Ο βασιλιάς Macron οπλίζει

Τρίτη 17 Μάρτη. Δεν θα ήταν δυνατόν οι πολιτικές βιτρίνες του γαλλικού καπιταλισμού να μείνουν απ’ έξω στον εθνικό έλεγχο του κοινωνικού εργοστάσιου! Τα «απολύτως απαραίτητα» στην γαλλική περίπτωση είναι σχεδόν τα ίδια όπως παντού, και αξίζουν την προσοχή μας:

… Αφού συμβουλεύτηκα τους ειδικούς, αποφάσισα να εντείνω τα μέτρα προκειμένου να περιοριστούν στις απολύτως απαραίτητες οι μετακινήσεις και οι επαφές μας. Από αύριο [σ.σ.: σήμερα] στις 12 μμ, και για τουλάχιστον 15 μέρες, οι μετακινήσεις μας θα μειωθούν αισθητά. Αυτό σημαίνει ότι οι συναθροίσεις σε εξωτερικούς χώρους, οι οικογενειακές συνευρέσεις και οι συναντήσεις με φίλους, το να κάνεις μια βόλτα με τους φίλους σου στο πάρκο δεν θα επιτρέπονται. Στόχος είναι να περιοριστούν αυτές οι επαφές που γίνονται εκτός της οικίας. Παντού στη γαλλική επικράτεια, στην μητροπολιτική αλλά και στα υπερόντια εδάφη, πρέπει να περιοριστούν τα δρομολόγοα στα απολύτως απαραίτητα, δηλαδή τα δρομολόγια για να κάνουμε ψώνια, με πειθαρχία και κρατώντας απόσταση τουλάχιστον ενός μέτρου, χωρίς ασπασμούς, τα απαραίτητα δρομολόγια για να πάμε στον γιατρό, φυσικά, τα απαραίτητα δρομολόγια για να πάμε να δουλέψουμε στην περίπτωση που η δουλειά από απ΄σοταση δεν είναι εφική, και τα απραίτητα δρομολόγια προκειμένου να ασκηθούμε χωρίς όμως να συναντήσουμε φίλους ή συγγενείς…

Αυτά είπε στο χθεσινό του διάγγελμα στους υποτελείς τους ο βασιλιάς γαλλίας και πάσης ευρώπης… Ανακοινώνοντας ότι η γαλλία βρίσκεται σε πόλεμο. Ο πόλεμος είναι μόνιμος για το γαλλικό καθεστώς εκτός συνόρων, στην υποσαχάρια Αφρική – γι’ αυτό άλλωστε ζητάει και ξαναζητάει “εθελοντές”. Μόνιμη είναι και η νομοθεσία “έκτακτης ανάγκης” στο εσωτερικό, που καθιερώθηκε για “αντιτρομοκρατικούς” λόγους. Αλλά η βιτρίνα πρέπει να θυμίσει στους υποτελείς ότι ο (“εσωτερικός”) εχθρός άλλαξε… Ο στρατός που ξαναέβγαλε ο βασιλιάς στους δρόμους δεν είναι, βέβαια, για να πυροβολεί τον covid-19 έτσι και τολμήσει να… Αλλά οι υποτελείς αυτό πρέπει να νομίζουν, ακόμα κι όταν τους δένουν… (Μπορεί και να μην πετύχει εντελώς ο βασιλιάς Macron, αλλά είναι υποχρεωμένος απέναντι στα αφεντικά του να δοκιμάσει… Όπως όλοι οι σαν αυτόν…)

Ο προσδιορισμός των «απολύτως απαραίτητων» όχι για εκδρομή αλλά για την καθημερινή ζωή επιδεικνύει την εκστρατεία απο-κοινωνικοποίησης· και την ανακατασκευή / ανασύνθεση του «κοινωνικού» με βάση της προδιαγραφές της γενικευμένης μηχανικής / ψηφιακής μεσολάβησης και των big data. Ούτε βόλτες με τους φίλους στο πάρκο, ούτε φυσικές συναντήσεις με φίλους και συγγενείς: κάντε τα όλα μέσω διαδικτύου. (Αυτό που μπορείτε να συνεχίσετε να κάνετε «αναλογικά» είναι το να χέζετε… Σούπερ: στη χέστρα ο καθένας νοιώθει βασιλιάς!)

Η «οικία», που έχει αναδειχθεί ξαφνικά σαν ο ναός της σωτηρίας, είναι ο τάφος της «παλιάς» κοινωνικότητας: στο μέσο γαλλικό (αλλά και σχεδόν παντού στον πρώτο κόσμο…) εργατικό σπίτι δεν χωράει καλά καλά ούτε η οικογένεια, και συνεπώς ο χώρος των κοινωνικών σχέσεων ήταν / είναι οι δημόσιοι χώροι της πόλης. Όμως αυτοί απαγορεύονται, λόγω έκτακτης ανάγκης / στρατιωτικού νόμου… Αλλά αυτή η «οικία» χωράει τα απαραίτητα laptop, κι αυτό είναι που πρέπει να γίνει.

Είναι άφθονοι οι ηλίθιοι (αυτό το είδος δεν θα λείψει ποτέ!) που εξακολουθούν να πιστεύουν, και θα το πιστεύουν ως το τέλος αυτού του επεισοδίου, θα το πιστεύουν και μετά, πως αυτή η “μεταδοτική” δικτατορία, του “κλειστείτε στα σπίτια σας” και του “να γίνουμε κι εμείς κάπως κίνα”, συμβαίνει για να προστατευτεί η καλή τους υγεία…

Ω ναι!!! Γεμίζουμε “υγιείς”!!!

(φωτογραφία πάνω: Το σημερινό εξώφυλλο της liberation, με το βασιλιά να σφίγγει την γροθιά του – κατά του covid-19…

κάτω: Η πιο ένδοξη στιγμή στην παγκόσμια ιστορία του κωλόχαρτου: στρατός και αστυνομία προστατεύουν την ντάνα, κάπου στην επικράτεια της αυτού μεγαλειότητας – της άλλης μεγαλειότητας, της αγγλικής…)

Ο στρατός σαν θεραπευτήριο

Σάββατο 14 Μάρτη. Σίγουρα ο αμερικανικός στρατός δεν μασκαρεύτηκε σε νυχτερίδα. Τα βιοτεχνολογικά τμήματα της διαβόητης DARPA εμφανίζονται όμως σαν το «βαρύ πυροβολικό» του ψοφιοκουναβιστάν στην αντιμετώπιση του τρισκατάρατου covid-19.

Δεν είναι έκπληξη ότι η DARPA διαθέτει ειδικούς (και κάνει έρευνες) βιολογικού πολέμου· τόσο επίθεσης όσο και άμυνας. Αυτό που προσπαθούν να κάνουν τώρα είναι να χαρτογραφήσουν τα ειδικά μονοκλωνικά αντισώματα που παράγουν τα β λεμφοκύτταρα σαν άμυνα στον covid-19. Προς στιγμήν μελετούν τα β λεμφοκύτταρα ενός αμερικάνου που αρρώστησε απ’ τον covid-19 και έγινε καλά, για να βρουν την χημεία της αντίδρασης του οργανισμού του.

Δεν είναι εύκολη δουλειά. Κανονικά πρέπει να γίνουν οι ίδιες αναλύσεις από πολλούς ασθενείς που ανένηψαν – τουλάχιστον 10 – με δεδομένο ότι μπορεί να υπάρχει γκάμα στα συγκεκριμένα μονοκλωνικά αντισώματα. Ο στόχος είναι να φτιαχτεί όχι ένα αντιcovid-19 εμβόλιο, αλλά ένα εμβόλιο “ενίσχυσης του ανοσοποιητικού συστήματος”. Δεν θα είναι το ελιξήριο της αθανασίας· απλά μια πολιτική χρήση μιλιταριστικών ερευνών…

Στην καλύτερη των περιπτώσεων αυτή η στρατιωτική έρευνα θα χρειαστεί άλλους 3 μήνες για να φτάσει σε σημείο αξιοποίησης. Άλλο ένα πρόβλημα: οι αντίστοιχες κινεζικές δομές έχουν ξεκινήσει μια παρόμοια έρευνα πριν 2 μήνες. Αν το Πεκίνο καταφέρει να βρει πρώτο αυτό που ψάχνει η DARPA (κάτι που δεν θα πρέπει να αποκλειστεί καθόλου…) θα είναι, τηρουμένων των αναλογιών, σαν την πρώτη εκτόξευση ανθρώπου – Gagarin – στο διάστημα (απ’ την τότε σοβιετική ένωση) την άνοιξη του 1961…

Είναι καιρός για τέτοια; Είναι καιρός εκτός απ’ τον «πόλεμο» για τις επικοινωνίες 5G (αλλά και τις κβαντικές τέτοιες…) να αναγκαστεί το ψοφιοκουναβιστάν να παραδεχτεί ότι χάνει και τον «πόλεμο» στις βιοτεχνολογίες;

(Επ’ ευκαιρία: μέσα στην μεγα-φιλολογία του θανάτου το γεγονός ότι ένα ποσοστό μεγαλύτερο απ’ το 70% όσων «κολλάνε» τον covid-19 είτε δεν αρρωσταίνουν καθόλου («ασυμπτωματικοί») είτε αρρωσταίνουν τόσο ελαφρά ώστε σχεδόν δεν το προσέχουν, θεωρείται αδιάφορο… Το γεγονός (μέρος της «πραγματικής» πραγματικότητας!) είναι ότι ο ανθρώπινος οργανισμός παράγει αντισώματα ικανά να «καταστείλουν» τον «Ιό τον Αναμενόμενο», και το κάνει εύκολα, και χωρίς την ενίσχυση εμβολίου – για τα ¾ των μολύνσεων σίγουρα. Το άλλο ¼ ασφαλώς και θα χρειαζόταν ένα εμβόλιο…

Ναι, αυτό είναι κάτι αδιάφορο για την καθεστωτική οργάνωση της κοινωνικής παράνοιας. Θα αποκτήσει ενδιαφέρον και θα ανακοινωθεί με τις δέουσες τυμπανοκρουσίες ΜΟΝΟ όταν θα σερβιριστεί σαν «η σωτήρια ανακάλυψη» κάποιου εργαστηρίου βιολογικού πολέμου….)

Vivere pericolosamente?

Τρίτη 10 Μάρτη. Το ιταλικό κράτος μεταφέρει στον δυτικό κόσμο ένα μέρος του «κινεζικού παραδείγματος» με αφορμή την αντιμετώπιση του covid-19, τις μαζικές απαγορεύσεις του κοινωνικά σχετίζεσθαι, αλλά με εντελώς διαφορετικούς όρους και συμφραζόμενα. Το Πεκίνο ήταν σε θέση να δράσει με τον τρόπο που έδρασε επειδή εκεί το κράτος είναι de facto ο επίσημος κεντρικός διαχειριστής του κεφάλαιου και της καπιταλιστικής συσσώρευσης. Η full spectrum dominance του κράτους / κόμματος αποδείχθηκε αποτελεσματική· οι απαγορεύσεις ήταν βασικό μέρος της, αλλά μόνο μέρος της. Όμως το πράγμα δεν τέλειωσε εκεί. Ήδη, στα απόνερα της επιδημίας του covid-19 (που σ’ αυτή τη φάση φαίνεται να έχει ελεγχθεί ως προς την εξάπλωσή της στην κινεζική επικράτεια) η συζήτηση στην κίνα προχωράει.

Σύμφωνα με ρεπορτάζ των global times (επίσημο όργανο του κινεζικού κομμουνιστικού κόμματος), ο Wang Peng, του ινστιτούτου Chongyang του λαϊκού πανεπιστημίου της κίνας, σχολιάζει ότι … η επιδημία του κορονοϊού έδειξε ότι η κίνα πρέπει να αναπτύξει ένα στρατηγικό πρόγραμμα βιοασφάλειας, δημιουργώντας μεταξύ άλλων στρατιωτικά τμήματα βιοασφάλειας, που θα υπάγονται κατευθείαν στην κεντρική στρατιωτική επιτροπή. Και ο Wu Qian, εκπρόσωπος τύπου του κινεζικού υπ.αμ., θεωρεί ότι … η κίνα πρέπει γρήγορα να φτιάξει τη νομοθεσία βιοασφάλειας και να δημιουργήσει ένα σύστημα νομικής υποστηρίξης που θα εξασφαλίζει την εθνική ασφάλεια… Η σύνδεση (ακόμα και η ταύτιση) «δημόσιας υγείας» και «δημόσιας ασφάλειας» έχει πάρει εκεί την πιο καθαρή και “παραγωγική” ως τώρα ιστορική μορφή της – αλλά αυτό δεν είναι ούτε απλό ούτε μονοσήμαντο όπως θα νόμιζε κανείς.

Δεν κηρύσσει η ασταμάτητη μηχανή «πολιτική ανυπακοή στα μέτρα»! Θέλει ωστόσο να σας υποδείξει τον σαφή κίνδυνο, που δεν μεταδίδεται με φιλιά αλλά θα εξελιχθεί με κλωτσιές στο στομάχι: άσχετα με την επιτυχία τους ή όχι στην «ανάσχεση» ενός ιού που όσο μένει όπως τον γνωρίσαμε είναι κατάλληλος για αστεία, η τροχιά (κρατική αλλά και κοινωνική) που ανοίγει επ’ αφορμή πάει πολύ μακρύτερα από εκεί που θα έφτανε και ο πιο φρικτός συγγενής του covid-19· ο ξάδελφος covid-20 ή ο θείος covid-21.

(φωτογραφία πάνω: Έλεγχος χαρτιών ταξιδιώτισσας στο σιδηροδρομικό σταθμό του Μιλάνου, χτες…

Κάτω: H «προστασία της δημόσιας υγείας» στην ιταλική εκδοχή της σήμαινε και απαγόρευση των επισκεπτηρίων στις φυλακές. Ακολούθησαν χτες εξεγέρσεις: στη φωτογραφία είναι απλά ένα στιγμιότυπο του ότι οι «δυνάμεις δημόσιας τάξης» αναλαμβάνουν την «προστασία της δημόσιας υγείας»…

Υπάρχουν κι άλλα: στη Foggia καμμιά 50αριά κρατούμενοι απέδρασαν στη διάρκεια της εξέγερσης. Η απάντηση – προς αναζήτησή τους – ήταν η “ανάπτυξη” τανκς στην πόλη…)

Νοτιοανατολική Ασία

Κυριακή 16 Φλεβάρη. Σε κάτι που θα μπορούσε να θεωρηθεί «αναγγελμένο διαζύγιο» ο δηλωμένα αντιαμερικάνος δικτάτορας των φιλιππίνων Duterte, εκλεγμένος πρόεδρος απ’ το 2016, ανακοίνωσε ότι τελειώνει με την συμφωνία «επισκέπτη» που υπήρχε για λογαριασμό του αμερικανικού ναυτικού. Η συμφωνία θα καταργηθεί εντελώς σε 6 μήνες, αλλά είναι σαφές ότι το αμερικανικό ναυτικό δεν θα έχει από αύριο τις εξυπηρετήσεις που είχε στα λιμάνια των φιλιππίνων.

Το ψόφιο κουνάβι (που συνεχίζει να μην σκαμπάζει γρι από στρατιωτική «γεωπολιτική») δήλωσε ευχαριστημένο. Καλύτερα είπε. Θα γλυτώσουμε και λεφτά! Ο σωματοφύλακας Mark Esper, σαν υπουργός πολέμου, είχε βέβαια διαφορετική άποψη. Λάθος μήνυμα προς την κίνα θεώρησε την απόφαση της Μανίλα· ενώ βέβαια πρόκειται για ολόσωστο μήνυμα – προς την κίνα! Παρότι ο us army δεν είχε μόνιμες βάσεις στις φιλιππίνες, το «γιοκ» του Duterte ανοίγει μια κάποια «τρύπα» στο κέντρο της μιλιταριστικής «ανάσχεσης» του Πεκίνου. Ακόμα χειρότερα αν με οποιονδήποτε τρόπο Πεκίνο και Μανίλα συνεργαστούν στρατιωτικά.

Εν τω μεταξύ το διώξιμο (περί αυτού πρόκειται) του αμερικανικού στρατού απ’ τις φιλιππίνες μπορεί να λειτουργήσει σαν ενθάρρυνση και για άλλα κράτη που θα ήθελαν το ίδιο· παρότι κάθε περίπτωση είναι ξεχωριστή. Απλά, ακόμα και πριν 10 χρόνια, κανείς δεν διανοούνταν ότι μπορεί να πάει κόντρα στις αμερικανικές στρατιωτικές απαιτήσεις, ειδικά αν η ικανοποίησή τους έχει παρελθόν.

Τώρα το διανοούνται· και έχουν αρχίσει να το κάνουν. Όπως θα έλεγε και κάποιος στην απελπισία του (περισσότερα στη συνέχεια) «μη δίνετε σημασία, νικάμε!!!»

Η γκαζογεωπολιτική

Σάββατο 15 Φλεβάρη. Αν και όσες / όσοι παρακολουθείτε την ασταμάτητη μηχανή δεν θα πρέπει να ξαφνιάζεσθε, η συστηματική καθεστωτική εξαπάτηση με τα παραμύθια περί eastmed χρειάζεται μια εξήγηση. Γιατί οι πολιτικές βιτρίνες στο απαρτχάιντ Τελ Αβίβ, στην Λευκωσία και στην Αθήνα συνεχίζουν να πουλάνε κάτι που δεν ενδιαφέρει κανέναν απ’ αυτούς που κάνουν μπίζνες με υδρογονάνθρακες;

Η διάρκεια και η κατά καιρούς επαναλαμβανόμενη τελετουργία του eastmed επιβεβαιώνει εκείνο που έχουμε υποστηρίξει και από εδώ (αλλά και το «συμβούλιο για την εργατική αυτονομία»). Αν απ’ την συμμαχία Αθήνας – Λευκωσίας – Τελ Αβίβ αφαιρεθεί ο σωλήνας, τότε εξαφανίζεται η δικαιολογία που μπορεί να νομιμοποιεί αυτή τη συμμαχία στα μάτια των υπηκόων· ειδικά στην επικράτεια του ελληνικού και το ελληνοκυπριακού κράτους / παρακράτους / κεφάλαιου.

Για το ισραηλινό κράτος και τους υπηκόους του τα πράγματα είναι μάλλον πιο απλά: με τόσο μιλιταρισμό / ρατσισμό είναι εκείνοι που χρειάζονται λιγότερο τις όποιες δικαιολογίες για την συμμαχία με την Αθήνα και την Λευκωσία. Αλλά για το ελληνικό κράτος / παρακράτος / κεφάλαιο, όπως και το ελληνοκυπριακό, η δολοφονική «αλλαγή γραμμής», η καθαρή και ωμή στροφή εναντίον των Παλαιστινίων, χρειάζεται ένα ισχυρό και κυνικό αναισθητικό. Τόσο ισχυρό και τόσο κυνικό όσο είναι τα λεφτά· ακόμα κι αν είναι μια «εθνική προοπτική» στον ορίζοντα. Ο eastmed αναδεύει αυτήν την δήθεν προοπτική, εξασφαλίζοντας  φωναχτά ή/και σιωπηλά την συναίνεση στη συμμαχία και με το φασιστικό Τελ Αβίβ και με την αιμοσταγή χούντα του Καΐρου.

Αφού, λοιπόν, η πραγματική αιτία της συγκεκριμένης συμμαχίας ΔΕΝ είναι η κοινή γκαζοεκμετάλλευση, μέσω ενός σωλήνα που, τάχα, θα όργωνε τον βυθό της μισής Μεσογείου, τότε ποιά είναι αυτή η αιτία;

Αν και είναι πιθανό ότι αρχικά οι υπολογισμοί των ντόπιων ελληνικών αφεντικών στόχευαν κυρίως στην αντιτουρκική συνεργασία μεταξύ των μυστικών υπηρεσιών, οι εξελίξεις των συσχετισμών στη μέση Ανατολή και στην ανατολική Μεσόγειο και η ήττα (αν και όχι οριστική ακόμα) των αμερικανο-ισραηλινο-σαουδαραβικών σχεδιασμών, μέσω isis, στο συρο-ιρακινό πεδίο μάχης, έχουν κάνει τον ημιάξονα Αθήνας – Λευκωσίας – Τελ Αβίβ οργανικό μέρος των πολεμικών σχεδιασμών τόσο του ισραηλινού μιλιταρισμού όσο και του αμερικανικού. Αυτή η συμμαχία άρχισε να εντατικοποιείται απ’ το 2015 – 2016 και μετά (συσκευασμένη μέσα στην εντατικοποίηση του παραμυθιού περί eastmed), από τότε δηλαδή που η Μόσχα εμφανίστηκε στο συριακό πεδίο μάχης, αλλάζοντας όλα τα δεδομένα. Και είτε λέγεται ανοικτά είχε όχι, έχει ξεπεράσει τον αντιτουρκικό ορίζοντα που εξυπηρετεί τα κλασσικά συμφέροντα του ελληνικού ιμπεριαλισμού… (Πράγμα που φαίνεται ίσως να ενοχλεί κάποια φράξια των ντόπιων “ειδικών των εθνικών συμφερόντων”….)

Ο 4ος παγκόσμιος στη γειτονιά σας…

Σάββατο 15 Φλεβάρη. Αυτές τις μέρες ο πραγματικός χαρακτήρας της συμμαχίας τόσο του ημιάξονα Αθήνας – Λευκωσίας – Τελ Αβίβ, όσο και ολόκληρου του άξονα Ουάσιγκτον – Αθήνας – Τελ Αβίβ – Ριάντ αναδεικνύεται στη Θράκη· στο λιμάνι της Αλεξανδρούπολης που επίσημα η Ουάσιγκτον λογαριάζει στα περιουσιακά της στοιχεία. Ο αμερικανικός στρατός ξεφορτώνει “οχήματα και κοντέινερ” για τη νατοϊκή άσκηση “Defender Europe 2.0”. Είναι η μεγαλύτερη τέτοια άσκηση απ’ το τέλος του 3ου παγκόσμιου (ψυχρού) πολέμου στις αρχές των ‘90s, θα κρατήσει πάνω από 3 μήνες (εκκινεί στις 4 Απρίλη και θα τελειώσει τον Ιούλιο), θα απασχολήσει 37 χιλιάδες ζευγάρια αρβύλες από 18 κράτη (τα 20.000 ζευγάρια θα είναι αμερικάνικα) – και είναι, φυσικά, εντελώς αντι-ρωσική.

Όμως αυτό είναι μόνο η αρχή. Οι ντόπιοι εθνικόφρονες πανηγυρίζουν επειδή έχουν ξεκινήσει οι προετοιμασίες για την ανάλογη άσκηση του 2021, που δεν θα γίνει στην βορειοανατολική και κεντρική ευρώπη (όπως η φετεινή), αλλά στη νοτιοανατολική – δηλαδή στα βαλκάνια. Με θέα την Μαύρη Θάλασσα. Μέσα στους εθνικούς εορτασμούς για το «ηρωϊκό ‘21», του χρόνου, η Θράκη (ελπίζουν οι εθνικόφρονες ότι θα) ενταχθεί οργανικά στην “Defender Europe 21” – κι αυτό θα πουληθεί σαν «αντιτουρκική» επίδειξη δύναμης, χωρίς αγωγούς, eastmed και λοιπές βλακείες… Άσχετα αν ο μεγάλος σύμμαχος την εννοεί έτσι ή όχι…

Το έχουμε καταλάβει ότι οι αυταπάτες πεθαίνουν τελευταίες (αφού σκοτώσουν ότι περισσότερο μπορούν) – και οι εθνικές τέτοιες ακόμα χειρότερα. Όποιος όμως έχει το κουράγιο να τραβήξει μια γραμμή απ’ τον ντόπιο μαζικό εθνικό αντιευρωπαϊσμό / αντιγερμανισμό του 2011-12, σ’ εκείνον του 2015, στην ακαριαία ενίσχυση της συμμαχίας τόσο με το Τελ Αβίβ όσο και με την Ουάσιγκτον απ’ το 2015 ως το 2019, ως εκείνα που θα συμβούν το 2020 και το 2021, τότε θα δει ξεκάθαρα προς τα που μας σέρνουν τα αφεντικά και οι πολιτικές τους βιτρίνες σταθερά, συστηματικά· μαστουρωμένους από γκάζια ή και οτιδήποτε άλλο διαθέτει η πιάτσα…

Assets…

Τετάρτη 12 Φλεβάρη. Το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης είναι στρατηγικό περιουσιακό στοιχείο για τις ηπα, που έχουν σημαντικά συμφέροντα στα λιμάνια που πρόκειται να ιδιωτικοποιηθούν…

Η ασταμάτητη μηχανή δεν σοκάρεται για τις ιδιοκτησίες των αφεντικών: ίδια είναι, εθνικά – πλανητικά, το ξεκαθαρίσαμε απ’ το 1999… Ωστόσο η πιο πάνω βεβαιότητα της αμερικανικής πρεσβείας στην Αθήνα (μέσω του μεγαλοστελέχους της David Burger) πριν ακόμα βγει επίσημα στο σφυρί το «στρατηγικό» λιμάνι της Αλεξανδρούπολης (μαζί, προφανώς, με όλα τα πέριξ..) πολύ λιγότερο αφορά την περιουσία αμερικανικών εταιρειών και πολύ περισσότερο την θέση του ελληνικού κράτους / παρακράτους / κεφάλαιου στον εντεινόμενο 4ο παγκόσμιο πόλεμο.

Το ψοφιοκουναβιστάν θέλει την Αλεξανδρούπολη και τους δρόμους προς τον βορρά (ίσως όχι μόνο) για κακούς σκοπούς. Αντι-ρωσικούς. Για τα ανατολικά βαλκάνια και για τη Μαύρη Θάλασσα. Θέλει να τραβήξει την πολεμική γραμμή που έχει στήσει βορειότερα στη ρουμανία και στη βουλγαρία ως το Αιγαίο. Υποχρεωτικά το Αιγαίο γίνεται κρίκος της ίδιας αλυσίδας. Που επιφανειακά δείχνει επιμελητειακή· όμως στοιχειώδης λογική δείχνει ότι είναι κανονικά εμπόλεμη.

Σε ανύποπτο χρόνο είχαμε προειδοποιήσει απ’ εδώ ότι αφού το ψοφιοκουναβιστάν «ζορίζεται» στην ανατολική Μεσόγειο να προσπαθήσει να «ανεβάσει την πίεση» προς τη Μόσχα, την αεροναυτική στρατιωτική πίεση, «ψηλά». Προς τον Εύξεινο Πόντο. Είχαμε προειδοποιήσει ότι θα προσπαθήσει να «γεμίσει» το Αιγαίο ώστε κατ’ αρχήν να ελέγχει και αργότερα να μπορεί να «καταστείλει» την έξοδο του ρωσικού στόλου στην ανατολική Μεσόγειο.

Αυτό ξετυλίγεται ήδη με σταθερό τέμπο. Και έχει σαν ένα απ’ τα κομβικά σημεία του το καινούργιο («προσεχώς, σύντομα κοντά σας») αμερικανικό περιουσιακό στοιχείο – την Αλεξανδρούπολη. Το ελληνικό κράτος / παρακράτος / κεφάλαιο προσφέρει εγκάρδια αυτήν την «εξυπηρέτηση» στον σύμμαχο. Γιατί, χωρίς να το φωνάζει, χαίρεται που το ψοφιοκουναβιστάν δεν μπορεί να εντάξει σ’ αυτήν την (αντιρωσική κατ’ αρχήν…) πολεμική αλυσίδα του από βάσεις, βασούλες, εξυπηρετήσεις τη νατοϊκή βάση στην Izmir: εκεί είναι τουρκία, και το τουρκικό καθεστώς δεν δείχνει καθόλου υπάκουο…

Το νούμερο 8 διήλθε….

Δευτέρα 10 Φλεβάρη. Προς στιγμήν (μια αιωνιότητα παρά κάτι…) φάνησε ότι ο γαλλο-τουρκικός πόλεμος θα ξεκινούσε για ένα οικόπεδο… Το (θαλάσσιο) οικόπεδο νο 8 της νότιας κύπρου. Όταν απ’ τη μια μεριά βρίσκεται ένα (κωλο)γεωτρύπανο, το Yavus, ό,τι στρατιωτική συνοδεία κι αν έχει, κι απ’ την άλλη κοτζάμ γαλλικό αεροπλανοφόρο, με την δική του συνοδεία, ε… Δεν το παίζεις και στο στοίχημα· δεν έχει ενδιαφέρον. Μια ανάποδη τιμονιά να κάνει ο καπετάνιος του δεύτερου, και το πρώτο θα βουλιάξει απ’ τα απόνερα…

Επενδύθηκαν πολλά στην πιθανότητα αυτής της αναμέτρησης. Εθνική κονσομασιόν: να συνηθίσει το πόπολο στην ιδέα ότι ο βασιλιάς γαλλίας και πάσης ευρώπης Macron είναι brother in arms. «Φίλος μας». Είναι τόσο «φίλος μας» ώστε (όπως το ελλαδιστάν κάνει πάντα) αν χρειαστεί τσοντάρει κανά λόχο εθελοντών καραβανάδων στην εκστρατεία κατοχής της υποσαχάριας αφρικής, στο Sahel, στο μάλι. Αρκεί ο βασιλιάς να ανταποδώσει λίγο με λιβύη, κεντρική Μεσόγειο, κλπ. (Η πατρίς στέλνει και στην έρημο του τοξικού πρόθυμους στο χακί· είναι κι αυτός φιλαράκι… Γενικά μιλώντας το εμπόριο κρεάτος, “εισαγωγαί – εξαγωγαί”, πάει καλά. Ανεβαίνει!…)

Έτσι είναι οι ιμπεριαλιστικές φιλίες (ή «λυκο»φιλίες, δεν κάνει διαφορά) – κι αλλοίμονο σ’ όποιον τις τρώει. Κι αν βάλει κανείς μπροστά του όλο τον χάρτη της ευρύτερης περιοχής, με την Μεσόγειο στη μέση κι όλα τα πέριξ σε ακτίνα ως (τουλάχιστον) την Μόσχα, το Λονδίνο, την Τεχεράνη και το Παρίσι, τότε ίσως καταλάβει ότι δεν ήταν το ταλαιπωρημένο απ’ το ταξίδι της επιστροφής στο σπίτι του αεροπλανοφόρο Charles de Gaulle που «διήλθε» του οικοπέδου νο 8, αλλά το αντίθετο: το οικόπεδο νο 8 διήλθε (της πορείας) του γαλλικού πολεμικού διαμαντιού.

Διότι τι είναι ένα θαλάσσιο οικόπεδο και τι ένα πλωτό θηρίο; Ας μην μπερδεύονται οι θείες Λίτσες. «Διερχόμενοι», περαστικοί απ’ αυτή τη ζήση, είναι κατ’ αρχήν οι μωροφιλόδοξοι του εθνικού ιμπεριαλισμού (τους) – και ακόμα περισσότερο οι λακέδες και οι πιστοί τους.

Οι άλλοι είναι βιδωμένοι εδώ γύρω (και πιο πέρα) από παλιά…

Χρυσόψαρα;

Παρασκευή 24 Γενάρη. Μήπως μέσα στην φούρια εξελίξεων στο ευρύτερο «μέτωπο» έχει ξεχαστεί; Είναι μόλις 3 βδομάδες από τότε που δολοφονήθηκαν στο αεροδρόμιο της Βαγδάτης οι Soleimani, Abu Mahdi al-Muhandis και μερικοί ακόμα ιρακινοί και ιρανοί καραβανάδες – στις 3 του μήνα. Και 2,5 απ’ τις 8 Γενάρη, όταν οι ιρανικοί πύραυλοι κτύπησαν (μετά από προειδοποίηση) δύο αμερικανικές βάσεις στο ιράκ.

Σήμερα αναμένεται στη Βαγδάτη μια πολύ μεγάλη διαδήλωση εναντίον της αμερικανικής ημικατοχής. Την έχει καλέσει ο παλιός δαίμονας αυτής της κατοχής, ο παπάς Muqtada al-Sadr – και όλα δείχνουν ότι θα πάρουν μέρος όλες οι ένοπλες οργανώσεις που συγκροτούν τις pmu.

Η “έξοδος κινδύνου” του αμερικανικού στρατού στο ιράκ φαίνεται πως είναι το ιρακινό κουρδιστάν. Ο υφ.υπ.εξ. David Schenker «πετάχτηκε» ως το Erbil αμέσως μετά τον ιρανικό βομβαρδισμό των αμερικανικών βάσεων, στις 9 και 10 Γενάρη, για επαφές με τους τοπικούς φυλάρχους. Η Ουάσιγκτον προσπαθεί να τους αγοράσει όσο πιο φτηνά γίνεται, και θεωρεί κάτι τέτοιο εύκολη δουλειά. Δεν φαίνεται να υπολογίζει ωστόσο ότι το Erbil είναι αναγκασμένο (έχει και συμφέροντα…) να δίνει λογαριασμό τόσο στην Άγκυρα όσο και στην Τεχεράνη· αν υποθέσουμε ότι θα αποφάσιζε να παρακάμψει την Βαγδάτη… Επιπλέον δεν είναι η πιο εύκολη δουλειά να φυλάνε οι τοπικοί ένοπλοι τους αμερικάνους απ’ τις επιθέσεις που (είναι βέβαιο) θα γίνονται: στην πράξη τα ιρακινοκουρδικά clan έχουν διαφορές και αντιθέσεις μεταξύ τους, και η δουλειά του σεκιουριτά μπορεί να τις οξύνει.

(φωτογραφία: Το ψόφιο κουνάβι συναντήθηκε προχτές στο Davos και με τον “πρόεδρο” του ιρακινού κουρδιστάν Nechirvan Barzani….)

Γύπας ο Μέγας, ο Απελευθερωτής!

Σάββατο 18 Γενάρη. Το είπε, άραγε, για να το ακούσει ο «τζενεράλ»; Μάλλον όχι. Το είπε για να το ακούσουμε εμείς, οι ιθαγενείς. Η δήλωση του ρημαδοΓου(αϊ)δοΝικόλα ότι «είναι έτοιμος να στείλει ελληνικό στρατό στη λιβύη» (στη μεριά του «τσενεράλ») αν είναι κάτι παραπάνω από μια ρημαδομπαρούφα, πρέπει να σηκώσει όχι μόνο κύματα αντίστασης, αλλά κι ολόκληρο τον βυθό!

Έχοντας αποκλειστεί απ’ τη σύσκεψη του Βερολίνου, φαίνεται ότι οι εκπρόσωποι του ελληνικού ιμπεριαλισμού σκέφτονται να προλάβουν να χωθούν στην «επόμενη φάση» της διαχείρισης του λιβυκού πεδίου μάχης. Αν αύριο ο «τζενεράλ» αναγκαστεί να υπογράψει μια εκεχειρία διαρκείας, τότε οι «ειρηνευτές» θα στείλουν στρατό «επίβλεψης»: η ε.ε. (οπωσδήποτε η γαλλία, η ιταλία, η γερμανία, plus…), η τουρκία και η ρωσία. Δεν θα πρόκειται για το κλασσικό σχήμα των “κυανόκρανων” του οηε, αλλά κάτι πολύ πιο συγκεκριμένο.

Πιθανότατα το ρημαδογκουβέρνο να υποβλέπει μια στρατιωτική θέση σ’ αυτό το “plus”… Έτσι ώστε να χωθεί σε μεταγενέστερο χρόνο στις λιβυκές διαδικασίες, με το «θεματάκι» του: την συμφωνία Sarraj – Erdogan για την μεταξύ τους αοζ… Φυσικά απέναντι στο “θεματάκι” θα υπάρχουν επί τόπου καραβανάδες του “αιώνιου εχθρού”…

Αν την «ειρήνευση» την βάλει κανείς σε πολλά εισαγωγικά (όπως και πρέπει), πρόκειται για μια ιμπεριαλιστική τυχοδιωκτική επιλογή εκ μέρους του ελληνικού κράτους / παρακράτους / κεφάλαιου. Γιατί ακόμα και στην καλύτερη των περιπτώσεων, τέτοιες «εκεχειρίες» δεν κρατούν πολύ αν δεν λυθούν τα σοβαρότερα τουλάχιστον απ’ τα προβλήματα που ταΐζουν, έστω τοπικά, την σύγκρουση. Μέσα σ’ αυτά τα σοβαρά προβλήματα δεν περιλαμβάνεται η λιβυκή αοζ… Αλλά ακόμα κι αν περιληφθεί κάποια στιγμή, τότε το ελληνικό κράτος θα πρέπει να κάνει αυτό που δεν θέλει με τίποτα: να πάει, μαζί με την Tripoli, στο δικαστήριο της Χάγης.

Έχουμε και λέμε λοιπόν: τα ντόπια αφεντικά πουλάνε μαγκιές και μας τραβάνε απ’ το μανίκι…

(φωτογραφία επάνω και στη μέση: Τί να ατενίζει άραγε το βλέμμα του γύπα; Αν υπάρχουν άλλοι στον ορίζοντά του;

Ή μήπως ψάχνει κάπου τον “ναύαρχο” του “τζενεράλ”; Αλήθεια, τον θυμάστε τον “ναύαρχο” που πούλησε ξανά και ξανά η ντόπια δημαγωγία, αυτόν που μίλαγε κανονικά ελληνικά, και απειλούσε θεούς και δαίμονες πως ούτε ψαροκασέλα τούρκικη δεν θα πλησιάσει τη λιβύη, καθώς “έχω διαταγή από τον στρατηγό να βουλιάξω κάθε τούρκικο πλοίο”, τον θυμάστε; Πώς και δεν είναι δίπλα στον “τζενεράλ”, να κάνει και τον μεταφραστή;

Μάλλον έχει αράξει στην ιχθυόσκαλα, στο Κερατσίνι…)