Όχι παιχνίδια με σπίρτα δίπλα στο γκάζι!

Κυριακή 16 Δεκέμβρη. Κι όμως. Αυτή η συμβουλή δεν ισχύει για τον ενδοκαπιταλιστικό ανταγωνισμό…

Πριν 5 μέρες, την περασμένη Τρίτη (11 Δεκέμβρη) η αμερικανική βουλή των αντιπροσώπων ψήφισε με απόλυτη ομοφωνία και δια βοής (αυτό κι αν είναι εθνική ενότητα!) τον νόμο 1035, με τίτλο «έκφραση αντίθεσης στην ολοκλήρωση του Nord Stream 2, και για άλλους σκοπούς». Ο (άλλες εποχές θα ονομαζόταν «αποικιακός») νόμος δίνει στον οποιοδήποτε αμερικάνο πρόεδρο (το ψόφιο κουνάβι ή όποιον το διαδεχτεί) το δικαίωμα να επιβάλει ποινές, κυρώσεις, ύψους δισεκατομμυρίων δολαρίων, σε οποιαδήποτε ευρωπαϊκή εταιρεία συμμετέχει στην κατασκευή του Nord Stream 2…

Το ότι τα ελληνικά καθεστωτικά φανερά ή κρυφά παλιά και νέα μήντια δεν ασχολήθηκαν με το θέμα, είναι λογικό. «Εμείς» (ποιοί δηλαδή;) «αγοράζουμε αμερικανικό σχιστολιθικό»… Επιπλέον «κοροϊδεύουμε όποιον μπορεί να κοροϊδευτεί, παριστάνοντας ότι μας ενδιαφέρει η προέκταση του turkstream προς την ελληνική επικράτεια» – ενώ θα είναι ο επόμενος που το ψοφιοκουναβιστάν θα εμποδίσει να πάει προς βαλκάνια μεριά. Αλλιώς τι σκατά μέλλον θα είχε η ιδέα ενός εργοστασίου εξαέρωσης (υγροποιημένου και μεταφερμένου απ’ τα ένδοξα ελληνόκτητα γκαζάδικα) αμερικανικού ή/και ισραηλινού γκαζιού στην Αλεξανδρούπολη;

Ο νόμος 1035 συνιστά κήρυξη πολέμου (ενεργειακού κατ’ αρχήν…) προς το Βερολίνο και τα κράτη της κεντρικής ευρώπης! Δεν είναι crystal clear, σαφές; Η αυστριακή OMV (που συμμετέχει στην κατασκευή) και ο γερμανός υπ.εξ. Heiko Maas απάντησαν ότι το έργο θα συνεχίσει…

Παρότι δεν μπορούμε να αποκλείσουμε την πιθανότητα το ψοφιοκουναβιστάν να ρίχνει ετοιμοπόλεμες απειλές στον πάγκο για να πετύχει σοβαρές υποχωρήσεις των ευρωπαϊκών καπιταλισμών σε άλλα ζητήματα, το να κυκλοφορεί ένας μαφιόζος «με προτάσεις που δεν μπορείς να αρνηθείς» δεν είναι αυτό που θα ονομαζόταν «διεθνής σταθερότητα». Ε; Το ακριβώς αντίθετο. Το εμπόριο – μέσω – εκβιασμών (η τακτική της Ουάσιγκτον για να σπρώξει το ακριβό LNG της) δεν περιλαμβάνεται σαν θέμα σε κανένα εγχειρίδιο οικονομικής θεωρίας. Όχι τυχαία: είναι, απλά, μια ενδιάμεση φάση, την οποία οι θιγόμενοι έχουν συμφέρον να συντομεύσουν το γρηγορότερο. Που σημαίνει ότι θα απαντήσουν, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο…

Η ηγεμονία – μέσω – εκβιασμών, απ’ την άλλη μεριά, περιλαμβάνεται σ’ όλα τα εγχειρίδια ιμπεριαλισμού. Αλλά εκεί τα πράγματα είναι ακόμα πιο σκληρά (για εμάς…)

Το ελλαδιστάν (τα αφεντικά, οι δημαγωγοί και ο λαός) παριστάνει το κουνελιστάν… Αυτοί που έκαναν δόγμα το «μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι» τι πουλούσαν είπαμε;

Κάρβουνα;

Ένας αληθινός σύμμαχος

Σάββατο 15 Δεκέμβρη. Πανηγυρική, σχεδόν epic η ανακοίνωση: το πρώτο φορτίο αμερικανικού (σχιστολιθικού…) υγροποιημένου φυσικού αερίου αναμένεται να φτάσει στον σταθμό εξάερωσης στη Ρεβυθούσα στα τέλη του μήνα. Κατά την καθεστωτική «καθημερινή» χτες:

…Η έλευση του πρώτου αμερικανικού φορτίου LNG στην ελλάδα ανακοινώθηκε χθες, αρχικά από το υπουργείο ενέργειας και στη συνέχεια από τη ΔΕΠΑ. Τα καλά νέα για τους αμερικανούς που διακαώς επιθυμούν εξαγωγή του αμερικανικού σχιστολιθικού LNG προς τις ευρωπαϊκές αγορές ανακοινώθηκαν από τον αναπληρωτή υπουργό εξωτερικών Γιώργο Κατρούγκαλο κατά τη διάρκεια ομιλίας του σε συνέδριο στις ηπα όπου βρίσκεται, εισπράττοντας επευφημίες και ικανοποίηση από τους συνέδρους, εκπροσώπους του αμερικανικού επιχειρείν…

Το «αμερικανικό επιχειρείν» είχε μια κάπως διαφορετική εκδοχή για την ανακοίνωση των ευχάριστων νέων:

… Μια δήλωση του ελληνικού υπουργείου περιβάλλοντος και ενέργειας που ανέβηκε στο twitter απ’ την πρεσβεία των ηπα στην Αθήνα ανέφερε ότι η χώρα περιμένει το πρώτο spot φορτίο LNG απ’ τις ηπα, με αναμενόμενη ημερομηνία άφιξης την 29 Δεκέμβρη…

Λεπτομέρειες… Ποιός απ’ τους δυο, ο πωλητής (η αμερικανική εταιρεία Cneniere) ή ο αγοραστής (η ελληνική δεσφα) έχει πραγματικούς λόγους για χαρές και πανηγύρια; Ο πρώτος, 110%!!! Πρώτον επειδή η Cneniere (και άλλοι αμερικανικοί εξαγωγείς LNG) είχαν πτώση εξαγωγών απ’ τον Σεπτέμβρη και μετά. Και, δεύτερον, επειδή η τιμή του αμερικανικού LNG σε ευρωπαϊκά λιμάνια (και η Ρεβυθούσα είναι απ’ τα πιο μακρινά απ’ την αμερικανική ήπειρο…) είναι – στην παράδοση – 20% με 40% μεγαλύτερη απ’ την τιμή του ρωσικού που διακινεί μέσω αγωγών η gazprom.

Μ’ άλλα λόγια το ελλαδιστάν «πληρώνει σημαντικό καπέλο» στον σύμμαχο για να αγοράζει το σχιστολιθικό του γκάζι!… Ευτυχώς απ’ την γκαζένια ελληνο-αμερικανική σχέση και το «καπέλο» επωφελείται και το νο 1 ελληνικό κεφάλαιο, το εφοπλιστικό. Αυτό το epic «πρώτο φορτίο» (που ίσως τύχει ιδιαίτερης υποδοχής…) μεταφέρεται από ένα γκαζάδικο του «ομίλου Τσάκου»· πιο συγκεκριμένα το «Maria Energy» της Tsakos Energy Navigation ltd. Κάτι ανάλογο θα συμβεί και με τα επόμενα φορτία (οι έλληνες εφοπλιστές κτίζουν διαρκώς γκαζάδικα): εκτός απ’ τον σύμμαχο, το ελλαδιστάν (ως κράτος, αφού η δεσφα είναι θυγατρική της δεπα που είναι κρατική…) θα πληρώνει και τα αφεντικά του… Εννοείται: οι παράδες θα μαζεύονται μέσω των λογαριασμών λιανικής. Θαυμάσιος ο καπιταλιστικός κύκλος του χρήματος, δεν συμφωνείτε;

Το ρεπορτάζ της “καθημερινής” συνεχίζει σε άλλο σημείο του τα πανηγυρικά:

… Η έλευση αμερικανικού LNG σηματοδοτεί νέα δεδομένα για την ελληνική αγορά αλλά και για την ευρύτερη αγορά των Βαλκανίων. Η ελλάδα, που μέχρι σήμερα είχε τρεις βασικούς προμηθευτές (gazprom, botas και sonatrach) αποκτά ακόμη μία πηγή προμήθειας, εξέλιξη που ενισχύει την ασφάλεια εφοδιασμού της χώρας αλλά και τον ανταγωνισμό…

Αλλά για να σφυρηλατηθεί η πεποίθηση του πόσο ωφέλιμη είναι “για τους καταναλωτές και την οικονομία της χώρας” η αγορά αμερικανικού υγροποιημένου αερίου, αφενός η καθεστωτική εφημερίδα δεν αναφέρει τίποτα για την τιμή του, αφετέρου, σε άλλο ρεπορτάζ, τα λέει πιο χύμα:

… Πριν ένα χρόνο η κυβέρνηση Τραμπ υπογράμμιζε στη στρατηγική της για την εθνική ασφάλεια της χώρας ότι η υπερδύναμη σχεδιάζει μια πολιτική “ενεργειακής κυριαρχίας”… Ο κύριος στόχος της Ουάσιγκτον είναι γεωπολιτικής φύσεως, καθώς η κυβέρνηση Τραμπ δεν έχει κρύψει την επιθυμία της να αναχαιτίσει την επιρροή της ρωσίας στην ευρώπη… Έχει, άλλωστε, επανειλημμέως προσπαθήσει να εμποδίσει την κατασκευή του αγωγού nord stream 2 που θα αυξήσει τις εξαγωγές ρωσικού φυσικού αερίου στη γερμανία…

Ποιο είναι το ηθικό δίδαγμα; Ότι ένας πιστός σύμμαχος (και το ελλαδιστάν είναι πιστό μέλος του «άξονα») α) αγοράζει το σημαντικά ακριβότερο αμερικανικό γκάζι· β) πληρώνει (στο μέτρο των δυνατοτήτων του) εκτός απ’ την αμερικανική «ενεργειακή κυριαρχία» και την κερδοφορία των ελλήνων εφοπλιστών, γ) συμμετέχει και στις ενεργειακές διαστάσεις του 4ου παγκόσμιου πολέμου…

… και μετά κλαίγεται που σ’ αυτόν τον πόλεμο υπάρχουν και ισχυροί αντίπαλοι…

Όσο για τους καταναλωτές; Κάποια στιγμή θα τους έρθει ο επιμέρους λογαριασμός του ακριβότερου γκαζιού· και μετά θα τους έρθει ολόκληρος (για την συμμετοχή στον ενεργειακό πόλεμο)….

Σκόνη και θρύψαλα

Σάββατο 15 Δεκέμβρη. Η αποκάλυψη (απ’ το reuters) ότι τα αφεντικά της πασίγνωστης φαρμακοβιομηχανίας Johnson & Johnson ήξεραν απ’ την δεκαετία του ’70 ότι η βρεφική πούδρα της (το γνωστό «ταλκ») περιείχε ποσότητες σκόνης ασβέστη προσθέτει έναν κρίκο στην αλυσίδα των αποκαλύψεων που, πέρα απ’ την συγκεκριμένη εταιρεία, θα έπρεπε να βάλουν πολλούς ψύλλους στ’ αυτιά των «καταναλωτών», για διάφορα παρόμοια «αθώα» εμπορεύματα φροντίδας του σώματος – και όχι μόνο.

Τον Αύγουστο του 2017 η J&J καταδικάστηκε σε πληρωμή αποζημίωσης 417 μυρίων δολαρίων στην Eva Echeverria που εμφάνισε καρκίνο των ωοθηκών, μετά από την χρήση του ταλκ στη σωματική υγεινή της.

Στα τέλη του περασμένου Μάη δικαστήριο της Καλιφόρνια καταδίκασε την εταιρεία να πληρώσει αποζημίωση 25,7 μυρίων δολαρίων στην Joanne Anderson, που υποφέρει από μεσοθηλίωμα, μια μορφή καρκίνου που συνδέεται με την έκθεση σε ασβέστη.

Και στα μέσα Ιούλη καταδικάστηκε να πληρώσει 4,69 δις δολάρια σε 22 γυναίκες που εμφάνισαν καρκίνο των ωοθηκών, πάλι λόγω της χρήσης του ταλκ.

Η ύπαρξη μιας ειδικής μορφής ινών ασβέστου (asbestiform fibres) σε υλικά “φροντίδας της επιδερμίδας” είναι γνωστή από χρόνια· όπως και η συσχέτιση των asbestiform fibres με διάφορους καρκίνους. Αυτό που έκανε η J&J απ’ την δεκαετία του ’70 και μετά (και εκθέτει το πρόσφατο ρεπορτάζ του reuters) ήταν να πληρώνει έρευνες που «αποδείκνυαν» ότι η baby powder της ήταν «καθαρή» από ασβέστη· αν και ήξερε ότι τρεις τουλάχιστον έρευνες απ’ το 1972 ως το 1975 έδειχναν το αντίθετο. Το γεγονός ότι ήξερε (όπως προκύπτει απ’ την εσωτερική αλληλογραφία των στελεχών της) υποδεικνύει δόλο και όχι αμέλεια· πράγμα που θα σημάνει πολλά στις 10.000 περίπου μηνύσεις που της έχουν γίνει από θύματα καρκίνου των ωοθηκών και μεσοθηλιώματος.

Η περίπτωση, το επαναλαμβάνουμε, δεν είναι μοναδική. Οι νανοκρύσταλλοι οξειδίου του τιτανίου που υπάρχουν στα αντιηλιακά, και ενοχοποιούνται για καρκίνους του δέρματος, είναι μια άλλη. Όταν, όμως, η «πληρωμένη σοφία» ότι οι καρκίνοι του δέρματος οφείλονται … στην έκθεση στον ήλιο (! – άρα ακόμα πιο συστηματική χρήση αντιηλιακών!!) υιοθετείται απ’ το πόπολο γιατί να μην συνεχίζουν την φονική κερδοφορία τους τα αφεντικά;

Φαίνεται «βουνό» το να απορρίπτουν οι «αναπτυγμένοι» καπιταλιστικά πληθυσμοί τα παραμύθια – κάθε είδους…

Ο τοξικός στο τσιγγέλι

Παρασκευή 14 Δεκέμβρη. Ας αφήσουμε τον πολύ βυθό των ημερών κι ας γυρίσουμε στα κάπως πιο εύκολα μέτρια βάθη. Για πρώτη φορά μετά από 45 χρόνια η αμερικανική βουλή των αντιπροσώπων ενεργοποίησε ένα νόμο “περί πολέμου” (είχε ψηφιστεί το 1973 για να “ακυρώσει” τις αποφάσεις του τότε προέδρου Nixon που αύξανε τις στρατιωτικές αποστολές στο βιεντάμ…) και με ψήφους 56 έναντι 41 απαιτεί απ’ το ψόφιο κουνάβι να σταματήσει την αμερικανική συμμετοχή στην επίθεση του Ριάντ και του Ντουμπάι στην υεμένη.

Τα παλάτια στις πετροχούντες της αραβικής χερσονήσου το περίμεναν… Κι έτσι έχουν ήδη αρχίσει διαπραγματεύσεις με τους Houthis, στη Στοκχόλμη, κατ’ αρχήν για εκεχειρία και ανταλλαγή αιχμαλώτων, και στη συνέχεια για κάτι που να μοιάζει με μόνιμη «παύση των εχθροπραξιών»… Ποιος νίκησε τελικά; Μην βιαστείτε να το συμπεράνετε…

Το ενδιαφέρον βρίσκεται ωστόσο στην άλλη απόφαση της αμερικανικής βουλής των αντιπροσώπων, ομόφωνη μεν αλλά όχι δεσμευτική για το ψόφιο κουνάβι: … Δεν μπορεί να συνεχίσει να καθορίζει την στρατιωτική μας δράση το δεσποτικό δολοφονικό καθεστώς της σαουδικής αραβίας, ένα καθεστώς που δεν σέβεται την δημοκρατία, ούτε τα ανθρώπινα δικαιώματα· ένα καθεστώς του οποίου ο ηγέτης, κανείς δεν αμφιβάλλει, έχει εμπλακεί στην τρομακτική δολοφονία ενός διαφωνούντα δημοσιογράφου στο σαουδαραβικό προξενείο στην τουρκία… Έτσι περιέγραψε περιληπτικά την απόφαση ο δημοκρατικός Sanders.

Με άλλα λόγια ο “ναός της δημοκρατίας” στις ηπα, γερουσία και βουλή των αντιπροσώπων, το κογκρέσσο με μια λέξη, κατηγορεί ευθέως πλέον τον τοξικό πως είναι ο δολοφόνος και μακελλάρης του Khashoggi. Η ψοφιοκουναβική κυβέρνηση, απ’ τη μεριά της, ως προχτές (δηλώσεις Pompeo, εν αναμονή του «κόκκινου Κατρού» και του «στρατηγικού διαλόγου» ψοφιοκουναβιστάν – ελλαδιστάν…) κάνει ό,τι μπορεί για να κρατήσει τον τοξικό στο απυρόβλητο. Παραμένει στρατηγικός σύμμαχος χωρίς αντικαταστάτη; Ας κρατήσουμε προς το παρόν αναπάντητη την ερώτηση.

Μέχρι τώρα ήταν το sound check για τον άξονα Ουάσιγκτον – Τελ Αβίβ – Ριάντ. Υποθέτουμε πως όπου νάναι θα αρχίσει το κανονικό κονσέρτο…

Και, ίσως, αυτό το set να κρύβει εκπλήξεις μεσοπρόθεσμα.

The borders cross us!

Πέμπτη 13 Δεκέμβρη. H 22χρονη Joel Mendez έφτασε στο τείχος στα σύνορα μεξικό – ηπα στην Tijuana… αλλά δεν θα τα περάσει. Μια τρύπα που έχει σκαφτεί κάτω απ’ το τείχος είναι ο «δρόμος» που θα περάσει μόνο το μωρό της, ο 8 μηνών Daniel. Απ’ την άλλη μεριά θα τραβήξει απ’ το χώμα τον Daniel η καρδιακή της φίλη, η Yesenia Martinez, που πέρασε – και βλέπει τους αμερικάνους μπάτσους να την πλησιάζουν. Ώσπου να την συλλάβουν η Yesenia θα έχει τινάξει τα χώματα απ’ τα ρούχα και το πρόσωπο του μωρού, και θα το κρατάει στην αγκαλιά της.

Πριν 200 χρόνια ο William Blake έγραφε:

Every night and every morn

Some to misery are born,

Every morn and every night

Some are born to sweet delight.

Some are born to sweet delight,

Some are born to endless night.

Τώρα, κλάματα μωρού κάτω απ’ το τείχος…

Η πολυδιάστατη

Σάββατο 8 Δεκέμβρη. Πρώτα ανακάλυψε (και αποκάλυψε) ότι η άνοιξη στη Μόσχα έρχεται τον Νοέμβρη (μαζί του)… Είπε και διάφορες άλλες μαλακιούλες, για γραβάτες και ό,τι άλλο του κατέβαινε. Και την επόμενη μέρα (μιλάμε πάντα για δημόσιες δηλώσεις), χτες, ο δι-τενεκεδένιος, σαν ευαίσθηση ψυχή που είναι, ανακάλυψε το καλοκαίρι. Ή, ειπωμένο αλλιώς, ο αργόστροφη αλεπού τον έφτυσε δημόσια κι αυτός απάντησε ότι είναι μια καλοκαιρινή βροχούλα.

Έχοντας η αργόστροφη αλεπού (a.k.a. Putin) πλήρη γνώση ότι οι απελάσεις των ρώσων διπλωματών απ’ την ελλάδα πριν κάτι μήνες είχαν την υπογραφή του δι-τενεκεδένιου, δήλωσε:

… Δύσκολα θα μπορούσα να φανταστώ ότι η ρωσία έχει κάνει κάποια συνομωσία, έχει παίξει μαύρα παιχνίδια εναντίον της ελλάδας. Αυτά είναι σαχλαμάρες…

Ο «σαχλαμάρες» βρισκόταν δίπλα του… Και απάντησε:

… Μια βροχερή μέρα στη διάρκεια του καλοκαιριού δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει μπροστά μας καλοκαίρι…

«Φρέσκο το χώμα, βροχή έχει πέσει, τα φύλλα ξερά, υγρά τα μάτια μου είναι, νομίζω πως θέλω να κλάψω…» Αυτά ήταν οι νοστιμιές της συνάντησης. Πέραν αυτών έχει το δικαίωμα ο καθένας να αναρωτηθεί: ένας ρώσος καθεστωτικός που βρίσκεται στην κορυφή της πολιτικής εξουσίας επί σχεδόν 20 χρόνια και έχει ακόμα καιρό μπροστά του και πολύ καυτά, global ζητήματα στην ατζέντα του, τι θα μπορούσε να κουβεντιάσει στα σοβαρά με μια ελληνική πολιτική βιτρίνα, που πριν 2,5 χρόνια ζητιάνευε δανεικά και έχει μπροστά της λίγους μόνο μήνες πρωθυπουργίας; Τα μεγέθη είναι άνισα όχι μόνο «οικονομικά» ή «στρατιωτικά», αλλά και απ’ την άποψη του πολιτικού χρόνου.

Στη δύση της πρωθυπουργίας του (αυτό είναι τόσο στοιχειώδες ώστε υποθέτουμε ότι ακόμα και ο αντ’ αυτού το καταλαβαίνει…) ο δι-τενεκεδένιος μόνο για photo-opportunity θα μπορούσε να πάει στη Μόσχα. Το ότι πρόλαβε, ωστόσο, να «εκφράσει – στην αργόστροφη αλεπού – τις ανησυχίες του για τα νέα εξοπλιστικά προγράμματα της τουρκίας», δηλαδή για τους S-400, δείχνει το λιγότερο άγνοια κινδύνου. Προφανώς αν ήταν αμερικανικά τα όπλα δεν θα έκανε τα ανάλογα παράπονα στους συμμάχους στην Ουάσιγκτον. Τι περίμενε άραγε; Μια «αναλογία 7 προς 10» μεταξύ ελλάδας και τουρκίας στα όπλα που πουλάει το ρωσικό καθεστώς, όπως συνέβαινε με τα αμερικανικά στα ένδοξα ‘80s;

Το ρωσικό καθεστώς (θεωρούμε λογικό να) ενδιαφέρεται για το Αιγαίο και για το πόσο θα στρατιωτικοποιηθεί απ’ την συμμετοχή της Αθήνας στον άξονα (Ουάσιγκτον – Τελ Αβίβ – Ριάντ). Αλλά το ελληνικό κράτος / παρακράτος / κεφάλαιο έχει δείξει επί πολλά χρόνια ότι το ταλέντο του στη «διεθνή διπλωματία» είναι να κοροϊδεύει· ενόσω οι συμμαχικές του επιλογές είναι ακλόνητες και γνωστές. (Για παράδειγμα ο ίδιος τενεκεδένιος, στις 28 Μάη του 2016, είχε βαφτίσει τις σχέσεις Αθήνας – Μόσχας «στρατηγικές», ενώ μέχρι και ένα «πρωτόκολλο πολιτικού διαλόγου» επί παντός επιστητού είχε υπογράψει…)

Η υπόσχεση της «στρατηγικής» σχέσης πριν 2,5 χρόνια, είναι τώρα «εμβάθυνση» των σχέσεων. Λιανεμπόριο και τουρισμός δηλαδή. Τι άλλο, όμως;

(φωτογραφία: Δεν είναι κατά λάθος, και φυσικά δεν είναι απ’ τη Μόσχα. Είναι απ’ την Σαλονίκη, λίγο παλιότερη. Απ’ την Σαλονίκη όπου ενδεχομένως διαδραματίζεται κάποια τριτεύουσα αντιπαράθεση μεταξύ ρωσικών και αμερικανικών συμφερόντων.

Εν τω μεταξύ τον αμερικανό πρέσβη στην Αθήνα Pyatt η αργόστροφη αλεπού τον ξέρει καλά. Απ’ την θητεία του στο Κίεβο και το έργο του στην πλατεία Meidan, συμπεριλαμβανόμενης της οργάνωσης της σφαγής / του πραξικοπήματος στις 20 Φλεβάρη του 2014.

Οπότε, και σαν καγκεμπίτης, ο Putin ξέρει πολύ καλά τι αποστολή έχει ο Pyatt στην Αθήνα…)

Η αληθινή συμμαχία

Σάββατο 8 Δεκέμβρη. Λόγος ανησυχίας δεν πρέπει να υπάρχει – πάντως. Σε λιγότερο από μια βδομάδα, στις 13 του μήνα, ο «κόκκινος Κατρού» σαν αναπληρωτής τενεκεδένιου υπ.εξ. θα βρίσκεται στην Ουάσιγκτον. Για «επαφή» με τον αμερικάνο υπ.εξ. Pompeo, ώστε να αρχίσει αυτό που ονομάζεται «στρατηγικός διαλόγος» Αθήνας – Ουάσιγκτον· λες και τόσες δεκαετίες η συμμαχία ήταν ευκαιριακή…

Και σε λιγότερο από 2 βδομάδες, στις 19 Δεκέμβρη, ο δι-τενεκεδένιος μαζί με τον Αναστασιάδη, θα είναι φιλοξενούμενος του Netanyahou, για μια ακόμα μεγαλύτερη «εμβάθυνση» της συμμαχίας τους. Θα τα πουν στην πόλη Be’er Sheva, στην έρημο Negev. Μια πόλη που έχει την δική της ιστορία (άρα και τους ανάλογους συμβολισμούς): ανήκε στο παλαιστινιακό κράτος σύμφωνα με την απόφαση του οηε το 1948 – αλλά καταλήφθηκε γρήγορα απ’ τον ισραηλινό στρατό, την ίδια χρονιά, στη διάρκεια του πρώτου αραβο-ισραηλινού πολέμου…

Η Αθήνα και η Λευκωσία παρακαλάνε σ’ αυτό το ραντεβού, της 19ης Δεκέμβρη, να συμμετέχει και κάποιος αμερικάνος – έστω σε θέση «συμβούλου». Έχει ενδιαφέρον ότι ως τώρα ο ιμπεριαλιστικός σχεδιασμός της Ουάσιγκτον για την μέση Ανατολή και την ανατολική Μεσόγειο δεν περιλαμβάνει αυτό για το οποίο ψοφάει η Αθήνα, δηλαδή υψηλόβαθμες συμμετοχές στα ραντεβού του υποάξονα Αθήνας – Λευκωσίας – Τελ Αβίβ. Κι ο λόγος είναι απλός: το ψοφιοκουναβιστάν δεν θέλει να τα σπάσει κι άλλο με την Άγκυρα.

Είναι λογικό: εκτός απ’ τον σταθερό δεσμό με τον ισραηλινό μιλιταρισμό / ρατσισμό, αν η Ουάσιγκτον είχε να διαλέξει ανάμεσα σε Αθήνα / Λευκωσία απ’ την μια μεριά και την Άγκυρα απ’ την άλλη, θα διάλεγε σαφώς την δεύτερη. Αλλά η Άγκυρα τραβάει την δική της ιμπεριαλιστική γραμμή, με σαφείς αποστάσεις (αν και όχι ολική ρήξη) με τους αμερικανικούς σχεδιασμούς.

(φωτογραφία: Μ’ έναν αμερικάνο και μπιρίμπα παίζουμε!)

Στρωτό παιχνίδι με κεφαλιές

Παρασκευή 7 Δεκέμβρη. … Ο πρίγκηπας διάδοχος Mohammed bin Salman bin abd al-Aziz al-Saoud της σαουδικής αραβίας πρέπει να θεωρηθεί υπεύθυνος για την πρόκληση ανθρωπιστικής κρίσης στην υεμένη, για την ακύρωση μιας απόφασης για το μπλοκάρισμα του κατάρ, για την φυλάκιση και τα βασανιστήρια αντιπάλων και ακτιβιστών στο βασίλειο της σαουδικής αραβίας, για την χρήση βίας εναντίον των αντιπάλων του και για την αποκρουστική και αδικαιολόγητη δολοφονία του δημοσιογράφου Jamal Khashoggi

Το ψήφισμα 714 που μια διακομματική πρωτοβουλία (συντηρητικοί και δημοκρατικoί) γερουσιαστών κατεβάζει προς έγκριση στην αμερικανική γερουσία, μετά την ενημέρωσή τους απ’ την αφεντικίνα της cia Gina Haspel, είναι το πιο πρόσφατο κατηγορητήριο κατά του τοξικού. Συμπολιτευόμενοι και αντιπολιτευόμενοι της τωρινής διοίκησης το φωνάζουν: πρόκειται για πολυ-εγκληματία! Οι κατηγορίες έρχονται απ’ την καρδιά της βασικής συμμαχίας του: τις ηπα. Και, εννοείται, απ’ την ίδια την διατύπωση του ψηφίσματος 714 ως την έγκρισή του στη γερουσία και την προώθησή του ύστερα στη βουλή των αντιπροσώπων, όλα γίνονται και θα γίνονται σε παγκόσμιο on line.

Είναι «η αρχή του τέλους» για τον τοξικό, όποια διαδρομή κι αν ακολουθηθεί. Μερικοί διορατικοί αναρωτιούνται κιόλας αν αυτή η μάλλον ασυνήθιστη για τα αμερικανικά δεδομένα ριζική αμφισβήτηση της ως τώρα «σαουδαραβοποίησης» της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής (του αμερικανικού ιμπεριαλισμού λέμε εμείς), χωρίς όμως καμμία εναλλακτική, θα προκαλέσει «μικρή» ή «μεγάλη» αποσταθεροποίηση στο Ριάντ. Η punk ασταμάτητη μηχανή εκτιμάει πως «μία η άλλη». Γιατί το σοβαρό ερώτημα δεν είναι η “αποσταθεροποίηση στο Ριάντ” αλλά η εκ νέου “σταθεροποίηση” του άξονα, με ή χωρίς τα καμώματα (π.χ.: τις απειλές ή τα ηλεκτρικά πριόνια…) του σαουδαραβικού παλατιού.

Στην τελική θα μπορούσε, μετά από μια κάποια «μεγάλη αποσταθεροποίηση» στα ανάκτορα, να βρει εφαρμογή ένα plan Β: η κατάληψη του Ριάντ απ’ τον αμερικανικό στρατό (θα είναι παιχνίδι…) για το καλό της πετρελαϊκής αγοράς – και της ανθρωπότητας…

Μοιάζει σουρεαλιστικό ενδεχόμενο ίσως – όχι, πάντως, για εμάς.

Ευτυχώς που στα μέρη μας δεν υπάρχουν έγνοιες για τέτοια ζητήματα.

Τάκλιν στην καρωτίδα;

Παρασκευή 7 Δεκέμβρη. Η σύλληψη της Meng Wanzhou στον καναδά πριν λίγες ημέρες (την 1η Δεκέμβρη) και η επικείμενη απέλασή της στις ηπα, ανεβάζει την ένταση του όλο και λιγότερο συγκεκαλυμένου πολέμου της Ουάσιγκτον με το Πεκίνο. Η 46χρονη Meng Wanzhou είναι πρώτης γραμμής αφεντικό στον γαλαξία του κινεζικού καπιταλισμού: κόρη του Ren Zhengfei, ιδρυτή, ιδιοκτήτη και προέδρου της θρυλικής hi tech εταιρείας huawei, αντιπρόεδρός της (η Meng), συνελήφθη σαν αντίποινα επειδή (κατά την Ουάσιγκτον) η huawei “παραβιάζει τις αμερικανικές κυρώσεις κατά του ιράν” πουλώντας στην Τεχεράνη υψηλή τεχνολογία… Η Ουάσιγκτον υποστηρίζει ότι η huawei «έχει κλέψει» αμερικανική τεχνολογία, αλλά όπως γίνεται κανόνας πλέον, δεν αποδεικνύει τίποτα… Εν τω μεταξύ η σύλληψη έγινε «βρώμικα»: δεν είχε εκδοθεί από κάποιον εισαγγελέα διεθνές ένταλμα σύλληψης εναντίον της Wanzhou, έγινε «υπόγεια» και με κρυφή συνεννόηση μεταξύ των ασφαλιτών των δυο κράτων… Με δυο λόγια: πρόκειται για απαγωγή!

Μπορούμε να το διατυπώσουμε αλλιώς. Η Ουάσιγκτον αποσύρεται απ’ την συμφωνία που είχε υπογράψει για τα πυρηνικά της Τεχεράνης, και ύστερα αρχίζει να πυροβολεί κατά βούληση κυρώσεις εναντίον του ιρανικού καθεστώτος… Έχοντας στο στόχαστρο όχι μόνον αυτό αλλά και (κυρίως) οποιονδήποτε κάνει δουλειές μαζί του… Το Πεκίνο αγνοεί την αμερικανική μονομέρεια, και δεν είναι μόνο του… Η huawei θεωρείται παγκόσμια πρωτοπόρος στις 5G επικοινωνιακές τεχνολογίες που είναι το τωρινό holy grail της 4ης βιομηχανικής επανάστασης, του internet of things, της τεχνητής νοημοσύνης, κλπ… Προκειμένου να αντιμετωπίσει η Ουάσιγκτον την παγκόσμια τεχνολογική έφοδο και ήδη ορατή υπεροχή του “made in china 2025” ζητάει την σύλληψη (απαγωγή) της αντιπροέδρου και κόρης του ιδιοκτήτη της huawei, “τσακώνοντας” την εταιρεία … στο ιράν… (Ταυτόχρονα επιδοτεί τις αμερικανικές εταιρείες 5G για να γίνουν ανταγωνιστικές των κινεζικών, και πείθει τους συμμάχους της στην «αγγλόσφαιρα» – αυστραλία, νέα ζηλανδία και αγγλία – «να μην κάνουν δουλειές με τους κινέζους»… για λόγους ασφαλείας…)

Τι καταλαβαίνετε; Η ασταμάτητη μηχανή καταλαβαίνει ότι η Ουάσιγκτον χρησιμοποιεί όλο και περισσότερο μαφιόζικες μεθόδους στην προσπάθειά της να κρατήσει την ιμπεριαλιστική της πρωτοκαθεδρία στον πλανήτη. Το κινεζικό καθεστώς ζήτησε ήδη την άμεση απελευθέρωση της Meng Wanzhou αφήνοντας να εννοηθεί (μέσα απ’ τα σφιγμένα δόντια του) ότι δεν θα μείνει αδρανές… Δεν πρόκειται, εδώ, για εισαγωγές σόγιας… Το πράγμα είναι πολύ σοβαρότερο και πολύ πιο «ευαίσθητο» από πολιτική άποψη…

Η σύλληψή της Meng Wanzhou έχει όλα τα δεδομένα για να γίνει μια «Khashoggi case» χωρίς ηλεκτρικά πριόνια και κομματιάσματα, αλλά σ’ ένα πολύ πολύ ανώτερο επίπεδο του οξυνόμενου ενδοκαπιταλιστικού ανταγωνισμού (δηλαδή: του 4ου παγκόσμιου πολέμου). Μια «Khashoggi case» στην οποία το ζητούμενο δεν είναι η «τακτοποίηση» ενός αντιφρονούντα αλλά η «τακτοποίηση» ενός πολύ μεγάλου τεχνολογικού ανταγωνιστή: του κινεζικού καπιταλισμού. Με πολλές, πάρα πολλές προεκτάσεις. (Είθε η κομφουκιανή «σοφία» του Πεκίνου να το φωτίσει να βρει ασύμμετρους τρόπους απάντησης…)

Παρακολουθείστε ωστόσο, παρακαλούμε, το πως πρόσωπα και «προσωπικές περιπτώσεις» μπορούν να λειτουργήσουν σαν καταλύτες στην όξυνση δομικά απρόσωπων διαδικασίων πλανητικής κλίμακας…

Ευτυχώς που στα μέρη μας δεν υπάρχουν έγνοιες για τέτοια ζητήματα. Ευτυχώς που στα μέρη μας τα φλέγοντα του παρόντος και του μέλλοντος είναι οι χρόνιες εθνικές ψυχώσεις – το παρελθόν δηλαδή…

Τενεκέδες και αλεπούδες

Πέμπτη 6 Δεκέμβρη. Το ελληνικό γκουβέρνο παρακάλεσε. Παρακάλεσε πολύ – το επιβεβαιώνουν οι έλληνες δημοσιογραφικοί ανταποκριτές στη Μόσχα, όταν (φυσικά!) τους επιτρέπεται να πουν καμιά κουβέντα παραπάνω – που θα ξεχαστεί μερικά λεπτά αργότερα… Παρακάλεσε πολύ για να γίνει η αυριανή επίσκεψη του δι-τενεκεδένιου (καθότι παίρνει δύο μισθούς, πρωθυπουργού και υπ.εξ.· ο φίλος του ο Netanyahou όμως είναι πολύ μπροστά: παίρνει τέσσερεις!) στη Μόσχα. Ας ευχηθούμε να μην αρρωστήσει και αναβάλει το ραντεβού του.

Είναι γνωστό ότι η Αθήνα (με διαδοχικές κυβερνήσεις….) παρακαλούσε πολύ και την Ουάσιγκτον, επί Obama. Για μία επίσημη πρόσκληση, για μια photo opportunity. Αλλά η τότε αμερικανική διοίκηση δεν είχε ιδιαίτερη καούρα για την περίφημη «γεωπολιτική αξία» του ελληνικού οικοπέδου (που ήταν ανύπαρκτη). Τελικά, όταν άλλαξε η διοίκηση, οι φίλοι και σύμμαχοι απ’ το Τελ Αβίβ, που είχαν πια άμεση πρόσβαση στο καθιστικό του άσπρου σπιτιού, κανόνισαν μια επίσκεψη του (τότε) μονο-τενεκεδένιου, για επαφή με το ψόφιο κουνάβι. Και δηλώσεις, και φωτογραφίες, και αγγλικούλια, και λοιπά. Μεγάλες στιγμές!

Σίγουρα δεν είναι οι ίδιες άκρες που εξασφάλισαν την επίσκεψη / προσκύνημα στην αργόστροφη αλεπού (a.k.a. Putin). Γιατί δέχτηκε η Μόσχα; Ίσως το ρωσικό καθεστώς έχει την απορία «τι θα μπορούσε να προσφέρει αυτός ο τενεκές που έχει τόση φαγούρα να έρθει εδώ;». Γιατί όλα τα υπόλοιπα, περί «βελτίωσης των σχέσεων με τη ρωσία» και «ξεπέρασμα των πρόσφατων δυσκολιών» είναι μόνο για εσωτερική κατανάλωση. Ειδικά για κατανάλωση απ’ το άγνωστης έκτασης ντόπιο φιλορωσικό εκλογικό σώμα.

Έχει, όμως, κάποιο «δώρο» ο δι-τενεκεδένιος; Ή πάει με άδεια χέρια; Οι φευγαλέες ανταποκρίσεις λένε ότι το «μενού» των προς συζήτηση θεμάτων, απ’ την ελληνική μεριά, ετοιμαζόταν άρον άρον χτες, στη Μόσχα, απ’ τον «κόκκινο Κατρού», που πήγε σαν προπομπός… Πράγμα που σημαίνει: μια «αρπαχτή» είναι για τον δι-τενεκεδένιο η ιστορία, μπας και θολώνει τα νερά του hard core αμερικανικού του προσανατολισμού (τίποτα προσωπικό· την δουλειά του κάνει ο έρμος). Ενόψει εκλογών…

Για να μην υπάρχουν όμως παρανοήσεις, το ρωσικό καθεστώς εκτόξευσε χτες το τροχιοδεικτικό του βλήμα σε ό,τι αφορά όχι απλά το ελλαδιστάν, αλλά τον άξονα Ουάσιγκτον – Αθήνα – Λευκωσία συνολικά. Όπως δεν είναι γνωστό (η ασταμάτητη μηχανή δεν έχει προλάβει…) η νοτιοκυπριακή κυβέρνηση, προκειμένου να «δέσει» πάνω στον άξονα (και να προφυλάξει, όπως νομίζει η δυστυχισμένη, τα «ακόμα δεν τον είδαμε και Γιάννη τόνε βγάλαμε» κοιτάσματα γκαζιού) δίνει. Δίνει στους αμερικάνους· δίνει στους γάλλους· δίνει σε όποιον απ’ τον άξονα (ή κοντά) ζητήσει λιμάνι, αεροδρόμιο, επιμελητεία για στρατιωτική χρήση – βάσεις δηλαδή. Η Λευκωσία τα παίζει πλέον όλα για όλα, αφού καταλαβαίνει ότι δεν έχει άλλα περιθώρια…

Η κυρά Zakharova λοιπόν, εκπρόσωπος τύπου του ρωσικού υπ.εξ., προειδοποίησε (μα δεν μπορούσε η ευλογημένη να το αφήσει για μετά την επίσκεψη; Όοοοοχι! Είναι σαδιστές αυτοί εκεί στο Κρεμλίνο!..):

Λαμβάνουμε πληροφορίες από διάφορες πηγές ότι οι ηπα μελετούν πρακτικά τις δυνατότητες για να στήσουν την στρατιωτική τους παρουσία στην κύπρο… Ο σκοπός δεν κρύβεται: να εμποδίσουν την αυξανόμενη ρωσική επιρροή στην περιοχή, μετά την επιτυχημένη δράση του ρωσικού στρατού στη συρία…. Οι κυπριακές αρχές μπαίνουν στα αμερικανικά και νατοϊκά σχέδια στην ανατολική Μεσόγειο και στη μέση Ανατολή, κι αυτό θα έχει επικίνδυνες και αποσταθεροποιητικές συνέπειες για την ίδια την κύπρο… Στη Μόσχα δεν αγνοούμε το αντι-ρωσικό στοιχείο αυτών των αμερικανικών σχεδιασμών· κι αν πραγματοποιηθούν, θα αναγκαστούμε να πάρουμε αντίμετρα…

Το καταλαβαίνετε ότι έτσι ακριβώς έχουν τα πράγματα – και δεν χρειάζονται «συμπάθειες» για τον ρωσικό ιμπεριαλισμό. Είναι εύλογο, λοιπόν, ότι αφού ο δι-τενεκεδένιος φαγώθηκε να πάει επίσκεψη στη Μόσχα (για να πουλήσει στο πόπολο το θέαμα της ‘πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής’) θεωρώντας ότι όλοι είναι τόσο ηλίθιοι όσο ο ίδιος (αλλά αυτόν είχε διαθέσιμο το ελληνικό βαθύ κράτος…), θα πέσει πάνω στην δαγκάνα της αργόστροφης αλεπούς:

Και δεν μου λες ρε μικρέ, που – πιστός καθώς είσαι στα συμφέροντα των εφοπλιστών σου και των λακέδων τους – τα δίνεις όλα στην Ουάσιγκτον: να αναγνωρίζω τώρα το κράτος της τουρκοκυπριακής δημοκρατίας ή να το αφήσω για αργότερα;

Αυτά θα γίνουν – αλλά μην περιμένετε να τα μάθετε από τα ντόπια καθεστωτικά μήντια. Σε ότι αφορά την «εξωτερική» ιμπεριαλιστική πολιτική του ελλαδιστάν, ακόμα και στα πιο down της, οι υπηρεσίες έχουν φροντίσει οι δημαγωγοί να είναι «μια γροθιά»… (Και ένα τεράστιο υψωμένο μεσαίο δάκτυλο προς όλους / όλες μας).