Τον λένε «χριστιανό» – τι σύμπτωση!

Παρασκευή 25 Σεπτέμβρη. Όταν μιλάει ο Christian Drosten πρέπει να τον ακούει κανείς με προσοχή. Ο γερμανός αρχι-ιερέας της σωτηρίας δεν είναι απλά δεμένος σφικτά στο άρμα των εταιρειών βιτρίνα και των «χορηγιών» του κυρ Βασίλη. Έχει κι ένα μοναδικό γνώρισμα. Είναι ο μόνος παγκόσμια ιολόγος που έφτιαξε και πούλησε «τεστ ανίχνευσης» του covid 19 (το γνωστό PCR) χωρίς να τον έχει δει ούτε ζωγραφιστό!!! Ναι, είναι αλήθεια! Μόλις ο Drosten έμαθε ότι στην κίνα έχει προκύψει νέος κορονοιός, πολύ πριν οι κινέζοι γενετιστές αποκωδικοποιήσουν το rna του και το στείλουν στον π.ο.υ. προς γνώση της «παγκόσμιας ιατρικής κοινότητας», κατασκεύασε και πατένταρε ένα «τεστ ανίχνευσης»… Πώς το έκανε αυτό το μαγικό ο γίγαντας; Πήρε τις γενετικές ακολουθίες άλλων γνωστών κορονοϊών (κυρίως του sars, τον οποίο είχε μελετήσει το 2003), υπέθεσε μερικές μικροαλλαγές, και ιδού!!! (Είναι γι΄αυτό το λόγο που αυτό το τεστ δεν εντοπίζει μόνο τμήματα του rna του covid 19 αλλά και άλλων κορονιών, άσχετων και ακίνδυνων…)

Απάτη ολκής; Ακριβώς! Απάτη ολκής στην καρδιά της υποτιθέμενα αγνής εκστρατείας για την υγεία του κόσμου; Ακριβώς! Απάτη που είναι γνωστή στους «κύκλους των ειδικών»; Ακριβώς! Και τι μ’ αυτό; Κανείς δεν τολμάει να τον φτύσει κανονικά, όπως κανείς δεν τολμάει να φτύσει τον Ferguson ή τον Fauci: πρόκειται για «γερά» άλογα στους στάβλους των φαρμακοβιομηχανιών, κι όποιος τολμήσει να τα θίξει θα ταφεί κάνω από τόνους μηντιακής σπέκουλας…

Αυτός ο τύπος λοιπόν, που βραβεύτηκε προχτές απ’ το γερμανικό κράτος «για την προσφορά του στον αγώνα κατά του covid 19» (!!!) με τον «ομοσπονδιακό σταυρό αρετής», δήλωσε πρόσφατα ότι αποκλείεται να υπάρξει φυσική ανοσία πληθυσμού οπουδήποτε στην ευρώπη… και ότι η μόνη σωτηρία είναι τα εμβόλια… Δήλωσε, επίσης, την ανησυχία του για την αφρική – σα να μιλούσε ο Gates μέσα του…

Δεν πρέπει να τις παίρνουμε στα σοβαρά αυτές τις απειλές;

Το μονοπώλιο της αλήθειας 1

Κυριακή 30 Αυγούστου. Είναι συνηθισμένο στους λεγόμενους «επιστημονικούς κύκλους» όταν μια άποψη διαθέτει επιρροή στην πλειοψηφία (μια επιρροή που ποτέ δεν είναι αυθόρμητη αλλά πάντα κτίζεται μέσα στους ‘επιστημονικούς θεσμούς’) να αυτο-θεωρείται σαν η μόνη και γνήσια αλήθεια. Και τα μέλη αυτής της ηγεμονικής τάσης, είτε πρόκειται για την ιατρική, είτε πρόκειται για την φυσική, είτε πρόκειται για την κοινωνιολογία, είτε για την σεισμολογία, να αντιμετωπίζουν τις (μειοψηφικές) διαφορετικές απόψεις με επιθετικότητα· επιδιώκοντας συνήθως την ηθική μάλλον παρά την φυσική τους εξόντωση.

Όταν αυτό το συνηθισμένο αφορά ζητήματα ευρύτερου δημόσιου ενδιαφέροντος, όσοι έχουν την κυρίαρχη άποψη (ή έχουν καταφέρει, με «διάφορους τρόπους» να την εμφανίζουν σαν κυρίαρχη…) μπορεί να εκτραπούν ακόμα και σε ολοκληρωτικές συμπεριφορές. Ο «επιστήμονας – φορέας της αλήθειας / εξουσίας» γαυγίζει και δαγκώνει αν νοιώσει ότι αμφισβητείται. Η εξουσία δελεάζει όσους την αναζητούν· και το να προσφέρει κανείς σε ανθρώπους φιλόδοξους και αριβίστες την δυνατότητα να ασκήσουν έστω και έμμεσα εξουσία είναι για δαύτους η καλύτερη ντρόγκα. Το καλύτερο «φτιάξιμο». Συν, πάντα, τα υλικά οφέλη που αποκομίζουν.

Αυτό το συνηθισμένο συμβαίνει εδώ και μήνες γύρω απ’ τον τσαχπίνη· και έχει αποκτήσει φονικές διαστάσεις. Το πόσες χιλιάδες «ειδικούς» έχουν οι φαρμακοβιομηχανίες στα pay roll τους είναι άγνωστο· αλλά την ευκαιρία που άρπαξαν τα αφεντικά του βιο-πληροφορικο-ασφαλίτικου συμπλέγματος να επιταχύνουν την μετάβαση στις προδιαγραφές της 4ης βιομηχανικής επανάστασης, αυτήν την ευκαιρία την ζούμε. Και την πληρώνουμε.

Υπάρχουν όμως και οι «αιρετικοί». Συκοφαντημένοι, αποκλεισμένοι, απειλούμενοι μερικές φορές, αλλά υπάρχουν. Το σχεδόν μισής ώρας υποτιτλισμένο στα ελληνικά video (ευχαριστούμε την Ε. για την μετάφραση) που ακολουθεί είναι μια «δήλωση παρουσίας» τέτοιων αιρετικών, κατ’ αρχήν απ’ την γερμανία. Δεν είναι εργάτες, και δεν έχουμε πολιτική συγγένεια. Είναι μέρος της (σημαντικής, παρά τον αποκλεισμό της) εσωτερικής αντιπολίτευσης ενάντια στην υγιεινιστική τρομοκρατία. Εκεί βρίσκεται το ενδιαφέρον τους. Δείτε το, και ακολουθούν κάποιες σκέψεις.

(Ο τρίτος στη σειρά ομιλητής, ο αυστριακός Martin Haditsch, καθηγητής μικροβιολογίας και τροπικών και μεταδοτικών ασθενειών, με σχεδόν 1000 διαλέξεις στο μεγαλύτερο μέρος του πλανήτη, μας φάνηκε ο πιο ενδιαφέρων).

 

 

Κι όμως το έκαναν!

Πέμπτη 27 Αυγούστου. Το ομοσπονδιακό κρατίδιο του Βερολίνου έχει (μετά τις εκλογές του ’16) κυβέρνηση «συνασπισμού της αριστεράς»: SPD (σοσιαλδημοκράτες) + Die Linke (αριστέρα) + Πράσινοι.

Κι όμως. Η αριστερά (του κράτους και του κεφάλαιου) έκανε το βήμα: απαγόρευσε μια συγκέντρωση / διαδήλωση, προγραμματισμένη στο κέντρο της πόλης για το ερχόμενο Σάββατο (29 Αυγούστου)…. Ω, για όνομα των ιερών και των όσιων της δημοκρατίας: δεν είναι αυτό που νομίζετε!! Ο επί των εσωτερικών υπεύθυνος της Βερολινέζικης κυβέρνησης Andreas Geisel, το ξεκαθάρισε:

…Δεν είναι μια απόφαση ενάντια στην ελευθερία του συνέρχεσθε, αλλά μια απόφαση υπέρ της προστασίας απ’ την μόλυνση…

Και επειδή η «ελευθερία του συνέρχεσθε» έχει αρχίσει να παίρνει μορφή φαντάσματος στις αναπαραστάσεις που οργανώνουν οι εξουσίες, συνέχισε:

… Το Βερολίνο δεν θα γίνει σκηνή για τους αρνητές του κορονοϊού… και τους δεξιούς εξτρεμιστές…

Δεν είναι ο «κίνδυνος της μόλυνσης»! Είναι η απόρριψη των κυρίαρχων θεωρημάτων…. Τι προηγείται και τι ακολουθεί; Πρώτα η απαγόρευση και μετά η προβοκάτσια ή το ανάποδο; Ακροδεξιούς εξτρεμιστές έχει στο κοινοβούλιό του ο κυρ Andreas, και σίγουρα δεν απαγορεύει τις συγκεντρώσεις της «εναλλακτικής για την γερμανία»… Εκείνοι, δε, που απορρίπτουν τα πραξικοπήματα και την κατάργηση ελευθεριών και δικαιωμάτων δεν είναι υποχρεωτικά «αρνητές του κορονοϊού» – αν και υπάρχουν και τέτοιοι.

Την 1 Αυγούστου έγινε μια τέτοια συγκέντρωση / διαδήλωση στο Βερολίνο. Δεν την είχαν απαγορεύσει, επειδή περίμεναν ίσως ότι θα ήταν μερικές εκατοντάδες “γραφικοί”. Έπεσαν έξω. Ήταν δεκάδες χιλιάδες – το μέγεθος τρόμαξε τους λακέδες του βιο-πληροφορικο-ασφαλίτικου συμπλέγματος. Τόσο στη γερμανία όσο και σε άλλα ευρωπαϊκά κράτη, όπου επίσης έγιναν εκείνες τις ημέρες μεγάλες διαδηλώσεις. Προκειμένου να κάνουν πιο βρώμικη την προβοκάτσια εναντίον όσων απορρίπτουν την τρομοεκστρατεία, σίγουρα στη γερμανία, τους έχουν ονομάσει «αρνητές»… Για να τους σχετίζουν με τους αρνητές του Ολοκαυτώματος, δηλαδή τους ναζί.

Η ιδεολογική και πολιτική σύνθεση τέτοιων διαδηλώσεων είναι όντως πρόβλημα – αλλά όχι για τα κράτη και τα αφεντικά. Το πρόβλημα αφορά τα αντικρατικά, αντικαπιταλιστικά υποκείμενα. Όπως τα αφορά και η προβοκατόρικη διαστρέβλωση των πολιτικών τους χαρακτηριστικών τους (η «κοινή δεξαμενή») και οι απαγορεύσεις.

Εμάς αφορούν όλα αυτά.

(φωτογραφία: Πλακάτ απ’ την διαδήλωση της 1ης Αυγούστου. Είναι σαφές τι είναι που ενοχλεί!).

Ο μικρός νταβατζής

Τετάρτη 26 Αυγούστου. Δύσκολα οι εντεταλμένοι εθνικοί δημαγωγοί μπορούν να κρατηθούν και να μην δείξουν με όποιον τρόπο μπορούν ότι «η Αθήνα είναι δυσαρεστημένη με το Βερολίνο». Ειρωνείες, σχόλια του είδους «ναι, η γερμανία έχει συμφέροντα στην τουρκία», νοσταλγία για τον βασιλιά Macron πάνω σε λευκό αεροπλανοφόρο: μικρές, επαναλαμβανόμενες επιβεβαιώσεις ότι το ελλαδιστάν δεν θέλει το Βερολίνο σαν «διαιτητή» (ως γνωστόν η διαιτησία είναι σοβαρό θέμα, το σοβαρότερο, και στο μαζικότερο εθνικό πάθος: τον ελληνικό γαλαξία κλωτσοσφαίρισης….) Αν σ’ αυτήν την ελάχιστα συγκεκαλυμένη απέχθεια προστεθεί και η σαν κολλημένος δίσκος διαρκής επανάληψη των όρων που βάζει το ελλαδιστάν (για τον «διερευνητικό διάλογο»), το συμπέρασμα είναι πως το ελλαδιστάν φοβάται· και δεν φοβάται μόνο την Άγκυρα.

Το να πουλάς την συμμαχία σου με την εκπληκτική παγκόσμια υπερδύναμη που λέγεται «ενωμένα αραβικά εμιράτα» είναι πράγματι μεγάλο ατού. Το γεγονός όμως είναι ότι δύο τουλάχιστον μεγάλα ευρωπαϊκά κράτη του νότου, η ιταλία και η ισπανία, βρίσκονται στον ένα ή στον άλλο βαθμό συγχρονισμένα με το τουρκικό καθεστώς (την μικρή αλλά σε καίρια θέση μάλτα προσθέστε την, αν θέλετε). Απ’ ολόκληρο το στερέωμα της ε.ε. ο μόνος που μπορεί να πουληθεί στις ντόπιες λαϊκές αγορές σαν σύμμαχος είναι ο βασιλιάς Macron – ένας οππορτουνιστής βέβαια. Παρότι τα εθνικιστικά μεγάφωνα ουρλιάζουν πρωί – μεσημέρι – βράδυ ότι το «διεθνές δίκαιο» μένει κάπου στο κέντρο της Αθήνας, η αλήθεια είναι ότι δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα στα μέρη μας· ούτε καν οι συσχετισμοί για μπλόφες.

Είναι δύσκολο να βρει κανείς την πρακτική συνοχή (η ιδεολογική είναι δεδομένη!) στις κινήσεις του ελλαδιστάν και του ρημαδογκουβέρνου του. Όταν, για παράδειγμα, έγλυφε τα genitals του «τζενεράλ» Haftar εναντίον της αναγνωρισμένης διεθνώς (και απ’ το ελλαδιστάν!) κυβέρνησης του Sarraj στην Τρίπολη της λιβύης υπήρχε άραγε η συναίσθηση ότι στην κύπρο ο ελληνικός ιμπεριαλισμός και ο ελληνοκυπριακός τυχοδιωκτισμός είναι οχυρωμένοι πίσω από μια διεθνώς αναγνωρισμένη κυβέρνηση που αμφισβητείται (υποτίθεται) και κινδυνεύει (υποτίθεται) από ταραχοποιά στοιχεία στον βορρά; Προφανώς όχι. Κι όταν ούρλιαζε καταγγέλοντας το μονομερές (οπότε, έτσι πάει, παράνομο) σύμφωνο οριοθέτησης αοζ μεταξύ λιβύης και τουρκίας υπήρχε άραγε η συναίσθηση ότι το σύμφωνο οριοθέτησης αοζ μεταξύ νότιας κύπρου και ισραήλ αμφισβητείται επίσης πολύ έντονα απ’ την Βηρυττό; Μάλλον όχι.

Το δόγμα «τα δικά μας δικά μας και τα δικά σας πάλι δικά μας» αρέσει βέβαια στο πόπολο. Αλλοίμονο. Αλλά αν βουλιάξει καμμιά φρεγάτα «από ατύχημα» κάπου στου διαόλου τον πάτο στη μέση της Μεσογείου, το ίδιο αυτό πόπολο ευχαρίστως θα κρεμάσει και τον ρημαδοΓουα(αϊ)δοΝικόλα, και τον ρημαδοΚούλη – τα έχει ξανακάνει αυτά, είναι εθνικό βίωμα.

Απομένει σαν εξήγηση αυτή: ο ελληνικός ιμπεριαλισμός, μετά τις ένδοξες μέρες του φαιορόζ γκουβέρνου, με την περικύκλωση της ανατολικής Μεσογείου, μ’ εκείνους τους χάρτες με τις ατελείωτες αοζ του ελλαδιστάν και της νότιας κύπρου, με τις τρελές προοπτικές για τα νοτιοκυπριακά κοιτάσματα και τον θρυλικό σωλήνα east med, με το “αμερικάνοι πάρτε βάσεις και πετρέλαια!”, έχει στριμωχτεί στα σοβαρά. Χωρίς ουσιαστικούς συμμάχους («κανείς δεν κάνει τον πόλεμο του άλλου» λένε οι ισραηλινοί, και είναι γνώστες του πράγματος), χωρίς κανένα «διεθνές δίκιο» με την μεριά του, με μια τουρκική ναυτική βάση «στην πλάτη του» (στη λιβυκή Misrata) και μια αεροπορική νοτιότερα, προσπαθεί να σώσει ό,τι μπορεί απ’ την γεωπολιτική του πρόσοδο παριστάνοντας τον «μάγκα», για οποιονδήποτε ενδιαφέρεται να αγοράσει ελληνική μαγκιά στην ανατολική Μεσόγειο.

Πράγματι, υπάρχει ένα κάποιο ευρωπαϊκό ενδιαφέρον γι’ αυτήν την «μαγκιά»: οι βίαιες «επαναπροωθήσεις» μεταναστών και προσφύγων που φτάνουν στα ελληνικά χωρικά ύδατα… Αλλά αυτές δεν μπορούν να διαφημιστούν ανοιχτά, μιας και είναι κατάφωρα εναντίον του «διεθνούς δικαίου».

Άμα η διεθνής αξία σου είναι αυτή του κράτους / μικρονταβατζή, έτσι θα μετριέται η αξία σου. Τα υπόλοιπα, τα όνειρα και τα μεγαλεία, είναι βερεσέ…

(φωτογραφίες, κουίζ: Δύο γύπες εκ των οποίων μόνον ο ένας φοράει μάσκα. Βρείτε ποιος είναι ποιός).

Μήπως καλύτερα αεροστεγώς;

Τρίτη 25 Αυγούστου. Κάποιοι στη γερμανία, απ’ αυτούς τους άπιστους που θέλουν πάντα αποδείξεις, σκέφτηκαν να κάνουν ένα πείραμα / δοκιμή για το πως δουλεύουν οι γνωστές θρυλικές μάσκες στην αποτροπή της διάδοσης του τσαχπίνη (Ευχαριστούμε τον Σ. για την αποστολή). Έφτιαξαν ένα αέριο (με βάση την γλυκερίνη) του οποίου τα μόρια έχουν ίδιο μέγεθος με τον ιό. Το διοχέτευσαν σ’ ένα ομοίωμα κεφαλιού με την πίεση της κανονικής εκπνοής. Μην σας εντυπωσιάσει ότι φαίνεται σαν σπρέυ: είναι επειδή το υλικό είναι ορατό, για χάρη του πειράματος. Η «εκπνοή» στη δοκιμή δεν βγάζει αέρα· βγάζει προσομοίωση ιών. Και το αποτέλεσμα ήταν αυτό:

Το τόσο παραστατικό πείραμα οδηγεί σε ενδιαφέροντα συμπέρασματα, και η ασταμάτητη μηχανή δεν αντέχει στον πειρασμό να μην διατυπώσει τα δικά της.

Α) Όπως ήταν ήδη γνωστό απ’ τις όποιες (λίγες πάντως) έρευνες, αποδεικνύεται πως η μάσκα είναι φολάρα από υγιεινομική άποψη. Ο τσαχπίνης μπορεί να φύγει κανονικά στον αέρα· ολαρία ολαρά, covid πέφτει από ψηλά, covid πέφτει και σκεπάζει την αυλή μας!

Β) Απο υγιεινομική άποψη το μόνο σίγουρο και αποτελεσματικό μέτρο θα ήταν το πλήρες φράξιμο της αναπνοής. Δηλαδή η ασφυξία. Φαίνεται απάνθρωπο να πεθάνουν οι πάντες από ασφυξία· αφού, όμως, είναι καλό για την δημόσια υγεία θα πρέπει οι ιερείς της να το προτείνουν. Και εν ανάγκη να το επιβάλλουν. Με το σύνθημα: καλύτερα νεκρός παρά “ανεύθυνος και θετικός”!

Γ) Αυτό που από υγιεινομική άποψη είναι φολάρα, από πολιτική άποψη είναι χρυσάφι. Πόσες φορές είχε το κράτος την χαρά να επιβάλει κάτι που είναι χρήσιμο αποκλειστικά για τους σχεδιασμούς του, της υγιεινομικής δικτατορίας εν προκειμένω; Και πότε οι υπήκοοι είχαν την χαρά να δείξουν τέτοια ανόητη και συχνά εθελοντική πειθαρχία χωρίς να ζητούν χειροπιαστά ανταλλάγματα;

Δ) Το επιχείρημα “μα τις φοράνε οι χειρούργοι” (αυτές τις μάσκες) έχει τόση αξία όση το ότι οι ηλεκτροσυγκολλητές φορούν κι αυτοί την επαγγελματική προστασία του προσώπου και των ματιών τους, οι δύτες φοράνε επίσης μάσκες, οι μοτοσυκλετιστές κράνη, οι τερματοφύλακες χοντρά γάντια χειμώνα καλοκαίρι, οι αρεοπαγίτες γουνάκια, κλπ κλπ. Άλλωστε α) θα πρέπει να είναι αναμενόμενο ότι το προσωπικό των χειρουργείων δεν βήχει και ξεροβήχει την ώρα της δουλειάς, και β) ότι οι γνωστές ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις δεν είναι εντελώς άγνωστες ούτε στα χειρουργεία – παρά την σταθερή απολύμανσή τους.

Σε κάθε περίπτωση, αν πρόκειται οι κοινωνικές σχέσεις να αποκτήσουν εξοπλισμό (γιατί όχι και λειτουργία;) χειρουργείων, δεν θα ήταν καθόλου άσχημη ιδέα να μας το πουν στα ίσια. Θα αναβιώσει έτσι εκείνο το παλιό (και γενικά απαγορεύμενο…) παιδικό παιχνίδι “ο γιατρός”.

Και θα κυκλοφοράμε νόμιμα με νυστέρια ή οτιδήποτε τους μοιάζει…

Ο κόσμος καίγεται και ο τσολιάς διαλογίζεται

Τρίτη 25 Αυγούστου. Γιατί αυτός ο παλιοαιώνιος εχθρός συνεχίζει τις «προκλήσεις» του; Συνεχίζει;

… Η Αθήνα πάντως διαμηνύει για ακόμη μια φορά ότι είναι ανοικτή στον διάλογο αλλά υπό τον βασικό όρο ότι αυτός δεν θα διεξαχθεί υπό τις απειλές και την προκλητικότητα της τουρκίας. Προϋπόθεση δηλαδή παραμένει η απόσυρση όχι μόνο του «Όρουτς Ρέις» από την περιοχή του Καστελλορίζου αλλά όλων των τουρκικών δυνάμεων…

Αυτά έγραφαν χτες τα καθεστωτικά «νέα» – και δεν είναι καθόλου μυστικό. Είναι ανατριχιαστικά συγκινητική η αφοσίωση του ελλαδιστάν στον «διάλογο» και στη «διεθνή νομιμότητα»…. Μόνο που:

– Δεν υπάρχει καμμία «περιοχή Καστελλόριζου» 100 μίλια νότια του νησιού, παρά μόνο στην ελληνική εθνικιστική δημαγωγία…

– Δεν υπάρχει καμμία «αοζ Καστελλόριζου» – τα έχουμε πει…

– Δεν υπάρχει καμμία ελληνική υφαλοκρηπίδα στην περιοχή, παρά μόνο στην φαντασία των ντόπιων εθνομιλιταριστών…

– Ακόμα, όμως, κι αν υπήρχε τέτοια υφαλοκρηπίδα, αυτή αφορά μόνο τον βυθό (και το ψάρεμα) και καθόλου την επιφάνεια της θάλασσας! Εκεί τα νερά είναι διεθνή, και μπορεί να πλέει όποιος θέλει· άρα και οι τουρκικές φρεγάτες!!!

Όλα αυτά είναι τόσο κοινότοπα και τόσο διεθνώς γνωστά ώστε όταν το ελλαδιστάν βάζει σαν όρο «διαλόγου», κάτι που δεν έχει κανένα δικαίωμα να απαιτεί (ούτε στον ύπνο του μεγαλύτερου ντόπιου φασίστα), την απόσυρση δηλαδή των τουρκικών σκαφών, αυτό σημαίνει ένα απλό πράγμα. Το ρημαδογκουβέρνο συνεχίζει να βάζει εμπόδια στις πρωτοβουλίες του Βερολίνου με παρανοϊκούς και εκτός πραγματικότητας όρους. Ίσως επειδή (κάνουμε την υπόθεση) κάποιου είδους ευρωπαίοι παρατηρητές αναμένονται σ’ αυτές τις διαπραγματεύσεις, πράγμα που σημαίνει ότι τα ελληνικά κόλπα δεν θα περνάνε. Φαγώθηκε το ρημαδογκουβέρνο να «διεθνοποιήσει» τους νταλκάδες του· και τώρα θέλει να κρύψει τις βρώμικες “διαπραγματευτικές” τακτικές του!

Είναι μάλλον εύλογο, λοιπόν, το γιατί ο άθλιος Erdogan παρέτεινε την παραμονή των πολεμικών του στον ελληνικό κάλο ως την Τετάρτη: θα έχει προηγηθεί αύριο η επίσκεψη σε Αθήνα και Άγκυρα του γερμανού υπ.εξ., να ξαναβγεί το ρημαδογκουβέρνο στη σέντρα. (Να θυμάστε ότι συνήθως, σε τέτοιες διαμεσολαβήσεις, η σειρά των επισκέψεων, το “η Άγκυρα στο τέλος” ας πούμε, έχει την σημασία του…)

Το εμπόριο εθνικιστικής παράνοιας στο εσωτερικό, με την χρεώση της Άγκυρας σαν υπεύθυνης για όλα κι ακόμα περισσότερα, συνεχίζεται ακμαίο πάντως. Για να διαμορφώσει την (κοινωνική και πολιτική) συναίνεση για τον υπόγειο αντιγερμανισμό.

Μα πότε αυτός ο τεταρτοαυγουστιανός του ’20 θα κλείσει στης φυλακής τα σίδερα όλους αυτούς τους λεβέντες συνωμοσιολόγους που διασπείρουν «fake news» και εκτροχιάζουν τον λαό με αοζ και Καστελόριζα;

Και επί λιβύης ειρήνη!

Σάββατο 22 Αυγούστου. Πριν μόνο 4 ημέρες γράφαμε (και επιτρέψτε μας να θυμίζουμε τι λέμε – επειδή είναι μερικοί που προτιμούν να τα ξεχνούν για να χύνουν άνετα τη χολή τους…) μεταξύ άλλων (λιβύη, 18 Αυγούστου):

…. O γερμανός υπ.εξ. Heiko Maas βρέθηκε χτες στην Tripoli (αντί, ο αχαΐρευτος, να είναι πάνω σε μια ελληνική φρεγάδα…) Και πρότεινε την αποστρατιωτικοποίηση της Σύρτης… (Κάτι που το έχετε διαβάσει εδώ πριν μήνες…) Έκανε, όμως, και κάτι ακόμα χειρότερο, κάτι που ο ρημαδοΓου(αϊ)δοΝικόλας δεν θα του το συγχωρήσει ποτέ. «Συνέπεσε» στην Tripoli με τον τούρκο υπ.αμ. Akar, τον τούρκο αρχιστράτηγο Guler και τον καταριανό υπ.αμ. al Attiyah. «Συνέπεσε» – δεν συναντήθηκε επίσημα. Ανεπίσημα όμως; Για κανά καφέ, κανά φαγητό; Αλλοίμονo!!! Αλί και τρισαλί!!!

Το θέμα δεν είναι ότι το Βερολίνο πρότεινε μια τέτοια «αποστρατιωτικοποίηση», που πρακτικά σημαίνει διάφορους διεθνείς στρατούς για να ελέγχουν την «αποστατιωτικοποίηση», δηλαδή και τουρκία, και ρωσία, και γαλλία, και ιταλία, και γερμανία, άντε και λίγο αγγλία… Το θέμα είναι ότι πριν καλά καλά τελειώσει την συνέντευξή του ο Maas, ο αγέλαστος σύμβουλος του Erdogan Ibrahim Kalin βγήκε και δήλωσε ότι «στα βασικά αυτής της πρότασης συμφωνούμε»!… Λες και είχε επικοινωνία με τον Akar και τον Guler, στην Tripoli! Λες και έπρεπε να πει απ’ την Άγκυρα, για το ξεκάρφωμα, αυτά που είχαν συζητηθεί («γερμανο – λιβυο – τουρκο – καταριανά») στην Tripoli!! (Ίσως, ίσως λέμε, να υπάρχει μια βιάση στο να απελευθερωθούν πολιτικά και στρατιωτικά «κεφάλαια», δηλαδή «διπλωματικά» μεροκάματα, απ’ το λιβυκό πεδίο μάχης… επειδή μπορεί να χρειαστούν αλλού… Ωστόσο ως τώρα αυτά γίνονται αργά αργά…)

Α πα πα! Εδώ και εβδομάδες τόσο η Άγκυρα όσο και η Μόσχα «φορτώνουν» την δυτική και την ανατολική λιβύη με διάφορα είδη όπλων (μαζί με τους χειριστές τους). Ο όποιος ανόητος θα νόμιζε ότι ετοιμάζονται να πολεμήσουν μεταξύ τους – καμμία σχέση! Εκείνο που κάνουν είναι να κατοχυρώνουν την μεταξύ τους μοιρασιά επί της λιβυκής επικράτειας με τον πιο σίγουρο και αναμφισβήτητο τρόπο: τον στρατιωτικό. «Εδώ μόνο εμείς»! Η λιβύη έχει μοιραστεί από το «μπλοκ της Σύρτης», και το μόνο που εκκρεμεί είναι τα «σύνορα» – ή, πιο σωστά, η «τύχη» της Σύρτης και μιας στρατιωτικής βάσης νοτιότερα, που είναι «πάνω στα σύνορα». Την βάση θα την κρατήσει – όπως δείχνουν οι μέχρι τώρα εξελίξεις – η Μόσχα· έτσι κι αλλιώς η Άγκυρα έχει ήδη τις δικές της, αεροπορικές και ναυτικές, δυτικότερα.

Η στρατιωτική («ειρηνευτική») «αποστρατιωτικοποίηση» της Σύρτης θα ήταν μια βολική εξέλιξη για όλους, αν πεισθεί ο βασιλιάς Macron (και πείσει και τον χουντοκαραβανά Sisi) ότι from nothing and completely… Με το ενάμισυ μάτι στη Βηρυτό ο βασιλιάς Macron ίσως δεχτεί μια τέτοια μοιρασιά (που θα του επιτρέψει να δώσει καμμιά άδεια στα πέρα – δώθε κύπρος – κρήτη πληρώματα των πολεμικών του…) Θα του είναι πιο εύκολο αν το Βερολίνο δεν διεκδικήσει κάτι απ’ αυτά που θεωρεί δικά του· ας τα λύσει με τη Μόσχα αυτά τα θέματα…

Εντελώς «ξαφνικά» (ε;) χτες, πρώτα η Τρίπολη δια στόματος Sarraj και στη συνέχεια το Τομπρούκ δια στόματος Saleh ανακοίνωσαν κατάπαυση του πυρός και γενική εκεχειρία στη λιβύη!!! Μήπως προχτές ο βασιλιάς Macron και η Merkel έκλεισαν τις τελευταίες λεπτομέρειες αυτής της ειρήνης; (Tα τηλέφωνα με Μόσχα και Άγκυρα δεν τα αναφέρουμε…) Μπορεί να είναι χρονική σύμπτωση, μπορεί και όχι. Η ασταμάτητη μηχανή όμως φαντάζεται μια κάποια σκέψη να πλανάται ακόμα και πάνω απ’ το φιλόδοξο καλοκαιρινό Παρίσι: αν εκλεγεί ο Biden θα ξαναμπλεχτούν οι αμερικάνοι στα πόδια μας… Δεν το «κλείνουμε» λοιπόν το θέμα κάπως, για να μην έχουν ευκαιρία να μας κατσικώσουν την africom;

Και οι δύο λιβυκές πλευρές ανήγγειλαν συνέχιση του «διαλόγου του Βερολίνου» και εκλογές για τον ερχόμενο Μάρτη – αλλά για το δεύτερο δεν υπάρχει βιασύνη. Ένα απ’ τα ενδιαφέροντα είναι ότι εκ μέρους της ανατολικής λιβύης δεν ήταν ο πολυαγαπημένος «τζενεράλ» Haftar που ανήγγειλε την εκεχειρία… Πράγμα που σημαίνει ότι ικανοποιήθηκε το αίτημα του Sarraj, της Άγκυρας και της Ρώμης, να βγει απ’ την μέση στις όποιες πολιτικές διαπραγματεύσεις. Κάιρο και Αμπού Ντάμπι χαιρέτισαν θέλοντας και μη την εκεχειρία – όμως άλλα ήταν τα ονειρά τους…

Ένα άλλο ενδιαφέρον είναι ότι μετά απ’ αυτήν την εκεχειρία, ίσως δημιουργούνται οι προϋποθέσεις για την «κοινή διαχείριση» της Σύρτης. Ίσως. Ο Maas, που μαζί του συμφώνησε ακαριαία και η Άγκυρα, μπορεί να μην είπε τις προάλλες λόγια του αέρα… Στο κάτω κάτω το λιμάνι της πόλης είναι βασικό σημείο εξαγωγής του λιβυκού πετρελαίου απ’ το νότο… Αν υπάρχει μια λύση kasan –kasan γιατί όχι;

Το τρίτο ενδιαφέρον είναι ότι δεν φαίνεται πουθενά το Λονδίνο σ’ αυτήν την ιστορία… Πού είναι ο Borduk και τα στρατά του; Δεν θα ξεκινούσαν από πέρυσι την επανίδρυση της αυτοκρατορίας;

Και το τέταρτο ενδιαφέρον είναι η πιθανότητα (λέμε τώρα) «τιμής ένεκεν» ο άχρηστος, στο τέλος της καριέρας του πια «τζενεράλ», να βρει μια θέση συνταξιούχου μισθωτού στο ελληνικό δημόσιο. Εκτιμάμε ότι με το βλοσυρό του ύφος και το βαμένο μουστάκι του θα ήταν καλός για να ξεκουράζει τους εκπρόσωπους τύπου του ιερατείου της υγείας μας – αρκεί να έχει πάντα μαζί τον ελληνομαθή «ναύαρχό» του… Αφού ο πόλεμος κατά του αόρατου εχθρού συνεχίζεται ποιός θα ήταν καταλληλότερος να μας καθοδηγεί αν όχι ένας τόσο βετεράνος στρατηγός;

Όσο για τις αοζ λιβύης – τουρκίας; Ε, σιγά σιγά η Άγκυρα θα αρχίσει έρευνες και γεωτρήσεις στον κόλπο της Σύρτης… ή λίγο πιο πέρα… κάπου πιο κει θα είναι η total… ενόσω κάποιοι στην Αθήνα θα τρώνε τις γραβάτες τους…

(φωτογραφία πάνω: Κι όμως δεν είναι από χτες. Είναι απ’ τον Μάη του 2018, τότε που ο βασιλιάς Macron νόμιζε ότι είναι ο επικυρίαρχος του λιβυκού πεδίου μάχης, μέσω της υποστήριξής του στον “τζενεράλ”, και έστεινε διασκέψεις επίλυσης – του – προβλήματος με την άνεση του “δεν άκουσα καλά… τί είπατε;”. Έπρεπε να βρει απέναντί του την Άγκυρα για να καταλάβει ότι το παιχνίδι του είναι στη μισή σκακιέρα – και ούτε…

φωτογραφία κάτω: Αυτό είναι χθεσινό).

Μήπως μπαγκέτες και όχι rafale;

Παρασκευή 21 Αυγούστου. Οι τόνοι της ντόπιας δημαγωγίας, μετά την συνάντηση της Merkel με τον βασιλιά γαλλίας και πάσης ευρώπης Macron, ήταν πανηγυρικοί… Αλλά και πότε δεν είναι τέτοιοι; Ακόμα κι όταν ο «τσενεράλ» Haftar έκλανε, στην Αθήνα πανηγύριζαν. Συνεπώς τα κατατονικά εθνικά «γιούπι» είναι για τα σκουπίδια.

Κατ’ αρχήν (η γνώμη μας είναι ότι) ο βασιλιάς Macron, καταλαβαίνοντας ότι έχει απλώσει τα ποδάρια του πολύ μακρύτερα από εκεί που μπορεί (το πραξικόπημα στο μάλι του θύμισε ότι ακόμα κι αυτά που θεωρεί «δικά του» μπορεί να μην είναι και τόσο…) αναγκάστηκε να βρεί ένα κάποιο modus operandi με το Βερολίνο. Όπως είναι γνωστό το Παρίσι θα ήθελε «να την δει αλλιώς» στην ανατολική Μεσόγειο κοντράρονας το Βερολίνο, και μάλιστα έκανε τις βρωμιές του τόσο με το σπρώξιμο του Καΐρου να υπογράψει την τσόντα αοζ με την Αθήνα όσο και με τις (συμβολικές μεν, στρατιωτικές δε) βόλτες του απ’ τη νότια κύπρο ως την Κρήτη. Αλλά ακόμα πιο δηλωτική ήταν εκείνη η «αυτοκρατορική ανακοίνωση» του Macron (μετά την αρχική παρέμβαση του Βερολίνου για συζήτηση Αθήνας – Άγκυρας) ότι θα καλέσει «διάσκεψη των χωρών του νότου της ευρωπαϊκής ένωσης», χωρίς το Βερολίνο δηλαδή, για να ξεκαθαριστεί ότι αυτός κάνει κουμάντο (και) στην ανατολική Μεσόγειο. Ήταν μια ανάρτηση στα ελληνικά…. και ήταν 23 Ιούλη.

Χτες ήταν 20 Αυγούστου. Πέρασε μόνο ένας (γεμάτος) μήνας. Και ο βασιλιάς Macron αντί για «σύνοδο το νότου» προτίμησε «γαλλογερμανικό άξονα»… Με απλά λόγια έκανε μια πλήρη περιστροφή γύρω απ’ τον εαυτό του, συν άλλες 180 μοίρες. Είναι μια τέχνη κι αυτή, θα τον βοήθησαν και οι διακοπές του να την βελτιώσει…

Η σχετική δήλωση της Merkel (που, φυσικά, οι ντόπιοι δημαγωγοί θα πνίξουν) ήταν η εξής: Θέλουμε σταθερότητα στην Ανατολική Μεσόγειο, όχι εντάσεις. Ανησυχούμε για την κρίσιμη κατάσταση εκεί. Είμαι σίγουρη πως αν η Γερμανία και η Γαλλία ενώσουν τις δυνάμεις τους, θα βρούμε μια καλή λύση, που θα κάνει πιθανή τη συνεργασία….

Τι σήμαινε όμως το «δεν θέλουμε εντάσεις»; Αφορούσε την Άγκυρα όπως θα διαλαλήσουν τα παγώνια του ντόπιου εθνικισμού / ιμπεριαλισμού; Αφορούσε μήπως και το ελλαδιστάν (π.χ. τον λόγο που πήγε και υπέγραψε τώρα την τσόντα συμφωνία με τη χούντα του Καΐρου ή την «επακούμβηση» με την τουρκική φρεγάτα;). Ή μήπως αφορούσε και την γαλλία, για τις στρατιωτικές της δήθεν «επιδείξεις» της στην περιοχή; Γιατί όσο κι αν αρέσουν στο ελλαδιστάν τα γαλλικά καουμποϋλίκια αντικειμενικά έριξαν λάδι στη φωτιά…

Την απάντηση την έδωσε ο ίδιος ο βασιλιάς αμέσως μετά. Ξαναέκανε βέβαια κριτική στην τουρκία, για να δηλώσει αμέσως μετά «… έτοιμος να προωθήσει έναν εποικοδομητικό διάλογο ανάμεσα σε όλα τα κράτη της ανατολικής Μεσογείου, συμπεριλαμβανόμενης της τουρκίας, για να αποκλιμακωθούν οι εντάσεις και να λυθούν οι όποιες διαφορές…» Αν δεν κάνουμε λάθος αυτή ακριβώς είναι η πρόσφατη πρόταση του Erdogan!! (Θα έχει το ενδιαφέρον του το ενδεχόμενο να προχωρήσει υπό την αιγίδα Βερολίνου – Παρισιού…)

Έκανε όμως και κάτι ακόμα ο βασιλιάς Macron: δήλωσε την ξεκάθαρη υποστηρίξη στις διπλωματικές πρωτοβουλίες του Βερολίνου σχετικά με την ανατολική Μέσογειο (αυτές που ως λίγες ημέρες πριν προσπαθούσε να τορπιλίσει…), υποσχέθηκε ότι το Παρίσι θα τις στηρίξει· και ξεκαθάρισε ότι οι δικές του πρωτοβουλίες δεν είναι ανταγωνιστικές αλλά συμπληρωματικές εκείνων του Βερολίνου… Πράγμα που σημαίνει πως ο βασιλιάς Macron δεν θα είναι άλλο «συμ-παράγοντας» έντασης στην περιοχή, τουλάχιστον σε ότι αφορά το τουρκο-ελληνικό ζήτημα, με στρατιωτικές αποστολές και συμβολικές άσεμνες χειρονομίες απέναντι στην Άγκυρα – αυτές που τόσο αγαπήθηκαν στην Αθήνα… (Θα ασχοληθεί «ανθρωπιστικά» με τον λίβανο· και «διπλωματικά» με το μάλι… Δουλειά υπάρχει!!!)

Δεν μας φαίνονται καθόλου περίεργα αυτά· εξάλλου απ’ αυτές εδώ τις γραμμές έχετε διαβάσει έγκαιρα πως αργά ή γρήγορα ο βασιλιάς Macron θα ανακαλύψει πόσο χρήσιμο του είναι να βρει σημεία ισορροπίας του ιμπεριαλισμού του με εκείνον της Άγκυρας. Αν αυτό άρχισε από χτες θα φανεί σύντομα.

Φυσικά οι εθνικόφρονες θα πουν ότι Merkel και Macron δήλωσαν με έμφαση ότι «θα προστατέψουν τα κυριαρχικά δικαίωματα των κρατών μελών της ε.ε.». Πράγματι, αυτό είπαν – αλλά δεν είπαν ποια είναι τα ελληνικά ή τα νοτιοκυπριακά «κυριαρχικά δικαιώματα»!!! Ε; Δεν είπαν ούτε άφησαν να εννοηθεί ότι το Καστελόριζο έχει αοζ που φτάνει ως εκείνη την «φουσκωμένη» της νότιας κύπρου· καθόλου δεν είπαν τέτοια πράγματα! Κι ενώ οι εθνικόφρονες μπορούν να νομίζουν ό,τι βολεύει τις παράνοιές τους, «κυριαρχικά δικαίωματα» είναι μόνο εκείνα που είναι διεθνώς κατοχυρωμένα σαν τέτοια· όχι οι φαντασιώσεις της θείας Λίτσας!

Που σημαίνει: πηγαίνετε στη Χάγη να βρείτε μέχρι που φτάνει το οικόπεδό σας…

Λιβύη

Τρίτη 18 Αυγούστου. Δεν φτάνει που αυτοί οι ανθέλληνες γερμανοί («Να αγιάσει το ψόφιο κουνάβι που τους βάζει τιμωρίες! Μη σώσουνε και φτιάξουνε ποτέ τον nord stream 2!!!») αρνούνται να καταλάβουν ότι η «αοζ Καστελορίζου» φτάνει μέχρι το ακρωτήριο της Καλής Ελπίδας…. Δεν φτάνει που τα έχουν κάνει πλακάκια με τον εθνικό εχθρό και θέλουν να αναγκάσουν το ρημαδογκουβέρνο να του παραχωρήσει δικαιώματα που οι έλληνες έχουν απ’ την πρώτη ημέρα (day one) της δημιουργίας του κόσμου… Δεν φτάνουν όλα αυτά: τολμάνε να υποστηρίζουν και την καταραμένη (πλην διεθνώς αναγνωρισμένη) κυβέρνηση του Sarraj!!!

O γερμανός υπ.εξ. Heiko Maas βρέθηκε χτες στην Tripoli (αντί, ο αχαΐρευτος, να είναι πάνω σε μια ελληνική φρεγάδα…) Και πρότεινε την αποστρατιωτικοποίηση της Σύρτης… (Κάτι που το έχετε διαβάσει εδώ πριν μήνες…) Έκανε, όμως, και κάτι ακόμα χειρότερο, κάτι που ο ρημαδοΓου(αϊ)δοΝικόλας δεν θα του το συγχωρήσει ποτέ. «Συνέπεσε» στην Tripoli με τον τούρκο υπ.αμ. Akar, τον τούρκο αρχιστράτηγο Guler και τον καταριανό υπ.αμ. al Attiyah. «Συνέπεσε» – δεν συναντήθηκε επίσημα. Ανεπίσημα όμως; Για κανά καφέ, κανά φαγητό; Αλλοίμονo!!! Αλί και τρισαλί!!!

Το θέμα δεν είναι ότι το Βερολίνο πρότεινε μια τέτοια «αποστρατιωτικοποίηση», που πρακτικά σημαίνει διάφορους διεθνείς στρατούς για να ελέγχουν την «αποστατιωτικοποίηση», δηλαδή και τουρκία, και ρωσία, και γαλλία, και ιταλία, και γερμανία, άντε και λίγο αγγλία… Το θέμα είναι ότι πριν καλά καλά τελειώσει την συνέντευξή του ο Maas, ο αγέλαστος σύμβουλος του Erdogan Ibrahim Kalin βγήκε και δήλωσε ότι «στα βασικά αυτής της πρότασης συμφωνούμε»!… Λες και είχε επικοινωνία με τον Akar και τον Guler, στην Tripoli! Λες και έπρεπε να πει απ’ την Άγκυρα, για το ξεκάρφωμα, αυτά που είχαν συζητηθεί («γερμανο – λιβυο – τουρκο – καταριανά») στην Tripoli!! (Ίσως, ίσως λέμε, να υπάρχει μια βιάση στο να απελευθερωθούν πολιτικά και στρατιωτικά «κεφάλαια», δηλαδή «διπλωματικά» μεροκάματα, απ’ το λιβυκό πεδίο μάχης… επειδή μπορεί να χρειαστούν αλλού… Ωστόσο ως τώρα αυτά γίνονται αργά αργά…)

Α πα πα! Εδώ και εβδομάδες τόσο η Άγκυρα όσο και η Μόσχα «φορτώνουν» την δυτική και την ανατολική λιβύη με διάφορα είδη όπλων (μαζί με τους χειριστές τους). Ο όποιος ανόητος θα νόμιζε ότι ετοιμάζονται να πολεμήσουν μεταξύ τους – καμμία σχέση! Εκείνο που κάνουν είναι να κατοχυρώνουν την μεταξύ τους μοιρασιά επί της λιβυκής επικράτειας με τον πιο σίγουρο και αναμφισβήτητο τρόπο: τον στρατιωτικό. «Εδώ μόνο εμείς»! Η λιβύη έχει μοιραστεί από το «μπλοκ της Σύρτης», και το μόνο που εκκρεμεί είναι τα «σύνορα» – ή, πιο σωστά, η «τύχη» της Σύρτης και μιας στρατιωτικής βάσης νοτιότερα, που είναι «πάνω στα σύνορα». Την βάση θα την κρατήσει – όπως δείχνουν οι μέχρι τώρα εξελίξεις – η Μόσχα· έτσι κι αλλιώς η Άγκυρα έχει ήδη τις δικές της, αεροπορικές και ναυτικές, δυτικότερα.

Η στρατιωτική («ειρηνευτική») «αποστρατιωτικοποίηση» της Σύρτης θα ήταν μια βολική εξέλιξη για όλους, αν πεισθεί ο βασιλιάς Macron (και πείσει και τον χουντοκαραβανά Sisi) ότι from nothing and completely… Με το ενάμισυ μάτι στη Βηρυτό ο βασιλιάς Macron ίσως δεχτεί μια τέτοια μοιρασιά (που θα του επιτρέψει να δώσει καμμιά άδεια στα πέρα – δώθε κύπρος – κρήτη πληρώματα των πολεμικών του…) Θα του είναι πιο εύκολο αν το Βερολίνο δεν διεκδικήσει κάτι απ’ αυτά που θεωρεί δικά του· ας τα λύσει με τη Μόσχα αυτά τα θέματα…

Μ’ αυτά και μ’ αυτά το περίφημο (ή για τους ντόπιους εθνοφασίστες «περιβόητο») τουρκο-λιβυκό σύμφωνο χαίρει άκρας υγείας. Αλλά για τον ελληνικό ιμπεριαλισμό ισχύει παραδοσιακά αυτό: αν δεν σου αρέσει η πραγματικότητα τόσο το χειρότερο για δαύτην…

 

Ένοπλοι υπνοβάτες

Τρίτη 18 Αυγούστου. … Σύμφωνα με συγκλίνουσες πληροφορίες, στην τηλεδιάσκεψη της περασμένης Παρασκευής που έγινε πρωτίστως για τη Λευκορωσία ο Νίκος Δένδιας ζήτησε από το Ζοζέπ Μπορέλ τρία πράγματα προκειμένου να συμφωνήσει σε μια κοινή δήλωση (statement). Να εκφράζεται ικανοποίηση για την ελληνοαιγυπτιακή συμφωνία. Να είναι σκληρότερη απ’ όσο σχεδιαζόταν η γλώσσα για την Τουρκία. Και να μην υπάρχει αναφορά στον ελληνοτουρκικό διάλογο.

Η Γερμανία, συνεπικουρούμενη από άλλες χώρες αρνήθηκε. Και οι λόγοι είναι προφανείς: έχει ενοχληθεί από το timing της υπογραφής της συμφωνίας με το Κάιρο και εξακολουθεί να επιδιώκει να καθίσουν στο τραπέζι Αθήνα και Άγκυρα. Αυτό δεν σημαίνει φυσικά κατ’ ανάγκη ότι η ελληνική κυβέρνηση έκανε λάθος που υπέγραψε τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή τη συμφωνία. Έτσι θεώρησε ότι εξυπηρετείται καλύτερα το εθνικό συμφέρον. Η επιμονή της όμως να σύρει το Βερολίνο σε μια αυτοαναιρετική διατύπωση πρέπει να οφειλόταν είτε στην υπερτίμηση των δυνάμεών της είτε στον υπολογισμό ότι η «αντίσταση» στους Γερμανούς θα αποβεί χρήσιμη στο εσωτερικό μέτωπο.

Το αποτέλεσμα ήταν, αντί για statement που απαιτεί ομοφωνία, να εκδοθεί δελτίου Τύπου (press release). Πολιτικά, η διαφορά δεν είναι μεγάλη. Η ουσία όμως είναι ότι σε αυτό το press release όχι μόνο δεν υπάρχει αναφορά στην ελληνοαιγυπτιακή συμφωνία, αλλά τονίζεται τόσο η ανάγκη επανάληψης του διαλόγου (που καλώς εχόντων των πραγμάτων θα ξεκινήσει μετά τις 23 Αυγούστου), όσο και η υποστήριξη των υπουργών στις προσπάθειες του Μπορέλ να διευκολυνθεί η επαναπροσέγγιση με την Τουρκία.

Τίποτα από αυτά δεν έχει εξηγηθεί επισήμως στην κοινή γνώμη που, αφού παρακολούθησε με κομμένη την ανάσα τις βόλτες του «Ορούτς Ρέις» στην «ελληνική υφαλοκρηπίδα», περίμενε για μέρες το μαγικό τηλεφώνημα της Μέρκελ και ένιωσε εθνική υπερηφάνεια με τον «εξευτελισμό» του «Κεμάλ Ρέις» από την ελληνική φρεγάτα, συμπέρανε τελικά ότι ο μόνος αληθινός σύμμαχός μας είναι ο Μακρόν, οι μόνοι ηγέτες που μας καταλαβαίνουν είναι ο Σίσι και ο Νετανιάχου, ενώ όλοι οι άλλοι παίζουν βρώμικα φιλοτουρκικά παιχνίδια.

Είναι κι αυτό μια ανάλυση της πραγματικότητας. Ή ενός παράλληλου σύμπαντος.

Τάδε έφη χτες στα καθεστωτικά «νέα» ο Μιχάλης Μητσός. Αναφέρεται σ’ αυτήν την θρυλική «τηλεδιάσκεψη» που κατά τους έμμισθους εντόπιους δημαγωγούς ήταν «μεγάλη ελληνική επιτυχία»: θα την φάτε εδώ ή να σας την τυλίξω για το σπίτι;

Δεν βγάζει πολιτικά συμπέρασματα ο αρθρογράφος – απλά περιγράφει μερικά «κρατικά μυστικά» που μόνο μυστικά δεν είναι για τους παρατηρητικούς…. Αν το επιχειρούσε θα παραδεχόταν ότι υπάρχουν συγκεκριμένα κίνητρα και για την ελληνική (ιμπεριαλιστική) πολιτική και για την συστηματική παραπληροφόρηση / εθνική αποβλάκωση στο εσωτερικό. Ούτε κατά λάθος γίνονται, ούτε από βαρεμάρα…

Χτες τελειώναμε την «ωραία Ελένη» γράφοντας:

… Κι αυτό είναι ένα ζήτημα απ’ την μεριά της τάξης μας και της ανταγωνιστικής, αντικαπιταλιστικής, αντικρατικής κριτικής: αν υπάρχει περίπτωση «πολεμικού ατυχήματος» αυτό δεν μπορεί να προέλθει παρά μόνο από εκείνους που έχουν εθνικιστικές φαντασιώσεις· κόντρα στην πραγματικότητα.

Απ’ τους εφαψίες, δηλαδή, που κάνουν «επακουμβήσεις»…

Ωστόσο το ζήτημα παραμένει ότι την πραγματικότητα (εντός ή εκτός εισαγωγικών), ή ίσως έναν αντικατοπτρισμό που να πουλιέται για πραγματικότητα, την / τον κατασκευάζουν τελικά στα μέτρα τους και την / τον επιβάλλουν τα αφεντικά – όταν δεν βρίσκουν οργανωμένη αντίσταση.

(φωτογραφία: Όταν σου γλέφει η Ιστορία, από μακριά την χαιρετάς και από κοντά της λες….)