το άρωμα της ζωής:
οι γυναίκες, ο χρόνος και ο θάνατος

Ο ορίζοντας είναι ανοικτός. Παρότι σουρουπώνει (κι ύστερα νυχτώνει...) μπορεί κανείς (ή μήπως πρέπει;) να φανταστεί τον τόπο να χάσκει κάτω απ’ το φως και το σκοτάδι, εκτεθειμένος στην απεραντοσύνη του. Μπορεί κανείς να φανταστεί τον τόπο και τους ανθρώπους - στην έκθεσή τους και στις κρυψώνες τους. Τα υψίπεδα της κεντρικής τουρκίας είναι το ίδιο επαρχιώτικα όπως κάθε τόπος όπου μπορείς να δεις - και μπορούν να σε δουν - από μακρυά. Πολύ μακρυά.
Η ορατότητα ως εκεί που φτάνει το μάτι και οι μικρές ανθρώπινες κοινότητες διαμόρφωσαν από κοινού τις ημέρες και τις νύχτες, τα φανερά και τα κρυφά, τις αγωνίες και τα μυστικά, εντελώς διαφορετικά απ’ ότι οι urban συγκεντρώσεις, όπου τα πάντα είναι λίγο πολύ κρυμμένα εκτός εάν πηδήξουν ή συρθούν στο φως, και όπου το “υπάρχω” σημαίνει συχνά “επιδεικνύομαι”. Το φως και το σκοτάδι έχουν εντελώς διαφορετική έννοια, εντελώς διαφορετική υλικότητα, πλέκουν και πλέκονται εντελώς διαφορετικά (σ)τις ανθρώπινες σχέσεις απ’ ότι στις πόλεις. Το μάτι και το βλέμμα ήταν (ή είναι ακόμα σε τέτοια μέρη) εντελώς διαφορετικά. Τα μυστικά και τα κρυμμένα ήταν βέβαια υπόθεση και τοίχων· περισσότερο απ’ όλα όμως ήταν υπόθεση ψυχών.

Συνεπώς, όταν ο Nuri Bilge Ceylan αρχίζει τα πλάνα του έξω απ’ το τζάμι ενός επαρχιώτικου βουλκανιζατέρ κάπου στην κεντρική τουρκία, όποιος μπορεί να καταλάβει δεν περιμένει ένα ... road movie! [1] Τα road movies ήταν η αφήγηση της φυγής - της απόδρασης απ’ τους κλειστούς προς τους ανοικτούς ορίζοντες, με ό,τι υπονοεί και υπόσχεται η περιπέτεια αυτής της απελευθέρωσης... Αντίθετα, καθώς το μάτι του σκηνοθέτη (και του θεατή) παρατηρεί αργά, απ’ έξω, το παρεάκι που τα πίνει φλυαρώντας μέσα στην μισοπαράγκα στην άκρη κάποιας τουρκικής οτοστράντα, στο ξεκίνημα του Bir Zamaniar Anadolu’ da (“Κάποτε στην Ανατολία”), αυτό λοιπόν είναι προοίμιο και υπονοούμενο μιας πράξης αδιακρισίας του βλέμματος. Μια δεύτερη πράξη αδιακρισίας του βλέμματος θα ζευγαρώσει την πρώτη, στο τέλος, στο τραπέζι του νεκροτομείου. [...]

...η συνέχεια στο έντυπο τεύχος του Sarajevo.
Σημεία διακίνησης και ταχυδρομικές αποστολές.