Ο παράδεισος των μισθοφόρων, η κόλαση των υπόλοιπων

Τετάρτη 20 Φλεβάρη. Κάτω απ’ τον τίτλο ο πόλεμος στην υεμένη είναι ο παράδεισος των μισθοφόρων – μαζεύουν οι ισραηλινοί τα κέρδη; η ισραηλινή ha’aretz έριξε πριν τρεις ημέρες ένα διαγώνιο φως σ’ ότι συμβαίνει σ’ αυτήν την κρίσιμη για τον 4ο παγκόσμιο πόλεμο περιοχή του πλανήτη:

«Αν το ιράν προσπαθήσει να μπλοκάρει τα στενά του Bab al-Mandab, είμαι σίγουρος ότι θα βρεθεί αντιμέτωπο με μια πολυεθνική συμμαχία για να το εμποδίσει. Αυτή η συμμαχία θα περιλαμβάνει οπωσδήποτε όλα τα στρατιωτικά σώματα του ισραήλ” δήλωσε τον περασμένο Αύγουστο ο Benjiamin Netanyahou, μετά από τις απειλές του ιράν εναντίον των αμερικανικών κυρώσεων.

Μια τέτοια συμμαχία έχει δημιουργηθεί ήδη απ’ το 2015 απ’ την σαουδική αραβία, που δρα σε συνεργασία με τα ενωμένα αραβικά εμιράτα, το μπαχρέιν, την αίγυπτο και το πακιστάν. Το ισραήλ είναι, επίσης, ένας ανεπίσημος σύμμαχος. Οι ισραηλινές εταιρείες του κυβερνοχώρου, ισραηλινοί έμποροι όπλων, εργολάβοι εξιδεικευμένοι στον τρομοκρατικό πόλεμο [σ.σ.: η αγγλική διατύπωση είναι “terror warfare”…), ακόμα και πληρωμένοι πιστολάδες που ανήκουν σε μια ισραηλινή εταιρεία συμμετέχουν στον πόλεμο στην υεμένη.

Το περασμένο Σεπτέμβρη η al-Khaleej online με έδρα το Λονδίνο δημοσίευσε ένα μεγάλο άρθρο για την εμπλοκή του ισραήλ στην εκπαίδευση κολομβιανών και νεπαλέζων μισθοφόρων, στρατολογημένων απ’ τα ενωμένα αραβικά εμιράτα για να πολεμήσουν στην στην υεμένη. Το άρθρο μνημόνευε πηγές της επιτροπής μυστικών υπηρεσιών της αμερικανικής βουλής, που ανέφεραν ότι ο στρατολόγος των μισθοφόρων ήταν ο Mohammed Dahlan, πρώην μέλος της κεντρικής επιτροπής της fatah, και πρώην υπεύθυνος ασφαλείας της παλαιστινιακής οργάνωσης στη Γάζα. Ο Dahlan διώχτηκε απ’ την fatah το 2011, και έκτοτε μετακόμισε στα εμιράτα, όπου έχει γίνει σύμβουλος του διαδόχου και εξουσιοδοτημένος μεσολαβητής μεταξύ των υπηρεσιών ασφαλείας των εμιράτων και του ισραήλ.

Το άρθρο σημειώνει επίσης ότι το ισραήλ έχει φτιάξει ειδικά στρατόπεδα εκπαίδευσης στην έρημο Negev, όπου οι μισθοφόροι εκπαιδεύονται από ισραηλινούς αξιωματικούς…

Αν έχει αξία αυτή η αναφορά της ha’aretz είναι επειδή δείχνει ότι το φασιστικό ισραηλινό καθεστώς, εκτός απ’ το να εξάγει πολεμική τεχνολογία δοκιμασμένη πάνω στους παλαιστίνιους, εξάγει πλέον και εκπαίδευση μισθοφόρων (αλλά και δικούς του μισθοφόρους) σε «περιφερειακούς» πολέμους που είναι οργανικά τμήματα του 4ου παγκόσμιου. Απ’ αυτή την άποψη το Τελ Αβίβ είναι στην ίδια «πρώτη γραμμή» με την Μόσχα, την Ουάσιγκτον, το Παρίσι, το Λονδίνο, την Ισλαμαμπάντ – και δεν ξέρουμε πόσα κράτη ακόμα.

Ο συνδυασμός όξυνσης του ενδοκαπιταλιστικού ανταγωνισμού και outsourcing των “μικρομεσαίων πολέμων”, που στην περίπτωση του isis σερβιρίστηκε ύπουλα σαν «αδέσποτος» ενώ μόνο τέτοιος δεν ήταν, στην υεμένη – όπως και σε διάφορες περιοχές της αφρικής – εκδηλώνεται ωμά και καθαρά σαν ΣΔΙΤ μπίζνες. Το μόνο που απομένει να αποδειχθεί (όχι για εμάς εδώ!) είναι ότι ΣΔΙΤ μπίζνες ήταν και παραμένουν οι «βόμβες στο ψαχνό» στην ευρώπη – η νομιμοποίηση των υπόλοιπων ΣΔΙΤ επιχειρήσεων…

Η μέση Ανατολή γεμάτη “ειρηνοποιούς”…

Πέμπτη 27 Δεκέμβρη. Σίγουρα δεν έχετε διαβάσει οτιδήποτε που να συσχετίζει την «ειρηνοποιό» διάθεση του ψόφιου κουναβιού με το «κύμα φιλίας» προς το καθεστώς Άσαντ που έχει σηκωθεί απ’ όλους τους άραβες καθεστωτικούς, οι οποίοι μέχρι πριν όχι πολύ καιρό έλεγαν ότι είναι ένα κάθαρμα (είναι!) που πρέπει να του κοπεί το κεφάλι (με ηλεκτρικό πριόνι…)… Ε;

Κι όμως! Το ένα μετά το άλλο διάφορα αραβικά καθεστώτα, σειχάτα, εμιράτα, χούντες, κλπ, έχουν ξεκινήσει την «αποκατάσταση των σχέσεών τους» με τον διάβολο Άσαντ. Το συριακό καθεστώς θα κληθεί στην επόμενη σύνοδο των αραβικών κρατών (απ’ όπου είχε πεταχτεί με τις κλωτσιές πριν 7 χρόνια), ενώ όλοι αυτοί οι χρυσοντυμένοι ποντικοί της ευρύτερης περιοχής έχουν αρχίσει τα βήματα για το ξανα-άνοιγμα των πρεσβειών τους στη Δαμασκό. Το κόλπο διάλυσης της συρίας έληξε, και όλοι προσαρμόζονται στα νέα δεδομένα… Άλλος πιο γρήγορα κι άλλος πιο αργά.

Ο μόνος που φαίνεται «αδικημένος» είναι το ισραηλινό καθεστώς… «Φαίνεται»… Είναι; Αν, για παράδειγμα, μετά την αναγνώριση της Ιερουσαλήμ σαν πρωτευούσας του, το ψόφιο κουνάβι του αναγνωρίσει τους επόμενους μήνες και τα (κατεχόμενα απ’ το 1967 συριακά) «υψώματα του Γκολάν» σαν δικό του έδαφος, θα εξακολουθεί να νοιώθει «αδικημένο»; Για όνομα του μεγαλοδύναμου: όχι!!! (Αυτό θα είναι, άλλωστε, προκαταβολή άλλων αναγνωρίσεων…)

Προσοχή: δεν θα στραβώσει η Δαμασκός που η Ουάσιγκτον κάνει δώρο στο Τελ Αβίβ συριακό έδαφος; Φυσικά!!! Προέχει όμως ο ρεαλισμός: για να πάρει το συριακό καθεστώς τα εδάφη του («υψώματα του Γκολάν») θα πρέπει να νικήσει κατά κράτος το ισραηλινό. Υπάρχει τέτοια περίπτωση σε μια ένας-μ’-έναν αναμέτρηση; Όχι, ούτε γι’ αστείο! (Σ’ έναν all out παγκόσμιο πόλεμο ίσως – αλλά ποιος ζει ποιος πεθαίνει σ’ αυτόν…)

Οπότε: η Ουάσιγκτον λέει «στο Τελ Αβίβ πάρτε τα», παραβιάζει άλλη μια φορά δεκάδες αποφάσεις του οηε (αλλά ποιος τον …. τον οηε;), η Δαμασκός θυμώνει, η Μόσχα την συμβουλεύει «αυτοσυγκράτηση, πρώτα η ανασυγκρότηση…», το ίδιο και η Τεχεράνη… Κι έτσι η εδαφική / πολιτική πραγματικότητα παραμένει μεν θολή κι αμφισβητούμενη, αλλά …

… Αλλά ποιος δεν καταλαβαίνει τι σημαίνει η φράση «μεταβατική περίοδος»; Ποιος δεν καταλαβαίνει τι σημαίνει «αύξηση εκκρεμοτήτων» στον ενδοκαπιταλιστικό ανταγωνισμό;

Μέση Ανατολή

Σάββατο 3 Νοέμβρη. Παίζοντας όπως η γάτα με το ποντίκι, σε χθεσινό άρθρο του στην αμερικανική καθεστωτική washington post (με τίτλο: «η σαουδική αραβία χρωστάει απαντήσεις σε πολλές ερωτήσεις για την δολοφονία του Jamal Khashoggi»), ο Erdogan αθώωσε μεν τον βασιλικό πατέρα στο Ριάντ («δεν πίστεψα ούτε ένα δευτερόλεπτο ότι αυτός έδωσε την εντολή του κτυπήματος») αλλά όχι τα πιο ψηλά επίπεδα της σαουδαραβικής κυβέρνησης, απ’ όπου (είπε) προήλθε η εντολή.

Δεν κατονόμασε τον τοξικό· αλλά τι κάνει νιάου νιάου στα κεραμίδια; Ίσως μια γάτα που έχει κρεμάσει ένα ποντίκι ανάποδα: την επίσημη ενοχοποίηση του τοξικού την έχουν αναλάβει ως τώρα οι σύμβουλοι του Erdogan. Ένας απ’ αυτούς δήλωσε ήδη ότι MBS «έχει αίμα στα χέρια του». Κι ένας δεύτερος ότι το κομματιασμένο σώμα του Khashoggi ρίχτηκε σε οξύ, για να διαλυθεί και να εξαφανιστούν τα ίχνη του. Επιπλέον, η εντελώς καθεστωτική εφημερίδα veni safak κατηγορεί ευθέως την Ουάσιγκτον ότι κάνει πλάτες στον τοξικό, προσπαθώντας να κουκουλώσει το θέμα.

Οξύ; Αν οι γνώσεις μας από χημεία στέκουν, κάτι τέτοιο θα απαιτούσε κατ’ αρχήν μια σχετικά μεγάλη ποσότητα οξέος που δεν μεταφέρεται σε μπουκάλια του μισόλιτρου. Πράγμα που σημαίνει ότι οι τουρκικές υπηρεσίες θα έπρεπε να έχουν εικόνες μεταφοράς μπιτονιών είτε στο προξενείο είτε στο σπίτι του προξένου απ’ τις εξωτερικές κάμερες ασφαλείας. Επιπλέον, η «διάλυση» ενός ανθρώπινου σώματος θα πρέπει να παράγει τοξικούς (ναι, «τοξικούς»!) ατμούς, πράγμα που σημαίνει ότι α) δεν μπορεί να γίνει οπουδήποτε, και β) αν γίνει σε κλειστό χώρο (π.χ. μπάνιο) μπορούν ίσως να ανιχνευτούν τα κατάλοιπά τους στο ταβάνι ή στους τοίχους.

Δεν παριστάνει τον Ηρακλή Πουαρώ η ασταμάτητη μηχανή. Υποψιάζεται όμως ότι ενώ η Άγκυρα ξέρει πολύ περισσότερα απ’ όσα λέει, σφίγγει αργά, σταθερά, σχεδόν σαδιστικά την θηλειά γύρω απ’ το λαιμό του τοξικού με «διαρροές» που μπορεί να είναι σκόπιμες ανακριβείς (π.χ. η ιστορία με το οξύ) τρολάροντας πάνω στην παρατεινόμενη σιωπή τόσο του MBS προσωπικά όσο και του καθεστώτος του. Σε στυλ «αφού δεν μας λέτε που είναι το πτώμα του Khashoggi, εμείς μπορούμε να λέμε ό,τι θέλουμε».

(φωτογραφία: Τον δεξιά τον ξέρετε… Τον αριστέρα όχι· θεωρείται ο καθοδηγητής του τοξικού. Πρόκειται για το αφεντικό των εμιράτων, πρίγκηπα Mohammed bin Zayed al-Nahyan, γνωστό σαν ΜΒΖ – ενώ ο τοξικός είναι MBS. Ο 57χρονος MBZ θεωρείται πολύ πιο πονηρός απ’ το χνουδωτό τοξικό πριγκηπόπουλο του Ριάντ: το έχει βάλει μπροστά για να εκτίθεται και κάνει αυτός χωρίς να πολυφαίνεται τις δικές του δουλειές από πίσω, είτε στην υεμένη είτε αλλού. Αλλά έχει χεστεί κι αυτός τώρα, έτσι που “ξαφνικά και αναίτια” έγινε παγκόσμιο θέμα ο Khashoggi…)

The desert

Σάββατο 6 Γενάρη. Σύμφωνα με το υλικό του Wolff στο Fire and Fury (υλικό που συντίθεται από 200 συνεντεύξεις με αξιωματούχους του άσπρου σπιτιού) ήταν η αμερικανική συντηρητική διοίκηση του ψόφιου κουναβιού που «έπεισε» τον βασιλιά του Ριάντ Salman να παραμερίσει τον κανονικό και επίσημο διάδοχο πρίγκηπα Mohammed bin Nayef, ανηψιό του, και να σπρώξει στην καρέκλα τον γυιό του, τον τοξικό. «Βάλαμε τον άνθρωπό μας στην κορυφή» φέρεται να δήλωσε το ψόφιο κουνάβι τον περασμένο Ιούνη, όταν ο σαουδάραβας μπαμπάς ανακήρυξε τον γυιό του διάδοχο.

Δεν είμαστε σίγουροι ότι το αφήνει να εννοηθεί Το Βιβλίο, αλλά μας φαίνεται λογικό ότι η αμερικανική επιλογή του τοξικού για τον σαουδαραβικό θρόνο έγινε απ’ τον γαμπρό του ψόφιου κουναβιού, τον Jared Kushner, που είναι «πολύ στενά συνδεδεμένος» με το ισραηλινό καθεστώς – για να το πούμε κομψά…

Ο τοξικός πήγε (για οντισιόν και πρόσληψη) τον περασμένο Μάρτη στην Ουάσιγκτον. Τον Μάη το ψόφιο κουνάβι πήγε στο Ριάντ για να κηρύξει την «συμμαχία κατά του ιράν» και, κατά τα φαινόμενα, έπεισε τον μπαμπά βασιλιά ότι ο τοξικός είναι ο «δυνατός άνθρωπος» που χρειάζεται ο θρόνος.

Ο άξονας Ουάσιγκτον – Τελ Αβίβ – Ριάντ δείχνει σταθερή επιλογή του αμερικανικού ιμπεριαλισμού. Το ζήτημα, είναι, όμως ότι το σύστημα «πολιτικής εκπροσώπησης» στην Ουάσιγκτον έχει στηθεί πάνω σε ανακτορικά μοντέλα: ο μπαμπάς, η κόρη, ο γαμπρός, ο γυιός: όλοι κάνουν δουλειές και δουλίτσες. Αν σχολάσει το ψόφιο κουνάβι θα σχολάσει τυπικά και ο «βασικός σύμβουλος» Kushner· αν και θα μπορούσε να συνεχίσει να δουλεύει για τις υπηρεσίες. Ή κάποιες φραξιές τους.

Υποθέτουμε, λοιπόν, ότι η κυκλοφορία Του Βιβλίου θα απαγορευτεί στην επικράτεια της χούντας του Ριάντ και του Ντουμπάι…

Υεμένη 1

Τρίτη 26 Δεκέμβρη. Ο τοξικός πρίγκηπας δεν ένοιωθε πολύ βολικά. Είχε μεν κρεμασμένους και για «τίναγμα» διάφορους εσωτερικούς αντιπάλους του, αλλά «έξω» οι μεγαλοφυείς ιδέες του είχαν αποτύχει. Τελευταία τέτοια αποτυχία ήταν η επιστροφή του Hariri στη Βηρυττό, ύστερα απ’ τις μανούβρες του Παρισιού.

Τον έπιασε μια κάποια ηττοπάθεια. Άρχισε να σκέφτεται να αποσύρει τους μισθοφόρους του απ’ το υεμενίτικο πεδίο μάχης: ένα κάρο λεφτά και αποτέλεσμα τίποτα. Μια ειρηνευτική φόρμουλα θα του έφτανε για δικαιολογία· και «κάποια άλλη στιγμή τα ξαναλέμε».

Τον έπιασε ο άλλος τοξικός πρίγκηπας, μεγαλύτερός του μεν, αλλά στο ίδιο πόστο: επίσημα «διάδοχος» ανεπίσημα το αφεντικό στο Αμπού Ντάμπι. O Mohammed bin Zayed Al Nahyan. Του πρότεινε να προσπαθήσουν να αγοράσουν τον πρώην πρόεδρο της υεμένης AliAbdullah Saleh, που πολεμούσε εναντίον των δικών τους μισθοφόρων, μαζί με τους Houthi. Ως εκείνη την στιγμή υποστηρίζαν τον άλλο πρόεδρο της υεμένης, τον Mansur Hadi – αλλά αυτός αποδεικνυόταν ψοφίμι.

Η προσέγγιση στον Saleh ήταν πετυχημένη. Ο πρώην πρόεδρος δέχτηκε να αλλάξει πλευρό υπό όρους. Εκτός από λεφτά έβαλε και μερικούς ακόμα όρους, μεταξύ των οποίων την εγκατάλειψη του Hadi απ’ το Ριάντ και το Αμπού Ντάμπι. Το deal έκλεισε: με τον Saleh και τους ενόπλους του μαζί τους, οι τοξικοί διάδοχοι θα αποκτούσαν αφενός τον «δικό τους πρόεδρο», αφετέρου μια ικανή δύναμη πεζικού για να πολεμήσει αυτή, πιο αποτελεσματικά απ’ τους μισθοφόρους τους, τους Houthi. Θα ήταν μια πιο φτηνή και, κυρίως, πιο ελπιδοφόρα εξέλιξη.

Οι Houthi δεν τα αγνοούσαν αυτά. Προσπάθησαν μέχρι τελευταία στιγμή να εμποδίσουν τον Saleh να αυτομολήσει. Μόλις όμως ανακοίνωσε την «στροφή 180 μοιρών» τον καθάρισαν, μέσα σε μια μέρα· υπήρχαν σοβαροί λογοι απ’ το παρελθόν, που τους είχαν κάνει στην άκρη… Εν τέλει το καινούργιο πουλέν της σαουδικής αραβίας και των εμιράτων δεν ήταν σε θέση να προφυλάξει καν τον εαυτό του. Το καινούργιο άλογό τους ψόφησε κυριολεκτικά. Τους έμεινε πάλι ο Hadi. Και μια προσπάθεια να τα βρουν με το Islah, το κόμμα της μουσουλμανικής αδελφότητας στην υεμένη…

(φωτογραφία: οπαδοί των Houthis πανηγυρίζουν στην Sana’a την εκκαθάριση του Saleh – 5 Δεκέμβρη 2017)

Sahel 1

Κυριακή 24 Δεκέμβρη. Ίσως, λέμε «ίσως», ο τοξικός πρίγκηπας του Ριάντ και ο εξίσου τοξικός όμοιός του των εμιράτων, να μην είναι τόσο κακοί άνθρωποι… Ή, εν πάσει περιπτώσει, έχουν την «οικονομική επιφάνεια» να αγοράζουν την φιλία πιο δυνατών από δαύτους.

Πριν καμιά δεκαριά μέρες ανακοινώθηκε απ’ το Ριάντ ότι θα δώσει 100 μύρια δολάρια στο ταμείο μιας διεθνούς αντιτρομοκρατικής συμμαχίας που δρα στο Sahel, μια μεγάλη ζώνη νότια της Σαχάρας, που διατρέχει το μάλι, τον νίγηρα και το τσαντ. Τα εμιράτα ανακοίνωσαν με την σειρά τους ότι θα τσοντάρουν με άλλα 30 μύρια. Ποιος έφερε τέτοια χαρμόσυνα νέα; Αυτοπροσώπως ο γάλλος πρόεδρος Macron, που είχε πάει στα μέρη για δουλειές. Ήταν ο αρμοδιότερος: το Παρίσι έχει φτιάξει μια «αντιτρομοκρατική συμμαχία» με στρατό απ’ την μαυριτανία, το μάλι, τον νίγηρα, την μπουρκίνα φάσο και το τσαντ, την οποία (εννοείται!) ότι διοικεί. Είναι οι G5: καμμία σχέση με άλλα “g”! Εντελώς συμπτωματικά τα μέλη της «συμμαχίας» ανήκουν από παλιά στη σφαίρα της γαλλικής ιμπεριαλιστικής «επιρροής».

Τα 130 αραβικά εκατομμύρια, μαζί με άλλα 80 που έχει υποσχεθεί η Ουάσιγκτον για την ίδια «πολυεθνική δύναμη» είναι 210 στο σύνολο· ο Macron υπολόγισε ότι χρειάζονται άλλα 40· ίσως τα βάλει το Παρίσι, ίσως τα βρει από αλλού.

Χρειάζεται να το υπενθυμίσουμε; Το Παρίσι (μαζί με την Ουάσιγκτον μεν, αλλά αλλά κινούμενο στον ιστορικά «ζωτικό χώρο» του) κυνηγάει τρομοκράτες στην υποσαχάρια Αφρική… Αλλοίμονό τους των παλιοτρομοκρατών!!!

Υεμένη

Δευτέρα 4 Δεκέμβρη. Το ότι η σαουδαραβική χούντα δεν ψώνισε, τελικά, τα 100.000 βλήματα πυροβολικού μπορεί να είναι μόνο ελληνικό δράμα· ειδικά αν τα ψώνισε απ’ αλλού, φτηνότερα. Αλλά το ότι οι υεμενίτες Houthi ρίχνουν πύραυλο με στόχο έναν πυρηνικό αντιδραστήρα στο Abu Dhabi, των εμιράτων, τίνος δράμα μπορεί να είναι;

Πρώτ’ απ’ όλα: αν δεν ανακοίνωναν οι ίδιοι ποιος ήταν ο στόχος κανείς δεν θα τον μάθαινε: ο πύραυλος δεν κατάφερε όχι να φτάσει στην άλλη μεριά της αραβικής χερσονήσου αλλά ούτε καν να φύγει απ’ τον υεμενίτικο εναέριο χώρο· έπεσε λόγω τεχνικού προβλήματος. (Άλλα λένε οι ίδιοι, βέβαια, αλλά “δεν”…) Έπεσε στη ζώνη που ελέγχουν οι μισθοφόροι του Ριάντ και του Abu Dabi. Οπότε όλοι είδαν ότι ήταν ιρανική διασκευή παλιότερων (σοβιετικών) πυραύλων. Θα είναι δύσκολο τώρα πια στην Τεχεράνη να υποστηρίζει ότι δεν εξοπλίζει τους Houthi.

Αυτά τα δύο μπορεί να συνδέονται: αφού οι Houthi κατάλαβαν ότι τώρα το Ριάντ έχει ένα καλό αντι-ιρανικό χαρτί, δήλωσαν ότι σκοπεύουν να φτιάξουν ένα μανιτάρι πάνω απ’ τα εμιράτα, την σαουδική αραβία, κι όπου πάει (το εργοστάσιο μπορεί να έχει μόλις αρχίσει να λειτουργεί· ή να πρόκειται σύντομα – δεν το ξέρουμε σίγουρα). Ριψοκίνδυνο· ακόμα κι αν έχουν την τεχνική δυνατότητα, ακόμα κι αν την επόμενη φορά είναι πιο τυχεροί με τα τεχνικά προβλήματα: ένα ραδιενεργό σύννεφο πάει όπου θέλει κι όχι εκεί που θέλεις.

Αν αυτή η αποτυχημένη επίθεση εξελιχθεί σε μια πετυχημένη εκστρατεία του τοξικού πρίγκηπα και των συμμάχων του κατά της Τεχεράνης οι υεμενίτες, δυστυχώς, δεν θα μπορούν να επικαλεστούν το εύλογο δικαίωμά τους στην άμυνα. Δεν υπάρχουν πολλοί να τους ακούσουν· ειδικά στην «δύση». Το να προκαλέσουν μια σοβαρή ζημιά στις σεϊχο-χούντες (και πάντως όχι σε πυρηνικό αντιδραστήρα που λειτουργεί!!!) είναι νόμιμη επιδίωξη απ’ την μεριά τους. Μόνο που είναι κάτι που θα έχει αξία αν γίνει γρήγορα· κι όχι αν πλανάται σαν απειλή.

Το Ριάντ δεν είναι Ουάσιγκτον, και η Σανα’α δεν είναι Πγιονγκγιάνγκ.

Μέση ανατολή

Κυριακή 26 Νοέμβρη. Είναι απ’ αυτά που πιθανόν να μπουν στα “ψιλά της ιστορίας”. Απ’ την άλλη μεριά είναι απ’ αυτά που συμβαίνουν σ’ αυτούς τους ταραγμένους καιρούς· και κάτι δείχνουν.

Ένας στρατηγός υπεύθυνος για την ασφάλεια του Dubai (έχει και το Dubai στρατηγούς, όχι παίζουμε! – βλήματα θέλει ο στρατηγός; μας περισσεύουν…), των «ενωμένων αραβικών εμιράτων», χρέωσε την προχθεσινή επίθεση στο Σινά στο … al Jazeera (του κατάρ…) … Και ζήτησε τον βομβαρδισμό του.

Η συμμαχία [των εμιράτων με τη σαουδική αραβία και το μπαχρέιν, δηλαδή με τους εαυτούς τους] πρέπει να βομβαρδίσει την μηχανή της τρομοκρατίας… το κανάλι του isis, της al Qaeda και της al Nusra, τους τρομοκράτες του al Jazeera τιτίβισε ο στρατηγός. Και συνέχισε: Για πόσο καιρό αυτοί θα συνεχίσουν να απειλούν την ασφάλεια της αιγύπτου και του αραβικού κόσμου;

Φταίνε τα ναρκωτικά; Φταίει η «αμεσότητα» της κοινωνικής δικτύωσης; Φταίει η απελπισία απ’ αλλαγή των συσχετισμών; Μάλλον και τα τρία. Ωστόσο τέτοιοι συνδυασμοί (και, κυρίως, τα λούμπεν ψηφιακά ξεσπάσματα) είναι ιστορικά και κοινωνικά προσδιορισμένα. Μπορεί να έχουν γίνει μόδα, σε αφέντες και υποτελείς – ναι, πράγματι… Ωστόσο οι δημόσιοι εμετοί (ιδιαίτερα γνωστοί και δημοφιλείς και στα μέρη μας, από πολλές και διάφορες μεριές) εκφράζουν την απόλυτη παρακμή. Εκείνων που τους κάνουν, εκείνων που τους ακολουθούν και τους απολαμβάνουν, ακόμα κι εκείνων που «απαντάνε» ξερνώντας επίσης.

Να θυμήσουμε πάντως και την προηγούμενη φυσιογνωμία που αναρωτήθηκε (όχι σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης, δεν υπήρχαν τότε, σε συνάντηση με συμμάχους) δεν μπορούμε να το κτυπήσουμε με κανά πύραυλο; εννοώντας τα κεντρικά του καναλιού των καταριανών σεΐχηδων. Λεγόταν Μπους ο νεώτερος, ήταν πρόεδρος των ηπα, και ήταν το 2004. Όταν το κανάλι έδειξε πλάνα απ’ το τι έκανε ο αμερικανικός στρατός (με τον “mad dog” επικεφαλής αν δεν κάνουμε λάθος) στην Fallujah…

Αλλά μετά είπε (και είπαν όλοι οι φίλοι του, συμπεριλαμβανόμενου του Μπλερ που ήταν παρών) ότι ήταν αστείο.

Χο, χο, χο!!!

Και το θέαμα; Τι φταίει;

Κυριακή 11 Ιούνη. Θα πρέπει να είναι πολύ «χεσμένοι» αυτοί οι πετροδικτάτορες της αραβικής χερσονήσου. Ο γενικός εισαγγελέας των «ενωμένων αραβικών εμιράτων» (ναι, έχουν και τέτοιον!) Hamad al Shamsi αποφάσισε πριν λίγες ημέρες ότι όποιος εκδηλώνεται «φιλικά προς το κατάρ» στα social media κινδυνεύει με ποινή φυλάκισης από 3 έως 15 χρόνια, ή πρόστιμο 130.000 δολαρίων το λιγότερο (!!!). Ποιο χούντα δεν γίνεται: φαντάζεσθε τι παθαίνει όποιος αμφισβητήσει το παλάτι;

Κι έτσι απαγορεύονται οι φανέλες της Barcelona που έχει πολλούς οπαδούς και στα «εμιράτα»… Συμπτωματικά και μόνο το κακό είναι μικρό: την επόμενη ποδοσφαιρική χρονιά οι φανέλες της καταλανικής ομάδας δεν θα έχουν το logo της qatar airways, αλλά της γιαπωνέζικης αλυσίδας υπεραγορών rakuten. Ωστόσο και οι παλιές φανέλες είναι ένα φετίχ! Και κάθε πιστός οπαδός μπορεί να έχει ολόκληρη την σειρά (αλλάζουν και τα σχέδια εκτός απ’ τους «χορηγούς»).

Οι φανέλες είναι, πάντως, ακόμα οι παλιές. Όπως και οι φωτογραφίες των μπαλαδόρων της Barca εν δράσει. Και το πράγμα παίρνει αυτήν την γελοία μορφή:

Έσταξε η ουρά της καμήλας…

Κυριακή 4 Ιούνη. Όχι ότι δεν το ξέραμε, όχι ότι δεν το συμπέραινε κάθε λογικός άνθρωπος. Ωστόσο η διαρροή στον κυβερνοχώρο, από μια ομάδα που υπογράφει “global leaks” (όλο και κάποια μυστική υπηρεσία θα σκέφτηκε αυτό το κοινότοπο ψευδώνυμο), πολλών mail απ’ το το «κουτί» του Yousef al-Otaiba (πρώτη δόση δημοσιοποίησης), πρεσβευτή των «ενωμένων αραβικών εμιράτων» στον οηε, προκαλεί εκνευρισμό στη μέση Ανατολή. Γιατί αποδεικνύεται ότι υπήρχε σταθερή συνεργασία, τα τελευταία χρόνια, των εμιράτων με το Τελ Αβίβ, μέσω ενός νεοσυντηρητικού φιλοισραηλινού αμερικανικού think tank. Του Foundation for Defense of Democracies. Τα mail της διαρροής, που εμπλέκουν έμμεσα και το Ριάντ, αφορούν «ανταλλαγές» απόψεων κατά του ιράν αλλά και κατά του κατάρ. Επιπλέον (υπάρχουν κάποιες όχι διασταυρωμένες πληροφορίες ότι) περιέχουν ενδείξεις (;) πως το περσινό πραξικόπημα στην τουρκία το μεθόδευσαν όχι μόνο αμερικανικοί μηχανισμοί, αλλά και ισραηλινοί και αραβικοί – μια όχι άγνωστη σημμαχία…

Μιας και οι αραβικές κοινωνίες δεν έχουν φτάσει ακόμα σ’ εκείνο το επίπεδο μεταμοντερνισμού που τέτοιες «αποκαλύψεις» απ’ το ένα αυτί μπαίνουν και απ’ το άλλο βγαίνουν, οι άραβες σύμμαχοι της Ουάσιγκτον και του Τελ Αβίβ ζορίζονται. Ακόμα και απέναντι στους δικούς τους πληθυσμούς: ποτέ δεν είπαν, ρητά, κάτι τόσο λακέδικο / φιλοαμερικάνικο σαν αυτά που λέει ένας ψεκασμένος υπ.αμ. βορειοδυτικότερα – για παράδειγμα – χωρίς να τρέχει τίποτα.

Οπότε τώρα, υποθέτουμε, θα αρχίσουν τα γνωστά: είναι πλαστά… είναι δουλειά των ιρανικών μυστικών υπηρεσιών… Κλπ κλπ.

Μέχρι να κοπεί εντελώς το κλαδί που πάνω του κάθονται αυτές οι χουντομοναρχίες…