Οχήματα 1

Τετάρτη 16 Αυγούστου. Αφού εκτός απ’ τους «τρομοκράτες» και κάθε βαρεμένος πρωτοκοσμικός μπορεί να χρησιμοποιήσει το αμάξι του σαν όπλο (εξολόθρευσης ανυποψίαστων), μήπως τα εντελώς αυτόματα και «έξυπνα» ι.χ. πρέπει να διαφημίζονται και σαν «αντιτρομοκρατικά»; Να κοκαλώνει μόνο του το robocar μόλις βλέπει έστω και στο ελάχιστο παρέκλιση απ’ την πορεία· και να ειδοποιεί την αστυνομία…

Μη βαράτε: μια σκέψη κάναμε… (Δωρεάν. Όπως συνήθως…)

Οχήματα 2

Τετάρτη 16 Αυγούστου. Είναι καλύτερο να το διαβάσετε εδώ παρά να το δείτε στον ύπνο σας, σαν εφιάλτη. Αυτοί οι παλιοκινέζοι στρώνουν εκατοντάδες χιλιόμετρα γραμμές τραίνου με αισθητήρες. Οι μπετονένιες βάσεις αλλά και οι σιδηροτροχιές έχουν μικροτσίπ με διάφορα στοιχεία· με σκοπό, κυρίως, να ενημερώνουν το «κέντρο ελέγχου» αν υπάρχει κάποιο πρόβλημα. (Μην πάνε τίποτα ινδιάνοι κι αρχίσουν και ξηλώνουν!…) Αυτό για τα high speed τραίνα· που αυξάνουν και πληθαίνουν στην πρωτόγονη αυτή ασιατική χώρα.

Ευτυχώς εδώ, όπου «δώσαμε τα φώτα του πολιτισμού στην ανθρωπότητα», το θέμα έχει αντιμετωπιστεί στη ρίζα του: υπάρχουν μόνο low speed τραίνα… Ή και no speed – αυτά είναι τα καλύτερα. Γιατί έτσι οι (παλιοί) σταθμοί γίνονται καφενεία, υποθέτουμε μετά από “πλειοδοτικούς διαγωνισμούς”…

Τι θα γίνονταν οι ιδιοκτήτες των κτελ αλλιώς; Καστανάδες;

Ελληνική φιλία

Τρίτη 15 Αυγούστου. Ελπίζουμε ότι ο καλός τους φίλος θα τους συγχωρέσει αν παρέλειψαν να του ευχηθούν για την επέτειο. Προλαβαίνουν να το κάνουν σήμερα, ή ακόμα και αύριο· σημασία είναι να θυμηθούν το βαφτίσια του φίλου τους· στο αίμα.

Πριν 4 χρόνια, στις 14 Αυγούστου του 2013, ο φρέσκος δικτάτορας της αιγύπτου Σίσι διέταξε τον στρατό και την αστυνομία του να σφάξουν, κυριολεκτικά, τους συγκεντρωμένους σε δύο μεγάλα ειρηνικά sit-in, κατά της χούντας και υπέρ του προέδρου Morsi (που είχε ανατραπεί και συλληφθεί πριν 1,5 μήνα). Στην πλατεία al-Nahda και στην πλατεία Rabaa al-Adawiya, και οι δυο στο Κάιρο.

Η σφαγή ήταν υποδειγματική. Σύμφωνα με την human rights watch δολοφονήθηκαν πάνω από 1000 διαδηλωτές μέσα σε λίγες ώρες. Η χούντα παραδέχτηκε την δολοφονία 595. Ενώ οι οργανώσεις που είχαν καλέσει τις διαμαρτυρίες (με μακράν μεγαλύτερη την μουσουλμανική αδελφότητα) είπαν ότι μόνο στην Rabaa al-Adawiya δολοφονήθηκαν σχεδόν 2.600 διαδηλωτές.

Αφού ο χασάπης του Καΐρου είναι φίλος των φαιορόζ, δεν αξίζει να του στείλουν μια ευχετήρια κάρτα, να τον πάρουν ένα τηλέφωνο, να του στείλουν μια ανθοδέσμη, κάτι βρε αδελφέ;

(Όποιος / όποια δεν ξέρει ή έχει ξεχάσει, μπορεί να δει ένα μισάωρο αντι-πληροφοριακό videoc του Sarajevo. Δεν είναι, μόνο, «αιγυπτιακό» θέμα… )

Ελληνική φιλοξενία

Τρίτη 15 Αυγούστου. Ένα σύντομο video, τραβηγμένο από πρόσφυγα, που δημοσιοποίησε η «εφημερίδα των συντακτών»

αποδεικνύει αυτό που είναι γνωστό εδώ και χρόνια, μέσα από διηγήσεις προσφύγων / μεταναστών αλλά και μαρτυρίες διάφορων διεθνών μ.κ.ο.: την τακτική διάφορων φασιστών του λιμενικού (είτε με την κάλυψη είτε με εντολές του αρχηγείου τους) να προσπαθούν να βουλιάξουν βάρκες φορτωμένες με ανθρώπους, σηκώνοντας δίπλα τους κύματα με τα ταχύπλοα της «υπηρεσίας». Το περιπολικό που φαίνεται στο video είναι μεσαίου μεγέθους. Υπάρχουν και μεγαλύτερα, και μπορεί να φανταστεί εύκολα ο καθένας τι έχει γίνει όλα αυτά τα χρόνια.

Πρόκειται για επίσημα και διεθνώς ορισμένο έγκλημα, είτε πετυχαίνουν τον σκοπό τους (να πνίξουν κόσμο) είτε όχι. Το να προκαλείται εσκεμμένα κίνδυνος για την ζωή ανθρώπων που βρίσκονται στη θάλασσα ισοδυναμεί, με βάση τη διεθνή ναυτική νομοθεσία, με απόπειρα δολοφονίας ανθρώπων που είναι σε αδυναμία. Εν προκειμένω μαζική απόπειρα, σε βάρος ενηλίκων και ανηλίκων, ανδρών και γυναικών.

Αυτά συνέβαιναν επί των ημερών της γαλαζοπράσινης διοίκησης, συμβαίνουν και απ’ την φαιορόζ. Εθνική γραμμή, σκληρή και αδιάλλακτη – και εδώ.

Παρεξηγήσεις (;)

Τρίτη 15 Αυγούστου. Δεν είναι παράξενο το ότι ένα σκόπιμο ή τυχαίο λάθος στη μετάφραση μπορεί να αλλάξει το νόημα μιας φράσης. Αν πρόκειται για δήλωση καθεστωτικού αξιωματούχου το πράγμα μπορεί να έχει συνέπειες. Κι αν αυτός ο αξιωματούχος είναι βορειοκορεάτης; Χμμμ…

Το “38 North” είναι ένα πρόγραμμα (και site) του αμερικανικού πανεπιστημίου Johns Hopkins, που ασχολείται ειδικά με την βόρεια κορέα. Σύμφωνα με τους ειδικούς του μια δήλωση του βορειοκορεάτη υπ.εξ. Ri Yong Ho στη σύνοδο του asean στις 26 Ιούλη μεταφράστηκε λάθος, αλλάζοντας το νόημα.

Η αγγλική μετάφραση ήταν: Σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται να βάλουμε τα πυρηνικά και τους βαλλιστικούς μας πυραύλους σε διαπραγμάτευση. Ούτε πρόκειται να υποχωρήσουμε έστω και μια ίντσα απ’ τον δρόμο της ανάπτυξης των πυρηνικών μας δυνάμεων όπως τον έχουμε επιλέξει, εκτός αν μειωθεί ριζικά η επιθετική πολιτική και οι πυρηνικές απειλές των ηπα κατά της λαϊκής δημοκρατίας της βόρειας κορέας.

Κατά το “38 North” η πραγματική δήλωση ήταν σε μία πρόταση (και όχι σε δύο) ως εξής:

Αν δεν μειωθεί ριζικά η επιθετική πολιτική και οι πυρηνικές απειλές των ηπα κατά της λαϊκής δημοκρατίας της βόρειας κορέας, τότε εμείς σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται να βάλουμε τα πυρηνικά και τους βαλλιστικούς μας πυραύλους σε διαπραγμάτευση, ούτε πρόκειται να υποχωρήσουμε έστω και μια ίντσα απ’ τον δρόμο της ανάπτυξης των πυρηνικών μας δυνάμεων όπως τον έχουμε επιλέξει.

Η διαφορά δεν είναι φιλολογική. Στην λάθος μετάφραση η πρώτη φράση είναι κατηγορηματική («σε καμία περίπτωση») και μόνο η δεύτερη εμπεριέχει ένα ενδεχόμενο «αν μειωθεί ριζικά…». Στην σωστή, αυτό το ενδεχόμενο βρίσκεται στην αρχή του συλλογισμού, κι αν «δεν» γίνει (σταματήσει η Ουάσιγκτον να απειλεί) τότε «δεν θα βάλουμε τα πυρηνικά και τους βαλλιστικούς πυραύλους σε διαπραγμάτευση».

Κατά τους ειδικούς του αμερικανικού πανεπιστημίου η ορθή ερμηνεία επιβεβαιώνει προηγούμενες παρόμοιες δηλώσεις της Πγιονγκγιάνγκ σύμφωνα με τις οποίες ο μόνος τρόπος για να δεχτεί να βάλει το πυρηνικό της πρόγραμμα σε συζήτηση είναι να σταματήσουν οι εναντίον της αμερικανικές απειλές· πράγμα που σημαίνει ότι «το συζητάει». Ενώ η λανθασμένη οδηγεί στο ακριβώς αντίθετο συμπέρασμα. Ότι το βορειοκορεατικό καθεστώς δεν συζητάει τίποτα και υπό καμία προϋπόθεση…

Το ενδιαφέρον είναι ότι οι ειδικοί του “38 North” κατηγορούν σχεδόν καθαρά τους δυτικούς δημοσιογράφους ότι εσκεμμένα έκαναν «λάθος στη μετάφραση», για να πουλήσουν «βορειοκορεατική απειλή»…

Συμβαίνουν τέτοια πράγματα;

Midnight rebel

Δεύτερα 14 Αυγούστου. Κάτι για την Δαμασκό (κι όχι για το καθεστώς, το προηγούμενο ή το επόμενο…) – ή από την Δαμασκό. Από μια κόρη της. Την συροαρμένισσα Lena Chamamyan.

(Το βίντεο δεν είναι το καλύτερο. Η φωνή είναι.)

Μέση ανατολή

Δεύτερα 14 Αυγούστου. Να ένας τρόπος για το αμερικανικό πεντάγωνο να ρεφάρει την (τακτική) ήττα του στη συρία: φτιάχνοντας ακόμα περισσότερες βάσεις στο βορειοδυτικό ιράκ. Πέντε, διαφόρων μεγεθών, για να ελέγχει τα σύνορα ιράκ – συρίας σ’ όλο το μήκος απ’ την περιοχή Sinjar στα βορειοδυτικά (του ιράκ), μέχρι την κωμόπολη Al Qa’im, στις όχθες του Ευφράτη, κοντά στα ιρακινο-συριακά σύνορα. Φυσικά αυτή η περιοχή κατέχεται ακόμα απ’ τον isis, αλλά «… των φρονίμων τα παιδιά πριν πεινάσουν μαγειρεύουν…»

Αυτή η χωροθέτηση των αμερικανικών βάσεων έχει προφανή στόχο: να «επιτηρεί» (δηλαδή να ελέγχει) την χερσαία επικοινωνία μεταξύ Βαγδάτης και Δαμασκού όταν απελευθερωθεί και η Deir ez-Zur. Όμως πόσο καιρό θα καταφέρουν οι αμερικάνοι να κατέχουν ιρακινό έδαφος; Θα βολέψει να υπάρχει μόνιμα μια ασταθής κατάσταση εκεί…

Πυρηνική εργασία

Δεύτερα 14 Αυγούστου. Επίσημα το Τελ Αβίβ δεν έχει πυρηνικά όπλα. Πράγμα που το απαλλάσσει από οποιαδήποτε διεθνή συμφωνία για τον έλεγχό τους. Ανεπίσημα όμως έχει, και το ξέρουν οι πάντες…

Εδώ και μερικούς μήνες έχει ένα επιπλέον πρόβλημα στις «μυστικές» πυρηνικές του εγκαταστάσεις στην Dimona, στην έρημο Negev: το τεχνοεπιστημονικό προσωπικό βρίσκεται σε απεργία, ζητώντας αυξήσεις. Τις οποίες το ισραηλινό κράτος αρνείται να τους δώσει.

Πως μπορεί να γίνει απεργία σ’ ένα πυρηνικό εργοστάσιο; Προφανώς δεν γίνεται να σταματήσει η λειτουργία του! Οι απεργοί της Dimona έχουν σταματήσει να δουλεύουν κάποια ερευνητικά project, έχουν σταματήσει να δίνουν βεβαιώσεις ασφαλείας και έχουν καταφέρει, επίσης, να διακοπεί η λειτουργία ενός (περιφερειακού) τμήματος του εξοπλισμού.

Μετά από αυτούς τους μήνες απεργίας, το ισραηλινό καθεστώς αποφάσισε χθες ένα είδος επιστράτευσης των απεργών, κάτω απ’ το γνωστό και πάντα χρήσιμο δόγμα της «έκτακτης εθνικής ανάγκης». Όσοι αρνηθούν να πειθαρχήσουν, ανάλογα με την θέση που βρίσκονται, είτε θα απολυθούν είτε θα μειωθούν οι μισθοί τους… Επιπλέον, όσο ισχύει αυτή η «κατάσταση ανάγκης», τους απαγορεύεται να παραιτηθούν…

Μοιάζει σαν δέσιμο με αλυσίδες ή κάνουμε λάθος;

Σχέδιο εμπρησμού

Δεύτερα 14 Αυγούστου. Πυρομανείς υπάρχουν… Και «οικοπεδοφάγοι» υπάρχουν, ή υπήρχαν, αλλά αυτοί έκαναν πάρτυ στην «παράξενη» (καθόλου τέτοια…) παράλειψη του ελληνικού κράτους (το μοναδικό στον οασε) να έχει κτηματολόγιο και δασολόγιο…

Είναι δυνατόν όμως οι δασικές πυρκαγιές στην ελλάδα να είναι πάντα «κάτι άλλο» σε σχέση με τις αντίστοιχες στον υπόλοιπο κόσμο, απ’ τις ηπα μέχρι όλη τη νότια ευρώπη; Μήπως οι «εμπρηστές» είναι και «διεθνιστές»;

Όχι. Η αναζήτηση αποδιοπομπαίων τράγων, ακόμα και φανταστικών, είναι εθνικό ιδεολογικό σπορ. Το ισοδύναμο της παιδικής ανευθυνότητας: η γάτα έσπασε το βάζο… Φαίνεται πως κάποιοι «εμπρηστές» έκαψαν κάποτε τα φαιά κύτταρα στα ελληνικά κεφάλαια. Και τα κάρβουνα μεταφέρονται από γενιά σε γενιά.

Η «φυγή» μέσω της μετάθεσης ευθυνών σε «συνωμότες» δεν σταματάει ούτε φωτιές ούτε πλημμύρες. Κι αν κάποιος βρέθηκε ποτέ στη θέση να προσπαθήσει να φρενάρει δασική φωτιά έμαθε το πικρό: όταν αρχίζει σβήνει μ’ ένα ποτήρι νερό· όταν απλωθεί όμως δείχνει την μικρότητα ακόμα και των πιο σύγχρονων υπηρεσιών και συστημάτων δασοπυρόσβεσης. (Η Καλιφόρνια καίγεται σχεδόν κάθε χρόνο, χιλιάδες στρέμματα· και βρίσκεται στις ηπα…)

Κι ούτε η ταυτόχρονη εμφάνιση διαφορετικών εστιών, όταν η φωτιά έχει φουντώσει, είναι προϊόν “συνωμοσίας”. Υπάρχουν ζώα και πουλιά στα δάση (όχι; μόνο βιλίτσες υπάρχουν εκεί;), που στριμώχνονται, “αρπάζουν”, και τρέχουν πανικόβλητα να σωθούν· μεταφέροντας και διασπείροντας την φωτιά…

Δεν θα ήταν άσχημη ή άχρηστη ιδέα να το θυμόμαστε: υπάρχουν φυσικές δυνάμεις που αδιαφορούν απόλυτα για το είδος μας, όσο «εξοπλισμένο» κι αν είναι…

Αόρατες πόλεις

Κυριακή 13 Αυγούστου. … Κι υπήρχε με τη σειρά του, κάποτε, ένα μέρος που, χωρίς να το θέλει πραγματικά, ήξερε ν’ αφηγηθεί την ιστορία μου και κανα-δυο άλλες ακόμα.

Στ’ αλήθεια πέρασα πολύ όμορφα και τώρα δεν μου κάνουν τα υπόλοιπα. Να το ξέρεις πως αν χαθώ θα είναι για να με ψάξεις. Να με βρεις, να με φροντίσεις, να με φέρεις πίσω, να μου καθαρίσεις τις πληγές.

Τα ταξίδια και οι άνθρωποι, αυτή είναι η αρχή της πραγματικότητας. Και το τέλος της ένα ρολόι αεικίνητο…