Τεύχος 106 - Μάης 2016

4/5/2016: Kυκλοφόρησε το νέο τεύχος του Sarajevo (νο 106, Μαΐου 2016).
Περιεχόμενα και σημεία διακίνησης

Σάββατο 28 Μάη 2016

Αυτή που ήρθε απ’ έξω. Για όσους κοιμούνται και ξυπνούν με την απορία πως προέκυψε η ζωή στην περιστρεφόμενη πέτρα μας, η Rosseta έχει ενδιαφέροντα νέα.
(Δεν ξέρετε τι είναι η Rosseta; Σας συγχωρούμε· για τελευταία φορά! Η Rosseta είναι διαστημόπλοιο, ένα απ’ τα πιο φιλόδοξα και δύσκολα διαστημικά εγχειρήματα που βρίσκονται σε εξέλιξη σήμερα. Είναι, επίσης, αμιγώς ευρωπαϊκό κατόρθωμα. Η Rosseta έχει στείλει το ρομποτικό της εξάρτημα / όχημα Philae εδώ και 1,5 χρόνια να κάτσει πάνω στον κομήτη Churyumov–Gerasimenko. Και, παρά τις διάφορες τεχνο-περιπέτειες, ερευνά αυτό το κινούμενο στο διάστημα βότσαλο, στέλνοντας τα στοιχεία στη γη... Ένας (άγνωστος) κομήτης λιγότερος).
Η Rosseta εντόπισε γλυκίνη στην επιφάνεια του κομήτη. Η γλυκίνη είναι το απλούστερο αμινοξύ, και υπάρχει σε πολλές απ’ τις ζωϊκές πρωτεΐνες. Εντόπισε, επίσης, και φώσφορο. Αντίθετα, δεν βρήκε ίχνη ούτε θεού ούτε διαβόλου.
Μόλις σιγουρευτεί η θεωρία πως διάφορα απ’ τα βασικά χημικά υλικά της ζωής βρέθηκαν στον πλανήτη μας τυχαία, καβάλα μαλλιοκούβαρα πάνω σε πέτρες, ένα καινούργιο ερώτημα θα αναδυθεί. Πως βρέθηκε η γλυκίνη (για παράδειγμα) πάνω στον 67P; Και δώστου καινούργιες απορίες, καινούργιες έρευνες, καινούργιες επιστημονικές αϋπνίες.
Ήξεραν, άραγε, οι κομήτες ότι κουβαλώντας μια χημική ένωση από εδώ και μια απο κεί θα δημιουργούσαν κάπου στο απέραντο σύμπαν μια αποικία αχόρταγων ερωτήσεων και συχνά χειραγωγικών απαντήσεων; Δεν το ήξεραν.
Αλλιώς θα προτιμούσαν "να κόψουν το χέρι τους"...

Σάββατο 28 Μάη 2016

Στολές. Το ότι αμερικάνοι πεζοναύτες έχουν εγκατασταθεί στις ελεγχόμενες απ’ τους κούρδους περιοχές της βόρειας συρίας είναι γνωστό (μια συμμαχία που δεν χωνεύεται ...). Το ότι πολεμούν κατά των τρομοκρατών του isis μαζί με τον YPG το ίδιο.
Οι φωτογραφίες, όμως, αμερικάνων πεζοναυτών που έχουν "κολλήσει" στις στολές τους τα διακριτικά του YPG είναι κάτι συμβολικά πιο προχώ. Μπαααα... Τίποτα σπουδαίο λέει το αμερικανικό πεντάγωνο. Το συνηθίζουμε αυτό όταν πολεμάμε μαζί με άλλους... Βάζουμε κάτι δικό τους στις στολές μας για να υπάρχει οικειότητα...
Είναι η εξήγηση που κάνει έξαλλη την Άγκυρα. Πως είναι δυνατόν αυτοί που λένε ότι είναι συμμαχοί μας να φορούν διακριτικά εκείνων που ξέρουν καλά ότι είναι εχθροί μας; Αυτό είναι απαράδεκτο! διαμαρτύρεται το τουρκικό καθεστώς.
Από "μοντέρνα" άποψη ναι. Αλλά βρισκόμαστε στον ώριμο μεταμοντερνισμό, στη ρευστότητα, στην ευελιξία και στην πολυπροσωπία – ή όχι; Μήπως, άραγε, και οι τούρκοι κομμάντο που πολεμούν σε συριακό έδαφος δεν νοιώθουν μια οικειότητα με τους ένοπλους της al-nusra που η Ουάσιγκτον θεωρεί "τρομοκράτες"; Ή, μήπως οι κούρδοι της συρίας δεν είναι σύμμαχοι του καθεστώτος Άσαντ που οι αμερικάνοι θεωρούν εχθρικό;
Το πρόβλημα είναι οι στολές... Όμως τα χακί των καραβανάδων που πολεμούν πότε εδώ και πότε εκεί δικαιούνται να γίνουν σαν τις μοτο-βαλίτσες των μηχανόβιων ταξιδευτών: να γεμίζουν αυτοκόλλητες σημαίες και αναμνηστικά απ’ τα μέρη που πέρασαν...
Να τον βλέπεις τον καραβανά, στα γεράματά του, ντυμένο στολισμένο και να λες: τι παγκόσμιο κάθαρμα είναι αυτό;

Παρασκευή 27 Μάη 2016

Υψηλοί καλεσμένοι 1. Τι θέλει ο Πούτιν (: ύαινα! αθάνατη οακκε!!!) στα μέρη μας με καθε επισημότητα; Θα ήθελε, μήπως, το λιμάνι της Θεσσαλονίκης για εμπορικές χρήσεις; Τι άλλο υπάρχει για ψώνια;
Και τώρα κουίζ για δυνατούς λύτες. Τι είναι πιο εύκολο; Να πάρει κάποια ρωσική εταιρεία τον ΟΛΘ ή να πάρει ο Παοκ (του Ιβάν Σαββίδη) πρωτάθλημα; Ή το ένα σχετίζεται με το άλλο;
Κάθε απάντηση δεκτή.

Παρασκευή 27 Μάη 2016

Υψηλοί καλεσμένοι 2. Κατά τα υπόλοιπα ο ρώσος πρόεδρος κατήγγειλε για κάμποση ώρα τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό (όχι, δεν τον αποκάλεσε έτσι!!!) και ειδικά την καινούργια βάση στη ρουμανία.
...Μπορούμε να απαντήσουμε ξεκαθάρισε. Όλος ο κόσμος είδε τι πέτυχαν στη συρία οι μεσαίου βεληνεκούς πυραυλοί μας, που εκτοξεύονται από πλοία. Και οι εδάφους – εδάφους Iskander έχουν αποδειχθεί επίσης πρώτης κατηγορίας. Αλλά δεν παραβιάζουμε τις συμφωνίες...
Αν δεν πρόκειται να αγοράσει ρωσικούς πυραύλους ο κυρ Αλέξης δεν θα πρέπει να ένοιωθε, δίπλα του, σε μεγάλα κέφια με τέτοιες κουβέντες. Κάτι ψέλλισε, του είδους η ευρωπαϊκή ασφάλεια έχει ανάγκη την ρωσία· αλλά κράτος μέλος του νατο κυβερνά.
Κάπως έτσι δεν προετοιμάζεται, άλλωστε, για την καινούργια επιδρομή στη λιβύη;

Παρασκευή 27 Μάη 2016

Zika games. Εκατόν πενήντα ένας (ως τώρα) πανεπιστημιακοί, γιατροί, ερευνητές κλπ, με ανοικτή επιστολή τους προς τον π(αγκόσμιο) ο(ργανισμό) υ(γείας) ζητούν να αναβληθούν ή να μεταφερθούν αλλού οι ολυμπιακοί αγώνες του ερχόμενου καλοκαιριού, γιατί αλλιώς υπάρχει ο κίνδυνος για ανεξέλεγκτη παγκόσμια διάδοση του κουνουπιού που είναι φορέας του Zika· και φυσικά του ίδιου του ιού.
Το κείμενο είναι καλά τεκμηριωμένο. Το Ρίο είναι η δεύτερη στη σειρά κρουσμάτων του Zika στη βραζιλία (32.000), και οι αναμενόμενοι 500.000 αθλητές, τουρίστες και δημοσιογράφοι θα αποτελέσουν την τέλεια πελατεία για τα κουνούπια. Ακόμα και χωρίς τσιμπήματα είναι σχεδόν σίγουρο ότι θα μεταφερθούν αυγά του εντόμου, σε κλίματα που είναι ευνοϊκά για την αναπαραγωγή του.
Αλλά και η μπίζνα είναι τεράστια. Το συγκεκριμένο γράμμα, από μόνο του, είναι δύσκολο να συγκινήσει την διεθνή ολυμπιακή κοινότητα, αυτόν τον σωρό διάσημων παρασίτων. Όμως είναι πιθανό να επηρεάσει αθλητές και μανατζαραίους· υπάρχει ήδη η σχετική μουρμούρα για το αν θα συμμετάσχουν ή όχι στους αγώνες. Αυτό μπορεί να οδηγήσει στην αναβολή των αγώνων. Δεν ξέρουμε αν η μεταφορά τους οπουδήποτε αλλού είναι ρεαλιστική πια.
Έχει, πάντως, το ενδιαφέρον του αυτό. Μετά από τόσα χρόνια πλύσης εγκεφάλου για τους κινδύνους απ’ την ισλαμική τρομοκρατία (ειδικά σε μαζικά αθλητικά ή πολιτιστικά γεγονότα) έρχεται ένα είδος κουνουπιού και ένας ιός για να τρίξουν τα δόντια τους στο θέαμα!

Παρασκευή 27 Μάη 2016

Μην παίρνεις τηλέφωνο το ποντίκι σου! Μια μακρόχρονη έρευνα του αμερικανικού National Institutes of Health, για τις συνέπειες της ραδιοακτινοβολίας των κινητών σε ποντίκια, έδωσε μάλλον ανησυχητικά ευρήματα. Στα αρσενικά ποντίκια αυξημένες πιθανότητες για την δημιουργία ενός συγκεκριμένου καρκίνου στον εγκέφαλο (γλίωμα) καθώς και καρδιακών προβλημάτων. Στα θηλυκά ποντίκια, απ’ την άλλη μεριά, δεν εντοπίστηκαν συνέπειες. Η έκθεση στην ακτινοβολία των κινητών ήταν στον μέσο όρο της ανθρώπινης.
Ηθικό δίδαγμα; Μην δίνετε κινητά σε ποντίκια…

Πέμπτη 26 Μάη 2016

Απαγόρευση πτήσεων. Κι έτσι ξαφνικά (;) το ελληνικό υπουργείο άμυνας (;) απαγόρευσε τις πτήσεις από λιβύη μεριά. Πλην των στρατιωτικών, των στρατιωτικών / νοσοκομειακών, και λοιπά. Επειδή, λέει, το ΝΑΤΟ είχε δεσμεύσει περιοχές ασκήσεων στην Ελλάδα, που εκτείνονται από την περιοχή Δυτικά της Πελοποννήσου, νότια της Κρήτης και νότια της Καρπάθου. Για "ασκήσεις"…
Ασκήσεις; Ψεκάστε μας υπουργέ (και φαιορόζ κυβέρνηση)! Ρίξτε κι άλλο φάρμακο στον αέρα! Αρκεί να είναι απ' τα σωστά αεροπλάνα!!! (Όσοι / όσες διαβάζουν τις χάρτινες σελίδες του Sarajevo ξέρουν ποιοί και γιατί "ασκούν" τα μούσκλια τους. Στη λιβύη.)
Τι θα γίνει μετά (ένα "μετά" που θα κρατήσει πολύ...) στην βόρεια αφρική; Ούτε ο καπιταλισμός ούτε τα ιμπεριαλιστικά του σαγόνια έχουν έλεος.

Πέμπτη 26 Μάη 2016

Περί γνησιότητας και πλαστότητας 1. Η καινούργια ιδιοτελής ιδέα της φαιορόζ κυβέρνησης να δώσει μια ακόμα ευκαιρία σε όσους / όσες χώθηκαν στη ζεστή αγκαλιά της δημοσιοϋπαλληλικής μονιμότητας (προφανώς οι έρευνες δεν αφορούν τον ιδιωτικό τομέα, πώς άλλωστε;...) με πλαστά πτυχία, δίνει μια πρώτης τάξης ευκαιρία για δημιουργικό στοχασμό πάνω στο θέμα: τι είναι γνήσιο; τι είναι πλαστό;
Είναι ο καθένας / η καθεμιά ελεύθερος / η να σκεφτεί το θέμα. Και, για να μην νομίζουν οι κακοπροαίρετοι ότι κάνουμε διδακτορικό φιλοσοφίας, θα πρέπει να συνυπολογιστούν και τα εξής: θα με χειρουργήσει "γιατρός" με πλαστό πτυχίο καρδιοχειρούργου; Θα ταξιδέψω αεροπορικά με πιλότο που έχει πλαστό πτυχίο;
(Ω ναι! Ας τους δώσω μια δεύτερη ευκαιρία...)

Πέμπτη 26 Μάη 2016

Περί γνησιότητας και πλαστότητας 2. Όμως, απ’ την άλλη μεριά, η ιδέα ότι "κατάλληλος για..." είναι όποιος διαθέτει ένα επικυρωμένο απ’ τις αρμόδιες αρχές πιστοποιητικό ικανοτήτων, πάσχει από πολλές μεριές. Είναι γνωστό στα μέρη μας, για παράδειγμα, ότι στις "χρυσές εποχές" πάμπολλα (άγνωστος ο αριθμός) διπλώματα οδήγησης διανέμονταν κατ’ οίκον με κούριερ, χωρίς ο "νέος οδηγός" να έχει περάσει καν και καν τις (full oil) εξετάσεις. Απλά πλήρωνε μαζεμένο το ποσό, απ’ την αρχή.
Όλα τα διπλώματα οδήγησης στην ελλάδα θεωρούνται valid, ανεξάρτητα απ’ το πως αποκτήθηκαν. Απ’ τις αρχές, τις ασφαλιστικές, τα δικαστήρια, κλπ. Στα τροχαία ατυχήματα, λοιπόν, εκείνοι / ες που πράγματι πήραν με τον ιδρώτα τους το πιστοποιητικό ικανότητας οδήγησης, σε τι ποσοστό υπεύθυνων αναλογούν σε σχέση με τους άλλους, που πήραν το δίπλωμα μαζί με τον πρωϊνό καφέ τους; Άγνωστο φυσικά. Έχουμε όμως την υποψία ότι η γνησιότητα του διπλώματος οδήγησης δεν σε κάνει οδηγό – που – σκέφτεται – και – τους – άλλους (ούτε η πλαστότητα, άλλωστε).
Που σημαίνει: η γνησιότητα της "επικύρωσης γνώσεων" είναι διαδικαστική και μόνο. (Πράγμα που δεν θα το αντέχατε για πολλές περιπτώσεις!)

Πέμπτη 26 Μάη 2016

Περί γνησιότητας και πλαστότητας 3. Το γνωστό εκπαιδευτικό σύστημα (και όλες οι προσομοιώσεις του) καθιερώθηκε στον 20ο αιώνα για να εξασφαλίζει την εγκυρότητα των γνώσεων. Κάπου στο βάθος (ή μπροστά μπροστά) υπήρχε το κράτος, σαν εγγυητής της αρτιότητας των ελεγκτών. Άρα και των αποφάσεών τους. Απ’ την στιγμή που η επικύρωση των γνώσεων (εξετάσεις καθε είδους, πτυχία κάθε είδους, κλπ) σφραγιζόταν, ήταν valid για μεγάλα χρονικά διαστήματα.
Είστε σίγουροι ότι εξακολουθεί να έχει νόημα αυτό; Δεν θα έπρεπε.

Πέμπτη 26 Μάη 2016

Περί γνησιότητας και πλαστότητας 4. Όσο κι αν φανεί περίεργο (σ’ εσάς αλλά, απ' την άλλη μεριά, και στα παπαγαλάκια της φαιορόζ κυβέρνησης) η ιδιοτελής ιδέα της "δεύτερης ευκαιρίας" στους πλαστογράφους πτυχίων είναι πολύ πιο νεοφιλελεύθερη απ’ τις αξιοκρατικές κραυγές της (κατ’ όνομα νεοφιλελεύθερης) αντιπολίτευσης.
Στο καινούργιο καπιταλιστικό παράδειγμα δεν έχει σημασία τι "χαρτιά" (δηλαδή επικυρώσεις, πτυχία, βεβαιώσεις, κλπ) κουβαλάει ο καθένας. Σημασία έχει τι μπορεί να κάνει. Κι αυτό συμπεραίνεται πρακτικά, με τον άμεσο έλεγχο του εργοδότη. "Λες ότι μπορείς να κάνεις το α και το β; Ωραία – κάντο. Κάτσε έξι μήνες δοκιμαστικός / η, και θα δούμε τι ψάρια πιάνεις".
Είναι κάτι που μάλλον (;) διαφεύγει απ’ την φαιορόζ κυβέρνηση (και, φυσικά, διαφεύγει απ’ όλους τους μικροαστούς οπαδούς της δήθεν – συνήθως αγορασμένης με τον έναν ή τον άλλο τρόπο – γνησιότητας). Η "δεύτερη ευκαιρία" που σκέφτεται το παλάτι δεν ανήκει στο manual τελευταία ευκαιρία (δεν υπήρχε τέτοια πρόβλεψη για τους πλαστογράφους στον μοντέρνο κόσμο! – η πλαστογραφία ήταν αδίκημα με ποινικές κυρώσεις, αφού αμφισβητούσε το μονοπώλιο εγκυρότητας του κράτους και των υπηρεσιών του!) αλλά μάλλον στο manual μια ακόμα ευκαιρία του μεταμοντέρνου, liquid, δυναμικού και διαρκώς εξελισσόμενου καπιταλισμού. Όπου η πιστοποίηση (και η διατίμηση) ικανοτήτων γίνεται κατευθείαν στην αγορά. Και ξαναγίνεται, και ξαναγίνεται, και ξαναγίνεται.
Που σημαίνει: δεν μας ενδιαφέρει αν μας πούλησες πλαστό πτυχίο. Μας ενδιαφέρει τι μπορείς να κάνεις.

Πέμπτη 26 Μάη 2016

Περί γνησιότητας και πλαστότητας 5. Στην εποχή του γενικευμένου copy / paste τα υπόλοιπα του προηγούμενου παραδείγματος, της "πρωτοτυπίας" για παράδειγμα, ψάχνουν να βρουν ποιοί έκαναν κλεψίτυπα διδακτορικά. Και βρίσκουν διάφορους, στα υψηλά κλιμάκια των εξουσιών. Εκεί, συνήθως, είναι ικανοί, εφόσον είναι κυνικοί από κούνια. Θεωρούνται όμως (αυτό επιβάλει η αίγλη του παλιού παραδείγματος) απατεώνες. Και καθαιρούνται. Κι αν η απάτη είναι ένα είδος πρωτοπορίας ή, ακόμα περισσότερο, κοινοτοπίας;
Είναι απλά μια μεταβατική περίοδος. Δεν υπάρχει γνησιότητα πλέον, ούτε καν στις ανθρώπινες σχέσεις. (Δεν μας αρέσει καθόλου, αλλά ξέρουμε ότι είμαστε "παλιοί". Το απολαμβάνουμε ιδιαίτερα, αλλά είμαστε εκτός μόδας..). Δεν ζητείται γνησιότητα ούτε καν στα αισθήματα. Ζητείται, μόνο, αποτελεσματικότητα. Για όσο ...
Αν η φαιρόζ κυβέρνηση δεν ήταν έρμαιο του προσοδισμού, θα έκανε, μετά την "δεύτερη ευκαιρία", το μείζον και αποφασιστικό βήμα: μαζί με τις εισαγωγικές στα πανεπιστήμια θα καταργούσε και τις εξαγωγικές. Τα πτυχία.
Μπορείς να αποδείξεις την αξία σου; Απόδειξέ την εδώ και τώρα! Είναι το αφεντικό που το λέει.
Αλλά (μην κάνετε ότι δεν καταλαβαίνετε!!!) δεν είναι μόνο το αφεντικό. Είναι, κυρίως, το πνεύμα της κυριαρχίας, ακόμα (ή μήπως κυρίως;) στην μικροκλίμακα.
Αυτό είναι το motto… Τρομακτικό, αλλά αυτό. Δεν ξέρετε τίποτα; Σίγουρα;
Αν επιμένετε ότι δεν ξέρετε τίποτα, επιδιώξτε μια βεβαίωση αθωώτητας... Γνήσια, αν μπορείτε.

Τετάρτη 25 Μάη 2016

Mechanic. Ο θρύλος (καθόλου αβάσιμος) διηγείται ότι στην εποχή της κορύφωσης των άγριων εργατικών απεργιών στις ιταλικές αυτοκινητοβιομηχανίες, στα ‘60s, κάποιος απ’ την οικογένεια των αφεντικών της fiat, των Agnelli, αναφώνησε: Επιτέλους! Θέλω ένα εργοστάσιο εντελώς αυτόματο, χωρίς εργάτες!!!
Η αγώνια των ιδιοκτητών ήταν εύλογη. Εκείνο που δεν ήξεραν (και δεν χρειαζόταν να ξέρουν) ήταν ότι περπατούσαν σ’ έναν δρόμο τόσο παλιό όσο ο καπιταλισμός. Ο ύμνος για τον "μηχανικό άνθρωπο" (και την λύτρωση των εργοδοτών απ’ τους απείθαρχους εργάτες) απ’ τον φιλόσοφο Ure είχε προηγηθεί πολλές δεκαετίες πριν την αγωνία των Agnelli. Και υποσχόταν το ίδιο ακριβώς: εργασία (και κερδοφορία) χωρίς εργάτες.
Κανένα αφεντικό δεν μπορεί να ξεφύγει απ’ την "ελπίδα" της μηχανοποίησης όταν βρίσκεται μπροστά στην ανυποχώρητη εργατική αρνησικυρία! Ο Ed Resni, για παράδειγμα, μπορεί να νομίζει ότι ανήκει στους πιο έξυπνους ceo του πλανήτη. Είναι, απλά, ένας καλοπληρωμένος (και το πιθανότερο κοκάκιας) τζιτζιφιόγκος, που τραυλίζει τα ίδια και τα ίδια που είπαν εκατοντάδες πριν απ’ αυτόν.
Ο Resni, πρώην ceo της McDonald, απειλεί με ρομπότ (κατασκευής και σερβιρίσματος fast - junk - food) απέναντι στην εργατική απαίτηση για ωρομίσθιο 15 δολαρίων. "Είναι πιο φτηνό να αγοράσεις μια ρομποτική αλυσίδα με 35.000 δολάρια απ’ τον να προσλάβεις έναν άχρηστο που θα παίρνει 15 δολάρια την ώρα για να συσκευάζει τηγανικές πατάτες. Είναι βλακεία [σ.σ.: εννοεί τα 15 δολάρια την ώρα], είναι διαλυτικό, θα δημιουργήσει πληθωρισμό, και θα προκαλέσει μια απίστευτη απώλεια θέσεων εργασίας σ’ όλη τη χώρα" είπε στο καθεστωτικό αμερικανικό κανάλι fox.
Είναι κοινή λογική. Θα συμβεί είτε σας αρέσει είτε όχι. Κι όσο περισσότερο πιέζετε τόσο γρηγορότερα θα γίνει συμπλήρωσε ο πρώην ceo, απευθυνόμενος προφανώς στους εκατοντάδες χιλιάδες εργάτες και εργάτριες του fight for 15.
Εντάξει Μεγάλε Αυνάνα της επιχειρηματικής διοίκησης. Μπορεί να γίνει και έτσι, αν και πάλι, η "αλυσίδα συναρμολόγησης" των burger θα χρειάζεται και ανθρώπινη εργασία. Ακόμα κι αν είναι μόνο των χαμάληδων που θα φορτώνουν τη μηχανή με (πλαστικούς) κιμάδες και (μεταλλαγμένα) κρεμμύδια, και τους εξιδικευμένους τεχνικούς που θα διορθώνουν τις συχνές βλάβες. Τότε οι (σχετικοί ) εργάτες μπορεί να φτιάξουν το fight for 150.
Εκείνο που δεν ξέρεις όμως Μεγάλε Αυνάνα της διοίκησης επιχειρήσεων, όπως δεν το ξέρουν (ή το απωθούν) όλοι οι όμοιοί σου, είναι ότι βρίσκεσαι κι εσύ μέσα στη λίστα των προς αντικατάσταση. Από "έξυπνες μηχανές". Μάλιστα, πόστα σαν τα δικά σου, είναι πολύ ελκυστικά για έρευνες και εφαρμογές. Και η αντικατάσταση είναι πολύ κοντά. Βλέπεις: πληρώνεσαι ένα κάρο λεφτά για να λες τα ίδια που έλεγαν άλλοι, δωρεάν, πριν 1,5 αιώνα. No future mr. ceo!!!
Όταν ο κάθε Resni θα ψάχνει δουλειά "καθαριότητα τουαλέτας", το τότε κίνημα fight for… θα του δώσει μια ευκαιρία να διηγείται την δική του δραματική ιστορία…

Τετάρτη 25 Μάη 2016

Ο αγώνας συνεχίζεται. Το γράψαμε έγκαιρα (έχουμε αποκλειστικές "πηγές" και στις Βρυξέλες! Α χα!): κούτσου κούτσου μπολ και ένα Χ που το πουλάς σα νίκη!
Φαίνεται ότι η τελευταία σπουδαία συμφωνία στο eurogroup είναι ποίημα του Kipling: έχει τόσα "αν" που... Δεν θα κατηγορήσουμε, ωστόσο, εμείς την φαιορόζ κυβέρνηση για "αποτυχία". Πρώτον επειδή δεν είναι καθόλου στα ενδιαφέροντά μας. Έπειτα υπάρχουν τόσοι άλλοι ανταγωνιστές για σίτιση στο Πρυτανείο… Και τελευταίο: τα καταφέρνει τόσο καλά να υπηρετεί το βαθύ κράτος ώστε μόνο να δακρίσουμε από συγκίνηση για τις ικανότητές της μπορούμε.
Με τις μαφίες, λοιπόν, μια χαρά. Άρα τα βασικά μια χαρά. Μια παρατήρηση μόνο, απ’ την ταπεινή γωνιά μας. Αφού ο πρωθυπουργός δοκιμάζει τον ρόλο του "εθνάρχη", μήπως θα έπρεπε να εγκαταλείψει αυτήν την χαζοχαρούμενη αισιοδοξία που διαρκώς διαψεύδεται, και να υιοθετήσει ένα στύλ Τσώρτσιλ: δεν έχω να σας υποσχεθώ τίποτα άλλο από αίμα και δάκρυα;
Η πάντα έτοιμη για δράματα ελληνική ψυχή θα συγκινηθεί. Μετά τους "αγανακτισμένους" ένα καινούργιο φαινόμενο: οι βουρκωμένοι.

Τετάρτη 25 Μάη 2016

Εξωτερική πολιτική. Αφού δεν το αξιολογούν άλλοι θα το κάνουμε εμείς. Στην εξωτερική πολιτική υπάρχουν τομείς που και η τωρινή φαιορόζ κυβέρνηση τα καταφέρνει θαυμάσια. "Αρχηγοί κρατών" γίνονται δεκτοί με κάθε επισημότητα, και φεύγουν κατενθουσιασμένοι.
Κάτι "άγια φώτα", κάτι "Χριστοί και Παναγίες"…. Μπορεί αυτό να το κάνει άλλος (στην ευρωζώνη), ε;
Το είχε πει και αδελφός Κάραζιτς: μετά τον θεό είναι οι έλληνες!!!

Τρίτη 24 Μάη 2016

Αλέκο θεέ πάρε την παε!!! "Δεν είμαι Θεός κι ο Θεός κάνει λάθος. Σκεφτείτε ότι ο Ιησούς στους 12 μαθητές είχε τον Ιούδα" είπε ο αγαπημένος μας καπετάν Αλέκος (Αλαβάνος) αναφερόμενος στο γεγονός ότι προώθησε σαν διάδοχο (ας πούμε κάτι σαν "Υιό") στην Κουμουνδούρου τον κυρ Αλέξη. Σε ραδιοφωνική συνέντευξη εξομολογήθηκε, εικάζοντας (βάσιμα) ότι ο θεός δεν άκουγε… Ή ότι δεν άκουγε ο Ιερώνυμος, ο Αμβρόσιος, κάποιος τέλος πάντων απ’ τους επίσημους εκπροσώπους του μεγαλοδύναμου.
Είναι μνημειώδης θέση. Πρέπει να μείνει στην ιστορία, δίπλα στην άλλη επίσης μνημειώδη (του ιδίου) "και φυλακή θα πάμε για να βρουν οι νέοι δουλειά"!!! Και να γιατί. Ο καπετάν Αλέκος υποστηρίζει ότι "ο θεός κάνει λάθος", αναφερόμενος την σύνθεση των "12 μαθητών", πράγμα εντελώς ανακριβές! Ο μπαμπάς δεν ανακατεύτηκε στο φροντιστήριο που άνοιξε ο υιός. Θα μπορούσε να πει ο γυιός του θεού έκανε λάθος – αλλά κι αυτό είναι ψέμα και ανάθεμα (και θα χαλούσε τον παραλληλισμό του): και ο μπαμπάς και ο γυιός ήξεραν τι έκαναν, απλά ο Ιούδας (όπως τον παρουσιάζουν οι χριστιανοί…) ήταν ο "χρήσιμος ηλίθιος", απαραίτητος για να ξεδιπλωθεί το θεϊκό σχέδιο.
Σύμφωνα, λοιπόν, με την χριστιανική θεολογία και τις κατα καπετάν Αλέκο ομοιότητες, ο κυρ Αλέξης (Υιός ή Ιούδας;) είναι είτε ένας μπαγάσας διάδοχος είτε ένας "χρήσιμος ηλίθιος". Σε κάθε περίπτωση ο "πατέρας" (ο "δεν είμαι θεός" δηλαδή) δεν έκανε κανένα λάθος.
Οπότε, τελικά, είναι ή δεν είναι (θεός); Κατά την γνώμη μας είναι! Μπορεί να βρει κάποιος κι άλλους λόγους, αλλά κατ’ εμάς ο χαρακτηριστικός είναι πως έχει πει τόσες βλακείες, και παρ’ όλα αυτά συνεχίζει να μιλάει, για να πει κι άλλες.
Ποιός άλλος εκτός από έναν Θεό έχει τέτοια άνεση αλλά και τέτοια σεμνότητα; Ε;

Τρίτη 24 Μάη 2016

Η χρυσή βίδα ποτέ δεν πεθαίνει. Το πιο monster αλλά και πιο σιωπηλό θύμα των "σκληρών διαπραγματεύσεων" της Αθήνας με τους δανειστές της, κυρίως με την τωρινή κυβέρνηση (πιο light και με τις προηγούμενες), είναι το θεώρημα ότι η ευρωζώνη κάτι πολύ άσχημο θα πάθει αν δεν τα βρει με τους έλληνες. Πότε θα διαλυθεί... Πότε θα εκραγεί (ο κυρ Γιάνης θα άναβε το φυτίλι). Πότε θα πάθει ίλιγγο απ’ τα πολλά προβλήματα... Το τελευταίο έχει μια δημοφιλή πρόσφατη version: ότι με το δημοψήφισμα στην αγγλία, τις ισπανικές εκλογές, το "προσφυγικό" (και το el nino, γιατί όχι;) στο κεφάλι της η ευρωζώνη (ειδικά το Βερολίνο) θα κλείσει όπως όπως (δηλαδή όσο πιο βολικά γίνεται για την Αθήνα) την τωρινή διαπραγμάτευση.
Τα γεγονότα διαψεύδουν αυτές τις ψευδαισθήσεις (κομψά λέγονται "αυταπάτες"). Αλλά του έλληνος ο τράχηλος διαψεύσεις δεν κατέχει. Επίσης του έλληνος – το – κομμάτι – πάνω – απ’ – τον – τράχηλο (συνήθως λέγεται κεφάλι...) δεν καταλαβαίνει ότι υπάρχει τεράστια διαφορά ανάμεσα σε προβλήματα στρατηγικού χαρακτήρα και άλλα που απαιτούν μια κάποια τακτική αντιμετώπιση. Ούτε οι ισπανικές εκλογές, ούτε το "προσφυγικό", ούτε (πολύ λιγότερο) η "μικρή ασθενής" αποτελούν προβλήματα στρατηγικής επικινδυνότητας για το project ευρωζώνη. Αντίθετα είναι μια χαρά θέματα για ... τον νομισματικό / εμπορικό ενδοκαπιταλιστικό πόλεμο.
Οπότε; Αν διαδίδεις (σαν φαιορόζ κυβέρνηση) ότι πας στις Βρυξέλες για το διπλό με περίπατο, καταλήγεις σε κούτσου κούτσου μπολ, με ελπίδα ένα χι που θα μπορέσεις να πουλήσεις στους υπηκόους σα νίκη... Κούτσου κούτσου μπολ με παρατάσεις, όρους, ενδιάμεσες εξετάσεις, υποδόσεις με κάποια προαπαιτούμενα (προς αποφυγή overdose), κλπ.
Μα καλά, κανείς δεν προσέχει τις διακυμάνσεις της συναλλαγματικής ισοτιμίας ευρώ – δολαρίου; Κανείς δεν έχει πάρει είδηση ότι το ευρώ ξανα-ακρίβυνε (σε σχέση με το δολάριο) τώρα τελευταία;
Τι να την κάνεις τέτοιους καιρούς μια "χρυσή βίδα"; Την βάζεις στο χρηματιστηριο πολυτίμων μετάλλων...

Τρίτη 24 Μάη 2016

γαλλία διυλιστήριο cgt

Μαθήματα και αντιμαθήματα απ’ τη γαλλία. Η συνδικαλιστική CGT παράγει τα γεγονότα των τελευταίων ημερών, στις κινητοποιήσεις κατά της καινούργιας νομοθεσίας υποτίμησης της εργασίας. Αλλά δεν χρειάζεται ιδιαίτερη σοφία για να καταλάβει κανείς ότι το μισό μάτι του συγκεκριμένου συνδικάτου κοιτάει το νομοθετικό μισοπραξικόπημα της κυβέρνησης… Και το υπόλοιπο ενάμισυ τις (όποιες) δυνατότητες ηγεμονίας μέσα στο από πολλές απόψεις άμορφο κίνημα.
Δεν είναι απερίσκεπτος αυτός ο προσανατολισμός εκ μέρους των παραδοσιακών (και κωλοπετσωμένων) συνδικαλιστών της γαλλικής "αριστέρας" - πως θα μπορούσε, άλλωστε; Διάφοροι θα καλόβλεπαν μια γαλλική εκδοχή των podemos, που σημαίνει την πολιτική (κοινοβουλευτική / θεσμική) κεφαλαιοποίηση τόσο των τωρινών αντι-δράσεων όσο και της ευρύτερης δυσθυμίας ενός μεγάλου (και λίγο πολύ διαταξικού) μέρους της γαλλικής κοινωνίας. Αν αυτή είναι μια υπαρκτή τάση, το ποιοί και πως θα διαπραγματευτούν τους ρόλους τους εκεί θα είναι συνέπεια (και) των τωρινών κινητοποιήσεων· αυθεντικών ή θεαματικών.
Αυτά είναι σχετικά εύκολα να τα καταλάβουμε· το αντιμάθημα. Υπάρχουν κι άλλα, πιο δύσκολα. Όπως, για παράδειγμα, η υπόθεση (για εμάς το αντίθετο: βεβαιότητα) πως μπροστά στο σύνολο της καπιταλιστικής επίθεσης (είπαμε: κρίση, αλλά όχι μόνο· αναδιάρθρωση επίσης) η επιλογή συγκεκριμένων (και κατ’ αρχήν επιμέρους) μετώπων αναμέτρησης είναι σωστή... Αλλά το ίδιο και περισσότερο σωστό είναι η συναισθηματική και οργανωτική προετοιμασία για μακρόχρονες αναμετρήσεις. Που για την μεριά μας, για την τάξη μας, είναι πιθανό ότι θα έχουν και ενδιάμεσες ήττες – πριν φτάσουμε σ’ εκείνο το σημείο όπου θα τους δούμε να τρέχουν.
Αυτό υπό πολύ αυστηρές προϋποθέσεις εργατικής αυτονομίας – με την κυριολεκτική έννοια και των δύο λέξεων. Μπορεί να φαίνεται δύσκολο, και είναι. Όμως οτιδήποτε άλλο είναι φανερά ή κρυφά.... "συ.ριζ.α."! Με την ευρεία και εθελόδουλη έννοια.
Όσοι βερμπαλισμοί κι αν το κουκουλώνουν.

Τρίτη 24 Μάη 2016

Μικρομέγκα. Αδικήσαμε χτες (η μεγάλη απεργία - fiction) τον δημοσιογραφικό συνδικαλισμό. Το "μαύρο" στην Ειδομένη δεν είναι θέμα· και ποιος νοιάζεται άλλωστε; Το "μαύρο" στο mega είναι σαφώς σοβαρότερο. Σηκώνει και σκληρές ανακοινώσεις.
Να ευχηθούμε να γίνουν αγώνες το ίδιο μαζικοί και δακρύβρεχτοι όσο εκείνοι για το "μαύρο" στην ερτ; Να ευχηθούμε τα δύο τηλε"μαύρα" (το παλιό και το καινούργιο) να επικαθήσουν το ένα πάνω στο άλλο ώστε να αρχίσει μια μικρή συλλογή black αποχρώσεων; Να ευχηθούμε να εμφανιστεί ένας "θείος απ’ την αμερική", ας είναι και απ’ την τουρκία, ας είναι και απ’ το κατάρ ή την σαουδική αραβία, να σώσει τις 500 (;;;;;;;) θέσεις εργασίας και, κυρίως, τον δημαγωγικό πλουραλισμό; Να ευχηθούμε οι μέτοχοι / ιδιοκτήτες να αλλάξουν σχέδια και να ρίξουν λεφτά;
Δεν θα ευχηθούμε τίποτα. Ακόμα και το πιο μαύρο μας χιούμορ έχει τα όριά του.
(Έχει, επίσης, τα όριά της η ευπιστία ότι ο αντ' αυτού τσάρος των 4 τηλεαδειών όρμησε ενάντια στην διαπλοκή, και δεν είχε κάνει τα έγκυρα κονέ του με τους "επενδυτές του νέου τοπίου".)

Δευτέρα 23 Μάη 2016

Κεφάλαιο. …Η έρευνα του ΚΕΠΕ [κέντρο προγραμματισμού και οικονομικών ερευνών] καταγράφει για πρώτη φορά με επίσημο τρόπο ότι το εργατικό κόστος στις ναυπηγοεπισκευαστικές εργασίες επιβαρύνει την τελική αξία του προϊόντος σε ποσοστά άνω του 40%, κατατάσσοντας τη χώρα μας στην πρώτη θέση στην Ευρώπη σε ό,τι αφορά τις επισκευές και τη δεύτερη σε ό,τι αφορά τις επισκευές πλοίων.
Παράλληλα, όμως, οι ετήσιες αποδοχές των εργαζόμενων στον κλάδο παραμένουν κάτω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο…

Γρίφος. Πως είναι δυνατόν οι εργάτες στις ντόπιες ναυπηγοεπισκευαστικές εργασίες να είναι κάτω απ’ την μέση, από άποψη "ακρίβειας", στην ευρώπη, και ταυτόχρονα να "επιβαρύνουν" υπέρμετρα την τελική τιμή (και όχι την "αξία") της δουλειάς;
Η απάντηση είναι απλή. Χαμηλή οργανική σύνθεση του κεφαλαίου στον τομέα. Παλιά μηχανήματα και εργαλεία, ξεπερασμένες μέθοδοι… Με δυο λόγια καπιταλισμός έντασης εργασίας και όχι καπιταλισμός έντασης κεφαλαίου (που σημαίνει διαρκή "έξοδα" του αφεντικού για καινούργια μηχανήματα, εργαλεία, κλπ).
Το "πρόβλημα της διεθνούς ανταγωνιστικότητας" του συντριπτικά μεγαλύτερου μέρους του ντόπιου καπιταλισμού είναι αυτό. Τα αφεντικά του πατάνε στο λαρύγγι την τάξη μας, και βγάζουν τα κέρδη τους στην άκρη. Δεν χαλάνε την ζαχαρένια τους για εξοπλισμό. Θέλουν όσο πιο φτηνή εργασία γίνεται (για να έχουν κέρδη), τελεία και παύλα.
Τελεία, παύλα, Μανωλάδα. Αυτό είναι το γενικό μοντέλο σε όλους τους τομείς (και όχι μόνο στον πρωτογενή).
Αλλά το λαρύγγι είναι δικό μας!

Δευτέρα 23 Μάη 2016

Η μεγάλη απεργία (fiction). Η φαιορόζ κυβέρνηση (βαθιά ανθρωπιστική απέναντι στους αδυνάτους, όπως οι πρόσφυγες – δεν το ξέρετε;) ετοιμάζει να "καθαρίσει" δια της βίας την jungle που η ίδια δημιούργησε, στην Ειδομένη. Και απαγορεύει στους "λειτουργούς της ενημέρωσης" (έτσι δεν θέλουν να λέγονται οι δημοσιογράφοι;) όχι μόνο να βρίσκονται μέσα ή εκεί γύρω, αλλά να είναι ακόμα και σε απόσταση οπτικής επαφής.
Το τι θα γίνει εκεί απ’ τον κατασταλτικό βραχίονα μιας ανθρωπιστικής κυβέρνησης που έχασε την υπομονή της (και, by the way, τον εκπρόσωπο τύπου αυτής της υπομονής: έγινε βουλευτής ο άνθρωπος...) δεν θα μείνει κρυφό. Υπάρχουν πολλοί τρόποι να μαθευτεί. Και θα μαθευτεί, αργά ή γρήγορα.
Εν τω μεταξύ όλες οι ντόπιες συνδικαλιστικές ενώσεις των "λειτουργών της ενημέρωσης", ύστερα από αδιαπραγμάτευτες προτάσεις των ριζοσπαστικών μελών τους (ονόματα δεν λέμε) ξεκινούν άμεσα μια απεργία δεκαπλάσιας έντασης και διάρκειας απ’ αυτήν που έκαναν πρόσφατα για να υπερασπιστούν το αγγελιόσημο. Διάολε! Εδώ διακυβεύεται το ύψιστο αγαθό της δημοκρατίας, η ελεύθερη και απρόσκοπτη ενημέρωση!!! Χούντα έχουμε;"Μαύρο" στην Ειδομένη;
Αστεία κάνουμε! Οι "αλήτες ρουφιάνοι", κάνουν αυτό που έκαναν πάντα. Κουνάνε την ουρά στα αφεντικά τους και λουφάζουν όταν κάτι απαγορεύεται. Δεξιά τ’ αφεντικά; Αριστερά; Never mind.

Δευτέρα 23 Μάη 2016

Γλώσσα λανθάνουσα. The spread of Zika is the price being paid for a massive policy failure on mosquito control, says World Health Organization leader Margaret Chan. Η εξάπλωση του [ιού] Zika είναι το τίμημα για την μαζική αποτυχία των ενεργειών για τον έλεγχο των κουνουπιών, λέει η επικεφαλής του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας Margaret Chan.
Σαν "μαζική αποτυχία" η κυρία Chan εννοεί την αποτυχία των θεσμών σεξουαλικού και οικογενειακού προγραμματισμού, σε διάφορα μέρη του κόσμου. Τώρα τι σχέση έχει αυτό το είδος "προγραμματισμού" με τα τσιμπήματα των κουνουπιών, μόνο ένας Reiser θα μπορούσε να φανταστεί. Άκου την κουκουβάγια αγάπη μου και πάρε με αγκαλιά.... Ααααααάχ!!! Κουνούπι!!! Κουνούπι!!!
Εμείς τον χαβά μας. Ο mosquito control έχει επιχειρηθεί με γενετικές και βιοτεχνολογίες μεθόδους. Οπότε η φράση the spread of Zika is the price being paid for a massive policy failure on mosquito control έχει νόημα εντελώς άσχετο με το ανθρώπινο σεξ. Έχει, όμως, σχέση με το σεξ των κουνουπιών. Και με τις γενετικές μεταλλάξεις.
Όχι, η κυρία Chan δεν θα μπορούσε να υπονοεί κάτι τέτοιο! Ούτε κατά λάθος. Απλά ο χαβάς μας δείχνει πολύ πιο κοντά στην πραγματικότητα.

Δευτέρα 23 Μάη 2016

Ρίο. Ο ιστορικός του μέλλοντος θα γράψει: τον καιρό εκείνο τα προφυλακτικά είχαν διάφορες χρήσεις. Σαν αντισυλληπτικά. Για να αντιμετωπιστεί η μετάδοση αφροδίσιων νοσημάτων. Σαν μπαλόνια.
Έπρεπε να πλησιάσουν οι ολυμπιακοί αγώνες του 2016 για να αποκτήσουν και μια καινούργια: σαν αντικουνουπικά. "Μην ανησυχείς αγάπη μου, έχω πάρει τα μέτρα μου. Θα μείνει μακριά το θηρίο."...

Κυριακή 22 Μάη 2016

Δεν είναι αυτό που νομίζεις. Χάρη στην ωριμότητα υπηκόων και αρχόντων το νομοσχέδιο / ελβετικός σουγιάς "πέρασε" χωρίς απρόοπτα. Οι κακεντρεχείς εταίροι θα αναρωτιούνται έκπληκτοι για το πως το κυβερνητικό όχημα που πέρυσι πήγαινε σαν τρελό φορτηγό κατάφερε τώρα να βγει απ’ την καλίμπρα αλφαδιασμένο και να πορεύεται σχεδόν αυτόματα.
Τα μυστικά της επιτυχίας είναι δύο. Πρώτο η "αντιπολίτευση", και δεν εννοούμε την εντός κοινοβουλίου αλλά την εκτός. Όταν οι παρελάσεις κάνουν το καθήκον τους (όποιον κι αν είναι αυτό, είτε ήσυχο είτε θορυβώδες) συμβάλλουν στην εκτόνωση και την μοιραλατρεία. Δεύτερο μυστικό είναι η εφαρμογή. Αν οι τροπολογίες πέφτουν βροχή στο 90φεύγα του κοινοβουλευτικού ματς, πολύ περισσότερες "διορθώσεις", "εξαιρέσεις", "βελτιώσεις" κλπ μπορούν να γίνουν ύστερα. Στα αποδυτήρια της νομοθετικής ρουτίνας. Και γίνονται. Όταν έχουν σβήσει τα φώτα.
Κάτι τέτοιο μπορεί να συμβεί, για παράδειγμα, με το άρθρο 106. Προέβλεπε την αριστοτεχνική άφεση ποινικών αμαρτιών σε εταιρείες που συστήνουν καρτέλ άπαξ και πληρώσουν το πρόστιμο που θα τους επιβληθεί. Μπορεί, μεν, ο υπουργός να αναγκάστηκε να το ψευτοστρογγυλέψει κάπως πριν την ψήφισή του, αλλά έχει ο θεός μετά.
Αυτά και πολλά παρόμοια κάνουν τα πανηγύρια του κοινοβουλευτισμού ακατανόητα για όσους δεν ανήκουν σε κάποιο λόμπι. Αλλά μήπως οι αγαπημένες τηλεοπτικές σειρές είναι πιο προσιτές για το κοινό τους στα γυρίσματά τους; Όχι. Αυτό δεν τις κάνει λιγότερο δημοφιλείς.
Το θέαμα καταστρέφει τα εγκεφαλικά κύτταρα. Όμως ποιος τα χρειάζεται πια;

Κυριακή 22 Μάη 2016

Απλότητα. Ο Γιώργος ρωτάει: μα καλά, δεν υπήρχε κανάς άλλος δημοτικός σύμβουλος του Πειραιά να πάει στο παλάτι να κουβεντιάσει με τον αντ’ αυτού; Ήταν ανάγκη να πάει ο Μαρινάκης;
Η απάντησή μας είναι η εξής. Ο κυρ Βαγγέλης είναι ένας απλός, απλούστατος δημοτικός σύμβουλος. Όπως ο κυρ Αχιλλέας ήταν ένας απλός, απλούστατος οπαδός στις κερκίδες της Ν. Σμύρνης. Και είναι τώρα ένας απλός, απλούστατος πολίτης του Βόλου.
Σε κάθε περίπτωση, την επίσκεψη του απλού δημοτικού συμβούλου (συνοδευόμενου απ’ τον δήμαρχο, χωρίς καρτοτηλέφωνα σε πακιστανικά ονόματα όμως…) δεν την ανακοίνωσε ο δήμος Πειραιά. Την ανακοίνωσε ο ολυμπιακός Πειραιά.
Φαίνεται ότι η γραφειοκρατία και το γραφείο τύπου (του δήμου Πειραιά) δεν πήραν καν χαμπάρι ότι ένας απλός, απλούστατος σύμβουλος πέτυχε μια συνάντηση κορυφής για τα προβλήματα του τόπου (και του λαού). Οπότε αναγκάστηκε μια ανώνυμη εταιρεία (ποδοσφαιρική, εντελώς τυχαία) να καλύψει το κενό με μια ανακοίνωση. Θα τολμούσαν οι κακοπροαίρετοι να σκεφτούν ότι ο δήμος (Πειραιά) είναι θυγατρική της π.α.ε…. Τι να πει κανείς για τέτοιους παλιάνθρωπους;
Απλό δεν είναι; Απλούστατο.

Κυριακή 22 Μάη 2016

Επιστροφές δεν γίνονται δεκτές. Οι άνθρωποι ξεμαθαίνουν να κάνουν δώρα. Η παραβίαση της αρχής της ανταλλαγής ενέχει κάτι παράλογο και αναξιόπιστο· καμιά φορά ακόμη και τα παιδιά περιεργάζονται με δύσπιστο μάτι τον δωρητή, λες και το δώρο ήταν τέχνασμα, προκειμένου να πουλήσει βούρτσες ή σαπούνι.
Αντ’ αυτού ασκείται αγαθοεργία, διοικούμενη φιλανθρωπία, η οποία, βάσει σχεδίων, επικολλά έμπλαστρα στα ορατά τραύματα της κοινωνίας. Στις οργανωμένες υπηρεσίες της δεν υπάρχει πια χώρος για ανθρώπινα συναισθήματα, οι χορηγήσεις συνδέονται μάλιστα αναγκαία με την ταπείνωση μέσα από την κατανομή και τη στάθμιση, με τη μεταχείριση δηλαδή των αποδεκτών ως αντικειμένων.
Ακόμη και η ιδιωτική προσφορά δώρων έχει ξεπέσει σε κοινωνική λειτουργία, την οποία εκτελεί κανείς με απρόθυμη λογική, προσεκτική τήρηση του καθορισθέντος προϋπολογισμού, επιφυλακτική αποτίμηση του άλλου και όσο γίνεται μικρότερους κόπους.
Η ευτυχία της πραγματικής προσφοράς δώρων βρισκόταν στην ικανότητα του δωρητή να φαντάζεται την ευτυχία του αποδέκτη. Σημαίνει ότι διαλέγει, διαθέτει χρόνο, βγαίνει από τον δρόμο του, σκέφτεται τον άλλον ως υποκείμενο: το αντίθετο της λήθης.
Ακριβώς προς τούτο δεν είναι σχεδόν κανένας πια ικανός. Στην καλύτερη περίπτωση χαρίζουν ό,τι θα επιθυμούσαν για τον εαυτό τους, μόνο κατά μερικές βαθμίδες χειρότερα. Ο ξεπεσμός της προσφοράς δώρων καθρεφτίζεται στην οδυνηρή εφεύρεση των ειδών δώρων, τα οποία στηρίζονται ήδη στο γεγονός ότι δεν ξέρει κανεί τι να χαρίσει, διότι δεν το θέλει πραγματικά.
...
(Theodor Adorno, Minima Moralia)

Σάββατο 21 Μάη 2016

Αυταπάτες. Τώρα που η Κουμουνδούρου είναι ένα κανονικό δεξιό κόμμα, με (ας πούμε) "κεντρώες ευαισθησίες" απ’ την μια μεριά (π.χ.: σύμφωνο συμβίωσης) και ένα στιβαρό ακροδεξιό δεκανίκι απ’ την άλλη (κάτι σαν την "αμφίπλευρη διεύρυνση" αν θυμάστε περί τίνος επρόκειτο...) δεν έχουμε λόγο.
Όμως επειδή την κριτική μας την κάναμε (και την παρακάναμε) πριν ένα χρόνο, όταν ήταν πολλοί εκείνοι που φούσκωναν από "αριστεροδεξιές" βεβαιότητες (και περισσευάμενη αναίδεια απέναντι στην κριτική μας) σ’ εκείνη την επική πορεία προς το ντουβάρι του grexit (σαν διαπραγματευτικού ατού...), παρατηρούμε με ενδιαφέρον το υπόλοιπο εκείνης της όχι μακρινής αλλά συναισθηματικά φορτισμένης εποχής. Και το υπόλοιπο είναι όλοι όσοι καταριούνται τώρα τον συ.ριζ.α.
Πόση αφέλεια, πόση ματαιοδοξία, πόση ιδιοτέλεια χαρακτηρίζει όλους όσους ενήλικες (εκατοντάδες χιλιάδες, πολλές τέτοιες) προτιμούν να το παίζουν ακόμα μια φορά εξαπατημένοι αντί να παραδεχτούν το προφανές; Ότι δεν ξέρουν, δηλαδή, που πηγαίνουν τα τέσσερα;
Η δικαιολογία της εξαπάτησης (απ’ τις ομολογημένες, κι όχι μόνο μια φορά, "αυταπάτες" μερικών πολιτικών βιτρινών) παραείναι βολική για να κρύψουν οι μικροαστοί την δομική πολιτική αναπηρία τους. Αναπηρία που οφείλεται στην ίδια την κοινωνική τους θέση· τίποτα λιγότερο, τίποτα περισσότερο. Για τους μικροαστούς δεν υπάρχουν ιστορικά πεδία μεγαλύτερης έκτασης απ' την μύτη τους. Όλα γίνονται όπως νομίζουν ότι γίνονται. Το να παραδεχτούν, ωστόσο, οι μικροαστοί (συμπεριλαμβανομένων και των "ανατροπέων" μεταξύ τους, των ψευτοανατρεπτικών κομμάτων τους, και λοιπά) ότι έχουν βαθιά μεσάνυχτα για την πρακτική των καπιταλιστικών διαδικασιών θα ήταν, περίπου, συνώνυμο με το να παραδεχτούν ότι οι ιδεολογίες τους είναι ο.π.ε. Ονειροφαντασίες περιορισμένης ευθύνης. Ικανοποιητικές για τα μικρά καθημερινά τους εγκλήματα, εντελώς άχρηστες όμως όταν χρειάζεται γενικό σχέδιο.
Κανένας μικροαστός δεν θα επέτρεπε στον εαυτό του τέτοια ταπείνωση! Με την ίδια ένταση και βία που "πιστεύει", με την ίδια ένταση και βία "νοιώθει προδομένος". Μονά ζυγά δικά του. Και συνεχίζει να ελίσσεται, σα φίδι.
Κρατείστε, λοιπόν, σφικτά τον μικροαστισμό σας – όσοι πιστοί... Μπορεί να είναι σωσίβιο, μπορεί να είναι το τσιμέντο στο κεφάλι που θα σας πάει στον πάτο. Όμως σε κάθε περίπτωση the show must go on.
Και ο σώζων εαυτόν σωθήτω. (Που θάλεγε κι ο Ζίζεκ αν δεν το είχαν πει νωρίτερα άλλοι...)

Σάββατο 21 Μάη 2016

Don’t touch. Πολλοί μπορεί να βρίζουν τους δημόσιους υπάλληλους (γενικά) κανένας όμως τους "ένστολους" (και τους παπάδες). Να γιατί, λοιπόν, χρειάζεται ένα ακροδεξιό συμπλήρωμα σε κάθε εθνικά υπεύθυνη κυβέρνηση. Για να μην ξεφύγει κανενός υπαλλήλου, στη μνημονιακή απόγνωση επάνω, η φαϊνή ιδέα να περικόψει δαπάνες απ’ το υπουργείο άμυνας (ή το υπουργείο δημόσιας τάξης, ή το παπαδαριό).
Τότε θα ορθώσει το ανάστημά του κάποιος βράχος (καμμένος ή βρεγμένος δεν έχει σημασία) και τα εθνικά υπεύθυνα υπουργεία θα ξενυχτίσουν την τελευταία στιγμή ψάχνοντας ισοδύναμα.
Όσοι νομίζουν πως για όλα τα κακά φταίει η τρόικα, ας ασχοληθούν πιο προσεκτικά μ’ αυτό το εσωτερικό τρίπτυχο: πατρίς, θρησκεία, σύμπλεγμα της ασφάλειας.
Δεν είναι το μοναδικό που κάνει κουμάντο. Δεν τα λέμε όλα μαζί για να μην γίνει μπέρδεμα.

Παρασκευή 20 Μάη 2016

Αποκρατικοποιήσεις. Η φαιορόζ κυβέρνηση κινδυνεύει τώρα, με το ταμείο αποκρατικοποιήσεων, να πάθει ότι δεν έπαθε για τα πιο σοβαρά που έθιγαν την μεσαία (και προς τα πάνω) τάξη. Το ζήτημα της δημόσιας περιουσίας μπορεί να τεθεί όσο αφηρημένα χρειάζεται για να κουρντίσει τα εθνικοπατριωτικά ελατήρια. Και είναι απ’ αυτά που βρίσκονται "υπεράνω υποψίας" για ιδιοτελή κίνητρα των αντιδρώντων. Θέλουμε να πούμε: είναι ένα εύκολο θέμα για να νομιμοποιηθεί το οτιδήποτε "υπέρ της προστασίας της χώρας".
Για τις αντικυβερνητικές συγκεντρώσεις παίζει έναν κάποιο ρόλο και ο καιρός. Για το σιχτίρισμα όμως υπάρχει μόνιμα ο "κακός τους ο καιρός" - των κυβερνώντων, που τώρα θα κατηγορούνται για εθνική προδοσία.
Όπως στρώνεις κοιμάσαι λέει μια παροιμία. Αν ελπίζει η φαιορόζ κυβέρνηση ότι θα φέρει απ’ το eurogroup της 24ης Μάη, σαν αντίβαρο, κάποια ρύθμιση για το χρέος, απλά έχει χάσει. Γιατί ακόμα κι αν υπήρχε πράγματι κάποια τέτοια (που δεν πρόκειται...) το να βρουν οι μικροαστοί ένα εύκολο και πιασάρικο θέμα για να βγάλουν το άχτι τους είναι χρόνιο εθνικό σπορ.

Παρασκευή 20 Μάη 2016

Ένας αιώνας κρατάει πολύ. Στις 16 Μάη του 1916 υπογράφτηκε μυστικά μια συμφωνία μεταξύ Λονδίνου και Παρισιού για την μοιρασιά των εδαφών της τότε οθωμανικής αυτοκρατορίας. Η συμφωνία έμεινε στην ιστορία σαν Sykes – Picot agreement, και είχε όλο το ιμπεριαλιστικό μεγαλείο που θα μπορούσε να φανταστεί κανείς. Κρατούσε "κομμάτια" και για την (τότε, ακόμα) τσαρική ρωσία. Όμως η επανάσταση των μπολσεβίκων ενάμισυ χρόνο αργότερα έβγαλε την Μόσχα απ’ την μοιρασιά. Και ακόμα χειρότερα: οι μπολσεβίκοι δημοσιοποίησαν το κρυφό deal. Από τότε και μετά, ως ακόμα και σήμερα, η αραβική οργή εναντίον της δύσης έχει σαν ιστορικό σημείο εκκίνησης την συμφωνία Sykes – Picot.
Η κατασκευή και η ανακατασκευή συνόρων σ’ όλη την ζώνη που ξεκινάει απ’ την Μαύρη θάλασσα και φτάνει ως ολόκληρη την αραβική χερσόνησο, η δημιουργία και η καταστροφή κρατών, η νομή του πετρελαίου (και οι αλλαγές αφεντικών σ’ αυτήν), τα όνειρα και οι εφιάλτες των ντόπιων, "παίζουν" πάνω σε μετεξελίξεις εκείνου του deal. Μετεξελίξεις και αλλαγές ανάμεσα στις "μεγάλες δυνάμεις" και τους τοπικούς συμμάχους τους, στη διάρκεια του 20ου αιώνα.
Μία απ' αυτές τις μετεξελίξεις (η συνθήκη των Σεβρών του 1920) έδινε, για παράδειγμα, στο (τότε) ελλαδιστάν ένα καλό κομμάτι στην μικρά ασία. Αλλά η Αθήνα είχε πολύ μεγαλύτερη ιμπεριαλιστική όρεξη, μέχρι που ηττήθηκε: εκείνο που στα μέρη μας θρηνείται σαν "η μικρασιατική καταστροφή" απέναντι γιορτάζεται σαν η ιστορική στιγμή της ίδρυσης του τουρκικού κράτους.
Ένας αιώνας αίματος και πετρελαίου. Ο 20ος. Η αιμορραγία συνεχίζεται στον 21ο, με άλλους κανόνες, στα απόνερα της "εποχής του πετρελαίου"... (Περισσότερα και αναλυτικότερα στο ερχόμενο Sarajevo, νο 107, Ιούνης 2016: ο προφήτης και τα σύνορα)

Παρασκευή 20 Μάη 2016

Τρομοκρατία; Τα αεροπλάνα πέφτουν (και) από μηχανικές βλάβες. Αλλά είναι πιο συμφέρον να αποδίδεται ένα τέτοιο δυστύχημα σε "τρομοκράτες". Για διάφορους λόγους και έναν ακόμα: η εταιρεία (ιδιοκτήτρια του αεροπλάνου) δεν θα υποχρεωθεί να πληρώσει αποζημιώσεις στις οικογένειες των νεκρών.
Το γεγονός ότι ακούστηκε, σε σχέση με την πτώση του αιγυπτιακού Airbus A320, ακόμα και η εκδοχή κτυπήματος από πύραυλο (!), σε συνδυασμό με την θέση του όταν έπεσε, θα έπρεπε να προκαλεί υποψίες. Είναι κανείς που θέλει να ξεφορτωθεί την υπόθεση, ρίχνοντας την στο μοδάτο σακί των τζιχαντιστών;
Γιατί όχι;

Πέμπτη 19 Μάη 2016

Πες μου ποιον φόβο αγάπησες πάλι... Υπάρχει, τελικά, κάτι πολύ χειρότερο απ’ τους απαίσιους "ισλαμιστές τρομοκράτες" (και , κυρίως, τους πατρώνες τους). Τα μικρόβια. Αυτό υποστηρίζει ο παγκόσμιος οργανισμός υγείας (ένας κορυφαίος εκπρόσωπος των μεγαλών φαρμακοβιομηχανιών) και, για να το λένε αυτοί που βρίσκονται πίσω ή δίπλα σ’ όλες τις μεγάλες "υγιεινιστικές απειλές" των τελευταίων δεκαετιών, κάτι θα ξέρουν.
Ποιο είναι το πρόβλημα; Οι μικροοργανισμοί προσαρμόζονται γρήγορα στα αντιβιοτικά, και επιπλέον, η αντιβιοτική τεχνολογία έχει μείνει στάσιμη στις ανακαλύψεις των ‘80s. Τώρα γίνεται πόλεμος, και είναι του είδους που κινδυνεύουμε σοβαρά να τον χάσουμε γράφει σχετικό δημοσίευμα του καθεστωτικού bbc. Κάτι θα πληρώθηκαν κι αυτοί.
Φυσικά οι επιστήμονες θα χρειαστούν επιπλέον (και γενναία) κονδύλια για έρευνες "σωτηρίας". Και οι φαρμακευτικές κάποια επιπλέον "κίνητρα" για να προστατέψουν την ανθρωπότητα (δηλαδή τα κέρδη τους). Οι βιοτεχνολογίες θα πρέπει να γίνουν (αν δεν έχουν γίνει ήδη) τα ιερά των ιερών.
Αλλά ποτέ δεν ξέρεις. Τα μικρόβια και οι ιοί δεν καταλαβαίνουν απ’ τον ανθρώπινο πόνο. Οπότε ας συγχωρέσουμε εαυτούς και αλλήλους, ας σταυροφιληθούμε, κι ας περιμένουμε τη μοίρα μας.
Προπάντων ήσυχα και φρόνιμα... Αυτό είναι απολύτως απαραίτητο!!!

Πέμπτη 19 Μάη 2016

Προσοχή στα σαλόνια. Το θέμα δεν είναι αν ένας δημοτικός σύμβουλος του Πειραιά, (ελαφρώς υπόδικος αλλά, ευτυχώς, υπάρχει γι’ αυτόν το τεκμήριο της αθωώτητας) συνοδευόμενος απ’ τον ακόλουθό του (εντελώς συμπτωματικά: δήμαρχο), επισκέπτεται το παλάτι για κουβεντούλα. Όπως είναι γνωστό το παλάτι είναι το μέρος που μαζεύονται όοοολοι οι δημοτικοί σύμβουλοι της επικράτειας. Που να πάνε άλλωστε οι έρμοι;
Το θέμα είναι μήπως ο επισκέπτης μείνει εκεί και φύγουν (μετά απ’ αυτήν ή κάποια επόμενη κουβεντούλα) οι τωρινοί ένοικοι. Τότε μπορείτε να ανησυχήσετε για το είδος του ντόπιου καθεστώτος.
Αλλιώς cool. Business as usual.

Πέμπτη 19 Μάη 2016

Κάντε επιτέλους την πρόσθεση! Μπορεί να ενσωματωθεί ποσοστό της σκιώδους οικονομίας στο πραγματικό αεπ στην ελλάδα; Αυτό είναι ένα απ’ τα κρίσιμα ερωτήματα που θα κληθεί να απαντήσει αύριο – μεθαύριο ο καθηγητής Φρέντριχ Σνάιντερ, "ο κυριότερος απ’ τους σύγχρονους μελετητές της παραοικονομίας", σε εκδήλωση στην Αθήνα.
Ο καθηγητής Σνάιντερ υπολογίζει σε 25% (του επίσημου αεπ) την "μαύρη οικονομία" στα μέρη μας. Δεν ξέρουμε πως καταφέρνει να υπολογίσει το ανυπολόγιστο (σαν μη καταγραμμένο πουθενά), αλλά έχουμε την αίσθηση ότι ο κυρ ερευνητής είναι πολύ συντηρητικός στους υπολογισμούς του. 25% του (λευκού) αεπ υπολογιζόταν η μαύρη οικονομία στην ελλάδα και πριν 10 χρόνια. Με τόση κρίση έμεινε στάσιμη; Μπαααα...
Αλλού είναι, όμως, το θέμα. Τα κεντρικά όργανα της ευρωζώνης έχουν δώσει ήδη οδηγίες για συνυπολογισμό των μαύρων α.ε.π. των μελών του κλαμπ στα λευκά. Έστω τμηματικά. Ήδη ένα κράτος (το ισπανικό) έχει προχωρήσει στην αναγκαία προσαρμογή, βάζοντας στους επίσημους λογαριασμούς του τον κύκλο εργασιών της (παράνομης) πορνείας και του λαθρεμπορίου τσιγάρων. Κατ’ εκτίμηση πάντα. Γιατί οι ελληνικές κυβερνήσεις ντρέπονται να κάνουν το ίδιο;
Τα αποτελέσματα θα είναι πολλαπλά ευεργετικά. Δυο τρεις απ’ τις δουλειές του οργανωμένου εγκλήματος να προστεθούν στο επίσημο ελληνικό α.ε.π., και ιδού: εκτόξευση των αριθμών, άρα και της ανάπτυξης! Το χρέος, ύστερα, σαν ποσοστό επί του αναδομημένου α.ε.π. θα κατρακυλήσει (και θα γίνει βιωσιμότατο!). Κι ούτε λόγος ότι πολλά απ’ τα τυρρανικά μέτρα των μνημονίων δεν θα είναι, πια, καθόλου απαραίτητα.
Μήπως ο κυρ δημοτικός σύμβουλος του Πειραιά (και ο ακόλουθός του) θα είχαν την καλωσύνη να προτείνουν στους κυβερνητικούς συνομιλητές τους να γίνουν πιο open minded; Αν δεν είναι (και, αν και όχι μόνο) αυτοί ικανοί και εφοδιασμένοι με τα κατάλληλα επιχειρήματα για την αξία της μαύρης οικονομίας στην εθνική προσπάθεια, τότε ποιος είναι;
Δυο τόνοι ηρωΐνης περιμένουν την τύχη τους! Λίγο είναι αυτό;

Τετάρτη 18 Μάη 2016

Φόροι, φόροι, φόροι; Ο φ.π.α. (μαζί με τους υπόλοιπους φόρους κατανάλωσης) και οι διαδοχικές αυξήσεις του τα τελευταία χρόνια σηματοδοτούν αποφασιστικά βήματα (των αφεντικών και των πολιτικών εκπροσώπων τους) υπέρ της ενίσχυσης της ταξικής διαστρωμάτωσης της φολογόγησης· οι έμμεσοι φόροι είναι ακριβώς αυτό. (Περισσότερα στο επόμενο Sarajevo, νο 107, Ιούνης). Ποιος θα το περίμενε όμως ότι ο φ.π.α. έχει γίνει τρόπος ανοικτής και επίσημης οικονομικής ενίσχυσης των αφεντικών· μέσα απ’ τη νομιμοποίηση της κλοπής του!
Επειδή δεν γίνεται να το πούμε πιο κατατοπιστικά, αντιγράφουμε απόσπασμα από μια πρόσφατη (μέσα Απρίλη 2016) ανάρτηση στο site e-thessalia.gr – διασταυρωμένη ως προς το περιεχόμενό της από πολλές πλευρές. Ο τονισμός δικός μας.
Τίτλος: Bόλος: Όργιο φοροδιαφυγής παρά τους ελέγχους σε υπηρεσίες εστίασης και διασκέδασης
Ρεπορτάζ: Όργιο φοροδιαφυγής παρατηρείται το τελευταίο διάστημα στην αγορά, κυρίως όσον αφορά σε υπηρεσίες εστίασης και διασκέδασης, παρά τους ελέγχους που διενεργούν τόσο οι ελεγκτές των Δ.Ο.Υ., όσο και του ΣΔΟΕ Θεσσαλίας. Αιτία ο νόμος 4337/2015, που έχει μειώσει στο ελάχιστο τα πρόστιμα για παραβάσεις ΦΠΑ (μη έκδοση απόδειξης).
Σύμφωνα με στέλεχος της Δ.Ο.Υ. Βόλου η μείωση στα πρόστιμα που παρατηρείται και φυσικά στα έσοδα του Δημοσίου εξαιτίας του συγκεκριμένου νόμου, φθάνει το 100%… Κι αυτό διότι το πρόστιμο που προβλέπει ο νόμος για μη έκδοση απόδειξης, υπολογίζεται στο μισό του μη αποδοθέντος ΦΠΑ… Αν δηλαδή ο καταστηματάρχης μιας καφετέριας δεν εκδώσει απόδειξη για έναν καφέ αξίας 3 ευρώ, ο μη αποδοθείς ΦΠΑ ανέρχεται σε 0,69 ευρώ και το πρόστιμο που αναλογεί, είναι το μισό του μη αποδοθέντος ΦΠΑ, δηλαδή 0,35 ευρώ… Φυσικά και το πρόστιμο αυτό δεν εισπράττεται, αφού είναι κάτω του ενός ευρώ και δεν βεβαιώνεται, σύμφωνα με εγκύκλιο της ΓΓΔΕ… "Σε όλα τα αναψυκτικά και τους καφέδες ο αποδιδόμενος ΦΠΑ είναι μικρότερος του ενός ευρώ", σημειώνει εφοριακός.
Εφοριακοί του Βόλου κάνουν λόγο για "όργιο φοροδιαφυγής", που αναμένεται να ενταθεί με την έλευση του καλοκαιριού και την έναρξη της νέας τουριστικής περιόδου. "Για μη έκδοση απόδειξης 50 ευρώ, ο ΦΠΑ που δεν αποδίδεται ανέρχεται σε 11,5 ευρώ και το πρόστιμο σε 6 ευρώ… Γιατί να εκδώσει απόδειξη;", σημειώνει ο εφοριακός.
Κλιμάκιο του ΣΔΟΕ Θεσσαλίας σάρωσε την προηγούμενη εβδομάδα δεκάδες καταστήματα εστίασης και διασκέδασης στο πολεοδομικό συγκρότημα Βόλου, ωστόσο εξαιτίας του Νόμου 4337/2015 τα έσοδα για το Ελληνικό Δημόσιο από την φοροδιαφυγή που αποκαλύφθηκε, ήταν πενιχρά.
Εφοριακοί επισημαίνουν πως από την ημέρα που τέθηκε σε ισχύ ο συγκεκριμένος Νόμος, το μοναδικό πρόστιμο που επιβάλλεται στους υπόχρεους απόδοσης ΦΠΑ, είναι το 50% του ΦΠΑ των μη εκδοθέντων φορολογικών στοιχείων, ενώ στους μη υπαγόμενους στο καθεστώς ΦΠΑ, όπως π.χ. είναι τα ιατρεία, τα ιδιωτικά εκπαιδευτήρια και τα φροντιστήρια, δεν επιβάλλονται πλέον πρόστιμα…
Παράλληλα με το εν λόγω Νόμο, δεν επιβάλλεται πλέον πρόστιμο και για την έκδοση και λήψη πλαστών και εικονικών φορολογικών στοιχείων…

Ποιος θα το περίμενε ότι η φαιρόζ κυβέρνηση θα έκανε τέτοια χάρη σε μεγάλο μέρος των αφεντικών, να τους χαρίζει δηλαδή τον φ.π.α. (τον οποίον εισπράτουν μέσα στις τιμές), μειώνοντας αντίστοιχα τα κρατικά έσοδα! Και ποιος θα το περίμενε ότι οι τελευταίες αυξήσεις σ’ αυτό το φόρο είναι απλά ... επιπλέον επιδότηση των (δήθεν) αναξιοπαθούντων επιχειρηματιών! Στον κλάδο της εστίασης, αλλά και όλους τους άλλους, τους ευγενέστερους.
(Ο νόμος 4337/2015 ψηφίστηκε στις 17 του περασμένου Οκτώβρη. Πριν απ’ αυτόν κάθε απόδειξη – που – δεν κόπηκε σήμαινε πρόστιμο 250 ευρώ - ή 500, ανάλογα με το είδος της επιχείρησης).

Τετάρτη 18 Μάη 2016

Latin. Είναι αυτονόητο ότι το αμερικανικό καθεστώς θα έκανε ό,τι μπορούσε για να ανακτήσει τον έλεγχο στην ιστορική "πίσω αυλή" του, στη λατινική αμερική. Είναι επίσης γνωστό πως δοκίμασε διάφορα εδώ και χρόνια, και αποτύγχανε.
Αν, λοιπόν, διάφορες λατινοαμερικάνικες αριστερές (εντός ή εκτός εισαγωγικών) κυβερνήσεις (στη βενεζουέλα και στην βραζιλία πιο πρόσφατα) αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα, αυτό δεν θα πρέπει να αποδοθεί αποκλειστικά στις ιμπεριαλιστικές ενέργειες της Ουάσιγκτον. Γιατί αυτές είναι η σταθερά που ως τώρα αποτύγχανε.
Τα σοβαρά προβλήματα, για παράδειγμα, της κυβέρνησης Μαδούρο δεν οφείλονται στην αποτελεσματικότητα της αμερικανικής υπονόμευσης αλλά στην χρόνια απρονοησία του καθεστώτος να στηρίζει τις κοινωνικές παροχές του στη “μονοκαλλιέργεια” της εξόρυξης πετρελαίου. Τώρα που η τιμή του έχει κατρακυλήσει, το κράτος χρεωκοπεί. Αντιμέτωπη με το ίδιο ακριβώς πρόβλημα, σχεδιασμένο τότε, είχε βρεθεί η πρώτη επαναστατική κυβέρνηση της κούβας: με την ζάχαρη. Το αμερικανικό καθεστώς έριξε τα αποθέματα του σε ζάχαρη στην αγορά οδηγώντας τις διεθνείς τιμές της (και το άμεσο / κοντοπρόθεσμο μέλλον της επανάστασης στην κούβα) στα τάρταρα.
Τότε την Αβάνα την έσωσε η ε.σ.σ.δ., που αγόραζε την κουβανική ζάχαρη στις "παλιές" τιμές. Τώρα δεν φαίνεται στον ορίζοντα ανάλογος σωτήρας για το Καράκας.
Αντίστοιχα τα ουσιαστικά προβλήματα της βραζιλιάνικης κυβερνώσας σοσιαλδημοκρατίας δεν έχουν έρθει απ’ έξω. Όσο ενδημικές κι αν θεωρούνται (και) εκεί οι πολιτικές πρόσοδοι, είναι ο πιο σίγουρος δρόμος για να πρωταγωνιστήσει κανείς σε "σκάνδαλα", όταν "ωριμάσουν οι συνθήκες". Όταν, δηλαδή, οι αντιπαλοί του νοιώσουν έτοιμοι να φάνε μεγαλύτερα κομμάτια απ’ την ίδια πίτα που τάισε κι αυτόν.
Οι κοινωνικοί / ταξικοί συσχετισμοί εξακολουθούν να υπάρχουν, φυσικά. Όπως παντού. Γι’ αυτό και το χειρότερο δεν είναι μερικές "δεξιές παρενθέσεις" στη λατινική αμερική. Αλλά το μόνιμο γκρέμισμά τους σε καταστάσεις "δημιουργικού χάους".
Το ότι αυτό το τελευταίο είναι της μόδας διεθνώς θα έπρεπε να το είχαν προσέξει οι λατινοαμερικάνοι πληβείοι, ή, έστω, κάποιοι αναμεσά τους. Και θα έπρεπε να έχουν φροντίσει να απογαλακτιστούν απ’ τον αριστερό πατερναλισμό – υπέρ της εργατικής / πληβειακής τους ανεξαρτησίας και ισχύος.
Όπως δείχνει με δραματικό τρόπο η πρόσφατη ιστορία της μέσης ανατολής δεν χρειάζονται πολλά για να ηγεμονεύσει το οργανωμένο μεγα-έγκλημα. ;Oποια μορφή και να έχει.

Τρίτη 17 Μάη 2016

Αντιτρομοκρατικές μηνύσεις. Η αμερικανική βουλή ενέκρινε ομόφωνα την αλλαγή της σχετικής νομοθεσίας, έτσι να επιτρέπονται οι μηνύσεις εναντίον κρατών που υποστηρίζουν την "τρομοκρατία". Με απλά λόγια εναντίον του Ριάντ, όταν και εφόσον αποχαρακτηριστούν οι περιβόητες "28 σελίδες".
Χρειάζεται όμως και μια αντίστοιχη απόφαση της βουλής των αντιπροσώπων. Που δεν είναι βέβαιη (με όσα ξέρουμε ως τώρα).
Έχουν διαμορφωθεί πάντως κάποια δεδομένα που έχουμε παρουσιάσει αναλυτικά πρόσφατα. Τα αφεντικά του Ριάντ στριφογυρίζουν στους θρόνους τους εφόσον είναι ένας ακόμα σύμμαχος της Ουάσιγκτον που μπαίνει στο στόχαστρό της, και μάλιστα για ένα πολύ ευαίσθητο θέμα. Αυτό δείχνει την εξέλιξη μιας συνολικής (παγκόσμιας) γεωπολιτικής αλλαγής παραδείγματος, που είναι σε εξέλιξη εδώ και 2 δεκαετίες.
Απ’ την άλλη πιο σημαντικός απ’ τον ρόλο του σαουδαραβικού καθεστώτος στην "ισλαμική τρομοκρατία" είναι ο ρόλος των κατά κράτος συμπλεγμάτων της ασφάλειας. Που έχουν συνεργαστεί με το Ριάντ, και όχι μόνο.
Το πολιτικό ενδιαφέρον μας, λοιπόν, είναι και θα είναι αυτό: οι τεκμηριωμένες ή/και τεκμηριώσιμες αποδείξεις του τι έχει υπάρξει (και τι σκοπό είχε/έχει) αυτό που έχουμε ονομάσει stay in front. Τα υπόλοιπα είναι μεν σημαντικά, αλλά δεν θα ξεβρακώσουν τον πρωτοκοσμικό ιμπεριαλισμό και τις μεθοδεύσεις του.

Τρίτη 17 Μάη 2016

Ο κόσμος είναι μόνος του; Η απαγόρευση της συγκέντρωσης και της διαδήλωσης στο Παρίσι ακυρώθηκε (σαν στερούμενη νομικής βάσης), ο κόσμος (πολλές χιλιάδες) μαζεύτηκε σ’ όλες τις πόλεις της γαλλίας και διαδήλωσε εναντίον της νομοθεσίας που οργανώνει την ακόμα πιο άγρια υποτίμηση της εργασίας, στη γαλλία. Δεν ήταν ωστόσο εκείνο το είδος πλήθους που θα απειλούσε ότι μπορεί να κάνει κάτι πιο επικίνδυνο απ’ το να καταψηφίσει τους σοσιαλιστές στις επόμενες εκλογές.
Δεν υποτιμάμε την κοινωνική αντίθεση που είναι καλά εστιασμένη! Αυτό είναι το αισιόδοξο μέρος της ιστορίας. Απ’ την άλλη μεριά, δεν μας συγκινεί το θέαμα της “πολιτικής αναταραχής” και της “πτώσης της δημοτικότητας του προέδρου” εξαιτίας του νόμου. Στο τέλος κερδισμένος εκλογικά μπορεί να βγεί ακόμα και η Λεπέν.
Κάτι λείπει (νομίζουμε), αλλά είμαστε έξω απ’ τον χορό. Την ερχόμενη Πέμπτη (19 Μάη) έχει κηρυχτεί πάλι απεργία και συγκεντρώσεις. Αν, έστω, ήταν δυνατόν να πάει μέχρι το καλοκαίρι έτσι, καλά θα ήταν.
(Μαξιμαλισμός!)

Τρίτη 17 Μάη 2016

Τελικός. Στα φιλικά της μπάλας η ήττα δεν σημαίνει τίποτα σπουδαίο. Γιατί το θυμόμαστε αυτό μετά τον “κόκκαλα έχει;” τελικό του ποδοσφαιρικού κυπέλλου; Αναμέτρηση με την συνηθισμένη επισημότητα του θεσμού δεν ήταν. Ούτε καν ένας πρόεδρος της δημοκρατίας δεν βρέθηκε στην εξέδρα των επισήμων... Το ποιος έκανε την απονομή (κανονικά δουλειά του προέδρου) είναι άγνωστο. Κάποιος υπάλληλος του οακα ίσως.
Περί "φιλικού" επρόκειτο, αλλά πως να ειπωθεί ανοικτά κάτι τέτοιο στο πόπολο; Ειδικά όταν βρίζονται μεταξύ τους τα αφεντικά των συγκεκριμένων αντίπαλων π.α.ε.; Ξεροκέφαλοι εμείς έτσι το καταλάβαμε. Κρατείστε κι εσείς (οι όποιοι ενδιαφερόμενοι) το “έτσι” μας, μπας και δείτε τίποτα μοιρασιές.
Στο κοντινό μέλλον. Γιατί, ας το πάρει το ποτάμι κι αυτό, αν η post – παράγκα "ανοίγει τα φτερά της" εις τας ευρώπας, ίσως χωράει άλλος ένας μάγκας στο τοπικό σαλόνι.
Τύφλα νάχει η Σαγκάη...

Δεύτερα 16 Μάη 2016

Ακόμα πιο βαθιά (δημοκρατία). Τι ακριβώς απειλητικό θα μπορούσε να κάνει ο γάλλος φωτορεπόρτερ Nonman (ψευδώνυμο), μέλος της κολλεκτίβας φωτογράφων OEIL (Our Eye Is Life) και μιας αντιφασιστικής ομάδας, που δεν μπορεί να το κάνει οποιοσδήποτε άλλος φωτορεπόρτερ, της OEIL ή όχι, ακόμα και ερασιτέχνης φωτογράφος με το κινητό του; Τίποτα. Τότε γιατί το γαλλικό κράτος του απαγόρευσε ακόμα και να πλησιάσει στην (απαγορευμένη, απ’ τον δήμαρχο του Παρισιού) συγκέντρωση της 17ης και στην διαδρομή της πορείας;
Από τεχνική άποχη η απαγόρευση δεν είναι απλά γελοία. Είναι post-ridiculous. Μια κλάση πάνω απ’ την γελοιότητα. Δεν ισχύει το ίδιο από συμβολική / ιδεολογική άποψη. Αν ο Nonman μπορεί να γίνει αντιληπτός απ’ την μεγάλη μάζα σαν "περιθωριακός", τότε η απαγόρευση του να πάρει την φωτογραφική του μηχανή και να τραβάει ότι βλέπει δεν είναι "σπουδαίο κακό". Κι έτσι εδραιώνεται ακόμα καλύτερα εκείνο που ξεκίνησε κυνηγώντας σκοτεινούς μουσάτους "τρομοκράτες". Ας το ονομάσουμε: τα πολύ περιορισμένα έως ασφυκτικά "πλαίσια νομιμότητας".
Αλλά δεν χρειάζεται να πάμε μακρυά. Εδώ η φαιορόζ κυβέρνηση απαγόρευσε στους δημοσιογράφους (κι ούτε καν στους "αναρχικούς"· σε όλους) να μπαίνουν στα "στρατόπεδα φιλοξενίας" των μεταναστών. Και δεν έτρεξε τίποτα. Ούτε μια ώρα στάση εργασίας απ’ τον κλάδο (...) δεν άξιζε αυτή η απαγόρευση.
Αποδεκτά τα εγκεκριμένα "πλαίσια νομιμότητας". Με λίγη γκρίνια ίσως, αλλά αποδεκτά. Ότι πει το Αφεντικό...
(Κι όποιος διαφωνεί ας ασχοληθεί να βρει την άκρη).

Δεύτερα 16 Μάη 2016

Πρώτες βοήθειες. Έτοιμοι να εξοπλίσουν την "διεθνώς αναγνωρισμένη κυβέρνηση της λιβύης" δήλωσαν στη διάσκεψη της Βιέννης (16/5) ο αμερικάνος υπ.εξ. Kerry, ο ιταλός Gentiloni, και καμία 20αριά άλλοι παρόμοιοι. Όχι μόνο να την εξοπλίσουν αλλά και να εκπαιδεύσουν τον στρατό της – φυσικά. Μόλις αποκτήσει (ή αγοράσει) τέτοιον.
Υπάρχουν κάτι μικρά προβλήματα. Όπως, για παράδειγμα, το εν ισχύ εμπάργκο όπλων του οηε προς όλους τους ένοπλους στη λιβύη. Αυτό μπορεί να διορθωθεί αμέσως, με έναν αστερίσκο: εξαιρούνται οι φίλοι μας.
Και ο γερμανός υπ.εξ. Steinmeier εξέθεσε έναν προβληματισμό, αλλά κι αυτός είναι λεπτομέρεια (και εξάλλου το Βερολίνο δεν θέλει να μείνει εντελώς έξω απ’ την ιστορία). Είναι βέβαιο ότι θα είναι όντως παράγοντας σταθεροποίησης αυτή η κυβέρνηση; ρώτησε. Δεν είμαι σίγουρος.
Την παίρνετε σοβαρά την "σταθερότητα" κύριε; Μα ελάτε! Εν έτει 2016; Δεν είμαστε καθόλου σίγουροι ότι είστε τόσο αφελής.

Δεύτερα 16 Μάη 2016

Liquid world war. Η Ουάσιγκτον συνεργάζεται (υποτίθεται) με την Μόσχα στο θέμα της εκεχειρίας (της ποιας;) στη συρία, αλλά στήνει αντιπυραυλικές συστοιχίες (και) στη ρουμανία. Μην ανησυχείτε... λένε στους ρώσους "εταίρους" τους ... δεν είναι εναντίον σας. Άλλωστε δεν μπορούμε με τέτοια όπλα να αντιμετωπίσουμε τους βαλλιστικούς πυραύλους σας.
Σωστά, δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν έτσι τους ρωσικούς πυραύλους. Μπορούν όμως να κάνουν κάτι άλλο. Να εντάξουν (και) την ρουμανία σαν κράτος (ή και βαθύ κράτος, ο καθένας δικαιούται ένα τέτοιο) στους συνεργάτες τους. Γενικά. Οι γνωριμίες, οι εξαγορές, οι εκπαιδεύσεις αξιωματικών και αξιωματούχων, όλα αυτά δεν είναι αμελητέα. Και δεν χρειάζεται καν η φόρμα "νατο" για να γίνει η δουλειά.
Να έχεις τους ανθρώπους σου εδώ κι εκεί. Να γιατί χρειάζονται οπωσδήποτε οι μικρότερες και μεγαλύτερες βάσεις ανά τον πλανήτη. Να έχεις στόχους για τους αντιπάλους σου μακρυά απ’ το σπίτι σου – αν και όποτε χρειαστεί. Να πως οι πληθυσμοί γίνονται ξανά κρέας ενόσο νομίζουν ότι θα μείνουν για πάντα θεατές.

Κυριακή 15 Μάη 2016

Α λα γαλλικά. Πριν λίγες ημέρες (Τρίτη 10 Μάη, deep democracy) γράφαμε: …Και δεν είναι καθόλου απίθανο να χρησιμοποιήσει το γαλλικό κράτος τις έκτακτες αντιτρομοκρατικές νομοθεσίες με τις οποίες έχει εξοπλιστεί (να μια ακόμα χρησιμότητα των περιβόητων "ισλαμιστών εξτρεμιστών"...) εναντίον της γαλλικής νεολαίας.
Η πρόβλεψή μας ήταν ακριβής. Η γαλλική κυβερνησή χρησιμοποιεί ήδη το "αντιτρομοκρατικό" οπλοστάσιό της κατά των εναντίον της διαδηλώσεων άλλοτε απαγορεύοντας εκείνες που δεν είναι "επίσημες" (κι ο καθένας καταλαβαίνει ποιες θεωρούνται τέτοιες…) και άλλοτε απαγορεύοντας την κυκλοφορία σε "επικίνδυνες περιοχές" (περιοχές διαδηλώσεων) σε "επικίνδυνα άτομα".
Ας μην παρασυρθεί κανείς ωστόσο με εύκολες κατάρες. Το ότι το γαλλικό καθεστώς δείχνει τους κυνόδοντές του οφείλεται στην (μάλλον πετυχημένη) εκτίμηση ότι το εναντίον του κίνημα υποχωρεί. Και δεν είναι η καταστολή η κυριότερη αιτία. Ούτε καν ο (γνωστός και αναμενόμενος) ρόλος διάφορων συνδικάτων. Το πιο αποτελεσματικό όπλο της κυβέρνησης Ολάντ είναι οι πολιτικές / οργανωτικές αδυναμίες των αυθεντικών αντίπαλων της αντι-εργατικής νομοθεσίας της.
Ενώ έχουν δίκιο δεν φρόντισαν έγκαιρα να έχουν εκείνες τις σταθερές διαδικασίες και δομές που είναι απόλυτα απαραίτητες για μακρόχρονους αγώνες. Δεν φτάνει να έχεις δίκιο. Πρέπει να ξέρεις και πως θα το βρεις λέει μια παλιά κουβέντα. Το υποκείμενο του συγκεκριμένου ανταγωνισμού, κυρίως φοιτητικό / νεολαιίστικο, κουβαλάει όλες τις post modern προδιαγραφές της "προσωρινότητας" - την προσωρινότητας και στις διεκδικήσεις. Αυτό, σε συνδυασμό με τον αμυντικό χαρακτήρα της αντί-στασης, επιτρέπει στα γαλλικά αφεντικά όχι μόνο να έχουν την πρωτοβουλία των κινήσεων αλλά και να ανεβοκατεβάζουν την ένταση των δικών τους επιθέσεων. Ποντάροντας στην κούραση, στην απογοήτευση, ή στον φόβο.
Όλα τα οργανωτικά ζητήματα είναι κατευθείαν πολιτικά έλεγαν οι (γάλλοι) καταστασιακοί πριν κάμποσα χρόνια.
Ίσχυε και ισχύει. Κι όχι μόνο στη γαλλία. Ισχύει με έναν τρόπο που διαφεύγει της προσοχής.

Κυριακή 15 Μάη 2016

Συμβαίνουν κι αλλού. Οι φόροι που πληρώνουν οι αμερικανικές επιχειρήσεις αντιστοιχούν μόλις στο 2% του α.ε.π. του αμερικανικού κράτους, σε σύγκριση με το 8% που καλύπτουν τα έσοδα απ’ την (ατομική) φορολογία εισοδήματος. Πως καταφέρνουν ονόματα όπως η microsoft, η google, η apple, η exxon mobil, η citigroup, η coca cola και πάμπολα άλλα να γλυτώνουν την φορολόγηση των κερδών τους στις ηπα; Πολύ απλό να το πούμε: τα μεταφέρουν και τα παρκάρουν, με αλυσίδες ενδιάμεσων εικονικών εταιρειών, σε "φορολογικούς παραδείσους".
Το ίδιο γίνεται και στα μέρη μας· το know how και οι πρακτικές είναι διεθνείς. Δεν είναι παρήγορο, με καμία έννοια. Θα έπρεπε, όμως, να γίνει διδακτικό: επιτέλους μην τρώτε τα παραμύθια των χειμαζόμενων ελλήνων επιχειρηματιών που δύσκολα τα φέρνουν βόλτα!!!

Κυριακή 15 Μάη 2016

Επιχειρηματικός σχεδιασμός. Διάφοροι ντόπιοι επώνυμοι δημαγωγοί του ποδοσφαιρικού θεάματος την είχαν ξεγράψει μετά από μερικές "παραδειγματικές" ήττες της. Ωστόσο το ενδιαφέρον δεν είναι ότι η ποδοσφαιρική εταιρεία Μπαρτσελόνα πήρε το ισπανικό πρωτάθλημα (και δεν θέλει ούτε να φαντάζεται το ενδεχόμενο και ποδοσφαιρικής ανεξαρτησίας της Καταλωνίας!). Το ενδιαφέρον είναι ότι έβγαλε πρώτον σκόρερ τον ουρουγουανό επιθετικό της Σοάρες, όπως ακριβώς είχε σχεδιάσει· κι όχι τον Μέσι.
Αυτό σαν μια ακόμη υπενθύμιση του τι σημαίνει "προστασία και προβολή του προϊόντος" για τις σοβαρές ποδοσφαιρικές βιομηχανίες. Εδώ, που η μπάλα είναι πάρεργο, η διαχείριση είναι "άντε να γίνει και ο τελικός του κυπέλλου" – μπας και ξεγελαστούν τα ντόπια χαρμάνια…

Σάββατο 14 Μάη 2016

Ακάλεστοι. Φίλοι της "ασταμάτητης μηχανής" μας επισήμαναν ότι ο τουρκικός στρατός έχει δράσει μια φορά εκτός συνόρων, ακάλεστος. Όταν εισέβαλλε στην βόρεια κύπρο, στις 19 Ιούλη 1974.
Είναι λάθος το επίθετο "ακάλεστος" για την περίπτωση! Μετά το ελληνοφασιστικό πραξικόπημα στην κύπρο, στις 15 Ιούλη, κι αφού ο τότε πρόεδρος (αρχιεπίσκοπος....) Μακάριος γλύτωσε την δολοφονία του καταφεύγοντας σε μοναστήρι στην Πάφο, απηύθυνε από εκεί δραματικό διάγγελμα, στο οποίο καλούσε την Άγκυρα να επέμβει στρατιωτικά στο νησί (εναντίον της καινούργιας κυπριακής χούντας) αναλαμβάνοντας τις ευθύνες της σαν εγγυήτρια δύναμη...
Προς μεγάλη του έκπληξη (;) αυτή η (στρατιωτική) "ανάληψη της ευθύνης" έγινε πολύ γρήγορα. Μέσα σε 5 ημέρες. Είτε ο Μακάριος δεν το ήξερε είτε δεν θέλησε ποτέ να το παραδεχτεί ανοικτά, η "μοιρασιά" του νησιού μεταξύ Αθήνας και Άγκυρας είχε επικυρωθεί, με τις ευλογίες του νατο, μισό χρόνο νωρίτερα, στο περιβόητο "σεμινάριο της Ρώμης", στα μέσα Νοέμβρη του 1973... Η ταχύτητα δράσης του τουρκικού στρατού απλά έδειξε πως η Άγκυρα ήταν έτοιμη έγκαιρα εν όψει του ελληνοφασιστικού πραξικοπήματος· το οποίο, προφανώς, γνώριζε ότι θα γίνει...
Η ελληνική εθνικιστική μυθολογία πουλάει έκτοτε άλλο ένα παραμύθι "αθωώτητας" και "τουρκικού ιμπεριαλισμού". Ωστόσο η Άγκυρα έδρασε σε δεύτερο χρόνο, by the book…

Σάββατο 14 Μάη 2016

Στρατιωτική φιλοξενία. Τώρα πια λέγεται ανοικτά. Τα 31 "κέντρα φιλοξενίας προσφύγων" βρίσκονται υπό τον έλεγχο του στρατού, του υπ.αμ. και του ψεκασμένου υπουργού του. Το ελληνικό βαθύ κράτος απέδειξε (σε όποιον ενδιαφέρεται) πως έχει αλλεργία με τις πολιτικές δομές αντιμετώπισης "ανθρωπιστικών κρίσεων".
Γιατί ο στρατός πήρε αθόρυβα την δουλειά; Εν μέρει επειδή είναι ο καλύτερος μηχανισμός εκμετάλλευσης απλήρωτης εργασίας (των φαντάρων). Και εν μέρει επειδή έχει ένα know how δημόσιας τάξης. Λύνεται έτσι το μυστήριο γιατί οι πρόσφυγες στοιβάζονται με άθλιες συνθήκες σε "στρατιωτικούς χώρους" (πρώην στρατόπεδα, πρώην αεροδρόμια, κλπ) παρότι διάφοροι δήμαρχοι προσέφεραν πολύ καλύτερες λύσεις.
Και για να μην υπάρχει αμφιβολία για την "ποιότητα της φιλοξενίας", ο ελληνικός στρατός "προσφέρει" στα 31 "κέντρα" 27 γιατρούς και 16 νοσηλευτές.
Μόνο...

Σάββατο 14 Μάη 2016

Πατάς ένα κουμπί... Ο περιβόητος "κόφτης" έχει τραβήξει την προσοχή, αλλά οι μισές αλήθειες είναι ολόκληρα ψέμματα. Τέτοιου είδους νομοθετικοί αυτοματισμοί ισχύουν και για άλλα ευρωπαϊκά κράτη, σε ότι αφορά την διαχείριση των οικονομικών τους. Αλλά δεν είναι, στην πραγματικότητα, τόσο απαράδεκτοι απ’ τα κοινοβούλια όσο εμφανίζεται δημαγωγικά. Αφού τα απαλλάσσει από τις δυσάρεστες (για τμήματα των κοινωνιών) συζητήσεις και αποφάσεις, που έχουν ιδιαίτερο πολιτικό κόστος.
Αφήστε, λοιπόν, τους κοινοβουλευτικούς να "θρηνούν για τον περιορισμό της δημοκρατίας". Οι μισθοί τους είναι που έχουν προτεραιότητα. Αν ήταν δυνατόν να νομοθετεί ένας υπολογιστής κάθε φορά που τα δημόσια οικονομικά "πέφτουν έξω" θα ήταν ευχαριστημένοι. Να τον δείχνουν σηκώνοντας τους ώμους.

Παρασκευή 13 Μάη 2016

Δρυός πεσούσης... Το ότι όταν ανοίγει το στόμα του ο κυρ Γιάνης δεν θυμάται (συνήθως) τι είπε χθες είναι γνωστό (σ’ εμάς) απ’ την εποχή που ήταν στις δόξες του και τον θαύμαζαν τα πλήθη. Το ότι βολεύεται να διαψεύδει σχεδόν αμέσως αυτά που είπε μόλις πριν είναι επίσης γνωστό απ’ την ίδια λαμπρή περίοδο της πρόσφατης πολιτικής και κοινωνικής ιστορίας. Είναι, επιπλέον, γνωστή η δυσανεξία του όχι μόνο στην κριτική αλλά ακόμα και στην πιο μικρή γρατζουνιά του image του. Είναι, ωστόσο, ένας αληθινός έλληνας: πάντα (του) φταίνε οι άλλοι.
Το να κατηγορείται, όμως, σαν μυθομανής από πρώην συντρόφους του και, ακόμα περισσότερο, ομοτράπεζούς του στο υπουργικό συμβούλιο, αυτό είναι χοντρό. Όχι επειδή δεν είναι. Αλλά επειδή πάντα τέτοιος ήταν. Ειδικά πριν ένα χρόνο, τέτοια εποχή. Που είχε αναλάβει την "επικίνδυνη αποστολή" να τρομοκρατήσει τους πάντες στην ευρώπη με την μέγιστη απειλή που θα μπορούσε να φανταστεί η μαζική ελληνική μυθομανία / μεγαλομανία: αν δεν μας κάνετε τα χατήρια τα μαζεύουμε και φεύγουμε. Ήταν μια αποστολή που οι πάντες ήξεραν (όχι μόνο στη φαιορόζ κυβέρνηση αλλά σ’ όλο το πολιτικό φάσμα) και ενέκριναν.
Συνεπώς κάτω τα χέρια απ’ τον asset! Γιατί μπορεί μεν να θέλει να μιλάει για την ιστορία στα μέτρα του, αλλά αυτό ακριβώς είναι το αυθεντικό ελληνικό πνεύμα. Εδώ και σχεδόν 2 αιώνες.

Παρασκευή 13 Μάη 2016

Καταραμένοι τροϊκανοί. "Η FIFA υποχρεώσε την ΕΠΟ να σεβαστεί την συμφωνία που είχε κάνει τον Κοντονή": μεγαλειώδης διεθνής παρέμβαση για τον ορισμό των βοηθών διαιτητή στον παγκοσμίου ενδιαφέροντος τελικό του ελληνικού κυπέλλου.
"Νίκη του Κοντονή" λένε φίλοι της φαιορόζ κυβέρνησης που μαζεύουν νίκες κι ας είν’ και ρόγες. Αλήθεια; Το ότι η επιμονή της "post – παράγκας" να βάλει τους δικούς της ήταν προσχηματική θα το καταλάβαινε ακόμα και πιτσιρίκι: ο αιώνιος πρωταθλητής δεν ενδιαφέρεται ουσιαστικά για τα κοράκια στο συγκεκριμένο παιχνίδι, όχι επειδή είναι τόσο υπεράνω αλλά επειδή το αποτέλεσμα του ματς θα είναι (εύλογα) προϊόν διαπραγματεύσεων εκτός γηπέδων. Διαπραγματεύσεων για "δουλειές" γενικά. Mε προοπτικές. (Το σαλόνι δεν χωράει όλους τους υποψήφιους μάγκες, άλλον έναν όμως τον χωράει...)
Συνεπώς ο ρημαδοϋπουργός των σπορ "νίκησε" σε μια αδιάφορη μάχη, ενώ έχει χάσει τον πόλεμο. (Συμβαίνουν αυτά στα σπορ). Ήθελε να κάνει "κάθαρση" στην επο και απέμεινε με τους λάινσμεν.

[ παλιότερες αναρτήσεις ]

Cyborg

16/2/2016: Κυκλοφόρησε το νέο τεύχος του cyborg (νο 05, Άνοιξη 2016).

Κόκκινες Σελίδες
Spirit
Videoc
 
κορυφή