Συρία

Κυριακή 9 Σεπτέμβρη. Ο τρόπος που το ρωσικό υπουργείο πολέμου διαχειρίζεται το ζήτημα της πιθανολογούμενης προβοκάτσιας με κάποιου είδους χημικό αέριο στο Idlib έχει αποκτήσει κάτι (ας το πούμε έτσι) εκνευριστικό. Γιατί στις διαδοχικές ανακοινώσεις του εμφανίζεται «να ξέρει τα πάντα» σχετικά με τις προετοιμασίες…. Όπως ξέρει το πως θα αξιοποιηθεί αυτή η πιθανολογούμενη προβοκάτσια απ’ τις ηπα, την αγγλία (και την γαλλία)… Οι δραματικοί / αποκαλυπτικοί τόνοι δείχνουν ότι το ρωσικό υπουργείο πολέμου έχει πλήρη συνείδηση του γεγονότος ότι (και) στη συρία γίνεται ένα μέρος του 4ου παγκόσμιου πολέμου.

Όμως το ρωσικό υπουργείο πολέμου παριστάνει ότι είναι ανίκανο για το βασικό: να αντιμετωπίσει έγκαιρα τις προετοιμασίες. Έχει την inside πληροφόρηση… αλλά…

«Αλλά»…. Η «μην το φωνάζουμε» αλήθεια είναι ότι συνεχίζονται οι στοχευμένες και επιλεκτικές εκκαθαρίσεις στελεχών (κάποτε υψηλόβαθμων) είτε της Hayat Tahrir al-Sham είτε άλλων, μικρότερων ουαχαβίτικων οργανώσεων. Και το αξιοσημείωτο είναι ότι τέτοιου είδους επιχειρήσεις γίνονται όχι μόνο στο κέντρο ή στα νότια του Idlib αλλά και κοντά στα συρο-τουρκικά σύνορα, όπου προφανώς δρουν οι τουρκικές μυστικές υπηρεσίες. Χτες, για παράδειγμα, με βόμβες σε αυτοκίνητα “καθάρισαν” εκεί τουλάχιστον 5 διοικητές της HTS. Και δεν ήταν οι μόνοι που τους έφαγε το μαύρο σκοτάδι: μέσα σε μια μέρα έγιναν διάφορες τέτοιου είδους «εκκαθαριστικές» επιχειρήσεις, σε διάφορα σημεία του θύλακα.

Κατά τα υπόλοιπα η πυκνότητα των βομβαρδισμών δείχνει σα να γίνεται προετοιμασία για μια πρώτη προέλαση του συριακού στρατού απ’ τα βόρεια της Hama, προς την Maarrat al-Nu’man…

Και το youtube «κατέβασε» όλα τα κρατικά και φιλοκυβερνητικά συριακά κανάλια… Για λόγους προστασίας της ελευθερίας της πληροφόρησης υποθέτουμε…

Συρία

Πέμπτη 23 Αυγούστου. Έχουν ξεμείνει τίποτα «άσπρα κράνη» στον θύλακα του Idlib; Ποιός ξέρει; Είτε έτσι είτε αλλιώς η «δουλειά» μπορεί , πάντως, να γίνει…

Γράφαμε χτες: …Αλλά η τουρκική περίκυκλωση δεν εξαφάνισε τους proxies του Ριάντ απ’ τον θύλακα. Και δεν τους εξαφάνισε επειδή ο τοξικός εξακολουθεί να ελπίζει σε κάποιου είδους αμερικανική επέμβαση αν ο συριακός στρατός (και η ρωσική αεροπορία) αρχίσουν κάποιο μακελειό εκεί….

Ιδού λοιπόν: «Σαν μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας, ξαναεπιβεβαιώνουμε την κοινή μας πρόθεση να εμποδίσουμε την χρήση χημικών όπλων απ’ το Συριακό καθεστώς, και να το θεωρήσουμε υπεύθυνο σε κάθε τέτοια χρήση… Θα απαντήσουμε κατάλληλα σε οποιαδήποτε χρήση χημικών όπλων απ’ το Συριακό καθεστώς».

Αυτά είπαν χτες εκπρόσωποι της Ουάσιγκτον, του Λονδίνου και του Παρισιού (απορία: ο Macron θα τα ξαναπεί στις 7 Σεπτέμβρη, στα μούτρα του Πούτιν;). Σαφές το νόημα, σαφέστερο όμως το γεγονός ότι ο Γκαίμπελς θα στριφογυρίζει ευχαριστημένος στον τάφο του. Αφού το «πες, πες, κάτι θα μείνει» έχει γίνει «δημοκρατικό» χαρακτηριστικό. Δεν υπάρχει ερώτημα αν ο Άσαντ έχει (και χρησιμοποιεί) χημικά· έχει και τα ρίχνει!!! “Μην τολμήσει” όμως (να το ξανακάνει…)

Δημοκρατικότατο από κάθε άποψη…

Συρία 3

Τετάρτη 18 Απρίλη. Εν τω μεταξύ οι αποδείξεις ότι στη Douma δεν έγινε καμία χημική επίθεση πληθαίνουν. Η πιο πρόσφατη έρχεται πάλι από εκεί που δεν χωράει αμφιβολία περί «ρωσοφιλίας»: απ’ την Ουάσιγκτον. Τώρα που οι οηέδες ειδικοί του οργανισμού για την απαγόρευση των χημικών όπλων έφτασαν στην πόλη, το αμερικανικό καθεστώς άρχισε το καινούργιο παραμύθι: Αααααα, τώρα; Πέταξε το πουλάκι! Τώρα οι ρώσοι θα έχουν εξαφανίσει τα στοιχεία!… Πράγμα που σημαίνει: το ξέρουμε ότι δεν θα βρουν τίποτα οι ειδικοί. Απλά θα ξανακατηγορήσουμε τους «συνήθεις ύποπτους» για πλύσιμο του χώματος, των κτιρίων, των πάντων, ώστε να εξαφανιστούν τα ίχνη του εγκλήματος… Ταμάμ.

Το άλλο στοιχείο είναι ρεπορτάζ του γνωστού βετεράνου άγγλου δημοσιογράφου Robert Fisk – δημοσιεύτηκε στην καθεστωτική independent προχτές. Ο Fisk έχει αρκετές «άκρες» ώστε να μπει πριν λίγες μέρες στην Douma (μαζί με μερικούς ακόμα δημοσιογράφους) και να κάνει την δική του, δημοσιογραφική (και όχι «χημική») έρευνα για το θέμα.

Τι βρήκε; Αυτό που υποστηρίζει η Μόσχα. Αναφέρεται σ’ έναν 58χρονο σύριο γιατρό, τον Assim Rahaibani, του νοσοκομείου όπου γυρίστηκε απ’ τους “white helmets” η σύντομη υπερπαραγωγή «χημική επίθεση τώρα!», που υποστηρίζει ότι όσοι νοσηλεύτηκαν εκεί δεν είχαν υποστεί επίθεση με χημικά, αλλά έπασχαν από υπο-οξυγόνωση, εξαιτίας της παραμονής τους σε κακά αεριζόμενα τούνελ και υπόγεια στη διάρκεια των βομβαρδισμών εκείνης της ημέρας, σε συνδυασμό με άνεμους σκόνης που «μπούκωσαν» τον αέρα. Ο μάρτυρας του Fisk επαναλαμβάνει αυτά που είπαν (βιντεοσκοπούμενοι από ρώσους καραβανάδες) δύο άλλοι παρόντες στο περιστατικό: πως ενώ γινόταν η περίθαλψη των συγκεκριμμένων περιπτώσεων, κάποιοι “white helmets” άρχισαν να φωνάζουν «χημικά, χημικά…» με αποτέλεσμα να πέσει πανικός στο νοσοκομείο – που βιντεοσκοπήθηκε. Και βαφτίστηκε πειστήριο του εγκλήματος…

Ο Fisk καταγράφει ότι μίλησε με δυο δεκάδες κατοίκους της Douma και κανείς δεν είχε ακούσει κάτι περί «χημικής επίθεσης» στις 7 Απρίλη. Συνάντησε μάλιστα ανθρώπους που δεν είχαν ακούσει για κάτι τέτοιο ούτε μια βδομάδα μετά, όταν έγινε η αμερικανο-γαλλο-αγγλική πυραυλική επίθεση. Δύο απ’ τους 20 δεν έκαναν καν και καν καμία συσχέτιση μεταξύ της υποτιθέμενης «χημικής επίθεσης» και της «τιμωρίας»…

Εννοείται πως αυτό το ρεπορτάζ ήταν αρκετό για να κατηγορηθεί (στα social media) ο Fisk σαν «πράκτορας του Άσαντ» ή/και σαν «πράκτορας του Πούτιν».

(φωτογραφία: Τουλάχιστον ο Fisk δεν θα κατηγορηθεί ότι δεν πήγε ποτέ στην Douma και τα έβγαλε όλα απ’ το μυαλό του. Εδώ φωτογραφίζεται μπροστά σε μια απ’ τις εισόδους της υπόγειας πόλης που είχαν φτιάξει οι αιχμάλωτοι των αντικαθεστωτικών, στρατιώτες του συριακού στρατού, σε συνθήκες ναζιστικού στρατόπεδου συγκέντρωσης…)

Η μεγάλη απόδειξη!

Κυριακή 15 Απρίλη. Τελικά ο Άσαντ δεν έκανε καμία χημική επίθεση στην Douma! Και δεν έχει καν και καν «χημικά», σε οπλικά αξιοποιήσιμη ποσότητα! Έχουμε (θεωρούμε ότι έχουμε!) ακράδαντες αποδείξεις! Από άνθρωπο υπεράνω κάθε υποψίας για «φιλο-Ασαντισμό»: τον ίδιο τον υπουργό άμυνας της Ουάσιγκτον «τρελό σκύλο» Jim Mattis! Ναι, σας φαίνεται αδιανόητο, αλλά συνέβη. Ιδού πως:

Στις 5.00 το πρωί (ώρα ελλάδας) χτες, αφού η «σύντομη», «περιορισμένη» και «καλά στοχευμένη» επίθεση τιμωρίας του Άσαντ είχε τελειώσει, ο «τρελός σκύλος» και ο στρατηγός Joseph Dunford (επικεφαλής του γενικού επιτελείου του αμερικανικού στρατού και ανώτατος διοικητής των αμερικάνων πεζοναυτών) έδωσαν μια επινίκεια ενημερωτική συνέντευξη τύπου. Μπορείτε να την δείτε (και να επιβεβαιώσετε την ακρίβεια των όσων απομαγνητοφωνήσαμε και εκθέτουμε στη συνέχεια) εδώ.

Στο 12ο λεπτό και 16ο δευτερόλεπτο ο στρατηγός Dunford λέει κάτι λίγα για τους στόχους της επίθεσης:

… Διαλέξαμε τους συγκεκριμένους στόχους για να μειώσουμε τον κίνδυνο απωλειών σε πολίτες, αυτό είναι το ένα, [επίσης] διαλέξαμε τους συγκεκριμένους στόχους γιατί είναι ειδικά συναρτημένοι με το συριακό χημικό πρόγραμμα και προφανώς στη διάρκεια του σχεδιασμού των στόχων κοιτάξαμε την τοποθεσία στη σχέση της με κατοικημένες περιοχές, κοιτάξαμε τις [πιθανές] παράπλευρες απώλειες, την αναλογικότητα, οπότε αυτοί οι στόχοι επιλέχτηκαν προσεχτικά, με αναλογικότητα, με προσοχή, και επειδή είχαν ειδική σχέση με το χημικό πρόγραμμα.

Φαίνεται ότι σε κάποιον δημοσιογράφο δημιουργήθηκε μια λογική απορία. Και την έκανε ερώτηση, προς τον Mattis, ένα λεπτό μετά (13:16):

… Είπατε ότι στοχοποιήσατε τις υποδομές χημικού πολέμου του Άσαντ. Αν υπήρχαν εκεί κάποια χημικά όπλα ή υλικά για τέτοια, στις εγκαταστάσεις που κτυπήσατε, υποθέτω ότι [οι βομβαρδισμοί] θα δημιουργήσουν απειλές προβλημάτων υγείας στην περιοχή… ή όχι;

Ερώτηση απλής, τετράγωνης και (στη συγκεκριμένη περίπτωση) δηλητηριώδους λογικής!!! Αν δύο φιάλες «χημικών» προκάλεσαν τέτοιο κακό στη Douma τότε τι θα γίνει αν πας να βομβαρδίσεις αποθήκες και εργαστήρια παρασκευής «χημικών όπλων»; Κόλαση θα γίνει – αν, βέβαια, υπάρχουν τέτοια χημικά…

Τι απάντησε αμέσως μετά ο Mattis (προσπαθώντας να μην απαντήσει), ε; Αυτό:

Εμείς δεν πιστεύουμε… κάναμε πολύ συγκεκριμένη ανάλυση, όπως είπε πριν ο πρόεδρος [σ.σ.: εννοεί τον Dunford], κάναμε ό,τι μπορούσαμε απ’ τις μυστικές υπηρεσίες μας και στον σχεδιασμό μας για να ελαχιστοποιήσουμε στο μέγιστο βαθμό οποιαδήποτε περίπτωση απωλειών σε αμάχους. Μας ενδιαφέρει πολύ αυτό. Είναι δύσκολο να το πετύχεις αυτό σε μια κατάσταση σαν αυτή, ειδικά όταν το δηλητηριώδες αέριο που ο Άσαντ είχε διαβεβαιώσει τον κόσμο ότι το κατέστρεψε προφανώς υπάρχει ακόμα. Οπότε είναι ένα αρκετά δύσκολο πρόβλημα αλλά έχουμε τους κατάλληλους αξιωματικούς για να το αντιμετωπίσουν.

Ο δημοσιογράφος ήταν λίγο επίμονος: Μπορείτε να διαβεβαιώσετε ότι δεν θα υπάρξει καμμία διαρροή στον αέρα;

Και ο Mattis φανερά ενοχλημένος: Φυσικά όχι. Κάνουμε ότι καλύτερο μπορούμε…

Τι σημαίνει το γεγονός ότι ενώ οι «τιμωροί» λένε ότι «κτύπησαν αποθήκες και εργαστήρια κατασκευής χημικών» ΔΕΝ υπήρξε καμία έκλυση «χημικών» στον αέρα; (Αν συνέβαινε τέτοια, οι πρώτοι που θα το κατήγγειλαν σε κάθε τόνο, μαζί με τις δολοφονίες που θα προκαλούσαν τέτοια «τοξικά νέφη», θα ήταν η Δαμασκός και η Μόσχα).

Αναζητήσαμε κάπως επίμονα αν λένε κάτι πιο συγκεκριμένο επ’ αυτού οι «τιμωροί». Φαίνεται πως μια τέτοια ερώτηση ξαναέγινε σε χθεσινή δεύτερη ενημερωτική συνέντευξη τύπου. Και η Ουάσιγκτον απάντησε «είχαμε μια τέτοια έγνοια, αλλά βρετανοί ειδικοί μας διαβεβαίωσαν ότι δεν υπάρχει πρόβλημα, γιατί άμα βομβαρδίσεις τέτοια χημικά αυτά καίγονται και δεν προλαβαίνουν να διασπαρούν στην ατμόσφαιρα»!!!!

Α χα! Ώστε έτσι, ε; Μα αν ήταν έτσι, αν ίσχυε κάτι τέτοιο, τότε όταν το 2013 ο Άσαντ (με ρωσική μεσολάβηση) παρέδωσε στον οηε όλο το χημικό του οπλοστάσιο, δηλαδή μεγάλες ποσότητες χημικών, προκειμένου να τα καταστρέψουν ΔΕΝ θα τα έβαζαν σε («ειδικά») βαρέλια και ΔΕΝ θα τα πέταγαν στη θάλασσα μεταξύ Κρήτης και αφρικής – το θυμάστε; Αν ίσχυε αυτό που «διαβεβαίωσαν οι βρετανοί ειδικοί», τότε θα τα μετέφεραν καταμεσής στην Σαχάρα και θα τα βομβάρδιζαν!!! Για να «καούν»!!! Και να καταστραφούν μια και καλή!….

Συνεπώς ένα μόνο ενδεχόμενο απομένει. Υπονοείται στην απάντηση του Mattis, αλλά φυσικά δεν λέγεται ανοικτά: ότι οι στόχοι που «τόσο προσεκτικά επιλέχτηκαν σαν άμεσα συνδεδεμένοι με το χημικό πρόγραμμα του Άσαντ» ΔΕΝ ΕΙΧΑΝ ΚΑΝΕΝΑ ΧΗΜΙΚΟ!!! Κι αυτό το ήξεραν οι πάντες, στην Ουάσιγκτον, στο Λονδίνο, στο Παρίσι, γι’ αυτό κτύπησαν «έξυπνα κι ωραία»: είχαν την σιγουριά ότι δεν θα πεθάνουν χιλιάδες άνθρωποι απ’ την έκλυση των «χημικών του Άσαντ», απ’ τα ισοπεδωμένα «εργαστήρια» και τις γκρεμισμένες «αποθήκες»!!!

Χρειάζεσθε καλύτερη απόδειξη περί της “χημικής αθώωτητας” του Άσαντ απ’ αυτήν που προσφέρει ο αμερικάνος «τρελός σκύλος» υπ.αμ. Mattis; Δεν υπάρχει!!

(φωτογραφία χθεσινή: Μπορείτε να διαπιστώσετε και με τα μάτια σας. Το γκρεμισμένο κτίριο που καπνίζει ακόμα είναι το ερευνητικό επιστημονικό / εκπαιδευτικό κέντρο στην περιοχή Barzah, στα περίχωρα της Δαμασκού, που έφαγε 23 πυραύλους (κατά την Μόσχα) ή 76 (κατά την Ουάσιγκτον) σαν «κέντρο ανάπτυξης χημικών όπλων»… Ο στρατιώτης στα δεξιά μπροστά και 3 ακόμα άτομα αριστέρα, στη σκιά, δεν φοράνε «στολές χημικού πολέμου»… Ούτε καν απλές μάσκες…

Αυτές είναι εξοπλισμός των “white helmets”, όταν γυρίζουν τα προπαγανδιστικά βίντεό τους…)

Άσχημος, γέρος και βλάκας 2…

Πέμπτη 12 Απρίλη. Το ότι η Ουάσιγκτον, δια στόματος ψόφιου κουναβιού, απειλεί την Δαμασκό, την Μόσχα και την Τεχεράνη με πυραύλους «νέους, ωραίους και έξυπνους» είναι κάτι τοπικής σημασίας; Όχι. Ακόμα και τα αμερικανικά επιτελεία έχουν περάσει από τις σπουδές της «θεωρίας παιγνίων» και ξέρουν την σημασία που έχουν «μικρές» και «χαμηλού κόστους» ενέργειες που μπορούν να αλλάξουν εντελώς τα δεδομένα σ’ ένα πεδίο μάχης. (Τέτοιου είδους, ακριβώς, είναι ακόμα και η φήμη για “χημικά” στη Douma…). Συνεπώς, το να κινητοποιείς τον πολεμικό βροντόσαυρό του (όσο νέο, ωραίο και έξυπνο κι αν τον βαφτίζεις), δεν είναι το καλύτερο· ειδικά αν πριν έχεις κινητοποιήσει τον πολύ φτηνότερο isis σου – και έχεις αποτύχει…

Ούτε το ψόφιο κουνάβι ούτε το αμερικανικό πεντάγωνο θα μπορούσαν να δικαιoλογήσουν ένα μισοβουλιαγμένο αντιτορπιλικό (και, ας πούμε, 10 αμερικάνους νεκρούς) σε μια στρατιωτική επιχείρηση (εναντίον την συρίας) που πουλάνε στο εσωτερικό σαν παρέλαση της αρετής! Στην προκειμένη περίπτωση (και όχι μόνο σ’ αυτήν) η ιδεολογία (η ιδεολογία του τιμωρού / μπάτσου απέναντι σ’ έναν πρακτικά αδύναμο «ταραξία»…) του αμερικανικού ιμπεριαλισμού λειτουργεί σαν η υλική δύναμη που τον φρενάρει· ένα είδος «ορίου» που το αξιοποίησαν πολύ νωρίτερα τόσο οι ταλιμπάν στο αφγανιστάν όσο και ο σιιτικός «στρατός του Μαχντί» αλλά και οι σουνίτες αντιαμερικάνοι ένοπλοι στο ιράκ, απ’ το 2004 και μετά.

Πολύ απλά: η Ουάσιγκτον δεν μπορεί να δικαιολογήσει ούτε απώλειες σε προσωπικό ούτε, κυρίως, απώλειες σε υλικό σε επιχειρήσεις που τις εμφανίζει σαν «ανθρωπιστικές» κάπου στην άλλη άκρη του κόσμου. Το δοκίμασαν οι δημοκρατικοί του Κλίντον στα ‘90s· μόνο για να ηττηθούν και να αναδιπλωθούν ακαριαία μόλις κυκλοφόρησε το βίντεο με τον έναν και μόνον έναν αμερικάνο πεζοναύτη που έσερναν μισοπεθαμένο οι αντάρτες στη σομαλία πίσω απ’ το τζιπ τους. Ο λευκός κοκκινολαίμης προτεστάντης αμερικάνος που ψήφισε πρόσφατα τους συντηρητικούς και το ψόφιο κουνάβι δεν είναι «ανθρωπιστής» – και σίγουρα δεν είναι καθόλου τέτοιος σε σχέση με τους «δημοκρατικούς» των “90s.

Το αν ο Άσαντ σκοτώνει γυναίκες και παιδιά με χημικά αέρια είναι παντελώς αδιάφορο γι’ αυτόν τον λευκό αμερικάνο κοκκινολαίμη. Αν ο Άσαντ απειλούσε τα δικά του παιδιά, λευκά αμερικανάκια ως το κόκκαλο (δηλαδή: αν αυτό έλεγε η καθεστωτική προπαάνδα), ναι, θα τον ένοιαζε. Και θα δικαιολογούσε 100 χιλιάδες πεζοναύτες στο αφγανιστάν και άλλους τόσους στο ιράκ. Αλλιώς θα ήταν απόλυτα εχθρικός στο ενδεχόμενο η «τιμωρία αυτού του ζώου» να καταλήξει σε μερικά φέρετρα και κανά δυο στραπατσαρισμένα αντιτορπιλικά, των οποίων την επισκευή θα πρέπει να πληρώσει με τους φόρους του (κάτι που το ψόφιο κουνάβι υποσχέθηκε να αλλάξει…).

Η Μόσχα δεν έχει τέτοια ποσότητα όπλων, στρατού και μέσων στη συρία ώστε να μπορεί να αναμετρηθεί «ένας μ’ έναν» με την συγκέντρωση του αμερικανικού (και όχι μόνο) πυροβολικού, πλωτού και ιπτάμενου, στην ανατολική Μεσόγειο ή/και στην ευρύτερη συριακή επικράτεια. Θέλουμε να πούμε: «θερμός πόλεμος» μεταξύ Ουάσιγκον και Μόσχας είναι αδύνατος εκεί· απ’ την μεριά του ρωσικού καθεστώτος σίγουρα. H στρατιωτική του παρουσία στη συρία εναντίον των αμερικάνων θα ήταν αποτελεσματική, ίσως, στον ηλεκτρονικό πόλεμο· ή στην ανάσχεση πυραύλων (αν και με σοβαρό κόστος)· όχι σε κανονική αναμέτρηση.

Αντίθετα, εκείνο που είναι πράγματι εφικτό, και μάλιστα τόσο πολύ ώστε αν δεν το λαμβάνουν υπόψη τους τα αμερικανικά επιτελεία είναι επιεικώς ηλίθια, είναι μια ασύμμετρη απάντηση. Ένα «γρατζούνισμα» τόσο σαφές ώστε να κάνει πολαπλάσια ηχώ καθώς θα ταξιδεύει απ’ την ανατολική Μεσόγειο προς την αμερικανική ήπειρο. Η Ουάσιγκτον είναι απόλυτα εκτεθειμένη σε μια τέτοια ασυμμετρία – όχι η Μόσχα, ούτε η Δαμασκός, ούτε η Τεχεράνη.

Έτσι έχουν τα πράγματα. Όμως ο καπιταλισμός, είτε στα «καλά» του είτε, ακόμα περισσότερο, στα «ζόρια» του, δεν συνεπάγεται ορθολογικές αποφάσεις. Γιατί δεν αποφασίζει το απρόσωπο κεφάλαιο. Αποφασίζουν άτομα του είδους μας, του ανθρώπινου (αν και εχθροί του…)

Τα λέγαμε κι χτες…

Χημικά τέρατα: η δηλητηριασμένη πόρτα

Τρίτη 10 Απρίλη. Αξίζει, άραγε, να πάρει κανείς τέτοιες φιλοπόλεμες μανούβρες στα σοβαρά; Το αποτέλεσμά (τους) υποδεικνύει πως “ίσως όχι”: η προβοκάτσια με τα “χημικά” στη Douma τσάκισε στην αρχική της φάση, σε χρόνο dt, αν και όχι οριστικά – περισσότερα στη συνέχεια.

Όμως τέτοιου είδους καθεστωτικά «στραβοπατήματα», που οι ιστορικοί του μέλλοντος δεν θα καταδεχτούν καν να μνημονεύσουν με περισσότερες από δέκα λέξεις, μπορεί να είναι ισχυρά ενδεικτικά. Αφενός μεθοδολογιών διαχείρισης του (πρωτοκοσμικού) πλήθους… Αφετέρου της ποιότητας των πολιτικών βιτρινών αλλά και των μηχανισμών σε καπιταλιστικά κράτη πρώτης γραμμής – που παρακμάζουν. Σε τελευταία ανάλυση: η όξυνση του ενδοκαπιταλιστικού ανταγωνισμού δεν είναι καθόλου υποχρεωτικό να γίνεται μέσα από «έξυπνες» κινήσεις. Η βλακεία ή/και η εξαπάτηση μια χαρά κάνουν την δουλειά, αρκεί οι υπήκοοι – μάζα να είναι αποβλακωμένοι και πειθαρχημένοι.

Πριν κάτι παραπάνω από μήνα (στις 4 του περασμένου Μάρτη) ένα «μυστηριώδες γεγονός» (για εμάς…), η «χημική δηλητηρίαση» του πρώην (πολύ πρώην…) ρώσου διπλού πράκτορα Sergei Skripal και της κόρης του Yulia ξεδίπλωσε μια χωρίς προηγούμενο τα τελευταία 30 χρόνια «διπλωματική» (και ιδεολογική) επίθεση του Λονδίνου πρώτα, της Ουάσιγκτον στη συνέχεια, και εν τέλει «με το ζόρι» στον έναν ή στον άλλο βαθμό μερικών ακόμα ευρωπαϊκών πρωτευουσών, κατά της Μόσχας. Χωρίς αποδείξεις… Γράψαμε γι’ αυτό το “άλμα δημαγωγίας” στις 28 Μάρτη (πως να δηλητηριάσεις κάποιον ανύπαρκτο, προπαγάνδα, ποιος ωφελείται;)

Η πρωθ. May το πήγε όσο πιο μακρυά γινόταν: η επίθεση στους Skripal έγινε με διαταγή του Πούτιν δήλωσε. Χωρίς αποδείξεις… Θεωρητικά είχε τον χρόνο να τις εμφανίσει εκ των υστέρων.

Αλλά «δεν». Κι όχι μόνο «δεν». Άρχισαν να ξεφυτρώνουν μερικές «αναποδιές». Στην αρχήν ήταν μια συνέντευξη στο sky news του Gary Aitkenhead, διευθυντή του αγγλικού «εργαστηρίου άμυνας και τεχνολογίας» που ανέλυσε το χημικό που ανιχνεύτηκε στους δύο Skripal. Το μόνο για το οποίο μπορούσε να διαβεβαιώσει ήταν πως επρόκειτο για «στρατιωτικά αναβαθμισμένη» παραλλαγή ενός νευροπαραλυτικού· όχι, όμως, και το ποιος το έφτιαξε. Συμπλήρωσε, μάλιστα, ότι δεν είναι δουλειά του εργαστηρίου να εντοπίζει τους «κατασκευαστές» τέτοιου είδους ουσιών. Το μόνο που μπορούσε να εκτιμήσει ήταν ότι αυτή η «στρατιωτική αναβάθμιση» μόνο δουλειά κάποιου κράτους θα μπορούσε να είναι. Όχι, όμως, τίνος…

Ύστερα ήρθε το αγγλικό υπ.εξ., το οποίο «ανέβασε» ένα τιτίβισμα υποστηρίζοντας ότι το συγκεκριμένο εργαστήριο είναι πιστοποιήσει τον κατασκευαστή (λέγοντας ψέμματα…) για να το διαγράψει πανικόβλητο στη συνέχεια… Η διαγραφή ψηφιακών ιχνών από καθεστωτικούς οργανισμούς θεωρείται παραδοχή ενοχής – κι όχι άδικα…

Και, φυσικά, ο μεγάλος βιρτουόζος ήταν ο ίδιος ο άγγλος υπ.εξ., ο πολύς Boris Johnson. Που πρόλαβε (πριν την συνέντευξη του Aitkenhead…) να δηλώσει πάμπολλες φορές ότι το «εργαστήριο άμυνας και τεχνολογίας» είχε εντοπίσει το κράτος / κατασκευαστή / δολοφόνο, την ρωσία δηλαδή· και ότι ο Πούτιν προσωπικά είχε διατάξει την επίθεση…

Μετά από 5 βδομάδες ποιο είναι το αποτέλεσμα; Η αγγλική κυβέρνηση έχει γίνει ρόμπα διεθνώς! Όχι μόνο δεν έχει αποδείξεις για τους ισχυρισμούς της, αλλά έχει πιαστεί στα πράσα να λέει ψέματα – σίγουρα σε ότι αφορά την τεχνοκρατική διάγνωση του «εργαστηρίου…». Δεν είναι αθώα ψέμματα. Είναι ο βασικός πυρήνας των ενεργειών της κατά της Μόσχας.Ένας γερμανός σοσιαλδημοκράτης βουλευτής, ο Axel Schafer, το έθεσε με ωμό τρόπο: Οι δηλώσεις βρετανών αξιωματούχων που ψευδολόγησαν εκτεταμένα υποστηρίζοντας το brexit θα πρέπει να αντιμετωπίζονται με προσοχή.

Να πετάγονται στα μη ανακυκλώσιμα σκουπίδα – θα μπορούσε να προσθέσει…

Χημικά τέρατα: η δηλητηριασμένη πόλη

Τρίτη 10 Απρίλη. Πέρασε (όπως πέρασε….) η αναπόδεικτη ενοχή των ρωσικών μυστικών υπηρεσιών στην υπόθεση Skripal, δεν θα μπορούσε να γίνει το ίδιο με τα «χημικά κατά αμάχων» του Άσαντ στη Douma;

Σ’ αυτή τη γειτονιά της ανατολικής Δαμασκού είχε απομείνει ένας θύλακας ριαντ-ελεγχόμενων αντικαθεστωτικών, της οργάνωσης Jaish al-Islam. Ρώσοι «διαπραγματευτές» μετά από πολυήμερες διαπραγματεύσεις κατάφεραν να τους αποσπάσουν συνθηκολόγηση, που περιλάμβανε ό,τι και σε όλες τις προηγούμενες περιπτώσεις: αποχώρηση των ενόπλων με τα ελαφρά / φορητά όπλα τους, καθώς και των οικογένειών τους, προς άλλες περιοχές (στην προκειμένη περίπτωση προς την τουρκο-κρατούμενη Jarabalus…). Το μεσημέρι της 6 Απρίλη άρχισε η αποχώρηση των τραυματιών και των πρώτων πούλμαν με γυναίκες και παιδιά.

Όμως φαίνεται ότι κάποιοι θύμωσαν πολύ μ’ αυτήν την συνθηκολόγηση, που ήταν η πιο πρόσφατη σε urban πεδίο μάχης (έχει σημασία αυτό….) Ένας απ’ αυτούς (εκτιμάμε πως) ήταν η κυρία Haley ή, πιο σωστά, αυτό που εκπροσωπεί (δες: Συρία, Σάββατο 31 Μάρτη). Φαίνεται ότι προς το τέλος της 6ης Απρίλη κάποια “αυστηρή διαταγή” έφτασε σε στελέχη της Jaish al-Islam. Την νύχτα της 6ης προς την 7η Απρίλη «καθάρισαν» τους διαπραγματευτές τους που είχαν υπογράψει την συμφωνία, και το πρωί ανακοίνωσαν ότι «δεν υπάρχει καμία συμφωνία – ο αγώνας συνεχίζεται!»…

Σαν απάντηση εισέβαλλε στον θύλακα από τρεις μεριές ο συριακός στρατός ‘n’ friends, και γρήγορα άρχισε να καταλαμβάνει το ένα μετά το άλλο τα ανταρτοκρατούμενα οικοδομικά τετράγωνα. Τότε ήταν που τα άσπρα κράνη» (μια «ανθρωπιστική οργάνωση» που έχει κατηγορηθεί πολλές φορές σαν γραφείο τύπου των proxies του Ριάντ, του Τελ Αβίβ και της Ουάσιγκτον στη συρία) κατήγγειλαν ότι ο στρατός του Άσαντ έκανε «χημική επίθεση κατά αμάχων» στη διάρκεια της επίθεσής του…

Χωρίς αποδείξεις, εκτός από κάποιες φωτογραφίες (άγνωστης προέλευσης και χρόνου) που, συν τοις άλλοις, μόνο σε δολοφονική επίθεση με χημικά δεν παρέπεμπαν… (Όμως η ρωσική ή/και η συριακή αεροπορία είχε πράγματι βομβαρδίσει εκείνη την ημέρα τον θύλακα). Οπότε το βαθιά ανθρωπιστικό ψόφιο κουνάβι τα πήρε στο κρανίο: κατήγγειλε το «ζώο» Άσαντ (που σκοτώνει παιδιά) αλλά και την Μόσχα και την Τεχεράνη που τον στηρίζουν. Και ορκίστηκε «τιμωρία και δικαιοσύνη»…

Η «υπόσχεση» δόθηκε στις 7 Απρίλη. Αλλά οι εξελίξεις επί του εδάφους κύλησαν πολύ γρήγορα. Την επόμενη ημέρα, 8 Απρίλη, η Jaish al-Islam ήταν πλέον σε τόσο οικτρή θέση στρατιωτικά, ώστε δεν μπορούσε να περιμένει να την σώσει η αμερικανική πυραυλική “τιμωρία”. Ξανα-υπέγραψε λοιπόν την συμφωνία που είχε σκίσει μια μέρα νωρίτερα. Άμαχοι και ένοπλοι συνέχισαν να επιβιβάζονται στα λεωφορεία, προς Jarabalus μεριά. Η Douma αδειάζει γρήγορα…

Οι αμερικανικοί πύραυλοι δεν πρόλαβαν να εκτοξευτούν (κατά του Άσαντ) στις 8 Απρίλη. Την Ουάσιγκτον έτρεξε να αντικαταστήσει (στο καθήκον του «τιμωρού») το Τελ Αβίβ: επιδιώκοντας σαν θύματα και ιρανούς… Όμως αν είναι αλήθεια ότι απ’ τους 8 κρουζ που εξαπέλυσε οι 5 αναχαιτίστηκαν στον αέρα, τότε υπάρχουν κάποια «τεχνικά προβληματάκια» στο θέμα της «τιμωρίας». Αυτά είναι πράγματι ρωσικής προέλευσης και ευθύνης! Και θα μπορούσαν να κάνουν έξαλλο οποιονδήποτε στον άξονα Ουάσιγκτον – Τελ Αβίβ – Ριάντ κλπ…

Εδώ τελειώνουν τα «χημικά τέρατα» και απομένουν τα κανονικά.

(φωτογραφία: κονβόι ένοπλων της Jaish al-Islam φτάνει στο Aleppo καθ’ οδόν προς την Jarabalous.)

Πως να δηλητηριάσεις κάποιον ακίνδυνο…

Τετάρτη 28 Μάρτη. Όπως έχει συμβεί σε όλες τις «τρομοκρατικές επιθέσεις» σε πρωτοκοσμικό έδαφος έτσι και στην περίπτωση της δηλητηρίασης του συνταξιούχου (και, σε κάθε περίπτωση, προ πολλού ακίνδυνου για την Μόσχα) διπλού πράκτορα Skripal και της κόρης του έχουν γίνει γκέλες τόσο χοντρές εκ μέρους του αγγλικού κράτους ώστε δύο τινά συμβαίνουν: είτε αυτές οι γκέλες (που περιλαμβάνουν ψέμματα, χοντρά ψέμματα, διαστρεβλώσεις που αποδεικνύονται επίσημα, αντιφάσεις, κλπ) έγιναν αθέλητα, οπότε εικονογραφούν έναν σετ διαλυμένων «μηχανισμών ασφαλείας» ενός κράτους που βρίσκεται σε μεγάλη παρακμή· είτε έγιναν σα συνέπεια μιας βιαστικής σκηνοθεσίας, προκειμένου να υποδειχθεί σαν ένοχος «αυτός που πρέπει», αδιάφορο αν τα σκηνικά μαζεύτηκαν απ’ τα συναισθηματικά σκουπίδια της «britain first εθνικής ενότητας».

Η αγγλική κυβέρνηση δεν έχει καταφέρει (στην πραγματικότητα: δεν έχει ασχοληθεί καν με) το να δημοσιοποιήσει οτιδήποτε που να μοιάζει με απόδειξη ότι η δηλητηρίαση ήταν δουλειά των ρωσικών μυστικών υπηρεσιών. Δεν έχει καταφέρει (έχει αδιαφορήσει επιδεικτικά μάλιστα!) να υποδείξει καν και καν ένα κάποιο σοβαρό κίνητρο εκ μέρους της Μόσχας. Δεν έχει καταφέρει ούτε να πείσει τους ειδικούς (της) περί τα χημικά όπλα να δηλώσουν ότι το φαρμάκι ήταν «made in russia» – παρότι το ρωσικό καθεστώς επιμένει (τι κάνει η ενοχή, ε;) ότι αυτό είναι εύκολο να βρεθεί και για τα χημικά (όπως και για βιολογικά) όπλα. Εν τέλει κάποιοι (όχι συνωμοσιολόγοι…) έχουν αρχίσει να αμφιβάλλουν αν πράγματι έγινε «χημική δηλητήριαση»: αφού το εικαζόμενο δηλητήριο σκοτώνει επί τόπου σύμφωνα με τις γνωστές προδιαγραφές του – ενώ ο πατέρας και η κόρη Skripal φέρονται να είναι ζωντανοί μετά από πάνω από 3 βδομάδες (βρέθηκαν αναίσθητοι στις 4 Μάρτη).

Αυτό που θέλουμε να συγκρατήσουμε και να συγκρατήσετε είναι, πάντως, κάπως διαφορετικό. Προκειμένου να ενισχύονται ή να ακυρώνονται οι εκατέρωθεν κατηγορίες για το Α ή το Β, στη διάρκεια του ψυχρού πολέμου, δημιουργήθηκαν μια σειρά διεθνείς τεχνοκρατικές υπηρεσίες και θεσμοί, συνήθως υπό την αιγίδα του οηε, που αναλάμβαναν τις «πολιτικά ουδέτερες, τεχνικές» έρευνες σε επίδικα ζητήματα υψηλού επιπέδου (: διακρατικών σχέσεων) ώστε να τεκμηριώσουν τι συνέβη στην μία ή στην άλλη περίπτωση.

Αυτός που έκανε ό,τι μπορούσε για να υπονομεύσει την ύπαρξη και την αρμοδιότητα τέτοιων μηχανισμών ήταν η Ουάσιγκτον. Τις παραμονές της εισβολής στο ιράκ (το 2003). Ενώ, δηλαδή, η υπηρεσία χημικών, βιολογικών και ατομικών όπλων του οηε, με συστηματικές επιτόπιες έρευνες στην ιρακινή επικράτεια, δήλωνε ότι το καθεστώς Χουσεΐν ΔΕΝ έχει τέτοιου είδους όπλα ή ερευνητικά κέντρα, η Ουάσιγκτον επέμενε ότι έχει «δικές της αποδείξεις» – και όλοι θα έπρεπε να τις υιοθετήσουν…

Οι νεώτεροι / νεώτερες ασφαλώς δεν θα θυμούνται ότι το 2003 έγινε μια άγρια πειρατεία σε βάρος αυτών των διεθνών θεσμών (του ψυχρού – 3ου παγκόσμιου – πολέμου) και ότι η εισβολή του αμερικανικού και του αγγλικού στρατού (κατά κύριο λόγο) και των συμμάχων τους στο ιράκ «αυτονομιμοποιήθηκε» με το επιχείρημα των «χημικών και βιολογικών όπλων» του Χουσεΐν…. Για να αποδειχθεί, σε λιγότερο από ένα χρόνο μετά την εισβολή, σε συνθήκες αμερικανικής κατοχής όπου τίποτα δεν θα μπορούσε να κρυφτεί, ότι επρόκειτο για ένα τερατώδες ψέμα: όπως σωστά το είχε διαπιστώσει η τεχνοκρατική υπηρεσία του οηε, το ιρακινό καθεστώς ΔΕΝ είχε τέτοια όπλα ή ερευνητικά κέντρα, εργαστήρια, κλπ.

Το «πολιτικό ζήτημα», που επισφράγησε το τέλος της αναζήτησης και της αποδοχής των «ψυχρών», κανονικών αποδείξεων «ενοχής» του Α ή του Β κράτους και, αντίθετα, επισημοποίησε την έναρξη μιας καινούργιας εποχής όπου όποιος δημαγωγός μπορεί να χειριστεί την «δημόσια σφαίρα» έχει δίκιο, ό,τι και να λέει, ήταν η ακύρωση του «τρίτοι αποδεικνύουν αυτά που λέω» – εκείνες τις χρονιές. Τέλειωσε το έχω δίκιο, οπότε καλώ τους «ουδέτερους, τεχνοκράτες, να ερευνήσουν» και θα δεχτώ τις διαπιστώσεις τους. Το 2003 και το 2004. Εκείνο που είχε υπάρξει ο ακρογωνιαίος λίθος της αστικού τύπου αντίληψης για την «απονομή δικαιοσύνης», το ότι δηλαδή οι «υποψίες» δεν είναι στοιχεία ενοχής και ότι, αντίθετα, χρειάζονται αποδείξεις που πρέπει να έχουν υποστεί εξονυχιστικό έλεγχο, αυτό το «πράγμα» που απετέλεσε τον πυρήνα της νομιμοποίησης της «αστικής δικαιοσύνης», τέλειωσε στις “διεθνείς σχέσεις”… Και τέλειωσε πολύ βολικά απ’ ότι φαίνεται…

Οι καθεστωτικές κεφαλές της Ουάσιγκτον, του Λονδίνου (και της Μαδρίτης: Αθνάρ) δεν πήγαν αλυσοδεμένες σε κάποιο διεθνές δικαστήριο κατηγορούμενες για «εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας», για έναν φονικό πόλεμο «με πλαστές δικαιολογίες» και ψεύτικες «αποδείξεις»… Ο άγγλος “εργατικός” πρωθ. Μπλερ, μεγάλος αγωνιστής υπέρ της εισβολής στο ιράκ, ακόμα μεγαλύτερο κάθαρμα και απίστευτος ψεύτης, παλιός στην ίδια καρέκλα που τώρα κάθεται η δεξιά May, ζει και βασιλεύει – και καλοπληρώνεται σαν “ειδικός ομιλητής” πότε ‘δω και πότε ‘κει… Αντίθετα επιβεβαιώθηκε ότι ισχύει ξανά εκείνο που είχε δηλώσει ο Χίτλερ πριν την εισβολή στην πολωνία, με αφορμή το δήθεν «συνοριακό επεισόδιο στο Γκλάιβιτς», όταν αυτό ήταν ακόμα σχέδιο του: «θα ξεκινήσω τον πόλεμο μ’ ένα ψέμα· κι όταν θα έχω νικήσει κανείς δεν θα το θυμάται».

Το ότι ο άξονας Λονδίνου – Ουάσιγκτον και οι διάφοροι, θέλοντας και μη, κανονικοί ή «εξ ανάγκης» περαστασιακοί σύμμαχοί τους, συνεχίζουν τα ίδια κόλπα και τα ίδια ψέμματα επειδή οι προηγούμενες παραλλαγές τους έχουν ξεχαστεί σημαίνει ότι έχουν νικήσει; Ή μήπως σημαίνει ότι έχουμε μπει εδώ και καιρό σε μια εφιαλτική εποχή όπου ΤΑ ΠΑΝΤΑ ξεχνιούνται· κι έτσι τ’ αφεντικά μπορούν να σερβίρουν τα παραμύθια τους όλο και πιο άνετα, χωρίς καμία απόδειξη, μιας και κανένας δεν ζητάει πια τέτοιες;

Φοβούμαστε (είμαστε σίγουροι) ότι συμβαίνει το δεύτερο…

(φωτογραφία: Δηλητηρίαση με έναν εξαιρετικά επικίνδυνο τοξικό και πτητικό παράγοντα; Ενώ στο κέντρο του πλάνου οι ειδικοί μπάτσοι είναι ντυμένοι α λα «χημικός πόλεμος» ένα μέτρο πίσω τους οι άλλοι μπάτσοι έχουν πάει σε τροχαίο… Αυτά εκεί που βρέθηκαν λιπόθυμοι οι Skripal…)

Αυτοχειρία;

Τετάρτη 5 Απρίλη. Ναι μεν ο Άσαντ είναι ένα ακόμα μικρομεσαίο κάθαρμα στην παγκόσμια γκαλερί των ηρώων του τρόμου… Αλλά δυσκολευόμαστε πολύ να καταλάβουμε τι θα είχε να κερδίσει βομβαρδίζοντας και σκοτώνοντας με χημικά αμάχους.

Φυσικά δεν πρέπει να παραβλέπει κανείς τα ξεσπάσματα της παράνοιας. Υπηκόων ή/και αρχόντων. Υπάρχουν όμως άλλοι που με καλά υπολογισμένη «λογική» θανάτου, θα είχαν να κερδίσουν από μια τέτοια προβοκάτσια, αν στη δεδομένη ιστορική συγκυρία ο Άσαντ δειχνόταν σαν κανίβαλος – χωρίς να έχει ο ίδιος κάποιο όφελος.

Ελάτε… Ελάτε ντε! Δεν είναι δα και τόσο δύσκολο να σκεφτείτε αυτούς τους «άλλους» – και να φρίξετε….

Πως λέγεται το output; “Πόλεμος κατά της τρομοκρατίας” – κάπως έτσι…