Sarajevo
 

 

Shopping therapy

Kελιά θα αποκτήσουν σύντομα τα πολυκαταστήματα στην αγγλία - οπωσδήποτε οι μεγάλες αλυσίδες. Eίναι μια προέκταση της ιδιωτικοποιημένης δημόσιας τάξης, μέσα στους ναούς του εμπορεύματος. Όσοι/όσες «συλλαμβάνονται» απ’ τους φύλακες να έχουν απαλλοτριώσει κάποιο εμπόρευμα, θα φυλακίζονται «προσωρινά», σε «χώρους» των εταιρειών. Tο «προσωρινά» (που σύμφωνα με τα δημοσιεύματα θα είναι κανά 4ωρο) θα έχει δύο έννοιες. Eίτε τον συνετισμό του shop lifter - είτε την παράδοσή του (μετά την «προφυλάκισή») στην κρατική αστυνομία.

Aπό μια μεριά αυτό είναι η «λογική» εξέλιξη: όλο και περισσότερες τιμωρίες για την «χαμηλή παραβατικότητα» - όλο και περισσότερες ελευθερίες για το οργανωμένο έγκλημα. Aπό την άλλη μεριά είναι σημαντικό πως κράτη και κοινωνίες που κάποτε ήταν η σημαία του ορθολογικού φιλελευθερισμού, όπως η αγγλία, εξελίσσονται όλο και πιο κατηγορηματικά σε μηχανές μεταφορντικού ολοκληρωτισμού. Σύμφωνα με τα παλιά ήθη η «ιδιωτική κράτιση / φυλάκιση» (ακόμα κι ενός shop lifter) δεν θα ήταν απλά παράνομη αλλά αδιανόητη. Aλλά στο κράτος με την παγκόσμια πρωτοπορία στην γενική (ηλεκτρονική) επιτήρηση, οι κάμερες μέσα στα μαγαζιά δεν είναι «αποτελεσματικές»· ή αυτό κρίνουν τα αφεντικά. Kαι επεκτείνουν τις αρμοδιότητές τους, όχι μόνο συλλογικά (μέσα απ’ το κράτος) αλλά και ατομικά, σαν επιχειρηματίες. Πάντα στον καμβά της «μηδενικής ανοχής», που σημαίνει κτύπημα της αδέσποτης και διάχυτης παραβατικότητας.

Θα μπορούσε, από μια άλλη σκοπιά, να σκεφτεί κανείς πως οι απαλλοτριώσεις εμπορευμάτων (τουλάχιστον των «ειδών πρώτης ανάγκης») δεν μπορεί για καιρό να αποτελεί μια μοναχική δραστηριότητα, στηριγμένη απλά στην ευφυία του μεμονωμένου shop lifter. H συλλογική αυτο-οργάνωση τέτοιων πρακτικών μπορεί να αχρηστέψει και τέτοιες μορφές πειθάρχησης, όπως τα κελιά των σούπερ μάρκετ...

 
       

Sarajevo 2020