Η Ναϊλά και η εξέγερση

Την Παρασκευή 22 Φλεβάρη το συμβούλιο για την εργατική αυτονομία παρουσιάζει, σε πρώτη προβολή στα μέρη μας, την ταινία της βραζιλιάνας σκηνοθέτιδας Julia Bacha Naila and the uprising.

Είναι η ιστορία της Naila Ayesh στην πρώτη intifada των παλαιστινίων· είναι χιλιάδες ιστορίες παλαιστίνιων γυναικών σ’ εκείνη την εξέγερση· είναι η ιστορία της παλαιστινιακής αντίστασης σαν πράξεις γένους θηλυκού…

(Για λόγους πνευματικών δικαιωμάτων η ταινία δεν θα ανέβει στο διαδίκτυο).

Η Ναϊλά και η εξέγερση

Την Παρασκευή 22 Φλεβάρη το συμβούλιο για την εργατική αυτονομία παρουσιάζει, σε πρώτη προβολή στα μέρη μας, την ταινία της βραζιλιάνας σκηνοθέτιδας Julia Bacha Naila and the uprising.

Είναι η ιστορία της Naila Ayesh στην πρώτη intifada των παλαιστινίων· είναι χιλιάδες ιστορίες παλαιστίνιων γυναικών σ’ εκείνη την εξέγερση· είναι η ιστορία της παλαιστινιακής αντίστασης σαν πράξεις γένους θηλυκού…

(Για λόγους πνευματικών δικαιωμάτων η ταινία δεν θα ανέβει στο διαδίκτυο).

Ή μ’ εμάς ή εναντίον μας

Παρασκευή 15 Φλεβάρη. Σε μια ελάχιστα πειστική πια επανάληψη του “ή μ’ εμάς ή εναντίον μας” που είχε ξεστομίσει ο Μπους ο Β πριν εισβάλει στο ιράκ επικαλούμενος την 11η Σεπτέμβρη του 2001, ο χριστιανοπαρανοϊκός αντιπρόεδρος των ηπα Mike Pence απαίτησε απ’ τους «ευρωπαίους εταίρους μας»:

… Να αποσυρθούν τώρα απ’ την συμφωνία για τα πυρηνικά του ιράν και να ενωθούν μαζί μας, αφού εμείς θα ασκήσουμε την απαραίτητη οικονομική και διπλωματική πίεση ώστε ο λαός του ιράν, η περιοχή και ο κόσμος να γευτούν την ειρήνη, την ασφάλεια και την ελευθερία που αξίζουν…

Το δάκτυλο Pence έδειχνε το Βερολίνο, το Παρίσι και το Λονδίνο. Κι αν υπήρχε ιστορική σύγκριση, το σκορ ανάμεσα στο τώρα της «αμερικανικής πυγμής» και στο τότε, όταν ο Ράμσφελντ δεν παρακαλούσε αλλά διαολόστελνε την «παλιά ευρώπη» και έκανε την δουλειά του με την «ακμαία νέα ευρώπη» σαν πρόθυμη σύμμαχο, θα ήταν πολλά – μηδέν. Yπέρ του τότε.

To 2003 το ρωσικό κράτος μόλις είχε πάψει να συσσωρεύει ερείπια πάνω σε ερείπια· η Τεχεράνη ήταν «χεσμένη» αφού καταλάβαινε ότι η αμερικανική καμπάνα κτυπάει και γι’ αυτήν· το Πεκίνο ήταν πρωτεύουσα ενός εν δυνάμει παγκόσμιου εργοστάσιου για μπλουζάκια και παντόφλες· και η Άγκυρα μόλις είχε ξεφορτωθεί το δντ και έβαζε σε εφαρμογή ένα σχέδιο ανασυγκρότησης των ισλαμοδημοκρατών, με άγνωστη προοπτική.

Τώρα, εν έτει 2019, το χαρακτηριστικό του «συνεδρίου στη Βαρσοβία» (υπέρ του Τελ Αβίβ και κατά της Τεχεράνης και του μπλοκ της Αστάνα) δεν είναι οι πρόθυμοι που συγκεντρώθηκαν, αλλά το ότι οι «απρόθυμοι» είναι τέτοιοι επί τω έργω. Φανταστείτε ότι κοτζάμ Pence καταδέχτηκε να σχολιάσει ότι τα σχέδια των «απρόθυμων» για παράκαμψη των αμερικανικών κυρώσεων στην Τεχεράνη είναι κακή ιδέα.

«Κι ένα δάκρυ κύλησε στο πρόσωπό του»: τι δουλειά έχει ένας φανατικός χριστιανός φονταμενταλιστής σ’ ένα κόσμο γεμάτο παλιανθρώπους;

(Α, βρήκε ευκαιρία να εμφανιστεί στο «συνέδριο της Βαρσοβίας» και ο βασιλογαμπρός Jared Kushner για να ανακοινώσει ότι «το deal του αιώνα», που θα λύσει μια και καλή το «παλαιστινιακό πρόβλημα», θα ανακοινωθεί μετά τις ισραηλινές εκλογές, τον Απρίλη.

Ανατριχιαστικό! Εδώ και ένα χρόνο «θα ανακοινωθεί τον επόμενο μήνα»… Και ο Απρίλης είναι μακρυά…)

Οι πολεμοκάπηλοι

Πέμπτη 14 Φλεβάρη. Η Ουάσιγκτον, με την βοήθεια της συμμάχου της Βαρσοβίας, οργανώνει στη δεύτερη ένα «συνέδριο για την μέση Ανατολή». «Για την ευημερία» της… Στην πραγματικότητα είναι ένα συνέδριο κατά του μπλοκ της Αστάνα, με βασική εστίαση την Τεχεράνη: η Ουάσιγκτον και ο άξονάς της προσπαθούν να συγκροτήσουν μια ακόμα «συμμαχία προθύμων», μαχαιρώνοντας ταυτόχρονα το project europe που (επίσημα, σαν ε.ε.) αρνείται να υιοθετήσει την αμερικανική τακτική κατά του ιράν.

Ο υπόδικος επικεφαλής του ισραηλινού ρατσιστικού, απαρτχάιντ καθεστώτος Netanyahou δεν θα μπορούσε να λείπει. Είναι μια συγκέντρωση κομμένη και ραμμένη στα μέτρα του αμερικανικού και του ισραηλινού ιμπεριαλισμού. Οπότε δεν του ξέφυγε η δήλωση ότι το θέμα είναι «το κοινό ενδιαφέρον για πόλεμο κατά του ιράν» – «κοινό», κατ’ αρχήν, μεταξύ Τελ Αβίβ και διάφορων αραβικών πετροδικτατοριών…

Κάποιοι είπαν ότι έγινε «λάθος στη μετάφραση» – δεν έγινε…. Άλλοι είπαν ότι ο φασίστας Netanyahou είναι σε προεκλογική περίοδο, αντιμέτωπος μ’ έναν άλλο φασίστα υποψήφιο, τον στρατηγό Gantz – οπότε υπερβάλει…

Το γεγονός ωστόσο είναι ότι εδώ και χρόνια αυτός ο πόλεμος δεν έχει κηρυχτεί επίσημα απ’ το Τελ Αβίβ μόνο και μόνο επειδή οι αρχικαραβανάδες του φοβούνται (και δίκαια) ότι χωρίς την πρακτική υποστηρίξη του αμερικανικού στρατού (δηλαδή την συντριπτική δράση των βομβαρδιστικών του) ένας τέτοιος πόλεμος θα είναι αυτοκτονία.

Ο αντιπρόεδρος-ύαινα Pence συμμετέχει ωστόσο στο συνέδριο της Βαρσοβίας· έχει μεγάλο καϋμό για την «ευημερία στη μέση Ανατολή». Ο Pence είναι σκληροπυρηνικός ακροδεξιός ευαγγελιστής, απ’ αυτούς που πιστεύουν (στ’ αλήθεια) ότι όταν η Ιερουσαλήμ γίνει πρωτεύουσα του ισραήλ θα αρχίσει η δευτέρα παρουσία… Μπορεί να ακούγεται παρανοϊκό, αλλά κάποιοι στην Ουάσιγκτον πιστεύουν ότι μόνο κάτι σαν «δευτέρα παρουσία» (που, φυσικά, θα έχει προκληθεί απ’ τους ίδιους!) θα εξασφαλίσει την αιώνια αμερικανική (χριστιανική) ηγεμονία στον πλανήτη.

Ναι, είναι αλήθεια: κανένας Netanyahou και κανένας Gantz δεν είναι σε θέση να κάνει πόλεμο κατά της Τεχεράνης και να τον κερδίσει. Αλλά επίσης είναι κι αυτό αλήθεια: καθώς τα μπλοκ που έχουν στο κέντρο τους την συμμαχία Μόσχας – Πεκίνου επεκτείνουν την επιρροή τους στον πλανήτη, οι αμερικανικοί πειρασμοί γίνονται εντονότεροι.

Μην ελπίζετε στην «τετράγωνη λογική» ακόμα και των διαχειριστών ενός ιμπεριαλισμού. Μάρτυρας η ιστορία: ο μιλιταρισμός είναι βαρύ μεθύσι…

Λεπτομέρειες ίσως (χαρακτηριστικές ωστόσο) 2

Δευτέρα 11 Φλεβάρη. Εν τω μεταξύ, στη σκιά κάμποσων χιλιομέτρων τείχους στα σύνορα με το μεξικό που το ψόφιο κουνάβι δεν μπορεί να φτιάξει για να ευχαριστήσει τους ψηφοφόρους του (και συνεχίζει να λυσσάει επ’ αυτού), ξέχασε (;) την διορία που του είχε δοθεί, απ’ το κογκρέσσο, μέχρι τις 8 Φλεβάρη, για να παρουσιάσει την επίσημη θέση της κυβέρνησής του σχετικά με την ευθύνη του τοξικού στη δολοφονία του Khashoggi.

Μετά απ’ αυτό μια διακομματική πρωτοβουλία γερουσιαστών κατέθεσε σχέδιο νόμου «κυρώσεων» κατά του Ριάντ. (Να θυμίσουμε ότι η αμερικανική γερουσία θεωρεί επίσημα τον τοξικό δολοφόνο του Khashoggi…) Δεν είναι κάτι τρομακτικό: προβλέπει, για παράδειγμα, την απαγόρευση πώλησης κάποιων οπλικών συστημάτων. Αλλά το ψόφιο κουνάβι και οι σωματοφύλακες θα θυμώσουν (για τα λεφτά που θα χαθούν έτσι), κι άλλωστε προτιμούν να θεωρούν ότι ο τοξικός σύμμαχός τους έχει «ξεμπερδέψει» – αν και κανένα απ’ τα πλάνα για την μέση Ανατολή στα οποία ήταν κεντρικός δεν προχωράει εδώ και κάτι μήνες…

(Ορισμένες φήμες που προέρχονται απ’ το Τελ Αβίβ λένε ότι ο βασιλο-πατέρας του τοξικού κατάργησε τον γυιό του από αρμόδιο για το deal του αιώνα που προωθεί το φιλαράκι του, ο βασιλο-γαμπρός της Ουάσιγκτον. Και ότι ο βασιλο-πατέρας του Ριάντ απορρίπτει το deal και την εξομάλυνση των σχέσεων με το ισραηλινό απαρτχάιντ καθεστώς… Αν είναι αλήθεια πάει χαμένος τόσος κόπος… Δεν θα μάθουμε ποτέ πόσο βαθύ μαύρο ήταν αυτό το σχέδιο!)

Θα πει κάποιος: με τούτα και με τ’ άλλα είναι η ιστορική φάση που το αμερικανικό καθεστώς θα χρειαζόταν «αφορμή» για μια ισχυρή ένεση «εθνικής ενότητας». Πράγματι. Μια καλή προβοκάτσια δηλαδή. Αλλά σε ποιο μέρος του κόσμου· σε ποιο μέρος των ανοικτών μετώπων του 4ου παγκόσμιου; Ο Μαδούρο και το καθεστώς του είναι ο πιο πρόσφατος στόχος· όμως, διάολε, το να μην δέχεται την «ανθρωπιστική βοήθεια» δεν είναι δα ούτε «εχθρική επιθετική ενέργεια», ούτε «απειλή κατά της ασφάλειας των ηπα». Ο Kim; Μα αυτός είναι εξαιρετικός και λαμπρός νέος. Οι ταλιμπάν; Κι αυτοί καλούληδες είναι πια (αφού η Ουάσιγκτον διαπραγματεύεται μαζί τους). Τι άλλο έχει μείνει; Που να την στήσει κανείς την προβοκάτσιά του και να πιάσει τόπο; Το Πεκίνο;

Και σα να μην έφταναν αυτά, βγαίνει κι αυτή η Warren, που θέλει να είναι υποψήφια των δημοκρατικών για τις προεδρικές εκλογές του 2020, και λέει:

… Το 2020 ο Donald Trump μπορεί να μην είναι καν πρόεδρος. Στην πράξη μπορεί να μην ούτε καν έξω απ’ τη φυλακή…

Εκεί δεν είναι ελλαδιστάν όπου το «θα σε κλείσω φυλακή» ακούγεται στην πολιτική σκηνή κάπως πιο αραιά απ’ το «άντε πηδήξου». Εκεί αυτές είναι βαριές κουβέντες.

Άντε, μετά, να καθαρίσεις την αυλή σου – όταν ούτε το σαλόνι σου δεν μπορείς να κουμαντάρεις…

Η εγκληματική οργάνωση επιστρατεύει και τα ιδρύματα

Κυριακή 10 Φλεβάρη. Ενώ η εξέγερση στη Γάζα συνεχίζεται απ’ τις 30 του περασμένου Μάρτη, όπως και οι δολοφονίες διαδηλωτών απ’ τον ισραηλινό στρατό, το ελληνικό κράτος / παρακράτος κάνει ότι μπορεί για να βαθύνει την συμμαχία του με το ρατσιστικό, απαρτχάιντ καθεστώς του Τελ Αβίβ.

Το υπ.οικ. χρηματοδοτεί με τουλάχιστον 7 μύρια απ’ τα εσπα την «συνεργασία ελλάδας ισραήλ» σε έρευνα και τεχνολογία. Το κόλπο αφορά απ’ την μια ντόπιους «ερευνητικούς οργανισμούς» (πανεπιστήμια και ινστιτούτα, δημόσια ή ιδιωτικά) και απ’ την άλλη μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Απ’ το ελλαδιστάν θα πρέπει (στις προτάσεις για χρηματοδότηση) να συμμετέχουν τουλάχιστον ένα ερευνητικό σκέλος και ένα επιχειρηματικό· θα πρέπει όμως, υποχρεωτικά, να υπάρχει και ισραηλινό σκέλος… Το μέγιστο ποσό επιχορήγησης ανά έργο έχει οριστεί στις 400.000 ευρώ.

Το ελληνικό κράτος / παρακράτος επιδιώκει την «βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας» μέσα απ’ την αξιοποίηση του ισραηλινού know how. Αν αυτό το κόλπο προχωρήσει θα βγάλει «διαμάντια» για την «ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας». Μ’ όποιον δάσκαλο καθήσεις…

Κι αν για τα αφεντικά το να βγάζουν φράγκα απ’ το αίμα είναι κοινοτοπία, οι πανεπιστημιακοί και οι «ερευνητές» πως ακριβώς σκοπεύουν να δικαιολογηθούν για την συνενοχή τους στο έγκλημα;

Θα πρέπει να ερωτηθούν – χωρίς περιστροφές… Όπως επίσης θα πρέπει να δώσει εξηγήσεις το «αριστερό» υπουργείο «παιδείας και θρησκευμάτων», που είναι ο «ενδιάμεσος φορέας» σ’ αυτό το κόλπο.

Υπάρχει σοβαρό θέμα εδώ κυρ Κώστα (Φωτάκη): αναδεύετε για καιρό το αίμα των παλαιστίνιων και λογαριασμό δεν δίνετε…

Κανάς άλλος για τον ισραηλινό τεχνομιλιταρισμό;

Τρίτη 5 Φλεβάρη. Πριν 2 χρόνια τέτοια εποχή τα ισραηλινά δικαστήρια έχωσαν για εννιά χρόνια στα μπουντρούμια τους έναν παλαιστίνιο πιτσιρικά που, αν ζούσε αλλού, θα είχε προσληφθεί από κάποια high tech εταιρεία με μισθό αρκετών μηδενικών. Ο 23χρονος Majid Oweida, απ’ την Γάζα, με εργαλεία έναν φορητό υπολογιστή, έναν αποκωδικοποιητή σήματος και ένα δορυφορικό πιάτο είχε καταφέρει να χακέψει για καιρό το «διάμαντι» της ισραηλινής βιομηχανίας drones, το Heron TP, που κτυπούσε στη λωρίδα τους «τρομοκράτες». Ο Oweida κατάφερε να «κλέβει» σε πραγματικό χρόνο αυτά που «έβλεπαν» τα ισραηλινά drones – εξαιρετικά χρήσιμες πληροφορίες ώστε να αποφεύγονται τα θανατηφόρα κτυπήματα απ’ τους βομβαρδισμούς του Heron TP. Κάποιος «κάρφωσε» τον Oweida που δούλευε σαν μηχανικός ήχου σ’ έναν ρ/σ της «ισλαμικής τζιχάντ» στη Γάζα. Και τον έδεσαν τον Φλεβάρη του ’16, όταν επιχείρησε να πάει στη δυτική Όχθη για να βοηθήσει στο στήσιμο ενός τηλεοπτικού σταθμού…

Ο Oweida δεν λέγεται Guaido… Δεν δήλωσε «πρόεδρος» της airbus… Και – κυρίως – είναι παλαιστίνιος της αντίστασης. Αμφιβάλλουμε καν και καν αν είναι ένας ήρωας της διεθνούς των hackers.

Δυο χρόνια μετά την καταδίκη του, προχτές, ανακοινώθηκε η έναρξη ενός προγράμματος εκπαίδευσης του γερμανικού στρατού, στην ισραηλινή στρατιωτική βαση του Tel Nof, σ’ αυτά ακριβώς τα «διαμάντια»: τα Heron ΤP. Δύο γερμανοί καραβανάδες, ένας πιλότος και ένας χειριστής αισθητήρων, άρχισαν την δίμηνη εκπαίδευσή τους σ’ αυτά τα drones που είναι ελεγμένα στην πράξη! Το Βερολίνο είναι υπερήφανο για την συνεργασία. Ο αρχικαραβανάς της αεροπορίας του Kristof Conrath δήλωσε όλο καμάρι:

…Οι ισραηλινοί εταίροι μας έχουν πολύ μεγάλη εμπειρία σ’ αυτόν τον τομέα, και έχουν και το κατάλληλο περιβάλλον εκπαίδευσης…

Και η «εμπειρία» και το «περιβάλλον εκπαίδευσης» έχουν όνομα: Παλαιστίνη.

Υπάρχουν σύντροφοι / συντρόφισσες στη γερμανία; Τι κάνουν;

Γιατί άλλοι δεν σταυρώνουν τα χέρια τους…

Τρίτη 5 Φλεβάρη. Ναι, ήταν η εργατική επιτροπή που απαίτησε την ακύρωση της συμμετοχής της Construcciones y Auxiliar de Ferrocarriles στην κατασκευή της δεύτερης γραμμής του απαρτχάιντ τραμ στην Ιερουσαλήμ / al Quds. Συμβαίνει οι εργάτες να είναι βάσκοι:

… Συμφωνήσαμε ότι το έργο είναι παράνομο. Τόσο λόγω της διαδρομής του τραμ (μέσα από παλαιστινιακή γη), όσο και επειδή θα εξυπηρετεί τους εποίκους….

Ο πιο πάνω τίτλος είναι σαφής: «Οι εργάτες της μεγαλύτερης εταιρείας τραίνων της Βασκίας [Euskadi] δεν θέλουν να κατασκευάσουν το τραμ της Ιερουσαλήμ».

Αυτοί ανέλαβαν τις ευθύνες τους.

Το χρήμα του αίματος

Δευτέρα 4 Φλεβάρη. Καπιταλισμός εδώ, καπιταλισμός κι εκεί. Η ισπανική κατασκευαστική Construcciones y Auxiliar de Ferrocarriles δήλωσε ότι αρνείται να συμμετάσχει στον διαγωνισμό για την κατασκευή της δεύτερης γραμμής του τραμ στην Ιερουσαλήμ / al Quds, «επειδή η διέλευσή της περιλαμβάνει και παλαιστινιακή γη που είναι κατεχόμενη, κατά παράβαση ης διεθνούς νομιμότητας».

Το ενδιαφέρον είναι ότι αυτό που πιθανότατα επέβαλε αυτήν την απόφαση στην ισπανική κατασκευαστική (που μετά απ’ αυτήν την απόφασή της, το καταλαβαίνει, δεν θα ξαναπάρει έργο απ’ το ρατσιστικό, απαρτχάιντ ισραηλινό καθεστώς, ακόμα κι αν είναι «καθαρό» – ούτε απ’ τους συμμάχους του), πέρα απ’ την διευρυνόμενη συμπαράσταση στην παλαιστινιακή αντίσταση, ήταν το συνδικάτο των εργατών της. Το οποίο αρνήθηκε να δουλέψει για μια τέτοια δουλειά. Ναι: ο εργατικός διεθνισμός δουλεύει!

Εδώ οι ελληνικές στα.συ. και γεκ/τέρνα προχωρούν κανονικά στην συμμετοχή τους σ’ αυτή την απαρτχάιντ μπίζνα. Να αφήσουμε (έστω θεωρητικά) ανοικτό το ενδεχόμενο κάποιο ντόπιο συνδικάτο να την σαμποτάρει αποτελεσματικά; Χλωμό.

Γιατί, κατά τα άλλα, πάντα είναι πολλά τα λεφτά για τους συνεργάτες των φασιστών· είτε παλαιού, είτε νέου τύπου. Δεν θα χαλάσει τώρα η αυθεντική εθνική ιστορία!