι είναι αυτός ο εχθρός θα έπρεπε να είναι ήδη πολύ καλά γνωστό και τεκμηριωμένο αλλά δεν είναι, για όσες / όσους δεν είναι ούτε πανέμορφοι ούτε πανέξυπνοι και καταδέχονται να ερευνούν αντί να πιστεύουν, μεταφέρουμε εδώ το μεγαλύτερο μέρος μιας σύντομης βιβλιοπαρουσίασης. Ο τίτλος του βιβλίου, που εκδόθηκε το 2014 στα αγγλικά, είναι: Φαρμακευτικές, εταιρικό έγκλημα και δημόσια υγεία. Συγγραφείς οι Graham Dukes (νορβηγός, καθηγητής φαρμακολογίας στο πανεπιστήμιο του Όσλο), John Braithwaite (άγγλος, καθηγητής εγκληματολογίας στο εθνικό πανεπιστήμιο της αυστραλίας) και J.P. Moloney.

Ιδού λοιπόν:

Πριν τριάντα χρόνια, ο John Braithwaite εξέδωσε έναν σοκαριστικό απολογισμό της έκτασης και της συχνότητας του εταιρικού εγκλήματος στις φαρμακοβιομηχανίες (: «Το εταιρικό έγκλημα στις φαρμακοβιομηχανίες», 1984). Οι αποδείξεις που έχουν συγκεντρωθεί σ’ αυτό το νέο βιβλίο … διαμορφώνουν μια εξίσου τρομακτική εικόνα. Είναι δύσκολο να παρακολουθήσει κανείς την έκταση και την ποικιλία των παράνομων πρακτικών: υπερτιμολόγηση των φαρμάκων· κακή χρήση των πατεντών· καταστρατήγηση των νόμων περί ανταγωνισμού· απόκρυψη των στοιχείων για την ασφάλεια των φαρμάκων· ενθάρρυνση της παράνομης συνταγογράφησης· δωροδοκίες γιατρών για να συνταγογραφούν συγκεκριμένα φάρμακα· δωροδοκίες των βιομηχανιών που φτιάχνουν γενόσημα για να σταματήσουν να τα παράγουν. Πέρα απ’ αυτήν την ποικιλία παράνομων ενεργειών, οι συνέπειες είναι επίσης τεράστιες. Με αυτές τις πρακτικές οι φαρμακοβιομηχανίες δεν αυξάνουν απλά τα κέρδη τους. Σκοτώνουν επίσης κόσμο, είτε κάνοντας τα φάρμακα δυσπρόσιτα σ’ αυτούς που τα έχουν ανάγκη, είτε πουλώντας φάρμακα που δεν είναι ασφαλή.

Στα 30 χρόνια που μεσολάβησαν απ’ το πρώτο βιβλίο του Braithwaite, είναι σαφές πως όχι μόνο δεν βελτιώθηκε αυτή η κατάσταση, αλλά ότι έγινε ακόμα χειρότερη. Το 1984 ο Braithwaite είχε φτάσει στο συμπέρασμα ότι “οι 19 απ’ τις 20 μεγαλύτερες αμερικανικές φαρμακευτικές είχαν κάνει σημαντικές δωροδοκίες”. Με δεδομένη αυτή την στατιστική είναι προκλητικό να μαθαίνουμε ότι σήμερα αυτός ο βιομηχανικός κλάδος είναι “λιγότερο ηθικός, λιγότερο καινοτόμος και λιγότερο δεσμευμένος απ’ τη νομοθεσία σε σχέση με μια γενιά πριν”. Οι απάτες στις δοκιμές για την ασφάλεια των φαρμάκων έχουν γίνει “πιο εκτεταμένες και πιο ξετσίπωτες τις τελευταίες δεκαετίες”….

Άντε να καταλάβει τώρα ο κάθε πανέμορφος και πανέξυπνος πόσο ασήμαντος είναι μπροστά στα θηρία που έχει στο ντουλαπάκι του μπάνιου του. Κι άντε να καταλάβει ενώ έχει τόσο μεγάλη ιδέα για τον εαυτό του/της πόσο μηδαμινός/ή είναι μπροστά στα συμφέροντα και στα μεγέθη που έχουν ξεδιπλώσει την τρομοεκστρατεία τους με σημαία τoν covid 19, ακόμα κι όταν (ο δύσμοιρος/η) την χειροκροτάει αυτή την τρομοεκστρατεία, με χέρια και πόδια… Ελπίζοντας, ίσως, ότι τα αφεντικά θα δείξουν έλεος…

Μικρή παρένθεση

Δευτέρα 24 Αυγούστου. Δεν είναι δουλειά της ασταμάτητης μηχανής να δίνει ιατρικές συμβουλές. Αλλά δεν θα ήταν άσχημη ιδέα (αν τα αγγλικά σας έχουν ακόμα κάποια αξία πέρα απ’ τις εφηβικές σας αναμνήσεις από το φροντιστήριο…) να ρίξετε μια ματιά στις επίσημες παρενέργειες ενός αντι-γριπικού εμβόλιου για χρήση σε άτομα ηλικίας 65+. Υπάρχουν κι άλλα εμβόλια, άλλων εταιρειών – θα πρέπει να τα ψάξετε alone… Εδώ μόνο για το Fluad – της γνωστής και αγαπημένης από όλους novartis.

Τα φάρμακα – και τα φαρμάκια – δεν τα διαλέγει κανείς όπως άλλα εμπορεύματα. Του τα συστήνει / επιβάλει ο γιατρός. Τώρα αν ο γιατρός είναι στο pay roll της Χ ή της Ψ φαρμακοβιομηχανίας και πάλι δεν μπορούμε να συστήσουμε την «καλύτερη» ανάμεσα σ’ όσες δωροδοκούν.

(Αλήθεια πώς πάει η έρευνα για το πολυπληθές ιατρικό πεζικό της novartis στα μέρη μας; Έχουν βρεθεί εκείνοι που το προστατεύουν απ’ το κακό μάτι, ή ακόμα; Για τις υπόλοιπες “ανοιχτοχέρες” φαρμακοβιομηχανίες ούτε λόγος βέβαια… Και λέτε πως όλοι αυτοί, με την σπουδαία επιστημονική γνώση και αδαμάντινη ηθική τους θα μας σώσουν;)

Κατ’ αρχήν, λοιπόν, ας το παραδεχτούμε: μετά από δεκαετίες ύπνου της λογικής έχουν αρχίσει να γεννιούνται τα τέρατα…

Φάρμακα και φαρμάκια 1

Κυριακή 23 Αυγούστου. Το ρημαδογκουβέρνο (και δεν είναι μόνο του) διαφημίζει ένα επερχόμενο εμβόλιο / σωτήρα. Αν, σε αντίθεση μ’ αυτά που έλεγε ο Κούβελας (χθεσινό video), αυτό το σωτήριο εμβόλιο της AstraZeneca (παρέα με το πανεπιστήμιο της Οξφόρδης) εμφανιστεί πριν το τέλος του 2021 θα είναι ένα εμβόλιο «στο πόδι». Δεν ξέρουμε πόσοι (και όχι μόνο στα μέρη μας) θα συμφωνήσουν να γίνουν πειραματόζωα. Ξέρουμε όμως, και το έχουμε γράψει πολλές φορές, πως όλη η σκηνοθεσία του τρόμου, οι απαγορεύσεις, τα υγιεινιστικά πραξικοπήματα και τα υπόλοιπα γίνονται και (όχι μόνο…) αυτόν τον σκοπό. Να «αποδεχτούμε» ότι οι φαρμακοβιομηχανίες είναι που σώσουν τις ζωές μας, και για χάρη τέτοιων σωτήρων αξίζουν όλες οι θυσίες του κόσμου απ’ την μεριά μας.

Το μπλοκ των big pharma έχει αποκτήσει ήδη τεράστια δύναμη / εξουσία στην καθημερινή ζωή (και στις τσέπες) εκατομυρίων επιβατών αυτού του πλανήτη· και η διαχείριση του covid-19 είναι κομμένη και ραμένη στα μέτρα της ακόμα μεγαλύτερης ενδυνάμωσής της. Εκτιμάμε ότι ο υγιεινιστικός εφιάλτης, αφού κατάφεραν να τον ξεκινήσουν, δεν θα τελειώσει ποτέ. Θα γίνει αναπόσπαστο μέρος αυτού που τα αφεντικά και οι λακέδες τους ονομάζουν “νέα κανονικότητα”.

Μήπως, τουλάχιστον, βγάζοντας τα απίστευτα κέρδη τους, οι φαρμακοβιομηχανίες προσφέρουν και κάποιου είδους πραγματικό “κοινωνικό έργο”; Λυπούμαστε αλλά η απάντηση εξαρτιέται απ’ την στάση ζωής, την κατάσταση της υγείας, την ευπιστία του καθενός, της καθεμιάς· το κοινωνικό περιβάλλον, το σύστημα υγείας και πολλά άλλα. Εκείνοι που “γιατρεύονται” (συχνά σε εισαγωγικά…) μπορεί να εκθειάζουν ένα Χ φάρμακο· εκείνοι, όμως, θα υποστούν τις παρενέργειές του θα κάνουν το αντίθετο.

Υπάρχει κάποια αλήθεια που να γεφυρώνει αυτό το χάσμα, το χάσμα των φαρμάκων – που – είναι – και – φαρμάκια απ’ την στιγμή κι όλας που βγαίνουν απ’ την γραμμή παραγωγής των εργοστασίων της Α ή της Β φαρμακοβιομηχανίας; Αν και υπάρχουν αρκετοί που θεωρούν πως κατέχουν μια τέτοια αλήθεια, όταν μιλούν εμπιστευτικά παραδέχονται ότι δεν την έχουν. Πρακτικά ολόκληρη η λογική της δυτικής φαρμακο-παραγωγής, στηριγμένη στη χημεία, επιδέχεται ένα τεράστιο ερωτηματικό. Κι αυτό ενόσω πέρα απ’ την κριτική απ’ τα κάτω στη “χημική προσέγγιση” του σώματος, αναδύονται απ’ τα πάνω κι άλλες, postchemical προσεγγίσεις, που ίσως μελλοντικά να κάνουν αυτό που τώρα ονομάζουμε «φάρμακο» να θεωρείται προϊστορικό σκουπίδι.

Σε κάθε περίπτωση οι φαρμακοβιομηχανίες είναι καπιταλιστικές επιχειρήσεις, με όλα όσα θα μπορούσε να σημαίνει κάτι τέτοιο, plus το γεγονός ότι εμφανίζονται εκεί που οι «επιλογές των πελατών τους» (όλων ημών, δηλαδή) τείνουν προς το μηδέν. Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο είναι οι φαρμακοβιομηχανίες και όχι οι αυτοκινητοβιομηχανίες ή οι βιομηχανίες τηλεοράσεων που μπορούν να επιβάλουν την τεχνητή αύξηση στη ζήτηση των εμπορευμάτων τους. (Περισσότερα στο SID 1 και SID 2, Τρίτη 23 Ιούνη). Οδυνηρή “αγορά”…

Απ’ την άλλη μεριά είναι από εξαιρετικά επιπόλαιο έως οδυνηρά αυτοκαταστροφικό το να υποστηρίζει κάποιος πως «αν οι φαρμακοβιομηχανίες δεν έχουν κέρδη απ’ το covid-19 εμβόλιο, τότε είναι δίκαιο που δεν θα πληρώσουν τίποτα για τις παρενέργειες που – είναι σίγουρο ότι – θα έχει». Πρώτον επειδή οι φαρμακοβιομηχανίες γενικά έχουν τρομακτικά κέρδη, από κάτι που είναι τόσο απτό όσο η υγεία του καθενός. Και δεύτερον επειδή η «ασυλία» τους έχει νομοθετηθεί όχι για το αντιcovid εμβόλιο αλλά για το σύνολο της παραγωγής τους, εδώ και πολλά χρόνια! Και είναι ακριβώς αυτή η “ασυλία” που τους επιτρέπει τώρα να οξύνουν τον μεταξύ τους (καπιταλιστικό) ανταγωνισμό, για το ποια θα σερβίρει γρηγορότερα την σωτηρία μας, αδιαφορώντας – προφανώς – για τις συνέπειες· να τον οξύνουν ως εκείνο το γνωστό στην πιάτσα σημείο που λέγεται “κάτω του κόστους, το αφεντικό τρελάθηκε!!”

Το “δεν θα βγάλουμε κέρδη” δεν είναι καθόλου η καλωσύνη τους, κι ούτε βέβαια θα μπορούσε να νομιμοποιεί οποιαδήποτε καπιταλιστική επιχείρηση να σκοτώνει. Είναι απλά η αναγκαία υποχώρησή τους στην πίεση που ασκεί το Πεκίνο, το οποίο έχει δηλώσει εδώ και μήνες ότι θα παραχωρήσει δωρεάν την συνταγή του εμβολίου που θα βρει (όταν το βρει… δηλαδή πολύ σύντομα…), εξασφαλίζοντας έτσι την υποστηρίξη πολλών δεκάδων κρατών / πελατών. Είναι ένας προσωρινός αναγκαστικός ελιγμός, που έχει εγκριθεί απ’ τα λογιστήριά τους. (Εξάλλου οι “έρευνές” τους, εντός ή εκτός εισαγωγικών, για το συγκεκριμένο εμβόλιο, έχουν χρηματοδοτηθεί τόσο χοντρά απ’ τα πρωτοκοσμικά κράτη ώστε αυτό και μόνον αυτό θα ήταν αρκετό για να τελειώσει οποιαδήποτε συζήτηση περί “κέρδους” των εταιρειών…)

Αυτό το “δεν θα βγάλουμε κέρδη” είναι, λοιπόν (κι όποιος έχει μυαλό να το καταλάβει ας το καταλάβει) μια εκστρατεία δημόσιων σχέσεων διάφορων δυτικών big pharma, εξαιτίας του κινέζικου ανταγωνισμού… Μια εκστρατεία που έχει ήδη πληρωθεί πολλαπλά, με άγνωστο αριθμό νεκρών από «πειράματα θεραπείας» των επιπλοκών του covid-19 σε διάφορα νοσοκομεία του δυτικού κόσμου· με άγνωστο αριθμό νεκρών στα σπίτια τους (επειδή τα εκκενούμενα δημόσια συστήματα υγείας αρνήθηκαν να τους περιθάλψουν)· με καταθλίψεις και αυτοκτονίες· με εκτόξευση της χρήσης αντικαταθλιπτικών (παρεπιπτόντως: των ίδιων ακριβώς εταιρειών!)· με την καθολικότερη από ποτέ τις τελευταίες δεκαετίες υπαγωγή της σύγχρονης εργατικής τάξης στις προσταγές του κεφάλαιου· και με αρκετούς ακόμα τρόπους.

Το μόνο «δωρεάν» απ’ την μεριά των αφεντικών στον καπιταλιστικό κόσμο είναι η λεηλασία των ζωών μας, όταν δεν μπορούμε (ή δεν θέλουμε) να αντισταθούμε…. Που σημαίνει ότι πάντα πληρώνουμε: με σάρκες, με αίμα, με ελπίδες…

Φάρμακα και φαρμάκια 2

Κυριακή 23 Αυγούστου. Η AstraZeneca έχει τις δικές της κάμποσες «ματωμένες σελίδες» στο βιβλίο του τρόμου των φαρμακοβιομηχανιών – και της «σωτηρίας» που πουλάνε. Είναι η έβδομη στον κόσμο επιχείρηση φαρμάκων απ’ την άποψη τζίρου και κερδών, της τάξης των δισεκατομυρίων δολαρίων κάθε χρόνο. Έχει προκύψει απ’ την συγχώνευση της σουηδικής Astra AB με την αγγλική Zeneca group το 1999· έχει την έδρα της στο Λονδίνο· μισθοδοτεί επίσημα πάνω από 50.000 άτομα σε πάνω από 100 κράτη· κατέχει διάφορες μικρότερες φαρμακευτικές. Και σκοτώνει, όπως κάθε άλλη όμοιά της.

Το μεγαλύτερο γνωστό έγκλημά της ως τώρα είναι το αντι-ψυχωσικό Seroquel. Προκειμένου να το προωθήσει για χρήση σε παιδιά (;;;!!!), κάτι που το κατάφερε σε μεγάλη κλίμακα, πλαστογράφησε ουσιαστικά τα αποτελέσματα μιας έρευνας και το διαφήμισε σαν καλύτερο έναντι άλλων ανταγωνιστικών, αν και ήξερε ότι έχει σοβαρές παρενέργειες. Αυτή η αποκάλυψη έγινε στις αρχές των ‘00s. Τελικά αναγκάστηκε να πληρώσει μερικά εκατομύρια δολάρια σε πρόστιμα – και είναι πάντα εδώ…

Ένα άλλο απ’ τα φαρμάκια της εταιρείας είναι το αντιχοληστερινικό Crestor· μια στατίνη. Μεγάλο εμπορικό σουξέ για την AstraZeneca, με την διαφορά ότι προκαλούσε διάφορες παρενέργειες στο συκώτι, που σε κάποιες περιπτώσεις έφταναν και ως τον θάνατο. Και πάλι η φιλεύσπαχνη εταιρεία αποδείχθηκε ότι τα ήξερε αυτά, αλλά τα έκρυψε.

Αντίστοιχα επικίνδυνο ήταν και το Onglyza, για τον διαβήτη τύπου 2. Το φάρμακο κατέβαζε μεν το επίπεδο του ζαχάρου στο αίμα, αλλά αύξανε τον κίνδυνο ζημιών στο πάγκρεας (παγκρεατίτιδα) – ενοχοποιήθηκε και για την πρόκληση καρκίνου στο πάγκρεας. Επιπλέον ανακαλύφθηκε ότι το φάρμακο προκαλούσε και καρδιακά προβλήματα.

Το Farxiga ήταν άλλη μια προσφορά της εταιρείας προς του διαβητικούς. Παρότι ο αμερικανικός εοφ (fda) το ενέκρινε το 2014, ένα χρόνο μετά, το 2015 αποδείχθηκε ότι αύξανε τον κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου της ουροδόχου κύστης αλλά και διαβητικής κετονόξωσης, μιας ιδιαίτερα επικίνδυνης έως φονικής επιπλοκής του σακχαρώδους διαβήτη. Επειδή το Farxiga είναι σχετικά καινούργιο φάρμακο υπάρχει η πιθανότητα να εντοπιστούν κι άλλες επικίνδυνες παρενέργειες του φαρμάκου μελλοντικά – οπότε αυτή η ζόρικη λίστα θα μεγαλώσει.

Αν τα παραπάνω έχουν πολιτική σημασία απ’ την δική μας εργατική σκοπιά δεν είναι για να δυσφημίσουν την AstraZeneca υπέρ των ανταγωνιστών της. Καθόλου! Το όλα τα γουρούνια την ίδια μούρη έχουν μπορεί να μην ισχύει για τα χοιροστάσια, ισχύει όμως για την «βιομηχανία της υγείας». Αυτό που θα πρέπει να συνειδητοποιήσει όποιος διαβάζει αυτές τις γραμμές είναι ότι αυτά τα φαρμακοεγκλήματα (και κάθε big pharma έχει πολλά τέτοια στο ιστορικό της) έγιναν παρότι είχαν τηρηθεί τα πρωτόκολλα για τις έρευνες, τις δοκιμές, και τα λοιπά.

Συνεπώς τι περιμένετε ότι θα συμβεί αν αντί για χρόνια οι έρευνες, οι δοκιμές και τα λοιπά κρατήσουν λίγους μήνες; Τι περιμένετε ότι θα συμβεί αν οι μάγοι του καπιταλισμού βγάλουν μέσα σε λίγους μήνες απ’ το καπέλο τους γιατρικά κατά του κωρονοϊού covid-19 ενώ είναι γνωστό ότι προσπάθειες τους επί χρόνια για εμβόλιο κατά άλλων κορονοϊών απέτυχαν παταγωδώς;

Κάποιοι, ωμά ρεαλιστές έως κυνικοί θα σηκώσουν τους ώμους λέγοντας: «Και τι θέλετε δηλαδή; Έτσι είναι τα πράγματα. Κάποιοι γίνονται καλά και κάποιοι πεθαίνουν». Πράγματι. «Έτσι είναι τα πράγματα»… Μόνο που πάντα υπάρχει μια θέση απ’ την οποία κάποιος σηκώνει τους ώμους του· ή τον σηκώνουν άλλοι στους δικούς τους. Είναι εύκολη (και από ηθική άποψη μάλλον φτηνή) η ελπίδα ότι αν οι (ανακοινωμένες) παρενέργειες ενός φαρμάκου είναι 10% «εγώ» θα είμαι στο 90%… Με τέτοιες «ευκολίες» είναι γεμάτη η καθημερινή ζωή: μια μικροαστική ροπή προς το «κέντρο», προς τους «πολλούς», εκεί που υπάρχουν μόνο επιτυχίες…. Αλλά όταν βρεθεί κάποιος στο «10%» (ή στο 1%) των παρενεργειών μιας φαρμακευτικής σωτηρίας είναι 100% εκεί… Και οφείλει να νοιώθει «περιθώριο», «παράπλευρη απώλεια» σε σχέση με την πάγια ελπίδα του πως η θέση του είναι στους “πολλούς”. Ποιοί βάζουν το χέρι τους στη φωτιά ότι θα κατεβάσουν το κεφάλι και θα το βουλώσουν αν βρεθούν σ’ αυτή τη θέση; Κανένας!

Και πάλι το ερώτημα δεν περιορίζεται στο «ναι» ή «όχι» σε θεραπείες / σωτηρίες fast track, με αφορμή σήμερα τον covid-19 και αύριο κάτι άλλο! Έχει μεγαλύτερη και αναδρομική αξία. Αν η απάντηση είναι «θεραπείες fast track» με παράπλευρες απώλειες ό,τι νάναι (θεραπείες που ακόμα κι αν δεν έχουν άμεσα κέρδη για τους σωτήρες μέσω της τιμολόγησης της θεραπείας, θα έχουν άλλα άμεσα, και πιθανόν κολοσσιαία κέρδη, μέσω της ανόδου της τιμής των μετοχών τους…) τότε ποιά ήταν η ερώτηση; Και ποιό ήταν το σερβίρισμά της;

Ο κόσμος (και λέγοντας «κόσμος» εννοούμε πολλά εκατομμύρια επιβάτες του πλανήτη) έχει πληρώσει ήδη πολύ ακριβά μια ερώτηση που του επιβλήθηκε μαζί με τις απαντήσεις της: την ψευδή ερώτηση της ζωής ή του θανάτου απ’ τον covid-19. Έχει πληρώσει πολύ ακριβά μια ερώτηση για την οποία είχαν γίνει ασκήσεις απαντήσεων (και το Event 201 δεν ήταν καθόλου η μοναδική!) πολύ πριν μια νυχτερίδα ερωτευτεί έναν μυρμηγκοφάγο κάπου στην μακρινή Wuhan… Έχει πληρώσει ήδη πολύ ακριβά τις απαντήσεις που γεμίζουν απ’ την αρχή πολλά big ταμεία.

Υπάρχει προοπτική για ένα “enough!” που δεν θα είναι συγκυριακό, ευκαιριακό, περιπτωσιολογικό, αλλά θα σημαδεύει το κέντρο της εχθρικής διάταξης;

Θα κάνουμε ό,τι μπορούμε γι’ αυτό – μάρτυράς μας η Ιστορία.

Μάσκες στη σκέψη

Τρίτη 4 Αυγούστου. Οι προσήλυτοι στο νεο-κρατισμό, φίλοι της καραντίνας και οπαδοί του «γάζες για όλο τον λαό» (σε περίπτωση κανονικού πολέμου) δεν μπορούν να διακρίνουν τα χαρακτηριστικά της τρομοεκστρατείας. Απλά την πιστεύουν, την αποδέχονται, την υπερασπίζονται: τα κράτη και οι φαρμακοβιομηχανίες νοιάζονται για το καλό της ανθρωπότητας… Ανάλογα οι flat earthers πιστεύουν ότι η γη είναι επίπεδη. Κι άλλοι πιστεύουν στην παρθενία της μάνας του γυιού του αφεντικού… Ό,τι μπορεί κάνει ο καθένας…

Αλλά αυτοί οι προσήλυτοι δεν μπορούν πια να κάνουν καν και καν την στοιχειώδη σύνδεση ανάμεσα στην επιβολή των φαρμακοβιομηχανιών στο είδος μας και την επιβολή των «αδελφών» τους χημικών βιομηχανιών σε άλλα είδη, ας πούμε καλλιεργούμενα. Η κερδοφόρα δηλητηρίαση άλλων ειδών και η κερδοφόρα δηλητηρίαση του δικού μας είδους είναι, από την άποψη του καπιταλισμού, ενιαία επιχείρηση. Οι διαφορές σχετίζονται με τον υποκειμενισμό: το να δηλητηριάζεις τα βρώσιμα σπαρτά και να ελέγχεις την αγροτική παραγωγή έχει (σίγουρα!) λιγότερες δυσκολίες απ’ το να δηλητηριάζεις πληθυσμούς και να ελέγχεις τις κοινωνικές συμπεριφορές.

Όπως οι αγροχημικές αγοράζουν πανεπιστήμια, ειδικούς (εντός ή εκτός ειαγωγικών), μήντια και πολιτικές βιτρίνες, έτσι ακριβώς οι φαρμακοβιομηχανίες αγοράζουν πανεπιστήμια, ειδικούς (εντός ή εκτός εισαγωγικών), μήντια και πολιτικές βιτρίνες. Οι «Pfizer» και οι «Astrazeneca» της δεύτερης κατηγορίας λέγονται «Bayer» και «Monsanto» στην πρώτη. Τα θαυματουργά “ζιζανιοκτόνα” και οι “γενετικά τροποποιημένες ποικιλίες” των δεύτερων είναι τα θαυματουργά “φάρμακα” και οι νέες τεχνολογίες γενετικής (“υγιεινιστικής”) τροποποίησης των ανθρώπινων οργανισμών των πρώτων. Όποιος άμεσα ή έμμεσα υποστηρίζει τους τρομο-υγιεινιστικούς εκβιασμούς των φαρμακοβιομηχανιών και του βιο-πληροφορικο-ασφαλίτικου συμπλέγματος (αυτό και μόνον αυτό κάνουν οι κάθε είδους φίλοι της καραντίνας) και, σα συνέπεια, τις “επιστημονικές σωτηρίες” τους, υποστηρίζει και τα νεονικοτινοειδή φυτοφάρμακα – για παράδειγμα… Η σχέση είναι τόσο άμεση ώστε καμμία λεκτική ακροβασία απ’ αυτές που ανθούν στα αντι-social media δεν μπορεί να την κρύψει.

Κι όχι μόνον αυτά. Οι φίλοι της καραντίνας, υποστηρικτές των ως τώρα κρατικών μεθοδεύσεων, έχουν δεθεί πισθάγκωνα και στις επερχόμενες.

(Για αυτά στη συνέχεια).

A bit of a kick

Τετάρτη 29 Ιούλη. Ενώ ο κόσμος περιμένει τα αποτελέσματα των μεγάλων κλινικών δοκιμών των εμβολίων για τον covid-19, οι ειδικοί λένε ότι τα δεδομένα ως τώρα δείχνουν μια σοβαρή πιθανότητητα: τα εμβόλια μπορεί να έχουν a bit of a kick.

Στην ορολογία των εμβολιασμών, φαίνεται ότι προκαλούν παρενέργειες («reactogenic») που σημαίνει ότι προκαλούν μια δυσφορία μικρής διάρκειας στους ανθρώπους που εμβολιάστηκαν στις κλινικές δοκιμές. Αυτή η δυσφορία περιλαμβάνει πονοκέφαλο, μυικό ερεθισμό, εξάντληση, κρυάδες και πυρετό.

Στο βαθμό που αυτές οι παρενέργειες των εμβολίων για τον covid-19 είναι προσωρινές και όχι σοβαρές, δεν θα πρέπει να θεωρηθούν αιτία για ανησυχία – πρακτικά μπορεί να είναι σημάδι ότι το ανοσοποιητικό σύστημα επιταχύνει απότομα την λειτουργία του. Είναι γνωστό ότι κάποια εμβόλια είναι πιο δυσάρεστα από άλλα. Θυμηθείτε τον πόνο του αντιτετανικού, για παράδειγμα…

Έτσι ξεκινούσε ένα προχθεσινό καθησυχαστικό άρθρο, καθώς η επική έφοδος των αντιcovid εμβολίων δείχνει να μπαίνει στην τελική της ευθεία. Όντως, είναι γεγονός ότι κάποια εμβόλια εμφανίζουν τέτοιες παρενέργειες αμέσως μετά το «τσίμπημα» ή λίγες ώρες αργότερα. Με δεδομένο ότι τα περισσότερα απ’ αυτά γίνονται σε παιδική ηλικία αυτές οι παρενέργειες είναι κάτι που ξεχνιέται γρήγορα. Υπάρχει όμως μια τεράστια διαφορά τώρα. Όλα τα παραδοσιακά εμβόλια χρησιμοποιούνται πολλά χρόνια και, κατά συνέπεια, υπάρχει η κοινωνική εμπειρία για την προσωρινότητα και την ασημαντότητα αυτών των παρενεργειών.

Τώρα όμως πρόκειται για κάτι διαφορετικό. Πρώτον πρόκειται για εμβόλια που δεν χρειάζονται στην έκταση που έχει επιβάλλει η υγιεινιστική τρομοκρατία, αφού είναι πια απόλυτα βέβαιο ότι το 95% όσων μολύνονται απ’ τον covid είτε δεν εμφανίζουν κανένα σύμπτωμα (η μεγάλη πλειοψηφία τους) είτε εμφανίζουν πολύ ήπια. Πράγμα που σημαίνει πως εκτός απ’ τις περιπτώσεις άλλων προβλημάτων υγείας το ανθρώπινο ανοσοποιητικό σύστημα τα καταφέρνει μια χαρά μόνο του! Χωρίς «απότομη επιτάχυνση»!

Δεύτερον, έχει γίνει πια συνείδηση για μεγάλο μέρος των πληθυσμών, ότι πρόκειται για εμβόλια η γενική επιβολή των οποίων είχε / έχει σαν προϋπόθεση όλα τα διοικητικά / κρατικά / πραξικοπηματικά «μέτρα». Δεν φτιάχνονται, δηλαδή, για την προστασία της δημόσιας υγείας αλλά για την βελτίωση της υγείας των φαρμακοβιομηχανιών και την επιβολή γενικευμένης επιτήρησης («για λόγους δημόσιους υγείας» κατ’ αρχήν).

Τρίτο – σα να μην έφταναν τα προηγούμενα! – τα περισσότερα είναι «νέας τεχνολογίας». Οπωσδήποτε τα mRNA. Πρόκειται για εμβόλια γενετικής επέμβασης στα ανθρώπινα κύτταρα – και κανένας απ’ αυτούς που τα προωθούν δεν ξέρει ούτε μπορεί να αποκλείσει ότι θα υπάρξουν μεσο-μακροπρόθεσμες παρενέργειες. Πώς αλλιώς; Όταν βάζουν «νανοσωματίδια» μέσα στα κύτταρα τι να περιμένουμε ότι θα γίνει; Όταν τροποποιούν γενετικά την λειτουργία των κυττάρων μετατρέποντάς τα σε τμήματα της φαρμακοβιομηχανίας για να γλυτώσουν χρόνο και χρήμα σαν επιχειρηματίες, τι μπορεί να περιμένει κανείς ότι θα συμβεί;

Το να είναι ο καθένας εχθρικός τόσο στα mRNA εμβόλια όσο και σε οποιοδήποτε άλλο κατασκευάζεται με διαδικασίες «υπερ-επείγοντως», χωρίς να έχουν μελετηθεί οι όποιες παρενέργειές του σε ικανό βάθος χρόνου, καθόλου δεν σημαίνει «αντιεμβολιαστικό κίνημα»!!! Ανάλογα η άρνηση στο ψηφιακό φακέλωμα (με πρόσχημα την υγεία) καθόλου δεν σημαίνει «τεχνοφοβία»! Ιστορικά, ακόμα κι ως τις αρχές της δεκαετίας του ’80, η κριτική στις φαρμακευτικές, στην ιατρική και στην πληροφορική επιτήρηση ήταν δική μας δουλειά· της ευρύτερης «αντιεξουσίας»!! (Μετά χάθηκαν όχι μόνο οι συνέχειες, όχι μόνο τα ίχνη, αλλά οποιαδήποτε ανταγωνιστική λογική…)

Τα κράτη, οι εταιρείες, οι αγορασμένοι ειδικοί, τα μήντια παλιά και νέα και οι κάθε είδους λακέδες τους τέτοια θα ισχυριστούν, προβοκάροντας τις αρνήσεις, όπως κάνουν μέχρι τώρα: ότι πρόκειται για «συνωμοσιολογίες».

Μ’ αυτά τα δεδομένα οι άμεσες παρενέργειες αυτών των εμβολίων δεν είναι φρόνιμο να εννοηθούν όπως εκείνες άλλων, παλιών και δοκιμασμένων. Θα αρχίσουν οι «σωτήρες» μας μια προπαγανδιστική εκστρατεία μέσα στην γενική τρομοεκστρατεία του στυλ «έλα τώρα, μην κάνεις σαν παιδί, για το καλό σου είναι»;

(Ευχαριστούμε την Ε. για την αντι-πληροφόρηση).

Εταιρείες, φάρμακα, κι εγκλήματα

Παρασκευή 17 Ιούλη. Το «δεν ξέρω», που ήταν άλλοτε το (κάποτε εύλογο) επιχείρημα του «απλού μέσου ανθρώπου» έχει πεθάνει προ πολλού· μαζί μ’ αυτήν φιγούρα του «απλού μέσου ανθρώπου» που ζει σ’ έναν μικρόκοσμο και αγνοεί οτιδήποτε απλώνεται πιο μακριά απ’ την εξώπορτά του. Στην εποχή της τυραννίας των αντιsocial media, όπου το ποζάρισμα και το ψώνισμα έγινε «δικαίωμα του καθενός», το «δεν ήξερα» είναι χειρότερο κι από κλαψούρισμα…

Το 2014 ο Graham Dukes (καθηγητής ιατρικής πολιτικής στο πανεπιστήμιο του Όσλο / νορβηγία), ο John Braithwaite (καθηγητής συστημάτων στο εθνικό πανεπιστήμιο της Καμπέρα / αυστραλία) και ο J.P. Moloney (σύμβουλος δημόσιας υγείας στη Μελβούρη / αυστραλία), καθόλα αξιοσέβαστοι ακαδημαϊκοί και «ειδικοί» δηλαδή, εξέδωσαν μια μελέτη με τίτλο: Φαρμακευτικές, Επιχειρηματικό Έγκλημα και Δημόσια Υγεία (Pharmaceuticals, Corporate Crime and Public Health). Το 417 σελίδων βιβλίο δεν είναι η μοναδική έρευνα για τις όλο και πιο εντεινόμενες μαφιόζικες πρακτικές των φαρμακοβιομηχανιών. Εννοείται ότι δεν μπορούμε να μεταφέρουμε εδώ ούτε καν μια περίληψη! Ενδεικτικά μόνο ένα απόσπασμα (κοινότοπων, ας μας επιτραπεί, κι ωστόσο ακριβέστατων διαπιστώσεων) απ’ τις σελίδες του:

… Στην εξελιξη του 20ου αιώνα, με την εμφάνιση των μαζικών βιομηχανικών επιχειρήσεων στον τομέα της φαρμακολογίας όπως και σε άλλους, ο κόσμος έγινε ακόμα πιο προσεκτικός για τους τρόπους με τους οποίους μπορεί να γίνει κατάχρηση της επιχειρηματικής δύναμης και να προκαλέσει κινδύνους στην κοινωνία την οποία υποτίθεται ότι υπηρετεί. Το 1984 ο John Braithwaite εξέδωσε το βιβλίο Corporate Crime in the Pharmaceutical Industry. Έχοντας επίγνωση ότι εκείνη την εποχή το βιβλίο θα διαβαζόταν εκτενώς, και έχοντας ερευνήσει το φαινόμενο στις ηπα, την αυστραλία, την γουατεμάλα και το μεξικό, εκείνο το βιβλίο εντόπισε και ανέλυσε πολλές μορφές αθέμιτων πρακτικών που εξακολουθούν να είναι ολοφάνερες στην φαρμακοβιομηχανία σήμερα. Το γεγονός ότι αυτές οι προκλήσεις μέσα σε μια γενιά έγιναν πιο σοβαρές, πιο εκτεταμένες και μερικές φορές πιο υπόγειες είναι ένας απ’ τους λόγους της έκδοσης του παρόντος τόμου…

Στα πολλά κεφάλαια του βιβλίου τους οι συγγραφείς πιάνουν όλους τους τομείς «υπόγειας» (ή όχι και τόσο υπόγειας…) δρατηριοποίησης των big pharma ώστε να ελέγχουν (και να αυξάνουν) την «αγορά». Το πλεονέκτημα των φαρμακευτικών σε σχέση με άλλους κλάδους (π.χ. πετρελαϊκές ή εταιρείες όπλων) είναι ότι μπορούν να χρησιμοποιήσουν όλο το know how της κοινωνιολογίας, της ανθρωπολογίας και της διαφήμισης, για να «αγγίξουν» το κάθε υπήκοο, χωριστά. Ενδεικτικά (σελ 182):

… Τον Σεπτέμβρη του 2000 η Washington Post είχε ρεπορτάζ για τον τρόπο με τον οποίο η φαρμακευτική Schering-Plough έχει φτιάξει ένα δίκτυο σε κάθε πολιτεία από «συμμαχίες κατά της ηπατίτιδας C», για να αυξήσει τις πωλήσεις του φαρμάκου της Reberton, η χρήση του οποίου σήμαινε κόστος 18.000 δολάρια τον χρόνο ανά άτομο. Μεταξύ άλλων το ρεπορτάζ ανέφερε:

«Έχοντας όλα τα χαρακτηριστικά ενός αναπτυσσόμενου κινήματος βάσης, αυτές οι καινούργιες ομοδοποιήσεις για την φροντίδα της υγείας τονίζουν τους κινδύνους ενός μεταδοτικού, μερικές φορές φονικού ιού, της ηπατίτιδας C. Αλλά αντίθετα με την εμφανισή τους αυτές οι ομάδες δεν είναι η αυθόρμητη συγκέντρωση ανησυχούντων πολιτών. Είναι κεντρική τακτική μιας προσεκτικά οργανωμένης εκστρατείας, χρηματοδοτούμενης απ’ την εταιρεία Schering-Plough, για να πουλήσει την θεραπεία για την ηπατίτιδα C, το Rebetron».

Σχολιάζοντας τις αποκαλύψεις της εφημερίδας, το Κέντρο για τα Μήντια και την Δημοκρατία υπέδειξε ότι παρόλο που η ηπατίτιδα C είναι εν δυνάμει απειλή για την ζωή, η εξέλιξη της ασθένειας είναι τόσο αργή ώστε τα περισσότερα άτομα αγνοούν ότι μεταφέρουν τον ιό, και μπορεί να περάσουν δεκαετίες μέχρι να εμφανιστούν συμπτώματα. Δεν υπάρχει συμφωνία μεταξύ των γιατρών για το ποιός χρειάζεται θεραπεία ή πότε πρέπει να την αρχίσει. Επιπλέον, αν οι ασθενείς αγόραζαν τα δύο συστατικά που έχει το Reberton (ιντερφερόνη και ριμπαβιρίνη) κατευθείαν από ένα φαρμακείο, θα πλήρωναν μόνο περίπου 6.000 δολάρια τον χρόνο, αντί για τα 18.000 που κάνει το Reberton

Οικείο δείχνει… Ξεκινώντας απ’ την Θαλιδομίδη και φτάνοντας ως το Tamiflu (το 2009 – 2010), περνώντας απ’ τα μήντια και τον π.ο.υ., τα υπουργεία και τις τεχνολογίες, οι συγγραφείς διατρέχουν την ιστορία των σύγχρονων big pharma σαν εγκληματικών οργανώσεων… Χρήσιμη διαδρομή· αλλά αν κάποιος είναι βιαστικός θα μπορούσε να «κόψει δρόμο» παρακολουθώντας, απλά, την «δημοσιογραφία» σχετικά μ’ αυτά τα θέματα.

Για παράδειγμα η γνωστή αμερικανική Pfizer (γενναίος χορηγός και χρηματοδότης ακόμα και ντόπιων «ιερέων» της διάσωσής μας απ’ τον φονιά…) από το 2002 ως το 2009 καταδικάστηκε στις ηπα (στην πραγματικότητα πλήρωσε εξωδικαστικά πρόστιμα για να μην φτάσουν οι υποθέσεις στα δικαστήρια) 4 φορές για «παράνομες» πρακτικές. Το 2009 πλήρωσε (ή αυτό δεσμεύτηκε να πληρώσει…) το μεγαλύτερο πρόστιμο ever στην ως τότε ιστορία τέτοιων υποθέσεων: 2,3 δισεκατομμύρια δολάρια. Για «παράνομες πρακτικές πωλήσεων» τουλάχιστον 4 φαρμάκων της: του Bextra (για το κρύωμα), του Geodon (αντιψυχωτικό), του Zyvox (αντιβιοτικό) και Lyrica (για τους νευρόπονους).

Κι όμως: αυτό το μεγαλύτερο ever πρόστιμο των 2,3 δισεκατομυρίων δολαρίων ήταν μια πολύ φιλική μεταχείριση της Pfizer, και στην ουσία «ψίχουλα»: αντιστοιχούσε στα έσοδα της εταιρείας μόνο από 3 εβδομάδες πωλήσεων…

Ή, άλλο παράδειγμα: η εξίσου διάσημη Johnson & Johnson. Το Μάρτη του 2018 η εταιρεία ήταν αντιμέτωπη με πάνω από 100.000 μηνύσεις για βλάβες που προκαλούσαν τουλάχιστον 7 «προϊόντα» της (συμπεριλαμβανόμενου του γνωστού Risperdal). Διαρροές εσωτερικών mail αποδείκνυαν ότι οι «ιθύνοντες» (διοικητικοί και «επιστημονικοί») ήξεραν ότι θα προκληθούν τέτοιες βλάβες, αλλά δεν τις ανέφεραν για να μην πέσουν οι πωλήσεις. Νωρίτερα, απ’ το 2013 και μετά, η Johnson & Johnson καταδικαζόταν με σταθερό ρυθμό κάθε χρόνο ή σχεδόν κάθε χρόνο σε πρόστιμα με πολλά μηδενικά. (Για παράδειγμα το 2013 πλήρωσε κάτι παραπάνω από 2,2 δισεκατομύρια δολάρια, ισοφαρίζοντας το ρεκόρ της Pfizer, για εγκληματικές ευθύνες σε σχέση με το Risperdal, το Invega και το Natrecor… Αλλά το 2018 το ξεπέρασε κατά πολύ: καταδικάστηκε να πληρώσει 3,6 δισεκατομμύρια δολάρια σε 22 γυναίκες, σε μία μόνο υπόθεση, για πρόκληση καρκίνου της μήτρας εξαιτίας του αμίαντου που περιείχε το γνωστό ταλκ της εταιρείας. Οι έξι απ’ τις μηνύτριες είχαν εν τω μεταξύ πεθάνει, απ’ αυτόν τον καρκίνο… Κι αυτή ήταν μία από 9.000 μηνύσεις που είχε δεχθεί, μόνο γι’ αυτό το θέμα…).

Όπως η Pfizer έτσι και η Johnson & Johnson (και Bayer, και η Novartis, και κάθε άλλη φαρμακοβιομηχανία…) αντέχει τέτοιες τιμωρίες (εντός ή εκτός εισαγωγικών). Αντέχουν, δηλαδή, να συνεχίζουν και να αναβαθμίζουν την εγκληματική, μαφιόζικη δράση τους. Η Johnson & Johnson με τζίρο (το 2018) 347 δισεκατομύρια δολάρια, τι θα είχε να φοβηθεί απ’ τα πρόστιμα χάδια για την εκ συστήματος και κατ’ εξακολούθηση γνωστή εγκληματικότητά της;