Ούτε τα περιστέρια / ιπτάμενα ποντίκια δεν την γλύτωσαν. Αλλά εδώ που τα λέμε πολύς κόσμος υποφέρει από δαύτα...
η λογική (πολιτική) συνέπεια της (πολιτικής της) ανοικτής παλάμης
Που να ξεκουράζεται άραγε εκείνο το καταπληκτικό θεώρημα της κατωηκυβέρνηση αγανάκτησης, ότι “ναι μεν η επόμενη κυβέρνηση δεν θα κάνει τίποτα διαφορετικό, αλλά άμα ρίξουμε αυτούς οι επόμενοι θα είναι πιο μαζεμένοι”, ε; Που να βόσκει άραγε αυτό το κουταβάκι του Θεάματος; Μαζί με όλα τα υπόλοιπα, με την αγέλη ολόκληρη της “αριστερής πολιτικής” υποθέτουμε.
Βέβαια δεν έπεσε και καμιά κυβέρνηση - έτσι δεν είναι; Η ίδια η προηγούμενη είναι, όχι μόνο ως προς το μεγαλύτερο μέρος των “προσώπων”, αλλά κυρίως ως προς το τι μεσολαβεί και τι (έχει την ευθύνη να) επικυρώνει. Εμπλουτίστηκε βέβαια με μερικούς “κεντροδεξιούς” και μερικούς ακροδεξιούς.
Πριν πάρει αυτό το εμπλουτισμένο σχήμα (το θυμίζουμε και το καταγράφουμε για να μην ξεχάσετε) τόσο ο κύριος Τσίπρας όσο και η κυρία Παπαρήγα, πρόλαβαν για μερικά εικοσιτετράωρα να βροντοφωνάξουν όλο καμάρι και έπαρση ότι “η λαϊκή οργή στρίμωξε...” και έκανε και έρανε τον μισητό “gap”, “geffry” και λοιπά και λοιπά. Εύγε λοιπόν! Τα θερμά μας συγχαρητήρια τόσο στη “λαϊκή οργή” όσο και στους πολιτικούς της εκπροσώπους (στους οποίους, σε πείσμα των πολιτικών γραφείων και των οπαδών της αριστεράς, συμπεριλαμβάνονται πλείστοι όσοι δεξιοί και ακροδεξιοί...), συγχαρητήρια λοιπόν σε όλους τους “κάτω η κυβέρνηση” για την αποτελεσματικότητά τους!!! Ποιοί είμαστε εμείς που θα αρνηθούμε τον ρόλο της “λαϊκής οργής” και των εκπροσώπων της στην παραίτηση του προηγούμενου, στην πρωθυπουργοποίηση του συμβούλου του, και στα μεγαλεία ορισμένων φασιστών; Ποιοί είμαστε; Άντε, αυτοί που είπαμε δημόσια (όσο δημόσια μπορούσαμε) “μακρυά απ’ τους αγανακτισμένους”. Αλλά οι “αγανακτισμένοι” ήταν το Μεγάλο Κόλπο για τόσους και τόσους - και η “αγανάκτιση” γέννησε! Άντε λοιπόν, δεν είμαστε παλιάνθρωποι: να σας ζήσει!!!
Σε όχι ανύποπτο χρόνο, ακριβώς πάνω στην φούντωση και στην κάψα του κόλπου των “αγανακτισμένων”, τον περασμένο Ιούλη, στις σημειώσεις μιας αναφοράς με τίτλο η διαλεκτική των μυγών (Sarajevo νο 53) γράφαμε ότι:
Φασιστοειδή και μη “νοσταλγούν” ένα κίνημα α λα Γουδί - του 1909. Οι φασίστες γουστάρουν κυρίως την εμπλοκή του στρατού (“στρατιωτικός σύνδεσμος”), ενώ οι “εκσυγχρονιστές” αναπολούν έναν κάποιο “Βενιζέλο”...
Αυτούσια τα γεγονότα δεν θα μπορούσαν να επαναληφθούν! Όμως οι “εθνικές παραδόσεις στερεοτύπων” και η λειτουργία του μικροαστισμού είναι τέτοιες, ώστε δεν είναι δύσκολο να επιβεβαιωθεί η γνωστή κουβέντα (που συνήθως παραχαράσσεται):
Ο Χέγκελ κάνει κάπου την παρατήρηση ότι όλα τα μεγάλα κοσμοϊστορικά γεγονότα και πρόσωπα παρουσιάζονται σα να λέμε, δυο φορές. Ξέχασε όμως να προσθέσει: τη μια φορά σαν τραγωδία, την άλλη σαν φάρσα.
Πως θα ήταν, λοιπόν, ένα τόσο ποθητό “νέο Γουδί” σα φάρσα; Μια χαρακτηριστική δόση “στρατού” αναδύθηκε και έγινε “φυσιολογικά δεκτή” στο πεζοδρόμιο, μέσα στους κόλπους της αγανάκτισης, με την μορφή των απόστρατων - ή κάνουμε λάθος; Όχι, δεν κάνουμε. Δεν ενοχλήθηκε κανείς, αυτό είναι σίγουρο - το παμε (στις 20/10) ήταν το πρόβλημα αρκετών. Και, ύστερα, φτιάχτηκε και ο “εθνικός σύνδεσμος”, σαν κόμμα, απ’ τους ίδιους απόστρατους! Δεν μπορούμε να προβλέψουμε το μέλλον του, αφού λέει όσα λένε (ή σκέφτονται) και όλοι οι άλλοι. Αλλά, για να μην μένετε στο σκοτάδι, ιδού ένα μικρό απόσπασμα απ’ την ομιλία του προσωρινού προέδρου του “συνδέσμου” στη Θεσσαλονίκη, τον περασμένο Οκτώβρη - και πείτε μας please πόσοι θα διαφωνούσαν στη διάγνωση (γιατί σε άλλα σίγουρα διαφωνούν...):
Ο Δημήτριος Βικέλας, ο μεγάλος Έλληνας διανοούμενος πριν από 150 χρόνια έγραφε: Εθνισμός, δηλαδή εθνική συνείδησις, δημιουργείται όταν εις την διάνοιαν όλων των πολιτών δημιουργείται μια και η αυτή σκέψις. Μία και η αυτή ιδέα.
Σήμερα, σε όλους τους Έλληνες έχει δημιουργηθεί μια και η αυτή ιδέα. Μια εθνική συνείδησις. Το σημερινό φαύλο και διεφθαρμένο μεταπολιτευτικό σύστημα εξουσίας πρέπει να εξαφανιστεί. Στη συνείδηση του Λαού είναι βαριά υπεύθυνο και ένοχο. Όχι μόνο για το σημερινό προδοτικό του ρόλο αλλά και για το χυδαίο παρελθόν του.
Η σημερινή Ελληνική Κυβέρνηση κυβερνά στηριζόμενη στα ασύστολα και συνεχή ψεύδη της. Ψεύδη που ξεπερνούν κατά πολύ τα συνήθη που είχε εκπαιδευθεί να ανέχεται ο Λαός από τους επαγγελματίες πολιτικούς. Στις τελευταίες εκλογές απέσπασε την εμπιστοσύνη της πλειοψηφίας του με το λαϊκιστικό όσο και χαμηλής εμπνεύσεως σύνθημα « λεφτά υπάρχουν». Τα πρωτοφανή αντιλαϊκά μέτρα που παίρνει συστηματικά, η υποθήκευση όχι μόνο της παρούσης γενιάς αλλά και των μελλοντικών, την φέρνουν σε πλήρη αντίθεση με τη λαϊκή εντολή που έλαβε το Οκτώβριο του 2009.
Στερείται πλέον κάθε νομιμοποίησης. Το Σύνταγμα καταπατείται καθημερινά στη βασική του διάταξη. Το θεμέλιο του πολιτεύματος δεν είναι πλέον η λαϊκή κυριαρχία. Βρίσκεται παράνομα στην εξουσία χωρίς να έχει καμία νόμιμη και συνταγματική σύνδεση με τη λαϊκή βούληση.
...
Αγαπητοί φίλες και φίλοι το σημερινό πολιτικό σύστημα εξουσίας είναι ένα και ενιαίο, παρά τις φαινομενικές διαφορές του. Δομήθηκε στα μεταπολιτευτικά χρόνια με δύο κύρια χαρακτηριστικά. Τη διασπάθιση του δημοσίου πλούτου και την ατιμωρησία. Ο δε τύπος του πολιτικού που ανέδειξε αναγνωρίζεται από την ασυγκράτητη βουλιμία του να επιπέσει άπληστα επί του εύκολου δημοσίου χρήματος χρησιμοποιώντας ως αποκλειστικά μέσα το χυδαίο λαϊκισμό και την ανήθικη συναλλαγή. Το πρόβλημα της μεταπολίτευσης ήταν ότι οι πολιτικοί, στην πλειοψηφία τους, είδαν την ενασχόληση με την πολιτική ως την ευκαιρία της ζωής τους για την γλυκιά ζωή. Δεν ένοιωσαν ότι η ανάληψη των κρατικών πολιτικών ευθυνών ισοδυναμούσε με την ανάληψη του σταυρικού φορτίου. Στο νού τους δεν είχαν τίποτε άλλο παρά σταυρούς. Όχι τον Σταυρό του Χριστού, μακάρι να είχαν τουλάχιστον πίστη, αλλά τον σταυρό του ψηφοδελτίου, εις τον οποίο και μόνο προσκυνούν και λατρεύουν.
Τα πολιτικά κόμματα ακόμα και σήμερα που το μεταπολιτευτικό σύστημα εξουσίας καταρρέει καταφεύγουν στον λαϊκισμό και στο ψέμα. Δεν είχαν τη δύναμη και το θάρρος να μιλήσουν με ειλικρίνεια στο Λαό. Γιατί πάντοτε είχαν ως μέτρο όχι την αλήθεια αλλά το πολιτικό κόστος.
...
Είμαστε απόστρατοι αξιωματικοί των Ενόπλων Δυνάμεων. Πολίτες πλέον απαλλαγμένοι από τις συνταγματικές δεσμεύσεις και τις απαγορεύσεις. Βλαστοί και εμείς από τα κλωνάρια του Λαού. Προερχόμενοι από οικογένειες εργατών, αγροτών, υπαλλήλων από τα σπλάχνα του Λαού. Δεν προερχόμαστε από πολιτικές δυναστείες, ούτε από εύπορες οικογένειες μεγαλωμένοι στις ανέσεις και με τις εξασφαλισμένες σπουδές στο εξωτερικό. Ούτε εμβαπτισμένοι στις κομματικές κολυμπήθρες εις το όνομα του κόμματος. Ξεκινήσαμε στις 15 του περασμένου Αυγούστου. Εμπνεόμενοι ιστορικά από τη πρωτοβουλία του Στρατιωτικού Συνδέσμου που την ίδια ημέρα το 1909 με την τολμηρή πράξη του ταρακούνησε και τότε το φαύλο πολιτικό σύστημα και αποτέλεσε την αρχή για το μεγάλο εθνικό τίναγμα της δεκαετίας του 1910-1920 και την απελευθέρωση των ελληνικών εδαφών και πληθυσμών. Μεταξύ των οποίων και την πόλη που σήμερα βρισκόμαστε που σε λίγες ημέρες θα γιορτάσει την επέτειο της απελευθερώσεως της και της ένταξης της στους κόλπους της γλυκιάς Πατρίδας. Αν δεν είχε υπάρξει ο Στρατιωτικός Σύνδεσμος του 1909 το Ελληνικό Κράτος θα συνέχιζε και τότε τη μακάρια πορεία του .
Και στις 21/11 στην Αθήνα:
Ο λαϊκός δυναμισμός που διαφαίνεται κατά διαστήματα στις πλατείες σαν αυθόρμητη και γνήσια αντίδραση εξανεμίζεται γρήγορα. Η πλατεία δεν μπορεί να οργανώσει , να συσπειρώσει και να αναδείξει τις πατριωτικές δυνάμεις ούτε να φωτίσει την ελπίδα. Τα λαϊκά ξεσπάσματα οργής που εκδηλώνονται δείχνουν πόσο ο Λαός έχει προ πολλού πάψει να εμπιστεύεται και να υπολήπτεται την ηγεσία του. Στην πραγματικότητα όμως δείχνουν επί πλέον την απόγνωση και τη βαριά κοινωνική ασθένεια που ενδημεί στα λαϊκά στρώματα.
...
Φάρσα!!!
Όσο για τον κύριο πρώην αντιπρόεδρο (έναν απ’ τους 17 υποθέτουμε...) της ευρωπαϊκής κεντρικής τράπεζας, ε! Είναι ότι πιο κοντινό σε “μεσσία” διαθέτει σήμερα το ελληνικό κρατικό, παρακρατικό και πάντα καπιταλιστικό σύστημα! “Βενιζέλος” δεν είναι - αλλά δεν θα μπορούσε να υπάρξει τέτοιος χωρίς Θέρισο! Όμως, χωρίς ιστορικισμούς, δίκαιο θα ήταν να πούμε ότι ο κύριος Παπαδήμος ανήκει στον “συλλογικό Βενιζέλο” που εκεί, στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του ‘90, μερίμνησε και δούλεψε για την προέλαση του ελληνικού (χρηματοπιστωτικού και όχι μόνο) καπιταλισμού στα βαλκάνια και ακόμα πιο πέρα!!! [...]
