Τεύχος 108 - Ιούλιος 2016

1/7/2016: Kυκλοφόρησε το νέο τεύχος του Sarajevo (νο 108, Ιουλίου 2016).
Περιεχόμενα και σημεία διακίνησης

Πήγαινε στο site των 7ψυχων, δες την πρώτη βιντεοπαρουσίαση για τον στόχο ωρομίσθιο 7 ευρώ (κατ’ αρχήν στις αλυσίδες γρήγορου φαγητού και καφέ)... Κι αν σου κάνει διάδωσέ το.
Είναι ακόμα η αρχή.

Από την Τρίτη 5/6 η "ασταμάτητη μηχανή" θα ...σταματήσει. Για κάμποσες ημέρες. Kαλοκαιρινή άδεια γαρ.
Θα ξαναμαρσάρει την 1η Αυγούστου.

Δευτέρα 4 Ιούλη 2016

Μπίζνες με χιούμορ. Αυτός που βάφτισε την εταιρεία μέσω της οποίας ο εθνικός asset (you know who) κατέβηκε στο στίβο των αδειών για κανάλια, θα πρέπει να είναι πολύ ψαγμένος. "Alter ego"; Χμμμ...
Όχι εγώ... Ο άλλος!!! Έτσι λέει ο ποιητής. (Δηλαδή ποιος είναι αυτός ο "άλλος";)

Δευτέρα 4 Ιούλη 2016

Οι τράπεζες. Πρώτα το απόσπασμα απ’ το ρεπορτάζ (ναυτεμπορική 4/7):
Η απειλή μιας νέας τραπεζικής κρίσης χτυπά την πόρτα της Ιταλίας, με τους επενδυτές να τρομάζουν μπροστά στο "βουνό" επισφαλών δανείων άνω των 350 δισ. ευρώ, που βαρύνει το ιταλικό χρηματοπιστωτικό σύστημα. Βρυξέλλες και Ρώμη έσπευσαν σιωπηρά να λάβουν μέτρα, ώστε η κατάσταση να μην τεθεί εκτός ελέγχου, θέτοντας σε ετοιμότητα προληπτικό μηχανισμό διοχέτευσης ρευστότητας και παρακάμπτοντας το ενιαίο πλαίσιο, που προβλέπει τη διάσωση με συμμετοχή των επενδυτών.
… Στο διάστημα μεταξύ του Οκτωβρίου 2008 και 31 Δεκεμβρίου 2012, οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις χρειάστηκε να δαπανήσουν περισσότερα από δύο τρισ. ευρώ – ή το 14% του συνολικού ΑΕΠ της ε.ε. – για τη διάσωση προβληματικών τραπεζών και τη στήριξη του χρηματοπιστωτικού συστήματος με τη μορφή "ενέσεων ρευστότητας" ή εγγυήσεων. Οι τέσσρεις χώρες που συνεισέφεραν τα περισσότερα κεφάλαια για την απευθείας διάσωση τραπεζών ήταν οι Βρετανία (82 δισ. ευρώ), Γερμανία (64 δισ. ευρώ), Ιρλανδία ( 64 δισ. ευρώ) και Ισπανία (60 δισ. ευρώ).

Αν οι ιταλικές τράπεζες βρίσκονται ακόμα, το 2016, σε μαύρο χάλι, για την κατάσταση των ελληνικών δεν υπάρχει χρώμα. Σε απόλυτους αριθμούς το ποσό των "κόκκινων δανείων" είναι αισθητά μικρότερο στα μέρη μας. Αλλά σαν ποσοστό του αεπ είναι θηριώδες. Τα επισφαλή δάνεια προς τις ελληνικές τράπεζες είναι επίσημα 85 δις ευρώ, λίγο πάνω απ’ το 44% του αεπ (και ανεπίσημα πάνω από 110 δις ευρώ, πάνω απ’ το 58% του αεπ).
Το γιατί οι δανειστές κάθε είδους (από νοικοκυριά μέχρι επιχειρήσεις) έχουν κάνει στάση πληρωμών είναι ένα σύνθετο ζήτημα που, ωστόσο, έχει απαντήσεις. Όμως η πηγή του ερωτήματος βρίσκεται αλλού: στα χρόνια της ευδαιμονίας και στις (χρηματοπιστωτικές) μηχανές "ανάπτυξης δια του δανεισμού", any way.
Παρά, λοιπόν, τα 2 τρις. ευρώ "ενέσεων ρευστότητας" προς τις ευρωπαϊκές τράπεζες, αυτό το κεντρικό γρανάζι της καπιταλιστικής κρίσης παραμένει κολλημένο. Το ελληνικό κράτος δεν έχει λυπηθεί το χρήμα γι’ αυτό το σκοπό, για να στηρίξει τα ελληνικά μαγαζιά, με όλες τις κυβερνήσεις. Και παρότι δεν έχει πάρει θέση στο ευρωπαϊκό βάθρο με τα πιο γαλαντόμα κράτη, με κριτήριο τα οικονομικά του έχει ξεκολωθεί για να σώσει τις (μέχρι πρόσφατα) ελληνικές τράπεζες – αυξάνοντας το δημόσιο χρέος. Χωρίς να πετύχει τίποτα. (Πράγμα λογικό, που δεν μπορούμε να εξηγήσουμε εδώ).
Τολμήσαμε, σαν αυτόνομοι εργάτες, να υποστηρίξουμε από νωρίς, ότι το ελληνικό "πρόβλημα" δεν ήταν πρόβλημα "υψηλού δημόσιου χρέους" παρά μόνο δευτερογενώς. Όντως ήταν ψηλό αυτό το ρημάδι, αλλά το νόημα του ύψους του ήταν ότι η σωτηρία των τραπεζών θα το έκανε δυσθεώρητα υψηλότερο. Το ελληνικό πρόβλημα (υποστηρίξαμε) ήταν απ’ την αρχή το ίδιο όπως παντού, έστω με τις όχι αμελητέες ελληνικές ιδιαιτερότητες: ήταν η κατάρρευση του χρηματοπιστωτισμού.
Τώρα που, μετά από τόσα χρόνια και τόσα "μνημόνια", οι ελληνικές τράπεζες παραμένουν κολλημένες στο βυθό, το μόνο ζήτημα που προβάλλεται είναι μήπως οι (ξένοι) μέτοχοί τους αποβιβαστούν και στις διοικήσεις τους. Πρόβλημα "εθνικής ανεξαρτησίας" κι εδώ!
Λογικό από μια αποψη, αφού υπάρχει το σοβαρό ενδεχόμενο να βρεθούν οι σκελετοί στα τραπεζικά ντουλάπια. Είναι δυνατόν οι διοικητές των ελληνικών τραπεζών να καταλήξουν σε τίποτα μπουντρούμια (όπως θα έπρεπε να έχει γίνει ήδη) για όσα έχουν κάνει πάνω και, κυρίως, κάτω απ’ το τραπέζι εδώ και δεκαετίες; Όχι!
Περιμένουμε όσους ξαγρυπνούν στις επάλξεις του πατριωτισμού να αναλάβουν κι αυτήν την υπόθεση...

Δευτέρα 4 Ιούλη 2016

Βαρεμάρα. Κάτι μας λέει ότι και τον Αύγουστο και τον Σεπτέμβριο θα παίζεται η ίδια τραγωδία (και ο Σαίξπηρ δεν θα φταίει γι’ αυτό): to brexit or not to brexit?
Αλλά εσείς ξέρετε, ε;

Δευτέρα 4 Ιούλη 2016

Κάτω τα χέρια απ’ τον Γιάνη! Είναι ελεεινό!! Οι περσινοί πουθενάδες, που είχαν πιάσει τα υπουργεία και δεν ήξεραν που πάνε τα τέσσερα, που αποθέωναν τον κυρ Γιάνη (ο οποίος έκανε πράγματα που κανείς ποτέ από δαύτους δεν είχε διανοηθεί ότι μπορούν να γίνουν, όπως για παράδειγμα να έχει το πουκάμισο έξω με τέτοιο στυλ ώστε σχεδόν να τον ερωτευτεί η Λαγκάρντ, ή να μαγνητοφωνεί τα eurogroup), αυτές οι μαριονέτες που έχουν κρατήσει τα πόστα τους ανάξιες ωστόσο να έχουν κάποιο αφεντικό της προκοπής, όλοι αυτοί (ονόματα δε λέμε οικογένειες δε θίγουμε) που έκαναν φάλτσα back vocals, να κατηγορούν τώρα τον κυρ Γιάνη!
Ε, όχι!!! Από πότε οι αχάριστοι λένε την "αλήθεια"; Ποιός έκανε μάγκα ποιον; Ο υπουργός Παππάς και ο υπουργός Κοτζιάς (αυτός που απειλούσε να στείλει τους μετανάστες να ανατινάξουν την ευρώπη) έκαναν μάγκα τον υπουργό Βαρουφάκη; Ή το ανάποδο;

Δευτέρα 4 Ιούλη 2016

Λιτότητα και παρακμή. Το σλόγκαν "όχι στα ναι τους" προφανώς θεωρήθηκε υψηλού βεληνεκούς εύρημα, έτσι ώστε να τοιχοκολληθεί (επαγγελματικά) σε μεγάλη έκταση στην πόλη. Και από πολλές απόψεις είναι πράγματι τέτοιο, αν και για τους αντίθετους λόγους απ’ αυτούς που φαντάστηκαν οι εμπνευστές του.
Τέσσερεις λέξεις που, αν τις εννοήσει κανείς κυριολεκτικά, θα είχαν εξαιρετική διεισδυτικότητα σε κακομαθημένα ανήλικα. Προφανώς, όμως, δεν είναι αυτά το target group. Συνεπώς, τα μεν "ναι τους" υπονοούν κάποια βαρυσήμαντα "ναι" χωρίς περισσότερες διευκρινίσεις, το δε "όχι" υπονοεί κάποια εξίσου βαρυσήμαντη άρνηση. Γρίφος;
Όχι. Για την γνωστή επέτειο πρόκειται. Και για το marketing της πρώην προέδρου της βουλής. Όμως εάν το σλόγκαν έχει αξιώσεις πολιτικής, τότε είναι ο βαθμός μηδέν της. Η τέλεια χρεωκοπία της. Δεν λέει τίποτα υπονοώντας πολλά.
Πως αποδεικνύεται αυτό; Απ’ το γεγονός ότι το ακριβώς ανάποδο σλόγκαν, "ναι στα όχι τους", θα είχε το ίδιο νόημα. Όταν φτάνει κανείς να κάνει πολιτική διαφήμιση επιπέδου ανηλίκων (κακομαθημένων ή καλομαθημένων αδιάφορο) οφείλει απέναντι στην Ιστορία το τίμημα: η συγκινησιακή πανούκλα γεννάει τέρατα.

Κυριακή 3 Ιούλη 2016

Επέτειος. Πολλοί δεν θα το θυμούνταν, και αρκετοί θα ήθελαν να το ξεχάσουν. Αλλά υπάρχουν και οι θεματοφύλακες - της επικράτησης του "όχι" στο δημοψήφισμα της 5ης Ιούλη του 2015.
Οι καταγγελίες για την "προδοσία του συ.ριζ.α. που πήρε ένα ‘όχι’ και το έκανε ‘ναι’" θα ξεσκονιστούν λοιπόν. Και οι βερμπαλισμοί για την "απελευθέρωση του λαού απ’ τα δεσμά της ε.ε., του ευρώ και της γερμανίας" θα επαναληφθούν. Σα να μην έχει περάσει ούτε μια μέρα εδώ και 6 χρόνια.
Θα είναι, όμως, μια θλιβερή επέτειος. Όχι εξαιτίας της φαιορόζ "κωλοτούμπας" τότε. Αλλά εξαιτίας της σιωπηλής μεν μαζικής δε αποδοχής της τότε. Που έδειξε με αναδρομικό τρόπο πολλά για εκείνο το δημοψήφισμα· πολλά απ’ αυτά που οι εικονολάτρες του "λαού" δεν θέλουν ούτε μπορούν να καταλάβουν.
Long life λοιπόν...

Κυριακή 3 Ιούλη 2016

Τροχαίο με αυτόματο πιλότο. Η ιστορία της υπεραυτόματης οδήγησης ι.χ. μετράει τον πρώτο της νεκρό. Τον 40χρονο Joshua D. Brown, που σκοτώθηκε οδηγώντας ένα Tesla S, στις 7 του περασμένου Μάη, σ’ έναν αυτοκινητόδρομο στη Φλόριντα.
Χιλιάδες σκοτώνονται καθημερινά σε τροχαία· οπότε το ενδιαφέρον του συγκεκριμένου είναι τεχνολογικό. Ούτε ο Brown ούτε το Tesla S έφταιγαν για το ατύχημα. Μια προπορευόμενη νταλίκα με ρυμουλκούμενο έστριψε απότομα αριστερά, και το ι.χ. σφηνώθηκε στο τρέιλερ. Το "σφάλμα" που εξετάζουν τώρα οι μηχανικοί της tesla είναι ότι οι αισθητήρες του αυτοκινήτου δεν κατάλαβαν τον ελιγμό και δεν "πάτησαν φρένο".
Το ενδιαφέρον είναι πως η εταιρεία, που θεωρείται πρωτοπόρος στα εντελώς αυτόματα ι.χ., προειδοποιεί έντονα τους ιδιοκτήτες / οδηγούς τους ότι δεν πρέπει να παίρνουν τα χέρια τους απ’ το τιμόνι, και ότι πρέπει να είναι διαρκώς έτοιμοι να ανακτήσουν τον έλεγχο του οχήματος. Τα τιμόνια, μάλιστα, των μοντέλων της tesla έχουν αισθητήρες επιβεβαίωσης ότι και τα δύο χέρια του οδηγού ακουμπούν το τιμόνι. Δεν ξέρουμε μήπως πέφτει και καμιά καρπαζιά αν πάρουν το ένα απ' τα δύο...
Θα αναρωτιόταν κάποιος "αν δεν πρόκειται οδηγός και συνοδηγός να αράζουν στις πίσω θέσεις, τότε προς τι ο υπεραυτοματισμός;" Η απάντηση μπορεί να σοκάρει, αλλά δίνει τροφή για σκέψη. "Το αυτοοδηγούμενο αυτοκίνητο δεν είναι τέλειο υπό οποιεσδήποτε συνθήκες· αλλά τα συστήματά του είναι ήδη καλύτερα απ’ το μέσο οδηγό".
Συνεπώς, αυτός ο "μέσος οδηγός", μέχρι τα ρομποτικά αυτο-κινούμενα συστήματα να αγγίξουν την τελειότητα (που θα του επιτρέψει να ξαπλώσει στις πίσω θέσεις) έχει ένα κακό ριζικό: να παραφυλάει πάνω στο τιμόνι μπας και γίνει καμιά τεχνική αβλεψία. Καμιά αυτόματη μαλακία, σε απλά ελληνικά.
Ποιος είπε ότι η τεχνολογική πρόοδος δεν χρειάζεται θυσίες;

Κυριακή 3 Ιούλη 2016

Ταξίδια, αλλά όχι με το magic bus. Κανονικά δεν θα έπρεπε να ασχοληθούμε. Μήπως ζηλεύουμε; Όχι. Όμως αυτό το μόνιμα έκπληκτο, παιδικό, εντυπωσιασμένο ύφος (το πιάνουν ακόμα και οι φωτογραφικές μηχανές) στο πρόσωπο του πάνσοφου πρωθυπουργού στα εκτός έδρας (και κυρίως: εξωτικά) ταξίδια του μας προκαλεί.
Από μια άποψη στέκει. Πως αλλιώς κάποιος που δεν ανήκει ιστορικά στο πολιτικό establishment του ελλαδιστάν (και ενδεχομένως να είχε κάνει ελάχιστα ταξίδια στη ζωή του...) να κρύψει την "καλή του τύχη" όταν πηγαίνει στη Μόσχα ή στο Πεκίνο, ή όταν χαιρετιέται με ιερά τέρατα του παγκόσμιου καπιταλιστικού προτσέσσου; Η προσπάθεια απομίμησης του Παπανδρέου του Β τελειώνει εδώ: εκείνος ήταν κοσμοπολίτης. Το αντίγραφό του είναι έλληνας επαρχιώτης, και δεν μπορεί να το κρύψει.
Απ’ την άλλη μεριά υπάρχουν όλα εκείνα τα "μικρά" που δείχνουν το ασήμαντο ειδικό βάρος του ελλαδιστάν στον παγκόσμιο καταμερισμό εξουσίας· και το τι συμβαίνει στα ταξίδια ενός πρωθυπουργού είναι υποχρεωτικά δηλωτικό αυτής της θέσης. Έτσι, φτάνοντας στο αεροδρόμιο του Πεκίνου επικεφαλής του ενός τρίτου του υπουργικού συμβουλίου του και αντιπροσωπείας 40 επιχειρηματιών (σιγά μην έχαναν την ευκαιρία...) ποιος άραγε υποδέχθηκε την επίσημη ελληνική αποστολή;
Όχι, πάντως, ο κινέζος πρωθυπουργός με μερικούς πρωτοκλασσάτους υπουργούς· κάτι που θα ήταν αναμενόμενο απ’ το πρωτόκολλο. Σύμφωνα με τα ελληνικά media την ελληνική αποστολή υποδέχθηκε... "ένα κοριτσάκι με μια ανθοδέσμη"... Είναι καλύτερο απ' το να την περίμενε μια ανθοδέσμη μόνη της, χωρίς κοριτσάκι, αλλά... Κάποιοι κινέζοι αξιωματούχοι υπήρχαν, φυσικά, εκεί... (Μήπως ο αντιδήμαρχος Πεκίνου με τον γυιό του; Κάπως έτσι έμοιαζαν...). Στάθηκε αδύνατο να μάθουμε ποιοι ήταν: ούτε καν το καθεστωτικό πρακτορείο ειδήσεων Xinhua δεν ασχολήθηκε.
Και ενώ η ελληνική αφρόκρεμα έφτασε στο Πεκίνο την 1η Ιούλη, η επίσημη υποδοχή της θα γίνει στις 4 του μήνα. Αυτό σημαίνει "αναμονή" 3 ημερών... Σίγουρα δεν είναι αυτό που θα έλεγε κανείς "πως και πως σας περιμέναμε". Αυτό το 3ήμερο κωλοβάρεμα στον προθάλαμο (που στη διπλωματία μπορεί να είναι και κάτι σαν "χεστήκαμε για την πάρτη σας") μπορεί να αξιοποιηθεί. Μια βόλτα στο Σινικό Τείχος, τίποτα δηλώσεις σε δημοσιογράφους, καμιά επίσκεψη σε κανά τεχνολογικό πάρκο...
Την επόμενη της επίσημης υποδοχής θα μπορέσει η ελληνική αποστολή να επισκεφτεί και την απαγορευμένη πόλη...
Μεγαλεία!!! (Πέραν αυτών, οι κινέζοι μπίζνεσμεν συνεννοούνται πιο άμεσα κατευθείαν με τους έλληνες μαφιόζους...)

Σάββατο 2 Ιούλη 2016

File 17. Αυτό είναι το όνομα του εγγράφου (την ύπαρξη του οποίου αγνοούσαν οι περισσότεροι) που η απερχόμενη κυβέρνηση Ομπάμα αποχαρακτήρισε - σε σχέση με τις έρευνες για τους ενόχους της περιβόητης 11ης/9ου. Για ορισμένους το file 17 είναι μια σύνοψη των ακόμα απόρρητων 28 σελίδων της εξίσου περιβόητης έκθεσης του κογκρέσου για εκείνη την ημέρα.
Το file 17 έχει τα ονόματα καμιά 30αριάς σαουδαράβων με τους οποίους δύο απ’ τους (υποτιθέμενους) αεροπειρατές είχαν παρτίδες. Κατά το fbi δεν προκύπτει τεκμηριωμένη εμπλοκή του σαουδαραβικού κράτους, σαν τέτοιου, στην 11η/9ου. Μόνο επαφές ατόμων αυτού του κράτους – οπότε καταλαβαίνει ο καθένας ότι θέλει.
Τέτοιοι αποχαρακτηρισμοί σαν του file 17 δουλεύουν μια χαρά. Απ’ την μια δεν προσφέρουν νομική βάση για μηνύσεις, δικαστήρια κλπ, κατά του καθεστώτος του Ριάντ. Απ’ την άλλη ταΐζουν τα κοινωνικά φαντασιακά και τις συνομωσιολογικές πεποιθήσεις (συνωμοσιολογικές με την έννοια ότι μπορούν να ξεφεύγουν προς οπουδήποτε).
Μέσα στο αλισβερίσι της εποχής, οι μικρές ακίνδυνες δόσεις αποκαλύψεων είναι ένας τρόπος εκτόνωσης.

Σάββατο 2 Ιούλη 2016

Θέλει η χαρά να κρυφτεί… Υπολογίζαμε ότι οι ρωσοτουρκικές σχέσεις θα αποκατασταθούν τον περασμένο Φλεβάρη· αυτό έγινε τον τωρινό Ιούνη· αναγνωρίσαμε την αστοχία μας… Αλλά δεν μας αφήνουν να κάνουμε ούτε τέτοια λαθάκια!
Σύμφωνα με ρωσικές καθεστωτικές πηγές συναντήθηκαν σήμερα οι δύο υπ.εξ. (η αλεπού Sergei Lavrov και ο Mevlut Cavusoglu), σε ρωσικό έδαφος, και συμφώνησαν στο ποιοι είναι "τρομοκράτες" στη συρία και ποιοι όχι. Η al-Nusra είναι - είπαν. Και κάλεσαν όσους ένοπλους ανήκουν στην "εποικοδομητική αντιπολίτευση" (νέα ορολογία αυτή...) να φύγουν από περιοχές που ελέγχει η al-Nusra. Γιατί αλλιώς κακό μεγάλο θα τους βρει.
Όλα αυτά έχουν μεγάλες δόσεις θεατρινισμού. Εκτός απ’ αυτό (κατά την αυθαίρετη γνώμη μας): αν Μόσχα και Άγκυρα παίζουν το θεάμα του "τα βρίσκουμε" στις αρχές Ιούλη του 2016, οι "ανεπίσημες" συζητήσεις (αν διακόπηκαν ποτέ...) ανάγονται... στον Φλεβάρη, αν όχι ακόμα νωρίτερα!!!
Η Άγκυρα μπορεί να απαρνηθεί την al-Nusra επειδή έχει το περιθώριο να υποστηρίζει ότι συνεργάζεται με τον "μετριοπαθή" και "εποικοδομητικό" f.s.a. (ο οποίος πολεμάει συνήθως με την al-Nusra, αλλά μην το κάνουμε και θέμα...) . Ακόμα μεγαλύτερα περιθώρια έχει η Άγκυρα, αν είναι (και) δικός της στρατός που έχει "απελευθερώσει" απ’ τον isis μια ζώνη συριακού εδάφους στα συροτουρκικά σύνορα. Τους proxy ίσως δεν τους χρειάζεται τόσο όσο ένα χρόνο πριν.
Όπως αμφισβητήσαμε την φοβερή και τρομερή σοφία της (σχεδόν εμπόλεμης) αντίθεσης μεταξύ Άγκυρας και Μόσχας, έτσι θα βάλουμε πολλά ερωτηματικά στο περιεχόμενο των δημόσιων ανακοινωθέντων της επαναπροσέγγισης. Θεωρούμε πολύ πιθανό σαν επίδικο θέμα το Χαλέπι· αλλά ποιος θα έβγαινε να πει το μοιράσαμε έτσι κι έτσι;
Όμως ποιον νοιάζουν πια όλα αυτά; Ουφ!!! Έχουμε brexit, euro, καλοκαίρι, ολυμπιακούς... Ο καιρός περνάει...

Σάββατο 2 Ιούλη 2016

Η ελπίδα έρχεται… Έχουμε κι εμείς τα όριά μας!!! Πως να εννοήσουμε το γεγονός ότι την στιγμή που ο "μικρός Μάο" ("αφήστε όλα τα λουλούδια ν’ ανθήσουν", εξυπνάδα του κυρ Αλέξη τότε που ήταν πρόεδρος του 3+/- σύριζα) πατάει το πόδι του σε κινεζικό έδαφος, ξεσπούν σοβαρές οδομαχίες μεταξύ κινέζων εργατών και ιταλικής αστυνομίας; Σύμπτωση; Μόνο σύμπτωση;(Αστειευόμαστε, ε;)
Το κακό ξεκίνησε όταν το "ικα" ιταλίας πήγε να κάνει έρευνα σε μια κινέζικη βιοτεχνία στο Plato, έξω απ’ την Φλωρεντία. Στα κάτεργα της περιοχής (που είναι το υφαντουργικό κέντρο της ιταλίας) δουλεύουν σε εκατοντάδες μικρότερες και μεγαλύτερες επιχειρήσεις καμιά 50αριά χιλιάδες κινέζοι εργάτες. Σε κινεζικά αφεντικά οι περισσότεροι, υπεργολάβους. Είναι η πιο φτηνή εκδοχή του made in italy ρούχου...
Το ιταλικό ικα έγραψε πρόστιμα για λίγες παραβάσεις (μαύρη εργασία κλπ - στα όρια του "κάτι πρέπει να γράψουμε κι εμείς"), το αφεντικό της βιοτεχνίας πρόγκιξε τους ελεγκτές και τον μπάτσο που είχαν μαζί τους, και σε χρόνο dt οι εργάτες της γενναιόδωρης αυτής βιοτεχνίας έφτιαξαν οδοφράγματα οχυρώνοντας το μαγαζί (του αφεντικού τους). Εκατοντάδες άλλοι ομοεθνείς τους άρχισαν να συρρέουν (μετά από εντολή των δικών τους εργοδοτών), και το πράγμα πήγε στο πέτρες από ‘δω, ματ και δακρυγόνα από εκεί.
Το ότι (και) αυτή η περιοχή της ιταλίας είναι παράδεισος της μαύρης, άγρια μαύρης δουλειάς (κατά κύριο λόγο κινέζων εργατών) είναι γνωστό εδώ και χρόνια. Τέτοια κόλπα δεν ανθίζουν στη ζούλα. Προφανώς είναι σε γνώση και υπό την προστασία κάποιας μαφίας ή υπομαφίας του ιταλικού κράτους / κεφάλαιου / παρακράτους. Το αταίριαστο της υπόθεσης είναι ότι βρέθηκαν κάποιοι ελεγκτές του ιταλικού ικα (καινούργιοι; άμαθοι;) να ψευτοκάνουν την δουλειά τους. Όσο για τους προλετάριους που υπερασπίστηκαν το αφεντικό; Αν εκτίουν ποινές (όπως ξέρουμε για άλλες περιπτώσεις...), πάει να πει ότι υπερασπίστηκαν τις παροχές της "δουλειάς στη φυλακή". Δεν δικαιολογούνται, αλλά συμβαίνουν κι αυτά. Δυστυχώς.
Εκτός αν αυτό το τμήμα της σινο-ιταλικής μαφίας έμαθε ότι ο Τσίπρας ετοιμάζεται να κατακτήσει την αιώνια πόλη και σκέφτηκε: ρε δεν τα σπάμε εδώ, να πάμε στο Θριάσιο, να έχουμε την άνεσή μας;

Παρασκευή 1 Ιούλη 2016

Ψήσιμο. Αν το brexit σαν συγκίνησε, έστω για λίγο, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο· κι αν στις epic παραγωγές το ενδιαφέρον σας δεν εξαντλείται στις σκηνές όπου το θωρακισμένο ιππικό τσαλαπατάει τους αφελείς με τις ψάθινες ασπίδες αλλά δίνετε βάρος και στις προσωπογραφίες, τότε, παρακαλούμε, for queen sake, δώστε βάση και σ’ αυτά.
- Ο Michael Gove δήλωσε ότι ένοιωσε μια αλλαγή μέσα του (;;;;) και ότι παρά το γεγονός πως επί χρόνια έλεγε ότι δεν έχει τα προσόντα για πρωθυπουργός, τώρα πιστεύει ότι είναι ο σωστός άνθρωπος για τη θέση. (Θαύμα!!! Θαύμα!!! Παναΐα μου!!!)
- Ο Boris Johnson, αντίποδας του Gove στην ετερόκλητη συμμαχία του brexit, και μέχρι προχτές βέβαιος επικεφαλής των συντηρητικών και πρωθυπουργός, ευχήθηκε στον Gove κάθε δυνατή επιτυχία. (Ξανά θαύμα!!)
Επίσης ένας τυφλός στο Κορδελιό βρήκε το φως του! (Πως; Του διάβασαν το κι αυτή η νίκη ήταν του λαού! Απ’ το χαρτί, για να υπάρχουν και οι ανάσες...)

Παρασκευή 1 Ιούλη 2016

Orlando shooting. Όπως θεωρείται πια δεδομένο, ο 29χρονος αμερικάνος Omar Mateen σκότωσε στις 12 Ιούνη 2016 49 ανθρώπους και τραυμάτισε άλλους 53 στο Pulse, ένα gay bar στο Ορλάντο της Φλόριντα.
Όμως, τώρα που το θέμα "έγραψε" και ξεχάστηκε, ορισμένα επίσημα (αστυνομικά) δεδομένα δίνουν μια αρκετά (έως εντελώς) διαφορετική εικόνα για εκείνο το μακελειό, που έχει μπει οριστικά στο χορό της "ισλαμικής τρομοκρατίας".
Σύμφωνα με μια ανακοίνωση τύπου του fbi της Τάμπα (του περιφερειακού γραφείου της περιοχής) στις 20 Ιούνη 2016, η παρουσία ένοπλου άνδρα στο Rulse έγινε γνωστή στην τοπική αστυνομία στις 2:02 το μεσημέρι σαν "πυροβολισμοί στο Pulse". Σε έξι λεπτά (στις 2:08) υπήρχαν μπάτσοι έξω αλλά και μέσα στο μπαρ, που πήραν θέσεις αφοπλισμού του Mateen. Ωστόσο στις 2:18 το σχέδιο ακυρώθηκε.
Στις 2:35 (μισή ώρα μετά την εμφάνισή του στη σκηνή του θεάματος) ο Mateen τηλεφώνησε σε γραμμή "αντιτρομοκρατίας" για να δηλώσει "συμμαχία με τον Abu Bakr – al Baghdadi" (επικεφαλής του isis). Με βάση αυτήν την τηλεφωνική κλήση, απ’ τις 2:48 έως τις 3:24 (σχεδόν μιάμισυ ώρα μετά την εισβολή του ένοπλου Mateen στο μπαρ) έγινε τρεις τηλεφωνικές προσπάθειες "διαπραγμάτευσης", διάρκειας 9, 16 και 3 λεπτών η κάθε μία κατά σειρά, στις οποίες ο Mateen δήλωσε "στρατιώτης του ισλάμ" και ζήτησε απ’ τον διαπραγματευτή να σταματήσει η αμερική να βομβαρδίζει το ιράκ και τη συρία, δηλώνοντας ότι "γι’ αυτό είμαι εδώ τώρα". Στις διαδοχικές αυτές τηλεφωνικές "διαπραγματεύσεις" δήλωσε διάφορα (απεγνωσμένα και) απειλητικά, του είδους πoυ θα έλεγε κάποιος όταν νοιώθει ότι βουλιάζει στην παγίδα των πράξεών του. Την μία φορά απείλησε ότι υπάρχουν παγιδευμένα οχήματα έξω απ’ το μαγαζί και θα ανατιναχτούν μαζί με τους μπάτσους "αν κάνετε καμιά βλακεία"... Την επόμενη ότι έχει ένα "γιλέκο αυτοκτονίας σαν αυτά που είχαν στη γαλλία" (ανάθεμα κι αν είχε ιδέα γι' αυτά πέρα απ' τα media)... Tην τρίτη ότι "υπάρχουν κι άλλοι που θα κτυπήσουν τις επόμενες ημέρες αν κάνετε καμιά βλακεία, θα δείτε". Το φυλλοκάρδι του έτρεμε καθώς περνούσαν οι ώρες, αλλά τι λέει το manual για τέτοιες περιπτώσεις;
Αν αυτά ήταν ταινία του 1975 με τίτλο dog day afternoon (στα μέρη μας: σκυλίσια μέρα) και πρωταγωνιστή τον Αλ Πατσίνο, όλοι θα καταλάβαιναν τι συνέβαινε εκείνο το απόγευμα στο μπαρ Pulse. Ένας κάποιος ένοπλος (που αργότερα αποδείχθηκε πελάτης του μπαρ...) κρατούσε όμηρους αρκετούς προσπαθώντας να "παρέμβει" κατά των αμερικανικών βομβαρδισμών στη συρία και στο ιράκ.... Μιλώντας σαν μέλος του isis, μιας κι αυτός είναι ο τρόπος να δείχνεις φοβερός... Αλλά δεν είμαστε στο 1975 όπου υπήρχε μεγάλη καχυποψία για τα "θεωρήματα" της αστυνομίας. Ούτε είμαστε μπροστά σε μια ταινία που αναπαριστά αυτήν την αντιμπατσική στάση.
Οπότε, ενώ ακόμα δεν είχε σκοτωθεί ή τραυματιστεί κανείς μέσα στο μπαρ (οι αρχικοί πυροβολισμοί του Mateen ήταν στο ταβάνι), η αστυνομία αποφάσισε να αναλάβει τις ευθύνες της και να δράσει με όλο το μιλιταριστικό πνεύμα της. Στις 4:21 καταφέρνει να βγάλει απ’ το μαγαζί έναν αριθμό ατόμων μέσω των αεραγωγών του κλιματισμού. Στις 4:29 κάποιοι απ’ αυτούς λένε στην αστυνομία ότι ο ένοπλος τους απείλησε ότι θα πυροδοτήσει 4 γιλέκα – βόμβες σε 15 λεπτά. Όμως τα μηχανήματα / ανιχνευτές της αστυνομίας (και κατά πάσα πιθανότητα κάποιοι μπάτσοι που είχαν μείνει μέσα στο μπαρ) αποκλείουν την πιθανότητα να υπάρχουν βόμβες. Στις 5:02 οι ειδικές δυνάμεις ανατινάζουν έναν τοίχο του μπαρ, κάνοντας μια εντυπωσιακή, full Χόλυγουντ, έφοδο. Θα ακολουθήσουν πυκνοί πυροβολισμοί τόσο απ’ την μεριά του Mateen (απονενοημένο πάτημα της σκανδάλης…) όσο και απ’ την μεριά της αστυνομίας, μέσα στο χώρο που βρίσκονται οι όμηροι – τουλάχιστον 300 άτομα. Στις 5:15 θα αναγγελθεί ότι "ο ένοπλος εξουδετερώθηκε".
Οπωσδήποτε αυτά ακούγονται fiction και εκ των υστέρων· αλλά αυτά περιγράφει το fbi της Τάμπα, μένοντας στους τύπους του "δίνουμε αναφορά". Τίποτα δεν είναι fiction, υπάρχει μια ξεκάθαρα λογική εξέλιξη των πραγμάτων: σαλούν!!! Ο Mateen πήγε να κάνει έναν "ηρωϊσμό" α λα αμερικέν, κρατώντας όμηρους αρκετές εκατοντάδες σε ένα μπαρ που ήξερε, χωρίς να σκοτώσει κανέναν· αλλά "η μεγαλοσύνη του σκοπού του" έκανε τα γονατά του να τρέμουν καθώς περνούσε η ώρα κι αυτός είχε ένα όπλο και κανένα σχέδιο. Απειλούσε με κακό χαμό, απ' τον φόβο του. Απ’ την μεριά τους οι αμερικάνοι μπάτσοι δεν είχαν καμία όρεξη να πείσουν έναν "ισλαμιστή τρομοκράτη" να παραδοθεί αναίμακτα: τέτοια ήπια show δεν πουλάνε, ούτε αξίζουν τον κόπο. Έτσι αποφάσισαν να κάνουν "ντού", μέσα στον κόσμο. Κι όταν οι σφαίρες πέφτουν σαν το χαλάζι, ποιος σκοτώνει ποιον;
Aποκλείεται να παραδεχτεί η αμερικανική μπατσαρία ότι σκότωσε κάμποσους απ' τους θαμώνες / ομήρους του Pulse, αφού (εύκολα) τους χρέωσε σαν δολοφονημένους απ’ τον Mateen. Αλλά κάποιοι σχολαστικοί, που διαβάζουν τις ανακοινώσεις της αμερικανικής αστυνομίας, υποψιάζονται ότι έγινε "western" μέσα στο μπαρ, και ότι άγνωστος αριθμός σκοτώθηκε απ' τους μπάτσους που πυροβολούσαν στο ψαχνό. Ούτε πρόκειται να παραδεχτεί η αμερικανική μπατσαρία ότι αυτός ο Matten δεν ήταν και τόσο επικίνδυνος, μάλλον ένας καλοπροαίρετος χαζούλης ήταν που θεώρησε ότι πρέπει να κάνει κάτι για τη συρία και το ιράκ, και ότι άρα θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί εντελώς διαφορετικά (και τελικά να αφοπλιστεί). Δεν ήταν ένας απατημένος εραστής· ήταν κάποιος που δήλωνε "isis", ακόμα κι αν το έκανε μόνο για να εντυπωσιάσει. Όμως μια αστυνομία που σκοτώνει μαύρους "επειδή έτρεξαν", γιατί να μην καθαρίζει "στρατιώτες του isis" μαζί με θαμώνες gay bars; Τι στην ευχή; Ναός της ακολασίας ήταν. Δεν ήταν παιδικός σταθμός με τα παιδιά των δημοτικών συμβούλων, έτσι δεν είναι;
Την ιστορία την γράφουν οι νικητές. Και οι ηττημένοι την καταναλώνουν.

Πέμπτη 30 Ιούνη 2016

Ζυμώσεις. Ο Michael Gove έκρινε ότι ο Boris Johnson δεν "έκανε για την δουλειά" του αρχηγού των συντηρητικών και, άρα, πρωθυπουργού... Κρίνει, αντίθετα, ότι ο ίδιος κάνει.
Αυτά δεν σας λένε τίποτα, αλλά είναι μια ενδιαφέρουσα εξέλιξη στην ενδοβρετανική / ενδοκαπιταλιστική αναμέτρηση. Αν, λοιπόν, θέλετε να μάθετε τι σημαίνουν (μαζί με την κριτική απομυθοποίηση του brexit) δεν έχετε παρά να χαλάσετε 2 ευρώ – τίποτα δηλαδή. Για το Sarajevo νο 108 (απ’ το απόγευμα της 1ης Ιούλη στην Αθήνα, στις 2 Ιούλη στη Σαλονίκη).
Διαφήμιση; Απελπισία μάλλον! Επειδή τα παραμύθια βασιλεύουν.

Πέμπτη 30 Ιούνη 2016

Σύνταξη στα 17. Ο πάνσοφος πρωθυπουργός και η κυβέρνησή του θέλουν να αφήσουν κάτι "αριστερό" πίσω τους (που οπωσδήποτε θα εξισορροπήσουν με αρκετά ακόμα "δεξιά", καθότι φαιορόζ). Και σκέφτηκαν σ’ αυτό το "αριστερό αποτύπωμα" (κάτι σαν μούτζα απ’ την μεριά της εξουσίας) να συμπεριλάβουν και την ψήφο στα 17.
Θα προτείναμε κάτι ριζοσπαστικότερο: ψήφο στα 13. Επειδή προκύπτει ότι για πολλούς το να ψηφίζουν είναι "εξάρτηση", καλύτερα να ξεκινούν από νωρίς. Επιπλέον, το "δημοκρατικό πνεύμα" της εκλογής 15μελών στα λύκεια, που είναι άμεσα συνδεδεμένο με τις 5νθήμερες (και τις προσόδους των “προέδρων” απ’ αυτές…) ταιριάζει γάντι στην μαφιόζικη ελληνική δημοκρατία. Εκεί δεν θα υπάρξει πρόβλημα. (Ούτε στις συμβουλές της οικογένειας για το σωστό κουκί, "μας συμφέρει παιδάκι μου, άντε"…)
Το δικό μας αίτημα, απ’ την άλλη, είναι το γνωστό παλιό (οπότε δεν μας συγκινεί η ψηφοθηρική γενναιοδωρία). Σύνταξη στα 17, στράτευση στα 107.
Και μακριά από φασίστες, γιάπηδες, κόλακες, και ψώνια γενικά.

Πέμπτη 30 Ιούνη 2016

Ataturk Havalimani. Οπωσδήποτε πρόκειται για σύμπτωση, άρα ένας λόγος παραπάνω να την σημειώσουμε. Οι δράστες του μακελειού στο αεροδρόμιο της Istanbul δεν ήταν άραβες αλλά καυκάσιοι "ισλαμιστές τρομοκράτες". Είναι αυτό ακριβώς το είδος μούτρων που ανάγκασε τον δοξασμένο πρόεδρο Πούτιν να εκστρατεύσει στη συρία (πέρα απ’ τις βάσεις του εκεί): έχουμε πρόβλημα με τους καυκάσιους φονταμενταλιστές, οπότε καλύτερα να τους πολεμήσουμε στη συρία παρά στα εδάφη μας έχει δηλώσει παραπάνω από μία φορά ο Πούτιν.
Τώρα που αυτό το απάνθρωπο είδος κτύπησε σε τουρκικό έδαφος, δεν είναι αυτό ένας λόγος μιας πιο ζεστής σχέσης μεταξύ Άγκυρας και Μόσχας; Αν αυτοί που η Μόσχα ήθελε να εξουδετερώσει στη συρία σκοτώνουν στην τουρκία, δεν είναι ολοφάνερα απαραίτητο τα δύο κράτη να ενώσουν τις δυνάμεις τους;
Δεν κάνουμε ανάλυση. Λέμε απλά: κοίτα να δεις πότε πότε πως τα φέρνει ο θάνατος...

Πέμπτη 30 Ιούνη 2016

30 Ιούνη. Σε εθνική επέτειο, αργία, ημέρα εορτασμού του στρατού ανακήρυξε ο χασάπης της αιγύπτου Σίσι την 30η Ιούνη. Αυτήν την ημέρα πριν 3 χρόνια, το 2013, ξεκίνησε με αυτόν επικεφαλής το πραξικόπημα που ανέτρεψε τον μοναδικό ως τότε, επί δεκαετίες, εκλεγμένο πρόεδρο Μόρσι. Ένα πραξικόπημα βελούδινο για λίγες ώρες, και αμέσως μετά βελούδινο γάντι σε μια ατσάλινη γροθιά.
Δεν μπορούσε να επιβεβαιώσουμε ή να διαψεύσουμε ότι τα φιλικά καθεστώτα (ελληνικό, γαλλικό, ιταλικό, αμερικανικό, αγγλικό) συμμετείχαν στις εορταστικές δεξιώσεις των αντίστοιχων πρεσβειών. Επειδή τέτοιες δεν έγιναν. Ακόμα.
Σύντομα όμως θα γίνονται. Ευχάριστες ευκαιρίες συναντήσεων, για να προχωρούν και οι δουλειές.

Τετάρτη 29 Ιούνη 2016

Γάτος και δράκος. Μπορεί η cosco να είναι κρατική κινέζικη εταιρεία, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι οι έλληνες υπουργοί κατέβηκαν χτες απ’ τα δέντρα! Κι αν ένας απ’ αυτούς κρίνει ότι πρέπει να αλλάξει η συμφωνία για το λιμάνι του Πειραιά (χωρίς να το μάθει ο αγοραστής του), κάτι θα ξέρει.
Στο κάτω κάτω της γραφής, όπως ισχύει το "θα το ψηφίσουμε αλλά δεν θα το εφαρμόσουμε" (γίγας Αποστόλου), το ίδιο μπορεί να ισχύει το "υπογράψαμε αλλά θα ψηφίσουμε τίποτ’ άλλο".
H ευελιξία χρειάζεται πάντα. Κι αυτοί οι κινέζοι που χτίζουν σωρούς με κουτιά δείχνουν μονοκόμματοι...

Τετάρτη 29 Ιούνη 2016

Κυνοπολιτεία. Θα μπορούσε να είναι και συμπτωματικό… Αλλά η εμπρηστική επίθεση φασιστών έξω από τζαμί κοντά στο Περθ της αυστραλίας φαίνεται να εμπνέεται απ’ το "θάρρος" που πήραν οι ομοϊδεάτες τους στη γηραιά Αλβιώνα μετά την επιτυχία τους στο δημοψήφισμα.
Γαμώτο! Η τοπική οργάνωση λ.α.ε. / ανταρσυα της περιοχής θα πρέπει να πείσει τους αφελείς ότι πρέπει να αγαπάνε τους μετανάστες (κι ακόμα περισσότερο τους μουσουλμάνους). Αλλιώς θα χάσουν την εύνοια της "αριστεράς"…

Τετάρτη 29 Ιούνη 2016

Πρωθυπουργοί. Ο κυρ Ραχόι (αρχιαυλικός του ισπανικού στέμματος) το ξέκοψε: καμία συζήτηση της ε.ε. με την πρωθυπουργό της σκωτίας Sturgeon. Έχει τον καϋμό του: την καταλωνία (για να μην πούμε την βασκία!). Αν η ε.ε. αρχίσει να αντιμετωπίζει τους ανθυποαξιωματούχους της μίας και της άλλης "επαρχίας" σαν αξιωματούχους, που θα πάει το κακό;
Σωστά. Έχει όμως δύο προβληματάκια ο κυρ Ραχόι. Πρώτον ΔΕΝ είναι κανονικός πρωθυπουργός εδώ και κάτι μήνες. Είναι υπηρεσιακός. Και παρότι κέρδισε τις πρόσφατες εκλογές, μπορεί να μην ξαναγίνει κανονικός, αν πρέπει να θυσιαστεί για το κοινό καλό (και για ένα θεαματάκι ψευτοκάθαρσης).
Και δεύτερον: ποιος του είπε ότι το χαλίκι στο παπούτσι του είναι και στων άλλων τα παπούτσια; Που σημαίνει: αν δείχνει τόσο εύκολα ότι έχει πρόβλημα με την σκωτία πως θα πάει να στριμώξει την αγγλία; Να τον φωνάξουν οι υπόλοιποι για να κάνει τι;
(Εντάξει, καταλάβαμε: μετά τον αποκλεισμό της εθνικής του είναι κάπως ζαλισμένος...)

Τετάρτη 29 Ιούνη 2016

Γνήσιοι έλληνες. Ο αντιτουρκικός ρατσισμός των ελλήνων δεν έχει κανένα πρόβλημα να εκδηλωθεί ακόμα και μετά από 40 νεκρούς (και 250 τραυματίες) στο αεροδρόμιο της Istanbul. Για τους έλληνες αυτό δεν είναι "τρομοκρατικό κτύπημα" πολύ χειρότερο από εκείνο στο αεροδρόμιο των Βρυξελών. Είναι "κτύπημα στην καρδιά της τουριστικής βιομηχανίας της τουρκίας" (κάτι που δεν διανοήθηκαν να πουν για την σφαγή στο Παρίσι - π.χ...). Που σημαίνει, πολύ απλά, τρίβουμε τα χέρια μας.
Και φυσικά είναι πολύ ξινισμένοι (οι έλληνες) που όχι μόνο δεν έγινε ρωσο-τουρκικός πόλεμος (ο οποίος, ως γνωστόν, θα παρέδιδε την Istanbul στους "φυσικούς ιδιοκτήτες" της), αλλά Μόσχα και Άγκυρα τα βρίσκουν. "Παράξενο" λέει η δημαγωγική φωνή "την ημέρα της σφαγής στο αεροδρόμιο ο Πούτιν έδωσε εντολή να αρθεί η απαγόρευση της τουρκίας για τους ρώσους τουρίστες... Μα θα πάνε τώρα εκεί; Μπαα..."
Μόνο που η Μόσχα έχει άρει την ταξιδιωτική οδηγία εδώ και πάνω από ένα μήνα! Αυτό που έκανε σήμερα ο Πούτιν (μετά την συγγνώμη του Ερντογάν) ήταν να διατάξει την άρση όλων των εμπορικών απαγορεύσεων προς την τουρκία. Σε όλο το φάσμα. Όχι στον τουρισμό.
Κουκιά τρως, κουκιά χέζεις λέει μια παροιμία. Το ίδιο ισχύει για τα πατριωτικά κλισέ. Τρώγονται και χέζονται σύμφωνα με την όρεξη.

Τρίτη 28 Ιούνη 2016

Go home. Αυτά τα φασισταριά του brexit δεν φαίνονται να συγκινούνται απ’ τα αριστερά συγχαρητήρια για τη νίκη τους. Την οποία (δική τους δουλειά είναι, άλλωστε) ερμηνεύουν ρατσιστικά, λόγω και έργω· πράγμα καθόλου παράξενο.
Μήπως το πολιτικό προσωπικό του ελληνικού κόμματος της δραχμής πρέπει να στείλει μια ανοικτή επιστολή στον αγγλικό "λαό - που - παραφέρεται" για να μην εκτείθεται; Μήπως πρέπει ο κυρ Γιάνης, που λημεριάζει εκεί γύρω, να αναλάβει αποστολή;
Ή μήπως να κτυπηθεί στο δόξα πατρί ο φασιστορατσισμός που πήγε και φώλιασε μέσα στη λαϊκή νίκη με κάποιο υπερόπλο έμπνευσης του κυρ Παναγιώτη; Πείτε μας παρακαλούμε!

Τρίτη 28 Ιούνη 2016

Τίποτα δεν πάει χαμένο. "Έχουν λυσσάξει οι κυρίαρχοι κύκλοι της ΕΕ και της "παγκοσμιοποίησης" με την αναπάντεχη γι' αυτούς ψήφο του Βρετανικού λαού υπέρ του Brexit.
Γι' αυτό και όλοι αυτοί οι εξουσιαστές του πλανήτη, από τους πολυεθνικούς τραπεζικούς κολοσσούς μέχρι τα κερδοσκοπικά κεφάλαια, βυσσοδομούν για να εμποδίσουν να γίνει πράξη η κυρίαρχη βούληση του Βρετανικού λαού.
Από τα κέντρα εξουσίας στις ΗΠΑ μέχρι το γερμανικό κατεστημένο, έως τη μισητή από τους λαούς γραφειοκρατία των Βρυξελλών, ψάχνουν τώρα για τον "Βρετανό Τσίπρα" και την ομάδα εκείνη των Βρετανών πολιτικών που θα τον περιβάλλει, ώστε να αναλάβουν τον βρώμικο ρόλο να μετατρέψουν το Brexit σε Bremain."

Τάδε έφη ο πάντα εύστοχος κυρ Παναγιώτης σε ρ/σ της Λάρισας. Μπορεί να λυσσάνε και να βυσσοδομούν όλοι οι ισχυροί του πλανήτη, αλλά εκείνος μένει άγρυπνος στις επάλξεις. Με την δοκιμασμένη γραφειοκρατική πανοπλία του, με το βερμπαλιστικό σπαθί του έξω απ’ το θηκάρι, να αστράφτει (νομίζει αυτός) μέσα στην βαθιά νύχτα, με ό,τι πιο συντηρητικό θα ήταν δυνατόν να χωρέσει κάτω απ’ την περικεφαλαία του. Ένας (κάπως γερασμένος...) μεγΑλέξανδρος έτοιμος να κόψει όλους τους γόρδιους δεσμούς του κόσμου, όπως δήλωνε άλλωστε πριν λίγες ημέρες.
Και μένει άγρυπνος μόνος. Διότι μπορεί (ή μπορεί και όχι) κάποιοι να ψάχνουν τον "βρετανό Τσίπρα"… Τον "βρετανό Λαφαζάνη" όμως δεν τον ψάχνει κανείς. Δεν χρειάζεται. Φτάνει ο ένας και έλληνας.
(Και επειδή τα σχόλια είναι υποχρεωτικά σύντομα, όποιος / όποια ενδιαφέρεται για την σοβαρή προσέγγιση των προβλημάτων του αγγλικού καπιταλισμού και το εξίσου σοβαρό ξεβράκωμα των αριστερών ψαλτών του brexit, ας μπει στον κόπο να διαβάσει το επόμενο Sarajevo, νο 108.
Είναι κουραστικό το διάβασμα, σύμφωνοι. Η ιδεολογική αυτοϊκανοποίηση, όμως, για να το πούμε όσο πιο κομψά γίνεται, δεν είναι βαρετή;)

Τρίτη 28 Ιούνη 2016

Πολιτικό θέαμα. Δεν μας αφορά, οπότε μπορούμε να σχολιάζουμε με μεγαλύτερο βαθμό ελευθερίας. Υποψήφιος για την αρχηγία της βρετανικής δεξιάς κατεβαίνει (και) ο νυν υπουργός εργασίας Στήβεν Κραμπ. Το εντυπωσιακό στην περίπτωσή του είναι το βιογραφικό του: Παιδί χωρισμένων γονιών, ο Κράμπ μεγάλωσε σε μια οικογένεια που βασιζόταν εξ ολοκλήρου στα επιδόματα πρόνοιας που λάμβανε από το κράτος.
Προλετάριος από κούνια (σα να λέμε), που το έκοψε στα δεξιά και πρόκοψε. Επιτομή του ταξικού συγκρητισμού που είναι σημαία των νεοφιλελεύθερων.
Εν τω μεταξύ ο Κραμπ έχει φυσιογνωμικές ομοιότητες με τον αυστραλό σταρ Ράσσελ Κρόου. Ένας "μονομάχος" που ξεκινάει από δούλος και καθαρίζει τον διεστραμένο αυτοκράτορα;
Η Ελισάβετ δεν κινδυνεύει. Και το πολιτικό θέαμα μπορεί να κάνει τις φάρσες του.

Τρίτη 28 Ιούνη 2016

Το αληθινό brexit. Ο "φίλαθλος λαός" της αγγλίας, όπως τουλάχιστον εκφράζεται απ’ τα παλιά και νέα media, είναι έξαλλος με τον αποκλεισμό της εθνικής του απ’ τους ασήμαντους ισλανδούς. "Μην γυρίσετε πίσω" φωνάζει στους παίκτες η sun· που σημαίνει ότι "μια φορά brexit - για πάντα brexit". Κι ότι νάναι.
Παραιτήθηκε και ο προπονητής. Αλλά όχι από Σεπτέμβρη. Από τώρα. Αυτό τι είναι; Παράδειγμα προς μίμηση; Προδοσία; Τι θα αποφανθεί ο κτυπημένος απ’ τη μοίρα λαός; Ούτε ψύλλος στον κόρφο τους!

Δευτέρα 27 Ιούνη 2016

Συγγνώμη. Έγινε κι αυτό. Ο Ερντογάν, με γράμμα του στον Πούτιν, απολογείται για την κατάρριψη του ρωσικού Su-24 τον Νοέμβρη του 2015. Προσθέτοντας έναν τόνο μελοδραματισμού, συμπληρώνει ότι "ο πόνος για τον θάνατο του πιλότου είναι και τουρκικός πόνος". Άλλα έλεγε τότε, αλλά έτσι είναι η πολιτική (και οι φάρσες).
Εκείνο που υπολογίζαμε ότι θα συνέβαινε τον περασμένο Φλεβάρη (η αποκατάσταση των σχέσεων Μόσχας - Άγκυρας) γίνεται 4 μήνες μετά. Σύμφωνοι, κάναμε ένα μικρό λάθος· αν και απ’ την άποψη της ιστορίας οι 4 μήνες μπορεί να είναι ασήμαντος χρόνος.
Παρακαλούνται, λοιπόν, όλοι οι σοφοί αναλυτές, οι ειδικοί διεθνολόγοι, οι επαγγελματίες και ερασιτέχνες "σίγουροι" ("να σου πω εγώ"!!), οι πατριώτες και οι οπαδοί κάθε ονειροφαντασίας, που έβαζαν στοιχήματα ακόμα και για ρωσο-τουρκικό πόλεμο (θυμόμαστε, κρατάμε και αρχείο), να περάσουν απ’ τον κουβά. Αν έχουν και τίποτα πτυχία ας τα ρίξουν μέσα για πατσαβούρια.
Όσο για εκείνους κι εκείνες που μας έδειξαν εμπιστοσύνη σ’ αυτήν την δύσκολη και εντελώς κόντρα στο ρεύμα πολιτική εκτίμησή μας (για τις ρωσοτουρκικές σχέσεις μετά τον περασμένο Νοέμβρη) ας συνεχίσουν να το κάνουν. Όχι επειδή δεν κάνουμε λάθη. Αλλά επειδή δεν κάνουμε ατιμίες.
Δεν υποτιμήσαμε ποτέ κανενός τη νοημοσύνη. Aυτό είναι το χειρότερο μ’ εμάς!

Δευτέρα 27 Ιούνη 2016

Το αριστερό αποτύπωμα. Τον "έδωσε" κανονικά ο γ.γ. του κκε τον πρωθυπουργό. "Μιας και δεν θα κάνω τίποτα απ’ όσα υποσχέθηκα, τουλάχιστον ας αλλάξω τον εκλογικό νόμο, μπας κι αφήσω κάτι αριστερό πίσω μου" φέρεται ότι εξομολογήθηκε ο καραβοτσακισμένος καπετάνιος της φαιορόζ κυβέρνησης. Αλλά έπαιξε υποκλοπή...
Από ανθρώπινη και πολιτικοϊστορική σκοπιά δεν είναι παράξενο που οι άλλοτε αριστεροί περιθωριακοί του κοινοβουλευτισμού κατατρέχονται απ’ το άγχος της υστεροφημίας. Δεν έχουν σχέση με την κοινή πραγματικότητα (ανάλογα, πάντα, με το τι εννοεί ο καθένας μ’ αυτή τη λέξη)· προσπαθούν αντίθετα να πιάσουν στασίδι στη γκαλερί των αγιογραφιών. Έτσι μεγάλωσαν: με εικονίσματα και με ψεύτικες γονυκλισίες.
Το πρόβλημα είναι ότι αυτό το άγχος του να γραφτεί το όνομά σου στην ιστορία έχει από παλιά ένα κακόηχο όνομα: Ηροστρατισμός. Ήταν το μοντέλο του λαοφιλούς κυρ Γιάνη (και από πολλές απόψεις ήταν το ιδανικό σχεδόν ολόκληρου του λαού, που μεγάλωσε θεωρώντας μαγκιά τα "κούγκια").
Ο κυρ Γιάνης σχόλασε, ο λαός όχι. Οπότε τέτοια άγχη είναι πάντα κακός σύμβουλος.

Δευτέρα 27 Ιούνη 2016

Δύο ένα. Γιατί το έκανε αυτό η πατρίδα της Björk; Είναι δυνατόν ένα κράτος με πληθυσμό δυο φορές τον πληθυσμό της Πάτρας να έχει "εθνική" που να πετάει έξω απ’ το euro (της μπάλας) την αγγλία; Κοτζάμ αγγλία; Έξω απ' τα "νησιά Φερόες" του Ατλαντικού;
Είναι καιρός για αμφισβητήσεις του είδους "είσαστε μπάζα"; Συνωμοτούν όλοι για να πάθει η αυτού μεγαλειότητα (που, όσο νάναι, βρίσκεται σε επικίνδυνη ηλικία) έμφραγμα; Συνωμοτούν όλοι για να πάρει την κούπα η γαλλία;
Ααααααααα!!.. Δεν θα τα πάμε καθόλου καλά...

Κυριακή 26 Ιούνη 2016

Τελεία και τάβλα. Έκπληκτες μπροστά στη μεγαλοσύνη των καινούργιων καθηκόντων τους οι πολιτικές βιτρίνες της επικράτειας της αυτού μεγαλειότητας (you know who) δείχνουν, προς στιγμή, ημιλιπόθυμες. Σα να έχουν πέσει ανάσκελα κάπου κοντά στην πόρτα της εξόδου απ’ την ε.ε., και δεν κουνάνε. Δεν έχουν ενημερώσει ακόμα επίσημα (όπως ζητάει το πρωτόκολλο και όπως πολύ καλά ξέρει η αυτού μεγαλειότης ότι πρέπει να συμβαίνει πάντα) τους πρώην εταίρους τους ότι "άντε γειά". Ο "έχω παραιτηθεί, με αναστολή ως τον Οκτώβρη" πρωθυπουργός θα ενημερώσει (λέει) τους υπόλοιπους στη διάρκεια του δείπνου της συνόδου κορυφής της ε.ε. την ερχόμενη Τρίτη. Και μετά θα φύγει - οι 27 θα κουβεντιάσουν χωρίς αυτόν... (Μα που πάνε 27 κρατίδια χωρίς την Μεγάλη βρετανία;)
"Δεν υπάρχει τρόπος να αναγκάσεις κάποιον που αποφάσισε να φύγει απ’ την ε.ε. να μαζέψει τα μπογαλάκια του γρήγορα" λένε οι ειδικοί. Φαίνεται ότι υπάρχουν αρκετοί εις τα ευρώπας που θέλουν το "γρήγορα", για να καθαρίσουν το δωμάτιο, να μαζέψουν τα άπλυτα, να τελειώνουν. Αυτό, πάντως, ίσως είναι χρήσιμο και στους έλληνες φιλέξοδους· αν κάποτε πάρουν το τιμόνι. Να πουν ότι φεύγουν, αλλά να στρωθούν στο χωλ· βγάζοντας και τα παπούτσια τους.
Ναι, ντάξει, είπα ότι θα φύγω! Δεν είπα όμως πότε... Κάτσε να κάνω κανά τσιγαράκι!! Τςςςς! Αυτά δεν είναι καλοί τρόποι!

Κυριακή 26 Ιούνη 2016

Ισπανική σκηνή. Οι δύο πρώτοι στις σημερινές ισπανικές εκλογές, οι δεξιοί και οι σοσιαλδημοκράτες, θα αναγκαστούν (;) να κάνουν κυβέρνηση "μεγάλου συνασπισμού". Αλλά υπάρχουν σημαντικά στοιχεία της ισπανικής πολιτικής σκηνής που είναι γενικά άγνωστα στα μέρη μας.
Πρώτα πρώτα η ισπανία είχε επί 40 χρόνια φασιστικό καθεστώς (Φράνκο), το οποίο τέλειωσε όχι επειδή ανατράπηκε αλλά επειδή ψόφησε ο στρατηγός επικεφαλής της. Τα της μετάβασης σε "δημοκρατία" είχε συμφωνηθεί όμως νωρίτερα, υπό την αιγίδα του και, φυσικά, με την εγγύηση των βασιλικών παράσιτων της ισπανίας... Γιατί κι εκεί υπάρχει παλάτι.
Η συμφωνία της μετάβασης προέβλεπε και σοσιαλδημοκρατική διακυβέρνηση εν ευθέτω χρόνο. Προέβλεπε όμως πρώτιστα την επιβολή απόλυτης λήθης για το φρανκικό καθεστώς και τα εγκλήματά του. Οπότε όλο το στελεχικό δυναμικό των φασιστών πέρασε ομαλά στη "δημοκρατική" φάση, κυρίως (φυσικά) στο δεξιό κόμμα· κάποιοι, όμως, και στους σοσιαλδημοκράτες.
Έτσι, σε γενικές γραμμές, απ’ τα τέλη του 1975 που ο θεός της opus dei πήρε τον δικτάτορα μαζί του μέχρι σήμερα κυβερνούν στην ισπανία τα ίδια "πολιτικά σόγια" που ήταν στην αυλή του Φράνκο στα 40 χρόνια της εξουσίας του· με εκείνες τις προσθήκες που είναι αναπόφευκτες με το πέρασμα του καιρού.
Είναι χαρακτηριστικό της "ισπανικής δημοκρατίας" το ότι η λήθη για αυτές τις 4 δεκαετίες τρόμου και δολοφονιών, απ’ το 1936 ως το 1975, είναι ασφυκτική. Τα σχολικά βιβλία ιστορίας αφιερώνουν μόνο μισή σελίδα στην περίοδο. Κι αυτό είναι όλο.
Το καθεστώς του Φράνκο είχε στρατόπεδα μαζικής εξόντωσης των πολιτικών αντιπάλων του όχι μέχρι το τέλος του β παγκόσμιου πολέμου αλλά σχεδόν μέχρι το τέλος της ζωής του. Υπάρχουν ομαδικοί τάφοι σε διάφορα σημεία της επικράτειας, κι όταν ανακαλύπτεται κάποιος απαγορεύεται οποιαδήποτε έρευνα για την ταυτότητα των δολοφονημένων. Για να μην εγερθούν νομικές αξιώσεις εναντίον των φρανκιστών (αν ζουν ακόμα) ή των απογόνων τους· και να μην ξυπνήσουν οι μνήμες...
Με μια τέτοια παράδοση και με μια εξαιρετικά αναπτυγμένη μαφία / παρακράτος (δεν είναι μόνο του το ελλαδιστάν!) μόνο "για τα μάτια του κόσμου" είναι δύσκολο να συγκυβερνήσουν το partido popular (p.p.: οι δεξιοί) με το partido socialista obrero espanol (p.s.o.e.: οι σοσιαλδημοκράτες).
Το μόνο που θα χρειαστούν είναι μια ακόμα – πιο – δεξιά αντιπολίτευση· για "ισορροπία". Ίσως μία που να λέει "έξω απ' την ε.ε." Αλλά αυτή η έλλειψη διορθώνεται εύκολα, εν κινήσει...

Κυριακή 26 Ιούνη 2016

With a little help. Οπωσδήποτε δεν την χρειάζονταν αυτή την μικρή, συμβολική βοήθεια. Η ιστορία, όμως, δεν πρέπει να είναι άδικη: δόθηκε. Απλόχερα και εγκάρδια.
Η λ.α.ε. απέκτησε πια τα όργανα ενός κανονικού κόμματος. Και, φυσικά, συμμετέχοντες και καλεσμένοι της τελετής δεν παρέλειψαν να στείλουν τα χαιρετίσματά τους στους ψηφοφόρους της βρετανικής εξόδου απ’ την ε.ε.
Δεκαεφτάμισυ εκατομμύρια αυτοί. Βάλε και καμιά χιλιοπεντακοσάρα, βαριά βαριά, απ’ την συνδιάσκεψη της λ.α.ε..... ε, "το brexit βάφτηκε κόκκινο"...
(Όχι, θα την γλύτωνε! Δεν τον ξέρετε καλά τον κυρ Παναγιώτη και την παρέα του. Εδώ πήγε να τινάξει στον αέρα μόνος του την ευρωζώνη με ρωσικό γκάζι...)

[ παλιότερες αναρτήσεις ]

Cyborg

16/6/2016: Κυκλοφόρησε το νέο τεύχος του cyborg (νο 06, Καλοκαίρι 2016).

Κόκκινες Σελίδες
Spirit
Videoc
7yx
 
κορυφή