Αν και είναι ως βαθμό λογικό ότι οποιουδήποτε είδους μετάβαση σαν αυτή που επιχειρείται στην αίγυπτο δεν είναι εύκολη, η θηριωδία της στρατο-αστυνομίας στα μέσα του περασμένου Δεκέμβρη, οι 14 καινούργιες δολοφονίες διαδηλωτών και οι ξυλοδαρμοί και οι συλλήψεις εκατοντάδων άλλων, δείχνουν ανάγλυφα και αιματηρά το πόσο λαθεμένο ήταν να θεωρείται “φυσιολογικά” ο στρατός σαν “φίλος της επανάστασης”. Ωστόσο (θεωρούμε ότι) οι εξελίξεις είναι κάπως πιο σύνθετες απ’ όσο αφήνει να εννοηθεί η πολυήμερη επίδειξη νόμου και τάξης στο κέντρο του Καΐρου.
Η πρώτη παράμετρος είναι οι σημαντικές επιτυχίες των δύο ισλαμικών κομμάτων στους δύο πρώτους γύρους των βουλευτικών εκλογών. Αν και δεν πέσαμε πολύ έξω ως προς την εκλογική επιρροή της μουσουλμανικής αδελφότητας (μέσω του κόμματος ελευθερίας και δικαιοσύνης) αστοχήσαμε απόλυτα ως προς την επιρροή του κόμματος Nour, των (σαφώς πιο “σκληροπυρηνικών” σε σχέση με την μουσουλμανική αδελφότητα) σαλαφιστών, που έχουν έδρα την Αλεξάνδρεια. Η επίδοσή τους είναι εντυπωσιακή. Στον πρώτο γύρο πήραν το 24,4% έναντι 38% του κ.ε.δ. και 29,3% των φιλελεύθερων κομμάτων (“αιγυπτιακό μπλοκ” και wafd μαζί). Η διανομή των εδρών δεν είναι βέβαια κατευθείαν ανάλογη των ποσοστών (υπάρχουν και οι ανεξάρτητοι υποψήφιοι, που εκλέγονται σε χωριστό εκλογικό γύρο), αλλά είναι σαφές ότι εάν τα δύο βασικά ισλαμικά κόμματα έμελλε να συνεργαστούν κυβερνητικά, θα είχαν άνετη κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Η μουσουλμανική αδελφότητα έχει αποκλείσει ως τώρα τέτοια συνεργασία· επιπλέον έχει δεσμευτεί ότι δεν θα κατεβάσει δικό της υποψήφιο για τις προεδρικές εκλογές (πόστο με αρκετές και σημαντικές εξουσίες) όποτε γίνουν αυτές. Όμως μένει να αποδειχθεί στην πράξη η τακτική της.
Περισσότερο, όμως, απ’ αυτήν καθ’ εαυτήν την επιτυχία του Nour, καθώς αυτή προστίθεται στην αναμενόμενη επιρροή της μουσουλμανικής αδελφότητας, προκύπτει ένα αποτέλεσμα βαρύ για τα κοσμικά κόμματα και τις οργανώσεις της νεολαίας, που είχαν σηκώσει μεγάλο βάρος στη διάρκεια της επανάστασης κατά του Μουμπάρακ. Οι πρώτες όντως ελεύθερες και μετεπεναστατικές εκλογές στην αίγυπτο καταγράφουν αυτό το τμήμα της αιγυπτιακής κοινωνίας σαν “μειοψηφία” - δίνοντας μια σαφή πλειοψηφία στις συντηρητικές ιδεολογίες. Και (εκτιμάμε πως) αυτό το συμπέρασμα ήταν που έχει αναλάβει ο στρατός να μετατρέψει σε νόρμα νόμου και τάξης.
Πάνω: οι στρατόμπατσοι επί τω έργω.
Και: πλάνο απ’ την διαδήλωση των γυναικών στην πλ. Tahrir.
Κάτω: στις 17/12 έγιναν τα χειρότερα.
Αυτή τη φορά η στρατοαστυνομία, για να μην κουράζεται
να μαζεύει τις σκηνές των διαμαρτυρόμενων, τους έβαλε φωτιά...
Τα ανοικτά ζητήματα κεντρικής πολιτικής διεύθυνσης, και ειδικά το πότε θα γίνουν οι προεδρικές εκλογές (άρα το πότε θα γυρίσει ο στρατός στους στρατώνες) και το υπό πιο καθεστώς θα λειτουργεί ο στρατός κάτω απ’ το καινούργιο σύνταγμα (το θέμα των υπερσυνταγματικών αρχών) είναι γνωστά στους αναγνώστες / στις αναγνώστριες αυτών των σελίδων από την αναφορά μας στο προηγούμενο τεύχος. [...]
