Ποιος να καταλάβει τι;

Τρίτη 23 Απρίλη. Δεμένος πεισθάγκωνα και με τα μάτια του επίσης δεμένα, ο 16χρονος Osama al-Badr τρέχει να αποδράσει απ’ τους δεσμώτες του. Απ’ τον ισραηλινό στρατό. Χτες. Κάπου κοντά στα Βηθλεέμ. Για να τον σταματήσουν θα τον πυροβολήσουν. Από πίσω. …Κι εκείνοι τούριχναν στα πόδια…

Αυτή είναι σ’ ένα στιγμιότυπο, όλη κι όλη, η αλληγορία για έναν πληθυσμό που τον δένουν, του κλείνουν τα μάτια – κι ωστόσο αυτός συνεχίζει να διαφεύγει. Ίσως χωρίς προσανατολισμό πάντα – αλλά πάντα προς την απελευθέρωσή του.

Ποιός, όμως, να καταλάβει τι; Ποιος είναι που δεν έχει δεμένα μάτια, αυτιά και χέρια κι όμως «απολαμβάνει» τις πρωτοκοσμικές «ελευθερίες» του, για τις οποίες, πια, δεν χύνει ούτε μια σταγόνα ιδρώτα;

Ποιός να καταλάβει πόσο μεγάλο, πόσο επιβλητικό και πόσο εκπληκτικό είναι ένας Παλαιστίνιος που τον δένουνε κι ωστόσο αυτός, την ίδια στιγμή, προσπαθεί να αποδράσει;

Προσπαθούν να αποδράσουν οι Παλαιστίνιοι. Τρέχοντας πάνω στις πέτρες όχι μόνο του τόπου τους, αλλά τις πολύ περισσότερες πρωτοκοσμικές: τις παγωμένες καρδιές των υποτελών.

Ο σύμμαχος σκοτώνει πάντα

Δευτέρα 22 Απρίλη. Σίγουρα το προσπαθεί. Την περασμένη Παρασκευή στη λωρίδα της Γάζας ο ισραηλινός στρατός τραυμάτισε 33 Παλαιστίνιους, ανάμεσα στους οποίους 4 νοσοκόμους και 4 δημοσιογράφους. Τουλάχιστον 5 τραυματίστηκαν από «κανονικές» σφαίρες.

Για να καμαρώνει κάθε ντόπιος κανίβαλος, «δεξιός» ή «αριστερός»: απ’ την αρχή της Μεγάλης Πορείας της Επιστροφής, στις 30 Μάρτη του 2018 ως τώρα έχουν δολοφονηθεί 272 διαδηλωτές.

Και φυσικά, το ξέρουμε, το έχουμε καταλάβει, 272 δολοφονημένοι διαδηλωτές και πάνω από 10.000 τραυματίες «δεν μετράνε μία» μπροστά στα «πολύ καυτά» ζητήματα για τα οποία «τρέχουν» άλλοι από ‘δω και άλλοι απο ‘κει.

Για τον ίδιο ακριβώς λόγο «δεν μετράνε πια» αυτά που συνεχίζουν να υφίστανται οι μετανάστες / πρόσφυγες στα μέρη μας. Έχουμε δουλειές, «τρέχουμε», δεν προλαβαίνουμε να ασχοληθούμε – δεν είναι αρκετό αυτό; («Τρέξιμο» εδώ και 3 δεκαετίες είναι μια λέξη για να λένε εκατοντάδες χιλιάδες υποτελείς ότι μένουν βιδωμένοι στην ίδια ακριβώς θέση… Ακίνητοι και ασυγκίνητοι… )

Αν είχαν όλοι αυτοί οι «δρομείς» ιστορική γνώση και επίγνωση… Μόνο αυτό: αν είχαν… Πόσες φορές ξαναειπώθηκαν αυτά, με τα ίδια ακριβώς λόγια, στην ιστορία του 20ου αιώνα… Και τι συνέπειες είχαν…

Μόνο να ήξεραν… Τουλάχιστον θα κρατούσαν το κεφάλι χαμηλά…

Αιχμάλωτοι του αόρατου πολέμου

Δευτέρα 22 Απρίλη. Οι εβραίοι Ronnie Barkan και Stavit Sinai και ο παλαιστίνιος Majed Abusalama, μέλη του κινήματος BDS στη γερμανία (γνωστοί τώρα σαν #humboldt3), βρίσκονται κατηγορούμενοι επειδή επιτέθηκαν φραστικά στην ισραηλινή ακροδεξιά βουλευτίνα Aliza Lavie, σε εκδήλωση το πανεπιστήμιο Humboldt. Υπάρχει εξήγηση γι’ αυτό; Ναι. Θα πρέπει να έχουν μείνει κάποιοι νόμοι στη γερμανία για την προστασία των φασιστών…

Ο Majed Abusalama πυροβολήθηκε στο πόδι στη διάρκεια διαδήλωσης στη Γάζα, το 2014, ενάντια στην καταστροφή δέντρων σε παλαιστινιακή γη (στη δυτική Όχθη) από φασίστες ισραηλινούς εποίκους. Η Aliza Lavie ήταν από τότε βουλευτής, και είναι μια ανάμεσα στους πολλούς ηθικούς και φυσικούς αυτουργούς του ισραηλινού απαρτχάιντ. Στη συγκεκριμένη εκδήλωση (τον Ιούνη του 2017) προσπάθησε να ξεπλύνει τον ισραηλινό φασισμό / ρατσισμό παρουσιάζοντας το καθεστώς σαν «παράδεισο για τα δικαίωμα της LGBTQ κοινότητας».

Άλλο το ένα, άλλο τ’ άλλο! Οι 3 μπορεί και να είναι τίποτα παλιοτρομοκράτες! Στο κάτω κάτω, το να δρουν μαζί παλαιστίνιοι και εβραίοι εναντίον ενός ρατσιστικού καθεστώτος σαν το ισραηλινό προσβάλει πράγματι τα θεμέλια του πρωτοκοσμικού ιμπεριαλισμού. Αυτή είναι η πραγματική τρομοκρατία!

Είμαστε όλοι Παλαιστίνιοι αντιστασιακοί· είμαστε όλοι Εβραίοι αντεθνικιστές!

(φωτογραφία: Ο Majed Abusalama στη συγκέντρωση έξω απ’ το Humboldt, πριν συλληφθεί…)

Φαραώ 1

Κυριακή 21 Απρίλη. Τον Erdogan, που είναι εχθρός, οι έλληνες πατριώτες (υπάρχουν άλλοι πλην περιθωριακών;) τον αποκαλούν «σουλτάνο». Τον χουντοκαραβανά χασάπη της αιγύπτου όμως, τον Sisi, που είναι φίλος, δεν θα τον πουν «φαραώ». Παρότι κάνει ό,τι μπορεί γι’ αυτό.

Με μια διαδικασία highspeed express, ο Sisi προχωράει στην ισοβιότητά του σαν «εκλεγμένος πρόεδρος». Την περασμένη Τρίτη το κοινοβούλιό του ψήφισε υπέρ συνταγματικών αλλαγών, και από χθες (και σήμερα) ο λαός καλείται να τις εγκρίνει σε «δημοψήφισμα». Θα το κάνει, ασφαλώς, ίσως με ένα ποσοστό γύρω στο 97,8%. Σύμφωνα με το προηγούμενο (προφανώς ατελές) σύνταγμα οι προεδρικές θητείες ήταν 4ετείς και στο μέγιστο 2. Ο Sisi θα έπρεπε να σχολάσει το 2022. Με τις «βελτιώσεις» (που ασφαλώς θα εγκριθούν…) οι θητείες γίνονται 6ετείς, αλλά για τον Sisi (που είναι στο πόστο μετά το πραξικόπημα του καλοκαιριού του 2013 και βρίσκεται ήδη στην αρχή της δεύτερης θητείας αφου ο λαός των εξέλεξε πάλι πέρυσι με 97,8%…) το κοντέρ μηδενίζει, και οι 2 εξαετίες μετράνε απ’ το 2018. Συνεπώς, 6+6=12, 12 + 2018= (υπολογίζει πως με άνεση θα είναι πρόεδρος ως το) 2030. Την υγειά του να έχει ο άνθρωπος, και τις κάνει 10ετείς τις θητείες του το 2029… Και πριν κλείσει τα μάτια του να ορίσει κληρονόμο κάποιον γυιό του.

Για να γίνουν όλα όπως πρέπει, χρειάστηκαν και μερικά έκτακτα μέτρα. Όποιος είχε αντίθετη γνώμη με την μακροημέρευση της Sisi δικτατορίας δέθηκε (για το καλό του)· απαγορεύτηκε να γίνει οποιαδήποτε καμπάνια κατά των αλλαγών· και μπλοκαρίστηκαν 37.000 sites και blogs για να μην συγκεντρωθούν ηλεκτρονικά υπογραφές εναντίον. Ψιλοπράγματα δηλαδή για μια χούντα που έχει 60.000 πολιτικούς κρατούμενους.

Δεν είναι τυχαίο που ο Sisi είναι φίλος κι αδελφός των ντόπιων αφεντικών και των πολιτικών λακέδων τους. Αύριο ή μεθαύριο μπορεί να σκεφτεί ότι σαν αληθινός φαραώ αξίζει να φτιάξει την μεγαλύτερη πυραμίδα ever, με τα κεφάλια των αντιπάλων του εννοείται. Δεν είναι μια καλή εργολαβία δημοσίων έργων αυτή;

Γιατί να μην την διεκδικήσουν ελληνικές εταιρείες; Εδώ η στασυ (και η τερνα) θέλουν να φτιάξουν ένα σιδηροδρομικό τείχος στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη· με μια πυραμίδα στην έρημο θα υπάρξει πρόβλημα;

(φωτογραφία: Δολοφόνος με χαμόγελο; Όχι. Γνήσιος υπηρέτης των ελληνικών εθνικών συμφερόντων. Γι’ αυτό πληρώνεται, αυτό κάνει…

Η φωτογραφία είναι απ’ το καλοκαίρι του 2015. Τότε που ήταν όλα τόσο μα τόσο “αριστέρα” – ε;)

Φαραώ 2

Κυριακή 21 Απρίλη. Κατά την γνώμη σας σε πόσα χρόνια θα έχει ανατραπεί (και ενδεχομένως κρεμαστεί) ο φαραώ Sisi; Σε πάνω από 5 ή σε λιγότερα; Διαισθητικά η ασταμάτητη μηχανή τείνει προς την δεύτερη εκδοχή. Σαν απόδειξη, προς το παρόν, έχει την αμετροέπειά του: μόνο όποιος φοβάται το αύριο βάζει την καρέκλα του να ατενίζει το 2030…

(φωτογραφία: Οι μουσαμάδες ήταν τυπωμένοι, έτοιμοι – και Τρίτη βράδυ είχαν κρεμαστεί. Τα αραβικά μας δεν βοηθάνε, αλλά το νόημα το πιάνουμε: Sisi for ever…)

Εβραίοι ενάντια στον εθνικισμό

Παρασκευή 19 Απρίλη. Η κρατική δημαγωγία και τα τσιράκια της προσπαθούν να επιβάλλουν την απαγόρευση: καμμία κριτική στον ρατσισμό του ισραηλινού κράτους, καμμία υποστηρίξη της παλαιστινιακής αντίστασης, είναι «αντισημιτισμός».

Τους ξεβρακώνει και η Ιστορία! Σήμερα το βράδυ στις 7.30 (αυστηρά), στο ΕΜΠ, καθώς εξελίσσεται το project Παρασκευές για την Παλαιστίνη / ενάντια στον ελληνικό ιμπεριαλισμό, το συμβούλιο για την εργατική αυτονομία παρουσιάζει την ιστορία δύο εβραϊκών αντι-εθνικιστικών οργανώσεων. Της Bund, της μεγάλης σοσιαλιστικής οργάνωσης των εβραίων εργατών της ανατολικής Ευρώπης στις πρώτες δεκαετίες του του 20ου αιώνα. Και της Matzpen, της δυναμικής ισραηλινής / αραβικής οργάνωσης της επαναστατικής αριστεράς στη δεκαετία του ’60….

Η γνώση είναι δύναμη!

Προκλήσεις και προκλησάρες

Παρασκευή 19 Απρίλη. Αν τουρκικά αεροπλάνα πετούν περίπου 2 χιλιόμετρα μακριά απ’ το ελικόπτερο που μεταφέρει έναν έλληνα αρχικαραβανά στα Δωδεκάνησα, αυτό είναι «πρόκληση»; Μα τι λέτε; Εδώ την άλλη φορά πετούσαν 6,5 χιλιόμετρα μακριά απ’ το πρωθυπουργικό αεροπλάνο (δεν τα έβλεπες ούτε με κυάλια) και ο π.ε.τ. αυτοχρίστηκε «εθνικός ήρωας» (που γλύτωσε απ’ του αιώνιου εχθρού τα δόντια…)· στα 2 χιλιόμετρα θα κολλήσουμε;

Παραλίγο! Παραλίγο να μείνουμε χωρίς πρωθυπουργό και χωρίς ΓΕΣ!

Τίνος αιώνα το deal;

Παρασκευή 19 Απρίλη. Ήταν πριν ένα χρόνο ή μήπως πριν ενάμισυ; Προς τα πίσω ο χρόνος της αποκάλυψης του περιβόητου «deal του αιώνα» που μαστορεύει η Ουάσιγκτον, το Τελ Αβίβ και οι σύμμαχοί τους, χάνεται μέσα στην ομίχλη. Η πανηγυρική αναγγελία του έχει ανακοινωθεί τουλάχιστον 4 φορές ως τώρα (μπορεί και παραπάνω, έχουμε χάσει στο μέτρημα) και πάντα αναβάλλεται. Φυσικά οι αιώνες δεν τελειώνουν. Και έχουν απεριόριστη υπομονή και κανένα φθόνο μεταξύ τους…

Η πιο πρόσφατη αναγγελία για το “deal” ήταν «αμέσως μετά τις εκλογές, για να μην τις επηρεάσουμε». Τις (ας πούμε) εκλογές στο Τελ Αβίβ, στις 9 Απρίλη – συγκινητική η δημοκρατική ευαισθησία του βασιλικού γαμπρού Jared Kushner…

Αλλά το «μετά τις εκλογές» φτάνει μέχρι «πριν τις επόμενες». Ο βασιλογαμπρός ξανα-ανέβαλε την ανακοίνωση για κάπου τον Ιούνη. Τι του λείπει απ’ το σχέδιό του; Νέος είναι, πλούσιος είναι, άτυπος υπ.εξ. του ψοφιοκουναβιστάν είναι, τι του λείπει;

Χάνει λάδια;

Ελληνική φιλοξενία

Πέμπτη 18 Απρίλη. Αν έχεις 250.000 να αγοράσεις κάποιο ακίνητο στην ελλάδα, τότε εξασφαλίζεις σπέσιαλ βίζα (και ελευθερία κινήσεων στην ε.ε.) για τον εαυτό σου και όλους τους πρώτου βαθμού συγγενείς σου, ανιόντες και κατιόντες. Αν δεν έχεις, τότε θα πεταχτείς (μαζί με τους όποιους συγγενείς σου…) σε κάποια ανθρώπινη στοίβα, ή και χωματερή. Και επειδή θα πρέπει να βρεις τα απαραίτητα για την απόδρασή σου («παράνομη» προφανώς) θα εγκληματοποιηθείς – για να έχει να λέει το ντόπιο φασισταριό στις hard και light εκδοχές του, δηλαδή οι πολιτικές εκφράσεις του εντόπιου κρατικοποιημένου οργανωμένου εγκλήματος.

Αυτό υπήρξε η υποδειγματική εθνική πολιτική του φαιορόζ γκουβέρνου (της «αριστεράς» α λα Κουμουνδούρου, εννοείται…) για πάνω από 4 χρόνια. Είναι – λέμε – μια πολύ χειροπιαστή και αιμοβόρα έκφανση του εσωτερικού ιμπεριαλισμού: η πολωμένη, άγρια, εγκληματική διάκριση των Άλλων με βάση τα πορτοφόλια τους. Απο κει και πέρα εκείνοι (οι ντόπιοι) που βγάζουν λεφτά απ’ τις κυριλέ διαδικασίες της «χρυσής βίζας» και οι άλλοι (επίσης ντόπιοι) που βγάζουν λεφτά απ’ την εγκληματοποίηση των αιχμάλωτων μεταναστών / προσφύγων, είναι μορφές του «διάχυτου» (από κοινωνική άποψη) εθνικού καπιταλισμού: η οργανικά συμπληρωματική σχέση μεταξύ τους έχει διαφύγει της κριτικής. Αλλά δεν είναι ούτε το πρώτο ούτε το τελευταίο που διαφεύγει….

Εκείνο που επίσης έχει διαφύγει – κι αυτό αφορά τον ιμπεριαλισμό προς τα έξω – είναι η «μεγάλη αγκαλιά» (ως προς τις εθνοκρατικές συμμετοχές) της πρόσφατης πολυεθνικής στρατιωτικής άσκησης Ηνίοχος. Είναι η άλλη εκδοχή της «ελληνικής φιλοξενίας», όπου στις ντόπιες θάλασσες, στους κάμπους και στα βουνά (που χωράνε άφθονοι “χρυσοί επενδυτές” και στοιβάζονται οι “ξένοι” προλετάριοι…) ασκούνται φιλόδοξοι πιλότοι διαφόρων εθνικοτήτων. Πάντα για το καλό της «ειρήνης». Κυριλέ. (Φέρτε για λίγο την εικόνα στο μυαλό σας: από πάνω γυμνάζονται πολεμικά και απο κάτω ζουν στα κάγκελα φυγάδες πολέμων: ελλαδιστάν…)

Φέτος, για πρώτη φορά, με απαίτηση των συμμάχων της Ουάσιγκτον και του Τελ Αβίβ, πήραν μέρος στον «Ηνίοχο» και (μισθοφόροι;) πιλότοι του Ντουμπάι. Των «ενωμένων αραβικών εμιράτων». Ισραηλινοί και «εμιρατιανοί» πιλότοι πέταξαν –«ασκήθηκαν» δηλαδή – μαζί πάνω απ’ την Πελοπόννησο.

«Και τι έγινε;» θα πείτε… Είναι η πρώτη φορά που επισημοποιείται η συνεργασία του ισραηλινού στρατού με έναν αραβικό – αυτό έγινε!!! Και επειδή κάτι τέτοιο είναι σκάνδαλο (με βάση την ιστορία της μέσης Ανατολής στον 20ο αιώνα…) μόνο σ’ ένα τόσο φιλόξενο μέρος σαν ελλαδιστάν θα μπορούσε να συμβεί. Είναι κάτι σαν «επισημοποίηση ενός συνεσταλμένου και κάπως κρυφού φλερτ»: χρειάζεται το κάτι τις απ’ το ελληνικό βουκολικό feeling για να δέσει. Έστω κι αν πρόκειται να ξεράσει θάνατο. Ή, ειδικά γι’ αυτό.

Υπάρχει και διατίθεται χύμα και δωρεάν άφθονη εικονική πραγματικότητα σ’ αυτά εδώ τα μέρη. Κι αν ξεχάστηκαν («εθνικά» πάντα) εκείνα τα 300 (χιλιάδες) βλήματα που έπρεπε να πάνε, άρον άρον, στο Ριάντ (ή και αλλού), το ελλαδιστάν δεν παύει να είναι ο ορισμός εκείνου που ο π.ε.τ. (και κάθε pet) ονομάζει «πυλώνας σταθερότητας στην ανατολική Μεσόγειο».

Γίνονται βαρυσήμαντοι γάμοι στρατιωτικοί / πολεμικοί στην κορυφή του πυλώνα – και σας έχουν ακάλεστους κάτω, στην απόξω, να κοιτάτε όπου δείχνει το δάχτυλο…