Τεύχος 113β - Ιανουαρίου 2017

18/1/2017: Kυκλοφόρησε το νέο τεύχος του Sarajevo (νο 113β, Ιανουαρίου 2017).

Τεύχος 113α - Ιανουαρίου 2017

6/1/2017: Sarajevo νο 113α, Ιανουαρίου 2017.

η ασταμάτητη μηχανή

πρώτη μικρή μοτοδιαδήλωση για τα 7 - οι δρόμοι έχουν χώρο για τις επόμενες και μεγαλύτερες

δεύτερη μικρή μοτοδιαδήλωση για τα 7 - η κόντρα έχει ξεκινήσει

Τρίτη 24 Γενάρη

Morrison live

The end. Υπάρχουν πολλές αναγγελίες "τέλους", και πριν λίγες δεκαετίες ήταν συχνά ποιητικές. Στις αρχές του 1967, για παράδειγμα, οι Doors κυκλοφόρησαν το λυρικό Τhe Εnd, με στίχους που έγραψε ο Morrison για τον χωρισμό του με την Mary Werbelow. Αργότερα το τραγούδι απέκτησε άλλες παραδηλώσεις, ειδικά όταν ο Coppola το έβαλε στην αρχή και στο τέλος του επικού αντιπολεμικού Apocalypse Now.
Είκοσι χρόνια αργότερα, το 1987, οι R.E.M. κυκλοφόρησαν το μάλλον παιχνιδιάρικο αλλά οπωσδήποτε πιο ανοικτά πολιτικό / κοινωνικό It's the End of the World as We Know It. Και ένοιωθαν υπέροχα. Χόρεψε πολύς κόσμος με "το τέλος του κόσμου όπως τον ξέραμε" - ελπίζοντας σε μια απελευθερωτική κηδεία του… Τα ανησυχητικά σημάδια στο βάθος του ορίζοντα δεν τα βλέπαμε· ή δεν θέλαμε να τα δούμε.
Αν το Τhe End ήταν έκφραση της rock αισθαντικότητας των ‘60s, το It's the End of the World as We Know It ήταν εξίσου αυθεντική έκφραση της υπαρξιακής δυσθυμίας της rock νεολαίας των ‘80s απέναντι στην καθεστωτική πνιγηρότητα και σε μια (φαινομενική) ακινησία. Όμως, ποιητική αδεία κι ερήμην των ίδιων των r.e.m. (συμβαίνει αυτό...), μπορούσε να αναγγέλλει ένα ακόμα πιο δυσοίωνο μέλλον:
...
You vitriolic,
patriotic, slam, fight, bright light,
feeling pretty
pcyched.

Τώρα διάφοροι (που δεν είναι καλλιτέχνες) αναγγέλουν ξανά, από μια άποψη τελευταίοι και καταϊδρωμένοι, από μια άλλη άποψη σαν ειδικοί και στις υπεύθυνες θέσεις, ένα "τέλος". Τελευταίος ως τώρα ο γερμανός υπ.εξ. (και μελλοντικός πρόεδρος της ομοσπονδιακής γερμανίας) σοσιαλδημοκράτης Frank -Walter Steinmeier. Που κρίνει ότι με την εκλογή του Donald Trump, ο παλιός κόσμος του 20ου αιώνα τελειώνει. Αν θα ήταν ποτέ δυνατόν: ένα ψόφιο κουνάβι να είναι ο επίλογος ενός αιώνα! Αυτή η γερμανική / ευρωπαϊκή πολιτική βιτρίνα ίσως θέλει να προετοιμάσει το πόπολο για εντάσεις και συγκρούσεις που νόμιζε (το πόπολο) ληγμένες. Σωστά. Έτσι θα συμβεί, επειδή συμβαίνει ήδη. Όχι ως τώρα με γερμανική στρατιωτική ευθύνη, αλλά...
Όμως πάει καιρός που τέλειωσε ο 20ο αιώνας (κυρ Φρανκ - Βάλτερ και λοιποί). Το 20ο αιώνα τον ξεκίνησαν κάποιοι μακρινοί μας πρόγονοι, με την Κομμούνα του Παρισιού, το 1871. Και τον τέλειωσαν πάλι κοντινοί μας πρόγονοι, κάπου μέσα στη δεκαετία του ‘70· ας πούμε (για χάρη μιας κάποιας καλώς εννοούμενης ιστορικής μεροληψίας) το 1977. Δεν έχει και τόση σημασία αν ο 20ος αιώνας δεν ήταν ακριβώς 100 χρόνια, έτσι δεν είναι;
O 21ος αιώνας έχει προχωρήσει ως τώρα καλά (για τους κύριους του κόσμου) και φαίνεται πως καλά θα συνεχίσει για δαύτους στο ορατό μέλλον. Κάπως έτσι:
… A tournament, a tournament, a tournament of lies.
Offer me solutions. Offer me alternatives and I decline…

(But we don’t feel fine… )

Τρίτη 24 Γενάρη

P.O.S. Η "πληρωμή με κάρτα" μπήκε ορμητικά στις αγορές των ελλήνων. Μαζί με τα αντίστοιχα μηχανήματα. Και τις καθόλου ασήμαντες προμήθειες των τραπεζών. Εν τέλει, μαζί με το "κτίσιμο του αφορολόγητου"... Όλα αυτά έγιναν με επιχείρημα την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής. Ισχύει αυτό το επιχείρημα; Ή είναι στάχτη στα μάτια;
Τα αρχικά p.o.s. αντιστοιχούν στις λέξεις "point of sale". Μια πρόχειρη αναζήτηση στο διαδίκτυο δείχνει γιατί εφευρέθηκαν και γιατί χρησιμοποιούνται. Όσο κι αν φαίνεται παράξενο δεν πρόκειται για μηχανικούς κυνηγούς της φοροδιαφυγής! Αλλά για ένα σύστημα καταγραφής των πωλήσεων (των μαγαζιών), που αναπτύχθηκε βασικά για να αντιμετωπίζουν τα αφεντικά των μαγαζιών τις κλοπές (σε είδος ή σε χρήμα) απ’ τους υπαλλήλους τους. Συνεπώς τα αρχικά "σημείο πώλησης" είναι ακριβή.
Η τεχνολογική εξέλιξη των p.o.s. διεθνώς, ειδικά τις τελευταίες δεκαετίες, που η πληροφορική απελευθέρωσε τις δυνατότητες καταγραφών, είχε και έχει σχέση με το management των εμπορικών επιχειρήσεων και όχι με την φορολόγησή τους. Άμεση καταγραφή αποθεμάτων· διαχείριση πελατολογίου· ηλεκτρονικό εμπόριο: τέτοιοι είναι οι βασικοί τομείς αυτού του management, και μέσω των p.o.s.
Το ότι η ηλεκτρονική πλατφόρμα καταγραφής των πωλήσεων δεν είναι (μόνο) το πληροφορικό σύστημα ενός μαγαζιού ή μιας επιχείρησης αλλά (και) κάποιος τραπεζικός λογαριασμός (της επιχείρησης) είναι δευτερογενές. Κι αν κριθεί με κριτήρια "φοροδιαφυγής" είναι, απλά, γελοίο.

Τρίτη 24 Γενάρη

Φ.π.α. Είναι εύκολο να το προσέξει κανείς, αγοράζοντας πέντε πράγματα από ένα super market: η ταμίας κτυπάει τα είδη στην ταμειακή μηχανή και, στη συνέχεια, το τελικό ποσό στο p.o.s., για να πληρωθεί με την κάρτα. Στο τέλος δίνει και μια δεύτερη απόδειξη, απ’ το p.o.s… Συνεπώς, αυτό που καταγράφεται μέσω του p.o.s. είναι το τελικό ποσό της συγκεκριμένης συναλλαγής, και μόνον αυτό.
Αν, όμως, τα είδη έχουν διαφορετικό φ(όρο) π(ροστιθέμενης) α(ξίας) - πράγμα που συμβαίνει! - πως μέσω του p.o.s. προκύπτει ο φ.π.α. σα σύνολο μέσα στο ποσό της τελικής πληρωμής; Απλούστατα, δεν προκύπτει!!! Αν υπάρχει μια μηχανή που είναι φτιαγμένη για να κάνει αυτή τη δουλειά, είναι η ταμειακή μηχανή, όπου καταγράφεται αναλυτικά είδος προς είδος και ποσότητα προς ποσότητα κάθε εμπόρευμα· και όχι το p.o.s.! Αν η ταμειακή μηχανή είναι συνδεδεμένη με κάποιο κεντρικό (κρατικό) μηχανισμό καταγραφών, όπως συμβαίνει και στην ελλάδα (ή υποτίθεται ό,τι συμβαίνει) είναι υπεραρκετή για την οργάνωση της φορολόγησης· πάντα για όποιες αποδείξεις "κόβονται" και με βάση αυτές.
Με δυο λόγια: οι αποδείξεις και οι ταμειακές μηχανές είναι το "εργαλείο" της καταγραφής των εσόδων κάθε μαγαζιού στη λιανική (όπως συνέβαινε πάντα...) και όχι η πληρωμή με κάρτα! Στη βάση αυτή, αν ο Χ πωλητής προτείνει στον πελάτη δύο τιμές, μία με φπα και μία (μικρότερη) χωρίς φπα, ο πελάτης μπορεί να διαλέξει την δεύτερη... και να πληρώσει χωρίς απόδειξη, με μετρητά. (Όπως συνέβαινε πάντα...)

Τρίτη 24 Γενάρη

Πλαστικό χρήμα. Αφού το "πλαστικό χρήμα" και τα "pos" δεν έχουν σχέση με την θρυλική "πάταξη της φοροδιαφυγής", για ποιούς λόγους προωθήθηκαν; Για τους εξής 3, χωρίς ιεράρχηση σημασίας:
Α) Για να μένει όσο το δυνατόν περισσότερο "ρευστό" μέσα στις τράπεζες και στο εσωτερικό τους κύκλωμα. Ας μην ξεχνάει κανείς ότι κάθε πράξη ενδοτραπεζικής μεταφοράς χρήματος αφήνει το κάτι τις της σ’ αυτές. Επιπλέον φροντίζουν την "ρευστότητά" τους (για να εξυπηρετούν "μεγάλους" πελάτες). Αυτό που με άλλο τρόπο γίνεται μέσω capital controls.
Β) Για να κρατάνε οι τράπεζες τις "προμήθειές" τους (την μίζα τους) απ’ την απλή πληρωμή μέσω κάρτας. Παντού συμβαίνει αυτό, αλλά εδώ είναι "σου αρπάζω τα λεφτά απ’ την τσέπη". Θυμηθείτε ότι ποτέ πριν απ’ το "πλαστικό χρήμα" οι τράπεζες δεν κρατούσαν το "ποσοστό" τους απ’ τις καθημερινές αγορές σας, έστω κι αν είναι απ' τον έμπορα! Δεν υπήρε τέτοιο νταβατζιλίκι.
Γ) Για να φτιάχνουν ατομικά καταναλωτικά προφίλ. Αν τα προηγούμενα μοιάζουν δευτερεύοντα, δώστε βάση τουλάχιστον σ’ αυτό: ποτέ πριν το μεσολαβημένο απ’ τις τράπεζες "πλαστικό χρήμα" οι καθημερινές αγορές / συναλλαγές δεν ήταν προσωποποιήμενες και σε γνώση τρίτων. Ο πωλητής μπορεί να ήξερε τον αγοραστή, σαν φάτσα συνήθως, όταν ήταν τακτικός πελάτης του. Κι ως εκεί. Τώρα κάθε πράξη αγοράς / πληρωμής προστίθεται σε όλες τις προηγούμενες επώνυμα άτομο το άτομο, στα τραπεζικά αρχεία. Πωλητές και αγοραστές γίνονται υποχρεωτικά πελάτες των χρηματοπιστωτικών κυκλωμάτων, οι δεύτεροι ακόμα και για τα πιο απλά.
Το εξατομικευμένο καταναλωτικό προφίλ του καθενός γίνεται υποχρεωτικά αλλά αθόρυβα ιδιοκτησία και πλούτος των τραπεζών. Αυτές ξέρουν (οι σχετικοί αλγόριθμοι είναι απλοί) τι αγόρασε (μέσω κάρτας...) ο καθένας συγκεριμμένα, πότε, μια ημέρα και ποια ώρα, σε ποιο μαγαζί, πληρώνοντας πόσα. Λίγο πιο σύνθετοι αλγόριθμοι μπορούν να υπολογίσουν σε βάθος χρόνου "καταναλωτικές συνήθειες" ή εμμονές ή αλλαγές· μετακινήσεις· αλληλουχίες κατανάλωσης χρονολογημένες με ακρίβεια· μετακινήσεις στην πόλη ή οπουδήποτε αλλού... Κι αφού όλα αυτά έχουν όνομα, σε συνδυασμό με τα πληθωρικά data που καταθέτουν οι περισσότεροι / ες στα facebook, είναι εύκολο να διαμορφωθεί όχι απλά το "καταναλωτικό" αλλά το γενικό "κοινωνικό" προφίλ καθενός.
Και έτσι θα γίνεται. Έτσι γίνεται ήδη. Οι τράπεζες είναι ιδιωτικές επιχειρήσεις. Θα πουλάνε ή θα "ανταλλάσουν" τα data απ’ τις αγορές μέσω καρτών, είτε αυτό είναι νόμιμο είτε όχι, με εμπορικές, διαφημιστικές, ασφαλιστικές, στατιστικές, ιατρικές· ακόμα και ασφαλίτικες εταιρείες. Στην καλύτερη περίπτωση αυτά θα καταλήγουν σε εξατομικευμένες διαφημίσεις στα social media. Στη χειρότερη; Χμμμμ...

Τρίτη 24 Γενάρη

Είναι ο καπιταλισμός ηλίθιε!!! Αν τα πιο πάνω φαίνονται σε κάποιους "θεωρίες συνωμοσίας" ανήκουν, δυστυχώς, στην μεγάλη, πλειοψηφική κατηγορία που χαρακτηρίζεται απ’ την τελευταία λέξη του μικρού τίτλου, πιο πάνω. Λυπούμαστε.
Έγινε πριν όχι πολλά χρόνια στα μέρη μας μια μεγάλη (αν και υπόγεια) μάχη για να μην αναγράφεται το θρήσκευμα στις αστυνομικές ταυτότητες. Αυτό ήταν το σωστό: το θρησκευτικά πιστεύω του καθενός είναι προσωπικό του ζήτημα, ακόμα κι αν το ασκεί δημόσια, μαζί με ομόπιστους. Δεν (πρέπει να) ενδιαφέρει κανέναν άλλον. Σίγουρα όχι δομές εξουσίας, κρατικής ή καπιταλιστικής.
Την ίδια στιγμή οι καταλανωτικές και κοινωνικές σχέσεις του καθενός στο σύνολό τους καταγράφονται στην αόρατη ψηφιακή του ταυτότητα. Την οποία ούτε κατέχει ο ίδιος, ούτε ξέρει ποιοί την έχουν στα αρχεία τους. Αυτές οι καταγραφές είναι πολύ πιο πυκνές, διαρκείς, ευαίσθητες σε κάθε αλλαγή, σε σχέση με τα θρησκευτικά πιστεύω στην αστυνομική ταυτότητα.... Είναι, για να το πούμε με άλλα λόγια, πολύ πιο κυριαρχικές, πολύ βασικότερες για κάθε είδος επιτήρησης, καταμέτρησης, ελέγχου.
Και δεν τρέχει τίποτα. Πουλάνε οι βιτρίνες των αφεντικών, σαν δικαιολογία, το "κοινό καλό" (την πάταξη της φοροδιαφυγής διάολε!) και το πόπολο το τρώει.
Η κατανάλωση δεν υπάγεται "απλά" στο κεφάλαιο (αυτό ήταν πασίγνωστο) αλλά τριπλά! Είναι ο καπιταλισμός ηλίθιε! Και έχεις μεσάνυχτα για δαύτον!!!!

It’s the discipline of the new world that we hate!

Δευτέρα 23 Γενάρη

Οι ελληνικές καλένδες. Μπορεί η φαιορόζ κυβέρνηση (και το βαθύ κράτος που αυτή εκπροσωπεί) να έχει επιτυχίες στη συστηματική παραπληροφόρηση, όπου χωρίς δεύτερη κουβέντα οι κυβερνητικές διαρροές ("non papers" στην καθεστωτική αργκώ) εμφανίζονται σαν "ειδήσεις" ή και "αποκαλύψεις"... Aλλά αυτά τα κόλπα είναι μόνο για την θλιβερή εσωτερική κατανάλωση. Κανέναν δεν μπορούν να κοροϊδέψουν εκτός συνόρων.
Είναι, για παράδειγμα, εύκολο να εμφανίζονται κάθε βδομάδα "τερατώδεις έως εγκληματικές απαιτήσεις των δανειστών" για το α ή β βολικό προπαγανδιστικά θέμα - αλλά αυτά είναι κυβερνητικές διαρροές και όχι "δημοσιογραφική έρευνα" με οποιαδήποτε, έστω και στοιχειώδη, δεοντολογία. Η δυσάρεστη αλήθεια είναι ότι οι φαιορόζ κυβερνήτες έχουν κληρονομήσει απ’ τους προηγούμενους θεσμικές "εκκρεμότητες" ηλικίας ακόμα και δεκαετιών· υποχρεώσεις που κατάγονται απ’ την εποχή, ακόμα, της εισόδου στην ε.ο.κ.· και άλλες απ’ τις αρχές της δεκαετίας του ’90. Είναι "μεταρρυθμίσεις" που καθόλου δεν βόλευαν τα σημαντικότερα κυκλώματα του ντόπιου πολιτικού προσοδισμού, διάφορους "καλούς" επαγγελματικούς κλάδους - και γι’ αυτό δεν έγιναν ποτέ. Κι αυτές τις "εκκρεμότητες", προϊόντα της εθνικής παρελκυστικής τακτικής άστο για άλλη φορά, μπορεί να είναι καλύτερα τα δεδομένα οι φαιορόζ κυβερνήτες σκοπεύουν να τις σπρώξουν ακόμα πιο βαθιά στο (άγνωστο) μέλλον.
Ένα παράδειγμα; Τα περιβόητα "κλειστά επαγγέλματα". Είδατε ποτέ γιατρούς απ’ την ρουμανία ή πολιτικούς μηχανικούς απ’ το βέλγιο να μπορούν να δουλέψουν στην ελλάδα; Όχι, δεν μπορούν· ενάντια στις παμπάλαιες ευρωαποφάσεις για ελεύθερη μετακίνηση της εργασίας εντός ε.ε. Αντίθετα, έλληνες γιατροί και μηχανικοί μπορούν να δουλέψουν στο βέλγιο ή στη γερμανία.
Με μια ουσιαστική διαφορά, απ’ το 2010 ως τώρα: αποκλεισμένο απ’ τις "αγορές χρήματος" και υποχρεωμένο σε πολιτικό δανεισμό το ελληνικό κράτος (και το μεγαλύτερο μέρος του ντόπιου κεφαλαίου) υποχρεώθηκε να κάνει πολιτικά ορατές, σ’ όλον τον κόσμο (και όχι μόνο στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες) όλες αυτές τις σκόπιμες καθυστερήσεις· και τις αιτίες τους. Και οι πολιτικές βιτρίνες του αναγκάστηκαν να υπογράψουν ξανά και ξανά ότι θα τις διορθώσουν - μόνο για να αθετήσουν τις υπογραφές τους, τραινάρωντας, απωθώντας και μεταθέτοντας... Όπως κάνουν στην "εξωτερική πολιτική" έτσι και παντού αλλού. Πάντα με ψυχωτικές ελπίδες που έρχονται...

Δευτέρα 23 Γενάρη

Η ελληνική καπατσοσύνη... Σε ποιο μέρος του κόσμου, υπό ποιο γενικό καθεστώς (καπιταλιστικό, σοσιαλιστικό, κομμουνιστικό, αναρχικό...) και σε ποιες σχέσεις (διακρατικές, κοινοτικές, προσωπικές, συντροφικές, οικονομικές, ερωτικές...) η αθέτηση "της υπογραφής στο συμβόλαιο" (όπου υπάρχουν "συμβόλαια") ή η αθέτηση "του λόγου" (εκεί που έχει αξία ακόμα ο λόγος της τιμής) συνιστά προτέρημα και χαρακτηριστικό αξιοπιστίας; Υποθέτουμε πουθενά και ποτέ. Αντίθετα παντού και σε οποιαδήποτε περίπτωση εκείνος που παραβιάζει τις δεσμεύσεις του κρίνεται από "ψεύτης" μέχρι "απατεώνας". Υπάρχει πλούσιο λεξιλόγιο, και στα ελληνικά, από καθόλου τιμητικούς χαρακτηρισμούς!
Αν οι ελληνικές πολιτικές βιτρίνες, τα ντόπια αφεντικά και το βαθύ κράτος τους έχουν μάθει ότι "τελικά κάπως τα καταφέρνουμε γλύφοντας, κοροϊδεύοντας και απειλώντας", αυτό το μάθημα θα πρέπει να το κρατήσουν για εκεί που μπορούν να επιβάλλονται. Παραέξω αυτά δεν περνάνε· ή δεν περνάνε πάντα. Κι αν η ομολογημένη ιδέα είναι ότι "κάπως τα καταφέρνουμε γιατί το οικόπεδό μας έχει υψηλή γεωπολιτική αξία", ελπίζοντας δηλαδή σε σοβαρές γεωπολιτικές προσόδους, ίσως μόνο απ’ το παγκόσμιο εγκληματικό κεφάλαιο, απ’ την "διεθνή του εγκλήματος" μπορούν να περιμένουν αυτήν την εποχή. Κι εκεί υπό όρους καθόλου κολακευτικούς.

Δευτέρα 23 Γενάρη

Οι αμερικάνοι είναι φίλοι μας! Τελευταίο "δυσάρεστο νέο" είναι η καθεστωτική αλλαγή στις ηπα. Ο συστηματικός αντιευρωπαϊσμός και αντιγερμανισμός που καλλιεργήθηκε νωρίς νωρίς στα μέρη μας, στη λογική "οι άλλοι φταίνε" για την κρίση και την διαχείρισή της α λα ελληνικά, ήταν όλα αυτά τα χρόνια το υπόρρητο έδαφος της προσπάθειας να πουληθούν (γεωπολιτικές) εκδουλεύσεις στο Λονδίνο και στην Ουάσιγκτον. Όμως ακόμα και στα πιο φιλικά αμερικανικά κτυπήματα στην πλάτη σε έλληνες αξιωματούχους η επωδός ήταν η ίδια: εντάξει, σας αγαπάμε... αλλά βρε αδερφέ πως είσαστε έτσι; πρέπει να μεταρρυθμιστείτε. Στην δική μας ερμηνεία αυτό σήμαινε: αν δεν μπορείτε ω έλληνες, σαν κράτος, διοίκηση και κεφάλαιο να κρατήσετε τα βρακιά σας στους κώλους σας, δεν θα σας τα κρατήσουμε εμείς.
Αυτός ο αντιευρωπαϊσμός και αντιγερμανισμός εξακολουθεί να είναι η (μόνη) προίκα της Αθήνας· ίσως μάλιστα να ελπίζει ότι τώρα θα εκτιμηθεί περισσότερο... Υπάρχει όμως ένα λεπτό σημείο. Αν οι καινούργιες βιτρίνες στην Ουάσιγκτον σκοπεύουν να βγάλουν τα (προσχηματικά ως τώρα) γάντια τους, κι αν σκοπεύουν να διαχειριστούν τις διεθνείς συμμαχίες τους με ακόμα πιο γκαγκστερικό τρόπο, αλλιώς θα παζαρέψουν με ένα normal state και αλλιώς μ’ ένα failed state. Το θρυλικό "επιχειρηματικό στυλ" του ψόφιου κουναβιού θα είναι πολύ σκληρό απέναντι σε μίζερους, ζήτουλες και ψωνισμένους· τέτοιο είναι το καπιταλιστικό "επιχειρείν"!
Συνεπώς το ντόπιο βαθύ κράτος μπορεί να πλησιάζει (ή να βρίσκεται ήδη) μπροστά στο εξής σταυροδρόμι. Είτε να υιοθετήσει "πυγμή" προς τα μέσα, ένα είδος "εθνικής απολυταρχίας" (και υπάρχουν διάφορες μορφές για δαύτην…) έτσι ώστε να μπορεί να πουλήσει (στην Ουάσιγκτον και στο Λονδίνο) όχι μόνο γεωγραφική θέση αλλά και σκληρότητα for hire… Είτε να επιβεβαιώσει καταπίνοντας πικρά το σάλιο του ότι υπάρχουν "αιώνιοι εχθροί που πιάνουν περισσότερα" στην πιάτσα του 21ου αιώνα. Παρά τον πηγαίο αντιευρωπαϊσμό και αντιγερμανισμό των ελλήνων…
Την εκδοχή να αγαπήσει, ξαφνικά, το ντόπιο βαθύ κράτος το Βερολίνο, ούτε που την κουβεντιάζουμε. Το θέμα είναι καθαρά επαγγελματικό: δεν γουστάρει τους ευρωπαϊκούς κανόνες.

Δευτέρα 23 Γενάρη

Εμπορικό στυλ. Το πρώτο εξάμηνο του 2015 οι τότε φρέσκιοι φαιορόζ κυβερνήτες ανακάλυψαν (με συντριβή) ότι κανένας δεν ενδιαφερόταν να "αγοράσει ελλάδα" (δηλαδή να δανείσει το ελληνικό κράτος χωρίς απαιτήσεις μεταρρυθμίσεων και άλλους σκληρούς όρους): ούτε η Μόσχα, ούτε το Πεκίνο, ούτε το Ν. Δελχί - ούτε η Ουάσιγκτον... Ανακάλυψαν επίσης ότι δεν γίνεται να "αυτοχρηματοδοτούνται" τυπώνοντας δραχμές· αν όχι για άλλους λόγους, σίγουρα επειδή δεν μπορούν να διαχειριστούν την επώδυνη μετάβαση απ' το σκληρό νόμισμα στο νόμισμα / χαρτοπετσέτα... Ξαναέβαλαν υπογραφές στην μόνη διαθέσιμη "λύση". Αλλά αυτό δεν άλλαξε σε τίποτα το θρυλικό "εμπορικό στυλ" με το οποίο η εθνική κουλτούρα κάνει τις δουλειές της σε οποιοδήποτε επίπεδο και κλίμακα απ' την σύσταση του ελληνικού κράτους: κάπως θα σε κοροϊδέψω, κάπως θα σε μαλαγανέψω, κάπως θα σε κλέψω, τελικά θα στα πάρω... Αυτό ξέρει, αυτό κάνει. Τίποτ' άλλο.
Στα δίχρονα γενέθλιά τους οι σιτεμένοι πια φαιορόζ κυβερνήτες ίσως έχουν αρχίσει να φοβούνται πως εκείνη η "μόνη διαθέσιμη λύση" του καλοκαιριού του 2015 δεν είναι πια και τόσο διαθέσιμη... Ή, ίσως γίνει ακόμα πιο αυστηρή για το κατά γενική ομολογία "μη επιδεχόμενο διόρθωση" ελληνικό σύστημα. Αν ισχύει ότι οι γερμανοί χριστιανοδημοκράτες διαμορφώνουν road map για περιπτώσεις "χρεωκοπίας εντός ευρώ" (είναι κάτι που δεν μπορούμε να διασταυρώσουμε), για ποιον άραγε κτυπάει η καμπάνα; Υπάρχει άλλος υποψήφιος;
Οι χρονοτριβές, οι αναβολές και τα "ανατολίτικα παζάρια" δεν είναι καθόλου της μόδας.

Εν τω μεταξύ η Αθήνα θα περιμένει έναν καινούργιο πρεσβευτή απ’ την Ουάσιγκτον· ο προηγούμενος, τοποθετημένος απ’ την διοίκηση Ομπάμα, δεν πρόλαβε να κλείσει ούτε εξάμηνο. Το ψόφιο κουνάβι τους σχόλασε όλους.
Αν κρίνουμε απ’ το profil εκείνου που διόρισε στο Λονδίνο, ίσως ο καινούργιος για την Αθήνα να είναι πρώην στέλεχος ξενοδοχειακής αλυσίδας· ή της Burger King. Με τέτοια "ανάπτυξη του επισιτισμού" στην ελλάδα θα είναι ο καταλληλότερος.

Δευτέρα 23 Γενάρη

Κάτω η διαπλοκή! Το ψόφιο κουνάβι λέει ότι έχει σοβαρό πρόβλημα με τα "διαπλεκόμενα" αμερικανικά μήντια: τον δείχνουν λιγότερο λαοφιλή απ' ότι θεωρεί πως είναι. Υπάρχει λύση (ευτυχώς, στις δημοκρατίες δεν υπάρχουν αδιέξοδα!): να αγοράσει "πακέτο" τα ελληνικά. Αυτή την εποχή είναι εξαιρετικά φτηνά. Περισσεύουν εφημερίδες, sites, και 4 τηλεοπτικές άδειες εθνικής εμβέλειας. Ας κοπιάσει.
Με μια κίνηση δύο καλά: πρώτον θα βρει πιστούς υπαλλήλους (έως θαυμαστές!), και δεύτερον θα κτυπηθεί οριστικά και αμετάκλητα η "διαπλοκή" στην ελλάδα, που τόσο έχει βασανίσει τις πολιτικές βιτρίνες, ειδικά τις τωρινές.
Αν δείξει τέτοια διάθεση, θα ήταν ωραία ιδέα να πάρει bonus, πάλι "πακέτο", και το ελληνικό ποδόσφαιρο. Θα ανοίξει έτσι, για τους ντόπιους οπαδούς, περισσότερος χώρος και χρόνος να θαυμάζουν τα κατορθώματα του Giannis Antetokounmpo (που θα πούλαγε χαρτομάντηλα στα φανάρια μέχρι τα βαθιά γεράματα· αλλά, ευτυχώς, κατάφερε να ξεφύγει απ’ το ελληνικό κάτεργο…)

Δευτέρα 23 Γενάρη

Astana. Αρχίζουν σήμερα στην πρωτεύουσα του καζακστάν οι διαπραγματεύσεις ανάμεσα στο καθεστώς Άσαντ και έναν αριθμό αντικαθεστωτικών ένοπλων οργανώσεων· υπό την αυστηρή εποπτεία της Μόσχας, της Άγκυρας και της Τεχεράνης. Ο πρώτος στόχος είναι μια συμφωνία "παράδοσης των όπλων" απ’ τους δεύτερους, έναντι "γενικής αμνηστίας" απ’ την Δαμασκό· συνοδευόμενης από μετακινήσεις πληθυσμών (εντός συριακής επικράτειας), οπωσδήποτε των ενόπλων, των οικογενειών και των υποστηρικτών τους. Αν αυτό συμβεί θα σημαίνει κάτι που έχει ήδη διαφανεί από προηγούμενες τοπικές συμφωνίες τέτοιου είδους: ότι το καθεστώς Άσαντ και οι σύμμαχοί του προσανατολίζονται σε κάποιου είδους ομοσπονδιακή λύση εδαφικής διάκρισης των σουνιτών απ’ τις άμεσα ασαντοκρατούμενες περιοχές, που είναι και το καπιταλιστικά σημαντικότερο τμήμα της συριακής επικράτειας.
Αξίζει να σημειώσουμε τα δεδομένα του νταραβεριού, που το διαφοροποιεί απ’ όλα τα προηγούμενα. Πρώτον, είναι υπό την αιγίδα της "τριπλής συνεννόησης" Μόσχας, Άγκυρας, Τεχεράνης - και όχι του οηε. Αυτό σημαίνει ότι έχουν μείνει "στο κρύο" το Ριάντ, το Τελ Αβίβ και, φυσικά, η Ουάσιγκτον. Αυτή η τελευταία προσκλήθηκε απ’ την Μόσχα να στείλει κάποιον εκπρόσωπο (με την σιωπηλή συμφωνία της Τεχεράνης που φανερά διαφωνούσε: τελικά θα ήταν μια ευκαιρία να δείξει στην αντι-ιρανική διοίκηση του ψόφιου κουναβιού ότι είναι σοβαρός συνομιλητής), αλλά η Ουάσιγκτον απάντησε ότι δεν έχει κάποιον πρόχειρο... και ότι θα παραβρεθεί ο αμερικάνος πρέσβης στην Αστάνα... (Αυτός δεν απολύθηκε;)
Δεύτερον, απ’ την μεριά της αντιπολίτευσης, δεν είναι καλεσμένες διάφορες πολιτικές περσόνες που καλοπερνούσαν όλα αυτά τα χρόνια στα forum και στις "προσπάθειες επίλυσης" σαν "εξόριστοι εκπρόσωποι της αντιπολίτευσης". Μόνο πολέμαρχοι θα έχουν λόγο. Αυτό υποτίθεται ότι εξασφαλίζει πως ό,τι συμφωνηθεί θα ισχύει. Το βασικό είναι ότι οι πολέμαρχοι έχουν δει στην πράξη τα αποτελέσματα της ρωσικής βοήθειας στον Άσαντ και έχουν λόγους να φοβούνται. Τρίτον, εκτός απ’ τους "τρομοκράτες τζιχαντιστές" του isis και της al-Nusra, έχουν αποκλειστεί και οι κουρδικές ypg· αν και συμμετέχουν πολέμαρχοι άλλων, μικρότερων κουρδικών ένοπλων ομάδων. Αυτό σημαίνει ότι εκεί υπάρχει μια "τρύπα", την οποία θα προσπαθήσουν να εκμεταλλευτούν όσοι δεν βλέπουν με καλό μάτι την "πρωτοβουλία της Astana". Υπάρχουν τέτοιοι, άσχετα αν δεν φωνάζουν.

Υπάρχουν πιθανότητες επιτυχίας; Θα το θέσουμε διαφορετικά: Μόσχα, Άγκυρα και Τεχεράνη έχουν κάθε συμφέρον να μην υπάρξει περιθώριο αποτυχίας. Αν δεν το έχουν πετύχει ήδη, θα πρέπει να "ρυμουλκήσουν" γρήγορα διάφορους πολέμαρχους απ’ την (οικονομική) επιρροή της σαουδικής αραβίας, του ισραήλ και των αμερικανικών μηχανισμών. Συνεπώς θα πρέπει να πληρώσουν (κυριολεκτικά και μεταφορικά, σε χρήμα και σε "είδος"). Απ’ την μεριά τους αυτοί οι πολέμαρχοι θα πρέπει να πειστούν ότι οι εγγυήσεις της Μόσχας (κυρίως) είναι σε υψηλό, ίσως υψηλότερο επίπεδο απ’ τις παλιότερες υποσχέσεις της Ουάσιγκτον.
Οι επόμενοι μήνες θα δείξουν τι θα βγει απ’ την πρωτεύουσα των κοζάκων.
(Εν τω μεταξύ, όχι η μεταφορά της αμερικανικής πρεσβείας στο ισραήλ στην Ιερουσαλήμ αλλά και μόνο η σκέψη για κάτι τέτοιο είναι πράξη κήρυξης πολέμου. Απέναντι στους παλαιστίνιους, απέναντι στους άραβες, απέναντι στους μουσουλμάνους που έχουν σαν αναφορά τον αγώνα των παλαιστινίων εδώ και δεκαετίες· ακόμα και εναντίον του ψόφιου οηε. Δεν έχει να κερδίσει τίποτα η Ουάσιγκτον έτσι. Ας ελπίσουμε ότι γρήγορα το ψόφιο κουνάβι θα γνωρίσει την πρώτη του (συμβολική) ήττα, μετά από "ωριμότερη σκέψη".)

Κυριακή 22 Γενάρη

αντιΤrump διαδηλώσεις

Η "συνωμοσία". Το ψόφιο κουνάβι έκανε κιόλας το πρώτο ρεκόρ του, πριν καλά καλά κλείσει 24 επίσημες ώρες στην καρέκλα του: έχει προκαλέσει ένα πολύ μεγάλο, εντός και εκτός ηπα, κύμα διαδηλώσεων. Εναντίον του. Ποιος απ’ τους 44 προηγούμενους προέδρους θα μπορούσε να παινευτεί για κάτι τέτοιο;
Φυσικά μπορεί να αποδοθεί και αυτό στις εναντίον του συνωμοσίες. Υποθέτουμε ότι το διεθνές πρωτοκοσμικό (και όχι μόνο το αμερικάνικο) φασισταριό θα δοκιμάσει κάποια στιγμή να "απαντήσει", "προστατεύοντας τον προστάτη".
Το μόνο που θα ευχόμασταν θα ήταν, ειδικά στις ηπα, όπου υπάρχει ένα μαχητικό και μαζικό εργατικό κίνημα, να καθορίσει τις δικές του γραμμές μάχης απέναντι στους νεοφασίστες / βιτρίνες των αφεντικών· και να βαθύνει την πόλωση.
Έχει μεγάλη σημασία αυτό. Καθώς τα αξιώματα στον σύγχρονο καπιταλιστικό κόσμο είναι θεατρικοί ρόλοι, κάποιοι σύμβουλοί του ψόφιου κουναβιού θα μπορούσαν να του υποδείξουν να "ζητήσει συγγνώμη" για τον σεξισμό του, και να κάνει μερικές (θεατρικές) χειρονομίες "φεμινισμού"... Δεν θα πείσει, αλλά θάχει να λέει. Κι αυτός και οι οπαδοί του.
Στα ζητήματα, όμως, της εκμετάλλευσης και της υποτίμησης της εργασίας δεν υπάρχει κανένα περιθώριο. Ούτε για θεατρινισμούς ούτε για ψόφιες φιλοφρονήσεις. Κι αν τα liberal μεσοστρώματα που έχουν θυμώσει κατά του ψόφιου κουναβιού έχουν δέκα λόγους για τα νεύρα τους, υπάρχουν πολύ περισσότεροι για την σύγχρονη εργατική τάξη. Και στις ηπα, και στην αγγλία, και παντού· εκεί που οι νεοφασίστες παίρνουν το γκουβέρνο, και εκεί που δεν το έχουν.

Κυριακή 22 Γενάρη

Η αφελής διαφωνία. Ο ζάμπλουτος με το συντομότερο όνομα στον κόσμο των v.i.p., ο Jack Ma (ιδιοκτήτης του "alibaba"), έχει διαφορετική άποψη για το "ποιος έκλεψε τις δουλειές των αμερικάνων" (που υπόσχεται να ξε-κλέψει το ψόφιο κουνάβι). Δεν σας έκλεψαν οι άλλες χώρες τις δουλειές, αλλά η στρατηγική σας! Τα τελευταία 30 χρόνια κάνατε 13 πολέμους και χαλάσατε γι’ αυτούς 40,2 τρις δολάρια. Θα μπορούσατε να έχετε χρησιμοποιήσει ένα μέρος απ’ αυτά τα λεφτά για να φτιάξετε τις υποδομές σας εξασφαλίζοντας περισσότερες δουλειές για τους αμερικάνους είπε μιλώντας στο "παγκόσμιο οικονομικό φόρουμ" στο Davos.
Τα λέει αυτά επειδή είναι (τρισκατάρατος) κινέζος. Και αγνοεί (ή παριστάνει ό,τι αγνοεί) πως και οι πόλεμοι "αξιοποιούν εργασία". Όχι μόνο των μισθοφόρων ή των κληρωτών. Τόσα όπλα και τόσες βόμβες πως φτιάχνονται κύριε Ma; Επειδή δεν τα έχει στη λίστα του το site σας πάει να πει ότι αυτοκατασκευάζονται;
Κάποιος πρέπει να πει σ’ αυτόν τον κινέζο επιχειρηματία ότι ο πόλεμος είναι η θηριώδης υγεία της (καπιταλιστικής) μηχανής!

Κυριακή 22 Γενάρη

Η απεριόριστη πειθαρχία. Μπορεί οι αμερικάνοι καθεστωτικοί να θέλουν να κάνουν "ξανά μεγάλη την αμερική" οχυρώνοντάς την όπου τους βολεύει, σίγουρα όμως δεν σκοπεύουν να κάνουν την google αμερικανική υπηρεσία ταχυδρομικών περιστεριών!
Πως εννοείται, λοιπόν, η "εθνική σφαίρα" που "χρειάζεται προστασία" (δηλαδή ακόμα περισσότερα όπλα...) μέσα στην παγκόσμια κρίση / αναδιάρθρωση, απ’ όλους αυτούς τους δυστυχείς ψηφοφόρους / υπηκόους που, την ίδια στιγμή που "ανακαλύπτουν" την θεραπευτική (έτσι νομίζουν...) για τα βάσανά τους αξία των συνόρων ζουν μέσα στο "παγκόσμιο χωριό" των επικοινωνιών και των συμβολικών και εμπορικών συναλλαγών; Ποια, ακριβώς, είναι η "πατρίδα" του μέσου λευκού αμερικάνου κατοίκου της νότιας Ντακότα που ενημερώνοταν σ’ όλη την προεκλογική περίοδο για την εκστρατεία του αγαπημένου του υποψήφιου ψόφιου κουναβιού από sites στημένα και ελεγχόμενα από πιτσιρικάδες (ή/και πράκτορες...) στο κράτος της μακεδονίας ή της γεωργίας (τα οποία αγνοεί όχι μόνο που βρίσκονται αλλά ότι υπάρχουν καν και καν), ε; Ποια, ακριβώς, είναι η "πατρίδα" του μέσου γάλλου κατοίκου της Μασσαλίας ή της Νάντης ο οποίος θα πέσει στην απόλυτη κατάθλιψη αν γίνει μια γερή απεργία στα ορυχεία σπανίων γαιών της κίνας, οπότε αυτός θα ξεμείνει από smart γκάτζετς - και μαζί θα ξεμείνει από "επικοινωνία", "κοινωνικότητα", "πρόσβαση", ακόμα κι απ' τον προσανατολισμό του μέσα στην πόλη του;

Βρίσκεται κανείς μπροστά στην κτηνώδη πραγματικότητα της ιδεολογίας· δηλαδή της ψευδούς συνείδησης. Και οι "φυσικοί φορείς" του εθνικισμού, που υπονοεί ένα αφηρημένο είδος "εθνικής αυτάρκειας" (επειδή στρατεύεται σε πολύ συγκεκριμένες μορφές αδιάλλακτης αρπαγής και λεηλασίας), είναι οι μικροαστοί. Γιατί αυτοί και μόνον αυτοί είναι ικανοί να παραμυθιαστούν ότι είναι "επαρκείς" και "αυτάρκεις" σαν άτομα και οικογένειες, με την κοινωνική έννοια της επάρκειας και της αυτάρκειας. Ότι στην τελική δεν έχουν ανάγκη κανέναν. Ο κόσμος τους είναι γενικά μικρός· κι αυτοί σπουδαίοι μέσα σ' αυτόν. Τι ανάγκη να έχουν λοιπόν;

Αυτά είναι παλιά όσο και οι λάσπες. Η μαζικοποίηση των μικροαστών στο δεύτερο μισό του 20ου αιώνα, μέσα απ’ την ιδιοκτησία / κατανάλωση εμπορευμάτων συνήθως ευτελούς πραγματικής αξίας (επενδεδυμένων όμως απ’ τους μηχανισμούς του θεάματος με υψηλό συμβολισμό), έφτιαξε το παραμύθι της διευρυμένης "μεσαίας τάξης" μέσα στις ολιγαρχίες της δύσης. Γι’ αυτή τη "μεσαία τάξη" υπάρχει κάτι ακόμα χειρότερο απ’ το "να χάσει τη δουλειά ΤΗΣ" (την δουλειά σαν ατομική ιδιοκτησία δηλαδή): κι αυτό είναι να χάσει τα υλικά ερείσματα των φαντασιώσεών της. Γι’ αυτό οι ξεπεσμένοι απ’ την "μέση" της κοινωνικής πυραμίδας γίνονται εύκολα μνησίκακοι. Το πιο επείγον και ορμητικό που αναβλύζει απ’ τα στραπατσαρισμένα dreams τους δεν είναι η λογική αιτιολόγηση της κατάστασής τους και η διαύγαση του τι είναι, τελικά, ο καπιταλισμός που τόσο αγάπησαν. Είναι η εκδίκηση.
Στη φάση της ανόδου τους (ακόμα κι αν είναι φαντασιωτική) οι μικροαστοί ξεφορτώνονται τους φίλους τους. Στην φάση της καθόδου δεν μπορούν να ζήσουν χωρίς εχθρούς. Εκατόν μια φορά στις εκατό οι "εχθροί" θα είναι κάπου κοντά, κάπου μέσα σ’ αυτό που θεωρούν αντιληπτικό τους ορίζοντα.
Αλλά υιοθετούν σαν εχθρούς εύκολα και με χαρά κι εκείνους που τους υποδεικνύουν τα αφεντικά τους. Ακόμα κι αν είναι στην άλλη άκρη του κόσμου... Στη φάση της μνησικακίας και της εκδικητικότητας, και μόνον σ' αυτήν, οι μικροαστοί "διευρύνουν τους ορίζοντές τους"! Μόνο και μόνο για να θρέψουν την πανούκλα του πληγωμένου εγωϊσμού τους.

Σάββατο 21 Γενάρη

Εντελώς δωρεάν. Μέχρι 11 πολεμικά πλοία ταυτόχρονα θα μπορεί να "δένει" η Μόσχα στη ναυτική της βάση στην συριακή Tartus. Αυτό προβλέπει η συρο-ρωσική συμφωνία που ανακοινώθηκε χτες. Έχει διάρκεια 49 χρόνων, και μπορεί να επεκταθεί για άλλα 25 με συμφωνία και των δύο πλευρών. Το deal παραχωρεί το δικαίωμα στη ρωσία "να επεκτείνει την έκταση της βάσης και να αναβαθμίσει τις εγκαταστάσεις της, έτσι ώστε να γίνονται επισκευές, να αποθηκεύονται πυρομαχικά και προμήθειες, καθώς και να ξεκουράζονται τα πληρώματα". Με την ίδια συμφωνία επισημοποιείται και η αεροπορική ρωσική βάση στο Khmeimim.
Κι όλα αυτά εντελώς δωρεάν. Χωρίς "νοίκι"! Να τα βλέπουν κάτι άλλοι "πλανητάρχες" και να σκάνε απ’ τη ζήλειά τους…

Σάββατο 21 Γενάρη

Ρεαλισμός... Η πραγματικότητα στο έδαφος έχει αλλάξει δραματικά, συνεπώς η τουρκία δεν επιμένει άλλο σε μια λύση για την συρία χωρίς τον Άσαντ. Αυτό δεν είναι ρεαλιστικό.
Δεν είναι λόγια κάποιου "αναλυτή". Αλλά του τούρκου υπουργού παρά τω πρωθυπουργώ Mehmet Simsek, σε χτεσινή εκδήλωση στο Davos. Όπως είναι γνωστό η "δραματική αλλαγή της πραγματικότητας στο έδαφος" έγινε χάρη στη ρωσική (και την ιρανική) στρατιωτική βοήθεια, χάρη σε παραμέτρους δηλαδή που έδιναν καρπούς εδώ και 1,5 χρόνο. Να πιστέψουμε ότι τώρα ανακάλυψε η Άγκυρα τα καινούργια δεδομένα; Όχι. Ίσως η εξωτερική πολιτική του τουρκικού κράτους να είναι λίγο ντροπαλή: αναγνωρίζει τις κρυφές πράξεις της πολλούς μήνες μετά.
Σίγουρα για την διεθνή ιστορία δεν έχει σημασία τι πιστεύουμε εμείς εδώ. Σημασία έχει ότι Άγκυρα και Δαμασκός επίσημα πια δεν είναι εχθροί. Καιρός ήταν να το παραδεχτούν!
(Εννοείται ότι ακόμα και οι αμερικάνοι συντηρητικοί μπορεί να βρουν το "φως" τους... Αυτό είναι - ας πούμε - σχετικά εύκολο. Εκείνο που θα είναι δυσκολότερο είναι να βγάλουν και κάτι απ’ την αλλαγή της γραμμής τους - αν υπάρξει τέτοια. Όσο για τους συμμαχούς τους στο συγκεκριμένο πεδίο μάχης του 4ου παγκόσμιου; Κάτι Ριάντ, κάτι Τελ Αβίβ; Δεν θα πρέπει να μείνουν παραπομενένοι, ό,τι και να γίνει. Έτσι δεν είναι;)

Σάββατο 21 Γενάρη

Michael Flynn

Πατούλης, Καμμένος, Παππάς

Τα κουνάβια πρώτα και πάνω! Λούμπεν εθνικισμός πασπαλισμένος με θεό: αυτή ήταν η ομιλία του 45ου (προέδρου των ηπα), και δεν θα μπορούσε να είναι κάτι άλλο. Μια "πολιτική patriot act" που υπόσχεται πολλά, και όλα μυρίζουν αίμα· αυτό. Τι διαφορά έχει απ’ την Κλίντον; Το έχουμε πει: από πολεμική άποψη όχι σπουδαία, απαραίτητη όμως για την επιστράτευση του πόπολου. Είναι πολύ πιο "εύκολος" και, ταυτόχρονα, όχι τόσο "διάτρητος".
Περισσότερα μπορεί κανείς να μάθει (ή να καταλάβει, ή να επιβεβαιώσει) διαβάζοντας την συνέντευξη του Michael Leeden στους asia times. Επειδή ο εν λόγω είναι κολλητός του (κρατάω σημειώσεις απ’ τα σπουδαία που λες Nick the Greek, γιατί με παίρνει ο ύπνος...) Michael Flynn, του αρχιπράκτορα των ψοφιοκουναβίσιων συντηρητικών. Πρόσφατα (Ιούλιος του 2016) οι δυό τους, ο Leeden και ο Flynn, έβγαλαν σε βιβλίο το μανιφέστο τους, με τίτλο: Το πεδίο μάχης: πως μπορούμε να κερδίσουμε τον παγκόσμιο πόλεμο ενάντια στο ριζοσπαστικό ισλάμ και τους συμμάχους του (The Field of Fight: How We Can Win the Global War Against Radical Islam and Its Allies).
Κάθε ανεκτά νοήμων άνθρωπος θα ήθελε οπωσδήποτε να μάθει ποιους εννοεί σα "συμμάχους του ριζοσπαστικού ισλάμ" το δίδυμο, δηλαδή (πλέον) ο special σύμβουλος του ψόφιου κουναβιού. Μήπως το Ριάντ και το Κατάρ; Μήπως το Τελ Αβίβ; Αμ δε!!! Διαβάστε να μάθετε ποιοι είναι αυτοί οι "σύμμαχοι" εναντίον των οποίων η Ουάσιγκτον πρέπει να κερδίσει τον "παγκόσμιο πόλεμο":
...
Ερώτηση: Στο βιβλίο τονίζετε ότι η Ρωσία δεν γουστάρει τις ΗΠΑ και ότι έχει συνεργαστεί με τους τζιχαντιστές εναντίον μας. Είναι ευρύτερα αποδεκτό ότι οι ΗΠΑ μπορούν να συμφωνήσουν με την Ρωσία στο πόλεμο κατά του ριζοσπαστικού ισλάμ;
Απάντηση: Δεν ξέρω την απάντηση σ’ αυτήν την ερώτηση. Αλλά φαίνεται καθαρά ότι οι άνθρωποι του Trump θέλουν να δουν τι μπορεί να γίνει.
Υπάρχει μια άποψη ότι οι Ρώσοι ανησυχούν με το ριζοσπαστικό Ισλάμ, ανησυχούν με την τζιχάντ, με τα -stans, ότι τους πολεμάνε.
Οπότε, ας κάτσουμε με τους ρώσους και ας τους πούμε: Κοιτάξτε να δείτε, κάνετε όλο συμφωνίες με τους Ιρανούς, όλο το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν είναι φτιαγμένο από εσάς, τους δίνεται συστήματα αεράμυνας για να φυλαχτούν από επιθέσεις δικές μας και των Ισραηλινών και ό,τι άλλο ήθελε προκύψει, οπότε τι θέλετε για να αλλάξετε γνώμη και να δουλέψετε μαζί μας εναντίον των ριζοσπαστών μουσουλμάνων κι εναντίον του [Ιρανικού] καθεστώτος που μακροπρόθεσμα θα είναι απειλή και για εσάς;
...
Ερώτηση: Βρίσκεται κάποια διαφορά ανάμεσα στη Ρωσία και την Κίνα απ’ την άποψη του πως σχετίζονται με το ριζοσπαστικό Ισλάμ και του ποια είναι η στάση τους απέναντι στις ΗΠΑ; Αν ναι, μπορούν οι ΗΠΑ να αξιοποιήσουν αυτήν την διαφοροποίηση υπέρ τους;
Απάντηση: Αν οι Ρώσοι και οι Κινέζοι έχουν πρόθεση να δουλέψουν μαζί μας εναντίον του ριζοσπαστικού Ισλάμ, αυτό θα είναι σπουδαίο. Έχουν πολεμήσει το ριζοσπαστικό Ισλάμ, οι Ρώσοι πιο γνωστό στην Τστετσενία. Οι Κινέζοι πολεμούν συνέχεια τους Ουιγούρους.
Από την άλλη μεριά οι Κινέζοι είναι πραγματικοί ιδιοκτήτες πετρελαιοπηγών στο Ιράν, κάτι που ελάχιστοι γνωρίζουν, και θέλουν πολύ το πετρέλαιο. Έτσι η γνώμη μου είναι ότι ενώ είναι αναιμικές οι πιθανότητες σε ότι αφορά την Ρωσική συνεργασία [κατά του ριζοσπαστικού Ισλάμ], είναι μηδενικές σε ότι αφορά τους Κινέζους.
...
Ερώτηση: Θέλετε να πείτε κάτι ακόμα για τον ιδεολογικό πόλεμο [που σκοπεύετε να κάνετε];
Απάντηση: Υπάρχει ένα ωραίο κεφάλαιο απ’ το "Το Πεδίο Μάχης" που δείχνει πόσο τεράστια αποτυχία είναι ο μουσουλμανικός κόσμος. Όλοι το ξέρουν, οπότε γιατί να μην το πούμε ανοικτά; Το αγαπημένο μου επιχείρημα στο βιβλίο είναι ότι τα τελευταία χρόνια περισσότερα βιβλία έχουν μεταφραστεί απ’ τα Αγγλικά στα Ισπανικά μέσα σ’ ένα χρόνο, απ’ όλα τα ξένα βιβλία που έχουν μεταφραστεί στα Αραβικά τα τελευταία χίλια χρόνια (απ’ τα τέλη του 19ου αιώνα έως την πρώτη δεκαετία αυτού τώρα). Αυτό το λέω πολιτιστική αποτυχία.

Το ότι αυτός ο τύπος πιστεύει ότι ένας αιώνας και κάτι είναι "χίλια χρόνια" δείχνει το ποιόν του. Αλλά τέτοιου τύπου είναι το επιτελείο του ψόφιου κουναβιού, τέτοιου τύπου και τα συμπεράσματά τους: οι σύμμαχοι των "τζιχαντιστών" είναι η Μόσχα, το Πεκίνο, και - οπωσδήποτε - η Τεχεράνη.... Καταλάβατε; Αν όχι δεν πειράζει. Η Ουάσιγκτον ετοιμάζει αντιβαλιστική ομπρέλα στην ανατολική ευρώπη, για να αντιμετωπίσει (θα πει) το ιράν... Και η Μόσχα θα τρελαθεί απ' τη χαρά της, ε;
Έχει σημασία ότι λένε παπαριές; Όχι. Ο Χίτλερ είχε πει πριν την εισβολή στην πολωνία: θα χρησιμοποιήσω ένα φτιαχτό πρόσχημα για να εισβάλλω, και όταν θα έχω νικήσει κανείς δεν θα το θυμάται. Έτσι και έκανε. Απ’ το 1991 ως τώρα ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός χρησιμοποιεί κατασκευασμένα προσχήματα, ακόμα και παράλογα, για να κάνει την δουλειά του· την κάνει, και μετά είναι αργά ακόμα και για να θυμάται κανείς.

(φωτογραφία 1: Michael Flynn
φωτογραφία 2: φουλ των ψεκασμένων και γραβατωμένων, με ζεύγος εθνικών συμφερόντων. Ή, σε απλά ελληνικά, ψόφιο κουνάβι ελέησέ μας...)

Σάββατο 21 Γενάρη

αναρχικοί εναντίον Τραμπ

Bye bye TTP! Γιατί δεν πανηγυρίζουν οι απανταχού οπαδοί της "αντιπαγκοσμιοποίησης"; Γιατί δεν ακούμε γιορτές και πανηγύρια και πυροτεχνήματα στο Σύνταγμα (και σ’ όλες τις μεγάλες πόλεις του κόσμου), ε; Στραβοκατάπιαν οι anti-global;
Η πρώτη πράξη του προεδρικού ψόφιου κουναβιού (ανακοινώθηκε ήδη χτες) είναι η απόσυρση των ηπα απ’ την TTP. Την "πολυμερή συμφωνία ελεύθερου εμπορίου ειρηνικού". Η TTP είχε υπογραφτεί απ’ τον πρώην Ομπάμα, δεν είχε όμως εγκριθεί απ’ το κογκρέσσο, όπως ήταν απαραίτητο. Bye bye αντί για buy buy λοιπόν.
Η αντίστοιχη διατλαντική TTIP (μεταξύ ηπα και ε.ε.) όχι μόνο δεν έχει υπογραφτεί, αλλά δεν έχει ολοκληρωθεί καν. Οπότε δεν χρειάζεται καν να γίνεται κουβέντα για δαύτην. Απομένει η αρχαία (απ’ το 1992) "nafta", με το μεξικό και τον καναδά, την οποία οι νέοι αμερικάνοι κυβερνήτες βρίσκουν ετεροβαρή - σε βάρος τους!! Και σκοπεύουν να ξαναδιαπραγματευτούν με τους δικούς τους (τωρινούς) όρους. Κι όποιος γουστάρει.
"Παγκοσμιοποίηση τέλος!" - απ’ την αμερικανική μεριά. Και μάλιστα με απόφαση δεξιών / καραφασιστών. (Τα χθεσινά σχόλια της ασταμάτητης μηχανής έδωσαν ένα γενικό περίγραμμα του θέματος). Δεν καταλαβαίνουμε όμως γιατί κομπιάζουν οι αριστεροί (;) anti-global; Μήπως επειδή τους περνάει στιγμιαία απ’ το μυαλό η σκέψη ότι άνοιξαν τον δρόμο στους φασίστες και σ’ αυτό το θέμα; Μπαααα!!!
Όμως ακριβώς έτσι έγινε!!! Αλλά θα βρουν τα άλλοθί τους. "Ποιο ελάφι"; (Εμείς όμως θα δημοσιοποιήσουμε σε εύλογο χρονικό διάστημα - επειδή προηγούνται άλλα - μια έκθεση / ανάλυσή μας ελάχιστα γνωστή, από τότε, όπου δείχναμε καθαρά τι ήταν και για ποιους δούλευε το πρωτοκοσμικό πανηγύρι της "αντιπαγκοσμιοποίησης" όταν ήταν στα φόρτε του...)

(φωτογραφία: αμερικάνοι αναρχικοί διαδηλώνουν κατά του Trump στην Ουάσιγκτον, ανήμερα της ορκωμοσίας του. Έχουν δίκιο. Απόλυτα!
Αλλά δυο λεπτά: δεν ήταν οι όχι μακρινοί τους πρόγονοι στο Seattle το 1999; Και ποιος κέρδισε τελικά εκεί, στη "μάχη του Σιάτλ"; Μήπως το ψόφιο κουνάβι είναι, απλά, επίγονος του Pat Buchanan, που τότε, το 1999, ήταν εκεί σ’ εκείνη την "μάχη", χωρίς να σπάει βιτρίνες, αλλά με πιο οργανικό και μακροπρόθεσμο σχέδιο - και όχι μόνος του... Ε;
Κι αν κάποιοι έλεγαν τότε "μακρυά απ’ το Seattle", όπως είχαμε εμείς το θράσος να πούμε "μακρυά απ’ την Θεσσαλονίκη" το 2003, ποιοι αποδεικνύεται ότι είχαν τελικά δίκιο;
Αν ενδιαφέρει κανέναν η δική μας, σαν Sarajevo, έγκαιρη ορατότητα και ευθυκρισία γι’ αυτό το καυτό και πονεμένο θέμα, ας δει ενδεικτικά αυτό: Sarajevo νο 33, Οκτώβρης 2009, το τέλος της παγκοσμιοποίησης - ως πρόγνωση).

[ παλιότερες αναρτήσεις ]

Cyborg

13/10/2016: Κυκλοφόρησε το νέο τεύχος του cyborg (νο 07, Χειμώνας 2016).

Κόκκινες Σελίδες
Spirit
Videoc
7yx
 
κορυφή