Ζήτω η θεία Λίτσα με τα μοιραία της! (3)

Πέμπτη 13 Αυγούστου. Υπάρχει ωστόσο ένα ακόμα θέμα. Το ρημαδογκουβέρνο έχει μία «γραμμή» (μία και αλλοπρόσαλλη) ή δύο (με την μία να βάζει τρικλοποδιές στην άλλη), ε;

Είτε το παραδέχονται είτε όχι όλες οι βιτρίνες του ελληνικού κράτους / κεφάλαιου / παρακράτους διακομματικά, μας έχουν «χώσει» σε παγκόσμιο πόλεμο. Μπορεί η εξέλιξή του να είναι σχετικά αργή – αλλά είναι παγκόσμιος. Και το πότε θα επιταχυνθεί δεν εξαρτιέται ούτε απ’ τις κατάρες ούτε απ’ τις ευχές μας. (Θα είχε την σημασία του ο αντι-εθνικιστικός αντι-ιμπεριαλιστικός αγώνα μας… Αλλά δεν φαίνεται ακόμα στον ορίζοντα…)

Στη μέση Ανατολή, στη βόρεια Αφρική, στο Sahel, σ’ ολόκληρη σχεδόν τη Μεσόγειο, στην ανατολική Ευρώπη, στην Ερυθρά Θάλασσα, στον Περσικό κόλπο και στον Ινδικό ωκεανό (δεν υπάρχουν σύνορα στις ζώνες των παγκόσμιων αναμετρήσεων!) συγκρούονται άμεσα ή έμμεσα «μεγάλοι» και «μεσαίοι» καπιταλισμοί. Και οι «μικροί», αν ψοφάνε για αίμα, μπορούν να βρουν μια θέση… Όπως κάνει πάντα έτσι και τώρα το νο 1 εθνικό κεφάλαιο, οι εφοπλιστές, που διαμορφώνει τις βασικές γραμμές του ελληνικού ιμπεριαλισμού στις περισσότερες (αν και όχι σε όλες) απ’ τις «περιπέτειες» του ελληνικού κράτους από τότε που φτιάχτηκε), θεωρεί ότι έχει «ευκαιρίες». Μαζί του θεωρούν πως έχουν «ευκαιρίες» όλοι οι ντόπιοι κύριοι οφελούμενοι απ’ τον γεωπολιτικό προσοδισμό: κοτσαμπάσηδες, πασάδες και σεβάσμιοι δεσποτάδες.

Οι αιώνιες «ελληνοτουρκικές διαφορές» έχουν πάψει προ πολλού να είναι «ελληνοτουρκικές διαφορές» – είναι το μόνο στο οποίο έχουν δίκιο οι τωρινές πολιτικές βιτρίνες. Έπαψαν να είναι τέτοιες από τότε που οι ροζ εθνικόφρονες (της Κουμουνδούρου), παρέα με τους οριτζινάλ του ψεκασμένου, ξεκίνησαν να πουλήσουν στην Ουάσιγκτον (στο ψόφιο κουνάβι – η προηγούμενη διοίκηση δεν αγόραζε…) το σχέδιο για την «περικύκλωση της ανατολικής Μεσογείου»… Έπαψαν από τότε που όλα αυτά τα κυβερνοκαθάρματα, με σχεδόν πλήρη διακομματική συναίνεση (εξαιρείται το κκε) παρακαλούσαν το ψοφιοκουναβιστάν να φτιάξει βάσεις κι άλλες βάσεις στην ελληνική επικράτεια…

Το να κρατιέται το εθνικό κοπάδι σε κατάσταση υπνοβασίας είναι εύκολη δουλειά. Δεν χρειάζεται πολλά. Οι εθνο-ντρόγκες του είναι φτηνές. Τι επιδιώκει όμως το ρημαδογκουβέρνο; Την επιτάχυνση της πολυμερούς όξυνσης στην ανατολική Μεσόγειο και «ό,τι γίνει έγινε»; Σε τι ελπίζει άραγε; Ή ένα pause μπας και συμμαζέψει τα ασυμμάζευτα στο εσωτερικό του παρακμιακού ελληνικού καπιταλισμού; Αν θέλει το δεύτερο θα έπρεπε να κάνει το αντίθετο απ’ ότι τώρα: να ξανάκανει τις “ελληνοτουρκικές διαφορές” διμερείς, να τις τραβήξει δηλαδή έξω απ’ το διεθνές μπλέντερ που βρωμάει μπαρούτι, και να συνεννοηθεί “αυτοπροσώπως” με το τουρκικό καθεστώς… Ο πολύ πιο έμπειρος Erdogan του το λέει εδώ και καιρό: άμα θες να πολεμήσεις πολέμα, άμα θες να μιλήσεις μίλα, να γκρινιάζεις μόνο πάψε!

Να το αναρωτηθούμε αλλιώς. Θέλει όντως ο ρημαδοΚούλης μια ρεαλιστική προσέγγιση με το τουρκικό καθεστώς, δηλαδή κάποια διαπραγμάτευση που θα καταλήξει στη Χάγη, διαπραγμάτευση βασισμένη ίσως στην έτοιμη συμφωνία επ’ αυτού που υπάρχει σε κάποια συρτάρια απ’ τις αρχές του 2004;

Αν η απάντηση είναι «όχι», αν η απάντηση είναι πως «παριστάνει τον ρεαλιστή αλλά είναι σκληροπυρηνικός εθνικιστής», τότε θα κρατήσει ίσως το κόμμα του αλλά θα χάσει όλα τα υπόλοιπα. Αν η απάντηση είναι «ναι», αν η απάντηση είναι ότι «όντως αποβλέπει σε κάποια λύση / εκτόνωση των τριβών», τότε ο υπουργός του επί των εξωτερικών (και όχι μόνον αυτός) τον υπονομεύει έως τον ρεζιλεύει.

Ως τώρα ο ρημαδοΚούλης εμφανίζεται στα λόγια μεν «ρεαλιστής» πρακτικά δε – σαν πρωθυπουργός – πυροβολημένος εθνικόφρονας (δεν υπάρχουν και άλλου είδους). Σε κάθε περίπτωση, είτε ισχύει το ένα (ο ρημαδοΚούλης είναι καμουφλαρισμένος φασίστας) είτε ισχύει το άλλο (είναι όμηρος του βαθέος ελληνικού κράτους) έχει ήδη «καεί» σε σχέση μ’ αυτό που λέγεται «εξωτερική πολιτική» – ή βρίσκεται πολύ κοντά σ’ αυτήν την απανθράκωση, που σημαίνει ότι σύντομα κανείς εκτός συνόρων δεν θα τον παίρνει στα σοβαρά. Μέσα σε λίγους μόνο μήνες πρωθυπουργίας έχει υπογράψει τρεις «φόλες» υψηλού επιπέδου:

Πρώτον, έφαγε την ιδέα του Netanyahu, και υπέγραψε πανηγυρικά στις αρχές του 2020 για την κατασκευή του θρυλικού σωλήνα east med – που δεν θα φτιαχτεί ποτέ! Το ξέρουν και οι ξιφίες της Μεσογείου…

Δεύτερον, έκανε χαρούλες και αγκαλιές με έναν τελειωμένο καραβανά, τον Haftar, ελπίζοντας ότι αυτός θα ισοπεδώσει την Tripoli, και μαζί της τον Sarraj και το τουρκο-λιβυκό «σύμφωνο».

Τρίτον, ανέλαβε απέναντι στο Βερολίνο την ευθύνη συζητήσεων με τον Erdogan, και στη συνέχεια αθέτησε ξετσίπωτα τον λόγο του αμολώντας (;;) τον ρημαδοΓου(αϊ)δοΝικόλα στο Κάιρο.

Αν ήταν ποδοσφαιριστής θα έψαχνε ομάδα. Στα εμιράτα…

(φωτογραφία: Τώρα αγαπιούνται με αγκωνιές…)

Μέση Ανατολή

Δευτέρα 10 Αυγούστου. Ιράκ, συρία, λίβανος (πριν την έκρηξη στη Βηρυττό και μετά). Επίσης, με έναν άλλο τρόπο, το ρατσιστικό καθεστώς του Τελ Αβίβ, η υεμένη· και σα συνέπεια οι πετροχούντες του Ριάντ και του Αμπού Ντάμπι: στο βαθμό που όλη αυτή η περιοχή του κόσμου έχει γίνει “συνοριακή” ανάμεσα στην προέλαση του ευρασιατικού project και στην «άμυνα» του ψοφιοκουναβιστάν και των «παλιών» ιμπεριαλιστών (Παρίσι και Λονδίνο) η καταστροφή μοιάζει κάτι σαν «μοίρα».

Ορισμένοι φιλότιμα αναρωτιούνται αν η έκρηξη στη Βηρυτό ήταν ατύχημα ή δόλια ενέργεια… Το να υπάρχουν 2.700 τόνοι νιτρικού αμμωνίου παρατημένοι σε κατοικημένη περιοχή επί χρόνια υποδεικνύει όμως την πραγματική κατάσταση του λιβανέζικου καθεστώτος. Η απορία θα έπρεπε να είναι πώς δεν έσκασε αυτή η μεγαβόμβα ως τώρα…

Το συγκεκριμένο λιμάνι φέρεται ως ελεγχόμενο από κρατικούς υπαλλήλους και μαφιόζους συνδεδεμένους με το σουνιτικό (και φιλικό προς το Ριάντ) κόμμα του προηγούμενου πρωθ. Hariri υιού. Αλλά αυτό δεν λέει κάτι, πέρα απ’ την αδιαφορία, την διοικητική δυσκαμψία και τον πολιτικό προσοδισμό που ήταν γνωστά στο λίβανο πολύ πριν το «μπουμ».

Στην ανατολική Μεσόγειο η ασιατική έξοδος (όποια μορφή κι αν έχει) του ευρασιατικού project είναι, κατά σειρά, ο λίβανος, η συρία και η τουρκία. Μπορούν οι όποιες καταστροφές, πολεμικές ή ατυχήματα, να κρατήσουν μακριά για καιρό αυτήν την «έξοδο»; Άμεσα ναι. Μεσομακροπρόθεσμα όμως η ασταμάτητη μηχανή εκτιμά προς όχι.

Ο βασιλιάς γαλλίας και πάσης ευρώπης Macron θα προσπαθήσει να επωφεληθεί απ’ την ισοπέδωση της Βηρυτού και απ’ την πιθανή όξυνση των διαμαρτυριών. Αλλά το «αγκάθι» που ενοχλεί κι αυτόν και τους υπόλοιπους «παλιούς κύριους» όλης αυτής της ζώνης, την Χεζμπ’ αλλάχ, δεν μπορεί να το ξεφορτωθεί. Είναι καλά εδραιωμένη στον λιβανέζικο νότο· και, παράδοξο ή όχι, πολύ καλύτερα οργανωμένη (τόσο στρατιωτικά όσο και κοινωνικά) απ’ το υπόλοιπο λιβανέζικο κράτος / κοινωνία. Η Χεζμπ’ αλλάχ έχει κανονικό στρατό, με εμπειρία πολέμου στη συρία· το λιβανέζικο κράτος έχει κάτι σαν στρατό με εμπειρία τροχονόμων κι ούτε καν… Μπορεί το Παρίσι να καταγγείλει την Χεζμπ’ αλλάχ όσο δυνατά θέλει σαν «τρομοκρατική οργάνωση» – συνηθισμένα… Να την αφοπλίσει όμως δεν μπορεί.

Μ’ αυτά τα δεδομένα το πιο πιθανό για την λιβανέζικη επικράτεια είναι να της συμβεί, παρά το μικρό της μέγεθος, περίπου ότι συμβαίνει ήδη στη συρία και στο ιράκ. Να υπάρχει μια αδύναμη κυβέρνηση, να υπάρχει γαλλική στρατιωτική «ανθρωπιστική» (ή ότι άλλο παρατσούκλι της δώσει ο βασιλιάς) παρουσία κάπου στο κέντρο ή βορειότερα, να υπάρχει η Χεζμπ’ αλλάχ στο νότο, να υπάρχει κάπου στο βάθος το κινεζικό κράτος / κεφάλαιο (όπως και το ρωσικό)…

… και όλοι να περιμένουν πότε θα ξεκαθαριστούν οι χοντροί, παγκόσμιοι λογαριασμοί…

(φωτογραφία: Είναι απ’ την Βηρυττό… κάπου στα τέλη της δεκαετίας του ’70 ή στις αρχές εκείνης του ’80… Όταν το Τελ Αβίβ και οι σύμμαχοί του πολεμούσαν εκεί τους παλαιστίνιους πρόσφυγες και τους δικούς τους συμμάχους, για να «διαλύσουν το μαγαζί», με σκοπό να πάρει το μισό το ισραήλ…

Απο εκείνα τα ερείπια γεννήθηκε η Χεζμπ’ αλλάχ…)

Όξυνση…

Δευτέρα 10 Αυγούστου. Κάτω απ’ τον υγιεινιστικό θόρυβο (αλλά όχι ανεξάρτητα απ’ την βίαιη αναδιάρθρωση που επιχειρούν, με αβέβαια εξέλιξη και κατάληξη οι δυτικοί καπιταλισμοί) ο παγκόσμιος “εμπορικός” πόλεμος συνεχίζεται. Ειδικά στη νομισματική εκδοχή του.

Η άνοδος στην τιμή του χρυσού μπορεί και πρέπει να διαβαστεί σαν πτώση στην τιμή (δηλαδή στην συναλλαγματική θέση) του δολαρίου. Αυτό ενόσω η κεντρική ομοσπονδιακή τράπεζα συνεχίζει να τυπώνει δολάρια με τον τόνο, δανείζοντας άμεσα ή έμμεσα στο αμερικανικό κράτος. Ενόσω, επίσης, αργά, αθόρυβα αλλά σταθερά η χρήση του δολαρίου σαν “αποθεματικού νομίσματος” και σαν μέσου/μέτρου των τιμών στις διεθνείς συναλλαγές μειώνεται.

Πού και πού κάποιος “σούπερ ειδικός” πετάει ένα “αμάν!”. Για παράδειγμα στα τέλη του Ιούλη ο επικεφαλής στρατηγικός σύμβουλος για τις αγορές εμπορευμάτων της γνωστής goldman sachs Geffrey Currie έγραψε ότι «…έχουν αρχίσει σοβαρές ανησυχίες γύρω απ’ την βιωσιμότητα της παραμονής του δολαρίου στο καθεστώς του αποθεματικού νομίσματος».

Είναι προγνώσεις που γίνονται περιστασιακά εδώ και μια πενταετία. Όπως στο παρελθόν (: η απώλεια του καθεστώτος του παγκόσμιου νομίσματος απ’ την αγγλική στερλίνα και η αντικατάστασή της απ’ το δολάριο) από καπιταλιστική άποψη η «αλλαγή νομίσματος» δεν γίνεται όμορφα και ωραία. Οπότε εύκολα λέγεται η μισή πρόταση («το δολάριο χάνει τον παγκόσμιο ρόλο του» και το αμερικανικό κράτος όλα τα οφέλη που είχε απ’ αυτόν τον ρόλο), αλλά πολύ δύσκολα η άλλη μισή. Ποιός θα είναι ο διάδοχος;

Φυσιολογικά (όσο «φυσιολογικός» μπορεί να είναι ο καπιταλισμός) θα είναι το γουάν. Αυτό ΔΕΝ λέγεται: το γουάν απέχει ακόμα (τεχνικά και όχι μόνο) να πάρει αυτήν την σκυτάλη. Σωστά. Αλλά το ψηφιακό γουάν; Χμμμμ! Εδώ οι δυτικοί «ειδικοί» είτε ξεροκαταπίνουν είτε σηκώνουν τα χέρια. Ένα νόμισμα για διεθνή χρήση με την υπογραφή μιας δυνατής κεντρικής τράπεζας και ισχυρή κάλυψη από ένα καπιταλιστικό κράτος πρώτης γραμμής είναι πάντα ένα νόμισμα που μπαίνει στις διεθνείς συναλλαγές με τους συνηθισμένους ρυθμούς. Αλλά ένα ψηφιακό νόμισμα για διεθνή χρήση, με την υπογραφή του Πεκίνου και κάλυψη της «τιμής» του σε χρυσό, μπορεί να μπεί στις διεθνείς συναλλαγές με εκρηκτική ταχύτητα! Αν το Πεκίνο κάνει το ψηφιακό γουάν όχι “fiat” νόμισμα αλλά με σταθερή σύνδεση με τον χρυσό, τότε είναι πολύ πιθανό να πάρουν φωτιά τα τόπια.

Κάποιοι σχετικοί λένε ότι το ψηφιακό γουάν είναι μια απ’ τις «πυρηνικές δυνατότητες» του κινεζικού καπιταλισμού· απέναντι στις ηπα και σ’ όποιον άλλον αμφισβητεί την θέση του στον πλανήτη. Δεν την έχει εξαπολύσει ακόμα (τώρα γίνονται τα τελευταία δοκιμαστικά εντός κίνας)· αναμένεται το ερχόμενο φθινόπωρο…

Αν πράγματι εμφανιστεί το ψηφιακό γουάν στις διεθνείς συναλλαγές στο χρονοδιάγραμμα που έχει ανακοινωθεί (πριν τις αμερικανικές εκλογές) κι αν αρχίσει να χρησιμοποιείται πολύ πιο γρήγορα απ’ ότι τα «fiat» νομίσματα (η ναυαρχίδα των οποίων είναι το δολάριο), τότε η υποτίμηση του δολαρίου θα επιταχυνθεί.

Η ιστορική καπιταλιστική περίοδος που άρχισε το 1971 κλείνει και απ’ αυτήν την άποψη…

Επιτέλους σφουγγάρισμα!

Δευτέρα 10 Αυγούστου. Πετάτε τα κυβερνοσκουπίδιά σας όπου νάναι, και δεν σας νοιάζει! Βέβαια: ο κυβερνοχώρος είναι “άυλος”, οπότε φτύνουμε και λερώνουμε κατά βούληση! Έτσι νομίζετε;

Αμ δε! Ευτυχώς βρέθηκε μια νοικοκυρεμένη κυβέρνηση να βάλει τάξη, και ένας προκομένος υπουργός να ξε-καθαρίσει τα πράγματα. Θα σου πούμε το όνομα του υπουργού, την κυβέρνηση βρείτε μόνοι σας: Πομπηίας (Pompeo)…

Το πρόγραμμα Clean Network είναι μια συνολική προσέγγιση της κυβέρνησης Trump για να διαφυλαχτεί η ιδιωτικότητα των πολιτών μας και οι πιο ευαίσθητες πληροφορίες των επιχειρήσεών μας απ’ την επιθετική εισβολή κακόβουλων παραγόντων, όπως το Κινεζικό Κομμουνιστικό Κόμμα (CCP). Σήμερα ανακοινώνω την παρουσίαση 5 νέων γραμμών προστασίας των κρίσιμων τηλεποικοινωνιών και τεχνολογικών υποδομών της Αμερικής.

  • Καθαροί πάροχοι…
  • Καθαρή αποθήκευση…
  • Καθαρές εφαρμογές…
  • Καθαρό cloud…
  • Καθαρά καλώδια….

Το momentum για το Καθαρό Διαδίκτυο μεγαλώνει. Περισσότερες από 30 χώρες και περιοχές είναι τώρα Καθαρές Χώρες, και πολλές απ’ τις μεγαλύτερες τηλεπικοινωνιακές εταιρείες του κόσμο είναι Καθαρές Τηλεπικοινωνιακές…. Η ΗΠΑ καλούν τους συμμάχους και τους εταίρους τους στις κυβερνήσεις και στη βιομηχανία να πάρουν μέρος στην αυξανόμενη παλίρροια προστασίας των δεδομένων απ’ το κράτος επιτήρησης του ΚΚΚ και άλλων κακόβουλων παραγόντων. Κτίζοντας ένα Καθαρό φρούριο γύρω απ’ τα data των πολιτών μας θα εξασφαλίσουμε την ασφάλεια του έθνους μας.

Τάδε έφη ο Πομπηίας πριν 5 ημέρες, και αξίζει να τα πάρουμε σοβαρά υπόψη. Όχι επειδή κατηγορεί αυτούς τους κινέζους (δήθεν) κομμουνιστές ότι δεν έχουν τρόπους, ότι είναι βρωμιάρηδες (σίγουρα έχουν αγροτική καταγωγή!), και ότι δεν βγάζουν ούτε τα παπούτσια τους όταν μπαίνουν στο διαδίκτυο. Αυτές είναι αναμενόμενες καταγγελίες απ’ τους δανδήδες του ψοφιοκουναβιστάν. Το σημαντικό είναι ότι (μέσα στην απελπισία τους;) όχι οι κινέζοι αγροτικής καταγωγής αλλά οι πιονιέροι της ελευθερίας του διαδικτύου θέλουν τώρα να φτιάξουν «εθνικό φρούριο» στον κυβερνοχώρο.

Ένας τρόπος οχυρωματικών έργων είναι να πετάς άκαυτο ασβέστη στον εχθρό. Έχει ξεκινήσει. Ένας άλλο τρόπος είναι να χύνεις καυτό λάδι στις apps του εχθρού. Κι αυτό έχει ξεκινήσει. Με το cloud όμως; Ο παστρικός υπ.εξ. του ψοφιοκουναβιστάν, με την σφουγαρίστρα στο χέρι, λέει:

Σκοπός του Καθαρού Cloud είναι να εμποδίσουμε την αποθήκευση των πιο ευαίσθητων προσωπικών δεδομένων των πολιτών μας και της πιο πολύτιμης πνευματικής ιδιοκτησίας των επιχειρήσεών μας, συμπεριλαμβανόμενης της έρευνας για το εμβόλιο του covid-19, σε συστήματα του cloud στα οποία έχουν πρόσβαση οι ξένοι ανταγωνιστές μας, μέσω εταιρειών όπως η Alibaba, η Baidu και η Tencent.

Αμάν! Το ψοφιοκουναβιστάν θα φτιάξει ένα φρούριο ίσαμε τον ουρανό για τον εαυτό του και τους συμμάχους του, θα βάλει κι ένα σταυρό νοσοκομείου απέξω (ελέω covid-19), θα κλειστεί μέσα, θα βάλει και κουρτινάκια στις πολεμίστρες για να μην βλέπει κανείς ούτε από ‘κει, θα κάνει τις άλλοτε κραταιές hi tech εταιρείες του γελαδάρηδες (αφού οι αντίπαλοι δεν θα δέχονται ούτε το όνομά τους να ακούσουν – σαν αντίποινα) και…

Τι θα κάνετε κύριε cleaner μέσα στο φρούριο; Θα κρατάτε ομπρέλες για τους πυραύλους; Και με τα υποβρύχια καλώδια; Μήπως είναι καλύτερα κυρ Πομπηία να τα κόψετε μόνοι σας, από τώρα, νάχετε το κεφάλι σας ήσυχο; Και με τους δορυφόρους σας; Δεν τους ρίχνετε πριν σας τους ρίξουν; Ας πάνε στην ευχή – μπελάς είναι… Καλύτερα τα ταχυδρομικά περιστέρια: δεν μπορεί να τα κλέψει το κομμουνιστικό κόμμα κίνας!

Έτσι είναι όμως και στη ζωή! Όταν απογοητευτείς από μια σχέση, όταν νοιώσεις απορρίψη, κλείνεσαι στον εαυτό σου… Και δεν ακούς κουβέντα…

Reset or not reset? (2)

Τετάρτη 29 Ιούλη. Στην άλλη μεριά του κόσμου όμως, οι ανατολικές τεκτονικές πλάκες, κινούνται με διαφορετικά χαρακτηριστικά. Αυτό που για τον δυτικό κόσμο είναι η “μεγάλη απειλή”, ο κινέζικος καπιταλισμός, για πολλά καθεστώτα (αλλά και μεγάλα τμήματα των πληθυσμών…) είναι το αντίθετο. Από “μεγάλη λύση” μέχρι “μεγάλο παράδειγμα”. Η εξάμηνη ως τώρα “ιστορία της μόλυνσης” στις ανατολικές τεκτονικές πλάκες έχει εντελώς διαφορετική “ανάγνωση”. Η σχετική ταχύτητα με την οποία ο κινεζικός καπιταλισμός και μια σειρά άλλοι (απ’ τον νοτιοκορεάτικο ως άλλους μικρότερους) “ξεμπέρδεψαν” έχει προσθέσει στο μεγάλο σχέδιο των «δρόμων του μεταξιού» ένα έξτρα άρωμα βιοασφάλειας. Κι ενώ οι παρακμιακοί του δυτικού κόσμου προσπαθούν να φρενάρουν το αναπόφευκτο, οι «αναπτυσσόμενοι» του ανατολικού υποδέχονται το Πεκίνο σαν «στυλοβάτη». Ειδικά εφόσον το κινεζικό κράτος / κεφάλαιο έχει αρκετά περιθώρια να είναι «γενναιόδωρο», που σημαίνει ότι δεν ζητάει απ’ τους εταίρους του περισσότερα απ’ ό,τι μπορούν πράγματι να του δώσουν.

Τα διπλωματικά, οικονομικά και εμπορικά ραντεβού σ’ αυτή τη μεριά του κόσμου πυκνώνουν, καθώς – με επικέντρο τον κινέζικο καπιταλισμό – η «ανάπτυξη» έχει ξαναμπεί στις ράγες. Φυσικά δεν είναι όλα ρόδινα. Για να μπουν κοινωνίες με ισχυρές εσωτερικές / ταξικές αντιθέσεις (και καπιταλισμούς όλων των προηγούμενων εποχών) έστω και σαν «συμπληρώματα» στον κινέζικο 21ο αιώνα θα χρειαστούν μετασχηματισμούς που δεν είναι σίγουρο ότι θα πετύχουν. Αλλά το convoy μεγαλώνει και προχωράει.

Κι έτσι, την ώρα που το ψοφιοκουναβιστάν θα βουλιάζει στα εκλογικά του αδιέξοδα και η ε.ε. θα προσπαθεί να μοιράσει δανεικά και επιδοτήσεις στα μέλη της, το Πεκίνο θα απλώνει την εμβέλεια του ψηφιακού γουάν…

Αγώνας θανάτου

Τρίτη 28 Ιούλη. Αφού κατασκεύασαν από κοινού τον τρόμο, τώρα σπρώχνονται για το ποιά κυβέρνηση αγαπάει περισσότερο τους υπηκόους της. Τα φάντασμα της κίνας έχει τεράστια σκιά. Και το γεγονός ότι η (παγκόσμια) καπιταλιστική αναδιάρθρωση εξελίσσεται τόσο ταυτόχρονα με την όξυνση του ενδοκαπιταλιστικού ανταγωνισμού έχει (και θα έχει) φονικές συνέπειες πρωτοφανείς στην ιστορία των 2 τελευταίων αιώνων.

Στις αρχές Απρίλη το ψοφιοκουναβιστάν με το στόμα του ίδιου του ψόφιου κουναβιού ανακοίνωσε την “Operation Warp Speed”. Είναι μια παραλλαγή της 101 αερομεταφερόμενης μεραρχίας πεζοναυτών (ο μιλιταρισμός εκτός από γεγονότα είναι και τρόπος σκέψης) στο πεδίο της δημόσιας υγείας: ο στόχος αυτής της “operation” είναι να υπάρχουν 300 εκατομμύρια δόσεις ενός αντιcovid εμβολίου, στη διάθεση των ηπα, τον Γενάρη του 2021.

Για να επιτευχθεί αυτός ο στόχος το ψοφιοκουναβιστάν (όταν δεν προσπαθεί να κλέψει) παραγγέλνει, πληρώνει και αγοράζει προκαταβολικά εκατομμύρια δόσεις εμβολίων που απλά βρίσκονται υπό δοκιμή, από διάφορες εταιρείες, άγνωστο αν είναι ικανά και ασφαλή, προκειμένου να έχει καβάτζα. Το ίδιο κάνει το Λονδίνο αλλά και η ε.ε.

Ερώτηση απλής λογικής, επιχειρηματικής ή και όχι: αν σας έχουν προπληρώσει την παραγωγή του Α (ότι κι αν είναι αυτό…) υπάρχει περίπτωση εσείς να μην κάνετε ό,τι μπορείτε, πάνω και κάτω απ’ το τραπέζι, για να επιβεβαιώσετε ότι το Α είναι εμπορεύσιμο; Κι αν πρόκειται για «φάρμακο» (που είναι φαρμάκι…) και ο κριτής της εμπορευσιμότητας είναι μια υπηρεσία την οποία μπορείτε να «σπρώξετε», όπως η αμερικανική FDA, θα κάτσετε με σταυρωμένα χέρια και το τρέμουλο της αναμονής μιας απόφασης;

Έτσι, πίσω απ’ τις πλάτες των υποτελών, συμβαίνει αυτό το μάλλον πρωτοφανές στην καπιταλιστική ιστορία: διάφορες πολιτικές βιτρίνες, προκειμένου αφενός να στηρίξουν τις «εθνικές» φαρμακοβιομηχανίες τους κατ’ αρχήν αλλά και, αφετέρου, την κυβερνητική «αποτελεσματικότητά» τους, αφού κάνουν όλη την βρωμοδουλειά της τρομοπαραγωγής προαγοράζουν σε μεγάλες ποσότητες ανύπαρκτα φάρμακα άγνωστης ποιότητας, «πουσάροντας» της big pharma (και το βιο-πληροφορικο-ασφαλίτικο σύμπλεγμα) θα έχουν «αποτέλεσμα» (δηλαδή εμπόρευμα, stuff) … χτες!

Δεν είναι τυχαίο ότι μέσα σ’ αυτήν την περιδίνηση (που μόνο θάνατο σ’ όλες τις μορφές του προκαλεί) ακόμα και φαρμακευτικές εταιρείες φαντάσματα κάνουν παιχνίδι. (Όχι ότι οι άλλες είναι καλύτερες!). Παράδειγμα η αμερικανική moderna. Πρόκειται για βιοχημική εταιρεία που ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΦΤΙΑΞΕΙ ΠΟΤΕ ΕΜΒΟΛΙΟ – η τύχη, όμως, της χαμογελάει τώρα! Ανακοίνωσε χτες ότι προχωράει στην τρίτη και τελική φάση δοκιμών του mRNA-1273 κατασκευάσματός της, με τον εμβολιασμό 30.000 εθελοντών, που είναι κατ’ αρχήν υγιής. Αλλά θα μολυνθούν για ερευνητικούς σκοπούς, για να φανεί αν δουλεύει το κατασκευάσμα… Η moderna έρχεται απ’ το πουθενά. Αλλά υπόσχεται πως αν εγκριθεί το mRNA-1273 μπορεί να παράξει 500 εκατομμύρια δόσεις, ακόμα και 1 δις, μέσα στο 2021… Αυτό ναι! Σ’ έναν «πόλεμο κατά αόρατου εχθρού» που χρειάζονται εκατομμύρια οβίδες το να λες ότι μπορείς να τις φτιάξεις είναι προσόν!

Απ’ τις 7 υποψήφιες δυτικές «φαρμακευτικές / πολεμικές» έρευνες και εταιρείες (ή κοινοπραξίες) τουλάχιστον οι 3 (moderna, pfizer/biontech se, johnson & johnson) έχουν μπει στην αρένα με ανοικτά προπαγανδιζόμενα mRNA εμβόλια. Οι άλλες 4 (novavax, astrazeneca/oxford university, merk & co, sanofi) επίσης χρησιμοποιούν βιοτεχνολογίες, τις οποίες όμως δεν έχουμε ψάξει… Με τέτοιο συναγωνισμό το να μην πετύχει ο Χ να “πάρει την δουλειά” – σίγουρα την αμερικανική αγορά και όχι μόνο – δεν θα οφείλεται καθόλου σε ενδοιασμούς ή ενστάσεις για την ασφάλεια· εκεί φαίνεται να υπάρχει καθολική συμφωνία, ότι “όσο το γρηγορότερο τόσο το καλύτερο”. Η αποτυχία του Χ θα οφείλεται μόνο στις τρικλοποδιές που θα βάλει ο Ψ ή ο Ζ ανταγωνιστής.

Γιατί “όσο το γρηγορότερο τόσο το καλύτερο”; Το έχουμε υποστηρίξει. Το πιθανότερο είναι ότι σε λίγους μήνες αυτή η συγκεκριμένη “φονική πανδημία” δεν θα υπάρχει, σίγουρα στον πρώτο κόσμο. Με τα χίλια ζόρια κρατάνε την τρομοπαραγωγή ανεμίζοντας τα κρούσματα – των – ασυμπτωματικών!… Χώνουν και κανά θάνατο στην “κοινή δεξαμενή”, μπορεί από τροχαίο, μπορεί από overdose, μπορεί από… Αλλά η βιομηχανία δεν μπορεί να περιμένει να ξεπεραστεί από τον κύκλο ζωής ενός τσαχπίνη που ως τώρα αξιοποιήθηκε τόσο καλά!

Ότι πεις αφεντικό!

Τρίτη 28 Ιούλη. Τα σκονάκια του σίγουρα τα σνιφάρει – σιγά μην την βγάζει με τσάγια. Οπότε η δήλωση μπορεί να του ξέφυγε: τα σύνδρομα μεγαλείου είναι ανεξέλεγκτα.

Ο γνωστός (απατεώνας; πλυντήριο; σαν επιχειρηματίας εμφανίζεται πάντως) Musk, της Tesla, θύμωσε όταν κάποιος του τιτίβισε ότι το πραξικόπημα στην βολιβία και η ανατροπή το Morales έγιναν για να βάλει χέρι ο ίδιος στα τεράστια κοιτάσματα λιθίου της βολιβίας. (Το λίθιο είναι βασικό για τις ανάλογες μπαταρίες).

Η απάντηση του παρμένου δισεκατομυριούχου είχε αυτήν την ωμότητα που διέκρινε άλλα, λιγότερο κομψευάμενα αφεντικά του παρελθόντος: «Θα κάνουμε πραξικοπήματα όπου θέλουμε! Πάρτο χαμπάρι!»

Είναι η βεβαιότητα του νικητή; Η έπαρση ενός τύπου που έχει καταφέρει να βγάζει λεφτά απ’ το χρηματιστήριο αλλά όχι απ’ τα αυτοκίνητα που πουλάει, οπότε είναι θέμα χρόνου το επιχειρηματικό κηδειόχαρτο για πάρτη του; Όπως και νάχει η παραδοχή του ότι πράγματι το πραξικόπημα στη βολιβία έγινε (και) για τις μπαταρίες του μπορεί, κάποια στιγμή, να του στοιχίσει…

(Το να βάζει κάποιος χέρι σ’ ένα στρατηγικό εμπόρευμα, όποιο κι αν είναι, δεν είναι μια ατομική, προσωπική υπόθεση. Δεν πάει ο Elon, κρυφά, τις νύχτες, να σκάψει για να φορτώσει με λίθιο το σακίδιό του και να το μεταφέρει πάντα νύχτα στα εργοστάσια που φτιάχνουν τις μπαταρίες του! Επιπλέον, δεν είναι μια εκστρατεία για να πληρώνεται το στρατηγικό εμπόρευμα σε κανονική τιμή, «τιμή ελεύθερης αγοράς» – αν ήταν έτσι θα μπορούσε ο Musk να αγοράζει λίθιο και απ’ τον Morales.

Κυκλώματα του οργανωμένου εγκλήματος και ό,τι αυτά βάζουν στον τραπέζι απ’ τις πολυσχιδείς δραστηριότητές τους είναι το πραγματικό νόημα του «θα κάνουμε πραξικοπήματα όπου γουστάρουμε!» Αλλά κανένα έγκλημα δεν είναι τέλειο. Και κανείς δεν μπορεί να προβλέψει με σιγουριά τους κοινωνικούς και πολιτικούς συσχετισμούς που θα υπάρχουν όταν θα αποκαλυφθούν τα εγκλήματα του Musk…)

Ο πόλεμος των προξενείων

Δευτέρα 27 Ιούλη. Το ψοφιοκουναβιστάν το χοντραίνει διαρκώς και εναντίον των πάντων· με πρώτο στόχο το Πεκίνο. Χρειάζεται μεγάλη αφέλεια ή καλοπιστία για να ελπίζει κανείς ότι ενώ η αντιπαράθεση χοντραίνει θα έρθει κάποια στιγμή που θα αμβλυνθεί. Κι όλα θα ηρεμήσουν. Ο δρόμος της σύγκρουσης έχει ανοίξει, και δείχνει προς πολύ συγκεκριμένη κατεύθυνση.

Μαζί και επιπλέον του “οικονομικού πολέμου”, το ψοφιοκουναβιστάν ξεκίνησε έναν καινούργιο πόλεμο: τον πόλεμο των προξενείων. Πριν λίγες ημέρες έδωσε ένα τελεσίγραφο 72 ωρών στο προσωπικό του κινεζικού προξενείου στο Huston να εγκαταλείψει τις ηπα, με την πρόφαση ότι κάποιος ή κάποιοι απ’ το προσωπικό κάνουν τεχνολογική κατασκοπεία. Κι ενώ ως αυτό το σημείο θα έλεγε κάποιος ότι τουλάχιστον τηρούνται τα τυπικά των διπλωματικών απελάσεων, πριν περάσει το 72ωρο, την περασμένη Παρασκευή τα χαράματα, το fbi έκανε ντου, κανονική εισβολή στο προξενείο (καλυπτόταν ακόμα απ’ την διπλωματική ασυλία, σαν κινεζικό έδαφος) σπάζοντας πόρτες – ενόσω μέσα οι υπάλληλοι μάζευαν ή/και κατέστρεφαν το υλικό της υπηρεσίας. Το συγκεκριμένο προξενείο ήταν εκεί επί 30 χρόνια, και είχε τουλάχιστον 200 υπάλληλους, εκ των οποίων οι 150 ντόπιοι.

Σαν απάντηση και αντίποινα το Πεκίνο διέταξε το Σάββατο την εκκένωση του αμερικανικού προξενείου στο Chengdu, ενώ το κτίριο περικυκλώθηκε απ’ την κινεζική αστυνομία. Δεν μπούκαρε, τουλάχιστον ως τώρα. Η δε καθεστωτική κινεζική global times ήταν χτες όλο γλύκες:

… Η Κίνα αμύνεται. Αλλά αν η Ουάσιγκτον είναι τόσο αποφασισμένη να σπρώξει τις σχέσεις ΗΠΑ-Κίνας στην χειρότερη κατεύθυνση, η Κίνα δεν θα μπορέσει να αλλάξει μόνη της την πορεία των πραγμάτων. Από την στιγμή που η Ουάσιγκτον μπορεί να κάνει ό,τι θέλει με αχαλίνωτους τρόπους, ο 21ος αιώνας θα είναι σκοτεινότερος και ακόμα πιο εκρηκτικός απ’ την εποχή του Ψυχρου Πολέμου. Ατυχήματα μπορεί να οδηγήσουν σε ανείπωτες καταστροφές…. Ο κόσμος δεν πρέπει να πέσει θύμα πειρατείας από μια ομάδα πολιτικών ψυχοπαθών. Οι τραγωδίες των δεκαετιών του 1910 και του 1930 δεν πρέπει να επαναληφθούν…

Μμμμμ! Μια ομορφιά!! “Πολιτικοί ψυχοπαθείς” – τέλεια!

Οι απελάσεις διπλωματών με την κατηγορία της κατασκοπείας δεν είναι ασυνήθιστες στις διακρατικές (αντίπαλες) σχέσεις. Το κλείσιμο προξενείων (ή και πρεσβειών) είναι λιγότερο συνηθισμένο. Αλλά το πρόβλημα με το ψοφιοκουναβιστάν είναι πολύ σοβαρότερο. Δεν ψάχνει να εντοπίσει κινέζους κατασκόπους. Θεωρεί όλο και πιο συστηματικά οτιδήποτε κινέζικο «κομμουνιστική απειλή». Αν και είναι γελοία η προσπάθεια κάτι φιλελλήλων σαν τον Πομπηία να ζωντανέψουν τον «κομμουνιστικό κίνδυνο», ακόμα κι αυτή η γελοιότητα είναι μέτρο της κατάστασης στην οποία βρίσκεται η παρακμιακή Ουάσιγκτον: ψάχνει στο παρελθόν της, να ξεθάψει καμμιά “καλή ιδέα”…

Κάποιοι θέλουν ακόμα να ελπίζουν ότι το ψοφιοκουναβιστάν βρίσκεται σε μια «ανώμαλη» περίοδο, λόγω εκλογών, και ότι τα πράγματα θα ηρεμήσουν μετά. Ωστόσο η συμπεριφορά της πρώην υπερδύναμης είναι «ομαλότατη» αν την κρίνει κανείς με τα μέτρα της επιταχυνόμενης συρρίκνωσης της ηγεμονίας της. «Ανωμαλία» με το Πεκίνο, «ανωμαλία» με την Μόσχα, «ανωμαλία» με την Τεχεράνη.. «Ανωμαλία» και με το Βερολίνο; Εμμμμ… δεν γίνεται αλλιώς… Τόσες πολλές «ανωμαλίες» συγκροτούν μια σαφή «ομαλότητα»: αυτήν την κατηφόρας.

Κι εκεί η ασταμάτητη μηχανή εξακολουθεί να προβλέπει την καθαρή εμφάνιση εκείνου που έχει ονομάσει «γραμμή Pence». Το έχει δει γραμμένο στον τοίχο…

Ο μαρμαρωμένος βασιλιάς 2

Κυριακή 26 Ιούλη. Γιατί επιστρατεύεται τώρα η “αγιασοφιά”; Σε ποια ατζέντα; Επειδή, μόνο, το κυβερνόν AKP ξαναέκανε το μνημείο τζαμί, εξασφαλίζοντας ωστόσο ότι θα συνεχίσει να είναι και τουριστικό αξιοθέατο;

Ας αρχίσουμε ανάποδα. Γιατί το AKP επέλεξε αυτήν την συμβολική και εύκολη ενέργεια; Κατ’ αρχήν πρόκειται για το σύνολο του AKP, μαζί με τις ρεζέρβες του, και καθόλου για έναν “παρανοϊκό” Erdogan όπως βολεύονται διάφοροι ντόπιοι και δυτικοί ψυχωσικοί! Το αποδεικνύει η επαινετική στάση των «αμφισβητιών» (διαγραμμένων, με δικά τους κόμματα πια) Abdullah Gul και Ahmet Davutoglu.

Αλλά όχι μόνο αυτό. Αν και ορισμένοι ντόπιοι “αναλυτές”, εθνικόφρονες με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, βολεύονται να πιστεύουν και να διαδίδουν ότι “ο Erdogan έκανε μια ενέργεια εσωτερικής κατανάλωσης”, η εμβέλεια αυτής της “ιστορικής αποκατάστασης” είναι πολύ μεγαλύτερη. Γιατί πολύ μακρύτερα φτάνει τόσο η στρατιωτική όσο, κυρίως, η soft power του τουρκικού ιμπεριαλισμού.

Προφανώς τόσο το ντόπιο όσο και το δυτικό αντι-μουσουλμανικό φασισταριό δυσκολεύεται να θυμάται όσα δεν το βολεύουν. Ωστόσο το AKP ποτέ δεν έκρυψε ούτε την ιδεολογία του ούτε την γεωπολιτική του. Να θυμίσουμε μόνο ότι μετά την θριαμβευτική του νίκη στις εκλογές του 2011 (πάνω από το 50% των ψήφων, 326 έδρες στο 550 εδρών κοινοβούλιο), στον επινίκειο λόγο του, ο Erdogan ξεκαθάρισε ότι η υπό τους ισλαμοδημοκράτες τουρκία θα είναι η «φωνή της μέσης Ανατολής και των μουσουλμάνων» απέναντι, κόντρα στη Δύση. Είχε πει τότε:

…Πιστέψτε με, σήμερα νίκησε το Sarajevo όσο η Istanbul, η Beirut όσο η Izmir, η Damascus όσο η Ankara, η Ramallah, η Nablus, η Jenin, η West Bank, η Jerusalem νίκησαν όσο το Diyarbakir…

Προσκλητήριο πολύ συγκεκριμμένων εκκρεμοτήτων… Μεγαλοϊδεατισμός; Ναι. Με περισσότερα του ενός νοήματα! Και χωρίς «αγιασοφιάδες»! Οι δυτικοί τρόμαξαν τότε. Η Ουάσιγκτον προσέφερε στην Άγκυρα ένα δηλητηριώδες δώρο: μια θέση στη διάλυση της συρίας (χρειάστηκαν 4 χρόνια για να επιβεβαιώσουν οι τούρκοι ισλαμοδημοκράτες τον πραγματικό αμερικανικό σχεδιασμό!). Το 2016 διάφοροι μηχανισμοί οργάνωσαν βιαστικά ένα πραξικόπημα…

Έχει ενδιαφέρον, σίγουρα για την εργατική αντικρατική / αντικαπιταλιστική κριτική στη μεγάλη κλίμακά της. Σύμφωνα με το manual «διαχείρισης του πλανήτη» που εξέδωσε το 1993 ο «πολύς» Samuel Huntington με τίτλο «η σύγκρουση των πολιτισμών», ένα βιβλίο που διαβάστηκε πολύ στα ‘90s, κράτη (μαζί με τους μεγαλοϊδεατισμούς / ιμπεριαλισμούς τους) σαν το τουρκικό (σε ότι αφορά το σουνιτικό ισλάμ) ή το ιρανικό (σε ότι αφορά το σιιτικό ισλάμ) θα έπρεπε να θεωρούνται κομβικά και απαραίτητα για τις παγκόσμιες (υπό δυτική ηγεμονία πάντα) ισορροπίες· στο βαθμό που οι απειλές θα προέρχονταν από «αδέσποτους» και γι’ αυτό ανεξέλεγκτους παράγοντες… Με δυο λόγια: τα κράτη – περιφερειακοί φύλακες που θα ήταν τέτοιοι με ιδεολογικά και πολιτικά μέσα και όχι με στρατούς και χούντες, θα ήταν πολύ προτιμότερα για τις παγκόσμιες ισορροπίες μετά το «τέλος της ιστορίας» και την «οριστική νίκη του νεοφελελευθερισμού» σε σχέση με μια επίπλαστη δυτική ηγεμονία που θα γεννούσε ανεξέλεγκτους «αμφισβητίες»… Κάποιος ισχυρός “συγγενής” θα έπρεπε να υπάρχει κάθε φορά, για να τους μαζεύει…

Το AKP της εποχής Davutoglu, των “μηδενικών προβλημάτων με τους γείτονες” και του στρατηγικού βάθους, ήταν απ’ το 2001 έτοιμο να αναλάβει αυτόν τον ηγεμονικό, περιφερειακό ρόλο καπιταλιστικής ισορροπίας στον πλανήτη, τόσο στον Καύκασο όσο και στην μέση ανατολή… Δέκα χρόνια μετά, το 2011, με τις αραβικές εξεγέρσεις / δημοκρατικές επαναστάσεις στο μεγαλύτερο μέρος του αραβικού κόσμου, με τις νίκες τους στην Τύνιδα και στο Κάιρο, η πολιτική και ιδεολογική “κεντρικότητα” των τούρκων ισλαμοδημοκρατών έμοιαζε πια αναγνωρισμένη και δεδομένη.

Αλλά όχι! Στις παγκόσμιες ιμπεριαλιστικές “ζώνες επιρροής” τέτοιου είδους “περιφερειακοί” αλλά και καπιταλιστικά ικανοί παράγοντες, σαν την Άγκυρα και την Τεχεράνη, θεωρούνται από “πρόβλημα” έως “απειλή”. Απ’ την Ουάσιγκτον ως το Λονδίνο και απ’ το Παρίσι ως την Αθήνα προτιμητέες είναι πετροχούντες σαν αυτές του Ριάντ και του Αμπού Ντάμπι· ή χασάπηδες σαν τον Sisi. Καθεστώτα, δηλαδή, χωρίς σοβαρή εσωτερική έδραση, με στήριγμα μόνο την βία, τους διεθνείς πελάτες τους και τα πάντρεμα των κυρίαρχων τάξεων με τα συμφέροντα αυτών των συμμάχων…

Συνεπώς, αυτό που κατά τον Huntington ήταν στρατηγικά απαραίτητο έγινε (για τους δυτικούς ιμπεριαλισμούς) απαράδεκτο, εχθρικό. H Άγκυρα έλαβε την προειδοποίηση απ’ το δυτικό προγεφύρωμα στη μέση Ανατολή, το ρατσιστικό Τελ Αβίβ, με την σφαγή στο mavi marmara, στα τέλη Μάη του 2010. Η «πολιτισμένη και φιλελεύθερη» δύση έβγαλε τον σκασμό, αφήνοντας το απαρτχάιντ Τελ Αβίβ να κάνει την βρώμικη δουλειά. Αν το AKP επέμενε στα «μηδενικά προβλήματα» άλλοι θα φρόντιζαν να του τα δημιουργούν.

Από ένα σημείο και μετά (ειδικά μετά το 2015 και την διαμόρφωση του μπλοκ της Αστάνα) η μεθοδολογία των τούρκων ισλαμοδημοκρατών άλλαξε. Απέναντι στους δυτικούς εργολάβους τύπου σαουδική αραβία, εμιράτα, αίγυπτος και στις μεθόδους τους, προστέθηκαν τα όπλα. Για πρώτη φορά στην ιστορία του το τουρκικό κράτος άρχισε δικούς του πολέμους εκτός συνόρων. Δικαιούται να υποστηρίζει “εσείς ξεκινήσατε”!

Ο κυρ Βασίλης ζορίζεται κάπως 1

Σάββατο 25 Ιούλη. Η θυματοποίηση είναι πολύ της μόδας τα τελευταία χρόνια – θα πρέπει να ασχοληθούμε και μ’ αυτήν κάποια στιγμή… Το βέβαιο είναι ότι ο κυρ Βασίλης, ο Άρχοντας Θυρών και Παραθύρων, νοιώθει κι αυτός θύμα. Των social media – και των θεωριών συνωμοσίας που διαδίδονται μέσω αυτών σε βάρος του. Αυτά δήλωσε προχτές συνεντευξιαζόμενος φιλικά στο cnn… Και επειδή το «βίωμα» είναι η άλλη μόδα της εποχής, αν ο κυρ Βασίλης νοιώθει θύμα κανείς δεν μπορεί να τον αμφισβητήσει. Μόνο να δακρύσουμε μπορούμε γι’ αυτόν τον άδικο και αχάριστο κόσμο…

Σε ένα πράγμα ο κυρ Βασίλης έχει δίκιο: αν τον κατηγορούν ότι έφτιαξε τον covid-19, τότε όχι!!! Αν ποτέ κατασκευαστεί ένας ιός για να υπηρετήσει τα συμφέροντα του βιο-πληροφορικο-ασφαλίτικου συμπλέγματος θα είναι, σίγουρα, πολύ πιο φονικός απ’ τον covid-19! Όχι λοιπόν. Αυτός ο τσαχπίνης είναι έργο της μάνας φύσης· ξεκίνησε από λάθος μέρος (την κίνα…) και, όπως έχουν δηλώσει διάφοροι, «δεν είναι αυτός που περιμέναμε… θα έρθει άλλος».

Παρόλη την αθωώτητά του στο συγκεκριμένο θέμα ο κυρ Βασίλης έχει κανά δυο σοβαρά προβλήματα. Κατ’ αρχήν, σαν ομιλητής / προπαγανδιστής, είναι ελαφρά μόνο καλύτερος απ’ το ψόφιο κουνάβι, με ελαφρά μόνο πλουσιότερο λεξιλόγιο. Δεν το έχει ο άνθρωπος – μόνο αν είσαι θαυμαστής του μπορείς να ακούσεις τις βλακώδεις κοινοτοπίες του! Αν δεν ήξερε κάποιος περί ποίου πρόκειται θα έλεγε στη δεύτερη φράση του «καλά, ποιός κόπανος είναι;» Πράγμα που δεν θα ήταν πρόβλημα αν παρέμενε ο ιδιοκτήτης της microsoft (στον τομέα αυτό το λέγειν δεν είναι απαραίτητα πλούσιο)· είναι όμως σοβαρό πρόβλημα για κάποιον που είναι «ο πιο powerfull γιατρός στον κόσμο» (και εντελώς ανίδεος από ιατρική…)· μια βιτρίνα δηλαδή δεκάδων άλλων εταιρειών, φαρμακευτικών, ασφαλιστικών, νέων τεχνολογιών, που προτιμούν να μην φαίνονται. Με άλλα λόγια: δεν πείθει, και κάθε φορά που μιλάει για το φιλανθρωπικό του έργο, κάμποσες χιλιάδες επιπλέον καταλαβαίνουν ότι άλλα έχει στο μυαλό του…

Το άλλο πρόβλημα του κυρ Βασίλη είναι πως δεν μπορεί, κι ούτε θα μπορέσει ποτέ να εξηγήσει τι καλό για τον καθένα έχει το (ατομικό) ψηφιακό φακέλωμα υγείας, το οποίο προωθεί με τόσο πάθος. Αν όχι όλες, η ασταμάτητη μηχανή έχει παρακολουθήσει με προσοχή τις περισσότερες απ’ τις συνεντεύξεις του στην covid-19 φάση του παγκόσμιου καπιταλισμού, καθώς και κάποιες παλιότερες. Πουθενά δεν υπεραμύνεται του project παγκόσμιου ψηφιακού φακελώματος υγείας ID2020 (ή, του χρόνου, ID2021…), ούτε ασχολείται να πείσει για τα καλά του quantum dot, που επίσης προωθεί με πάθος, σε άμεσο συνδυασμό με τους εμβολιασμούς.

Η ασταμάτητη μηχανή έχει παρακολουθήσει διάφορους cyberpunk τύπους να υπερασπίζονται σχεδόν μανιακά πολύ πιο ασήμαντα βήματα προς την singularity και τον post human κόσμο. Ο κυρ Βασίλης όμως δεν είναι cyberpunk. Μοιάζει 110% με τους σοφούς της «σχολής του Σικάγο», που έψαχναν να εφαρμόσουν τα δικά τους γιατρικά στα ‘70s… και – καθόλου τυχαία – βρήκαν πρόθυμη να τους εξυπηρετήσει μια απ’ τις πιο αιματοβαμένες χούντες στην ιστορία της ανθρωπότητας (γενικά) και της λατινικής αμερικής (ειδικά): την χούντα του Pinochet στη χιλή. Έτσι και ο κυρ Βασίλης, μέσω το παραμάγαζού του που λέγεται «παγκόσμιος οργανισμός υγείας», ψάχνει να ξεκινήσει το ψηφιακό φακέλλωμα στη ζούλα, σε περιοχές του πλανήτη όπου αν ο κόσμος αντιδράσει θα τον περιμένει ο στρατός. Και ως τότε παραμένει σεμνός και σιωπηλός…

Με τούτα και με τ’ άλλα ο καϋμένος ο κυρ Βασίλης χάνει διαρκώς «επιρροή» στο αμέρικα και όχι μόνο. Και νοιώθει «θύμα». Τόσα δισεκατομύρια και να κινδυνεύεις να αποτύχεις; Πόρκα μιζέρια!!!

(φωτογραφία: Δεν χρειάζεται να είναι κάποιος πορωμένος χριστιανός και να βλέπει το «χάραγμα του αντίχριστου» για να ανατριχιάσει με τις τεχνολογίες ενσωμάτωσης του ψηφιακού φακελώματος – σ’ αυτή τη φάση για «λόγους υγείας» – που είναι ήδη διαθέσιμες. Το Μ.Ι.Τ. περηφανεύεται για το quantum dot από πέρυσι… Ωστόσο θα βρει κανείς και πάλι τον κυρ Βασίλη να έχει προωθήσει, μέσω π.ο.υ. μια συμφωνία εφαρμογής του, με το κράτος του μπαγκλαντές. Δεν ξέρουμε αν οι υπήκοοι εκεί θα δεχτούν αυτό το «πείραμα»· έχουμε τις σοβαρές αμφιβολίες μας.

Το θέμα είναι ότι η συνεχιζόμενη υγιεινιστική τρομοεκστρατεία έχει κάνει αρκετά βήματα υπέρ του ψηφιακού φακελώματος, που μπορεί σ’ αυτή τη φάση, προσωρινά, να μην πάρει την μορφή του quantum dot, είναι όμως σχεδόν βέβαιο πως θα έχει την μορφή της «ψηφιακής κάρτας υγείας». Ενώ οι χειρουργικές μάσκες είναι τυραννικές, πρωτόγονες, και δεν αποφέρουν κανένα άμεσο όφελος στον καπιταλισμό της 4ης βιομηχανικής επανάστασης, η «ψηφιακή κάρτα υγείας» που θα πιστοποιεί τον «εμβολιασμό» (και προοπτικά πολύ περισσότερα) έχει πολλά που ταιριάζουν στο καινούργιο καθεστώς εκμετάλλευσης και επιτήρησης· και θα «απελευθερώσει» απ’ την τυραννία του σημαδέματος (της εξαφάνισης) του προσώπου, που είναι η μάσκα… Και, φυσικά, στον δυτικό κόσμο, μπορεί να σερβιριστεί κατ’ αρχήν σαν «εθελοντική επιλογή» – αλλά με σαφή κίνητρα. Αν έχεις την «ψηφιακή κάρτα υγείας» που θα πιστοποιεί ότι δεν είσαι «φορέας» (δηλαδή μολυσματικός) θα μπορείς να μπαίνεις στα γήπεδα, στις συναυλίες, ή να ταξιδεύεις αεροπορικά… Αν δεν την έχεις επειδή την θεωρείς φακέλωμα (αυτό που είναι δηλαδή…) ε, τότε θα σου απαγορεύεται η παρουσία σε διάφορους δημόσιους χώρους… Τόσο απλά…

Αυτά ΔΕΝ είναι «θεωρίες συνωμοσίας»!! Μεθοδεύονται πολύ πριν εμφανιστεί ο covid-19· πολύ πριν αρπάξουν την ευκαιρία και τον μετατρέψουν τα αφεντικά σε πολιορκητικό κριό…)