Τεύχος 108 - Ιούλιος 2016

1/7/2016: Kυκλοφόρησε το νέο τεύχος του Sarajevo (νο 108, Ιουλίου 2016).
Περιεχόμενα και σημεία διακίνησης

Πήγαινε στο site των 7ψυχων, δες την πρώτη βιντεοπαρουσίαση για τον στόχο ωρομίσθιο 7 ευρώ (κατ’ αρχήν στις αλυσίδες γρήγορου φαγητού και καφέ)... Κι αν σου κάνει διάδωσέ το.
Είναι ακόμα η αρχή.

Σάββατο 27 Αυγούστου 2016

διαπολιστικό βόλευ στους ολυμπιακούς του Ρίο

Dress codes. Το ολόσωμο γυναικείο μπανιερό ξε-απαγορεύτηκε, εν μέρει, στη "δημοκρατική" γαλλία... Το ανώτατο διοικητικό δικαστήριο έκρινε ότι δεν είναι (ως τώρα) πειστικοί οι λόγοι "δημόσιας τάξης" για την απαγόρευσή του. Το "εν μέρει" αφορά την αντίδραση των φασιστο-δημάρχων, που δεν είναι λίγοι. "Δεν θα πειθαρχήσουμε" λένε· πράγμα που έχει να κάνει περισσότερο με τις δημόσιες σχέσεις τους παρά με τις νομικές δυνατότητές τους.
Ωστόσο καταστάσεις σαν αυτή στη φωτογραφία (απ’ τους ολυμπιακούς) δεν θα πρέπει να προληφθούν; Θα πρέπει! Αυτό το επιχείρημα της "δημόσιας τάξης" (στα ρούχα) θα πρέπει να δουλευτεί καλύτερα, λοιπόν. Για παράδειγμα, αν η συντηρητικά ντυμένη βολεϋμπολίστρια "καρφώσει" με επιτυχία, αυτό δεν θα πρέπει να θεωρηθεί σαν μια ξεκάθαρα επιθετική (έως και "τρομοκρατική") ενέργεια;

Σάββατο 27 Αυγούστου 2016

Διαμαρτυρίες. Οι αντιδράσεις κατά της απαγόρευσης των ολόσωμων μαγιώ είχαν ένα καλό και ένα κακό. Το καλό είναι ότι έδειξαν το πραγματικό περιεχόμενό της: θεσμικός ρατσισμός, με τα όλα του. Το κακό είναι ότι άργησαν. Έπρεπε, άραγε, να κυκλοφορήσει η φωτογραφία με τους γάλλους μπάτσους που "γδύνουν" (και κόβουν πρόστιμο σε) μια μουσουλμάνα σε κάποια αμμουδιά για να υπάρξει μια κάποια κατακραυγή; Δεν ήταν αρκετές από μόνες τους οι ρατσιστικές αποφάσεις;

Σάββατο 27 Αυγούστου 2016

Δίπολα. Απέναντι στα εντελώς γυμνά σώματα (στις ακροθαλασσιές) οι συντηρητικοί μικροαστοί επιστράτευσαν και επιστρατεύουν την "δημόσια ηθική". Απέναντι στα εντελώς ντυμένα την "δημόσια τάξη". Στην μία περίπτωση φοβούνται, και στην άλλη μισούν. Ο φόβος τους είναι απέναντι στη μη-πόζα, που την εκλαμβάνουν σαν ανωτερότητα αυτοπεποίθησης. Το μίσος είναι απέναντι στην πολιτιστική διαφορά που την θεωρούν κατωτερότητα.
Ο μικροαστισμός είναι που θα έπρεπε να έχει εξαφανιστεί σαν επικίνδυνο είδος, από κάθε άποψη. Αλλά αυτό δεν γίνεται με νομικές απαγορεύσεις…

Παρασκευή 26 Αυγούστου 2016

Προπαγάνδα. Είναι λογικό και αναμενόμενο. Δυο (τουλάχιστον) γενιές πρωτοκοσμικών, που ζώντας "εν ειρήνη" προσπερνούν εδώ και δεκαετίες τι λέγεται και τι γράφεται σε σχέση με πολέμους τους οποίους άμεσα ή έμμεσα κάνουν τα κράτη τους, θα ξυπνήσουν κάποια δυστυχισμένη ημέρα νοιώθοντας αφόρητα ηλίθιοι: ηλίθιοι που πίστευαν αυτά που διαδίδουν τα μήντιά τους· συμπεριλαμβανομένου και του μεγαλύτερου μέρους των cyber τέτοιων.
Αναφερόμαστε στην "καινούργια" τουρκική πολιτική στη συρία και την εισβολή του τουρκικού στρατού στα βόρεια. Σύμφωνα με τον mainstream αποπροσανατολισμό αυτές οι κινήσεις έχουν την "έγκριση" της Ουάσιγκτον και, απ’ την άλλη, "προβληματίζουν" την Μόσχα. Το ενδιαφέρον είναι αυτό το παραμύθι πουλάνε και τα ρωσικά καθεστωτικά site· που δεν υστερούν σε τίποτα (σε σχέση με τα δυτικά) όταν πρόκειται να αντιστρέψουν την πραγματικότητα· κάτι που το κάνουν συστηματικά όταν έχουν τέτοιες εντολές.
Προβάλλονται, λοιπόν, διάφορους "δηλώσεις" - και καθόλου η πραγματικότητα. Να ένα μικρό αλλά χαρακτηριστικό μέρος της. Ποιος υποδέχθηκε κοτζάμ αντιπρόεδρο (υπό αντικατάσταση...) των ηπα, τον Joe Biden, όταν έφτασε χτες στο αεροδρόμιο στην Άγκυρα; Ο πρόεδρος Ερντογάν; Έστω ο πρωθυπουργός Γιλντιρίμ; Όχι. Ο αντιδήμαρχος της πόλης ήταν ο επικεφαλής της υποδοχής του· κάτι που στο διπλωματικό πρωτόκολλο θεωρείται προσβολή...
Και.... η Μόσχα έχει ενοχληθεί απ’ την τουρκική εισβολή; Ναι... Γι’ αυτό μπορεί να βρίσκεται ήδη στην Άγκυρα ο επικεφαλής του ρωσικού γενικού επιτελείου στρατηγός Valery Gerasimov με θέμα την "στρατιωτική συνεργασία" των δύο κράτων… Επ’ αυτού, φυσικά, δεν θα υπάρξει ιδιαίτερη προβολή· μάλλον το αντίθετο. Μπορεί και να διαψευστεί... Επίσης, λόγω της μεγάλης ενόχλησης, Ερντογάν και Πούτιν τα είπαν σήμερα, τηλεφωνικά - και για την επιχείρηση "ασπίδα του Ευφράτη"...

Υπάρχει μια παλιά κουβέντα που λέει ότι το πρώτο θύμα κάθε πολέμου είναι η αλήθεια. Στους μεταμοντέρνους καιρούς μας το τι είναι αλήθεια και τι όχι έχει σχετικοποιηθεί.
Θα άξιζε, λοιπόν, τον κόπο να ανατρέξετε σε μία όχι και πολύ παλιά αναφορά (τον περασμένο Γενάρη) στο Sarajevo νο 102 μίνι παγκόσμιος πόλεμος αναφορά νο 3 για να αναρωτηθείτε και να απαντήσετε alone: έχει σχέση αυτό που συμβαίνει τώρα μ’ εκείνο που είχε συμφωνηθεί (μεταξύ Μόσχας και Άγκυρας) τότε;

Παρασκευή 26 Αυγούστου 2016

Ανακωχή. Ερντογάν και Πούτιν συμφώνησαν (και) σε μια εκεχειρία στο Aleppo. Για να περάσει ανθρωπιστική βοήθεια. Στο βαθμό που εφαρμοστεί (γιατί τίποτα δεν είναι σίγουρο) έχει την αξία της: η ανθρωπιστική βοήθεια θα πάει όχι σε μία αλλά σε δύο μεριές. Στους δύο αντιπάλους (στο Aleppo).
Είναι σα να συμφωνούν οι πολιτικοί επικεφαλής των δύο πλευρών ότι... Και η συμφωνία δεν έχει αμερικάνους μέσα.

Παρασκευή 26 Αυγούστου 2016

Κι όμως, υπάρχει! Το πανευρωπαϊκό κόμμα του αγαπημένου τιτάνα κυρ Γιάνη, το diem25, υπάρχει! Ενδεχομένως δεν θα ήταν εκείνο που θα χαρακτηριζόταν "ύπαρξη" για ένα τόσο φιλόδοξο project, αλλά σε κάθε περίπτωση η συγκέντρωση / φραπεδιά / χαλαρουΐτα στο Aqua Loca Beach Bar (στην παραλία του αιΒασίλη στην Αίγινα) έγινε. Το πανό του κόμματος με τα δύο κοντάρια μπιγμένα στην άμμο και πίσω το απογευματικό κυματάκι, σαν φιλέ για beach volley που στήθηκε λάθος, θα μπορούσε να ήταν σκηνοθετικό εύρημα του Αγγελόπουλου (αν αποφάσιζε να γυρίσει κωμωδία) - αλλά κι αυτό ήταν αληθινό.
Δεν θα σας πούμε τι έγινε σ’ αυτήν την σπουδαία συνάντηση. Πρώτον επειδή δεν ξέρουμε (δεν μας κάλεσαν). Και δεύτερον επειδή ο καθένας μπορεί να το καταλάβει μόνος του: όλα τα συνταρακτικά που συμβαίνουν παγκόσμια απ’ τις 11 Αυγούστου και μετά οφείλονται στη συνάντηση της Αίγινας...

Πέμπτη 25 Αυγούστου 2016

Ειρήνη; Το κολομβιανό καθεστώς και η αντάρτικη οργάνωση FARC (: επαναστατικός στρατός της κολομβίας) ανακοίνωσαν απ’ την Αβάνα την τελική διαμόρφωση και υπογραφή μιας συμφωνίας ειρήνης - ύστερα από διαπραγματεύσεις 4 χρόνων. Σύμφωνα με τους όρους της συμφωνίας οι αντάρτες του FARC θα καταθέσουν τα όπλα και η οργάνωση θα μετατραπεί σε κανονικό κόμμα· το καθεστώς θα σταματήσει την "αντιναρκωτική εκστρατεία του" (στην πραγματικότητα αντι-αντάρτικο πόλεμο)· θα δοθεί γενική αμνηστία σε όσους (αντάρτες ή στρατιώτες και μέλη των παραστρατιωτικών ομάδων) ομολογήσουν τα εγκλήματά τους (εκτός απ’ τις πολύ βαριές περιπτώσεις, άγνωστο ποιες θα κριθούν τέτοιες)· και η κυβέρνηση θα εγγυηθεί την προστασία των αριστερών και των πρώην ανταρτών από πράξεις αντεκδίκησης.
Η συμφωνία θα τεθεί σε δημοψήφισμα στις 2 Οκτώβρη. Οι προβλέψεις είναι ότι τα 2/3 των ψηφοφόρων θα την εγκρίνουν. Η τελική επικύρωση θα γίνει απ’ το κοινοβούλιο.
Αν ο FARC κρίνει ότι μπορεί να έχει εμπιστοσύνη στο κολομβιανό καθεστώς, μετά από περισσότερα από 50 χρόνια πολέμου, η γνώμη μας περισσεύει. Πενήντα χρόνια είναι όντως πολλά, και δεν είναι καθόλου λάθος να εκτιμήσει μια επαναστατική οργάνωση ότι δεν πέτυχε τους αρχικούς στόχους της. Ας ευχηθούμε να μην βρουν την ευκαιρία τα φασισταριά της κολομβίας· όχι λίγα και όχι χωρίς ισχυρούς συμμάχους (ηπα...)

Πέμπτη 25 Αυγούστου 2016

Το κεφάλαιο έχει πατρίδα (όποτε χρειάζεται). Το αμερικανικό υπουργείο οικονομικών θύμωσε. Κι όχι μόνο. Έδειξε τον θυμό του. Γιατί; Επειδή η ε.ε. ερευνά κατά πόσον διάφορες πρωτοκλασάτες αμερικανικές εταιρείες (όπως η amazon, η apple, η mcdonald’s, η starbucks) φοροδιαφεύγουν χοντρά στις μπίζνες τους στην ευρώπη· με διάφορα όχι άγνωστα κόλπα.
Είναι ένα ακόμα επεισόδιο του οικονομικού (έτσι τον λένε;) πολέμου μεταξύ ηπα και ε.ε. / ευρωζώνης. Όποτε και όπου μπορεί η Ουάσιγκτον κτυπάει τις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις με χοντρά πρόστιμα· οι Βρυξέλες ανταποδίδουν.
Το ενδιαφέρον (για εμάς) δεν είναι αυτός καθ’ εαυτός ο δι-ατλαντικός "οικονομικός" πόλεμος. Αλλά το γεγονός ότι βγήκε μπροστά, για πρώτη φορά, ένας αμιγώς κρατικός παράγοντας: το αμερικανικό υπουργείο οικονομικών. Που κατηγορεί την ε.ε. ότι φτιάχνει μια "υπερυπηρεσία φορολογίας" - ίσως ίσως και ένα "υπερυπουργείο οικονομικών".
Τι εννοεί κοτζάμ Jack Lew; Υποτίθεται ότι κάθε κράτος - μέλος της ε.ε. έχει την δική του φορολογική πολιτική. Υπάρχουν λοιπόν κράτη πολύ "business friendly" από φορολογική άποψη - και ο νοών νοείτω. (Η ελλάδα είναι ένα απ’ αυτά, οπωσδήποτε για τους έλληνες εφοπλιστές). Τυπικά η ιρλανδία, στην οποία δήλωνε έδρα η apple (για παράδειγμα), ήταν πολύ "φιλόξενη" για τις αμερικανικές εταιρείες, επειδή τις φορολογούσε ελάχιστα.
Σε ανταπόδοση, όμως, του εμπορικού / οικονομικού πολέμου που έτσι κι αλλιώς έχει κηρύξει η Ουάσιγκτον (σε διάφορα επίπεδα), η κομισιόν ερευνά κατά πόσον τέτοια φορολογικά προνόμια συνιστούν "κρατική ενίσχυση" - πράγμα που είναι μια έξυπνη ανάγνωση του θέματος. Αν προκύψει κάτι τέτοιο (και προκύπτει - θέμα ερμηνείας είναι τελικά) οι εταιρείες θα πρέπει να πληρώσουν χοντρά πρόστιμα.
Αυτό που υπερασπίζεται ο κοτζάμ Jack Lew είναι ο φορολογικός διαφορισμός μέσα στην ε.ε. (και την ευρωζώνη). Η κομισιόν απ’ την μεριά της, παρότι πότε πότε πετιέται και καμιά κουβέντα για "φορολογική εναρμόνιση" στην ε.ε. (και οπωσδήποτε στην ευρωζώνη) δεν σκοπεύει να πάρει τέτοιου είδους πρωτοβουλίες, που δεν της αντιστοιχούν. Απλά προχωράει σε αντίποινα για διάφορες καταδίκες ευρωπαϊκών επιχειρήσεων απ’ την Ουάσιγκτον.
Η οποία απειλεί ότι αν επιβληθούν τέτοια πρόστιμα θα απαντήσει ανάλογα. Ευτυχώς που γίνονται "διαπραγματεύσεις" για την t.t.i.p…. Σκέψου και να μην γίνονταν!

Πέμπτη 25 Αυγούστου 2016

Συρο-τουρκικά σύνορα... Μπορεί η Ουάσιγκτον να ορκίζεται ότι οι ypg αποχωρούν απ’ την περιοχή δυτικά του Ευφράτη, αλλά η αλήθεια είναι ακριβώς αντίθετη. Τόσο αυτοί όσο και οι "moderate rebels" (μαζί με τον τουρκικό στρατό) επεκτείνονται κατά μήκος μιας νοητής γραμμής παράλληλης με τα συροτουρκικά σύνορα. Οι ένοπλοι της Άγκυρας κρατούν μια ζώνη πλάτους 4 έως 5 χιλιομέτρων (στο συριακό έδαφος) και οι ypg "πιέζουν απ' το νότο. Μάχες (ή αψιμαχίες) γίνονται σε κάθε χωριό ή οικισμό που καταλαμβάνουν οι μεν ή οι δε. Με την τωρινή κατάσταση ο τουρκικός στρατός ελέγχει τους κυριότερους αλλά όχι και όλους τους δρόμους προς την δύση, προς τον (κουρδικό) θύλακα της Afrin.
Εκεί, σ’ αυτόν τον θύλακα, έχει αρχίσει "δράση πυροβολικού" και (τουρκικοί) αεροπορικοί βομβαρδισμοί: στην Tall Rifat και στο κοντινό αεροδρόμιο της Menagh.
Γι’ αυτά τα τελευταία γράψαμε έγκαιρα χτες (ένα καθόλου άδειο πεδίο). For the time being ο isis περνάει σε δεύτερη μοίρα...
Εντυπωσιακό - για όποιον το προσέξει...

Τετάρτη 24 Αυγούστου 2016

Μια άδεια πόλη… Αναλύσαμε τις αιτίες, προβλέψαμε την μέρα, κάναμε λάθος στην ώρα. (Συγχωρούμαστε.) Ο τουρκικός στρατός και οι συνεργαζόμενοι "moderate rebels" δεν επιτέθηκαν στην Jarabulus μετά την επίσκεψη Biden στην Άγκυρα· αλλά πριν.
Εκείνο που δεν προβλέψαμε ήταν η ευκολία της κατάκτησης. Η Jarabulus έπεσε αμαχητί, σε λιγότερες από δύο ώρες. Τα επινίκεια βίντεο έδειχναν τους καινούργιους στρατοαφέντες να βολτάρουν σε μια άδεια πόλη. Καμμία αντίσταση. Απλά ο isis είχε φύγει ήδη...
Κάτι σημαίνει αυτό. Φόβο; Προσυνεννόηση; Δεν ξέρουμε ακόμα.
(Λέγεται κάτι για "βοήθεια" της αμερικανικής αεροπορίας στην επιχείρηση. Το ψάξαμε. Αυτή η "βοήθεια" συμπυκνώνεται σε ένα (1) βομβαρδιστικό και μία (1) έξοδό του. Ωστόσο υπάρχει και το συμβολικό μέρος: η Ουάσιγκτον εγκρίνει. Θα δούμε τι, πως και ως πότε...)
Το βέβαιο είναι ότι ο τουρκικός στρατός - moderate rebels κατέχουν τώρα έναν μικρό μεν αλλά στρατηγικό θύλακα στα δυτικά του Ευφράτη. Αλλά αυτό είναι η αρχή. Φυσιολογικά θα προχωρήσουν (γρήγορα) προς τα ανατολικά, ως την Al Rai, μια πόλη που ήδη ελέγχει η al-Nusra.
Όμως ούτε αυτό θα είναι το τέλος.

Τετάρτη 24 Αυγούστου 2016

Ένα καθόλου άδειο πεδίο. Εκείνο που δεν θα διαβάσετε αλλού είναι ότι ενόσω ο τουρκικός στρατός - moderate rebels καταλάμβαναν την Jarabulus, οι ypg προωθήθηκαν επίσης προς την μεριά της, φτάνοντας 4 χιλιόμετρα νότια της πόλης. Τώρα αυτοί οι δυο, αντίπαλοι διεκδικητές των ίδιων εδαφών, έχουν "σύνορα" - κάθε άλλο παρά ειρηνικά. Και θα αποκτήσουν ακόμα μεγαλύτερη τέτοια "μεθόριο" καθώς κινούνται ήδη και οι δύο προς τα ανατολικά, σ’ έναν αγώνα δρόμου ποιος θα κατακτήσει τι. Οι ypg κατέλαβαν τα χωριά Mazaalah και Yusur Bayk, νοτιοδυτικά της Jarabulus· ο f.s.a. το χωρίο Thahenya ακόμα δυτικότερα (κόβοντας κατά κάποιον τρόπο τον αμαξωτό δρόμο της πιθανής προέλασης των ypg δυτικότερα).
Ίσως ("ίσως" λέμε) μια αποφασιστική αναμέτρηση γίνει στην άλλη μεριά. Στην πόλη Tall Rifat που βρίσκεται στα ανατολικά όρια του κουρδικού θύλακα της Afrin. Υποθέτουμε ότι αυτήν δεν θα την παρατήσουν οι ypg όπως άφησε ο isis την Jarabulus... Αλλά, πάλι, ποτέ δεν ξέρεις...
Εν τω μεταξύ: αυτοί οι 1500 - 2000 αντάρτες των moderate rebels που πήραν μέρος στον (τελικά...) περίπατο της Jarabulus δεν θα ήταν απαραίτητοι στη "μάχη του Aleppo"; Λογικά ναι. Αλλά προτίμησαν άλλη δουλειά.
Που σημαίνει μια κάποια ανακούφιση για τον στρατό του Άσαντ και τους φιλοΆσαντ ένοπλους (στο Aleppo). Κομψή διευκόλυνση ή κάνουμε λάθος;

Τετάρτη 24 Αυγούστου 2016

Buffers… Η Άγκυρα ζητούσε εδώ και χρόνια την άδεια για την δημιουργία μας "ενδιάμεσης ζώνης" βάθους μερικών χιλιομέτρων, στο συριακό έδαφος, στα συροτουρκικά σύνορα. Την άδεια την ζητούσε απ’ την Ουάσιγκτο ν- και δεν την έπαιρνε. Τώρα φαίνεται ότι την ζήτησε απ’ την Δαμασκό, έστω έμμεσα (απ’ τους συμμάχους της). Και την πήρε· οι δηλώσεις του καθεστώτος Άσαντ περί "παραβίασης της εδαφικής ακεραιότητας της συρίας" είναι συμβατικές έως κωμικές.
Το ίδιο κωμικές ήταν και οι δηλώσεις Biden (απ’ την Άγκυρα) ότι οι ηπα έχουν δηλώσει κατηγορηματικά στους κούρδους των ypg ότι αν δεν γυρίσουν πίσω στην ανατολική όχθη του Ευφράτη θα χάσουν την αμερικανική υποστηρίξη· δηλώσεις που γίνονταν την ίδια ώρα που οι ypg προωθούνταν ακόμα περισσότερο στα δυτικά του Ευφράτη.
Σε τελευταία ανάλυση, ακόμα κι αν οι αμερικάνοι υποκριτικά εμφανιστούν ότι "κάνουν στην άκρη επειδή οι ypg δεν τήρησαν τις υποσχέσεις τους για υποχώρηση", θα πρέπει πριν να έχουν συμφωνήσει με τους ίδιους ypg ότι, σε κάθε περίπτωση, θα κρατήσουν την αεροπορική τους βάση στα ανατολικά της κουρδικής επικράτειας.
Μένει κάτι ακόμα: να κάνει δηλώσεις παρόμοιες με του Biden και κάποιος απ’ το ισραηλινό καθεστώς! Θα είναι το ανέκδοτο του 2016...

Τετάρτη 24 Αυγούστου 2016

Βουτιά σε μολυβένια ήθη. Δεν θα κάνουμε τους συνήγορους στα ολόσωμα μαγιώ, για άντρες ή γυναίκες… Όμως ο φενακισμός μεγάλου μέρους της γαλλικής κοινωνίας και, φυσικά, του γαλλικού κράτους, σχετικά με το "πολιτικά ορθό" μαγιώ γυναικών απλά επιδεικνύει πανηγυρικά την διανοητική και ηθική παρακμή του λεγόμενου "φιλελευθερισμού" του πρώτο κόσμου. Γιατί αν επρόκειτο κάποιο high tech ολόσωμο μαγιώ που θα έδινε πλεονέκτημα έστω και ενός δεκάτου του δευτερολέπτου στην γαλλική ολυμπιακή ομάδα κολύμβησης, τότε οποιαδήποτε απαγόρευσή του θα αντιμετωπιζόταν με κατάρες. (Αν δεν κάνουμε λάθος ο γνωστός αμερικάνος Φελπς έχει αγωνιστεί και με τέτοιου είδους "στολή").
Προκειμένου να προσβάλλουν αυτούς που θεωρούν κατώτερους οι πρωτοκοσμικοί πάνε πολύ μακρυά. Την ίδια ώρα (δεν το καταλαβαίνουν) οι μπάτσοι στις παραλίες που κόβουν πρόστιμα για "απρεπές ντύσιμο" δείχνουν έναν κατήφορο που 3 δεκαετίες πριν οι ίδιες κοινωνίες θα θεωρούσαν όχι απλά ανυπόφορο αλλά αδιανόητο.
"Μπουρκίνι"; Ποιο μπουρκίνι; Μην τολμήσουν τίποτα δύτες να βγουν σε αστυνομευόμενη περιοχή!!! Και, παρακαλούμε: γιατί μόνο αλεξίσφαιρα γιλέκα στα περίπολα της άμμου; Και αντιαρματικά, επειγόντως! Κάθε παραλία να βλέπει live στιγμές απ’ την "άμμο της Ιβοζίμα"!

Τρίτη 23 Αυγούστου 2016

Με το ρολόι στο χέρι. Στην Hasaka οι φήμες διίστανται. Άλλοι μιλούν για μια "συμφωνία" που αναγκάζει τον συριακό στρατό και τα μέλη της Χεζμπ’ αλλάχ στην πόλη να την εγκαταλείψουν (κοινώς: να αδειάσουν την γωνιά!) και να καταφύγουν στο κοντινό στρατόπεδο Kawgab, που βρίσκεται υπό συριακό (δηλαδή Άσαντ) έλεγχο. Κι άλλοι μιλούν για συνέχιση των μαχών και σταδιακή κατάληψη της πόλης απ’ τις ypg. Όπως και νάχει στη Hasaka οι ypg επικρατούν.
Όμως, ας το θυμήσουμε, το επίδικο είναι δυτικότερα. Ένα βασικό σημείο του είναι η Jarabulus. Ο τουρκικός στρατός συνεχίζει να συγκεντρώνει τανκς και τεθωρακισμένα ελάχιστες εκατοντάδες μέτρα απ’ τα σύνορα. Και μερικές χιλιάδες ένοπλοι του f.s.a, της πρώην al-Nusra και λοιποί είναι έτοιμοι να περάσουν τα σύνορα· αν δεν τα έχουν περάσει ήδη. Υποθέτουμε όχι μόνοι τους.
Η "στιγμή μηδέν" είναι η Τετάρτη 24 Αυγούστου. Ο αμερικάνος αντιπρόεδρος (υπό αντικατάσταση) Biden θα βρίσκεται στην Άγκυρα για "συνομιλίες". Μπορεί να κουβαλάει κάποια πρόταση που να αναστείλει την επιχείρηση Jarabulus; Κάποια υπόσχεση ίσως; Έχουμε σοβαρές αμφιβολίες. Η Ουάσιγκτον έχει υποσχεθεί κι άλλες φορές στην Άγκυρα σε σχέση με το συγκεκριμένο ζήτημα (το κουρδικό κράτος στη συρία) αλλά κοροϊδεύει. Συνεπώς, ό,τι έχει σχεδιαστεί να γίνει (για την κατάληψη της Jarabulus) θα γίνει, εκτός κάποιας απρόοπτης "πειστικής δέσμευσης" (;) του Biden, αφού αποχωρήσει για τη συνέχεια του ταξιδιού του.
Σε κάθε περίπτωση ας το πούμε κι αυτό: ο τούρκος υπ.εξ. Cavusoglou "πετάχτηκε" την περασμένη Πέμπτη (18/8) στην Τεχεράνη, σε μη προγραμματισμένη επίσκεψη, για "εμπιστευτικές συνομιλίες" με το ιρανικό καθεστώς. Φαίνεται ότι τα τηλέφωνα, ακόμα και τα "ασφαλείας", δεν θεωρουνται κατάλληλα για τέτοιες κουβέντες...
Αν αυτό το ραντεβού φαίνεται normal, το επόμενο θα ήταν εκτός συζήτησης ακόμα και πριν ένα μήνα: υπάρχουν μη διασταυρωμένες αλλά αξιόπιστες πληροφορίες ότι ο υπαρχηγός των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών ταξίδεψε στη Δαμασκό την περασμένη Κυριακή... για συζήτηση με ομολόγους του του καθεστώτος Άσαντ, σε ότι αφορά την κατάσταση στα σύνορα συρίας - τουρκίας... Χμμμμ...
Όμως δεν θέλουμε να βασιζόμαστε σε τέτοιου είδους πληροφορίες. Γιατί το πράγμα φαίνεται ωμά απλό. Αν την Τετάρτη το βράδυ, όταν ο Biden θα ταξιδεύει μακρυά απ’ την Άγκυρα, οι ypg δεν έχουν αρχίσει την αναδίπλωσή τους απ’ τα εδάφη που έχουν κατακτήσει τους τελευταίους μήνες, γυρίζοντας στην ανατολική όχθη του Ευφράτη (αφήνοντας τις κατακτήσεις τους σε ποιους; στον isis πάλι; έλα ντε!) όπως είχε υποσχεθεί η Ουάσιγκτον στην Άγκυρα τον περασμένο Μάη, η Jarabulus θα βρεθεί πολιορκούμενη από "moderate rebels" - και τον τουρκικό στρατό...
Αaaa.... Κάτι λεπτομέρειες ακόμα... Φαίνεται ότι ρωσικά βομβαρδιστικά συμμετείχαν μια τουλάχιστον φορά στον βομβαρδισμό θέσεων του isis στα περίχωρα της Jarabulus. Τι πόνος τους έπιασε κι αυτούς στη Μόσχα, ε;
Φαίνεται, επίσης, ότι στον κουρδικό θύλακα του Aleppo οι ypg έχουν ξαφνικά μια κάποια αντι-Άσαντ δράση - στο μέτρο των δυνατοτήτων τους...
Αυτά προς το παρόν.

Τρίτη 23 Αυγούστου 2016

"Εγκλωβισμένοι". Αυτός είναι ο στερεοτυπικός χαρακτηρισμός που αποδίδουν όλα τα μήντια, ηλεκτρονικά και μη, στους χιλιάδες πρόσφυγες / μετανάστες που βρίσκονται ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΙ σε διάφορα νησιά.
Είναι μια "λεπτομέρεια" που δείχνει πολλά. Όλοι αυτοί οι επαγγελματίες και τα αφεντικά τους έχουν πάρει τις σχετικές οδηγίες ακόμα και για την ονοματολογία, για τις λέξεις και τις φράσεις που χρησιμοποιούν γι’ αυτό το "ευαίσθητο εθνικά ζήτημα", απ’ το ελληνικό κράτος. Απ’ το υπουργείο άμυνας ή το υπουργείο δημόσιας τάξης· σίγουρα μέσω κάποιου σφουγγοκωλάριου του πρωθυπουργού. Δεν εξηγείται αλλιώς η ομοιομορφία τους.
Όλοι αυτοί υπηρετούν, στοιχισμένοι και σε στάση προσοχής σα νεοσύλλεκτοι, το "εθνικό συμφέρον" διαμορφώνοντας την εθνικά ορθή γλώσσα. Συμμετέχουν με τη θέλησή τους στην πλύση εγκεφάλου, ακόμα κι αν δεν χρειαζόταν (οι αυτοφυείς φασίστες είναι πάρα πολλοί στην ελληνική χλωρίδα, δεν χρειάζονται λίπασμα!).
Κι αν κάποιος τους βρίσει για τσάτσους θα θυμώσουν. Όταν απεργήσουν θα κοκορεύονται ότι αγωνίζονται για την "ελεύθερη ενημέρωση". Κι όταν μείνουν απλήρωτοι θα θυμηθούν ότι είναι "εργαζόμενοι".
Κάποιος με άπειρη καλωσύνη θα μπορούσε να υποστηρίξει ότι αυτοί, οι δημαγωγοί, είναι οι "εγκλωβισμένοι". Αλλά όχι. Εκείνοι που κοροϊδεύουν τις ζωές των Άλλων δεν εγκλωβίζονται. Εξαγοράζονται. Ξεπουλιούνται.
Πουλημένοι, και μάλιστα για φραγκοδίφραγκα, ναι! Ακόμα και η πιο γριά πουτάνα θα τους συχαινόταν.

Τρίτη 23 Αυγούστου 2016

Χαιρετίσματα στην εξουσία. Κάθε επαγγελματίας δημοσιογράφος μπορεί να γράψει ή να πει όποια μαλακία του κατέβει, αρκεί να την εγκρίνει ο προϊστάμενός του. Το αλήτες ρουφιάνοι δημοσιογράφοι δεν προέκυψε κατά λάθος· ούτε έπαψε να ισχύει.
Πέρα απ’ τον γενικό δημοσιογραφικό κανόνα, λοιπόν, που είναι "βγάζεις τον σκασμό όταν δεν σε παίρνει" υπάρχει και το ανάποδο. "Βγάζεις γλώσσα όταν θεωρείς ότι σε παίρνει". Δεν θα ήταν άσχημη ιδέα για το crew της νυν "εφημερίδας της κυβέρνησης" (και πρώην ταπεινής εφημερίδας του κόμματος...) να έχει επίγνωση πως, γιατί και από ποιους αυτό το μαγαζί στηρίχτηκε για να υπάρχει όταν, απλά, θα έπρεπε να έχει βάλει πολλά λουκέτα. Δεν είναι όλοι λωτοφάγοι σ’ αυτό το κωλομέρος. Και κάποια στιγμή τίποτα παρακρατικοί μπορεί να αρχίσουν να ξερνάνε - με ονόματα και διευθύνσεις.
Άμα επιπλέεις στον αφρό του ελληνικού βαθέος κράτους δεν το παίζεις μάγκας - έτσι δεν είναι; Εκτός αν βρίσκεις τίποτα τριτεύοντα, του είδους ολυμπιακά αθλήματα και πρωταθλητές... Μπας και πουλήσεις κανά φύλλο παραπάνω.

Δευτέρα 22 Αυγούστου 2016

Hasaka. Θα γράψει η ιστορία ότι η κατάληψη / εθνική εκκαθάριση της Hasaka απ’ τους ένοπλους της ypg (ορισμένοι ονομάζουν πλέον την οργάνωση usypg…) είναι η αρχή της αντιπαράθεσης μεταξύ των φιλοΆσαντ στρατών και των κούρδων της συρίας;
Μετά από 5 ημέρες συγκρούσεων οι ypg προωθούνται σταθερά σε βάρος των φιλοΆσαντ πολιτοφυλακών· μια μεσολαβητική προσπάθεια απ’ τη μεριά της Μόσχας απορρίφθηκε (απ’ τους ypg). Οι εικόνες κούρδων ένοπλων που κατεβάζουν και σκίζουν πορτραίτα του Άσαντ (στα κτίρια που καταλαμβάνουν) έχουν έντονο συμβολισμό...
Ωστόσο το πραγματικό επίδικο βρίσκεται δυτικότερα.

Δευτέρα 22 Αυγούστου 2016

Jarabulus. Η πόλη Jarabulus, πάνω στον Ευφράτη και στα συροτουρκικά σύνορα, είναι μια θέση κομβική. Είναι το βοριεοανατολικό όριο της περιοχής που ελέγχει ο isis, σ’ αυτή τη συνοριακή ζώνη. Στην απέναντι όχθη είναι οι ypg. Αλλά πλέον είναι και περίπου 20 χιλ. απόσταση απ’ τα νότια της πόλης...
Οι ypg συνέστησαν ήδη μια "στρατιωτική διοίκηση Jarabulus" - δεν είναι υπερβολικό το να ετοιμάζονται να επιτεθούν εκεί. Απ’ την άλλη "ακούγονται φήμες" ότι αντάρτες τύπου al - Nusra, fsa, κλπ, ετοιμάζονται να επιτεθούν στην πόλη από βορρά, απ’ το τουρκικό έδαφος· με τις πλάτες της Άγκυρας φυσικά. Οι απειλές / "προειδοποιήσεις" αυτής της "στρατιωτικής διοίκησης της Jarabulus" προς την Άγκυρα "να μην τολμήσει να..." μπορεί να μην είναι λόγια του αέρα.
Ωστόσο αν η Άγκυρα, μέσω των φιλικών της ανταρτών (ή, μήπως, αυτοπροσώπως;), "δεν τολμήσει να..." θα βρεθεί μπροστά σε ζόρικα τετελεσμένα.
Η χτεσινή δήλωση του τούρκου υπ.εξ. Cavusoglu ότι τα σύνορα της συρίας με την τουρκία πρέπει να καθαρίσουν απ’ τον isis καθόλου δεν σημαίνει ας γεμίσουν, λοιπόν, με κούρδους. Και μπορεί, επίσης, να μην είναι λόγια του αέρα...
(Την ώρα που η ασταμάτητη μηχανή άφηνε τα λάδια / μελάνια της στον κυβερνοχώρο, το τουρκικό πυροβολικό φέρεται να ξεκινούσε κάτι που μοιάζει σαν "προετοιμασία πεδίου" - για επικείμενη χερσαία επιχείρηση - τόσο γύρω απ’ την Jarabulus όσο και βόρεια απ’ την Manbij, προς την κατεύθυνση της Jarabulus…
Επιπλέον υπάρχει αναφορά ότι ο (κούρδος) επικεφαλής της "στρατιωτικής διοίκησης Jarabulus" Abdulsettar Al-Cadir δολοφονήθηκε λίγο μετά την ανακοίνωση της δημιουργίας της - και των προειδοποιήσεών του προς την Άγκυρα... Αν ισχύει αυτή η "εκκαθάριση", δεν παίζουν λόγια του αέρα...)

Δευτέρα 22 Αυγούστου 2016

Afrin. Μετά την κατάληψη / εθνοκάθαρση της Manbij και της γύρω περιοχής, απ’ τους ypg με την καίρια βοήθεια του αμερικανικού στρατού, η απόσταση που χωρίζει τα δύο κομμάτια του συριακού εδάφους που βρίσκονται υπό κουρδικό έλεγχο έχει μειωθεί στα 70 χιλιόμετρα περίπου (μέσω οδικού δικτύου).
Δεν είναι μια "απόσταση περίπατος", αφού μεσολαβούν γύρω 3 κωμοπόλεις (Al Bab, Qabasin, Bza’a) ελεγχόμενες απ’ τον isis. Αν, όμως, η επίθεση για την ένωση των δύο κομματιών (και την υλοποίηση του "διαδρόμου της Afin" τον οποίο τα επιτελεία της Ουάσιγκτον μνημονεύουν εδώ και χρόνια) γίνει και απ’ τις δύο μεριές, πάλι με αμερικανική βοήθεια / υποστήριξη;
Ο χάρτης δείχνει κάτι που πριν 3 ή 4 μήνες θα ακουγόταν τρελό· τώρα δεν είναι και τόσο: αν ο τουρκικός στρατός δεν σκοπεύει να δράσει φανερά, η κυριότερη ελπίδα του για να μην εξελιχθούν έτσι τα πράγματα στη βόρεια συρία δεν είναι οι αντιΆσαντ ένοπλοι, αλλά ... ο συριακός στρατός, και οι σύμμαχοί του! Αν προλάβουν να επιτεθούν πρώτοι και να καταλάβουν αυτοί (απ’ τον isis) τις 3 κωμοπόλεις. Όμως αυτή τη στιγμή δεν φαίνεται να έχουν την δυνατότητα: έχουν "κολλήσει" στη μάχη του Aleppo…
Θα αποδειχθεί, λοιπόν, η σύγκρουση κούρδων - Άσαντ στη Hasaka η μοναδική ανατροπή στα ως τώρα δεδομένα του πεδίου μάχης συρία; Ή θα ακολουθήσουν κι άλλες, πολύ πιο εντυπωσιακές;
Εν τω μεταξύ είναι πολύ πιθανό ότι η "τύχη" της Jarabulus θα κρίνει κοντοπρόθεσμα τις εξελίξεις στο "διάδρομο της Afrin"...

Κυριακή 21 Αυγούστου 2016

Η επερχόμενη, επιπλέον βία. Η χούντα του Καΐρου υπέγραψε συμφωνία με το δντ για ένα δάνειο 12 δισ. δολαρίων, για τρία χρονια. Το ποσό είναι μικρό αν το συγκρίνει κανείς με τα δάνεια που έχει πάρει το ελληνικό καθεστώς / βαθύ κράτος· αλλά τα "δομικά μέτρα" που συμφώνησε να πάρει η αιγυπτιακή χούντα θα προστεθούν στη ραγδαία επιδείνωση της κατάστασης των εκατομμυρίων πληβείων τα τελευταία χρόνια.
Η κοινωνία στην αίγυπτο είναι ταξικά πολωμένη σε βαθμό άγνωστο για τα ευρωπαϊκά δεδομένα. Ένα μέσο για να μένουν καθηλωμένοι οι πληβείοι (που δεν έμεναν...) ήταν διάφορες μορφές (κρατικών) επιδοτήσεων, σε βασικά είδη. Στα καύσιμα, στο ρεύμα, στα βρεφικά τρόφιμα κλπ. Σαν εισαγωγή στη συμφωνία με το δντ το ρεύμα ακρίβυνε από 20% έως 40% τον τελευταίο μήνα. Θα ακολουθήσουν τα καύσιμα. Οι επιδοτήσεις θα κοπούν ή θα μειωθούν, κι αυτό θα κάνει ακόμα και τους σχετικά εξασφαλισμένους δημόσιους υπαλλήλους να στριμωχτούν.
Τι θα κάνει η χούντα του Σίσι απέναντι στις αναπόφευκτες μαζικές διαμαρτυρίες; Στην αρχή το κορόιδο. Μετά;

Κυριακή 21 Αυγούστου 2016

Cartoon. Είναι αυτός (μαζί με τον άλλο πατριώτη, τον υπ.εξ.) που πέρυσι θα εκτόξευε χιλιάδες πρόσφυγες και εκατοντάδες τζιχαντιστές στην ευρώπη, αν δεν "μας κάθονταν". Πέρυσι επίσης, στα πλαίσια μιας "πολυδιάστατης πολιτικής" υποθέτουμε, έδινε στην Ουάσιγκτον την μια βδομάδα καλό μερίδιο απ’ τα "πετρέλαια του Αιγαίου" και την άλλη βδομάδα έξτρα αεροναυτική βάση όπου γουστάρουν, στο ίδιο αρχιπέλαγος.
Τώρα (λένε, τα κυβερνοπαπαγαλάκια) τον έχει εξιτάρει η προοπτική να τα χαλάσουν η Ουάσιγκτον με την Άγκυρα για την χρήση της βάση στο Ιντσιρλίκ, και θυμίζει ότι "η Κάρπαθος είναι πάντα διαθέσιμη". Διαθέσιμη για τι; Του φαίνεται ότι ο αερικανικός στρατός ψάχνει για νησιά; Όχι τίποτα άλλο, επειδή η ρουμανία δείχνει πολύ πιο στέρεη για πάρκινγκ πυρηνικών.
Για συνεταίρος των ροζ ο φαιός υπ.αμ. "κύριος Πάνος" και το κόμμα του μια χαρά κάνει. Για σοβαρός συνεταίρος της Ουάσιγκτον είναι χλωμός. Πολύ χλωμός, για μην πούμε τίποτα χειρότερο. Φυσικά η διάθεση παίζει κάποιο ρόλο. Αλλά...
Τέτοιους καιρούς το αμερικανικό πεντάγωνο δεν ψάχνει για μικρούτσικους Τραμπ για να κάνει τις δουλειές του...

Κυριακή 21 Αυγούστου 2016

Μερικοί μπορεί να καούν… Σύμφωνα με τους βασικούς νόμους της θερμοδυναμικής αν αφήσεις μια κούπα ζεστό καφέ στο παράθυρό σου ένα χειμωνιάτικο πρωί, αυτός θα κρυώσει φτάνοντας στη θερμοκρασία του περιβάλλοντος.
Ο.Κ. με τον καφέ. Μην είστε, όμως, σίγουροι ότι θα συμβεί το ίδιο αν θέλετε να ψύξεται ιόντα στο εργαστήριό σας (ποια ιόντα, ποιο εργαστήριο; ο.κ….). Μια καινούργια έρευνα που δημοσιεύτηκε στην επιστημονική επιθεώρηση Nature Communications ισχυρίζεται ότι τα ιόντα που θα θέλατε να κρυώσετε με χρήση κάποιου ψυχρού αερίου δεν ψύχονται ποτέ στη θερμοκρασία του περιβάλλοντος. Ακόμα πιο προκλητικός είναι ο ισχυρισμός των ερευνητών ότι στην πραγματικότητα υπάρχουν δύο τελικές θερμοκρασίες σε μια τέτοια περίπτωση, μια ψυχρή και μια θερμή. Το σε ποια απ’ τις δύο θα καταλήξουν τα ιόντα σας εξαρτιέται απ’ την αρχική τους θερμοκρασία, και όχι μόνο εκείνη του περιβάλλοντος.
Τηρουμένων των αναλογιών είναι σα να βγάλεις τον καφέ στο παράθυρο κι αυτός να εκραγεί. Ακούγεται επικίνδυνο (οι επιστήμονες, πάντως, για ιόντα μίλησαν, όχι για καφέδες), και σίγουρα αντιβαίνει τους γνωστούς νόμους της θερμοδυναμικής για την μετάδοση της θερμότητας. Είναι λάθος (και) αυτοί οι νόμοι; Ή η ισχύς τους είναι σχετική; Βοηθείστε μας!
Που θα πάει; Αν το θέλει η επιστήμη θα συνηθίζουμε και σε καταστάσεις του είδους "καυτή παγοκολώνα"…

Σάββατο 20 Αυγούστου 2016

Η ασταμάτητη μηχανή καταλαβαίνει…
...Είτε το θέλουμε είτε όχι, ο Άσαντ είναι ένας παράγοντας στη συρία. Οι αντίπαλοί του είναι οι αντιπολιτευόμενες οργανώσεις. Εμείς δεν μπορούμε να συνομιλήσουμε με τον Άσαντ...
Αυτά δήλωσε μεταξύ άλλων ο τούρκος πρωθ. Yildirim, σε συνέντευξή του στην Istanbul στις 18 Αυγούστου.
…Επιπλέον, η εξαφάνιση του Άσαντ και του καθεστώτος του είναι ξεπερασμένος πολιτικά στόχος: ο Άσαντ υπάρχει και θα συνεχίσει να υπάρχει, όχι σαν κυρίαρχος όπως άλλοτε (κάτι που θα βόλευε εν τέλει την Άγκυρα) αλλά σαν ένας απ’ τους παράγοντες του συριακού παζλ. Με δυο λόγια οι πολιτικοί στόχοι που είχε θέσει η Άγκυρα το 2011 έχουν ξεπεραστεί….
Αυτό γράφαμε, μεταξύ άλλων, στις 12 Αυγούστου ("ο τετραγωνισμός του κύκλου").
… Ο αντιπρόεδρος [της τουρκικής κυβέρνησης] Numan Kurtulus μιλώντας στην Άγκυρα στις 17 Αυγούστου περιέγραψε την πολιτική της Άγκυρας στη συρία σαν "πηγή πολλών δεινών για την Τουρκία σήμερα", προσθέτοντας ότι οι σχέσεις με τη ρωσία είναι σημαντικές για την επίτευξη λύσης.
Αυτό μετέδιδε, μεταξύ άλλων, το ιρανικό καθεστωτικό site presstv στις 19 Αυγούστου.
... Προς τον παρόν οι "κινήσεις" γίνονται σε ότι αφορά της συρία: κατά την Άγκυρα (πλέον...) σε οποιαδήποτε μελλοντική "λύση" θα πρέπει να συνυπάρχουν όλοι (εκτός των "τρομοκρατών" του isis…).
Δηλαδή και ο εξής ένας: ο Άσαντ...

Αυτό γράφαμε, μεταξύ άλλων, στις 15 Αυγούστου ("Άγκυρα").
Συμπέρασμα: μπορείτε να μας εμπιστευτείτε. (Όταν κάνουμε λάθη τα αναγνωρίζουμε...)
Κατά τα άλλα, φυσικά και δεν θα μιλήσει απευθείας η Άγκυρα με την Δαμασκό - τώρα. Δεν χρειάζεται καν. Υπάρχουν οι υπόλοιποι εταίροι.

Σάββατο 20 Αυγούστου 2016

Αν δεν κάνουμε λάθος… Οι διπλωματικές κινήσεις στο τρίγωνο Μόσχας - Τεχεράνης - Άγκυρας (με την Δαμασκό στο βάθος) είναι πολύ έντονες. Επιπλέον, οι σχετικές ανακοινώσεις είναι λιγόλογες. Έχουμε τη γνώμη, λοιπόν, ότι πράγματι βρίσκεται σε εξέλιξη μια ριζική αναδιαμόρφωση του "πεδίου μάχης συρία", που οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην Άγκυρα.
Πρόκειται για μια ευκαιριακή επιλογή του τουρκικού καθεστώτος, που μπορεί σε λίγες ημέρες ή βδομάδες να ξανα-αλλάξει; Εκτιμάμε πως όχι. Εδώ και μήνες (και χρόνια) δεν σταματήσαμε να υποστηρίζουμε ότι το κυριότερο (έως μοναδικό) μέλημα της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής είναι το να μην δημιουργηθεί σαν τέτοιο (ή σαν βασικές προϋποθέσεις) ένα κουρδικό ημι-κράτος στα βόρεια της συρίας. Υποστηρίξαμε, επιπλέον, (τι θράσος!!) στις σελίδες του Sarajevo, ότι ο τρόπος με τον οποίο η Άγκυρα συγχρονίστηκε με τις επιδιώξεις της Ουάσιγκτον (και όχι μόνο) στη συρία απ’ το 2011 και μετά ήταν εντελώς λαθεμένος· βιαστικός, καιροσκοπικός. Το ότι τώρα το αναγνωρίζει επίσημα η κυβέρνηση Ερντογάν (δεν ανήκει στους αναγνώστες μας!!!) σημαίνει ότι δεν πρόκειται για κάτι της στιγμής.
Υπογράφτηκε ήδη μια "συμφωνία πλαίσιο" μεταξύ Άγκυρας και Τεχεράνης (με τις ευλογίες της Μόσχας οπωσδήποτε) για "λύση στη συρία", με δύο σημεία. Πρώτον, την εδαφική ακεραιότητά της, και δεύτερον την αντιπροσώπευση όλων των θρησκειών / εθνικοτήτων στη μελλοντική κυβέρνηση. Υπάρχει και ένα τρίτο σημείο, που προτείνει η Τεχεράνη και η Άγκυρα "το σκέφτεται": την πολιτική τους τύχη (δηλαδή: κυβέρνηση) οι σύριοι θα την αποφασίσουν μόνοι τους. Αυτό το τρίτο σημείο είναι ο κωδικός του "ο Άσαντ θα μείνει στην εξουσία".
Αν είναι προφανές το γιατί η Άγκυρα δεν θέλει, προς το παρόν, να εκτεθεί (στροφή 180 μοιρών!!!) με την συμφωνία της σ’ αυτό το τρίτο σημείο (αν και δηλώνει ήδη ότι δέχεται την παρουσία Άσαντ σε μια "μεταβατική κυβέρνηση"…), είναι επίσης προφανές ότι ο μόνος που μπορεί να εγγυηθεί το πρώτο (την εδαφική ακεραιότητα της συρίας) είναι … ο Άσαντ. Τυπικά παραμένει η διεθνώς αναγνωρισμένη κυβέρνηση της ενιαίας συρίας. Ουσιαστικά είναι ο μόνος που μπορεί να ισχυριστεί πειστικά ότι δεν πολεμάει για σεχταριστικούς λόγους. Για πολλούς λόγους, λοιπόν, δεν θα σηκωθούν τα τουρκικά πολεμικά να βομβαρδίζουν παρέα με τα συριακά και τα ρωσικά. Για ακόμα περισσότερους δεν χρειάζεται να το κάνουν!!!
Το ότι όλες αυτές οι κινήσεις έχουν και ένα νόημα "πίεσης" προς την Ουάσιγκτον και τους συμμάχους της, είναι αλήθεια. Αλλά όσοι έχουν το μυαλό τους στη θέση του δεν πρέπει να περιμένουν ότι το project "διάλυση της συρίας" θα ανασταλεί απ’ αυτούς που το προωθούν εδώ και χρόνια· πρόκειται για στρατηγική επιλογή. Συνεπώς, είτε αυτό βοά είτε ακούγεται σαν ψίθυρος, η post coup Άγκυρα, η Τεχεράνη, η Μόσχα (και μαζί η Δαμασκός) θα πρέπει να δοκιμάσουν τις δυνάμεις τους πρακτικά. Σε ένα ενιαίο σχέδιο. Επί τους εδάφους. Όχι σαν θύελλα· ίσως μέτρο μέτρο. Αλλά δεν γίνεται να το αποφύγουν.
Ήδη αυτά που συμβαίνουν στη Hasaka έχουν γίνει "διεθνές" θέμα. Και το Aleppo καίει ακόμα...

Σάββατο 20 Αυγούστου 2016

Αν δεν κάνουν λάθος… Σε μεγάλο μέρος τους όλα αυτά θα μπορούσαν να θεωρηθούν δευτερεύοντα. Πράγματι, τα ακόμα σημαντικότερα διαδραματίζονται στην θάλασσα της κίνας. Και, υποθέτουμε, ούτε η Μόσχα, ούτε η Τεχεράνη, ούτε η Άγκυρα θέλουν να εμπλακούν σ’ έναν κατευθείαν "περιφερειακό πόλεμο" με την Ουάσιγκτον. Είναι βασικό, ωστόσο, πως ούτε η Ουάσιγκτον θέλει και μπορεί να κάνει κάτι τέτοιο. Ο στρατός της υποτίθεται ότι "πολεμάει την τρομοκρατία" στη συρία και το ιράκ - όχι την ρωσία, την τουρκία, το ιράν! Δεν είναι καθόλου εύκολο οποιαδήποτε κυβέρνηση του 2017 να πει στους υπηκόους ότι όλοι αυτοί είναι "τζιχαντιστές τρομοκράτες"!! (Αργότερα ίσως σκεφτεί κάτι...)
Ενώ, λοιπόν, ένα μέρος των κινήσεων θα γίνεται στο συριακό έδαφος και γενικά δεν θα μαθαίνεται στη δύση, ένα άλλο μέρος θα αφορά "κινήσεις κορυφής" που θα προκαλούν πλήθος ερμηνειών και παρερμηνειών (: δηλαδή αποπροσανατολισμών).
Επιπλέον θα γίνουν, πιο εντατικά, (γίνονται ήδη…) και "υπόγειες" κινήσεις. Βρώμικες. Στο ψαχνό. Η "τακτική της έντασης" δεν έχει εξαντλήσει τις δυνατότητές της…

Παρασκευή 19 Αυγούστου 2016

Όχι και τόσο "φίλοι"; Η υπόθεση της πόλης Hasaka, στη βορειοανατολική συρία, που είναι διαιρεμένη μεταξύ του στρατού του Άσαντ και των κουρδικών ypg, είναι πιθανό να αποτελεί ένα απ’ τα κάμποσα "σημεία καμπής" στο συριακό πεδίο του 4ου παγκόσμιου.
Η πόλη είναι μέσα στην κατεχόμενη απ’ τους ypg βόρεια συρία· και, κατά συνέπεια, το ελεγχόμενο απ’ τον Άσαντ τμήμα της είναι απλά μια νησίδα μέσα στο υπο κατασκευή κουρδικό "υπο-κράτος". Ως τώρα οι δύο πλευρές συνυπήρχαν λίγο πολύ ειρηνικά. Όμως τις τελευταίες ημέρες έχει ξεκινήσει μια αναμέτρηση, που απ’ την μεριά των ypg σημαίνει την σταδιακή "σμίκρυνση" του ασαντικού θύλακα, και απ’ την μεριά του Άσαντ αεροπορικούς βομβαρδισμούς των κουρδικών θέσεων στην πόλη.
Στην υπόθεση δεν θα μπορούσαν παρά να εμπλακούν και οι αμερικάνοι σύμμαχοι των ypg. Αφού προσπάθησαν να διαμαρτυρηθούν ότι "κινδυνεύουν κι αυτοί απ’ τους βομβαρδισμούς" αποφάσισαν ότι πρέπει να σηκώνουν τα καταδιωκτικά τους για να να προστατέψουν όχι τους εαυτούς τους (φρόντισαν να μετακινήσουν τα κομμάντα τους σε ασφαλέστερες περιοχές) αλλά τους κούρδους συνεταίρους τους.
Μιας κι αυτή η ιστορία είναι υπόθεση των 2 τελευταίων ημερών ως τώρα, δεν έχει γίνει ακόμα αερομαχία συριακών και αμερικανικών πολεμικών. Όταν τα δεύτερα φτάνουν στη περιοχή τα πρώτα έχουν φύγει. Και μπορεί το θέμα να λήξει με κάποιου είδους συμβιβασμό.
Ωστόσο δεν είναι καθόλου απίθανο η Δαμασκός να είναι βαθιά ενοχλημένη, όχι μόνο απ’ την διαρκή εδαφική επάκταση των ypg και την εθνοκάθαρση που επιβάλλουν σε εκτεταμένες περιοχές που κάθε άλλο παρά από κούρδους κατοικούνται, αλλά και απ’ την ανοικτή πλέον, συστηματική και καθοριστική υποστήριξή τους απ’ τον αμερικανικό στρατό. Και όχι μόνο την αεροπορία.
Παρά την τωρινή ένταση στην Hasaka μας φαίνεται εξαιρετικά δύσκολο (έως αδύνατο) για τους φιλοΆσαντ στρατούς να ανοίξουν (είτε τώρα είτε στο κοντινό μέλλον) πλήρες μέτωπο με τους ypg (και, αναγκαστικά, και με τους αμερικάνους). Αντίθετα, η αναμέτρηση με τους κούρδους ενόπλους θα μπορούσε να γίνει μια αποστολή κοινά αποδεκτή (μεταξύ Δαμασκού, Μόσχας, Άγκυρας και Τεχεράνης) για διάφορους ως τώρα αντικαθεστωτικούς ένοπλους. Όχι τόσο ανοικτά όσο το γράφουμε, όχι αύριο· και όχι χωρίς κάποιες ενδιάμεσες συμφωνίες και διευθετήσεις. Όχι, σα να λέμε, πριν γίνει κάποιος άλλος συμβιβασμός (όχι βέβαια με τον isis αλλά με τους άλλους. Κάτι al-Nusra, πρώην και νυν, fsa, και λοιπά.)
Ευφάνταστο σαν ενδεχόμενο; Θα δείξει... Έχουμε πάντως την υποψία ότι σιγά σιγά και αδιόρατα το "χαοτικό" συριακό πεδίο μάχης ξεκαθαρίζει...

Παρασκευή 19 Αυγούστου 2016

Μακρυά απ’ τα κουνούπια. …Τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Ασθενειών στις ΗΠΑ προειδοποιούν τις γυναίκες που είναι έγκυες ή σκοπεύουν να μείνουν, να παραμείνουν μακριά από περιοχές όπου έχει εξαπλωθεί ο "Ζήκα". Επισημαίνεται σχετικώς, πως μια μόλυνση από τον ιό "Ζήκα", μπορεί να προκαλέσει σοβαρές γενετικές ανωμαλίες, σε μια έγκυο γυναίκα…
Δεν είναι και τόσο παρήγορο να προειδοποιούνται οι γυναίκες (αμερικάνες ή τουρίστριες), έγκυες ήδη ή μελλοντικά, να φύγουν από εκεί που έχει απλωθεί ο περιβόητος Zika, δηλαδή το κουνούπι που τον μεταδίδει. Πρώτον, γιατί οι "τρομοκράτες" βρίσκεται ήδη στο tres τουριστικό Μαϊάμι της tres τουριστικής Φλόριντα - τα πρώτα κρούσματα έχουν ήδη διαγνωστεί. Και δεύτερον επειδή, καλού κακού, μια σωστή υποχώρηση προ της κουνουποZika επέλασης θα ήταν σε κλίματα αισθητά ψυχρότερα. Όπου το παλιοκούνουπο δεν την παλεύει. Ας πούμε προς τις βόρειες πολιτείες. Ώστε η αμερική, που μετά απ’ το τέλος του εμφυλίου της δεν κολώνει πουθενά, θα αναγκαστεί σε μετακίνηση πληθυσμών εξαιτίας ενός κουνουπιού;
Εν τω μεταξύ δεν ακούγεται κιχ για Zika και Ρίο (βραζιλίας). Λες και μαζεύτηκαν όλες οι κουνουπίνες και παρακολουθούν ολυμπιακούς αντί να πίνουν αίμα. Λες και η γοητεία των σπορ αποπροσανατόλισε τα κουνούπια απ’ το αναπαραγωγικό τους καθήκον.
Δεν το ευχόμαστε, αλλά είναι πιθανόν οδηγίες σαν την αρχική να αρχίσουν να ακούγονται και σ’ άλλα μέρη του κόσμου.... μετά την τελετή λήξης... Και τότε ποιος θα φταίει;

Παρασκευή 19 Αυγούστου 2016

Προ πάντων η σωστή ορολογία. Χρόνια είχαμε ν’ ακούσουμε την τροποποίηση μιας (γνωστής) λέξης με την προσθήκη ενός προσφύματος που αναποδογυρίζει το νόημά της. Απ’ την εποχή του όρου "ψευδο-κράτος".
Η πιο πρόσφατη ανακοίνωση του παραγωγικού (σε ανακοινώσεις) υφυπουργού των σπορ άνοιξε ξανά καινούργιους και ένδοξους λεκτικούς δρόμους. Κάλπικο πρωτάθλημα… Χμμμμ! Αυτό ήταν που έλειπε: η σωστή ορολογία! Να το λες "πέτσινο"; Να το λες "μαϊμού"; Όχι. "Κάλπικο". Καλπο-πρωτάθλημα δηλαδή. Και καλπο-πρωταθλητής.
Ατυχώς θυμίζει κάλπες… Anyway ευχαριστούμε γενναίε κυρ Σταύρο. Μας εμπνέεις. Πότε πότε μας διδάσκεις κιόλας. Κάτι θα ξέρεις κι εσύ.
Αν πάντως σκεφτεις "ναρκο-" αντί για "καλπο-" πες μας!

Πέμπτη 18 Αυγούστου 2016

Τετραγωνισμός τριγώνου, με κανόνα και διαβήτη. Κάποιοι δίνουν έμφαση, όχι αδικαιολόγητα, ίσως όμως κάπως δημαγωγικά. Άλλοι, πάλι δαγκώνονται, όχι αδικαιολόγητα και πάλι, ίσως όμως κάπως πρόωρα. Το γεγονός είναι πως όταν ο υποναύαρχος Guan Youfei, επικεφαλής του γραφείου διεθνούς συνεργασίας της κεντρικής στρατιωτικής επιτροπής της κίνας συναντιέται, στις 16 Αυγούστου, πρώτα με έναν ρώσο στρατηγό στο επιχειρησιακό κέντρο του στη Δαμασκό και ύστερα με τον σύρο υπ.α. Fahad Jassim al-Freij, πάλι στη Δαμασκό, με θέμα την "ενίσχυση της στρατιωτικής συνεργασίας συρίας - κίνας", κάτι τις "παίζει".
Έχουμε σημειώσει έγκαιρα στο Sarajevo ότι το Πεκίνο δεν είναι απόν απ’ το συριακό πεδίο μάχης. Το δημοσιοσχεσίτικο κίνητρο είναι οι "ισλαμιστές τρομοκράτες" Ουιγούροι αυτονομιστές της επαρχίας Ξιν Γιανγκ· ορισμένοι λένε ότι καμμιά κατοστάρα απ’ αυτούς έχουν καταταγεί στον (και εκπαιδεύονται από τον) isis. Το πιο σοβαρό κίνητρο είναι ότι ο κινεζικός στρατός δεν έχει καμία εμπειρία από πόλεμο τέτοιου είδους (εν μέρει ανταρτοπόλεμο, εν μέρει πόλεμο πόλεων). Οπότε έχει στείλει κάμποσους αξιωματικούς του για εκπαίδευση. Μάθε τέχνη κι άστηνε...
Όπως και να ‘χει, ελλείψει, προς το παρόν, πιο συγκεκριμένων και χειροπιαστών πράξεων, αξίζει να σημειώσουμε δύο στοιχεία. Πρώτον, ότι με κύριο μπελά του Πεκίνου τα όσα διαδραματίζονται (και θα συνεχίσουν) στη θάλασσα της κίνας, υπάρχει περιθώριο για αντιπερισπασμούς εκ μέρους του, του είδους "πιο ενεργή παρουσία στη μέση ανατολή"... Μια περιοχή του κόσμου που έχει άμεσα δευτερεύουσα μόνο σημασία για το Πεκίνο, ίσως όμως το καθεστώς του εκτιμά ότι είναι σημαντική στον σε εξέλιξη παγκόσμιο πόλεμο. Και δεύτερον, το timing. Σαν βροχή, την μία μέρα μετά την άλλη, ανακοινώνονται κινήσεις (ή προθέσεις κινήσεων) μέσα και γύρω απ’ τη συρία· κινήσεων που ενοχλούν όσους μετά τα ‘90s θεωρούσαν ότι ορίζουν μονοπωλιακά την "τύχη" της μέσης Ανατολής.
Αυτή η πυκνότητα κινήσεων, ανακοινώσεων, επισκέψεων, συνομιλιών (χωρίς ή με λιγόλογες ανακοινώσεις) μεταξύ Μόσχας, Άγκυρας, Τεχεράνης και, τώρα, Πεκίνου, έχει μεν μια πιο διαχρονική βάση· ίσως, όμως, συγκυριακά, οφείλεται σε μια ορισμένη αοριστία σχετικά με την αμερικανική εξωτερική πολιτική. Εν όψει προεδρικών εκλογών. Ας πούμε: ένα διάλειμα ή και κενό "στρατηγικών αντιδράσεων" εκ μέρους της Ουάσιγκτον και των συμμάχων της, που επιδιώκουν να γεμίσουν με την δική τους παρουσία (συμβολική ή ουσιαστική μένει να φανεί) οι βασικοί της αντίπαλοι στην ευρασία.
Έχει σημασία αν αυτό το τριγωνο-τετράγωνο κάνει τους επόμενους μήνες κι άλλα βήματα, του είδους "ρωσική αξιοποίηση ιρανικού στρατιωτικού αεροδρομίου". Ή κάτι ακόμα πιο στέρεο. Όχι επειδή εκτιμάμε ότι αύριο - μεθαύριο οι συνεταίροι της ευρασιατικής συμμαχίας μπορεί να τα σπάσουν· καθόλου! Αλλά επειδή πρέπει να σιγουρευτούμε αν ζούμε μια περίοδο πραγματικής και όχι εικονικής επιτάχυνσης του παγκόσμιου ενδοκαπιταλιστικού ανταγωνισμού / πολέμου...
Εν τω μεταξύ ο ίδιος ο κοτζαμάν εθνάρχης Ερντογάν πιθανολογείται ότι θα επισκεφτεί την Τεχεράνη την επόμενη βδομάδα. Αν γίνει, θα είναι το δεύτερο post coup ταξίδι του εκτός συνόρων. Και εκτός "δύσης".

Πέμπτη 18 Αυγούστου 2016

Μποζόνια. Ό,τι κι αν συμβαίνει στον μάταιο αντιληπτό κόσμο μας, οι σκαπανείς της απεριόριστης μικροκλίμακας προσπαθούν να σκάψουν όλο και βαθύτερα, μπας και βρουν μια καινούργια αλήθεια (εντός ή εκτός εισαγωγικών) για την ύλη, την ενέργεια, τις "δυνάμεις της φύσης". Εκτός απ’ αυτούς και αυτές που δουλεύουν στις υπατομικές έρευνες ελάχιστοι άλλοι (και σίγουρα όχι οι κοινοί θνητοί) ξέρουν πόσος κόσμος, κόπος, χρήμα αναλώνεται στο κυνήγι των μποζονίων· την ώρα που βομβαρδιστικά βρυχώνται εδώ κι εκεί, γυναίκες και παιδιά τρέχουν για να κρυφτούν, τρομεροί φόβοι κι απλές ελπίδες συγκρούονται για να νικήσουν οι πρώτοι.
Υπάρχει, λοιπόν, "5η δύναμη" στη φύση, πέρα απ’ την βαρύτητα, τον ηλεκτρομαγνητισμό, τις ισχυρές και ασθενείς πυρηνικές δυνάμεις; Ο πεζός (και "μεγαλομοριακός") υλισμός σας θα σας αποτρέψει απ’ το να μείνετε άυπνοι μέχρι να απαντηθεί το ερώτημα… (Το αύριο σας / μας έχει φτηνές, καθημερινές έγνοιες).
Όμως εδώ και μήνες, πρώτα ούγγροι και ύστερα αμερικάνοι θεωρητικοί και πειραματικοί φυσικοί έχουν χάσει τον ύπνο τους (λέμε τώρα…) με την πιθανότητα να έχει ανακαλυφθεί απρόοπτα, σε πειράματα, ένα μποζόνιο το οποίο ευθύνεται για μια "5η δύναμη" στον κόσμο. Προς το παρόν το όνομά του (σχετικό με τις εικαζόμενες ιδιότητές του) είναι φωτοφοβικό Χ μποζόνιο.
Παραμερίζοντας την (ακαλλιέργητη;) δυσθυμία μας δύσκολα μπορούμε να ευχηθούμε στους σχετικούς επιστήμονες "καλή τύχη". Γιατί ξέρουμε τι συμβαίνει με το κυνήγι των ιερών δισκοπότηρων: πάντα υπάρχει και κάτι άλλο να ανακαλυφθεί... Και μετά κάτι άλλο, και κάτι άλλο...
Εν τω μεταξύ ζυγώνουν καβαλάρηδες με όπλα και σπαθιά. Αν το φωτοφοβικό Χ μποζόνιο και η "5η δύναμη" δεν γίνουν κάποιο είδος βόμβας, θα μείνουμε με την άγνοια σχετικά με την ύπαρξη ή την ανυπαρξία τους.
Και με το λαχάνιασμα για τη δική μας, την μία ή την άλλη.

Πέμπτη 18 Αυγούστου 2016

Χάρτινες τίγρεις. Αντί να απολαμβάνει τις ομορφιές της βραζιλίας (έξω απ' τις φαβέλες δεν είναι και λίγες...) βρίσκεται εδώ και προσπαθεί να σώσει το ελληνικό ποδόσφαιρο. Ποια κατάρα του έπεσε, ποια βάσκανος μοίρα τον μοίρανε; Το παιχνίδι παίζεται στη μικροκλίμακα, στις τοπικές ποδοσφαιρικές ενώσεις, εκεί που τα "μποζόνια" (παχουλά λιγότερο ή περισσότερο, με κάμποσα μηδενικά πάντως) κυκλοφορούν αόρατα.
Το θέμα είναι, ως γνωστόν (στους ποδοσφαιρικούς κύκλους) οι επερχόμενες εκλογές στην επο. Και ο υφυπουργός των σπορ πυροβολεί με ανακοινώσεις. Ανακοινώσεις εκδίδει και η άλλη πλευρά (της ρετιρέ παράγκας). Μόνο που φαίνεται να μιλάει από θέση ισχύος. Ίσως έχει αγοράσει τα κουκιά της· οι αντίπαλοί της απλά ανέβασαν την τιμή.
Υπάρχει, όμως, κάτι αντιφατικό στη συλλογιστική του (δεν είναι τέτοιος;) "Βαρουφάκη" των σπορ. Ποιος του είπε ότι οι μαφίες, οι ανταγωνισμοί και τα deal μεταξύ τους, γίνονται αποκλειστικά και μόνο μέσω "εκλογών";
Ωιμέ!!! Αυτός ο Ζακυνθινός θα πρέπει να είναι κάποιος απ’ αυτούς που νομίζουν ότι κρατάνε τις κυβερνητικές τους θέσεις επειδή τους ψήφισε ο λαός!
Ποια βάσκανος μοίρα, επιτέλους, παίζει χωρίς να βαριέται;

Τετάρτη 17 Αυγούστου 2016

Θόρυβος. Διάφοροι, απ’ την Ουάσιγκτον ως το Ριάντ, δηλώνουν θορυβημένοι για το ρωσικό "πάτημα" στο ιρανικό Hamadan. Η ρωσία παραβιάζει την οηεδικη απαγόρευση πώλησης επιθετικών όπλων στο ιράν λέει η Ουάσιγκτον. Μα τι λέτε; Δεν πουλήσαμε τα στρατηγικά μας βομβαρδιστικά! Απλά χρησιμοποιούμε ένα ιρανικό αεροδρόμιο στον "πόλεμο κατά της τρομοκρατίας" απαντάει η Μόσχα.
Το πιο ανατριχιαστικό, ωστόσο, το ξεστόμισε ένας τούρκος βουλευτής. Να δώσουμε στην ρωσική αεροπορία "πάτημα" στο Ιντσιλίκ είπε. Φίλοι μας είναι, κοινό αγώνα κάνουμε...
Ο.Κ. Παραπάει! Θα ήταν αρκετό αν επιτραπούν υπερπτήσεις ρωσικών αεροπλάνων (και πυραύλων) μέσα απ’ τον τουρκικό εναέριο χώρο· απ’ οπουδήποτε κι αν προέρχονται...
Αλλά δεν είναι προ των πυλών τέτοιο θέμα. Απλά χρειάζεται λίγος θόρυβος εν όψει της επίσκεψης του αμερικάνου αντιπροέδρου Biden στην Άγκυρα, την επόμενη εβδομάδα. Ίσως κάτι παραπάνω από "λίγος". Γιατί ο Biden δεν πάει αποκλειστικά στην τουρκία – πράγμα που θα είχε έναν κάποιο συμβολισμό. Κάνει ένα (τελευταίο;) ταξιδάκι, και θα πάει και στην βαλτική.
Πολύ σνομπ αυτοί στην Ουάσιγκτον...

Τετάρτη 17 Αυγούστου 2016

Αθάνατοι· κι αλαφροχέρηδες. Τι κακό κι αυτό; Τι ντροπή; Ο πρόεδρος της ολυμπιακής επιτροπής της ιρλανδίας, μέλος της αντίστοιχης ευρωπαϊκής (και "αθάνατος"…), ονόματι Patrick Hickey, δέθηκε πουλώντας λαθραία εισιτήρια. Απ’ αυτά που πήρε δωρεάν, λόγω αξιώματος. Έβγαλε κανά 3άρι μύρια ευρώ λέει η βραζιλιάνικη μπατσαρία· και ήταν συμμορία, μαζί με άλλους υφιστάμενούς του. "Εγκληματική οργάνωση" σα να λέμε...
Θα σκέφτηκαν οι βραζιλιάνοι αδιάφθοροι: "ένας Κοντονής που τους χρειάζεται, εκεί στας ευρώπας!!!". Δυστυχώς, ο θαρραλέος υφυπουργός των ελληνικών σπορ έφυγε νωρίς απ’ το Ρίο. Βούλωσε πάλι η αποχέτευση του ελληνικού ποδοσφαίρου, και έχει τρεξίματα...
Όπου νάναι (δεν) ξαναρχίζει το πρωτάθλημα...

Τετάρτη 17 Αυγούστου 2016

Θα τα πούμε στα δικαστήρια. Από σεβασμό και μόνο (στο εθνικό μεγαλείο του ανδρός) πρέπει να σημειώσουμε την δέσμευση του πρωθυπουργού (ενδεχομένως μετά από μερικά "τσίπρα" – έτσι λέγονται τα τσίπουρα στα μέρη του· ο δίφθογγος "ου" παραλείπεται ως περιττός…) ότι θα πάει το Βερολίνο στα δικαστήρια ζητώντας κάτι λιγότερο από 300 δισ. σαν αποζημίωση για τα εγκλήματα των ναζί στη διάρκεια της κατοχής.
Η μόνιμη απορία (μας) είναι τι ακριβώς πλήρωσαν οι ντόπιοι συνεργάτες των ναζί· συνεργάτες τους και φυσικοί αυτουργοί σχεδόν σ' όλες τις σφαγές αμάχων… Και γιατί η απαίτηση αποζημιώσεων δεν έχει ξεκινήσει από δαύτους και τα σόγια τους… Τι πλήρωσαν, επίσης, εκείνοι που "έφαγαν" τα σπίτια των εβραίων της Σαλονίκης (και όχι μόνο)…
Παριστάνουμε τους χαζούς! Η απάντηση είναι γνωστή: εθνική ενότητα!

Τρίτη 16 Αυγούστου 2016

Tehran calling. Τι θα σκεφτόταν κάποιος αν άκουγε ότι αμερικανικά βομβαρδιστικά απογειώθηκαν από μια θέση στην ελλάδα (στην ιταλία, την τουρκία, στο κατάρ, κλπ) για να βομβαρδίσουν τον isis στη συρία; Ε, το ίδιο πρέπει να σκεφτεί αν μάθει ότι ρωσικά βομβαρδιστικά απογειώθηκαν από μια θέση στο ιράν (με τον ίδιο στόχο).
Η ρωσική αεροπορία έχει ήδη μια βάση σε συριακό έδαφος, στο Khmeimin, κοντά στη Λατάκεια. Αλλά δεν κάνει… Δεν κάνει για τι; Για τα στρατηγικά βομβαρδιστικά Tu 22 M3… Μα ήταν απαραίτητο να χρησιμοποιήσει η Μόσχα αυτά; Δεν έχει τα διάφορα Su-; Ή, με άλλα λόγια: τόσο καιρό που η Μόσχα δεν είχε διαθέσιμο αεροδρόμιο στο ιράν μισή ("αντιτρομοκρατική") δουλειά έκανε;
Όχι δα! Η (μετά τιμών) ανακοίνωση της παραχώρησης, απ’ το καθεστώς του ιράν, του αεροδρομίου στο Hamadan, δυτικά της Τεχεράνης, στην ρωσική αεροπορία, το τελευταίο με το οποίο έχει σχέση είναι η αντιμετώπιση του isis στη συρία.
Σκεφτείτε το. Πόσες ημέρες, εβδομάδες (ή και παραπάνω) χρειάζεται η προετοιμασία για την "φιλοξενία" πολεμικών αεροπλάνων (και μάλιστα στρατηγικών βομβαρδιστικών μεγάλου βεληνεκούς), ε; Ειδικοί να ελέγξουν τις εγκαταστάσεις και να βελτιώσουν ό,τι χρειάζεται... Άλλοι ειδικοί για τις επικοινωνίες, το κέντρο ελέγχου, κλπ. Τρίτοι ειδικοί για τα πληρώματα. Τέταρτοι ειδικοί για την τροφοδοσία (σε βόμβες), τα βοηθητικά / μεταγωγικά αεροπλάνα, κλπ. Άλλες λεπτομέρειες, που μας διαφεύγουν. Πρόκειται για σοβαρή εγκατάσταση· όχι για camping!
Για να μην πολυλογούμε. Η Μόσχα απέκτησε μια ημι-βάση στο φιλικό και συμμαχικό ιράν. Σε μια μεριά, δηλαδή, που κάθε αμερικάνος καραβανάς θα στραβομουτσούνιαζε. Όχι χωρίς λόγο. Κι αυτό είναι ένα απ’ τα αποτελέσματα της στρατιωτικής συνεργασίας Μόσχας – Τεχεράνης που υπογράφτηκε σε επίπεδο υπ.αμ. τον περασμένο Γενάρη.
(Δεν το ξέραμε χτες αυτό για το Hamadan. To μάθαμε σήμερα. Ωστόσο μάλλον επιβεβαιώνονται αυτά που γράφαμε χτες.... Ε;)

Τρίτη 16 Αυγούστου 2016

Ψυχραιμία. Ο εκπρόσωπος του αμερικανικού υπ.εξ. Mark Toner χαρακτήρισε την ρωσο-ιρανική στρατιωτική συνεργασία στο Hamadan "unfortunate but not surpising".
Αντιστεκόμαστε στον πειρασμό να σχολιάσουμε είτε το unfortunate είτε το not surpising. Όχι για άλλους λόγους αλλά επειδή το έχουμε για δεδομένο ότι ένα "fuck" πολλοί το ξεστόμισαν εκεί...
Στο μεταξύ τους.

Τρίτη 16 Αυγούστου 2016

Ankara calling. Ο υπ.εξ. της τουρκίας Mevlut Cavusoglu δήλωσε χτες ότι περιμένει πως η Ουάσιγκτον θα τηρήσει την υπόσχεσή της (;;;) και πως οι κούρδοι ένοπλοι θα αποχωρήσουν απ’ όλη την περιοχή που ελέγχουν δυτικά του Ευφράτη, μετά την κατάληψη της πόλης Manbij (απ’ τον isis).
Μας εντυπωσιάζει αυτή η δήλωση. Αν φύγουν οι ypg ποιοι θα μείνουν, άραγε, να κρατήσουν την πόλη (και όλες τις περιοχές δυτικά του ποταμιού) για να μην ανακαταληφθούν απ’ τον isis; Μπορεί να έχει γίνει η Manbij ένα βουνό μπάζα (τι αξία έχει, άλλωστε, η "απελευθέρωση" αν δεν δίνει υποσχέσεις για "ανοικοδόμηση";) αλλά δεν παύει να είναι ένα σημαντικό σταυροδρόμι. Λοιπόν; Ποιοι θα κρατάνε σκοπιές; Οι αμερικάνοι πεζοναύτες μόνοι τους;
Μα τι λέτε κυρ Mevlut; Ανακοινώνεται θέματα για καυγά με την Ουάσιγκτον;

Τρίτη 16 Αυγούστου 2016

Ελληνικές πορδές (μετά συγχωρήσεως!!). Καθόλου δεν έχει χαρεί το ελληνικό βαθύ κράτος (και οι πολιτικές του βιτρίνες) με την αποτυχία του πραξικόπηματος στη "σύμμαχο γείτονα". Δεν εξηγούνται διαφορετικά οι διαρκείς επίσημες post coup δηλώσεις για τις "συγγνώμες" που πρέπει να ζητήσει η Άγκυρα (απ’ την Αθήνα). Πότε για το ένα, πότε για το άλλο. Μόνο "αποζημιώσεις" δεν έχουν ζητηθεί... Αλλά που ξέρεις; (Στο κάτω κάτω ποιος είναι σ’ αυτόν τον πλανήτη που δεν χρωστάει στην κοιτίδα του πολιτισμού;)
Ο βήχας κι ο παράς δεν κρύβονται – λένε. Θα πρέπει να προστεθεί και η εθνική απογοήτευση...

Δευτέρα 15 Αυγούστου 2016

Τεχεράνη. Μιας και ο κόσμος αρχίζει και τελειώνει όπου γουστάρουν οι πρωτοκοσμικοί, η θέση της Τεχεράνης στην (δημόσια…) "αποκατάσταση των σχέσεων" Άγκυρας – Μόσχας δεν είναι "θέμα". Ούτε είναι "είδηση" η μη προγραμματισμένη μονοήμερη επίσκεψη του ιρανού υπ.εξ. Mohammad Javad Zarif στην Άγκυρα 3 ημέρες μετά την συνάντηση Ερντογάν – Πούτιν. Στις 12 Αυγούστου.
Παρά τις (μάλλον παλιές ήδη!) διαφορές τους σε ότι αφορά την τύχη του Άσαντ στη συρία, Άγκυρα και Τεχεράνη δεν "έσπασαν" καθόλου τις σχέσεις τους τα τελευταία χρόνια. Μάλλον το αντίθετο έγινε: η Τεχεράνη ανέλαβε ρόλο "μεσολαβητή" μεταξύ Μόσχας και Άγκυρας τους μήνες που τα δύο καθεστώτα το έπαιζαν τσακωμένα μεταξύ τους.
Ωστόσο η επίσκεψη του Zarif στις 12 Αυγούστου δεν ήταν, από κάποιες απόψεις, μια οποιαδήποτε διπλωματική κίνηση. Πρώτον, πριν το ταξίδι στην Άγκυρα, ο Zarif είχε φροντίσει να ενημερωθεί αναλυτικά απ’ τον ρώσο υπ.εξ. Sergey Lavrof για τα σχετικά με την συνάντηση Ερντογάν – Πούτιν, και ειδικά για το ζήτημα της συρίας. Και δεύτερον, η υποδοχή του Zarif στην Άγκυρα ήταν κάτι παραπάνω από θερμή. Σύμφωνα με τις δηλώσεις του τούρκου υπ.εξ. Cavusoglu "το βράδυ του πραξικοπήματος δεν κοιμήθηκα καθόλου, όπως και ο φίλος μου ο Zarif. Ήταν ο υπ.εξ. με τον οποίο μίλησα περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο. Με πήρε τηλέφωνο 5 φορές..." Διπλωματικές αβροφροσύνες; Πολύ περισσότερα: υπάρχουν ορισμένοι που υποστηρίζουν ότι τις πληροφορίες για επικείμενο πραξικόπημα το καθεστώς Ερντογάν τις πήρε απ’ τις μυστικές υπηρεσίες του ιράν...
Σε κάθε περίπτωση, το πιο ενδιαφέρον δημόσια γνωστό στοιχείο της επίσκεψης του Zarif στην Άγκυρα στις 12 Αυγούστου (και των συζητήσεών του με τον Ερντογάν, τον πρωθ. Γιλντιρίμ και τον υπ.εξ. Καβούσογλου) ήταν η πρόσκλησή του για μια μόνιμη ιρανο-τουρκο-ρωσική συνεργασία "για την ειρήνη και την ανάπτυξη της περιοχής"...

Δευτέρα 15 Αυγούστου 2016

Μόσχα. Αυτό το σχήμα (Τεχεράνη – Μόσχα – Άγκυρα) δεν είναι άγνωστο· είχε ήδη σχηματιστεί πριν το 2011, πριν τις σφαγές του Άσαντ κατά των αμάχων της αντιπολίτευσης και τα όσα ακολούθησαν. Η αλλαγή γραμμής της Άγκυρας τότε το αδυνάτισε. Φαίνεται όμως ότι επιστρέφει "πιο ώριμο".
Και δεν πρόκειται για μια ευκαιριακή σχέση σχετικά με το μέλλον της συρίας... Μια μέρα πριν συναντήσει τον Ερντογάν, στις 8 Αυγούστου, ο Πούτιν συμμετείχε στο Μπακού στην πρώτη τριμερή συνάντηση ρωσίας – ιράν – αζερμπαϊτζάν (το Μπακού έχει πολύ καλές σχέσεις επίσης με την Άγκυρα). Το πλάνο αυτής της συνάντησης είναι η μεθόδευση των βημάτων για την οικονομική σύνδεση της Τεχεράνης (και του Μπακού) με την ευρασιατική ένωση. Κατ’ αρχήν μέσω της σταδιακής κατάργησης των δασμών στο εμπόριο μεταξύ των μελών της ένωσης και των δύο κρατών.
Η πλήρης συμμετοχή του ιράν σ’ αυτή την ένωση ακούγεται μεν δελεαστική σαν ιδέα, είναι όμως απίθανο να συμβεί σύντομα. Απαιτούνται θεσμικές μεταρρυθμίσεις (κάποιο είδος φιλελευθεροποίησης…) στις οικονομικές δραστηριότητες εντός του ιράν, κάτι που προς το παρόν θεωρείται δύσκολο.
Ωστόσο, μαζί με τις οικονομικές σχέσεις, θα πρέπει να συνυπολογιστεί η θέση της Τεχεράνης στο στρατιωτικό "σύμφωνο της Σαγκάης"… Είναι στον προθάλαμο, αλλά δεν θα αργήσει η στιγμή που θα μπει στο σαλόνι…

Δευτέρα 15 Αυγούστου 2016

Άγκυρα. Με αυτές τις κινήσεις να ξεδιπλώνονται στον χάρτη, άλλες πιο αργά κι άλλες πιο γρήγορα, το τρίγωνο Τεχεράνης – Μόσχας – Άγκυρας έχει την δυνατότητα να "γεμίσει" με περισσότερα και πιο οργανικά (από καπιταλιστική άποψη) θέματα, πέρα απ’ το "συριακό". Για παράδειγμα, η Άγκυρα, ξέροντας ότι δεν υπάρχει περίπτωση να ενταχθεί ποτέ στην ε.ε. (ακόμα κι αν υποθέσουμε ότι το επεδίωκε σοβαρά, κάτι για το οποίο αμφιβάλλουμε…), θα έβλεπε με ενδιαφέρον μια θεσμοθετημένη (οικονομική / εμπορική) σχέση με την ευρασιατική ένωση. Στην όχι μακρινή προοπτική της οποίας βρίσκεται μια τέτοια σχέση και με την κίνα… (Αυτές είναι κινήσεις που πρέπει να εννοηθούν σαν αντίπαλες των αμερικανικών ηγεμονικών εμπορικών συμφωνιών, ή προσπαθειών για τέτοιες, του είδους "δια-ειρηνικό" και "δια-ατλαντικό" deal).
Προς τον παρόν οι "κινήσεις" γίνονται σε ότι αφορά της συρία: κατά την Άγκυρα (πλέον...) σε οποιαδήποτε μελλοντική "λύση" θα πρέπει να συνυπάρχουν όλοι (εκτός των "τρομοκρατών" του isis…).
Δηλαδή και ο εξής ένας: ο Άσαντ...

Κυριακή 14 Αυγούστου 2016

Άμωμος σύλληψις. Η ευρύτερη περιοχή έβγαλε και καθιέρωσε τρεις μονοθεϊστικές θρησκείες, την δεύτερη σαν διάδοχη και φράξια της πρώτης, την τρίτη σαν διάδοχη και προσαρμογή της δεύτερης: ιουδαϊσμός, χριστιανισμός, μουσουλμανισμός.
Αν τις συγκρίνει κανείς με ουδέτερο τρόπο συμπεραίνει εύκολα ότι (πέρα απ’ το ότι κάθε θρησκεία είναι ντρόγκα) η πλέον παρανοϊκή απ’ όλες είναι η δεύτερη. Ο χριστιανισμός. Είναι παρανοϊκή γιατί ενώ ισχυρίζεται πως είναι μονοθεϊστική, στην πραγματικότητα είναι ειδωλολατρική ως το κόκκαλο. Οι πιστοί της ("ορθόδοξοι" και "καθολικοί" σίγουρα) λατρεύουν εικόνες, σύμβολα, αγάλματα· λατρεύουν και προσκυνούν μούμιες, λείψανα… Επιπλέον, η γενέθλια μυθολογία του χριστιανισμού ανήκει σίγουρα στην κατηγορία της "διαταραχής". Ενώ οι άλλες δύο θρησκείες κατάγονται από "προφήτες" (Μωϋσής, Μωάμεθ), ανθρώπους "σοφούς" δηλαδή που συνέλαβαν και διέδωσαν την "αλήθεια του θεού", ο χριστιανισμός κατάγεται όχι από "προφήτη" αλλά κάτι ανώτερο. Τον "γυιό του θεού / αφεντικού"!
Για να σταθεί αυτή η μυθολογία κατασκευάστηκαν, φυσικά, πλήθος διεστραμμένων "αληθειών". Εν τέλει, ίσως αναγκαστικά, κάπου χώθηκε και ο αδελφός (του "υιού του θεού"), ο Ιάκωβος, που ωστόσο δεν είναι κι αυτός "γυιός του θεού". Ούτε και της "παρθένου"... Έμεινε όμως στην ιστορία σαν "αδελφόθεος" (!!).
Αυτό το οικογενειακό κατασκεύασμα, που έχει έναν σούπερ "πατέρα", μια παρθένο μητέρα, έναν σούπερ "γυιό", ένα σούπερ "πουλί" (το άγιο πνεύμα) και τους λοιπούς συγγενείς γύρω, μόνο καταγέλαστο θα μπορούσε να είναι για τους οπαδούς των άλλων δυο μονοθεϊστικών (και ανεικονικών) θρησκειών. Η ιστορική αναγκαιότητα της κατασκευής μιας τέτοιας (οικογενειακής) "πηγής" για τον χριστιανισμό είναι γνωστή: διαδόθηκε σε ειδωλολατρικούς πληθυσμούς, και για να τους στρατολογήσει αντέγραψε κατά 80% την ισχυρή (τότε) λατρεία του Μίθρα, και κατά το υπόλοιπο 20% τις λατρείες άλλων θεοτήτων – ενώνοντάς τα με διάφορους διανοητικούς σαλτιμπαγκισμούς.
Από κοινωνιολογική άποψη, λοιπόν, το ζήτημα μπορεί να αναλυθεί εύκολα. Από ηθική και πολιτική όμως; Από που ως που οι οπαδοί αυτής της θρησκείας θεωρούν εαυτούς ανώτερους απ’ τους οπαδούς των άλλων δύο θρησκειών; Που, ακριβώς, έγκειται η "ανωτερότητά" τους θρησκειολογικά / ιστορικά;
Ίσως, μόνο, επειδή εφηύραν και χρησιμοποίησαν την πυρίτιδα έγκαιρα…

Σάββατο 13 Αυγούστου 2016

Το αδιανόητο. Τα think tank πληρώνονται για να "σκέφτονται", ακόμα κι αν σκέφτονται (συνήθως) βλακείες. Αρκεί να τις σερβίρουν σωστά.
Το γνωστό αμερικανικό RAND δημοσιοποίησε, για λογαριασμό του αμερικανικού στρατού, μια έρευνα με θέμα Thinking the Unthinkable και θέμα την έκβαση ενός πιθανού πολέμου μεταξύ ηπα και κίνας...
Και μόνο η δημοσιοποίηση μιας τέτοιας έρευνας την τοποθετεί στην κατηγορία "psy ops", και μάλιστα προσανατολισμένης στο αμερικανικό κοινό. Τι λέει σε χοντρές γραμμές το σοφό think tank; Ότι το Πεκίνο δεν θα χρησιμοποιήσει πυρηνικά όπλα σ’ έναν τέτοιο πόλεμο (φοβούμενο την πυρηνική υπεροχή των ηπα)· και ότι εφόσον ο πόλεμος μείνει "συμβατικός", νικητής θα είναι οι ηπα. Θεωρεί, μάλιστα, ότι σ’ αυτόν τον πόλεμο δεν θα ανακατευτούν άλλοι, είτε απ’ την μια μεριά είτε απ’ την άλλη, κλείνοντας πονηρά το μάτι στο Τόκιο: "δεν θα χρειαστείτε, εκτός αν...".
Γιατί, όμως, να γίνει ένας τέτοιος πόλεμος; Θα ξεκινήσει ο αμερικανικός στρατός για να πάρει πίσω κάποια "ωραία Ελένη" άραγε; Όχι... Δεν θα χρησιμοποιήσει τις βάσεις του στο έδαφος άλλων ασιατικών κρατών; Ναι... Και γιατί η έκβασή του να αφήσει αδιάφορους άλλους, όπως π.χ. την Μόσχα; Επειδή το ρωσικό καθεστώς δεν ανακατεύεται στους μπελάδες των συμμάχων του (όπως, π.χ., του Άσαντ), ε;
Σε τελευταία (;) ανάλυση, αν το Πεκίνο στερείται τον όγκο και το βεληνεκές πυρηνικών όπλων που θα έκανε την Ουάσιγκτον (και οπωσδήποτε το RAND) να σκεφτεί τρεις και πέντε φορές πριν δοκιμάσει έναν – αποκλειστικά – συμβατικό – πόλεμο – βομβαρδισμών – στην – κινεζική – επικράτεια, αυτόν τον όγκο και το βεληνεκές τα διαθέτει ο σύμμαχός του, η Μόσχα. Γιατί να μην "καταθέσει" το πυρηνικό της "είμαι εδώ" η Μόσχα, έγκαιρα, στην παλάτζα του συσχετισμού δυνάμεων; Μόνο όφελος θα έχει, και μάλιστα διπλό. Απ’ την μια θα ανασχέσει (πιθανότατα...) την αμερικανική "συμβατική" επιθετικότητα. Κι απ’ την άλλη θα έχει την ευγνωμοσύνη του Πεκίνου.
Αυτά είναι τόσο λογικά ώστε ακόμα κι αν δεν μπορούν να τα σκεφτούν τα ακριβοπληρωμένα στελέχη του RAND όλο και κάποια άλλα θα μπορούν. Έτσι ώστε το "αδιανόητο" που ισχύει στην περίπτωση είναι μόνον αυτό: ότι μια αμερικανική επίθεση στην κίνα θα ήταν ένας "περιορισμένος", "τοπικός" πόλεμος, στον οποίο η μοίρα του κινεζικού καθεστώτος θα ήταν να ράψει 1,2 δις. άσπρες σημαίες, να τις μοιράσει στους υπηκόους του, για να τις σηκώσουν μόλις εμφανιστούν τα αμερικανικά βομβαρδιστικά...
Ωστόσο έχει μια κάποια (συμβολική) σημασία ότι κάποιοι εκεί στις ηπα τρίζουν τα δόντια τους με τρόπο που να ακούγονται...

Παρασκευή 12 Αυγούστου 2016

Ο τετραγωνισμός του κύκλου; Οι "ειδικοί" που ασχολούνται με την μέση Ανατολή παριστάνουν τα μαθητούδια μπροστά στην "επαναπροσέγγιση" Μόσχας – Άγκυρας; "Τι μπορεί να σημαίνει αυτό;" αναρωτιούνται. "Πως είναι δυνατόν να τα βρουν στο θέμα της συρίας αφού έχουν τόσο αντίθετες θέσεις;"
Τόσο αντίθετες; Ανακριβές!!
Το ότι η Άγκυρα συντάχτηκε με το αμερικανικό σχέδιο διάλυσης της συρίας το 2011, αφού νωρίτερα είχε προσπαθήσει να πείσει τον μέχρι τότε σύμμαχο Άσαντ να τα βρει με την (για καιρό άοπλη) αντιπολίτευση, είναι γεγονός. Αλλά η εμπλοκή της στη διάλυση της συριακής κρατικής επικράτειας (και η φανερή στήριξη των "ριζοσπαστών" ισλαμιστών) είχε στόχο το να μην δημιουργηθεί κουρδικό κράτος (ή κάποια "οντότητα" που να τείνει προς τα εκεί) στη συρία.
Τώρα αυτή η "οντότητα" υπάρχει, και μάλιστα χάρη στην αποφασιστική στήριξη της Ουάσιγκτον (και του Τελ Αβίβ, και άλλων…). Έχει ανακοπεί μεν η έξοδός της στη Μεσόγειο, αλλά υπάρχει. Η Ουάσιγκτον έχει δημιουργήσει ήδη τα προπλάσματα βάσεων στο έδαφος αυτής της "οντότητας".
Επιπλέον, η εξαφάνιση του Άσαντ και του καθεστώτος του είναι πια ξεπερασμένος πολιτικά στόχος: ο Άσαντ υπάρχει και θα συνεχίσει να υπάρχει, όχι σαν κυρίαρχος όπως άλλοτε (κάτι που θα βόλευε εν τέλει την Άγκυρα) αλλά σαν ένας απ’ τους παράγοντες του συριακού παζλ. Με δυο λόγια οι πολιτικοί στόχοι που είχε θέσει η Άγκυρα το 2011 έχουν ξεπεραστεί.
Απ’ την μεριά της η Μόσχα δεν έχει κανένα λόγο να υποστηρίζει την δημιουργία κουρδικού κράτους (ή "σχεδόν κράτους") στη συρία· χωρίς ή, ακόμα χειρότερα, με αμερικανικές βάσεις εκεί. Πρώτον, επειδή οι εδαφικές διασπάσεις είναι αντίθετες με τα συμφέροντά της στη ρωσική ομοσπονδία (και με μεγάλο ιστορικό αίματος στο πρόσφατο παρελθόν, στον Καύκασο). Όπως είναι, επίσης, αντίθετες με τα συμφέροντα των στρατηγικών συμμάχων της, του Πεκίνου και της Τεχεράνης. Και δεύτερον, επειδή αργά ή γρήγορα ξέρει τι θα γίνει και σ’ αυτές τις αμερικανικές βάσεις σε κουρδικό έδαφος: θα στηθούν ηλεκτρονικά συστήματα ευρείας επιτήρησης του νότου της ρωσίας, και αργότερα (ποιος ξέρει;) και κάποιες αντιπυραυλικές συστοιχίες. Όσο για την υποστήριξη στον Άσαντ και στο καθεστώς του; Αυτή συνεχίζεται, αλλά δεν πρόκειται να αποκαταστήσει την πλήρη ηγεμονία του στο πρώην συριακό κράτος.
Η απόσταση Μόσχας – Άγκυρας δεν είναι καθόλου αυτή που ορισμένοι φαντάζονται, είτε δίνοντας κυριολεκτική σημασία σε δηλώσεις που είναι ουσιαστικά αποπροσανατολιστικές, είτε πουλώντας τις επιθυμίες των αφεντικών τους για πραγματικότητα. Και την κάνει ακόμα μικρότερη το γεγονός ότι ακόμα και πριν το αποτυχημένο πραξικόπημα η Άγκυρα είχε μάθει (αν υπήρχε αμφιβολία…) ότι ο σχεδιασμός της Ουάσιγκτον είναι δηλητηριώδης.
Αυτό δεν σημαίνει ότι από πρακτική άποψη όλα είναι λυμένα (για την Άγκυρα και την Μόσχα) στο συριακό πεδίο μάχης. Σημαίνει κάτι άλλο: ότι το τουρκικό καθεστώς (ίσως στο σύνολό του κι όχι μόνο το κυβερνών ΑΚP) δείχνει να συνειδητοποιεί ότι αν θέλει να έχει έναν κάποιο σεβασμό απ’ τη μεριά της "δύσης" ως προς τα συμφέροντά του, πρέπει να στραφεί στην "ανατολή".
Αν αυτό είναι το θέμα, τότε μια στρατηγική προσέγγιση με την Μόσχα (και όχι μόνο) έχει, όντως, μεγάλο βάθος...

Πέμπτη 11 Αυγούστου 2016

Κριμέα. Με ποιον "τρώγεται" ο, ας πούμε, δήμαρχος ουκρανίας Ποροσένκο, αν υποθέσουμε ότι πράγματι με κάποιον "τρώγεται" καλοκαριάτικα; Με τον Πούτιν; Ή με τους 10 γάλλους (δεξιούς) βουλευτές που επισκέφτηκαν την Κριμέα στις 21 του περασμένου Ιούλη, αφού πρώτα πέρασαν απ’ την Μόσχα, αναγνωρίζοντας έτσι ότι είναι ρωσικό έδαφος;
Φυσικά δεν είναι αυτή η επίσημη θέση του γαλλικού κράτους. Και εξίσου φυσικά ο γάλλος υπ.εξ. Fabius δήλωσε "έκπληκτος" μ’ αυτό το ταξίδι των δεξιών βουλευτών. Και τους "καταδίκασε".
Αλλά δεν τους συνέλαβε στην επιστροφή για "έκθεση της χώρας σε διεθνείς κινδύνους"... Οπότε;
(Ψυχραιμία coach Nuland. Είσαι προβλέψιμη...)

Πέμπτη 11 Αυγούστου 2016

Να έχεις κοντά σου τους φίλους κι ακόμα κοντύτερα τους εχθρούς σου. Αυτό συμβουλεύει, σε μια σκηνή της ταινίας "Νονός" (μιας απ' τις τρεις) ο godfather. Και έχει νόημα, φυσικά...
Το ορεινό χωριό της Σικελίας Corleone έγινε διάσημο απ’ την τριλογία του "Νονού" του Κόπολα. Είναι, κατά συνέπεια, τουριστικός προορισμός για τους χιλιάδες φίλους των ταινιών – και το απολαμβάνει. Διαθέτει, μάλιστα, ένα μουσείο / έκθεση της αντι-μάφια εκστρατείας του ιταλικού κράτους! Πράγμα που θα μπορούσε να θεωρηθεί ύψιστη εκδήλωση ιταλικού χιούμορ.
Τώρα η κυβέρνηση Ρέντζι καθαιρεί το δημοτικό συμβούλιο του Corleone (και άλλων 3 σικελικών πόλεων) λόγω υποψιών ότι κάποια μέλη του έχουν σχέση με την μαφία… Αν είχαν σχέση με την Ανδρομέδα, αυτό ναι· θα ήταν ύποπτο. Αλλά για "σχέσεις με την μαφία"; Τι στην ευχή; Ποιο ακριβώς είναι το "τουριστικό προϊόν" που πουλάει η ορεινή Σικελία; Ποιός διακινεί τα χιλιάδες T-shirts με τον Μπράντο ως godfather στα μαγαζιά των πόλεων;
Σε κάθε περίπτωση είναι ευχάριστο (και διδακτικό) αν η σισιλιάνικη μαφία έχει τις επαφές της με μια τόσο ιστορική πόλη, που διαθέτει στο κέντρο της κι ένα μνημείο "αντι-μάφια". Γιατί αυτό είναι απόδειξη "ανοικτών μυαλών". Και έξυπνης στρατηγικής: για να είσαι σίγουρος για τους εχθρούς σου, φρόντισε να τους οργανώσεις εσύ...
Το μυαλό του Μάριο Πούζο δεν είχε φτάσει ως εκεί…

Πέμπτη 11 Αυγούστου 2016

Προσοχή στα αλιευτικά. Ένα ναυάγιο σε θάλασσα διεκδικούμενη μπορεί να γίνει αφορμή για καυγάδες (έτσι στήθηκε απ’ την Αθήνα η αφορμή για τα Ίμια: από ένα τουρκικό εμπορικό που προσάραξε εκεί…). Αν πρόκειται για την ανατολική θάλασσα της κίνας, όπου Πεκίνο και Τόκιο έχουν κάτι διαφορές, το πράγμα μπορεί να αποδειχθεί επικίνδυνο.
Ένα κινέζικο αλιευτικό τράκαρε μ’ ένα εμπορικό με ελληνική σημαία (συμφερόντων Αγγελικούση) και βούλιαξε. Η σύγκρουση έγινε 70 χιλιόμετρα βορειοδυτικά των Diaoyu Islands… Που έχουν αοζ; Δεν έχουν; Ποιος κάνει την διάσωση;
Ευτυχώς, όμως, όχι. Yπερίσχυσε η αντιμετώπιση του κινδύνου. Έξι απ’ το πλήρωμα έσωσε η ιαπωνική ακτοφυλακή, και τους παρέδωσε σώους στην κινεζική. Η οποία ψάχνει την τύχη των υπόλοιπων οκτώ. Ας ελπίσουμε ότι θα βρεθούν ζωντανοί.
Το πλήρωμα του ελληνικού φορτηγού δεν πήρε χαμπάρι – δεν μνημονεύεται στην επιχείρηση διάσωσης... Έστω… Μην είναι, όμως, ελληνικής προέλευσης η αφορμή για κανά χοντρύτερο επεισόδιο διακρατικής "τριβής" στη μακρινή ανατολή, ε; Γιατί μπορεί να αναγκαστεί η ελληνική κυβέρνηση να κάνει δηλώσεις, και τότε...

Τετάρτη 10 Αυγούστου 2016

Ιδρύματα. Τελικά αυτό το φιλανθρωπικό (;) "ίδρυμα Κλίντον" θα αποδειχθεί μεγάλο βάρος στα τελευταία μέτρα της κούρσας για την προεδρία για την κυρία Hillary. Σκέτος βραχνάς. Φαίνεται ότι δεν είναι δύσκολο πια, καθώς τα mail της πρώην υπουργού ξεφυτρώνουν δημόσια σα μανιτάρια, να αποδειχθεί αυτό που ήταν. "Πλυντήριο" δηλαδή. Κι αμέσως μετά ακολουθούν οι περιπτώσεις του ξεπλύματος. Μία και μία!
Εκτός εάν, όπως οι συντηρητικοί ψηφοφόροι εκστασιάζονται με την ωμότητα του Τραμπ, έτσι και οι δημοκρατικοί αποφασίσουν ότι "ο.κ., είναι κάθαρμα, αλλά είναι το δικό μας κάθαρμα".
Παράξενο ίσως αλλά όχι ανεπίκαιρο. Αν η κεντρική πολιτική σκηνή των ηπα μοιάζει με βούρκο, είναι επειδή, ακριβώς, τέτοια είναι. Τι άλλο θα περίμενε κανείς από μια αυτοκρατορία που παρακμάζει απ’ το να αρχίσει να δείχνει τα έντερά της;

Τετάρτη 10 Αυγούστου 2016

Υπουργέ θεέ, πάρε όλες τις παε! Ποιά είναι η χρησιμότητα των κυβερνήσεων, των υπουργών, των κοινοβουλίων; Να προσφέρουν διασκέδαση και χαρά στο πόπολο. Οι περισσότεροι εκεί αρνούνται διαχρονικά τον ρόλο του κλόουν (τον μόνο που θα άξιζε τους μισθούς τους), αλλά υπάρχει πάντα ελπίδα.
Ο υφυπουργός αθλητισμού κάνει φιλότιμες προσπάθειες να μοιράσει χαμόγελα (έως βροντερά γέλια). Τα έχει βάλει (κατά τα λεγόμενά του) με την μαφία του ελληνικού ποδοσφαίρου, νομίζοντας ο δυστυχής ότι έχει να κάνει με την "μαφία του ελληνικού ποδοσφαίρου" και όχι το αυθεντικό βαθύ εθνικό κράτος / κεφάλαιο. Χάνει συνέχεια, αλλά συνεχίζει να ανεμίζει το ανύπαρκτο σπαθί του στους ανεμόμυλους της φαντασίας του.
Τώρα απειλεί ότι δεν θα αρχίσουν τα πρωταθλήματα αν η επο δεν… Επιτέλους να μια καλή ιδέα, την οποία εγκατέλειψε στο πρόσφατο "πρωτάθλημα" ο γενναίος υφυπουργός (ίσως επειδή θεώρησε ότι έκανε το κομμάτι του)! Να μην ξαναρχίσουν ποτέ τα πρωταθλήματα, αρχίζοντας απ’ τα ποδοσφαιρικά!!! Θα είναι μια εξέλιξη ευεργετική από πολλές απόψεις.
Ας βγαίνει ο πρωταθλητής είτε με κλήρωση είτε (όπως γίνεται τόσα χρόνια, αλλά επιτέλους ας λείπει όλο αυτό το βαρετό δράμα των αγώνων) με διορισμό. Έτσι κι αλλιώς στην β εθνική της ευρώπης θα παίζουν οι ελληνικές παε (αν και όχι υποχρεωτικά οι ιδιοκτήτες τους, μερικοί εκ των οποίων έχουν ευρύτερες μπίζνες).
Υπουργέ θεέ εκτός απ’ τον ολυμπιακό πάρε και τις ομάδες των ολυμπιακών αγώνων!!! Απ’ ότι μαθαίνουμε έχει κι εκεί παράγκες (για προπόνηση σκοπευτική, π.χ.).

Τετάρτη 10 Αυγούστου 2016

Θάλασσα της κίνας. Αν σας πούμε ότι το "χόμπι" διάφορων ασιατικών κρατών στην μακρινή ανατολή είναι να μεγαλώνουν διαρκώς τα οπλοστάσια τους και να τα μοστράρουν ανάλογα, μην πείτε "ζήτω η ύφεση και αφοπλισμός". Πείτε καλύτερα "παράτα μας καλοκαιριάτικα"!
Σύμφωνοι! Ειρήνη υμίν!!! Στα κινέζικα, γιαπωνέζικα, βιετναμέζικα, (νοτιο)κορεάτικα, (βορειο)κορεάτικα, φιλιππινέζικα... Και στα αμερικάνικα επίσης.

Τρίτη 9 Αυγούστου 2016

Poutin Erdogan St.Peresbourg

Greetings from Leningrand. Αυτή είναι μια στιγμή που κανένας έλληνας πατριώτης, φασίστας, δεξιός, κεντρώος, αριστερός, ακροαριστερός, αναρχικός (υπάρχουν όλα αυτά τα είδη, σε αφθονία!) δεν θα ήθελε να δει. Σκέτος εφιάλτης! Και μάλιστα μετά τις εθνικιστικές ελπίδες που αναπτερώθηκαν τον περασμένο χειμώνα. Και τόσο γρήγορη η διάψευση διάολε!!! Σχεδόν σε ρυθμό "πρόκρισης της ομάδαρας μας το champion league"! Δηλαδή, τελικά, δεν θα γίνει ένας τόσο βολικός ρωσοτουρκικός πόλεμος; Γαμώτο!!!
Πολλά θα γραφτούν και θα αναπαραχθούν μαζικά, εδώ και διεθνώς, για την "επαναπροσέγγιση" Άγκυρας Ρωσίας... Το λέμε απ’ τώρα: το 99,9% από δαύτα θα είναι γραμμένα από φερέφωνα μυστικών υπηρεσιών και υπουργείων εξωτερικών· όποιος μπορεί να τα αποκωδικοποιήσει, ας το κάνει. Όποιος, απ’ την άλλη, είναι τόσο αφελής για να τα φάει, καλή χώνεψη (τέτοιοι πεινασμένοι για την σκυλοτροφή του συστήματος είναι πολλά εκατομύρια!!!)
Απ’ την μεριά μας, επειδή είπαμε τα βασικά όταν έπρεπε, δηλαδή εδώ και πολλούς μήνες, μόνοι και κόντρα σ’ όλα τα ρεύματα, θα δείξουμε την απαραίτητη υπομονή: τα "καλά ψάρια" θα φανούν στην πράξη. Στη μέση Ανατολή. Και όχι μόνο, αλλά οπωσδήποτε εκεί...
Προς το παρόν αυτά τα λίγα:
Α) Δεν πρόκειται μόνο για την Άγκυρα και την Μόσχα. Αλλά και για την Τεχεράνη και το Πεκίνο...
Β) Δεν έγινε ο εθνικά ποθητός "ρωσοτουρκικός πόλεμος", αλλά δεν πρόκειται να γίνει και "αμερικανοτουρκικός"! Τουλάχιστον όχι με την μορφή που οι αφελείς εννοούν τον "πόλεμο", δηλαδή α λα Α παγκόμιος. Εκείνοι που ξέρουν την ιστορία της γέννεσης του τουρκικού κράτους και δεν είναι φασίστες (όλων των αποχρώσεων) μπορούν να καταλάβουν...
Γ) Δεν χρησιμοποιήσαμε κατά λάθος το παλιό όνομα του τωρινού St. Petersburg. Τις εξηγήσεις γι’ αυτό εκεί που (θα) υπάρχει χώρος γι’ αυτές (στο επόμενο Sarajevo).

Τρίτη 9 Αυγούστου 2016

Τουρκολόγοι. Υπάρχουν πάμπολλοι ντόπιοι "τουρκολόγοι", ερασιτέχνες, επαγγελματίες, ημιερασιτέχνες, ημιεπαγγελματίες, που ανήκουν όλη στη μία και μοναδική εθνική σχολή: παίρνουν τις επιθυμίες τους για πραγματικότητα. Αυθεντικά ελληνικό, αλλοίμονο – ισχύει στα πάντα.
Το έφερε η τύχη να ακούσουμε έναν από δαύτους σήμερα. Επαγγελματίας, πανεπιστημιακός, ολοφάνερα εδώ και χρόνια "γραμμή" των μυστικών υπηρεσιών, γνωστός μαϊντανός των μήντια – ονόματα δε λέμε. Ήταν διασκεδαστικός: αυτό που λέμε "χέσιμο" μύριζε από πολλά χιλιόμετρα. Και πως αλλιώς; Ο Μόσκοβος είναι η υποτιθέμενη "εφεδρεία" της εθνικής εξωτερικής πολιτικής (ο κυρ Παναγιώτης με τον σωλήνα και την προστάντζα του υπήρξε απλά μια κωμική εκδοχή του πράγματος). Και τώρα; Τι deal θα γίνουν μεταξύ "σουλτάνου" και "τσάρου";
Ο ειδικός αυτός άνδρας λοιπόν, που πληρώνεται για να κάνει την πιο φτηνή προπαγάνδα, τα είχε χαμένα μπροστά στην "επαναπροσέγγιση". Κάτι τραύλισε περί "μεγάλης σκακιέρας" (του Μπρεζίνσκι - περσινά ξινά σταφύλια!), πράγματα που ίσια ίσια θα εντυπωσίαζαν πρωτοετείς φοιτητές. Και στο "δια ταύτα" (δηλαδή στο δημοσιογραφικό ερώτημα: κι εμείς τι κάνουμε τώρα;) απάντησε: να γίνουμε ισραήλ!!!
Για να τελειώσει με την κορώνα: … τώρα που η τουρκία δεν έχει στρατό!!!
(Back to usa… Θα το φάτε εδώ ή να σας το τυλίξουμε για το σπίτι;)

Τρίτη 9 Αυγούστου 2016

Aleppo

Aleppo. Αυτή είναι η "τρύπα", πλάτους ελάχιστων χιλιομέτρων, που κατάφεραν να ανοίξουν οι αντικαθεστωτικοί αντάρτες, στον αποκλεισμό τους, στα νότια του Aleppo. Με πράσινο χρώμα είναι οι περιοχές που ελέγχουν, με κόκκινο οι περιοχές που ελέγχει ο Άσαντ. Και η κόκκινη γραμμή είναι δρόμος, η βασική δίοδος εφοδίων κλπ, που ως τώρα ήταν στο έλεγχο των φιλο-Άσαντ. Τώρα αυτή η δίοδος έχει κοπεί, και ανάποδα έχει ανοίξει η δυνατότητα ενισχύσεων και ανεφοδιασμού των ανταρτών, απ’ την περιοχή στο αριστερό μισό της φωτογραφίας, όπου περιλαμβάνεται (δεν φαίνεται) και το Idlib.
Χιλιάδες στρατιώτες και απ’ τις δύο πλευρές συρρέουν στην περιοχή: ο στρατός του Άσαντ και οι σύμμαχοί του θα επιχειρήσουν να ανακαταλάβουν αυτήν την περιοχή, απ’ την μια για να "κλείσουν" ξανά τον θύλακα και απ’ την άλλη (εξίσου σημαντικό) για να αποκαταστήσουν την επαφή με το δικό τους δυτικό Aleppo. Οι αντι-Ασαντ θα προσπαθήσουν, απ' την μεριά τους, να διευρύνουν το άνοιγμα ή/και να ενισχύσουν τις θέσεις τους σ' αυτό.
Γιατί επιμένουμε για το Aleppo; Έτσι...

Δευτέρα 8 Αυγούστου 2016

Aleppo. Παρά τις σοβαρές αρχικές απώλειές τους, οι αντι-Άσαντ αντάρτες έχουν καταφέρει (προς το παρόν), στην έβδομη κατά σειρά προσπάθειά τους, να σπάσουν τον αποκλεισμό τους στο Aleppo, ανοίγοντας ένα διάδρομο στα νότια της πόλης.
Όμως αυτή η "μάχη του Aleppo" όχι μόνο δεν έχει τελειώσει, αλλά μάλλον κλιμακώνεται. Απ’ την μια μεριά η αεροπορία της Μόσχας και της Δαμασκού βομβαρδίζουν οπουδήποτε θεωρούν ότι μπορεί να συγκεντρώνονται ενισχύσεις προς τους αντάρτες του Aleppo· το Idlib, δυτικότερα, είναι ένας απ’ τους στόχους. Απ’ την άλλη μεριά η Ουάσιγκτον (ή κάποια φράξιες του εκεί βαθέος κράτους) δηλώνουν ανοικτά ότι ο Άσαντ και οι σύμμαχοί του πρέπει να ηττηθούν στο Aleppo· "για να βάλουν μυαλό". Σε άρθρο του στην καθεστωτική new york times, στις 3 Αυγούστου, ο πολύς Dennis Ross, πρώην σύμβουλος του απερχόμενου προέδρου των ηπα Ομπάμα για τη μέση Ανατολή, διαφωνώντας μ’ αυτό που θεωρεί "ήπια πολιτική του Ομπάμα απέναντι στη ρωσία" καταλήγει:
Ο κ. Ομπάμα και ο κ. Κέρρι υποστηρίζουν εδώ καιρό ότι δεν υπάρχει στρατιωτική λύση στη συριακή σύγκρουση. Δυστυχώς η ρωσία και το ιράν δείχνουν να πιστεύουν ότι υπάρχει· ή, έστω, ότι δεν θα γίνει τίποτα αποδεκτό πολιτικά πριν εξολοθρευτούν οι αντάρτες και ενισχυθεί η συριακή κυβέρνηση. Είναι καιρός να μιλήσουν οι ηπα την γλώσσα που καταλαβαίνουν ο κ. Άσαντ και ο κ. Πούτιν.
Αυτή η γλώσσα είναι στρατιωτική φυσικά, και περιλαμβάνει (κατά τον Ross) αμερικανικά κτυπήματα κατά του επίσημου συριακού στρατού και των συμμάχων του με drones και πυραύλους cruise· με μόνη φροντίδα να μην κτυπηθούν ρώσοι.
Δεν ξέρουμε, μεν, να έχει συμβεί κάτι τέτοιο ως τώρα. Ωστόσο η ενίσχυση των αντι-Άσαντ ανταρτών στο Aleppo με άλλους τρόπους δεν είναι αναγκαίο να διαφημίζεται. Και υπάρχουν ορισμένοι (είτε πληροφορημένοι είτε καχύποπτοι) που υποστηρίζουν ότι η πρόσφατη κατάρριψη ρωσικού στρατιωτικού ελικοπτέρου στο Idlib έγινε με φορητό αμερικανικό πύραυλο εδάφους αέρος, ένα όπλο που "κατά παράδοξο τρόπο" έχει βρεθεί στα χέρια των ανταρτών. Κάτι το οποίο θεωρούν σαν προειδοποίηση της Ουάσιγκτον προς την Μόσχα. Μέσω "αντιπροσώπων"…
Ας το επαναλάβουμε, ακόμα κι αν έχει σημασία μόνο για την προσοχή σας: η "μάχη του Aleppo" δεν είναι ένα τοπικό γεγονός...

Δευτέρα 8 Αυγούστου 2016

Ποιος κοιτάει απ’ το παράθυρο; Σε περίπτωση που δεν το ξέρετε: σύμφωνα με επίσημα στοιχεία (τράπεζα της ελλάδας, υπ. οικ., ελστατ – ναυτεμπορική 8/8/16) το ελληνικό κράτος, προσπαθώντας να σώσει τις "συστημικές" τράπεζες, είχε τις εξής ζημιές (κέρδη):
- το 2012 έχασε 5,267 δισ. ευρώ
- το 2013 έχασε 19,171 δισ. ευρώ
- (το 2014 κέρδισε 136 εκ. ευρώ)
- το 2015 έχασε 7,158 δισ. ευρώ.
Με απλές προσθέσεις και αφαιρέσεις, το ελληνικό κράτος έχασε (ή "χάρισε" αν το προτιμάτε) απ’ το 2012 ως το 2015 (μια χρονια καθαρά φαιορόζ) 31,460 δισ. ευρώ, υπέρ τραπεζικών βωμών και εστιών. Το μέγεθος φαίνεται καλύτερα αν (απ’ τα ίδια στοιχεία) εκτιμηθεί με μέτρο το περιβόητο α.ε.π. Το 2012 η κρατική ζημιά ήταν το 3,8% του α.ε.π., το 2013 ήταν το 9%, το 2014 το κέρδος ήταν 0,3% του α.ε.π. και το 2015 η ζημιά ήταν 3,3%.
Αν πάλι είναι πιο βολική η αναγωγή "κατά κεφαλήν", με πληθυσμό 10 μύρια (στρογγυλό το νούμερο), γυναίκες, άντρες και παιδιά, γέρους και νέους, σε 4 χρόνια κάθε κεφάλι έδωσε / χάρισε 31.460 ευρώ υπέρ τραπεζών (των αετονύχιδων μετόχων τους και των διοικήσεών τους).
Και το show συνεχίζεται.
Αν αυτά τα μεγέθη / ποσά φαίνονται σε διάφορους εθνοσωτήρες δευτερεύοντα μπροστά στο μεγαλείο, π.χ., του εθνικού νομίσματος, τότε.... "με τις υγιές τους"!
Όσο για τους μόνιμα παρασυρόμενους, ξεγελασμένους, απογοητευμένους, κλπ; "Ας πρόσεχαν" - από διανοητική και πολιτική άποψη μιλώντας...

Κυριακή 7 Αυγούστου 2016

Ποιος κτυπάει την πόρτα; Στις αρχές του τελευταίου χρόνου της (ελληνικής) ιδεολογίας της ευφορίας, την άνοιξη του (μακρινού και ξεχασμένου) 2009, είχαμε αναλύσει δημόσια, προφορικά και γραπτά, το γιατί το "κεντρικό σημείο" της όξυνσης της κρίσης είναι οι τράπεζες και ο χρηματοπιστωτισμός. Τόσο διεθνώς όσο και στην ελλάδα. Τις αναλύσεις εκείνες τις προπαγανδίσαμε όσο καλύτερα μπορούσαμε (μέσα απ’ την δωρεάν διανομή χιλιάδων τευχών των τετραδίων για εργατική χρήση)… Αλλά, "φυσικά", οι υποδείξεις μας αποδείχθηκαν μάταιες. Το πόπολο σε όλες τις ιδεολογικές του εκφάνσεις προτίμησε τις άλλες υποδείξεις, του βαθέος κράτους / κεφάλαιου. Κι έτσι πέρασαν τα χρόνια μέσα σε μια όλο και βαθύτερη διανοητική (και ανταγωνιστική) παρακμή, με βρισιές, κατάρες, και χαζοχαρούμενες ελπίδες.
Είχαμε δίκιο! Και τότε, πριν 7 χρόνια, και όλο το διάστημα έκτοτε. Οι "συστημικές" τράπεζες στην ελλάδα εξακολουθούν να παραπαίουν, παρά τις διαδοχικές (και με πάρα πολύ χρήμα) προσπάθειες για την διάσωση / "εξυγίανσή" τους. (Το ίδιο συμβαίνει κι αλλού…). Και τώρα, οι παλιοί ή καινούργιοι διοικητές τους (οι παλιοί θα έπρεπε να είναι βαθιά σε μπουντρούμια, αλλά φυσικά είναι εκείνοι που κυρίως "διασώθηκαν"!) τραβάνε υποχρεωτικά το μπαζούκα: τις κατασχέσεις σπιτιών για τα απλήρωτα δάνεια. Το ότι δεν θα το κάνουν "αυτοπροσώπως" αλλά μέσα από θυγατρικά "funds" δεν αλλάζει την ουσία του πράγματος: η "σωτηρία" (;) των τραπεζών περνάει μέσα απ’ την (προσωρινή;) απαξίωση τμήματος του urban κεφαλαίου – γιατί οι μαζικές κατασχέσεις και οι πλειστηριασμοί αυτό θα κάνουν. Και, φυσικά, μέσα απ’ την "απαξίωση" της ζωής όσων βρεθούν ακόμα και στο δρόμο.
Και το 2009, και το 2010, και το 2011, η εργατική / ανταγωνιστική αντιμετώπιση της κεντρικότητας του τραπεζικού συστήματος στην όξυνση της κρίσης δεν ήταν εύκολη πολιτική δουλειά. (Θα) απαιτούσε έναν αναβαθμισμένο, σύνθετο και παραγωγικό τρόπο (πολιτικής) σκέψης, ανάλυσης και σύνθεσης. Αντίθετα το "αντιμνημόνιο" ήταν εύπεπτο: έβγαλε στον αφρό τους πρωτογονισμούς του διανοητικού μανιχαϊσμού, των συνωμοσιολογιών, της εθνικής μισοκακομοιριάς, του φασισμού, και έκρυψε πετυχημένα την πραγματική ταξική πόλωση. (Μέχρι και "πρώτη φορά αριστερή κυβέρνηση" έβγαλε!)
Τώρα, εκείνο που πριν 7 χρόνια "ακουγόταν" σαν ακατανόητο και πριν 6 χρόνια σαν περιθωριακό, έχει αρχίσει να κτυπάει πόρτες. Κι όχι μόνο μεσοαστών (πράγμα που θα μας ήταν αδιάφορο)...

Κυριακή 7 Αυγούστου 2016

Παρ’ ολίγον. Ο 26χρονος γαλλοαλγερίνος Samir Ait Said έχει, κατ’ αρχήν, όλα τα προσόντα για να τον υποψιαστεί κανείς για πιθανό τζιχαντιστή. Αλλά δεν είναι. Είναι μέλος της γαλλικής εθνικής ομάδας ενόργανης γυμναστικής, που συμμετέχει στους ολυμπιακούς του Ρίο. Και δεν θα τον ξέραμε αν δεν τραυματιζόταν στη διάρκεια της προσπάθειάς του στον ίππο.
Προφανώς δεν είναι ο μόνος γαλλο-μαγκρεμπιανός που διαπρέπει στη γαλλία. Είναι απλά μια ακόμα υπενθύμιση του διπρόσωπου χαρακτήρα του ρατσισμού, τόσο γνωστού και στα μέρη μας, απέναντι στους μετανάστες πρώτης, δεύτερης ή τρίτης γενιάς. Αν "μας δοξάζουν", είναι καλοί. Αν όχι η (πρωτοκοσμική) φιλευσπλαχνία φτάνει μέχρι τα στρατόπεδα συγκέντρωσης και την αντιτρομοκρατική καχυποψία.

Κυριακή 7 Αυγούστου 2016

Ιερά επιφωνήματα. Το "αλλάχ ακμπάρ" (ο θεός είναι μεγάλος) θεωρείται, σαν έκφραση, σοβαρή απόδειξη συντηρητισμού και απαίσιας θρησκοληψίας (όταν δεν είναι "υπογραφή" φόνων στο ψαχνό…).
Έχει προσέξει κανείς πόσες φορές λένε "δόξα το θεό" ή "παναγία μου" οι έλληνες; Αυτό τίνος απόδειξη είναι;

Σάββατο 6 Αυγούστου 2016

Στη μακρινή ανατολή. Η απόφαση του δικαστηρίου της Χάγης (12 Ιούλη) στο οποίο είχε προσφύγει η Μανίλα, σε σχέση με το καθεστώς των ατολών και νησίδων στη νότια θάλασσα της κίνας (τις οποίες το Πεκίνο θεωρεί δικές του) δημιουργεί μερικά καινούργια δεδομένα στις διακρατικές τριβές στην περιοχή. Η Μανίλα είχε προσφύγει για συγκεκριμένα νησάκια τα οποία διεκδικεί. Η απόφαση (την οποία το Πεκίνο προκαταβολικά είχε απορρίψει) δικαιώνει την Μανίλα, κρίνοντας ωστόσο (για το σύνολο των νησίδων της περιοχής) ότι είναι "βράχοι", που δεν δικαιούνται την "αποκλειστική ζώνη οικονομικής εκμετάλλευσης" των 200 μιλίων.
Το κράτος των φιλιππίνων έχει γενικότερα οικονομικά νταραβέρια με το κινεζικό· συνεπώς η απόφαση μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν βάση για "φιλική διευθέτηση" των διαφορών για την εκμετάλλευση της θάλασσας και του βυθού. Όμως η απόφαση στερεί την α.ο.ζ. και απ’ το μοναδικό νησάκι (Taiping) που είναι ταϊβανέζικης κυριότητας. Πράγμα που φέρνει την ταϊβάν κοντύτερα στο κινεζικό κράτος, τουλάχιστον σε ότι αφορά την απόρριψη της απόφασης της Χάγης. Και τις συνέπειες της.
Κατά τα άλλα οι αεροναυτικές "ασκήσεις" συνεχίζονται αμείωτες στην ευρύτερη περιοχή· προσεχώς με την παρουσία και του ρωσικού στρατού σε κοινές ασκήσεις με τον κινεζικό.
Και το Τόκιο έχει μια καινούργια, ακροδεξιά υπ.αμ...

Σάββατο 6 Αυγούστου 2016

Stay behind? Οι δηλώσεις είναι εύκολη δουλειά των κάθε είδους καθεστωτικών. Συνεπώς πρέπει κανείς να τις αντιμετωπίζει πολύ προσεκτικά. Ωστόσο οι κουβέντες του τούρκου πρώην αρχιπράκτορα (επικεφαλής των μυστικών υπηρεσιών) Bulent Orakoglu, με αφορμή το αποτυχημένο πραξικόπημα στην τουρκία, ίσως έχουν μια δόση αλήθειας.
Κατά την άποψη του Orakoglu η περιβόητη "gladio" (το εκτεταμένο παραστρατιωτικό / φασιστικό δίκτυο που είχε δημιουργήσει το νατο σ’ όλη την ευρώπη στη διάρκεια του ψυχρού πολέμου στο δεύτερο μισό του 20ου αιώνα) δεν έχει διαλυθεί, συνεχίζει να υπάρχει, δρα κτυπώντας στο "ψαχνό", και έχει σκοπό την διάλυση της ε.ε.
Αποδείξεις δεν παρουσίασε ο πρώην αρχιπράκτορας. (Έτσι είναι οι δηλώσεις!) Ούτε για την αφετηρία του προβληματισμού του, ότι δηλαδή αυτή η νατοϊκή παραστρατιωτική δομή χρησιμοποιήθηκε και για το πραξικόπημα στην τουρκία.
Σε κάθε περίπτωση το να αποδοθούν τα πάντα στην Ουάσιγκτον είναι άστοχο. Προφανώς το εκεί σύμπλεγμα της ασφάλειας (ή κάποιες φράξιές του) δουλεύει κατά της ε.ε. Όμως (το έχουμε υποστηρίξει εδώ και χρόνια, σε ότι αφορά την "ισλαμική τρομοκρατία" και τον "αντιτρομοκρατικό πόλεμο" απ’ το 2001 και μετά) ενώ είναι εύλογο ότι έχει μετασχηματιστεί το πάλαι ποτέ δίκτυο "stay behind" του νατο, είναι ακόμα πιο εύλογο ότι "δουλεύει" ΚΑΙ για συμφέροντα τμημάτων των κάθε φορά ντόπιων αφεντικών.
Η γαλλική περίπτωση είναι, πια, case study… (Περισσότερα προσεχώς, στο Sarajevo του Σεπτέμβρη).

Παρασκευή 5 Αυγούστου 2016

Aleppo. Μακρυά απ’ την πολύ δημοσιότητα και, κυρίως, πολύ μακριά απ’ τους μηντιακά μεσολαβημένους συνασθηματικούς εκβιασμούς, στο συριακό Aleppo γίνεται ένας "πόλεμος πόλης" που έχει όλα τα χαρακτηριστικά της σφαγής. Ο πόλεμος εκεί έχει ξεκινήσει, με διακυμάνσεις, απ’ το 2012· όμως τους τελευταίους μήνες έχει παροξυνθεί. Τόσο το καθεστώς Άσαντ και οι φίλοι του (συμπεριλαμβανομένης της Μόσχας) όσο οι αντι-Άσαντ αντάρτες και οι δικοί τους φίλοι (Ουάσιγκτον, Κατάρ, κλπ) "δίνουν τα ρέστα" τους· και οι αποκλεισμένοι άμαχοι και των δύο πλευρών είναι το φτηνό κρέας.
Πρακτικά η πόλη είναι χωρισμένη στα δύο. Αλλά η δυτική πλευρά της, που ελέγχεται απ’ τον στρατό του Άσαντ και τους συμμάχους του, επικοινωνεί με τις υπόλοιπες περιοχές του καθεστώτος. Αντίθετα η αριστερή πλευρά είναι ένας σχεδόν εντελώς κυκλωμένος θύλακας.
Στις αρχές Αυγούστου περίπου 10.000 ένοπλοι αντι-Άσαντ αντάρτες (ο μεγαλύτερος αριθμός συγκεντρωμένος σε τόσο μικρό μέτωπο σ’ όλη τη διάρκεια του πολέμου) προσπάθησε να σπάσει τον αποκλεισμό στα νότια της πόλης και να ενώσει τον θύλακα με την ευρύτερη περιοχή που ελέγχει η al-Nusra. Οι επιθέσεις και οι αντεπιθέσεις δεν είχαν τίποτα να ζηλέψουν από β παγκόσμιο, ειδικά εφόσον η πλευρά του Άσαντ είχε στη διάθεσή της και την ρωσική αεροπορία. Τελικά οι αντάρτες ηττήθηκαν, με σοβαρές απώλειες. Αλλά θα συνεχίσουν.
Η "μάχη του Aleppo" δεν είναι πάντως "τοπικός πόλεμος"... Θα ήταν τιμιότερο να θεωρηθεί σαν ένα απ’ τα μέτωπα του σε εξέλιξη 4ου παγκόσμιου... Με ό,τι αυτό σημαίνει.
Υπολογίζεται ότι στο Aleppo (και στις δύο πλευρές του) ζουν αυτή τη στιγμή 2 εκατομμύρια ψυχές...

Παρασκευή 5 Αυγούστου 2016

Manbij. Μια άλλη πόλη, βορειότερα και ανατολικότερα απ’ το Aleppo, που ως πρόσφατα ήταν υπό τον έλεγχο του isis, έχει ουσιαστικά καταστραφεί. Οι 100.000 κατοικοί στην Manbij επιζούν σε άθλιες συνθήκες στα ερείπια. Αυτό είναι το αποτέλεσμα της "απελευθέρωσής" της απ’ τους κούρδους ένοπλους των ypg, που υποστηρίζονται και καθοδηγούνται από ειδικές δυνάμεις αμερικάνων πεζοναυτών και, φυσικά, καλύπτονται απ' την αμερικανική αεροπορία. Πάνω από 150 άμαχοι που προσπάθησαν να διαφύγουν απ’ την Manbij δολοφονήθηκαν την περασμένη Πέμπτη απ’ τις αμερικανικές βόμβες σχεδόν 20 χιλιόμετρα βορειότερα, κοντά στο χωριό Tokhar· το οποίο σχεδόν ισοπεδώθηκε επίσης.
Ούτε η "μάχη του Manbij" είναι "τοπικός πόλεμος"...

Πέμπτη 4 Αυγούστου 2016

Δυαρχία. Ο υφυπουργός για θέματα (κρατικών) εσόδων και πρώην πρόεδρος των εφοριακών Αττικής και Κυκλάδων (ναι, σωστά: και Κυκλάδων...), και η κυβέρνησή του, έκαναν το καθήκον τους απέναντι στα χειμαζόμενα αφεντικά: νομοθέτησαν να τους χαρίζουν τον περιβόητο φ.π.α.
Όμως αυτή η καταραμένη "γενική γραμματεία δημοσίων εσόδων" έχει τις δικές της έγνοιες. Θέλει να μαζεύει φόρους. Ποιος της έδωσε το ο.κ. να φυτρώνει εκεί που δεν την σπέρνουν; Αυτοί οι άθλιοι οι τροϊκανοί. Είναι και "ανεξάρτητη αρχή", πανάθεμά την...
Έτσι, ενώ η φαιορόζ κυβέρνηση και ο πρώην αρχιεφοριακός υπουργός της μοιράζουν πολλά μύρια στους ελεύθερους επαγγελματίες και επιχειρηματίες επιτρέποντάς τους να μην κόβουν αποδείξεις, η γ.γ.δ.ε. θέλει, ντε και καλά, να κόβουν. Και τους απειλεί. Φυσικά με το μαλακό. Γιατί και τα στελέχη της γ.γ.δ.ε. έλληνες είναι. Και πατριώτες. "Δεν θα χτυπήσουμε τον μικρό καφενέ" (στην Πάρο ή στην Φολέγανδρο π.χ.) λένε. Οπότε, για να κλείσουν ένα μαγαζί (για 48 ώρες...) επειδή συμμετέχει στο με - την - άδεια - του - υπουργείου πλιάτσικο που "παίζει" απ’ τον περασμένο Οκτώβρη, πρέπει να μην έχει κόψει (όχι μία, δύο και τρεις, αλλά) δέκα ολόκληρες αποδείξεις - κατά την στιγμή του ελέγχου... Ή, το σύνολο των άκοπων αποδείξεων να είναι πάνω από 500 ευρώ...
Σε απλά ελληνικά αυτό σημαίνει: όταν πέφτει σύρμα για έλεγχο (στις Κυκλάδες και οπουδήποτε αλλού), κόφτε μία απόδειξη στις δέκα παραγγελίες, ή/και φροντίστε να μην καρφωθείτε για πάνω από 499 ευρώ.
Όσο υπάρχει αυτή η δυαρχία το deal μας φαίνεται νορμάλ. Μπορούν επίσης (το υπουργείο οικονομικών και η γ.γ.δ.ε.) να μοιράσουν τις περιοχές. Εδώ εμείς εκεί εσείς. Ή τα μαγαζιά ένα προς ένα.
Ακούγεται κάπως μαφιόζικο ("προστασία"); Έσταξε η ουρά του γαϊδάρου...

Πέμπτη 4 Αυγούστου 2016

Επείγον. Καλούνται άμεσα οι ιδιοκτήτες (ή φερόμενοι σαν τέτοιοι) ποδοσφαιρικών ανώνυμων εταιρειών που έγιναν "ρόμπες" τις τελευταίες ημέρες, να αποσύρουν άμεσα τις αιτήσεις τους για ενοικίαση τηλεοπτικών συχνοτήτων.
Η αιτιολογία; Δεν δείχνουν ικανοί σαν επιχειρηματίες στη διεθνή αρένα...

Πέμπτη 4 Αυγούστου 2016

Ο πεινασμένος καρβέλια ονειρεύεται. Ο γίγαντας της διεθνούς πολιτικής πρωθυπουργός της χώρας και η παρέα του ονειρεύονται μια "σύνοδο του ευρωπαϊκού νότου" στην Αθήνα. Τον Σεπτέμβρη. Θα πείσουν οι φιλόδοξες προσκλήσεις τους; Έχουμε σοβαρές αμφιβολίες.
Αν, παρ’ ελπίδι, κάτι Ολαντρέου, κάτι Ρετσιανδρέου, κάτι δεξιοί υπηρεσιακοί πρωθυπουργοί τύπου Ραχόι, κλπ, αρνηθούν ευγενικά την ιδέα, ας μην τα παρατήσει ο γίγαντας. Μπορεί να καλέσει τους δημάρχους Γαύδου, Παλαιοχώρας και Σφακίων. Πάλι για "ευρωπαϊκό νότο" θα πρόκειται...

Τετάρτη 3 Αυγούστου 2016

Δηλώσεις – και προβλήματα. Οι κατηγορίες του τούρκου προέδρου και της κυβέρνησής του (και όχι μόνο) εναντίον δυτικών κρατών περί υποστήριξης στο πραξικόπημα της 15ης Ιούλη δεν είναι αβάσιμες· αλλά δεν θα έπρεπε να τις παίρνει κανείς και τοις μετρητοίς. Είναι νωπές άλλωστε οι αντιρωσικές δηλώσεις στο τέλος της περασμένης χρονιάς· δεν κράτησαν πολύ, ούτε ήταν κάτι περισσότερο από "θόρυβος"...
Το πραγματικό πρόβλημα του τουρκικού κράτους (και όχι μόνο της τωρινής κυβέρνησής του) δεν είναι να αποδώσει ευθύνες εκτός συνόρων για το αποτυχημένο πραξικόπημα (ο Γκιουλέν φτάνει και περισσεύει σαν υπαίτιος...) αλλά το τι θα γίνει στον συριακό βορρά. Στα εδάφη που χωρίς να κατοικούνται από κούρδους καταλαμβάνουν οι ένοπλες κουρδικές πολιτοφυλακές, με την ανοικτή βοήθεια της Ουάσιγκτον (και την υπόγεια άλλων) - κάνοντας και τις σχετικές εθνικές εκκαθαρίσεις. Το έχουμε υποστηρίξει εδώ και πολύ καιρό (και αν δεν κάνουμε λάθος είμαστε οι μόνοι...) ότι ο πραγματικός αντίπαλος της Άγκυρας είναι ο σχεδιασμός της Ουάσιγκτον και των συμμάχων της για διάλυση και μόνιμη αστάθεια στη συριακή (όπως και στην ιρακινή) επικράτεια. Διάλυση και αστάθεια που όμως θα περιλαμβάνει ένα ad hoc κουρδικό "κράτος" στα συροτουρκικά σύνορα, με τις ανάλογες (αμερικανικές και ίσως όχι μόνο) βάσεις.
Προς το παρόν οι φιλικοί προς την Άγκυρα αντι-Άσαντ αντάρτες (al – Nusra and friends, με οποιοδήποτε όνομα κι αν εμφανίζονται) κατέχουν μια εδαφική σφήνα που δεν επιτρέπει την πλήρη κουρδική κατάκτηση του "διαδρόμου της Afin". Είναι όμως αυτό αρκετό; Ο τρόπος και η έκταση με την οποία διαχειρίζονται η Ουάσιγκτον και οι σύμμαχοί της (Τελ Αβίβ κλπ) τους κούρδους της συρίας προοιωνίζονται έναν μόνιμο εκβιασμό αυτού του μπλοκ κατά της Άγκυρας, όποια κυβέρνηση κι αν έχει (κι ακόμα περισσότερο την τωρινή).
Η φανερή (γιατί υπόγεια, κατά την γνώμη μας, ποτέ δεν είχε διακοπεί) επαναπροσέγγιση με την Μόσχα είναι μεν ένα βήμα, αλλά δεν είναι η λύση. Στρατιωτικά, επίσης, το τουρκικό κράτος μπορεί να πετύχει ορισμένα πράγματα, όχι όμως τα πάντα – ειδικά όταν πίσω απ’ τις ypg είναι ο αμερικανικός (κι όχι μόνο) στρατός.
Συνεπώς φαίνεται ότι οι τουρκικές πολιτικές βιτρίνες βαράνε το σαμάρι περί διεθνών υποστηρικτών του πραξικοπήματος μπας και ακούσει το γαϊδούρι των πρωτοκοσμικών ιμπεριαλισμών στη μέση ανατολή. Τι θα ήθελαν; Υποθέτουμε κάποιες εγγυήσεις. Θα τις πάρουν; Υποθέτουμε μάλλον όχι.
(Μπορεί να υπάρχει ένα άμεσο “test” αυτής της διαδικασίας: το Χαλέπι...)
Εκτός εάν η "ενοχοποίηση" της αμερικανικής παρουσίας στη βάση του Ιντσιρλίκ πάρει πιο δυναμικό και επιθετικό χαρακτήρα... Ή κάτι άλλο, παρόμοιο, που να "πονάει"...

Τετάρτη 3 Αυγούστου 2016

Λιβύη. Με το ανάλογο καμάρι το αμερικανικό πεντάγωνο ανακοίνωσε ότι ξεκίνησε "επιχειρήσεις βομβαρδισμών" (εναντίον του isis…) στη λιβύη. Στην πρώτη τέτοια μεγαλειώδη ενέργεια χθες (2 Αυγούστου) καταστράφηκε ... ένα τανκ, κοντά στη Σύρτη. Οι αρμόδιοι δήλωσαν ότι η αμερικανική εκστρατεία δεν θα περιλαμβάνει boots on the ground. Αυτό θα το αναλάβουν άλλοι...
Από στρατιωτική άποψη η αμερικανική ανακοίνωση είναι γεμάτη ψέμματα. Με πρώτο και καλύτερο ότι δεν είναι η πρώτη φορά που βομβαρδίζουν τον isis στη λιβύη. Το σημαντικό είναι αλλού. Ότι τώρα (λένε οι usa καραβανάδες) ανταποκρίνονται στην πρόσκληση της δοτής "κυβέρνησης εθνικής συνεννόησης" της λιβύης, μιας διεθνούς κατασκευής την οποία ελάχιστοι λίβυοι αναγνωρίζουν.
Ήθελαν στην Ουάσιγκτον να προλάβουν άλλους (π.χ. το Παρίσι) απ’ την πρωτιά του "Μας φωνάξατε; Ερχόμαστε αμέσως!!!" στη λιβύη; Έχουν κάτι άλλο στο μυαλό τους; Θα φανεί. Τα "εγκαίνια" πάντως, αν και ασήμαντα από στρατιωτική άποψη, καλό είναι να σημειωθούν.
Αν όχι για άλλα λόγους, τουλάχιστον γι' αυτόν: αυτοί οι τζιχαντιστές είναι παλιάνθρωποι. Και ποιος ξέρει τι θα σκαρφιστούν σαν "απάντηση";

Τρίτη 2 Αυγούστου 2016

Δύο τόνοι, μεγάλη δουλειά. Το πρωτόδικο (δικαστικό) τέλος της υπόθεσης "noor 1" είναι πειστικά "βαθυκρατικό", όπως άλλωστε περιμέναμε. Το δικαστήριο δέχτηκε κάτι μυστήριες ενοχές περί "μεταφοράς ηρωΐνης" (!), και σε ότι αφορά τις ποινές άφησε έξω απ’ την στενή όσους περισσότερους (και "καλύτερους" υποθέτουμε) ήταν δυνατό, έστω και μέσω της αναστολής της ποινής τους· ενώ μπουζούριασε όσους λιγότερους γινόταν. Στην πεντάδα των ισοβίων έδωσε τρεις θέσεις σε τούρκους κατηγορούμενους, προφανώς από ένα αίσθημα αυθεντικού δικαστικού διεθνισμού.
Αλλά αυτός είναι μόνο ο πρώτος γύρος. Υπάρχει και ο δεύτερος. Το εφετείο. Όπου στη βάση των κατηγοριών οι ποινές μπορούν να μειωθούν αισθητά. Ίσως εκεί να οφείλεται και ο τσαμπουκάς κατά της εισαγγελέως: να μην κάνει έφεση "υπέρ του νόμου" απαιτώντας κατηγορίες της προκοπής.
Τέλος καλό όλα καλά.... λοιπόν. Η συγκεκριμένη διακίνηση δύο τόνων άσπρης σκόνης δεν προϋπέθετε "εγκληματική οργάνωση", ούτε υπήρχε κάποιος χρηματοδότης. Να υποθέσουμε, τώρα, ότι μερικά τσουβαλάκια απ’ το staff θα καταλήξουν όμορφα κι ωραία στην πιάτσα τα επόμενα χρόνια;
Ας μην είμαστε κακοπροαίρετοι... Οι αρχές δεν κάνουν τέτοια πράγματα...

Τρίτη 2 Αυγούστου 2016

Το θέαμα έχει διακυμάνσεις. Οι ολυμπιακοί αγώνες στο Ρίο ντε Τζανέιρο έχουν τα φόντα να είναι ένα κράμα του πάγιου αθλητικού θεάματος και μιας ορισμένης παρακμής· που δεν είναι αποκλειστικά βραζιλιάνικη. Οι τεράστιες κοινωνικές ανισότητες και ο λατινοαμερικάνικος προσοδισμός μπορούν να παραμεριστούν κάτω απ’ τη λάμψη της φλόγας (και των δις)· δεν ξέρουμε όμως τι θα γίνει με τα κουνούπια και τον διάσημο Zika. Όμως τα δικά του κατορθώματα θα "φανούν" εκ των υστέρων.
Οι funs του είδους θα πρέπει να περιμένουν μέχρι το 2020. Στο Τόκιο. Υποθέτουμε ότι ο ιαπωνικός καπιταλισμός θα έχει τότε την ευκαιρία για την απόλυτη τεχνολογική παρέλαση: στάδια που θα διπλώνουν και θα γίνονται πάρκα, ρομπότ που θα κάνουν όλη την παροχή υπηρεσιών, και σούπερ μίνι drones που θα εξολοθρεύουν οποιοδήποτε ενοχλητικό έντομο.
Εν τω μεταξύ, μπορεί ως τότε να έχει γίνει ολυμπιακό άθλημα και το κυνήγι των pokemon…

Δευτέρα 1 Αυγούστου 2016

Κράτος νταβατζής αλλά με ηθικό πλεονέκτημα. Με τους περιθωριακούς (εντός ή εκτός εισαγωγικών, ανάλογα με τα γούστα) το πράγμα είναι εύκολο: το δάκτυλο δείχνει τις πράξεις τους και η καταδίκη είναι απλή δουλειά. Με την διεθνή αμνηστία δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί η ίδια τακτική. Καλύτερα να αγνοηθεί. Είναι εύκολο και χωρίς κόστος.
Αντιγράφουμε από καθεστωτικό ρεπορτάζ:
... Η οργάνωση αναφέρει πως "καθώς η Ευρώπη κωλυσιεργεί στην παροχή λύσεων για τη μετακίνηση προσφύγων και μεταναστών από την Ελλάδα, χιλιάδες άνδρες, γυναίκες και παιδιά παραμένουν σε βρώμικες και μη ασφαλείς αποθήκες ή σκηνές. Η ελληνική κυβέρνηση πρέπει να δράσει άμεσα για τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης και της ευημερίας τους".
Περιγράφει πως ηλικιωμένοι, γυναίκες σε κατάσταση προχωρημένης εγκυμοσύνης και νεογέννητα κοιμούνται καταγής μέσα στην ανυπόφορη ζέστη του καλοκαιριού. Άνθρωποι με χρόνιες παθήσεις και σωματικές αναπηρίες, βρίσκονται σε ακατάλληλες τοποθεσίες, μακριά από νοσοκομεία.
… Η πλειοψηφία των ανθρώπων βρίσκεται σε αυτές τις απαράδεκτες και επιδεινούμενες συνθήκες εδώ και μήνες, βασιζόμενη κυρίως στην υποστήριξη εθελοντών, ακτιβιστών και μη κυβερνητικών οργανώσεων.
Δεν μπορούν να κάνουν τίποτα άλλο από το να περιμένουν, σε άθλιες συνθήκες, με ελάχιστη πληροφόρηση και αβεβαιότητα σε σχέση με το μέλλον τους.
Συμβαίνουν αυτά "κατά λάθος"; Όχι. Η φαιορόζ κυβέρνηση είναι, απλά, πιστή στην αποστολή της. Την "διαχείριση των προσφύγων / μεταναστών" την έχει αναθέσει στον "υπουργείο άμυνας" – γιατί όχι; Ποιος είναι ο καταλληλότερος για να αντιμετωπίζει αυτούς τους ανθρώπους σαν αιχμάλωτους αν όχι ένα πατριωτικό καραβανοσύστημα;
Αν αυτό είναι η "αριστερά", μην απορεί κανείς γιατί όλο και περισσότεροι στρέφονται στο πρωτότυπο. Στη "δεξιά".

Δευτέρα 1 Αυγούστου 2016

Η δύναμη της μυθολογίας. Όταν απομακρύνεται κανείς απ’ την ελληνική επικράτεια βλέπει ακόμα πιο καθαρά την ντόπια αθλιότητα, "πολιτική" και "κοινωνική". Μπορεί όμως να διαπιστώσει και την δύναμη των σύγχρονων παραμυθιών, όπως αυτά διαδίδονται απ’ τα παλιά και τα καινούργια μήντια – την γενική διανοητική και πολιτική οπισθοδρόμηση, σα να λέμε.
Η αυτού εξοχότητα ο πρωθυπουργός, αυτός ο δεξιός γιάπης που βρέθηκε την κατάλληλη στιγμή και υπό τους κατάλληλους image makers για να πουλήσει αριστεροσύνη, μπορεί να έχει πια περισσότερους οπαδούς διεθνώς παρά μεταξύ των ψηφοφόρων του. Σαν "αριστερός που προσπαθεί".
Όταν θυμίζει κανείς σ’ αυτούς τους εύπιστους (μπορεί να είναι στην καταλωνία ή στην τουρκία, δεν κάνει διαφορά) ότι αυτός ο "αριστερός" κυβερνά σε συμμαχία με ακροδεξιούς, πέφτουν σε αμηχανία. Που την διορθώνουν γρήγορα. "Ίσως δεν μπορούσε να κάνει διαφορετικά" αποφαίνονται καταπίνοντας την διάψευσή τους.
Ύστερα από τέτοιες βεβαιότητες, τι θα μπορούσαν να καταλάβουν για την ακόμα μεγαλύτερη ενίσχυση των ντόπιων μαφιών, του προσοδισμού; Συνήθως τους πέφτει το σαγόνι. Και προσπαθούν να αλλάξουν κουβέντα.
Ηθικό δίδαγμα; Το Θέαμα (με το "θ" κεφαλαίο please) ηγεμονεύει οπουδήποτε φτάνουν οι μηχανές του. Κι όπως αναπαράγει τα βολικά ψέμματα για την ελληνική πραγματικότητα, έχει αναπαράγει τα ίδια βολικά ψέμματα για την τουρκική, την ιρανική ή οποιαδήποτε άλλη.
Don’t believe the hype θα συμβουλεύαμε. Αλλά δεν είναι απλό. Κι ακόμα χειρότερα: δημιουργεί αντιπαλότητες έως έχθρες μια τέτοια απιστία. Πρέπει να το αντέχει κανείς για να το διαπράξει.
Καλύτερα έτσι - θα προσθέταμε...

Δευτέρα 1 Αυγούστου 2016

Μια σύντομη απουσία. Το για 25 ημέρες σταμάτημα της "ασταμάτητης μηχανής" συνέπεσε με σημαντικά (από πολλές απόψεις) γεγονότα. Εντόπια και διεθνή. Όμως δεν είναι σωστό να κάνουμε μια λαχανιασμένη, περιληπτική αναδρομή. Θα είναι βιαστική και αναντίστοιχη με την σοβαρότητα των πραγμάτων. Οι ανάλογες μ’ αυτά τα γεγονότα αναφορές θα εκτεθούν στο τεύχος Σεπτέμβρη του Sarajevo - αναλυτικά, όπως πρέπει.
Όσο μπορείτε κρατείστε το ηθικό σας σε καλή κατάσταση. Είναι ακόμα Αύγουστος του 2016, και η εποχή συνεχίζει να εγκυμονεί τέρατα.
Εν τω μεταξύ είμαστε πάλι εδώ. Για καλό και για κακό...

Δευτέρα 4 Ιούλη 2016

Μπίζνες με χιούμορ. Αυτός που βάφτισε την εταιρεία μέσω της οποίας ο εθνικός asset (you know who) κατέβηκε στο στίβο των αδειών για κανάλια, θα πρέπει να είναι πολύ ψαγμένος. "Alter ego"; Χμμμ...
Όχι εγώ... Ο άλλος!!! Έτσι λέει ο ποιητής. (Δηλαδή ποιος είναι αυτός ο "άλλος";)

Δευτέρα 4 Ιούλη 2016

Οι τράπεζες. Πρώτα το απόσπασμα απ’ το ρεπορτάζ (ναυτεμπορική 4/7):
Η απειλή μιας νέας τραπεζικής κρίσης χτυπά την πόρτα της Ιταλίας, με τους επενδυτές να τρομάζουν μπροστά στο "βουνό" επισφαλών δανείων άνω των 350 δισ. ευρώ, που βαρύνει το ιταλικό χρηματοπιστωτικό σύστημα. Βρυξέλλες και Ρώμη έσπευσαν σιωπηρά να λάβουν μέτρα, ώστε η κατάσταση να μην τεθεί εκτός ελέγχου, θέτοντας σε ετοιμότητα προληπτικό μηχανισμό διοχέτευσης ρευστότητας και παρακάμπτοντας το ενιαίο πλαίσιο, που προβλέπει τη διάσωση με συμμετοχή των επενδυτών.
… Στο διάστημα μεταξύ του Οκτωβρίου 2008 και 31 Δεκεμβρίου 2012, οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις χρειάστηκε να δαπανήσουν περισσότερα από δύο τρισ. ευρώ – ή το 14% του συνολικού ΑΕΠ της ε.ε. – για τη διάσωση προβληματικών τραπεζών και τη στήριξη του χρηματοπιστωτικού συστήματος με τη μορφή "ενέσεων ρευστότητας" ή εγγυήσεων. Οι τέσσρεις χώρες που συνεισέφεραν τα περισσότερα κεφάλαια για την απευθείας διάσωση τραπεζών ήταν οι Βρετανία (82 δισ. ευρώ), Γερμανία (64 δισ. ευρώ), Ιρλανδία ( 64 δισ. ευρώ) και Ισπανία (60 δισ. ευρώ).

Αν οι ιταλικές τράπεζες βρίσκονται ακόμα, το 2016, σε μαύρο χάλι, για την κατάσταση των ελληνικών δεν υπάρχει χρώμα. Σε απόλυτους αριθμούς το ποσό των "κόκκινων δανείων" είναι αισθητά μικρότερο στα μέρη μας. Αλλά σαν ποσοστό του αεπ είναι θηριώδες. Τα επισφαλή δάνεια προς τις ελληνικές τράπεζες είναι επίσημα 85 δις ευρώ, λίγο πάνω απ’ το 44% του αεπ (και ανεπίσημα πάνω από 110 δις ευρώ, πάνω απ’ το 58% του αεπ).
Το γιατί οι δανειστές κάθε είδους (από νοικοκυριά μέχρι επιχειρήσεις) έχουν κάνει στάση πληρωμών είναι ένα σύνθετο ζήτημα που, ωστόσο, έχει απαντήσεις. Όμως η πηγή του ερωτήματος βρίσκεται αλλού: στα χρόνια της ευδαιμονίας και στις (χρηματοπιστωτικές) μηχανές "ανάπτυξης δια του δανεισμού", any way.
Παρά, λοιπόν, τα 2 τρις. ευρώ "ενέσεων ρευστότητας" προς τις ευρωπαϊκές τράπεζες, αυτό το κεντρικό γρανάζι της καπιταλιστικής κρίσης παραμένει κολλημένο. Το ελληνικό κράτος δεν έχει λυπηθεί το χρήμα γι’ αυτό το σκοπό, για να στηρίξει τα ελληνικά μαγαζιά, με όλες τις κυβερνήσεις. Και παρότι δεν έχει πάρει θέση στο ευρωπαϊκό βάθρο με τα πιο γαλαντόμα κράτη, με κριτήριο τα οικονομικά του έχει ξεκολωθεί για να σώσει τις (μέχρι πρόσφατα) ελληνικές τράπεζες – αυξάνοντας το δημόσιο χρέος. Χωρίς να πετύχει τίποτα. (Πράγμα λογικό, που δεν μπορούμε να εξηγήσουμε εδώ).
Τολμήσαμε, σαν αυτόνομοι εργάτες, να υποστηρίξουμε από νωρίς, ότι το ελληνικό "πρόβλημα" δεν ήταν πρόβλημα "υψηλού δημόσιου χρέους" παρά μόνο δευτερογενώς. Όντως ήταν ψηλό αυτό το ρημάδι, αλλά το νόημα του ύψους του ήταν ότι η σωτηρία των τραπεζών θα το έκανε δυσθεώρητα υψηλότερο. Το ελληνικό πρόβλημα (υποστηρίξαμε) ήταν απ’ την αρχή το ίδιο όπως παντού, έστω με τις όχι αμελητέες ελληνικές ιδιαιτερότητες: ήταν η κατάρρευση του χρηματοπιστωτισμού.
Τώρα που, μετά από τόσα χρόνια και τόσα "μνημόνια", οι ελληνικές τράπεζες παραμένουν κολλημένες στο βυθό, το μόνο ζήτημα που προβάλλεται είναι μήπως οι (ξένοι) μέτοχοί τους αποβιβαστούν και στις διοικήσεις τους. Πρόβλημα "εθνικής ανεξαρτησίας" κι εδώ!
Λογικό από μια αποψη, αφού υπάρχει το σοβαρό ενδεχόμενο να βρεθούν οι σκελετοί στα τραπεζικά ντουλάπια. Είναι δυνατόν οι διοικητές των ελληνικών τραπεζών να καταλήξουν σε τίποτα μπουντρούμια (όπως θα έπρεπε να έχει γίνει ήδη) για όσα έχουν κάνει πάνω και, κυρίως, κάτω απ’ το τραπέζι εδώ και δεκαετίες; Όχι!
Περιμένουμε όσους ξαγρυπνούν στις επάλξεις του πατριωτισμού να αναλάβουν κι αυτήν την υπόθεση...

Δευτέρα 4 Ιούλη 2016

Βαρεμάρα. Κάτι μας λέει ότι και τον Αύγουστο και τον Σεπτέμβριο θα παίζεται η ίδια τραγωδία (και ο Σαίξπηρ δεν θα φταίει γι’ αυτό): to brexit or not to brexit?
Αλλά εσείς ξέρετε, ε;

Δευτέρα 4 Ιούλη 2016

Κάτω τα χέρια απ’ τον Γιάνη! Είναι ελεεινό!! Οι περσινοί πουθενάδες, που είχαν πιάσει τα υπουργεία και δεν ήξεραν που πάνε τα τέσσερα, που αποθέωναν τον κυρ Γιάνη (ο οποίος έκανε πράγματα που κανείς ποτέ από δαύτους δεν είχε διανοηθεί ότι μπορούν να γίνουν, όπως για παράδειγμα να έχει το πουκάμισο έξω με τέτοιο στυλ ώστε σχεδόν να τον ερωτευτεί η Λαγκάρντ, ή να μαγνητοφωνεί τα eurogroup), αυτές οι μαριονέτες που έχουν κρατήσει τα πόστα τους ανάξιες ωστόσο να έχουν κάποιο αφεντικό της προκοπής, όλοι αυτοί (ονόματα δε λέμε οικογένειες δε θίγουμε) που έκαναν φάλτσα back vocals, να κατηγορούν τώρα τον κυρ Γιάνη!
Ε, όχι!!! Από πότε οι αχάριστοι λένε την "αλήθεια"; Ποιός έκανε μάγκα ποιον; Ο υπουργός Παππάς και ο υπουργός Κοτζιάς (αυτός που απειλούσε να στείλει τους μετανάστες να ανατινάξουν την ευρώπη) έκαναν μάγκα τον υπουργό Βαρουφάκη; Ή το ανάποδο;

Δευτέρα 4 Ιούλη 2016

Λιτότητα και παρακμή. Το σλόγκαν "όχι στα ναι τους" προφανώς θεωρήθηκε υψηλού βεληνεκούς εύρημα, έτσι ώστε να τοιχοκολληθεί (επαγγελματικά) σε μεγάλη έκταση στην πόλη. Και από πολλές απόψεις είναι πράγματι τέτοιο, αν και για τους αντίθετους λόγους απ’ αυτούς που φαντάστηκαν οι εμπνευστές του.
Τέσσερεις λέξεις που, αν τις εννοήσει κανείς κυριολεκτικά, θα είχαν εξαιρετική διεισδυτικότητα σε κακομαθημένα ανήλικα. Προφανώς, όμως, δεν είναι αυτά το target group. Συνεπώς, τα μεν "ναι τους" υπονοούν κάποια βαρυσήμαντα "ναι" χωρίς περισσότερες διευκρινίσεις, το δε "όχι" υπονοεί κάποια εξίσου βαρυσήμαντη άρνηση. Γρίφος;
Όχι. Για την γνωστή επέτειο πρόκειται. Και για το marketing της πρώην προέδρου της βουλής. Όμως εάν το σλόγκαν έχει αξιώσεις πολιτικής, τότε είναι ο βαθμός μηδέν της. Η τέλεια χρεωκοπία της. Δεν λέει τίποτα υπονοώντας πολλά.
Πως αποδεικνύεται αυτό; Απ’ το γεγονός ότι το ακριβώς ανάποδο σλόγκαν, "ναι στα όχι τους", θα είχε το ίδιο νόημα. Όταν φτάνει κανείς να κάνει πολιτική διαφήμιση επιπέδου ανηλίκων (κακομαθημένων ή καλομαθημένων αδιάφορο) οφείλει απέναντι στην Ιστορία το τίμημα: η συγκινησιακή πανούκλα γεννάει τέρατα.

Κυριακή 3 Ιούλη 2016

Επέτειος. Πολλοί δεν θα το θυμούνταν, και αρκετοί θα ήθελαν να το ξεχάσουν. Αλλά υπάρχουν και οι θεματοφύλακες - της επικράτησης του "όχι" στο δημοψήφισμα της 5ης Ιούλη του 2015.
Οι καταγγελίες για την "προδοσία του συ.ριζ.α. που πήρε ένα ‘όχι’ και το έκανε ‘ναι’" θα ξεσκονιστούν λοιπόν. Και οι βερμπαλισμοί για την "απελευθέρωση του λαού απ’ τα δεσμά της ε.ε., του ευρώ και της γερμανίας" θα επαναληφθούν. Σα να μην έχει περάσει ούτε μια μέρα εδώ και 6 χρόνια.
Θα είναι, όμως, μια θλιβερή επέτειος. Όχι εξαιτίας της φαιορόζ "κωλοτούμπας" τότε. Αλλά εξαιτίας της σιωπηλής μεν μαζικής δε αποδοχής της τότε. Που έδειξε με αναδρομικό τρόπο πολλά για εκείνο το δημοψήφισμα· πολλά απ’ αυτά που οι εικονολάτρες του "λαού" δεν θέλουν ούτε μπορούν να καταλάβουν.
Long life λοιπόν...

Κυριακή 3 Ιούλη 2016

Τροχαίο με αυτόματο πιλότο. Η ιστορία της υπεραυτόματης οδήγησης ι.χ. μετράει τον πρώτο της νεκρό. Τον 40χρονο Joshua D. Brown, που σκοτώθηκε οδηγώντας ένα Tesla S, στις 7 του περασμένου Μάη, σ’ έναν αυτοκινητόδρομο στη Φλόριντα.
Χιλιάδες σκοτώνονται καθημερινά σε τροχαία· οπότε το ενδιαφέρον του συγκεκριμένου είναι τεχνολογικό. Ούτε ο Brown ούτε το Tesla S έφταιγαν για το ατύχημα. Μια προπορευόμενη νταλίκα με ρυμουλκούμενο έστριψε απότομα αριστερά, και το ι.χ. σφηνώθηκε στο τρέιλερ. Το "σφάλμα" που εξετάζουν τώρα οι μηχανικοί της tesla είναι ότι οι αισθητήρες του αυτοκινήτου δεν κατάλαβαν τον ελιγμό και δεν "πάτησαν φρένο".
Το ενδιαφέρον είναι πως η εταιρεία, που θεωρείται πρωτοπόρος στα εντελώς αυτόματα ι.χ., προειδοποιεί έντονα τους ιδιοκτήτες / οδηγούς τους ότι δεν πρέπει να παίρνουν τα χέρια τους απ’ το τιμόνι, και ότι πρέπει να είναι διαρκώς έτοιμοι να ανακτήσουν τον έλεγχο του οχήματος. Τα τιμόνια, μάλιστα, των μοντέλων της tesla έχουν αισθητήρες επιβεβαίωσης ότι και τα δύο χέρια του οδηγού ακουμπούν το τιμόνι. Δεν ξέρουμε μήπως πέφτει και καμιά καρπαζιά αν πάρουν το ένα απ' τα δύο...
Θα αναρωτιόταν κάποιος "αν δεν πρόκειται οδηγός και συνοδηγός να αράζουν στις πίσω θέσεις, τότε προς τι ο υπεραυτοματισμός;" Η απάντηση μπορεί να σοκάρει, αλλά δίνει τροφή για σκέψη. "Το αυτοοδηγούμενο αυτοκίνητο δεν είναι τέλειο υπό οποιεσδήποτε συνθήκες· αλλά τα συστήματά του είναι ήδη καλύτερα απ’ το μέσο οδηγό".
Συνεπώς, αυτός ο "μέσος οδηγός", μέχρι τα ρομποτικά αυτο-κινούμενα συστήματα να αγγίξουν την τελειότητα (που θα του επιτρέψει να ξαπλώσει στις πίσω θέσεις) έχει ένα κακό ριζικό: να παραφυλάει πάνω στο τιμόνι μπας και γίνει καμιά τεχνική αβλεψία. Καμιά αυτόματη μαλακία, σε απλά ελληνικά.
Ποιος είπε ότι η τεχνολογική πρόοδος δεν χρειάζεται θυσίες;

Κυριακή 3 Ιούλη 2016

Ταξίδια, αλλά όχι με το magic bus. Κανονικά δεν θα έπρεπε να ασχοληθούμε. Μήπως ζηλεύουμε; Όχι. Όμως αυτό το μόνιμα έκπληκτο, παιδικό, εντυπωσιασμένο ύφος (το πιάνουν ακόμα και οι φωτογραφικές μηχανές) στο πρόσωπο του πάνσοφου πρωθυπουργού στα εκτός έδρας (και κυρίως: εξωτικά) ταξίδια του μας προκαλεί.
Από μια άποψη στέκει. Πως αλλιώς κάποιος που δεν ανήκει ιστορικά στο πολιτικό establishment του ελλαδιστάν (και ενδεχομένως να είχε κάνει ελάχιστα ταξίδια στη ζωή του...) να κρύψει την "καλή του τύχη" όταν πηγαίνει στη Μόσχα ή στο Πεκίνο, ή όταν χαιρετιέται με ιερά τέρατα του παγκόσμιου καπιταλιστικού προτσέσσου; Η προσπάθεια απομίμησης του Παπανδρέου του Β τελειώνει εδώ: εκείνος ήταν κοσμοπολίτης. Το αντίγραφό του είναι έλληνας επαρχιώτης, και δεν μπορεί να το κρύψει.
Απ’ την άλλη μεριά υπάρχουν όλα εκείνα τα "μικρά" που δείχνουν το ασήμαντο ειδικό βάρος του ελλαδιστάν στον παγκόσμιο καταμερισμό εξουσίας· και το τι συμβαίνει στα ταξίδια ενός πρωθυπουργού είναι υποχρεωτικά δηλωτικό αυτής της θέσης. Έτσι, φτάνοντας στο αεροδρόμιο του Πεκίνου επικεφαλής του ενός τρίτου του υπουργικού συμβουλίου του και αντιπροσωπείας 40 επιχειρηματιών (σιγά μην έχαναν την ευκαιρία...) ποιος άραγε υποδέχθηκε την επίσημη ελληνική αποστολή;
Όχι, πάντως, ο κινέζος πρωθυπουργός με μερικούς πρωτοκλασσάτους υπουργούς· κάτι που θα ήταν αναμενόμενο απ’ το πρωτόκολλο. Σύμφωνα με τα ελληνικά media την ελληνική αποστολή υποδέχθηκε... "ένα κοριτσάκι με μια ανθοδέσμη"... Είναι καλύτερο απ' το να την περίμενε μια ανθοδέσμη μόνη της, χωρίς κοριτσάκι, αλλά... Κάποιοι κινέζοι αξιωματούχοι υπήρχαν, φυσικά, εκεί... (Μήπως ο αντιδήμαρχος Πεκίνου με τον γυιό του; Κάπως έτσι έμοιαζαν...). Στάθηκε αδύνατο να μάθουμε ποιοι ήταν: ούτε καν το καθεστωτικό πρακτορείο ειδήσεων Xinhua δεν ασχολήθηκε.
Και ενώ η ελληνική αφρόκρεμα έφτασε στο Πεκίνο την 1η Ιούλη, η επίσημη υποδοχή της θα γίνει στις 4 του μήνα. Αυτό σημαίνει "αναμονή" 3 ημερών... Σίγουρα δεν είναι αυτό που θα έλεγε κανείς "πως και πως σας περιμέναμε". Αυτό το 3ήμερο κωλοβάρεμα στον προθάλαμο (που στη διπλωματία μπορεί να είναι και κάτι σαν "χεστήκαμε για την πάρτη σας") μπορεί να αξιοποιηθεί. Μια βόλτα στο Σινικό Τείχος, τίποτα δηλώσεις σε δημοσιογράφους, καμιά επίσκεψη σε κανά τεχνολογικό πάρκο...
Την επόμενη της επίσημης υποδοχής θα μπορέσει η ελληνική αποστολή να επισκεφτεί και την απαγορευμένη πόλη...
Μεγαλεία!!! (Πέραν αυτών, οι κινέζοι μπίζνεσμεν συνεννοούνται πιο άμεσα κατευθείαν με τους έλληνες μαφιόζους...)

Σάββατο 2 Ιούλη 2016

File 17. Αυτό είναι το όνομα του εγγράφου (την ύπαρξη του οποίου αγνοούσαν οι περισσότεροι) που η απερχόμενη κυβέρνηση Ομπάμα αποχαρακτήρισε - σε σχέση με τις έρευνες για τους ενόχους της περιβόητης 11ης/9ου. Για ορισμένους το file 17 είναι μια σύνοψη των ακόμα απόρρητων 28 σελίδων της εξίσου περιβόητης έκθεσης του κογκρέσου για εκείνη την ημέρα.
Το file 17 έχει τα ονόματα καμιά 30αριάς σαουδαράβων με τους οποίους δύο απ’ τους (υποτιθέμενους) αεροπειρατές είχαν παρτίδες. Κατά το fbi δεν προκύπτει τεκμηριωμένη εμπλοκή του σαουδαραβικού κράτους, σαν τέτοιου, στην 11η/9ου. Μόνο επαφές ατόμων αυτού του κράτους – οπότε καταλαβαίνει ο καθένας ότι θέλει.
Τέτοιοι αποχαρακτηρισμοί σαν του file 17 δουλεύουν μια χαρά. Απ’ την μια δεν προσφέρουν νομική βάση για μηνύσεις, δικαστήρια κλπ, κατά του καθεστώτος του Ριάντ. Απ’ την άλλη ταΐζουν τα κοινωνικά φαντασιακά και τις συνομωσιολογικές πεποιθήσεις (συνωμοσιολογικές με την έννοια ότι μπορούν να ξεφεύγουν προς οπουδήποτε).
Μέσα στο αλισβερίσι της εποχής, οι μικρές ακίνδυνες δόσεις αποκαλύψεων είναι ένας τρόπος εκτόνωσης.

Σάββατο 2 Ιούλη 2016

Θέλει η χαρά να κρυφτεί… Υπολογίζαμε ότι οι ρωσοτουρκικές σχέσεις θα αποκατασταθούν τον περασμένο Φλεβάρη· αυτό έγινε τον τωρινό Ιούνη· αναγνωρίσαμε την αστοχία μας… Αλλά δεν μας αφήνουν να κάνουμε ούτε τέτοια λαθάκια!
Σύμφωνα με ρωσικές καθεστωτικές πηγές συναντήθηκαν σήμερα οι δύο υπ.εξ. (η αλεπού Sergei Lavrov και ο Mevlut Cavusoglu), σε ρωσικό έδαφος, και συμφώνησαν στο ποιοι είναι "τρομοκράτες" στη συρία και ποιοι όχι. Η al-Nusra είναι - είπαν. Και κάλεσαν όσους ένοπλους ανήκουν στην "εποικοδομητική αντιπολίτευση" (νέα ορολογία αυτή...) να φύγουν από περιοχές που ελέγχει η al-Nusra. Γιατί αλλιώς κακό μεγάλο θα τους βρει.
Όλα αυτά έχουν μεγάλες δόσεις θεατρινισμού. Εκτός απ’ αυτό (κατά την αυθαίρετη γνώμη μας): αν Μόσχα και Άγκυρα παίζουν το θεάμα του "τα βρίσκουμε" στις αρχές Ιούλη του 2016, οι "ανεπίσημες" συζητήσεις (αν διακόπηκαν ποτέ...) ανάγονται... στον Φλεβάρη, αν όχι ακόμα νωρίτερα!!!
Η Άγκυρα μπορεί να απαρνηθεί την al-Nusra επειδή έχει το περιθώριο να υποστηρίζει ότι συνεργάζεται με τον "μετριοπαθή" και "εποικοδομητικό" f.s.a. (ο οποίος πολεμάει συνήθως με την al-Nusra, αλλά μην το κάνουμε και θέμα...) . Ακόμα μεγαλύτερα περιθώρια έχει η Άγκυρα, αν είναι (και) δικός της στρατός που έχει "απελευθερώσει" απ’ τον isis μια ζώνη συριακού εδάφους στα συροτουρκικά σύνορα. Τους proxy ίσως δεν τους χρειάζεται τόσο όσο ένα χρόνο πριν.
Όπως αμφισβητήσαμε την φοβερή και τρομερή σοφία της (σχεδόν εμπόλεμης) αντίθεσης μεταξύ Άγκυρας και Μόσχας, έτσι θα βάλουμε πολλά ερωτηματικά στο περιεχόμενο των δημόσιων ανακοινωθέντων της επαναπροσέγγισης. Θεωρούμε πολύ πιθανό σαν επίδικο θέμα το Χαλέπι· αλλά ποιος θα έβγαινε να πει το μοιράσαμε έτσι κι έτσι;
Όμως ποιον νοιάζουν πια όλα αυτά; Ουφ!!! Έχουμε brexit, euro, καλοκαίρι, ολυμπιακούς... Ο καιρός περνάει...

Σάββατο 2 Ιούλη 2016

Η ελπίδα έρχεται… Έχουμε κι εμείς τα όριά μας!!! Πως να εννοήσουμε το γεγονός ότι την στιγμή που ο "μικρός Μάο" ("αφήστε όλα τα λουλούδια ν’ ανθήσουν", εξυπνάδα του κυρ Αλέξη τότε που ήταν πρόεδρος του 3+/- σύριζα) πατάει το πόδι του σε κινεζικό έδαφος, ξεσπούν σοβαρές οδομαχίες μεταξύ κινέζων εργατών και ιταλικής αστυνομίας; Σύμπτωση; Μόνο σύμπτωση;(Αστειευόμαστε, ε;)
Το κακό ξεκίνησε όταν το "ικα" ιταλίας πήγε να κάνει έρευνα σε μια κινέζικη βιοτεχνία στο Plato, έξω απ’ την Φλωρεντία. Στα κάτεργα της περιοχής (που είναι το υφαντουργικό κέντρο της ιταλίας) δουλεύουν σε εκατοντάδες μικρότερες και μεγαλύτερες επιχειρήσεις καμιά 50αριά χιλιάδες κινέζοι εργάτες. Σε κινεζικά αφεντικά οι περισσότεροι, υπεργολάβους. Είναι η πιο φτηνή εκδοχή του made in italy ρούχου...
Το ιταλικό ικα έγραψε πρόστιμα για λίγες παραβάσεις (μαύρη εργασία κλπ - στα όρια του "κάτι πρέπει να γράψουμε κι εμείς"), το αφεντικό της βιοτεχνίας πρόγκιξε τους ελεγκτές και τον μπάτσο που είχαν μαζί τους, και σε χρόνο dt οι εργάτες της γενναιόδωρης αυτής βιοτεχνίας έφτιαξαν οδοφράγματα οχυρώνοντας το μαγαζί (του αφεντικού τους). Εκατοντάδες άλλοι ομοεθνείς τους άρχισαν να συρρέουν (μετά από εντολή των δικών τους εργοδοτών), και το πράγμα πήγε στο πέτρες από ‘δω, ματ και δακρυγόνα από εκεί.
Το ότι (και) αυτή η περιοχή της ιταλίας είναι παράδεισος της μαύρης, άγρια μαύρης δουλειάς (κατά κύριο λόγο κινέζων εργατών) είναι γνωστό εδώ και χρόνια. Τέτοια κόλπα δεν ανθίζουν στη ζούλα. Προφανώς είναι σε γνώση και υπό την προστασία κάποιας μαφίας ή υπομαφίας του ιταλικού κράτους / κεφάλαιου / παρακράτους. Το αταίριαστο της υπόθεσης είναι ότι βρέθηκαν κάποιοι ελεγκτές του ιταλικού ικα (καινούργιοι; άμαθοι;) να ψευτοκάνουν την δουλειά τους. Όσο για τους προλετάριους που υπερασπίστηκαν το αφεντικό; Αν εκτίουν ποινές (όπως ξέρουμε για άλλες περιπτώσεις...), πάει να πει ότι υπερασπίστηκαν τις παροχές της "δουλειάς στη φυλακή". Δεν δικαιολογούνται, αλλά συμβαίνουν κι αυτά. Δυστυχώς.
Εκτός αν αυτό το τμήμα της σινο-ιταλικής μαφίας έμαθε ότι ο Τσίπρας ετοιμάζεται να κατακτήσει την αιώνια πόλη και σκέφτηκε: ρε δεν τα σπάμε εδώ, να πάμε στο Θριάσιο, να έχουμε την άνεσή μας;

Παρασκευή 1 Ιούλη 2016

Ψήσιμο. Αν το brexit σαν συγκίνησε, έστω για λίγο, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο· κι αν στις epic παραγωγές το ενδιαφέρον σας δεν εξαντλείται στις σκηνές όπου το θωρακισμένο ιππικό τσαλαπατάει τους αφελείς με τις ψάθινες ασπίδες αλλά δίνετε βάρος και στις προσωπογραφίες, τότε, παρακαλούμε, for queen sake, δώστε βάση και σ’ αυτά.
- Ο Michael Gove δήλωσε ότι ένοιωσε μια αλλαγή μέσα του (;;;;) και ότι παρά το γεγονός πως επί χρόνια έλεγε ότι δεν έχει τα προσόντα για πρωθυπουργός, τώρα πιστεύει ότι είναι ο σωστός άνθρωπος για τη θέση. (Θαύμα!!! Θαύμα!!! Παναΐα μου!!!)
- Ο Boris Johnson, αντίποδας του Gove στην ετερόκλητη συμμαχία του brexit, και μέχρι προχτές βέβαιος επικεφαλής των συντηρητικών και πρωθυπουργός, ευχήθηκε στον Gove κάθε δυνατή επιτυχία. (Ξανά θαύμα!!)
Επίσης ένας τυφλός στο Κορδελιό βρήκε το φως του! (Πως; Του διάβασαν το κι αυτή η νίκη ήταν του λαού! Απ’ το χαρτί, για να υπάρχουν και οι ανάσες...)

Παρασκευή 1 Ιούλη 2016

Orlando shooting. Όπως θεωρείται πια δεδομένο, ο 29χρονος αμερικάνος Omar Mateen σκότωσε στις 12 Ιούνη 2016 49 ανθρώπους και τραυμάτισε άλλους 53 στο Pulse, ένα gay bar στο Ορλάντο της Φλόριντα.
Όμως, τώρα που το θέμα "έγραψε" και ξεχάστηκε, ορισμένα επίσημα (αστυνομικά) δεδομένα δίνουν μια αρκετά (έως εντελώς) διαφορετική εικόνα για εκείνο το μακελειό, που έχει μπει οριστικά στο χορό της "ισλαμικής τρομοκρατίας".
Σύμφωνα με μια ανακοίνωση τύπου του fbi της Τάμπα (του περιφερειακού γραφείου της περιοχής) στις 20 Ιούνη 2016, η παρουσία ένοπλου άνδρα στο Rulse έγινε γνωστή στην τοπική αστυνομία στις 2:02 το μεσημέρι σαν "πυροβολισμοί στο Pulse". Σε έξι λεπτά (στις 2:08) υπήρχαν μπάτσοι έξω αλλά και μέσα στο μπαρ, που πήραν θέσεις αφοπλισμού του Mateen. Ωστόσο στις 2:18 το σχέδιο ακυρώθηκε.
Στις 2:35 (μισή ώρα μετά την εμφάνισή του στη σκηνή του θεάματος) ο Mateen τηλεφώνησε σε γραμμή "αντιτρομοκρατίας" για να δηλώσει "συμμαχία με τον Abu Bakr – al Baghdadi" (επικεφαλής του isis). Με βάση αυτήν την τηλεφωνική κλήση, απ’ τις 2:48 έως τις 3:24 (σχεδόν μιάμισυ ώρα μετά την εισβολή του ένοπλου Mateen στο μπαρ) έγινε τρεις τηλεφωνικές προσπάθειες "διαπραγμάτευσης", διάρκειας 9, 16 και 3 λεπτών η κάθε μία κατά σειρά, στις οποίες ο Mateen δήλωσε "στρατιώτης του ισλάμ" και ζήτησε απ’ τον διαπραγματευτή να σταματήσει η αμερική να βομβαρδίζει το ιράκ και τη συρία, δηλώνοντας ότι "γι’ αυτό είμαι εδώ τώρα". Στις διαδοχικές αυτές τηλεφωνικές "διαπραγματεύσεις" δήλωσε διάφορα (απεγνωσμένα και) απειλητικά, του είδους πoυ θα έλεγε κάποιος όταν νοιώθει ότι βουλιάζει στην παγίδα των πράξεών του. Την μία φορά απείλησε ότι υπάρχουν παγιδευμένα οχήματα έξω απ’ το μαγαζί και θα ανατιναχτούν μαζί με τους μπάτσους "αν κάνετε καμιά βλακεία"... Την επόμενη ότι έχει ένα "γιλέκο αυτοκτονίας σαν αυτά που είχαν στη γαλλία" (ανάθεμα κι αν είχε ιδέα γι' αυτά πέρα απ' τα media)... Tην τρίτη ότι "υπάρχουν κι άλλοι που θα κτυπήσουν τις επόμενες ημέρες αν κάνετε καμιά βλακεία, θα δείτε". Το φυλλοκάρδι του έτρεμε καθώς περνούσαν οι ώρες, αλλά τι λέει το manual για τέτοιες περιπτώσεις;
Αν αυτά ήταν ταινία του 1975 με τίτλο dog day afternoon (στα μέρη μας: σκυλίσια μέρα) και πρωταγωνιστή τον Αλ Πατσίνο, όλοι θα καταλάβαιναν τι συνέβαινε εκείνο το απόγευμα στο μπαρ Pulse. Ένας κάποιος ένοπλος (που αργότερα αποδείχθηκε πελάτης του μπαρ...) κρατούσε όμηρους αρκετούς προσπαθώντας να "παρέμβει" κατά των αμερικανικών βομβαρδισμών στη συρία και στο ιράκ.... Μιλώντας σαν μέλος του isis, μιας κι αυτός είναι ο τρόπος να δείχνεις φοβερός... Αλλά δεν είμαστε στο 1975 όπου υπήρχε μεγάλη καχυποψία για τα "θεωρήματα" της αστυνομίας. Ούτε είμαστε μπροστά σε μια ταινία που αναπαριστά αυτήν την αντιμπατσική στάση.
Οπότε, ενώ ακόμα δεν είχε σκοτωθεί ή τραυματιστεί κανείς μέσα στο μπαρ (οι αρχικοί πυροβολισμοί του Mateen ήταν στο ταβάνι), η αστυνομία αποφάσισε να αναλάβει τις ευθύνες της και να δράσει με όλο το μιλιταριστικό πνεύμα της. Στις 4:21 καταφέρνει να βγάλει απ’ το μαγαζί έναν αριθμό ατόμων μέσω των αεραγωγών του κλιματισμού. Στις 4:29 κάποιοι απ’ αυτούς λένε στην αστυνομία ότι ο ένοπλος τους απείλησε ότι θα πυροδοτήσει 4 γιλέκα – βόμβες σε 15 λεπτά. Όμως τα μηχανήματα / ανιχνευτές της αστυνομίας (και κατά πάσα πιθανότητα κάποιοι μπάτσοι που είχαν μείνει μέσα στο μπαρ) αποκλείουν την πιθανότητα να υπάρχουν βόμβες. Στις 5:02 οι ειδικές δυνάμεις ανατινάζουν έναν τοίχο του μπαρ, κάνοντας μια εντυπωσιακή, full Χόλυγουντ, έφοδο. Θα ακολουθήσουν πυκνοί πυροβολισμοί τόσο απ’ την μεριά του Mateen (απονενοημένο πάτημα της σκανδάλης…) όσο και απ’ την μεριά της αστυνομίας, μέσα στο χώρο που βρίσκονται οι όμηροι – τουλάχιστον 300 άτομα. Στις 5:15 θα αναγγελθεί ότι "ο ένοπλος εξουδετερώθηκε".
Οπωσδήποτε αυτά ακούγονται fiction και εκ των υστέρων· αλλά αυτά περιγράφει το fbi της Τάμπα, μένοντας στους τύπους του "δίνουμε αναφορά". Τίποτα δεν είναι fiction, υπάρχει μια ξεκάθαρα λογική εξέλιξη των πραγμάτων: σαλούν!!! Ο Mateen πήγε να κάνει έναν "ηρωϊσμό" α λα αμερικέν, κρατώντας όμηρους αρκετές εκατοντάδες σε ένα μπαρ που ήξερε, χωρίς να σκοτώσει κανέναν· αλλά "η μεγαλοσύνη του σκοπού του" έκανε τα γονατά του να τρέμουν καθώς περνούσε η ώρα κι αυτός είχε ένα όπλο και κανένα σχέδιο. Απειλούσε με κακό χαμό, απ' τον φόβο του. Απ’ την μεριά τους οι αμερικάνοι μπάτσοι δεν είχαν καμία όρεξη να πείσουν έναν "ισλαμιστή τρομοκράτη" να παραδοθεί αναίμακτα: τέτοια ήπια show δεν πουλάνε, ούτε αξίζουν τον κόπο. Έτσι αποφάσισαν να κάνουν "ντού", μέσα στον κόσμο. Κι όταν οι σφαίρες πέφτουν σαν το χαλάζι, ποιος σκοτώνει ποιον;
Aποκλείεται να παραδεχτεί η αμερικανική μπατσαρία ότι σκότωσε κάμποσους απ' τους θαμώνες / ομήρους του Pulse, αφού (εύκολα) τους χρέωσε σαν δολοφονημένους απ’ τον Mateen. Αλλά κάποιοι σχολαστικοί, που διαβάζουν τις ανακοινώσεις της αμερικανικής αστυνομίας, υποψιάζονται ότι έγινε "western" μέσα στο μπαρ, και ότι άγνωστος αριθμός σκοτώθηκε απ' τους μπάτσους που πυροβολούσαν στο ψαχνό. Ούτε πρόκειται να παραδεχτεί η αμερικανική μπατσαρία ότι αυτός ο Matten δεν ήταν και τόσο επικίνδυνος, μάλλον ένας καλοπροαίρετος χαζούλης ήταν που θεώρησε ότι πρέπει να κάνει κάτι για τη συρία και το ιράκ, και ότι άρα θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί εντελώς διαφορετικά (και τελικά να αφοπλιστεί). Δεν ήταν ένας απατημένος εραστής· ήταν κάποιος που δήλωνε "isis", ακόμα κι αν το έκανε μόνο για να εντυπωσιάσει. Όμως μια αστυνομία που σκοτώνει μαύρους "επειδή έτρεξαν", γιατί να μην καθαρίζει "στρατιώτες του isis" μαζί με θαμώνες gay bars; Τι στην ευχή; Ναός της ακολασίας ήταν. Δεν ήταν παιδικός σταθμός με τα παιδιά των δημοτικών συμβούλων, έτσι δεν είναι;
Την ιστορία την γράφουν οι νικητές. Και οι ηττημένοι την καταναλώνουν.

Πέμπτη 30 Ιούνη 2016

Ζυμώσεις. Ο Michael Gove έκρινε ότι ο Boris Johnson δεν "έκανε για την δουλειά" του αρχηγού των συντηρητικών και, άρα, πρωθυπουργού... Κρίνει, αντίθετα, ότι ο ίδιος κάνει.
Αυτά δεν σας λένε τίποτα, αλλά είναι μια ενδιαφέρουσα εξέλιξη στην ενδοβρετανική / ενδοκαπιταλιστική αναμέτρηση. Αν, λοιπόν, θέλετε να μάθετε τι σημαίνουν (μαζί με την κριτική απομυθοποίηση του brexit) δεν έχετε παρά να χαλάσετε 2 ευρώ – τίποτα δηλαδή. Για το Sarajevo νο 108 (απ’ το απόγευμα της 1ης Ιούλη στην Αθήνα, στις 2 Ιούλη στη Σαλονίκη).
Διαφήμιση; Απελπισία μάλλον! Επειδή τα παραμύθια βασιλεύουν.

Πέμπτη 30 Ιούνη 2016

Σύνταξη στα 17. Ο πάνσοφος πρωθυπουργός και η κυβέρνησή του θέλουν να αφήσουν κάτι "αριστερό" πίσω τους (που οπωσδήποτε θα εξισορροπήσουν με αρκετά ακόμα "δεξιά", καθότι φαιορόζ). Και σκέφτηκαν σ’ αυτό το "αριστερό αποτύπωμα" (κάτι σαν μούτζα απ’ την μεριά της εξουσίας) να συμπεριλάβουν και την ψήφο στα 17.
Θα προτείναμε κάτι ριζοσπαστικότερο: ψήφο στα 13. Επειδή προκύπτει ότι για πολλούς το να ψηφίζουν είναι "εξάρτηση", καλύτερα να ξεκινούν από νωρίς. Επιπλέον, το "δημοκρατικό πνεύμα" της εκλογής 15μελών στα λύκεια, που είναι άμεσα συνδεδεμένο με τις 5νθήμερες (και τις προσόδους των “προέδρων” απ’ αυτές…) ταιριάζει γάντι στην μαφιόζικη ελληνική δημοκρατία. Εκεί δεν θα υπάρξει πρόβλημα. (Ούτε στις συμβουλές της οικογένειας για το σωστό κουκί, "μας συμφέρει παιδάκι μου, άντε"…)
Το δικό μας αίτημα, απ’ την άλλη, είναι το γνωστό παλιό (οπότε δεν μας συγκινεί η ψηφοθηρική γενναιοδωρία). Σύνταξη στα 17, στράτευση στα 107.
Και μακριά από φασίστες, γιάπηδες, κόλακες, και ψώνια γενικά.

Πέμπτη 30 Ιούνη 2016

Ataturk Havalimani. Οπωσδήποτε πρόκειται για σύμπτωση, άρα ένας λόγος παραπάνω να την σημειώσουμε. Οι δράστες του μακελειού στο αεροδρόμιο της Istanbul δεν ήταν άραβες αλλά καυκάσιοι "ισλαμιστές τρομοκράτες". Είναι αυτό ακριβώς το είδος μούτρων που ανάγκασε τον δοξασμένο πρόεδρο Πούτιν να εκστρατεύσει στη συρία (πέρα απ’ τις βάσεις του εκεί): έχουμε πρόβλημα με τους καυκάσιους φονταμενταλιστές, οπότε καλύτερα να τους πολεμήσουμε στη συρία παρά στα εδάφη μας έχει δηλώσει παραπάνω από μία φορά ο Πούτιν.
Τώρα που αυτό το απάνθρωπο είδος κτύπησε σε τουρκικό έδαφος, δεν είναι αυτό ένας λόγος μιας πιο ζεστής σχέσης μεταξύ Άγκυρας και Μόσχας; Αν αυτοί που η Μόσχα ήθελε να εξουδετερώσει στη συρία σκοτώνουν στην τουρκία, δεν είναι ολοφάνερα απαραίτητο τα δύο κράτη να ενώσουν τις δυνάμεις τους;
Δεν κάνουμε ανάλυση. Λέμε απλά: κοίτα να δεις πότε πότε πως τα φέρνει ο θάνατος...

Πέμπτη 30 Ιούνη 2016

30 Ιούνη. Σε εθνική επέτειο, αργία, ημέρα εορτασμού του στρατού ανακήρυξε ο χασάπης της αιγύπτου Σίσι την 30η Ιούνη. Αυτήν την ημέρα πριν 3 χρόνια, το 2013, ξεκίνησε με αυτόν επικεφαλής το πραξικόπημα που ανέτρεψε τον μοναδικό ως τότε, επί δεκαετίες, εκλεγμένο πρόεδρο Μόρσι. Ένα πραξικόπημα βελούδινο για λίγες ώρες, και αμέσως μετά βελούδινο γάντι σε μια ατσάλινη γροθιά.
Δεν μπορούσε να επιβεβαιώσουμε ή να διαψεύσουμε ότι τα φιλικά καθεστώτα (ελληνικό, γαλλικό, ιταλικό, αμερικανικό, αγγλικό) συμμετείχαν στις εορταστικές δεξιώσεις των αντίστοιχων πρεσβειών. Επειδή τέτοιες δεν έγιναν. Ακόμα.
Σύντομα όμως θα γίνονται. Ευχάριστες ευκαιρίες συναντήσεων, για να προχωρούν και οι δουλειές.

Τετάρτη 29 Ιούνη 2016

Γάτος και δράκος. Μπορεί η cosco να είναι κρατική κινέζικη εταιρεία, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι οι έλληνες υπουργοί κατέβηκαν χτες απ’ τα δέντρα! Κι αν ένας απ’ αυτούς κρίνει ότι πρέπει να αλλάξει η συμφωνία για το λιμάνι του Πειραιά (χωρίς να το μάθει ο αγοραστής του), κάτι θα ξέρει.
Στο κάτω κάτω της γραφής, όπως ισχύει το "θα το ψηφίσουμε αλλά δεν θα το εφαρμόσουμε" (γίγας Αποστόλου), το ίδιο μπορεί να ισχύει το "υπογράψαμε αλλά θα ψηφίσουμε τίποτ’ άλλο".
H ευελιξία χρειάζεται πάντα. Κι αυτοί οι κινέζοι που χτίζουν σωρούς με κουτιά δείχνουν μονοκόμματοι...

Τετάρτη 29 Ιούνη 2016

Κυνοπολιτεία. Θα μπορούσε να είναι και συμπτωματικό… Αλλά η εμπρηστική επίθεση φασιστών έξω από τζαμί κοντά στο Περθ της αυστραλίας φαίνεται να εμπνέεται απ’ το "θάρρος" που πήραν οι ομοϊδεάτες τους στη γηραιά Αλβιώνα μετά την επιτυχία τους στο δημοψήφισμα.
Γαμώτο! Η τοπική οργάνωση λ.α.ε. / ανταρσυα της περιοχής θα πρέπει να πείσει τους αφελείς ότι πρέπει να αγαπάνε τους μετανάστες (κι ακόμα περισσότερο τους μουσουλμάνους). Αλλιώς θα χάσουν την εύνοια της "αριστεράς"…

Τετάρτη 29 Ιούνη 2016

Πρωθυπουργοί. Ο κυρ Ραχόι (αρχιαυλικός του ισπανικού στέμματος) το ξέκοψε: καμία συζήτηση της ε.ε. με την πρωθυπουργό της σκωτίας Sturgeon. Έχει τον καϋμό του: την καταλωνία (για να μην πούμε την βασκία!). Αν η ε.ε. αρχίσει να αντιμετωπίζει τους ανθυποαξιωματούχους της μίας και της άλλης "επαρχίας" σαν αξιωματούχους, που θα πάει το κακό;
Σωστά. Έχει όμως δύο προβληματάκια ο κυρ Ραχόι. Πρώτον ΔΕΝ είναι κανονικός πρωθυπουργός εδώ και κάτι μήνες. Είναι υπηρεσιακός. Και παρότι κέρδισε τις πρόσφατες εκλογές, μπορεί να μην ξαναγίνει κανονικός, αν πρέπει να θυσιαστεί για το κοινό καλό (και για ένα θεαματάκι ψευτοκάθαρσης).
Και δεύτερον: ποιος του είπε ότι το χαλίκι στο παπούτσι του είναι και στων άλλων τα παπούτσια; Που σημαίνει: αν δείχνει τόσο εύκολα ότι έχει πρόβλημα με την σκωτία πως θα πάει να στριμώξει την αγγλία; Να τον φωνάξουν οι υπόλοιποι για να κάνει τι;
(Εντάξει, καταλάβαμε: μετά τον αποκλεισμό της εθνικής του είναι κάπως ζαλισμένος...)

Τετάρτη 29 Ιούνη 2016

Γνήσιοι έλληνες. Ο αντιτουρκικός ρατσισμός των ελλήνων δεν έχει κανένα πρόβλημα να εκδηλωθεί ακόμα και μετά από 40 νεκρούς (και 250 τραυματίες) στο αεροδρόμιο της Istanbul. Για τους έλληνες αυτό δεν είναι "τρομοκρατικό κτύπημα" πολύ χειρότερο από εκείνο στο αεροδρόμιο των Βρυξελών. Είναι "κτύπημα στην καρδιά της τουριστικής βιομηχανίας της τουρκίας" (κάτι που δεν διανοήθηκαν να πουν για την σφαγή στο Παρίσι - π.χ...). Που σημαίνει, πολύ απλά, τρίβουμε τα χέρια μας.
Και φυσικά είναι πολύ ξινισμένοι (οι έλληνες) που όχι μόνο δεν έγινε ρωσο-τουρκικός πόλεμος (ο οποίος, ως γνωστόν, θα παρέδιδε την Istanbul στους "φυσικούς ιδιοκτήτες" της), αλλά Μόσχα και Άγκυρα τα βρίσκουν. "Παράξενο" λέει η δημαγωγική φωνή "την ημέρα της σφαγής στο αεροδρόμιο ο Πούτιν έδωσε εντολή να αρθεί η απαγόρευση της τουρκίας για τους ρώσους τουρίστες... Μα θα πάνε τώρα εκεί; Μπαα..."
Μόνο που η Μόσχα έχει άρει την ταξιδιωτική οδηγία εδώ και πάνω από ένα μήνα! Αυτό που έκανε σήμερα ο Πούτιν (μετά την συγγνώμη του Ερντογάν) ήταν να διατάξει την άρση όλων των εμπορικών απαγορεύσεων προς την τουρκία. Σε όλο το φάσμα. Όχι στον τουρισμό.
Κουκιά τρως, κουκιά χέζεις λέει μια παροιμία. Το ίδιο ισχύει για τα πατριωτικά κλισέ. Τρώγονται και χέζονται σύμφωνα με την όρεξη.

Τρίτη 28 Ιούνη 2016

Go home. Αυτά τα φασισταριά του brexit δεν φαίνονται να συγκινούνται απ’ τα αριστερά συγχαρητήρια για τη νίκη τους. Την οποία (δική τους δουλειά είναι, άλλωστε) ερμηνεύουν ρατσιστικά, λόγω και έργω· πράγμα καθόλου παράξενο.
Μήπως το πολιτικό προσωπικό του ελληνικού κόμματος της δραχμής πρέπει να στείλει μια ανοικτή επιστολή στον αγγλικό "λαό - που - παραφέρεται" για να μην εκτείθεται; Μήπως πρέπει ο κυρ Γιάνης, που λημεριάζει εκεί γύρω, να αναλάβει αποστολή;
Ή μήπως να κτυπηθεί στο δόξα πατρί ο φασιστορατσισμός που πήγε και φώλιασε μέσα στη λαϊκή νίκη με κάποιο υπερόπλο έμπνευσης του κυρ Παναγιώτη; Πείτε μας παρακαλούμε!

Τρίτη 28 Ιούνη 2016

Τίποτα δεν πάει χαμένο. "Έχουν λυσσάξει οι κυρίαρχοι κύκλοι της ΕΕ και της "παγκοσμιοποίησης" με την αναπάντεχη γι' αυτούς ψήφο του Βρετανικού λαού υπέρ του Brexit.
Γι' αυτό και όλοι αυτοί οι εξουσιαστές του πλανήτη, από τους πολυεθνικούς τραπεζικούς κολοσσούς μέχρι τα κερδοσκοπικά κεφάλαια, βυσσοδομούν για να εμποδίσουν να γίνει πράξη η κυρίαρχη βούληση του Βρετανικού λαού.
Από τα κέντρα εξουσίας στις ΗΠΑ μέχρι το γερμανικό κατεστημένο, έως τη μισητή από τους λαούς γραφειοκρατία των Βρυξελλών, ψάχνουν τώρα για τον "Βρετανό Τσίπρα" και την ομάδα εκείνη των Βρετανών πολιτικών που θα τον περιβάλλει, ώστε να αναλάβουν τον βρώμικο ρόλο να μετατρέψουν το Brexit σε Bremain."

Τάδε έφη ο πάντα εύστοχος κυρ Παναγιώτης σε ρ/σ της Λάρισας. Μπορεί να λυσσάνε και να βυσσοδομούν όλοι οι ισχυροί του πλανήτη, αλλά εκείνος μένει άγρυπνος στις επάλξεις. Με την δοκιμασμένη γραφειοκρατική πανοπλία του, με το βερμπαλιστικό σπαθί του έξω απ’ το θηκάρι, να αστράφτει (νομίζει αυτός) μέσα στην βαθιά νύχτα, με ό,τι πιο συντηρητικό θα ήταν δυνατόν να χωρέσει κάτω απ’ την περικεφαλαία του. Ένας (κάπως γερασμένος...) μεγΑλέξανδρος έτοιμος να κόψει όλους τους γόρδιους δεσμούς του κόσμου, όπως δήλωνε άλλωστε πριν λίγες ημέρες.
Και μένει άγρυπνος μόνος. Διότι μπορεί (ή μπορεί και όχι) κάποιοι να ψάχνουν τον "βρετανό Τσίπρα"… Τον "βρετανό Λαφαζάνη" όμως δεν τον ψάχνει κανείς. Δεν χρειάζεται. Φτάνει ο ένας και έλληνας.
(Και επειδή τα σχόλια είναι υποχρεωτικά σύντομα, όποιος / όποια ενδιαφέρεται για την σοβαρή προσέγγιση των προβλημάτων του αγγλικού καπιταλισμού και το εξίσου σοβαρό ξεβράκωμα των αριστερών ψαλτών του brexit, ας μπει στον κόπο να διαβάσει το επόμενο Sarajevo, νο 108.
Είναι κουραστικό το διάβασμα, σύμφωνοι. Η ιδεολογική αυτοϊκανοποίηση, όμως, για να το πούμε όσο πιο κομψά γίνεται, δεν είναι βαρετή;)

Τρίτη 28 Ιούνη 2016

Πολιτικό θέαμα. Δεν μας αφορά, οπότε μπορούμε να σχολιάζουμε με μεγαλύτερο βαθμό ελευθερίας. Υποψήφιος για την αρχηγία της βρετανικής δεξιάς κατεβαίνει (και) ο νυν υπουργός εργασίας Στήβεν Κραμπ. Το εντυπωσιακό στην περίπτωσή του είναι το βιογραφικό του: Παιδί χωρισμένων γονιών, ο Κράμπ μεγάλωσε σε μια οικογένεια που βασιζόταν εξ ολοκλήρου στα επιδόματα πρόνοιας που λάμβανε από το κράτος.
Προλετάριος από κούνια (σα να λέμε), που το έκοψε στα δεξιά και πρόκοψε. Επιτομή του ταξικού συγκρητισμού που είναι σημαία των νεοφιλελεύθερων.
Εν τω μεταξύ ο Κραμπ έχει φυσιογνωμικές ομοιότητες με τον αυστραλό σταρ Ράσσελ Κρόου. Ένας "μονομάχος" που ξεκινάει από δούλος και καθαρίζει τον διεστραμένο αυτοκράτορα;
Η Ελισάβετ δεν κινδυνεύει. Και το πολιτικό θέαμα μπορεί να κάνει τις φάρσες του.

Τρίτη 28 Ιούνη 2016

Το αληθινό brexit. Ο "φίλαθλος λαός" της αγγλίας, όπως τουλάχιστον εκφράζεται απ’ τα παλιά και νέα media, είναι έξαλλος με τον αποκλεισμό της εθνικής του απ’ τους ασήμαντους ισλανδούς. "Μην γυρίσετε πίσω" φωνάζει στους παίκτες η sun· που σημαίνει ότι "μια φορά brexit - για πάντα brexit". Κι ότι νάναι.
Παραιτήθηκε και ο προπονητής. Αλλά όχι από Σεπτέμβρη. Από τώρα. Αυτό τι είναι; Παράδειγμα προς μίμηση; Προδοσία; Τι θα αποφανθεί ο κτυπημένος απ’ τη μοίρα λαός; Ούτε ψύλλος στον κόρφο τους!

Δευτέρα 27 Ιούνη 2016

Συγγνώμη. Έγινε κι αυτό. Ο Ερντογάν, με γράμμα του στον Πούτιν, απολογείται για την κατάρριψη του ρωσικού Su-24 τον Νοέμβρη του 2015. Προσθέτοντας έναν τόνο μελοδραματισμού, συμπληρώνει ότι "ο πόνος για τον θάνατο του πιλότου είναι και τουρκικός πόνος". Άλλα έλεγε τότε, αλλά έτσι είναι η πολιτική (και οι φάρσες).
Εκείνο που υπολογίζαμε ότι θα συνέβαινε τον περασμένο Φλεβάρη (η αποκατάσταση των σχέσεων Μόσχας - Άγκυρας) γίνεται 4 μήνες μετά. Σύμφωνοι, κάναμε ένα μικρό λάθος· αν και απ’ την άποψη της ιστορίας οι 4 μήνες μπορεί να είναι ασήμαντος χρόνος.
Παρακαλούνται, λοιπόν, όλοι οι σοφοί αναλυτές, οι ειδικοί διεθνολόγοι, οι επαγγελματίες και ερασιτέχνες "σίγουροι" ("να σου πω εγώ"!!), οι πατριώτες και οι οπαδοί κάθε ονειροφαντασίας, που έβαζαν στοιχήματα ακόμα και για ρωσο-τουρκικό πόλεμο (θυμόμαστε, κρατάμε και αρχείο), να περάσουν απ’ τον κουβά. Αν έχουν και τίποτα πτυχία ας τα ρίξουν μέσα για πατσαβούρια.
Όσο για εκείνους κι εκείνες που μας έδειξαν εμπιστοσύνη σ’ αυτήν την δύσκολη και εντελώς κόντρα στο ρεύμα πολιτική εκτίμησή μας (για τις ρωσοτουρκικές σχέσεις μετά τον περασμένο Νοέμβρη) ας συνεχίσουν να το κάνουν. Όχι επειδή δεν κάνουμε λάθη. Αλλά επειδή δεν κάνουμε ατιμίες.
Δεν υποτιμήσαμε ποτέ κανενός τη νοημοσύνη. Aυτό είναι το χειρότερο μ’ εμάς!

Δευτέρα 27 Ιούνη 2016

Το αριστερό αποτύπωμα. Τον "έδωσε" κανονικά ο γ.γ. του κκε τον πρωθυπουργό. "Μιας και δεν θα κάνω τίποτα απ’ όσα υποσχέθηκα, τουλάχιστον ας αλλάξω τον εκλογικό νόμο, μπας κι αφήσω κάτι αριστερό πίσω μου" φέρεται ότι εξομολογήθηκε ο καραβοτσακισμένος καπετάνιος της φαιορόζ κυβέρνησης. Αλλά έπαιξε υποκλοπή...
Από ανθρώπινη και πολιτικοϊστορική σκοπιά δεν είναι παράξενο που οι άλλοτε αριστεροί περιθωριακοί του κοινοβουλευτισμού κατατρέχονται απ’ το άγχος της υστεροφημίας. Δεν έχουν σχέση με την κοινή πραγματικότητα (ανάλογα, πάντα, με το τι εννοεί ο καθένας μ’ αυτή τη λέξη)· προσπαθούν αντίθετα να πιάσουν στασίδι στη γκαλερί των αγιογραφιών. Έτσι μεγάλωσαν: με εικονίσματα και με ψεύτικες γονυκλισίες.
Το πρόβλημα είναι ότι αυτό το άγχος του να γραφτεί το όνομά σου στην ιστορία έχει από παλιά ένα κακόηχο όνομα: Ηροστρατισμός. Ήταν το μοντέλο του λαοφιλούς κυρ Γιάνη (και από πολλές απόψεις ήταν το ιδανικό σχεδόν ολόκληρου του λαού, που μεγάλωσε θεωρώντας μαγκιά τα "κούγκια").
Ο κυρ Γιάνης σχόλασε, ο λαός όχι. Οπότε τέτοια άγχη είναι πάντα κακός σύμβουλος.

Δευτέρα 27 Ιούνη 2016

Δύο ένα. Γιατί το έκανε αυτό η πατρίδα της Björk; Είναι δυνατόν ένα κράτος με πληθυσμό δυο φορές τον πληθυσμό της Πάτρας να έχει "εθνική" που να πετάει έξω απ’ το euro (της μπάλας) την αγγλία; Κοτζάμ αγγλία; Έξω απ' τα "νησιά Φερόες" του Ατλαντικού;
Είναι καιρός για αμφισβητήσεις του είδους "είσαστε μπάζα"; Συνωμοτούν όλοι για να πάθει η αυτού μεγαλειότητα (που, όσο νάναι, βρίσκεται σε επικίνδυνη ηλικία) έμφραγμα; Συνωμοτούν όλοι για να πάρει την κούπα η γαλλία;
Ααααααααα!!.. Δεν θα τα πάμε καθόλου καλά...

Κυριακή 26 Ιούνη 2016

Τελεία και τάβλα. Έκπληκτες μπροστά στη μεγαλοσύνη των καινούργιων καθηκόντων τους οι πολιτικές βιτρίνες της επικράτειας της αυτού μεγαλειότητας (you know who) δείχνουν, προς στιγμή, ημιλιπόθυμες. Σα να έχουν πέσει ανάσκελα κάπου κοντά στην πόρτα της εξόδου απ’ την ε.ε., και δεν κουνάνε. Δεν έχουν ενημερώσει ακόμα επίσημα (όπως ζητάει το πρωτόκολλο και όπως πολύ καλά ξέρει η αυτού μεγαλειότης ότι πρέπει να συμβαίνει πάντα) τους πρώην εταίρους τους ότι "άντε γειά". Ο "έχω παραιτηθεί, με αναστολή ως τον Οκτώβρη" πρωθυπουργός θα ενημερώσει (λέει) τους υπόλοιπους στη διάρκεια του δείπνου της συνόδου κορυφής της ε.ε. την ερχόμενη Τρίτη. Και μετά θα φύγει - οι 27 θα κουβεντιάσουν χωρίς αυτόν... (Μα που πάνε 27 κρατίδια χωρίς την Μεγάλη βρετανία;)
"Δεν υπάρχει τρόπος να αναγκάσεις κάποιον που αποφάσισε να φύγει απ’ την ε.ε. να μαζέψει τα μπογαλάκια του γρήγορα" λένε οι ειδικοί. Φαίνεται ότι υπάρχουν αρκετοί εις τα ευρώπας που θέλουν το "γρήγορα", για να καθαρίσουν το δωμάτιο, να μαζέψουν τα άπλυτα, να τελειώνουν. Αυτό, πάντως, ίσως είναι χρήσιμο και στους έλληνες φιλέξοδους· αν κάποτε πάρουν το τιμόνι. Να πουν ότι φεύγουν, αλλά να στρωθούν στο χωλ· βγάζοντας και τα παπούτσια τους.
Ναι, ντάξει, είπα ότι θα φύγω! Δεν είπα όμως πότε... Κάτσε να κάνω κανά τσιγαράκι!! Τςςςς! Αυτά δεν είναι καλοί τρόποι!

Κυριακή 26 Ιούνη 2016

Ισπανική σκηνή. Οι δύο πρώτοι στις σημερινές ισπανικές εκλογές, οι δεξιοί και οι σοσιαλδημοκράτες, θα αναγκαστούν (;) να κάνουν κυβέρνηση "μεγάλου συνασπισμού". Αλλά υπάρχουν σημαντικά στοιχεία της ισπανικής πολιτικής σκηνής που είναι γενικά άγνωστα στα μέρη μας.
Πρώτα πρώτα η ισπανία είχε επί 40 χρόνια φασιστικό καθεστώς (Φράνκο), το οποίο τέλειωσε όχι επειδή ανατράπηκε αλλά επειδή ψόφησε ο στρατηγός επικεφαλής της. Τα της μετάβασης σε "δημοκρατία" είχε συμφωνηθεί όμως νωρίτερα, υπό την αιγίδα του και, φυσικά, με την εγγύηση των βασιλικών παράσιτων της ισπανίας... Γιατί κι εκεί υπάρχει παλάτι.
Η συμφωνία της μετάβασης προέβλεπε και σοσιαλδημοκρατική διακυβέρνηση εν ευθέτω χρόνο. Προέβλεπε όμως πρώτιστα την επιβολή απόλυτης λήθης για το φρανκικό καθεστώς και τα εγκλήματά του. Οπότε όλο το στελεχικό δυναμικό των φασιστών πέρασε ομαλά στη "δημοκρατική" φάση, κυρίως (φυσικά) στο δεξιό κόμμα· κάποιοι, όμως, και στους σοσιαλδημοκράτες.
Έτσι, σε γενικές γραμμές, απ’ τα τέλη του 1975 που ο θεός της opus dei πήρε τον δικτάτορα μαζί του μέχρι σήμερα κυβερνούν στην ισπανία τα ίδια "πολιτικά σόγια" που ήταν στην αυλή του Φράνκο στα 40 χρόνια της εξουσίας του· με εκείνες τις προσθήκες που είναι αναπόφευκτες με το πέρασμα του καιρού.
Είναι χαρακτηριστικό της "ισπανικής δημοκρατίας" το ότι η λήθη για αυτές τις 4 δεκαετίες τρόμου και δολοφονιών, απ’ το 1936 ως το 1975, είναι ασφυκτική. Τα σχολικά βιβλία ιστορίας αφιερώνουν μόνο μισή σελίδα στην περίοδο. Κι αυτό είναι όλο.
Το καθεστώς του Φράνκο είχε στρατόπεδα μαζικής εξόντωσης των πολιτικών αντιπάλων του όχι μέχρι το τέλος του β παγκόσμιου πολέμου αλλά σχεδόν μέχρι το τέλος της ζωής του. Υπάρχουν ομαδικοί τάφοι σε διάφορα σημεία της επικράτειας, κι όταν ανακαλύπτεται κάποιος απαγορεύεται οποιαδήποτε έρευνα για την ταυτότητα των δολοφονημένων. Για να μην εγερθούν νομικές αξιώσεις εναντίον των φρανκιστών (αν ζουν ακόμα) ή των απογόνων τους· και να μην ξυπνήσουν οι μνήμες...
Με μια τέτοια παράδοση και με μια εξαιρετικά αναπτυγμένη μαφία / παρακράτος (δεν είναι μόνο του το ελλαδιστάν!) μόνο "για τα μάτια του κόσμου" είναι δύσκολο να συγκυβερνήσουν το partido popular (p.p.: οι δεξιοί) με το partido socialista obrero espanol (p.s.o.e.: οι σοσιαλδημοκράτες).
Το μόνο που θα χρειαστούν είναι μια ακόμα – πιο – δεξιά αντιπολίτευση· για "ισορροπία". Ίσως μία που να λέει "έξω απ' την ε.ε." Αλλά αυτή η έλλειψη διορθώνεται εύκολα, εν κινήσει...

Κυριακή 26 Ιούνη 2016

With a little help. Οπωσδήποτε δεν την χρειάζονταν αυτή την μικρή, συμβολική βοήθεια. Η ιστορία, όμως, δεν πρέπει να είναι άδικη: δόθηκε. Απλόχερα και εγκάρδια.
Η λ.α.ε. απέκτησε πια τα όργανα ενός κανονικού κόμματος. Και, φυσικά, συμμετέχοντες και καλεσμένοι της τελετής δεν παρέλειψαν να στείλουν τα χαιρετίσματά τους στους ψηφοφόρους της βρετανικής εξόδου απ’ την ε.ε.
Δεκαεφτάμισυ εκατομμύρια αυτοί. Βάλε και καμιά χιλιοπεντακοσάρα, βαριά βαριά, απ’ την συνδιάσκεψη της λ.α.ε..... ε, "το brexit βάφτηκε κόκκινο"...
(Όχι, θα την γλύτωνε! Δεν τον ξέρετε καλά τον κυρ Παναγιώτη και την παρέα του. Εδώ πήγε να τινάξει στον αέρα μόνος του την ευρωζώνη με ρωσικό γκάζι...)

[ παλιότερες αναρτήσεις ]

Cyborg

16/6/2016: Κυκλοφόρησε το νέο τεύχος του cyborg (νο 06, Καλοκαίρι 2016).

Κόκκινες Σελίδες
Spirit
Videoc
7yx
 
κορυφή