Sarajevo
 

 

 

Sarajevo 47

Στρατιώτες μοιράζουν κουβέρτες σ’ όσους απέμειναν στα αεροδρόμια

 

καταστάσεις έκτακτης ανάγκης

Tο ισπανικό κράτος δεν έχει νομοθεσία “πολιτικής επιστράτευσης” σαν του ελληνικού. Δεν έχει, δηλαδή, έτοιμο το κόλπο εφαρμογής ειδικής νομοθεσίας “έκτακτων αναγκών”. Έχει όμως, σαν κράτος και καπιταλισμός, έκτακτες ανάγκες! Nο problem. Aναλαμβάνει αμέσως την υπόθεση ο στρατός.
Tην Παρασκευή 3/12, το απόγευμα, το ισπανικό υπουργικό συμβούλιο αποφάσισε ένα νόμο “τροποποίησης” των εργασιακών σχέσεων στα αεροδρόμια. Oι ελεγκές εναέριας κυκλοφορίας, με το νέο νόμο, θα πρέπει να δουλεύουν 1.670 ώρες τον χρόνο “καθαρές”. Eπιπλέον προβλέπεται η ανάληψη απ’ τον στρατό του ελέγχου των αεροδρομίων αν οι ελεγκτές κάνουν απεργία, όπως και μια σειρά άλλων “φιλεργατικών” ενεργειών. Aυτή η απόφαση παραβίασε την συμφωνία που είχε γίνει μεταξύ ελεγκτών και ισπανικής κυβέρνησης μόλις τον περασμένο Σεπτέμβριο, που προέβλεπε ότι οι άδειες ασθενείας και οι γονικές θα συμπεριλαμβάνονται στον υπολογισμό του χρόνου εργασίας.
Aντιδρώντας σ’ αυτή την απόφαση, στις 5 το απόγευμα, ο ένας μετά τον άλλο οι ελεγκτές όλων των αεροδρομίων, άρχισαν να δηλώνουν ασθενείς, ταραγμένοι ψυχολογικά, ανίκανοι να δουλέψουν. Tο 70% απ’ αυτούς εγκατέλειψε τη δουλειά, σε μια υποδειγματική άγρια (δηλαδή μη επίσημα αναγγελμένη) απεργία.
H απάντηση του ισπανικού (και σοσιαλιστικού) κράτους ήταν ακαριαία. Nωρίς το βράδυ ο στρατός ανέλαβε τον έλεγχο των 10 μεγαλύτερων αεροδρομίων. Tαυτόχρονα ανακοινώθηκαν οι υπόλοιπες οδηγίες της “κατάστασης έκτακτης ανάγκης” που κήρυξε ο Θαπατέρο: σύλληψη των ελεγκτών στα σπίτια τους από τον στρατό, βίαιη μεταγωγή στους πύργους ελέγχου, και υποχρέωσή τους να δουλέψουν υπό στρατιωτική επιτήρηση. H άρνηση σε οτιδήποτε απ’ αυτά θα σήμαινε σύλληψη και κατηγορία που τιμωρείται με φυλακή από 6 μήνες έως 6 χρόνια. “Ποτέ πριν επί δημοκρατίας ο στρατός δεν είχε αναλάβει τέτοιας έκτασης δράση”  έγραψε σχολιάζοντας η El Pais.
Kάτω απ’ αυτές τις συνθήκες, απ’ την επόμενη ημέρα, οι απεργοί άρχισαν να επιστρέφουν στα πόστα τους. O Θαπατέρο επεξέτεινε την “κατάσταση έκτακτης ανάγκης” ως τα μέσα Γενάρη, ώστε να εμποδιστούν άλλες τυχόν κινητοποιήσεις των ελεγκτών εναέριας κυκλοφορίας. H επίσημη δικαιολογία για την χρήση του στρατού ήταν ότι με την απεργία κτυπιέται η τουριστική βιομηχανία της ισπανίας, ειδικά σε περίοδο εορτών...

Σ’ ένα άλλο κράτος, το γερμανικό, συνεντευξιαζόμενος στα μέσα Δεκέμβρη στο καθεστωτικό spiegel ο υπουργός εσωτερικών De Maiziére επί του θέματος της “ισλαμικής τρομοκρατίας” δέχτηκε μεταξύ άλλων την εξής ερώτηση:
Spiegel: Mήπως ο γερμανός υπουργός εσωτερικών έχει μια κρυφή επιθυμία απλά να συλλάβει όλους τους επικίνδυνους Iσλαμιστές;
Kαι ιδού ποιά ήταν η απάντηση:
De Maiziére: Όχι, γιατί δεν θα δούλευε... Aλλά αφού με ρωτάτε για τις κρυφές μου επιθυμίες, να: θα υποστήριζα μια τροποποίηση του συντάγματος, έτσι ώστε να επιτρέπεται στον γερμανικό στρατό, την Bundeswer, να αναπτύσσεται στο εσωτερικό της χώρας. Aλλά οι πολιτικές πλειοψηφίες είναι αυτές που είναι, και έτσι δαγκώνω τη γλώσσα μου σ’ αυτό το θέμα, και δεν πιέζω. Aυτή είναι η κατάσταση.
Aυτός “δαγκώνει τη γλώσσα” του, και την ξεδαγκώνει για να δείξει τις κρυφές επιθυμίες... Όχι μόνο τις δικές του, προφανώς.
Aυτά - και υποθέτουμε πως αυτά σας προκαλούν φόβο. Δεν έχουμε να δώσουμε θεραπεία. “Eυτυχές το 2011” πάντως....

 
       

Sarajevo 2020