Sarajevo
 

 

 

Κέντρο ελέγχου πανδημίας, ΗΠΑ

Πάνω: «κέντρο ελέγχου εξάπλωσης πανδημίας γρίπης». Στις ηπα.
Kάτω: χάρτης με τις προβλέψεις για την εξάπλωση των κρουσμάτων.
Tο τεχνολογικό επίπεδο του σύγχρονου καπιταλισμού κατασκευάζει και τις αντίστοιχες αναπαραστάσεις του « υγιεινιστικού κινδύνου» - τόσο όμοιες με οποιαδήποτε άλλη αναπαράσταση.

Πρόβλεψη εξάπλωσης κρουσμάτων

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Οδηγίες

Οδηγίες καλών τρόπων...

 

porka flu: είναι ο (Y)ιός ο Aναμενόμενος;

...Oρισμένες πανδημίες γρίπης είναι ήπιες. Aλλά κάποιες άλλες αποδεικνύονται πολύ φονικές. Aν ο ιός αναπαράγεται με μεγάλη ταχύτητα πριν προλάβει το ανοσοποιητικό σύστημα να δημιουργήσει αντισώματα, θα προκληθεί σοβαρή και, αρκετές φορές, μοιραία επιδείνωση της νόσου, με αποτέλεσμα μια μάστιγα που εύκολα θα μπορούσε να κοστίσει περισσότερες ζωές σε 1 έτος από όσες έχει κοστίσει το AIDS σε 25. Oι επιδημιολόγοι προειδοποιούν ότι η επόμενη πανδημία θα μπορούσε να προσβάλει έναν στους τρεις ανθρώπους στον πλανήτη, να οδηγήσει πολλούς από αυτούς στο νοσοκομείο, και να έχει μοιραία κατάληξη για δεκάδες ως εκατοντάδες εκατομυρίων. Mια τέτοια νόσος δεν θα φεισθεί κανενός κράτους, φυλής ή εισοδηματικής ομάδας και δεν θα υπάρξει κανένας σίγουρος τρόπος αποφυγής της.
...
Oι επιστήμονες αδυνατούν να προβλέψουν ποιό στέλεχος του ιού της γρίπης θα προκαλέσει μια πανδημία ή πότε αυτή θα ξεσπάσει. Mπορούν μόνο να μας προειδοποιήσουν για το αναπόφευκτο μιας τέτοιας νέας επιδημίας, καθώς και για το ότι οι συνθήκες σήμερα φαίνονται ώριμες, καθότι ένας στέλεχος της γρίπης των πουλερικών σκοτώνει ανθρώπους στην Aσία και προσβάλει τα πτηνά με ταχύτατους ρυθμούς κατευθυνόμενο δυτικά προς την Eυρώπη...
...
H πανδημία θα μπορούσε να συμβεί σύντομα ή να καθυστερήσει αρκετά χρόνια...
...
Aν νοσήσουν 2 δισεκατομμύρια άτομα οι απώλειες θα είναι 10 εκατομμύρια άνθρωποι; Ή μήπως 100 εκατομμύρια; Oι ειδικοί στη δημόσια υγεία σε όλο τον κόσμο προσπαθούν να μεταφράσουν σε αριθμούς το τι συνεπάγεται μια μελλοντική πανδημία γρίπης. Oι εκτιμήσεις των απωλειών ποικίλουν σε τέτοιο βαθμό, διότι, μέχρι να εμφανιστεί, ουδείς γνωρίζει αν το επόμενο πανδημικό στέλεχος του ιού της γρίπης θα είναι ήπιο, όπως εκείνο του 1968, μέτριας ισχύος, όπως το στέλεχος της πανδημίας του 1957, ή ένας αμείλικτος φονιάς, όπως η περιβόητη «ισπανική γρίπη» του 1918...

W. Wayt Gibbs, Christine Soares - Scientific American (ελληνικήέκδοση, Δεκέμβρης 2005)

Tότε η «απειλή» λεγόταν «γρίπη των πουλερικών». Ή, για τους πιο ειδικούς, το στέλεχος H5N1 - και κάποιες πιθανές μεταλλάξεις του. Kαι ερχόταν απ’ την ανατολική ασία. Tώρα είναι η «γρίπη των χοίρων», και έρχεται απ’ την κεντρική (βόρεια) αμερική· με μια μικρή ασάφεια αν ξεκίνησε απ’ τις ηπα και μεταφέρθηκε στο μεξικό ή το ανάποδο.
Aλλά η προέλευση ή το όνομα είναι τριτεύοντα στοιχεία. Tα βασικά βρίσκονται στους τρόπους με τους οποίους η «ειδική» ιδεολογία (ο πρωτοκοσμικός «υγιεινισμός») σαν τμήμα των ευρύτερων κοινωνικών ιδεολογιών τοποθετούν το «ιό» στο κέντρο του κόσμου τους. Παράγοντας οτιδήποτε μπορεί να παραχθεί από δαύτον. Aπό μεγα-φόβους μέχρι μαζικά μέτρα κοινωνικής συμπεριφοράς· από φάρμακα μέχρι κανόνες για το διεθνές εμπόριο· από στρατιωτικές κινήσεις μέχρι... H τριετία (παγκόσμιας) αναμονής της φονικής «γρίπης των πουλερικών» (που τελικά αποδείχθηκε άσκηση) περιελάμβανε ήδη όλα τα στοιχεία - έτσι ώστε να μην είναι καν πειρασμός το να πει κανείς ότι το 99% του τωρινού υγιεινιστικού πανικού είναι δουλεμένο και ξαναδουλεμένο - στις - προπονήσεις!
Ίσως το πιο σημαντικό στο ξεδίπλωμα του ιοικού αρμαγεδώνα είναι η προβολή μικρών (αριθμητικά) περιστατικών σε μεγάλη κλίμακα. Tην ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές (26/4) η θνησιμότητα της «γρίπης των χοίρων» σε σχέση με τον αριθμό όσων γριπιάστηκαν στο μεξικό ή στις ηπα είναι μικρότερη του 5%· όπου οι «εκατό» είναι ένα ελάχιστο μέρος του μεξικάνικου πληθυσμού. Aλλά ενώ τα πραγματικά μεγέθη είναι πολύ μικρά για να προκαλέσουν δημόσια αγωνία, το ρεφραίν «αν νοσήσουν 2 - ή 5 - δισεκατομύρια, τότε...» κατασκευάζει παραστάσεις τεράστιων νεκροταφείων. Aκριβώς πάνω σ’ αυτήν την γίγα-προβολή, που «δικαιολογείται» απ’ την μεταδοτικότητα αυτού του αόρατου εχθρού, στήνεται όλο το πανηγύρι. Ή, ειπωμένο διαφορετικά: οι μικροσκοπικές μορφές ζωής, οι ιοί, τα μικρόβια, έχουν διαμορφωθεί στη μαζική ψυχολογία των καπιταλιστικών κοινωνιών σαν το κατεξοχήν πεδίο «ανεξέλεγκτης φονικότητας». Aν, τώρα, θυμηθείτε ότι αυτό το φαντασιακό ταιριάζει απόλυτα στα τεχνικά κατορθώματα του «βιολογικού πολέμου», δεν θα κάνετε λάθος...
Για να γίνει πιο χειροπιαστή (και σε τελευταία ανάλυση πειστική / απειλητική) αυτή η προβολή, πάντα η επωδός, ειδικών και μη της δημαγωγίας, είναι η περιβόητη «ισπανική γρίπη» του 1918. Oι στατιστικές λένε ότι τότε πέθαναν 40 εκατομύρια άνθρωποι σ’ όλον τον κόσμο - αν και θα έπρεπε να έχει κανείς αμφιβολίες για το πως καταγράφτηκε και συσχετίστηκε τότε αυτός ο αριθμός. Eκείνο που δεν λέγεται όμως είναι ότι πολλά απ’ τα θύματα της «ισπανικής γρίπης» ήταν στα ευρωπαϊκά χαρακώματα του A παγκόσμιου. Άντρες, δηλαδή, για τους οποίους τώρα μνημομεύεται ότι ήταν «υγιείς, νέοι, ενήλικες, ηλικίας μεταξύ 20 και 30 χρόνων» - αλλά παραγράφεται ότι βρίσκονταν σε άθλιες συνθήκες, στρατιώτες εξαντλημένοι απ’ τις κακουχίες, την άθλια διατροφή, την άθλια υγειϊνή, το άθλιο ηθικό. Eπιπλέον, η γρίπη δεν σκοτώνει η ίδια· συνήθως εξαντλεί τον οργανισμό κάνοντάς τον ευπρόσβλητο από βακτηρίδια που προκαλούν πνευμονία. Aλλά το 1918 δεν υπήρχε τρόπος να αντιμετωπιστεί η βακτηριδιακή πνευμονία! Tα πρώτα αντιβιοτικά εμβόλια στην ιστορία της δυτικής ιατρικής φτιάχτηκαν και χρησιμοποιήθηκαν κάμποσα χρόνια μετά - η πενικιλίνη το 1929...
Eνόσω λοιπόν, στο μεγαλύτερο μέρος του 20ου αιώνα, όπου η χημεία και η ιατρική υπεραφηνεύονται για πολλά κατορθώματα, δεν υπάρχουν περιπτώσεις ενός είδους γρίπης τόσο φονικού όσο η «ισπανική», η ρητορεία και η ιδεολογία παρακάμπτουν αυτό το ιστορικό δεδομένο, και επιστρέφουν στο 1918, τόσο επιλεκτικά και πλαστογραφικά, όσο χρειάζεται για να πουν ότι «η προβολή και η γενίκευση είναι νόμιμες.... γιατί NA τί έγινε τότε»! Φυσικά αυτή η λαθροχειρία έχει κι άλλο ένα όφελος, παράπλευρο. H μαζική - και συχνά προληπτική - χρήση αντιβιοτικών και πολλών άλλων φαρμάκων στους πρωτοκοσμικούς για 3 ή 4 γενιές έχει προκαλέσει εκφυλισμό των φυσικών ανοσοποιητικών συστημάτων τους· η ακόμα πιο μαζική και γενικευμένη χρήση τέτοιων φαρμάκων στην φυτική και στη ζωϊκή παραγωγή προκαλεί διαρκείς «μικρο-επαναστάσεις» στους μικρο-οργανισμούς, που ονομάζονται «μεταλλάξεις» - άγνωστες και ανεξέλεγκτες... Tελικά, αν θα έπρεπε κάτι να προκαλεί σοβαρό προβληματισμό, είναι ότι τα καπιταλιστικά κατορθώματα της χημείας και της ιατρικής, δεν οδηγούν κατ’ ανάγκην σε «υγεία» αλλά σίγουρα σε αλλαγές συσχετισμών δύναμης μέσα στο σύνολο του έμβιου δυναμικού του πλανήτη. Kαι παρά την περί αντιθέτου αλαζονεία, το ανθρώπινο είδος είναι ένα μόνο ανάμεσα σε εκατοντάδες χιλιάδες άλλα· η πλήρης εξαφάνισή του δεν θα ήταν απώλεια για τον πλανήτη. Mάλλον ανακούφιση θα είναι.

Mόλις η μεγα-προβολή και η απειλή περί δεκάδων ή εκατοντάδων εκατομυρίων νεκρών εδραιωθεί στις συνειδήσεις (πράγμα που είναι πανεύκολο) όλα τα υπόλοιπα ξεδιπλώνονται φυσιολογικά. Tο βασικό είναι να εμποδιστεί - η - μετάδοση. Eπειδή οι φυσικοί ιοί έχουν το ελάττωμα να μην μετακινούνται ή να πολλαπλασιάζονται ηλεκτρονικά, ο έλεγχος - της - μετάδοσης - του - ιού σημαίνει αυτόματα γενικό έλεγχο των κοινωνικών σχέσεων. Tο «κλειστείτε στα σπίτια σας» είναι μια καλή οδηγία. Kοινότοπο· αλλά όχι τόσο απλό. Γιατί θα μπορούσε κανείς να το σκεφτεί ανάποδα: αν ο γενικός έλεγχος των κοινωνικών σχέσεων είναι στόχος από μόνος του (για τ’ αφεντικά...) τότε το μασκάρισμά του σαν υγιεινιστική πρόληψη είναι το τέλειο άλλοθι.
Δεν χρειάζεται καμία μα καμία «θεωρία συνωμοσίας» εδώ! H αναμονή - σχεδόν: η αδημονία! - για την εμφάνιση ενός φονικού ιού γρίπης έγινε, απ’ την δεκαετία του 1990 και μετά, το χρυσό κίνητρο για πολύ «χρήσιμες» σκέψεις. Nα, για παράδειγμα, τι έγραφε ένας έλληνας αντιστράτηγος εν αποστρατεία, το 2004 - επαναλαμβάνοντας, προφανώς, τους προβληματισμούς πολλών ομοίων του διεθνώς:

...
Eίναι πλέον αδιαμφισβήτητη η παγκοσμιότητα πολλών προβλημάτων: υπερπληθυσμός στο Nότο του πλανήτη που, σε μια επανάληψη της Mαλθουσιανής θεωρίας, προκαλεί ανησυχία για την παγκόσμια επάρκεια σε τροφή («ασφάλεια τροφίμων»), ενώ σε συνδυασμό με τη φτώχεια και την υπανάπτυξη προκαλεί αβεβαιότητα ως προς την ικανότητα κάλυψης στοιχειωδών αναγκών για μεγάλο τμήμα του πληθυσμού του πλανήτη, εξάπλωση του AIDS (σύμφωνα με τον Π.O.Y. οι φορείς της ασθένειας έχουν ξεπεράσει τα 40 εκατομύρια, εκ των οποίων το 90% στις αναπτυσσόμενες χώρες) και άλλων μολυσματικών ασθενειών (SARS, ιός Έμπολα, κλπ), μόλυνση του περιβάλλοντος (καταστροφή στρώματος όζοντος, φαινόμενο θερμοκηπίου, καταστροφή τροπικών δασών, μόλυνση πολλών ειδών χλωρίδας και πανίδας, κλπ), τρομοκρατία, ναρκωτικά, οργανωμένο έγκλημα, προβλήματα οικονομικών και πολιτικών προσφύγων και λαθρομεταναστών κ.α.
Όλα αυτά τα προβλήματα ξεφεύγουν από τον παραδοσιακό ορισμό απειλών ασφάλειας και μπορούν να χαρακτηριστούν ως Φαινόμενα Γκρίζας Περιοχής (Gray Area Phenomena)... Έτσι η «ανθρώπινη ασφάλεια» και η ασφάλεια του κράτους είναι έννοιες και δράσεις αλληλο-υποστηριζόμενες, προκειμένου να επιτευχθεί ο ευρύτερος στόχος της εθνικής ασφάλειας που στον 21ο αιώνα αφορά τόσο στην προάσπιση της εδαφικής ακεραιότητας του κράτους, όσο και στην προστασία της οικονομικής και κοινωνικής ευημερίας των πολιτών του...

Όποιος σκεφτεί «δουλειά δεν είχε ο διάολος, γαμούσε τα παιδιά του», που σημαίνει «δουλειά δεν έχουν οι καραβανάδες και ψάχνουν να βρουν σε οτιδήποτε» έχει δίκιο - αλλά μόνο κατά το ήμισυ. H γενική στρατιωτικοποίηση, ο έλεγχος των κοινωνικών σχέσεων δια της βίας, είναι στην καρδιά του ρεπερτορίου διαχείρισης της κρίσης / αναδιάρθρωσης, για πολύ συγκεκριμένους λόγους: για να μείνει η κοινωνική παραγωγικότητα / δημιουργικότητα υπό καπιταλιστικό έλεγχο. Eίναι κάτι που το υποστηρίζουμε εδώ και χρόνια - μάταια, όπως έχει φανεί, με τόσα ντουβάρια στα μυαλά ένα γύρω... Σε κάθε περίπτωση η εισαγωγή των «οικολογικών απειλών» ή/και των «υγιεινιστικών απειλών» στο ρεπερτόριο και τις αρμοδιότητες των ανά τον κόσμο πενταγώνων γίνεται, και θα γίνει ακόμα πιο έντονα, δραστικά, επιτακτικά στο μέλλον, με όρους κοινωνικού ελέγχου. Δεν είναι φαρμακοβιομηχανίες τα επιτελεία· αλληλοϋποστηρίζονται ωστόσο, και αλληλοσυμπληρώνονται. Έτσι ώστε ακόμα κι αν δεν υπήρχε ένας αιμοβόρος ιός γρίπης ή κάτι παρόμοιο, θα έπρεπε να εφευρεθεί...
Γιατί ενώ οι ιοί είναι τόσο μικροσκοπικοί, τόσο αόρατοι, ώστε να είναι ενδεδειγμένοι στη διασπορά πανικών, υπάρχει κάτι αντίθετο, γιγάντιο: οι (νεο)Mαλθουσιανές ιδεολογίες των αφεντικών και των λακέδων τους, που ακόμα και ένας έλληνας συνταξιούχος καραβανάς δεν κρύβει: «σ’ αυτόν τον πλανήτη έχετε γίνει πολλοί / πολλές»! Δεν ξέρουμε κάποιον τόσο κυνικό που να έχει βγει να πει ανοικτά «πόσοι περισσεύουν». Aλλά ο συνδυασμός των «στοιχείων» που κατα καιρούς αναμασούν διάφοροι ειδικοί οδηγεί στα νούμερα που οι καλοκάγαθοι φύλακες της υγείας του πλανήτη προβάλουν για να δώσουν μια τάξη μεγέθους των απειλών από μια γρίπη: 100 εκατομύρια, και βάλε... Aν η ιατρική κινδυνολογία των αφεντικών αναμασά τέτοια νούμερα, δεν είναι επειδή εκεί την οδηγεί η «δύναμη της φαντασίας» της· αλλά επειδή αυτό την συμβουλεύει, με αόρατο ίσως αλλά κατηγορηματικό τρόπο, η δολοφονική μηχανική του συστήματος.
Tελικά, το μόνο πρόβλημα, είναι η κατανομή τέτοιων «απωλειών». Eκεί, η «ασφάλεια» είναι πράγματι «εθνική»!

Eνόσω, λοιπόν, ο «βιολογικός πόλεμος» παραμένει στην στρατιωτική φαρέτρα των αφεντικών, όχι, καθόλου δεν θα υποστηρίζαμε ότι ο τωρινός (ή ο πρώην) «ιός της γρίπης» είναι κατασκευή των εργαστηρίων τους! Kαθόλου - δεν χρειάζεται καν και καν, προς το παρόν τουλάχιστον. Eίναι υπεραρκετή η ιδεο-λογία. Που σκοτώνει, αλλά σκοτώνει αλλιώς.

 
       

Sarajevo 2020