tribute to dr. L. (η κρυφή γοητεία της χημείας -
και της θρησκείας)
Συγχωρείστε την αδυναμία μας, κι αν δεν είναι μία αλλά ολόκληρη σειρά, συγχωρείστε τες όλες. Φτωχοί ντυνόμαστε, αόμματοι ντυνόμαστε, για κακούς θα μας περάσουν. Αλλά: όταν ακούμε για χημική βιομηχανία κάτι μας πιάνει. (Μας πιάνει γι’ αυτό το θέμα και χωρίς να ακούμε). Γιατί; Επειδή το ίδιο εργοστάσιο που φτιάχνει χλωρίνη, με μικρές μετατροπές ή προσθήκες, μπορεί να φτιάξει και ασπιρίνη. Φαρμακοβιομηχανία δηλαδή, που χημική βιομηχανία είναι πάλι. Και, επειδή, το ίδιο εργοστάσιο που φτιάχνει ασπιρίνη, με μικρές μετατροπές ή προσθήκες, μπορεί να φτιάξει και ηρωΐνη. Φαρμακοβιομηχανία παραμένει....
Προκαταλήψεις - προκαταλήψεις - προκαταλήψεις “αναρχοαυτόνομων στοιχείων” - τι άλλο; Δεν αξίζουμε προσοχής... Εάν, όμως, ο dr. L. έχει το παρατσούκλι “ο βασιλιάς της χλωρίνης” και παρά την ταπεινότητα της χλωρίνης έχει εξελιχθεί σε βασιλιά γενικά, μέχρι κάτι - να - τσακίσει, ε, γι’ αυτά όλα εμείς δεν φταίμε σε τίποτα. Μπορεί όμως, επειδή η χλωρίνη έχει έντονη μυρουδιά και τράβηξε την προσοχή μας από καιρό, μπορεί (λέμε) κάτι να έχουμε να υποδείξουμε. Προς όσους και όσες ενδιαφέρονται, όχι από συνήθεια αλλά από πολιτική κακοήθεια, για την πραγματική “φύση” του ντόπιου καπιταλισμού και κράτους.
Ο “dr. L.” για τους επιχειρηματικούς κύκλους, είναι ο κατά κόσμον Λαυρέντης Λαυρεντιάδης. Μεγάλος επιχειρηματίας, με σπαρακτική ιστορία, βγαλμένη από τα φυλλοκάρδια του νεότερου ελληνικού πολιτισμού. Μπορεί ο μύθος “ξεκίνησε ξυπόλυτος και έγινε ο βασιλιάς των κορδονιών” να μην σας πείθει, αλλά συμβαίνει. Συμβαίνει ακόμα! Πιστέψτε το... ή κάντε ότι το πιστεύετε! Θα γίνετε σοφότεροι / ες παρακολουθώντας παρακάτω μερικά highlights απ’ την ζωή του ανδρός, που είναι σχεδόν “βίος αγίου”. Οπωσδήποτε η “ελευθεροτυπία”, και ειδικά η εκδότης της, “τα πήρε στο κρανίο” κάποια στιγμή με τον άνδρα, αμέσως και εμμέσως, αφ’ ότου ο συνεταίρος του Κυριακίδης έβαλε χέρι στις μετοχές της εταιρείας. Θα έχει το δίκιο της. Εμείς εδώ όμως ασχολούμαστε από αγνό και άδολο ενδιαφέρον.
Μια προειδοποίηση μόνο. Τυχόν ονόματα που κάτι - θα - σας - θυμίζουν δεν πρέπει να σας παρασύρουν σε μια “προσωποκεντρική” αντίληψη είτε της ιστορίας είτε του συστήματος. Πάμπολλα άλλα πρόσωπα πρωταγωνιστούν σε παρόμοια επιχειρηματικές και πολιτικές εποποιίες, εποποιίες που δεν τα ξέρουμε / ξέρετε αλλά ίσως υποψιαζόμαστε / υποψιάζεσθε. Συχνά συμβαίνει ακόμα και σε πρόσωπα που εμφανίζονται σαν σπουδαία να είναι ενεργούμενα διαδικασιών που τα ξεπερνούν. Λίγοι (και πολύ αθόρυβοι) είναι εκείνοι που κρατάνε τα νήματα χωρίς να είναι κι αυτοί δεμένοι σε τέτοια. Κι ωστόσο είναι πλέγματα σχέσεων που τους επιτρέπουν να δρουν ανενόχλητοι · κι όχι η σπουδαιότητά τους. Θέλουμε να πούμε: φυσικά η ιστορία (και) του dr. L. είναι μια ιστορία (και) με πρόσωπα. Αλλά το έξυπνο είναι να καταλάβει κανείς τα υπόλοιπα, τα γύρω τους.
Let’s go then!
η παναγιά η επενδύτρια
Ο μικρός Λαυρέντης θα πρέπει να ζούσε την άνετη ζωή του πλουσιόπαιδου. Ο μπαμπάς, μικρασιατικής καταγωγής, Βασίλης Λαυρεντιάδης στ’ όνομα, ήταν βιομήχανος· όχι κανάς Kroupp βέβαια. Η “νεοχημική” ήταν ένα εργοστάσιο της βιομηχανικής ζώνης στου Ρέντη, που έφτιαχνε υπεργολαβικά απορρυπαντικά (κυρίως) για επώνυμες φίρμες. Και ο πατέρας του ήταν συνεταίρος, 50 - 50.
Λίγο πριν κλείσει τα 18 του ο μαθητής ακόμα Λαυρέντης, ο πατέρας του πεθαίνει. Βρισκόμαστε στα 1990, μια χρονιά ορόσημο για πολλά πολλά πράγματα και θαύματα· και ο Λαυρέντης μένει ορφανός από πατέρα και κληρονόμος μισού χημικού εργοστασίου. Η αγάπη του για τον πατέρα του και η λύπη του για τον θάνατό του θα του προκαλέσουν (λέει ο θρύλος) νεανική ρευματοειδή αρθρίτιδα, μια σπάνια αρρώστια. Παρά τους γιατρούς και τις θεραπείες η αρθρίτιδα θα χειροτερεύει· το παλληκάρι ο Λαυρέντης δεν θα μπορεί να κουνηθεί... Και τότε, ο οικογενειακός φίλος Κυριακίδης θα του προτείνει την καταφυγή στο θεό. Πιο συγκεκριμένα σ’ ένα μοναστήρι του Άθω. Ακόμα πιο συγκεκριμένα στο (δεν το μαντέψατε!) Βατοπέδι. 22 χρονών ο Λαυρέντης θα βρει το 1994 στο Βατοπέδι (σχεδόν) την υγειά του και (σίγουρα) πολύ περισσότερα.
Εδώ πρέπει να κάνουμε την πρώτη μας παρένθεση. Με σεβασμό στην αγιοσύνη του μοναστηριού του Βατοπεδίου. Γονατίστε λοιπόν (γονατίστε παλιοάθεοι αναγνώστες και αναγνώστριες, μη σας πάρει ο διάολος!!!). Γιατί στο μοναστήρι αυτό γίνονται φοβερά θαύματα. [...]
