Post covid-19 σημαίνει…

Δευτέρα 25 Μάη. Καθώς η διαχείριση του τσαχπίνη covid-19 φεύγει (στον καπιταλιστικό βορρά…) σταδιακά απ’ το πρώτο στάδιο, αυτό των υγιεινιστικών πραξικοπημάτων, για να περάσει στο δεύτερο, αυτό της «λυτρωτικής σωτηρίας» με την μορφή εμβολίου (υποθέτουμε), θα πρέπει να είστε έτοιμοι για να δείτε την ενδοκαπιταλιστική σύγκρουση να οξύνεται.

Σαν «δυτικοί» (έστω κατά φαντασίαν…) ζούμε υπό την επιρροή της δυτικής δημαγωγίας για το θέμα. Σ’ αυτό το μέρος του πλανήτη η κεφαλαιοποίηση του τρόμου δεν μπορεί παρά να εξυπηρετεί το βιο-πληροφορικο-ασφαλίτικο σύμπλεγμα. (Για λογαριασμό του άλλωστε δουλεύουν όλα). Στην προσπάθειά του όχι μόνο να κερδοφορήσει (με κάθε δυνατό τρόπο) αλλά να αποκτήσει μια τέτοια ηγεμονία εκτός καπιταλιστικού βορρά ώστε να ανασχέσει, όσο περισσότερο μπορεί, την κινεζική καπιταλιστική επέκταση.

Αλλά υπάρχουν ήδη εσωτερικά προβλήματα. Οι δυτικές big pharma μαζί με τις δυτικές big tech έχουν ξεχυθεί σ’ έναν αγώνα δρόμου αφενός για να εφαρμοστούν μόνιμα πια τα πρώτα μέτρα του καθολικού ψηφιακού πανοπτικού· και αφετέρου για την κατασκευή ενός αποτελεσματικού εμβολίου πριν οι πληθυσμοί αποκτήσουν φυσική ανοσία. Ωστόσο οι διάφορες μορφές καχυποψίας έως και εχθρότητας και προς τα δύο είναι κάτι παραπάνω από ορατές. Ειδικά σε ότι αφορά το εμβόλιο, τα παπαγαλάκια θα προσπαθήσουν να τσουβαλιάσουν όσους είναι εξαιρετικά επιφυλακτικοί απέναντι σε κάτι που θα εμφανιστεί (αν…) μέσα στους επόμενους λίγους μήνες στο γνωστό «αντι-εμβολιαστικό κίνημα», συνωμοσιολογικό ήδη, πολύ πριν τον covid-19.

Αλλά όχι! Οι σοβαρές επιφυλάξεις οφείλονται αλλού και είναι καλά θεμελειωμένες. Πρώτον, παρότι γίνονται έρευνες εδώ και πολλά χρόνια, οι δυτικές φαρμακοβιομηχανίες δεν έχουν καταφέρει να φτιάξουν κανένα εμβόλιο έναντι κορονοϊών. Είτε ήπιων (όπως οι ρινοϊοί) είτε σοβαρών (όπως ο sars). Γενικά μιλώντας υπάρχει ακόμα σημαντική άγνοια στους ειδικούς τους για το πως δρουν αυτοί οι ιοί και για το πως τους αντιμετωπίζει το ανθρώπινο ανοσοποιητικό σύστημα. Δεύτερον, κι αυτό είναι σοβαρότερο απ’ το προηγούμενο, η μεθοδοδολογία έρευνας – και – εφαρμογής που χρησιμοποιούν ήδη οι δυτικές big pharma έχει πολλή απ’ την τεχνική που λέγεται «ψηφιακή προσομοίωση» – για να κερδίσουν χρόνο αποφεύγοντας χρονοβόρες δοκιμές πεδίου. Έχει πολύ συνεργασία με τις big tech… Όμως αυτές οι δοκιμές δεν είναι πολυτέλεια που μπορούν να την ξεφορτωθούν. Είναι απαραίτητες για κάθε φάρμακο. Και είναι ακόμα περισσότερο απαραίτητες για κάτι που θα είναι εντελώς καινούργιο και, αν έχει δυτική προέλευση, θα είναι βιοτεχνολογικό προϊόν, με κάμποση γενετική στη «δικαιολόγησή του». (Αναφερόμαστε στην mRNA τεχνολογία που δοκιμάζεται τώρα…)

Υπάρχει όμως, πια, σοβαρός ανταγωνιστής και σ’ αυτόν τον τομέα: ο κινεζικός καπιταλισμός. (Το γεγονός ότι ο covid-19 πρωτοεμφανίστηκε σε κινέζικο έδαφος και αντιμετωπίστηκε κατ’ αρχήν εκεί ήταν μαχαιριά στην καρδιά των δυτικών επιχειρηματικών σχεδιασμών…). Οι ειδικοί του κινέζικου κράτους έχουν μια σειρά πλεονεκτήματα. Πρώτον, ένα χρονικό προβάδισμα, εφόσον είχαν τη δυνατότητα να κάνουν έρευνες και δοκιμές σε πραγματικά κρούσματα τουλάχιστον 1,5 μήνα πριν τους δυτικούς. Δεύτερον, τα ινστιτούτα και οι επιχειρήσεις τους δεν βρίσκονται σε ανταγωνισμό μεταξύ τους· συνεπώς ο παράγοντας «ανθρώπινο κεφάλαιο» μπορεί να συνεργαστεί, να συγκεντρωθεί και να αξιοποιηθεί πολύ καλύτερα απ’ ότι στη δύση. Τρίτον δείχνουν να προτιμούν παλιότερες και πιο δοκιμασμένες και «βατές» τεχνολογίες, για ένα εμβόλιο που θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί σ’ όλον τον πλανήτη. Οι δικές τους έρευνες κινούνται στην κλασσική μέθοδο πρόκλησης αντισωμάτων και T ανοσοκυττάρων.

Ως εδώ το ζήτημα θα φαινόταν σαν τυπικός τεχνολογικός ενδοκαπιταλιστικός ανταγωνισμός. Βγάλτε το «τεχνολογικός» γιατί υπάρχουν πολύ περισσότερα. Μιλώντας μέσω video πριν μια βδομάδα στην «world health assemply», την συνέλευση των μελών του «παγκόσμιου οργανισμού υγείας» δηλαδή, ο «αυτοκράτορας» Xi δήλωσε ότι αν η κίνα βρει ένα αποτελεσματικό εμβόλιο, θα το θεωρήσει «παγκόσμιο δημόσιο αγαθό». Global public good (στα αγγλικά).

Ουπς; Τί είναι αυτό;

(φωτογραφίες: Ιταλοί και κίνα με διαφορά 6 αιώνων. Πάνω, πίνακας με το καραβάνι των Niccolo και Maffeo Polo να διασχίζει την ασία. Κάτω ο ιταλός πρωθ. Conte υποδέχεται τον περασμένο Μάρτη την κινεζική βοήθεια ειδικών για την αντιμετώπιση του covid-19…)

Και παγκόσμιο και δημόσιο και αγαθό: ακούσατε κάτι;

Δευτέρα 25 Μάη. Αν οι ντόπιοι δημαγωγοί αγνόησαν το θέμα όντας “χαμένοι στη μετάφραση”, έχουν τους λόγους τους. Γιατί είναι ένα ζήτημα το όποιο εμβόλιο (ισχύουν τα πιο πάνω) και είναι διαφορετικό αν και παρεπόμενο το ποιάς εταιρείας το φάρμακο – ποιάς εταιρείας τα κέρδη! Στον δυτικό καπιταλισμό (και στην δυτική κοινωνική αντίληψη για την «πνευματική ιδιοκτησία») το να φτιάξει οποιαδήποτε απ’ τις big pharma το «λυτρωτικό» συνεπάγεται αυτοδίκαια ότι θα πρέπει να αποζημιωθεί για τις προσπάθειες / έρευνές της, πατεντάροντας την συνταγή. Ώστε να έχει μονοπωλιακή κερδοφορία για πολύ πολύ καιρό!

Το ζήτημα δεν είναι καθόλου καινούργιο. Όταν κάποια τριτοκοσμικά κράτη τόλμησαν, πριν αρκετά χρόνια, να αρχίσουν να παράγουν γενόσημα, αντίγραφα δηλαδή ακριβών φαρμάκων δυτικών φαρμακοβιομηχανιών που «καλύπτονταν» από πατέντες / πνευματική ιδιοκτησία, έγινε σχεδόν παγκόσμιος πόλεμος… Με τον ΠΟΥ να υπερασπίζεται τα συμφέροντα των φαρμακοβιομηχανιών φυσικά… (Ακόμα κι όταν τέθηκε το ζήτημα των γενόσημων στο ελλαδιστάν, πριν κάποια χρόνια, ο διάσημος πανελλήνιος ιατρικός σύλλογος και ο διασημότερος πρόεδρός του, μαζί μ’ όλους τους πληρωμένους δημαγωγούς, ζώστηκε τα φυσεκλίκια του – υπέρ των ίδιων συμφερόντων φυσικά…)

Τώρα το ζήτημα είναι κάπως διαφορετικό. Ενώ «όλος ο κόσμος κτυπιέται» απ’ τον covid-19 δεν έχει «όλος ο κόσμος» την ίδια δυνατότητα να πληρώσει για φάρμακα – εμβόλια. Φυσικά οι δυτικές big pharma έχουν ήδη έτοιμη την ανθρωπιστική τους συνταγή, κι άλλωστε τι δουλειά κάνει ο κυρ Βασίλης, Άρχοντας Θυρών και Παραθύρων, σαν εκπρόσωπος του βιο-πληροφορικο-ασφαλίτικου συμπλέγματος; Η συνταγή πάει ως εξής: όποια εταιρεία εφεύρει το εμβόλιο κρατάει ακέραια τα δικαίωματα πατέντας / πνευματικής ιδιοκτησίας… Αλλά, επειδή «νοιάζεται για το καλό της ανθρωπότητας», έχει μια ευέλικτη τιμολογιακή πολιτική: τα πλούσια κράτη πληρώνουν 20, 30 ευρώ την δόση και τα «φτωχά» με έκπτωση…

Σ’ αυτό το σημείο είναι που έσκασε ο «αυτοκράτορας», μιλώντας για global public good. Η ορολογία δεν είναι δική του. Αν κάτι αναγνωριστεί σαν τέτοιο, τότε ούτε οι κανόνες για την πατέντα / πνευματική ιδιοκτησία είναι ιεροί, ούτε η κερδοφορία του «εφευρέτη»…

Πολλές δεκάδες κράτη μπήκαν πριν μια βδομάδα υπό την «σκέπη» του αυτοκράτορα – κυρίως απ’ αυτά που λέγονται «του τρίτου κόσμου». Η συνέλευση του ΠΟΥ έβγαλε μια απόφαση / συμβουλή, αόριστη στην διατύπωσή της, που αφήνει ωστόσο να εννοηθεί – χωρίς καμμία λεπτομέρεια – ότι αν βρεθεί εμβόλιο «θα πρέπει να είναι εύκολα προσιτό και στις αναπτυσσόμενες χώρες». Το ψοφιοκουναβιστάν έτρεξε φυσικά να διαχωρίσει την θέση του, έστω κι απ’ αυτήν την χλωμή, άνευρη, ευχολογική προτροπή. Η απόφαση αυτή δήλωσε κάποιος εκπρόσωπος απ’ την Ουάσιγκτον, είναι μια προσέγγιση που παραβιάζει τα δικαίωματα πνευματικής ιδιοκτησίας, κι έτσι εμποδίζει την γρήγορη εξέλιξη της έρευνας, της ανάπτυξης και της διάθεσης προϊόντων σχετικών με την αντιμετώπιση του covid-19.

Λογικό. Μόνο που ο “αυτοκράτορας” έχει στη διάθεσή του μια nuclear option για το θέμα. Και δεν χρειάζεται να βασιστεί σε ευχολόγια· ούτε, επίσης, τρομάζει με τους καϋμούς των δυτικών big pharma…

(φωτογραφία: Έτσι την βάλαμε. Επειδή ο plus one, ο γνωστός φίλος κι αδελφός του ελλαδιστάν Πομπηίας, είναι έτοιμος να ξεκινήσει “αντι-κομμουνιστικό” αγώνα…)

Αντιcovid-19 εμβόλιο; Στα σκοινιά!

Δευτέρα 25 Μάη. Ο κινεζικός καπιταλισμός έχει το μέγεθος και το βάθος να κάνει πραγματική επίδειξη του τι σημαίνει soft power στον 21ο αιώνα. Και πως μπορεί να εννοήσει το global, το public και το good μια αναδυόμενη καπιταλιστική υπερδύναμη, με ηγεμονικές φιλοδοξίες, που ωστόσο βρίσκει συνέχεια αμερικανικά χαλίκια στα παπούτσια της: μπορεί να παραχωρήσει δωρεάν σε κάθε ενδιαφέρομενο την συνταγή του εμβολίου, ώστε να το παράξει και να το διαθέσει με «τιμή κόστους», χωρίς ανταμοιβή για τον πνευματικό κόπο. Αυτό, φυσικά, αν οι χιλιάδες κινέζοι ειδικοί που αυτή τη στιγμή δουλεύουν πάνω στο θέμα «εμβόλιο» τερματίσουν έγκαιρα…

Μπορείτε να φανταστείτε τι θα σήμαινε το να βγει η κεντρική πολιτική βιτρίνα του κινέζικου καπιταλισμού και να δηλώσει το φτιάξαμε, το τσεκάραμε, και για το καλό της ανθρωπότητας το δίνουμε δωρεάν; Ο γάλλος Pasteur, εφευρέτης των εμβολιασμών, και ο άγγλος Φλέμινγκ, εφευρέτης της πενικιλίνης, αληθινοί θρύλοι εφευρετικότητας και ανθρωπισμού, δεν διανοήθηκαν να πατεντάρουν οτιδήποτε· κάλιστα, λοιπόν, θα έβγαιναν απ’ τον τάφο τους για να αγκαλιάσουν τον γενναιόδωρο αυτοκράτορα σαν άξιο εγγονό τους!!!

Γενναιόδωρος ο αυτοκράτορας; Και ναι και όχι. Πέρα απ’ το καλό της ανθρωπότητας και την soft power ο κινεζικός καπιταλισμός αντιμετωπίζει έναν πόλεμο εξόντωσης (ακόμα με «οικονομικά» μέσα…) που του έχει κηρύξει ο αμερικανικός. Πρόκειται για μάχες στις αιχμές των νέων τεχνολογιών, που για την αμερικανική καθυστέρηση συμπυκνώνονται στο «καταστρέψτε την Huawei!» Αντίστροφα, στην χημική / φαρμακευτική βιομηχανία το ψοφιοκουναβιστάν νοιώθει ότι έχει το πάνω χέρι· ή, έστω, ότι μπορεί να το παλέψει. Όταν, για παράδειγμα, το ψόφιο κουνάβι κατηγορεί τον ΠΟΥ για «φιλο-σινισμό» (πρόκειται για τον ίδιο οργανισμό που έχει αγοράσει ο κυρ Βασίλης, Άρχοντας Θυρών και Παραθύρων!…) είναι επειδή εκφράζει έτσι τις ανησυχίες που δεν θέλει να εκφράσει ο ίδιος ο κυρ Βασίλης και όσοι εκπροσωπεί: ότι, δηλαδή, ο ΠΟΥ «αφήνει παράθυρα» για να εισβάλει ορμητικά ο κινεζικός καπιταλισμός και στην παγκόσμια βιομηχανία της υγείας… Πράγμα που είναι σωστό: έχει ήδη εισβάλει, με τον σχεδιασμό και την εφαρμογή των «δρόμων του μεταξιού για την υγεία»! (Αν δεν έχετε ακούσει τίποτα και γι’ αυτό τί να κάνουμε;… )

Θα ήταν λοιπόν μια βαθιά (αλλά σιωπηλή!) απόλαυση για το κινεζικό καθεστώς να αναγγείλει την ελεύθερη παγκόσμια διάθεση ενός αντιcovid-19 εμβολίου και, ύστερα, να παρακολουθήσει τις μετοχές των αμερικανικών (και άλλων δυτικών) big pharma να κατρακυλάνε στα χρηματιστήρια! Θα ήταν μια κίνηση συνεπής και με την Τέχνη του Πολέμου – την οποία οι δυτικοί διδάσκονται σε διάφορες πολεμόκαβλες σχολές αλλά δεν μπορούν να εφαρμόσουν…

Θα γίνει έτσι; Η ασταμάτητη μηχανή δεν το ξέρει… Εκείνο που ξέρει είναι ότι υπάρχουν σοβαροί λόγοι για να γίνει· και ότι τα χαρτιά έχουν ανοίξει πάνω στον πάγκο. Τα υπόλοιπα είναι η Ιστορία…

Αντισινισμός

Κυριακή 17 Μάη. Τι γράψαμε χτες; Ότι είναι “πιθανό”; Όχι, καθόλου πιθανό δεν είναι – είναι γεγονός! Οι δειγματοληψίες στις ηπα δείχνουν πως και οι φασίστες οπαδοί του ψόφιου κουναβιού που θέλουν “ελευθερία” και οι δημοκρατικοί οπαδοί της καραντίνας που θέλουν “ασφάλεια” συγκλίνουν, σ’ ένα ποσοστό 66%, στο να θεωρούν το Πεκίνο εχθρό. Αυτό ίσχυε και πριν τον covid-19: η τεχνολογική πρόοδος και η οικονομική δύναμη του κινεζικού καπιταλισμού είχε αρχίσει να θορυβεί τους αμερικανους υπηκόους. Αλλά με τον covid-19, και παρά την νεκροπολιτική του δικού τους καθεστώτος, τα 2/3 όσων ρωτήθηκαν θυμώνει με την κίνα… Κι ένα θαυμαστό 83% θεωρεί ότι οι ηπα είναι το πιο ισχυρό στρατιωτικά κράτος στον κόσμο (έναντι ενός 59% που πιστεύει ότι είναι ΚΑΙ η πιο ισχυρή οικονομική δύναμη…).

Και τι μπορεί να κάνει η άλλοτε υπερδύναμη για να δικαιολογήσει τις προσδοκίες και τα αισθήματα των υπηκόων της; Τι μπορεί να κάνει εναντίον του Πεκίνου που «άφησε τον ιό να διαφύγει απ’ την επικράτειά του»; Το ψόφιο κουνάβι κεντάει: λέει ότι θα κόψει κάθε εμπορική σχέση, κι έτσι θα κερδίσει (λέει) 500 δισεκατομύρια δολάρια τον χρόνο… Τόσο είναι το εμπορικό έλλειμμα των ηπα απέναντι στην κίνα… Συνεπώς η ιδέα ότι αν κόψεις κάθε εμπόριο κάνεις οικονομία θα πρέπει να διδάσκεται μαζί με το άλλο, το δήθεν ιατρικό δόγμα, ότι άμα κλειδωθείς μέσα σ’ μια ντουλάπα θα μείνεις υγιής…

Η εποχή (και η τρομοεκστρατεία) προσφέρεται για την συγκρότηση «εθνικών μετώπων». Αλλά ειδικά για κράτη με την ιμπεριαλιστική ιστορία των ηπα αυτό είναι το εύκολο κομμάτι της ιστορίας. Τί μπορεί πραγματικά να κάνει το αμερικανικό καθεστώς (άσχετα απ’ το ψόφιο κουνάβι) έστω για να επιβραδύνει την «εθνική» παρακμή του; Το ψόφιο κουνάβι και οι σωματοφύλακές του, κάτι Πομπηίας και σία, μοιράζουν απειλές. Αλλά το Πεκίνο έχει δηλώσει ότι θα απαντάει σημείο το σημείο – και έχει ικανούς τρόπους. Εν τω μεταξύ συνεχίζει να μοιράζει υλικά, ειδικούς και συνταγές ιατρικής διαχείρισης του covid 19 σε οποιονδήποτε αναξιοπαθούντα του πλανήτη – που σημαίνει ότι ενισχύει τις διεθνείς εμπορικές του σχέσεις.

Το «intelligence unit» του γνωστού καθεστωτικού economist προέβλεπε πριν 1,5 μήνα:

Η πανδημία του κορονοϊού δεν θα καταλήξει σε μια εντελώς διαφορετική παγκόσμια τάξη, αλλά θα αλλάξει τα πράγματα με τρεις σημαντικούς τρόπους. Θα βγάλει στην επιφάνεια εξελίξεις που μέχρι πρόσφατα είχαν περάσει απαρατήρητες, όπως για παράδειγμα τον τρόπο με τον οποίο η Κίνα έχει αποκτήσει ήδη σφαίρες επιρροής σε μέρη του κόσμου που τραβούν ελάχιστα την προσοχή [σ.σ.: αφρική…] Θα λειτουργήσει σαν επιταχυντής των ήδη υπαρκτών γεωπολιτικών τάσεων, ειδικά στην αυξανόμενη αντιπαράθεση ανάμεσα στις ΗΠΑ και την Κίνα, και στην μετακίνηση της ισορροπίας οικονομικής δύναμης απ’ την Δύση στην Ανατολή. Εν τέλει, είναι πιθανό ότι θα είναι καταλύτης για αλλαγές που προς το παρόν είναι δύσκολο να προβλεφτούν, τόσο στον αναπτυγμένο όσο και στον αναπτυσσόμενο κόσμο, απ’ το μέλλον της ΕΕ ως τον ρόλο της Ρωσίας και άλλων μεσαίων δυνάμεων…

Αλλά στις ηπα, με την βαθιά γνώση (;) του καπιταλισμού που απέκτησαν μετά από τόσες δεκαετίες «ανάπτυξης» και «κυριαρχίας», απειλούν ότι προς το παρόν θα βάλουν κι άλλα πρόστιμα στο Πεκίνο – για να ρεφάρουν αυτοί και να φρενάρουν τον αντίπαλο…

4ος παγκόσμιος (1)

Κυριακή 17 Μάη. Έχουμε υποστηρίξει (και συνεχίζουμε) ότι σε μεγάλο βαθμό η “αντίδραση της δύσης” σε έναν υγιεινιστικό μύθο που οι δημαγωγικοί μηχανισμοί της είχαν δημιουργήσει κατά του Πεκίνου προσδιορίστηκε απ’ αυτόν τον εξελισσόμενο και οξυνόμενο ανταγωνισμό. Ωστόσο σ’ έναν τέτοιο ανταγωνισμό πολλών επιπέδων δεν είναι δεδομένο ανά πάσα στιγμή ποιο μπλοκ αφεντικών έχει το πάνω χέρι.

Για παράδειγμα είναι πολλοί που θεώρησαν ότι η αρχική αντίδραση σε σχέση με τον covid-19 τόσο του Βorduk (Johnson) στο Λονδίνο όσο και του ψόφιου κουναβιού (Τrump) στην Ουάσιγκτον oφειλόταν στο ότι είναι «δεξιοί», και άρα νοιάστηκαν πρώτα για τις επιχειρήσεις και μετά για την δημόσια υγεία. Επιφανειακή, επιπόλαιη, στα όρια της βλακείας ερμηνεία: δηλαδή ο βασιλιάς γαλλίας και πάσης ευρώπης (Μacron) ή ο Σάντσες (Μαδρίτη) ή το ρημαδοΚούλης ονειρεύονται κράτη που θα είναι απέραντα λιβάδια γεμάτα με ροδαλά βοσκόπουλα και χαριτωμένες βοσκοπούλες; Όχι!!! Όλοι τον καπιταλισμό τους σκέφτονται, και την τωρινή και μελλοντική θέση του στον παγκόσμιο καταμερισμό!

Ο Βorduk, αναγνωρισμένος νεο-εθνικιστής, με δηλωμένη πρόθεση την «αναβίωση» (;) του άλλοτε βρετανικού αυτοκρατορικού μεγαλείου (;;;) δεν έχει μόνο – και δεν έχει τόσο – σαν αντίπαλο τον κινέζικο καπιταλισμό. Ο κύριος αντίπαλος του βρετανικού καπιταλισμού βρίσκεται στην ηπειρωτική ευρώπη (γερμανία κατά κύριο λόγο, γαλλία κατά δεύτερο, με τις «επιρροές» τους). Επιπλέον οποιαδήποτε εικαζόμενα μελλοντικά «οφέλη» του Λονδίνου στην παγκόσμια καπιταλιστική αρένα θα οφείλονται σε ικανό βαθμό και απ’ την αξιοποίηση της αμερικανικής παρακμής (η σχέση Λονδίνου – Ουάσιγκτον ήταν / είναι συνήθως συγκεκαλυμένα ανταγωνιστική, κάτω απ’ το πέπλο της «ειδικής συμμαχίας»). Το πιθανότερο είναι ότι ο Borduk θεώρησε ότι το υγιεινιστικό πρόβλημα θα είναι ελέγξιμο με ήπια μέσα, και ότι ταυτόχρονα θα μπορέσει να αξιοποιήσει τα παραγωγικά pause στην ηπειρωτική ευρώπη. (Θα πρέπει να θυμάστε ότι άλλαξε γραμμή μετά τον εκβιασμό της παρανοϊκής πρόβλεψης του Imperial College και του σαφώς αρθρωμένου με τα συμφέροντα του αμερικανοκεντρικού βιο-πληροφορικο-ασφαλίτικου συμπλέγματος Ferguson, που δημοσιοποιήθηκε μέσω media βεβιασμένα, χωρίς να βρει ποτέ τον δρόμο της σε κάποια απ’ αυτές τις «επιστημονικές επιθεωρήσεις» που φιλοξενούν τέτοιου είδους «επιστημοσύνες»…) To πιθανότερο είναι ότι ο Βorduk θα προτιμούσε να ακολουθήσει τον σουηδικό δρόμο…

Περίπου ανάλογα θα πρέπει να ήταν τα αρχικά κίνητρα και του ψόφιου κουναβιού. Με την διαφορά ότι για την Ουάσιγκτον το Πεκίνο (και η Μόσχα) είναι βασικοί αντίπαλοι. Συνεπώς η αρχική διαφορά στάσης μεταξύ των πολιτικών βιτρινών της μισής «αγγλόσφαιρας» (αγγλία και ηπα) και των ανάλογων κυρίως του ευρωπαϊκού νότου, δεν οφείλεται βέβαια στον ανομολόγητο «αντικαπιταλισμό» των δεύτερων (όπως βολεύονται να υπονοούν πολλοί και διάφοροι) αλλά μάλλον στην εκτίμηση των πρώτων ότι δεν χρειάζονταν επείγουσες ανορθόδοξες μεθόδους για να πετύχουν την όποια αναδιάρθρωση που θα τους επιτρέψει να κρατήσουν τις ελπίδες τους εναντίον των αντιπάλων τους. Ας μην ξεχνάμε ότι ο φιλελευθερισμός (εντός ή εκτός εισαγωγικών) είναι κυρίως αγγλο-αμερικανική παραγωγή…

Εκ των υστέρων μπορεί να τους καταλογήσει κανείς όχι περισσότερο «φιλοκαπιταλισμό» σε σχέση με άλλους, αλλά ότι υποτίμησαν την δύναμη της παραγωγής μαζικού φόβου… Και υπερτίμησαν, πιθανότατα, την δυνατότητά τους να ελέγξουν την βιασύνη του βιο-πληροφορικο-ασφαλίτικου συμπλέγματος…

Οι ειδικοί αυτού του μπλοκ κατηγορούν το ψόφιο κουνάβι ότι άργησε για δυο βδομάδες να κηρύξει τον «πόλεμο κατά του αόρατου εχθρού»· κι ότι αν το είχε κάνει έγκαιρα τα αποτελέσματα θα ήταν πολύ καλύτερα. Έχουμε αμφιβολίες γι’ αυτό το «αν», έχοντας καταλάβει το πως δημιουργούνται αυτά τα «αποτελέσματα» in any case. Αλλά σε κάθε περίπτωση οι ίδιοι ειδικοί (ή αυτοί των οποίων τα συμφέροντα εκφράζουν) δεν έχουν ιδιαίτερες αντιρρήσεις για τον «πόλεμο κατά του ορατού εχθρού» (του Πεκίνου) με αρχιστράτηγο τον ψοφιοκούναβο – αρκεί να είναι κάπως ευέλικτος…

4ος παγκόσμιος (2)

Κυριακή 17 Μάη. Για όποιον θέλει να αντιμετωπίσει τον ενδοκαπιταλιστικό ανταγωνισμό ποδοσφαιρικά, με τον covid 19 στο ρόλο του κριτή, τότε:

– στην αναμέτρηση δύση / ανατολής κέρδισε αναμφισβήτητα η ανατολή·

– στην αναμέτρηση ηπα / κίνας, κέρδισε αναμφισβήτητα η κίνα·

– στην αναμέτρηση γαλλίας / γερμανίας, κέρδισε αναμφισβήτητα η γερμανία. Εδώ η αριθμητική διαφορά είναι εντυπωσιακή. Με περίπου τον ίδιο αριθμό εντοπισμένων κρουσμάτων (χτες: 179.506 στη γαλλία, 175.900 στη γερμανία) η πρώτη δήλωσε πάνω από τριπλάσιους νεκρούς λόγω covid, 27.625 έναντι 8.018 της γερμανίας, και σχεδόν διπλάσιους σε σοβαρή ή κρίσιμη κατάσταση, 2.132 έναντι 1.294 της γερμανίας…

– στην αναμέτρηση γαλλίας / αγγλίας κέρδισε η γαλλία, αλλά είναι μια μακάβρια νίκη σχεδόν πολεμική μεταξύ των ιστορικών αντιπάλων (στην επικράτεια της her majesty η κοινή δεξαμενή έχει ως τώρα 34.466 νεκρούς)·

– στην αναμέτρηση αγγλίας / γερμανίας κέρδισε αναμφισβήτητα η γερμανία…

Μια τέτοια ποδοσφαιρική προσέγγιση είναι, φυσικά, απάνθρωπη. Μήπως δείχνει, τουλάχιστον, ότι τα πραξικοπήματα και οι γενικευμένες απαγορεύσεις κυκλοφορίας είχαν, έστω, κάποιο ιαματικό αποτέλεσμα, ότι δεν ήταν τελικά απάνθρωπα; Αν λάβετε υπόψη ότι η «γερμανική σχολή» ήταν πιο χαλαρή σ’ αυτά τα μέτρα και ότι απ’ όλα τα ευρωπαϊκά κράτη ήταν στη γερμανία που η φωνή των «αιρετικών ειδικών» ακούστηκε καθαρά και δυνατά, μπορείτε να βγάλετε τα συμπέρασματά σας…

Το ότι ο γερμανικός καπιταλισμός είναι στην καλύτερη κατάσταση μεταξύ των ευρωπαϊκών, και ότι θα απευχόταν μια ένοπλη «επίλυση των διαφορών» στην παγκόσμια αρένα, σίγουρα δεν έχει σχέση με τις ιατρικές επιδόσεις του…. Ίσως έχει σχέση με τον τρόπο τα αφεντικά του θέλουν ή μπορούν να κάνουν τις αναγκαίες μεταβάσεις προς την 4η βιομηχανική επανάσταση. Αν η ασταμάτητη μηχανή ξέρει σωστά, είναι οι γάλλοι και οι γερμανοί υπήκοοι που έχουν, σε μεγάλο μέρος τους, απορριπτική στάση απέναντι στις νέες τεχνολογίες επιτήρησης· και σοβαρή ανησυχία για την τύχη των «προσωπικών δεδομένων» τους. Αλλά μόνο οι δεύτεροι έδειξαν δημόσια σοβαρή ανησυχία και για τα υγιεινιστικά άλλοθι των «παλιών» τεχνολογιών ελέγχου… Θυμίζουμε τον Wolfgang Wodarg, και οπωσδήποτε τον Sucharit Bhakdi (εξ οικείων τα βελη ξανά, Τετάρτη 1 Απρίλη), έναν απ’ τους πιο γνωστούς παγκόσμια γερμανούς ερευνητές μικροβιολογίας, πρώην διευθυντή του ινστιτούτου κλινικής μικροβιολογίας και υγιεινής, που είχε προκαλέσει δημόσια και ανοικτά την Μerkel απ’ την αρχή των “μέτρων”. (Μήπως είναι κρυφός θαυμαστής του ψόφιου κουναβιού; Ή μήπως είναι “χρστιανοταλιμπάν”; Η ντόπια ένωση φίλων της καραντίνας ας το ψάξει…):

… Φοβούμαστε ότι 1 εκατομμύριο μολύνσεις απ’ το νέο ιό μπορεί να οδηγήσουν σε 30 θανάτους κάθε μέρα για τις επόμενες 100 μέρες. Αλλά δεν λαμβάνουμε υπόψη ότι 20, 30, 40 ή 100 ασθενείς που είναι θετικοί σε συνηθισμένους κορονοϊούς πεθαίνουν ήδη κάθε μέρα.

Τα κυβερνητικά μέτρα είναι γκροτέσκα, παράλογα και πολύ επικίνδυνα (…) Το προσδόκιμο ζωής εκατομμυρίων ανθρώπων θα μικρύνει εξαιτίας τους. Οι τρομακτικές συνέπειες στην παγκόσμια οικονομία απειλούν την ζωή αναρίθμητων ανθρώπων. Οι συνέπειες στην ιατρική φροντίδα είναι προφανείς. Ήδη η παροχή υπηρεσιών σε ανθρώπους που τις έχουν ανάγκη έχει μειωθεί, εγχειρήσεις αναβάλλονται, θεραπείες σταματούν, το προσωπικό των νοσοκομείων μειώνεται. Όλα αυτά θα επηρεάσουν πολύ το σύνολο της κοινωνίας.

Όλα αυτά τα μέτρα οδηγούν στην αυτοκαταστροφή και στην συλλογική αυτοκτονία, με επιχείρημα τίποτα περισσότερο από ένα σκιάχτρο…

Δόξα στον μεγαλο-αδύναμο στο ελλαδιστάν δεν έχουμε τέτοιους τύπους. Έχουμε απ’ τους άλλους…

4ος παγκόσμιος (3)

Κυριακή 17 Μάη. Μπορούμε να κάνουμε έναν πρώτο απολογισμό σ’ αυτό το “επίπεδο”; Η παρακάτω σειρά δεν είναι αξιολογική.

Το πρώτο ζήτημα (κι αυτό αφορά κυρίως τους δυτικούς καπιταλισμούς, και απ’ αυτούς κυρίως εκείνους που επεδίωξαν ένα καλό πάτημα γενικής αναδιάρθρωσης μέσω της πραξικοπηματικής αποδιάρθρωσης) είναι το πως και πόσο σύντομα θα καταφέρουν να διαχειριστούν τον μαζικό εφεδρικό στρατό ανέργων που δημιούργησαν. (Η σειρά κειμένων “το διπλό αφεντικό” θα συνεχιστεί την εβδομάδα από τις 25/5 και μετά…) Η “μεταφορά εργαζομένων από κλάδο σε κλάδο” αναφέρεται όλο και περισσότερο σαν αναγκαιότητα (να η χρησιμότητα του κράτους στην αγορά εργασίας!), αλλά είναι κάτι που ευκολότερα λέγεται παρά γίνεται. Ωστόσο δεν θα πρέπει να αποκλειστεί μεσοπρόθεσμα μια μεγαλύτερη “εθνικοποίηση” των εργατικών τάξεων σε διάφορους πρωτοκοσμικούς καπιταλισμούς…

Το δεύτερο ζήτημα αφορά την σύγκρουση που έχει ξεκινήσει σχετικά με το (πιθανό) εμβόλιο. Είναι πολυεπίπεδη (και – αν και όχι μόνο – γεωπολιτική…) και δεν θα ασχοληθούμε μ’ αυτήν πριν μάθουμε όσα πρέπει· ωστόσο πρόκειται για την προοπτική του βιο-πληροφορικο-ασφαλίτικου συμπλέγματος…

Το τρίτο είναι αλλαγή των παγκόσμιων συσχετισμών όχι στην hard αλλά σίγουρα στην soft power. Όλες οι κατάρες του κόσμου δεν μπορούν να κρύψουν ούτε να αλλάξουν το γεγονός ότι ο κινέζικος καπιταλισμός βρέθηκε στη θέση που είχε ο αμερικανικός μετά το τέλος του 2 παγκόσμιου πολέμου: «γενναιόδωρη ανωτερότητα»… Οι λέξεις κινέζικη βοήθεια μπορεί να μην λένε πολλά στα μέρη μας, λένε όμως και παραλένε σε πολλά κράτη του πλανήτη, και όχι μόνο στην ασία. Δεν είναι μόνο ιατρική. Και, ως γνωστόν, τέτοιες «βοήθειες» ποτέ δεν πάνε μόνες τους.

Το τέταρτο είναι η θεσμική συγκρότηση της βιο-πολιτικής του φόβου στις λεγόμενες «δυτικές δημοκρατίες». Η ευκολία με την οποία παρέγραψαν τα συντάγματά τους οι περισσότερες (μεταξύ των οποίων και το ελλαδιστάν) έχει δημιουργήσει ένα πολύτιμο προηγούμενο για τ’ αφεντικά. Τα υγιεινιστικά πραξικοπήματα και η εύκολη υποταγή των υπηκόων σ’ αυτά είναι μοναδικό εργαλείο. Κι όποιος το χρησιμοποιήσει μια φορά με επιτυχία, δεν το αφήνει. Ακόμα κι αν δεν έχει διατυπωθεί / νομοθετηθεί ρητά το ανά κράτος ανάλογο του («αντιτρομοκρατικού») patriot act, κάποιου είδους health security act είμαστε βέβαιοι ότι προετοιμάζονται, νομιμοποιημένοι σε μεγάλο βαθμό ήδη απ’ την εμπειρία και την αποδοχή των γενικευμένων αποκλεισμών. Το ότι υπάρχει ακόμα ένα ικανό ποσοστό υπηκόων που “φοβάται να βγει απ’ το σπίτι”, είναι μια καλή μαγιά…

Θα επανέλθουμε – αναγκαστικά…

“Βιοασφάλεια”

Σάββατο 16 Μάη. Μόλις η προσοχή (και κατά συνέπεια οποιαδήποτε σοβαρή συζήτηση) φύγει απ’ την μικροκλίμακα και απ’ την λούμπεν χριστιανική ηθικολογία, ο ορίζοντας γίνεται επικίνδυνα ανεξερεύνητος. Σ’ αυτό που για την συνηθισμένη μικρόνοια είναι το άγνωστο (και καλύτερα να αποφεύγεται) κενό είναι όμως που τα αφεντικά κτίζουν τα κάστρα τους. Μέρα μεσημέρι! Κι ύστερα…

Αντιγράφουμε (χρειάζεται η υπογραφή για να δώσει «εγκυρότητα»; Όχι, εγγυόμαστε: δεν είναι απ’ τα σκουπίδια):

… Στο βιβλίο του «Θύελλες Μικροβίων» (Tempetes Microbiennes) του 2005, ο Patrick Zylberman, καθηγητής ιστορίας της υγείας στο Παρίσι, περιέγραψε με λεπτομέρειες την σύνθετη διαδικασία μέσω της οποίας η ασφάλεια της υγείας, που ήταν για πολύ καιρό στο περιθώριο των πολιτικών στρατηγικών, άρχισε να σέρνεται προς το κέντρο της σκηνής στις αρχές των ‘00s. Ο Π.Ο.Υ. είχε ήδη φτιάξει ένα δεδικασμένο το 2005, όταν προειδοποιούσε για “50 εκατομμύρια νεκρούς” σ’ όλο τον κόσμο που θα τους προκαλούσε η επεκτεινόμενη γρίπη των πτηνών. Μέσα απ’ αυτό το χειρότερο worst-case σενάριο που είχε ποτέ παρουσιαστεί για μια επιδημία, ο Ζylberman προέβλεψε ότι «ο υγιεινιστικός τρόμος» θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί σαν εργαλείο διακυβέρνησης.

Αυτό το worst-case σενάριο ανακαινίστηκε τώρα που μιλάμε. Η ιδέα ενός υποχρεωτικού γενικού αποκλεισμού δεν έχει καμμία ιατρική δικαιολόγηση ούτε στηρίζεται σε οποιαδήποτε επιδημιολογική έρευνα σε ότι αφορά την αντιμετώπιση μιας πανδημίας. Κι όμως αυτό ήταν που κατοχυρώθηκε σαν ηγεμονική πολιτική – με αναπόφευκτη συνέπεια μια ατέλειωτη μάζα ανέργων. Όλα αυτά βασισμένα σε αποτυχημένα, παραληρηματικά μοντέλα του είδους του Imperial College, που επιβλήθηκαν από πανίσχυρες ομάδες πίεσης, απ’ το παγκόσμιο οικονομικό φόρουμ ως το συμβούλιο ασφαλείας του Μονάχου.

Δείτε για παράδειγμα τον δρ. Richard Hatchett, πρώην μέλος του εθνικού συμβουλίου ασφαλείας στη διάρκεια της πρώτης κυβέρνησης του Μπους του Β, που προωθούσε τον υποχρεωτικό εγκλεισμό του συνόλου του πληθυσμού ήδη απ’ το 2001. Τώρα ο Hatchett διευθύνει την Συμμαχία Καινοτομιών Επιδημικής Ετοιμότητας (CEPI), έναν πολύ ισχυρό οργανισμό που συντονίζει παγκόσμια τις επενδύσεις σε εμβόλια, και είναι πολύ κολλητός με τις μεγάλες φαρμακευτικές. Ο CEPI τυχαίνει να είναι παιδί της γονιμοποίησης του παγκόσμιου οικονομικού φόρουμ από το ίδρυμα του Bill και της Melinda Gates.

Ο Ηatchett θεωρεί τον αγώνα κατά του covid-19 σαν «πόλεμο». Η ορολογία – υιοθετημένη απ’ τους πάντες, απ’ τον πρόεδρο Trump ως τον πρόεδρο Μacron – βάζει τους όρους του παιχνιδιού. Θυμίζει – τί άλλο; – τον παγκόσμιο πόλεμο στην τρομοκρατία, όπως κηρύχτηκε τον Σεπτέμβρη του 2001 απ’ τον Donald Rumsfeld.

O Rumsfeld έχει διατελέσει πρόεδρος της πολύ μεγάλης βιοτεχνολογικής εταιρείας Gilead. Μετά την 11η 9ου, όντας στο Πεντάγωνο, ήταν πολύ απασχολημένος με το να θολώσει την διάκριση ανάμεσα σε πολίτες και στρατό σε σχέση με τον «πόλεμο κατά της τρομοκρατίας». Εκεί ήταν που διαμορφώθηκε το concept του «γενικευμένου υποχρεωτικού εγκλεισμού», με τον Hatchett σαν βασικό παράγοντα του σχεδιασμού.

Καθώς επρόκειτο για δημιούργημα των στρατιωτικοποιημένων Big Farma, αυτός ο εγκλεισμός δεν είχε τίποτα να κάνει με την δημόσια υγεία. Αυτό που ενδιέφερε ήταν η στρατιωτικοποίηση της αμερικανικής κοινωνίας ώστε να είναι διαχειρίσιμη στην περίπτωση βιολογικού πολέμου – που εκείνη την εποχή αποδιδόταν αυτόματα σε κάποια τρισάθλια αλλά τεχνολογικά ικανή al-Qaeda.

Η τωρινή εκδοχή αυτού του project – βρισκόμαστε σε «πόλεμο» και κάθε πολίτης πρέπει να μείνει σπίτι του – παίρνει την μορφή που έχει ονομαστεί «ιατρο-στρατιωτική δικτατορία»…. Ο Agamben κατάφερε να τετραγωνίζει τον κύκλο: σημειώνει ότι δεν είναι πια δικαίωμα των υπηκόων στη δύση η ασφάλεια της υγείας τους· τώρα είναι υποχρεωμένοι με δικαστική απόφαση να είναι υγιείς. Αυτό, με μια κουβέντα, είναι η βιοασφάλεια (biosecurity)…. H κοινωνική αποξένωση (social distancing) είναι ο πολιτικός κανόνας, όπου ένα ψηφιακό matrix αντικαθιστά την ανθρώπινη αλληλεπίδραση η οποία, εξ ορισμού, από τώρα και στο εξής θα θεωρείται θεμελιωδώς ύποπτη και πολιτικά «μολυσματική»…

Aν σ’ αυτόν τον σκληρό δρόμο προς την «βιο-ασφάλεια» πετύχετε πουθενά τα τροφο-φάρμακα, ρωτείστε είτε τους φίλους του ψόφιου κουναβιού είτε τους φίλους του κυρ Βασίλη, του άρχοντα Θυρών και Παραθύρων, αν ξέρουν να σας πουν κάτι γι’ αυτά…

Αν όχι λογιστική θανάτου τότε τι;

Παρασκευή 15 Μάη. Τί είναι αυτό που χωρίζει – στον “πόλεμο κατά του αόρατου εχθρού” – τα δυτικά (ευρωπαϊκά και τις ηπα) κράτη από ασιατικά; Στις ηπα αναφέρονται ήδη 80.787 νεκροί, στην αγγλία 31.855, στην ιταλία 30.560, στην ισπανία 26.621 και στην γαλλία 26.380… Κι στην άλλη μεριά του κόσμου: στην κίνα αναφέρονται 4.633, στην ιαπωνία 624, στη νότια κορέα 256, στη σιγκαπούρη 20… Φταίνε οι διαφορές πληθυσμού; Όχι. H ιαπωνία έχει πληθυσμό όσο η γαλλία και η αγγλία μαζί… Απ’ την μια μεριά (Παρίσι και Λονδίνο μαζί…) σχεδόν 60.000 νεκροί, απ’ την άλλη (Τόκιο) 624… Εκατονταπλάσιοι… H ισπανία έχει κατά 5 μύρια μικρότερο πληθυσμό απ’ τη νότια κορέα και πενταπλάσια έκταση (που σημαίνει ότι η πυκνότητα πληθυσμού στη νότια κορέα είναι κατά μέσο όρο 5πλάσια απ’ της ισπανίας – επειδή ο συγχρωτισμός και η μεταδοτικότητα παίζουν ρόλο…)· κι ωστόσο η Μαδρίτη αναφέρει 26.621 νεκρούς έναντι 256 της Σεούλ… Εκατονταπλάσιοι…

Υπάρχει μήπως κάποια “διαφορά φάσης” λόγω κλίματος; Μα όλα είναι κράτη του βόρειου ημισφαιρίου!..

Μήπως υπάρχει αξιόλογο πλεονέκτημα ηλικιακής διαστρωμάτωσης στην ασία σε σχέση με τον δυτικό κόσμο; Οι παρακάτω πίνακες δείχνουν ότι στις ηλικίες πάνω από 60 (εκείνες που αναμένεται να έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο θανατηφόρων πνευμονικών επιπλοκών) τα μεγέθη είναι αυτή τη στιγμή το ίδιο επιβαρυντικά στην ιαπωνία όσο και στην ιταλία…

Υπάρχει μήπως διαφορά timing στο «ξέσπασμα της επιδημίας»; Μήπως, δηλαδή, στην ασία ο κακός covid-19 άργησε να πάει, οπότε είναι ακόμα «πίσω»; Στη νότια κορέα το πρώτο κρούσμα εντοπίστηκε στις 20 Γενάρη, έντεκα μέρες πριν το πρώτο κρούσμα στην ισπανία, που καταγράφτηκε στις 31 Γενάρη… Στην ιαπωνία καταγράφτηκε στις 16 Γενάρη, σχεδόν 1,5 μήνα πριν την καταγραφή του πρώτου κρούσματος στην αγγλία (28 Φλεβάρη).

Λοιπόν; Αυτές οι τεράστιες διαφορές σας φαίνονται “λογικές”; Ή, για να το πούμε αλλιώς: πώς σας φαίνεται ότι διάφορα ασιατικά κράτη δεν πουλάνε το τρομοθέαμα του μαζικού κορονοθανάτου; Πώς σας φαίνεται ότι (μιλώντας για τον αναπτυγμένο βορρά) το τρομοθέαμα του covid-19 είναι αποκλειστικό χαρακτηριστικό της δύσης; Πώς σας φαίνεται ότι ζούμε εδώ και μερικούς μήνες σ’ έναν εφιάλτη που είναι ιστορικά και γεωγραφικά τόσο προσδιορισμένος;

Yπάρχει μια σχεδόν απόλυτη σιωπή στη δυτική δημαγωγία γι’ αυτήν την ανεξήγητη από πρώτη και δεύτερη ματιά τεράστια διαφορά στους αναφερόμενους (το τονίζουμε: στους αναφερόμενους) θανάτους σ’ αυτές τις δυο μεριές του κόσμου. Πολιτικές βιτρίνες και δημαγωγοί στη δύση εύκολα θα κατηγορούσαν το κινεζικό καθεστώς ότι “κρύβει πτώματα” – χωρίς φυσικά να έχουν οποιαδήποτε απόδειξη… Αλλά δεν τολμούν να κάνουν το ίδιο κατά του ιαπωνικού ή του νοτιοκορεάτικου καθεστώτος… Απλά σιωπή…

Απ’ την άλλη μεριά είναι πλέον όχι απλά γνωστό αλλά θεωρείται σχεδόν “φυσιολογικό” ότι αν όχι όλα σίγουρα τα περισσότερα δυτικά κράτη “φουσκώνουν” τους αριθμούς συνυπολογίζοντας στα “θύματα του covid-19” οποιονδήποτε – κατά βούληση… Επιπλέον συμβαίνουν άγνωστης έκτασης ιατρικά λάθη, όχι μόνο με τα φάρμακα μέχρι κάποιο χρονικό σημείο σίγουρα, αλλά και σε σχέση με την τεχνητή αναπνοή: φαίνεται ότι σε αρκετές περιπτώσεις είναι λάθος αγωγή και, τελικά, σκοτώνει… Ενώ για δύο τουλάχιστον κράτη (ηπα και αγγλία) έχουν διατυπωθεί υπαινιγμοί ότι το «φούσκωμα των θυμάτων» σχετίζεται με την χρηματοδότηση των νοσοκομείων – σ’ αυτή τη φάση.

Θα νόμιζε κάποιος που θα ερχόταν τώρα απ’ τον Δ του Κενταύρου ότι δεν πρόκειται για μία, κοινή επιδημία αλλά για δύο εντελώς διαφορετικές. Κι όμως: ο ένοχος, ο «αόρατος εχθρός», είναι ακριβώς ο ίδιος!

Θα ακούγαμε οποιαδήποτε λογική εξήγηση γι’ αυτήν την τεράστια διαφορά – αν έχετε κάποια… Εν τω μεταξύ δείτε μια μακροσκοπική σύμπτωση. Ενώ εδώ και λίγα χρόνια διάφοροι δυτικοί «ειδικοί» μοιρολογούν ότι το κέντρο του καπιταλιστικού πλανήτη πάει στην Ασία, πίσω του – στην μετακόμισή του – αφήνει μερικές χιλιάδες «περίεργους» νεκρούς. Τί πάει να πει «το κέντρο πάει στην Ασία;». Πάει να πει ότι ο δυτικός κόσμος βρίσκεται σαφώς πιο πίσω στην τεχνολογική καπιταλιστική αναδιάρθρωση… Ή, αν το θέλετε διαφορετικά, ο ασιατικός κόσμος είναι πιο μπροστά στην 4η βιομηχανική επανάσταση… That’s why the center…

Σας περνάει απ’ το μυαλό ότι αυτή η (δυτική) τεχνολογική καθυστέρηση, που είναι τόσο πολιτική και γεωπολιτική όσο δεν πάει, θα χρειαζόταν μια ορισμένη νεκροπολιτική για να αναδιαρθρώσει το (δυτικό) κοινωνικό εργοστάσιο (τόσο σαν καθημερινές σχέσεις και πρακτικές όσο και σαν εργασιακή οργάνωση) και να κερδίσει έτσι ένα τουλάχιστον μέρος απ’ το χαμένο έδαφος; Σκεφτήκατε τέτοιο πράγμα;

Όχι, όχι, μην γίνουμε «συνωμοσιολόγοι»!!!.. Για καθαρή σύμπτωση πρόκειται: στη δύση πεθαίνουν 100 φορές περισσότεροι, αλλά όχι απο μελαγχολία για την “μετατόπιση του καπιταλιστικού κέντρου του πλανήτη”…

Ο κόλπος των χοιριδίων

Πέμπτη 14 Μάη. Στις 15 Απρίλη του 1961 οκτώ αμερικανικά βομβαρδιστικά κτύπησαν στρατιωτικά αεροδρόμια της κούβας, προετοιμάζοντας μια “απελευθερωτική” εισβολή. Πράγματι, δυο μέρες μετά, στις 17 Απρίλη, περίπου 1500 παραστρατιωτικοί φασίστες κουβανοί εξόριστοι στις ηπα, εκκινώντας απ’ την γουατεμάλα και τη νικαράγουα (τότε με χουντικά καθεστώτα), με αμερικανικά όπλα και εκπαίδευση (: cia), αποβιβάστηκαν σε μια νοτιοδυτική ακτή της κούβας (στην playa Giron), για να ανατρέψουν την επαναστατική κυβέρνηση στην Αβάνα – ηλικίας μόλις 2,5 χρόνων… Μέσα σε δύο ημέρες ο επαναστατικός στρατός της κούβας είχε «καθαρίσει». Όσοι απ’ τους «απελευθερωτές» επέζησαν έμειναν πολλά χρόνια στις φυλακές. Η Ουάσιγκτον και τα επιτελεία τους δάγκωσαν τις γλώσσες τους και έμειναν να μετράνε τις συνέπειες μιας τόσο κραυγαλέας ήττας. Η αμερικανική αποτυχία έμεινε στην ιστορία σαν «απόβαση στον κόλπο των χοίρων»· ήταν αρκετά πριν την παταγώδη ήττα στο βιετνάμ· και έδειξε πως ακόμα και στην κορύφωση του στρατιωτικού, οικονομικού και πολιτικού τους ιμπεριαλισμού οι ηπα δεν ήταν καθόλου ανίκητες, Εννοείται πως ο Κάστρο, o Tσε και η κουβανική επανάσταση έγιναν παγκόσμια σημεία αναφοράς…

Η προσπάθεια εισβολής στη βενεζουέλα πριν καμμιά δεκαριά μέρες από μερικές δεκάδες μισθοφόρους του γνωστού αγαπημένου του ρημαδογκουβέρνου Guaido, υπό την αιγίδα των αμερικανικών υπηρεσιών, δεν μπορεί καν και καν να διεκδικήσει κάποια ομοιότητα με το 1961! Από καμμία μεριά. Είναι κάτι σαν την φάρσα της “18ης Μπρυμαίρ”! Ο Μaduro σε καμμία περίπτωση δεν είναι ο επαναστάτης Κάστρο· ο Guaido είναι ένας προ πολλού αποτυχημένος καραγκιόζης· και η Ουάσιγκτον βρίσκεται σ’ έναν κατήφορο ισχύος που το αμερικανικό καθεστώς δεν έχει ξαναζήσει· σ’ έναν κατήφορο του οποίου το τέλος δεν έχει φανεί ακόμα. Εν τέλει η αντιμετώπιση των εισβολέων δεν χρειάστηκε καν μέρες· μερικές ώρες ήταν αρκετές – ίσως και η βοήθεια των συμμάχων από μακρυά. Άλλωστε το Καράκας ήξερε έγκαιρα τα πάντα γι’ αυτήν· ακόμα και τα ονόματα των αμερικάνων μισθοφόρων που συμμετείχαν…

Έτσι η εισβολή αυτή απέκτησε το κοροϊδευτικό όνομα “ο κόλπος των χοιριδίων”. Δεν είναι η πρώτη αποτυχία του ψοφιοκουναβιστάν κατά του βενεζουελάνικου καθεστώτος. Αποτυχία ήταν οι υποτίθεται «σεισμικές διαδηλώσεις» που θα έκανε η αντιπολίτευση στο Καράκας, για να ρίξει το καθεστώς Maduro μ’ ένα φύσημα… Αποτυχία ήταν οι “ασφαλείς πληροφορίες” ότι ο στρατός ετοιμάζεται να ρίξει τον Μaduro – ως και φωτογραφίες είχε κυκλοφορήσει η απελπισμένη Ουάσιγκτον απ’ τους «ετοιμοπόλεμους λιποτάκτες»… Αποτυχία ήταν η προσπάθεια «ανθρωπιστικής εισβολής» στη βενεζουέλα, απ’ την μεριά της κολομβίας, τον Φλεβάρη του 2019… Αποτυχία ήταν όλες οι διεθνείς τουρνέ του Guaido… Αποτυχία ήταν η αμερικανο-αγγλο-ευρωπαϊκή προσπάθεια για “διεθνή απομόνωση” του Μaduro… Aποτυχία ήταν το εμπάργκο πετρελαίου σε βάρος του Καράκας….

Μετά από τόσες αποτυχίες, διαδοχικές, επίμονες, και αδύνατο να κρυφτούν, θα άξιζε ίσως μια απάντηση σ’ αυτό: γιατί το ψοφιοκουναβιστάν επιμένει να σπάει τα μούτρα του στη βενεζουέλα; Γιατί; Όταν οι πάντες ξέρουν ότι εκεί υπάρχουν και ρώσοι στρατο-τεχνοκράτες και κινέζοι, γιατί το ψοφιοκουναβιστάν ελπίζει ότι μπορεί να ξεμπερδέψει χωρίς να κάνει κανονικό και ωμό πόλεμο;

Ίσως μια απάντηση βρίσκεται στον ανορθολογισμό που συναντάει κανείς σε πράξεις και επιλογές των «αρχόντων» στην ιστορία, πάντα όταν προσπαθούν να φρενάρουν την παρακμή τους χωρίς να έχουν πια τέτοιο περιθώριο.

Απομένει στον φίλο του Guaido, το γνωστό πολιτικό άστρο που λέγεται ρημαδοΓου(αϊ)δοΝικόλας και είναι ο τωρινός υπ.εξ. του ένδοξου ελλαδιστάν, να βρει έναν τρόπο να του προσφέρει άσυλο… αν το ψοφιοκουναβιστάν αδυνατεί…

(φωτογραφία πάνω: το γρήγορο άδοξο τέλος μιας αμερικανικής εκστρατείας στην “πίσω αυλή”…

φωτογραφία κάτω: βοήθησαν και οι ρώσοι σύμμαχοι…)